← Κύπρος

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ ν. Χαράλαμπου Παπίρη κ.α., Αρ. Αγωγής: 1710/2011, 6/11/2014

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ ν. Χαράλαμπου Παπίρη κ.α., Αρ. Αγωγής: 1710/2011, 6/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2014:A211 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1710/2011 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ, από τη Λευκωσία Εναγόντων και

  1. Χαράλαμπου Παπίρη από την Πέγεια
  2. Μαργαρίτας Πάλλη από την Πέγεια Εναγόμενων --------------------- Αίτηση ημερομηνίας 29.11.2013 Ημερομηνία: 6.11.2014 Εμφανίσεις: Για εναγόμενους 1 και 2-αιτητές: κα Χαραλάμπους Για ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση: κα Ομήρου (για ν' ακούσει απόφαση κα Λάμπρου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση των εναγόντων εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 σύμφωνα με την αγωγή των πρώτων είναι για το ποσό των €3.643,44, ως χρεωστικό υπόλοιπο δυνάμει συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού και διαζευκτικά, δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού, πλέον τόκους και έξοδα. Ο εναγόμενος 1 ενάγεται υπό την ιδιότητά του ως πρωτοφειλέτη και η εναγόμενη 2, υπό την ιδιότητά της ως εγγυήτριας των υποχρεώσεών του έναντι των εναγόντων. Και οι δύο καταχώρησαν μακροσκελέστατη υπεράσπιση στην αγωγή καθώς και ανταπαίτηση εναντίον των εναγόντων. Στις 29.5.2012 που η υπόθεση ήταν ορισμένη για οδηγίες για πρώτη φορά μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων επαναορίστηκε για οδηγίες στις 24.9.2012, με οδηγίες προς τους διαδίκους όπως εντός 30 ημερών, δυνάμει της Δ.28 Θ.1 αποκαλύψουν με ένορκη δήλωση που θα παραδώσουν η μια πλευρά στην άλλη, τα έγγραφα που είναι ή ήταν στην κατοχή ή έλεγχο τους, τα οποία σχετίζονται με οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Οι ενάγοντες, συμμορφούμενοι με τις παραπάνω οδηγίες του Δικαστηρίου, στις 8.10.2012 προέβησαν στην ακόλουθη ένορκη δήλωση: «Εγώ η πιο κάτω υπογεγραμμένη Χλόη Βλοτομά από την Πάφο, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  3. Είμαι υπάλληλος των εναγόντων στην παρούσα αγωγή, γνωρίζω προσωπικά την υπόθεση και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
  4. Τα έγγραφα που οι Ενάγοντες είχαν ή έχουν στην κατοχή ή τον έλεγχο τους και που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της αγωγής είναι τα ακόλουθα: ........................................................... κ) Κατάσταση υπολοίπων λογαριασμού εναγόμενων στις 10/05/
  5. λ) Κατάσταση κίνησης λογαριασμού εναγόμενων. (Αντίγραφα όλων των ανωτέρω εγγράφων επισυνάπτονται)
  6. Ποιώ την παρούσα Ένορκη Δήλωση για σκοπούς συμμόρφωσης των εναγόντων με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 24/09/
  8. Περαιτέρω δηλώνω ότι οι Ενάγοντες επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους σε περίπτωση που περιέλθει στην κατοχή ή έλεγχο τους οιονδήποτε έγγραφο που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα να το αποκαλύψουν Ενόρκως πριν την έναρξη της Ακρόαση της Αγωγής.» Οι αντίστοιχη ένορκη δήλωση από τους εναγόμενους καταχωρήθηκε στις 20.11.2012 και προέβηκε σ' αυτή ο εναγόμενος
  9. Ένα χρόνο μετά και συγκεκριμένα στις 29.11.2013 οι εναγόμενοι καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητούν: «A. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Ενάγοντες όπως μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση του διατάγματος ετοιμάσουν και επιδώσουν στον Αιτητή περαιτέρω και καλύτερο κατάλογο εγγράφων που έχουν ή είχαν στην κατοχή, έλεγχο ή εξουσία τους και που σχετίζονται με οποιοδήποτε αμφισβητούμενο θέμα της αγωγής και ιδιαίτερα των εγγράφων που αναφέρονται πιο κάτω και τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της Αγωγής ως καθορίζονται στην παράγραφο 2 κ) και λ) της Ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων της Χλόης Βλοτομά ημερ. 08.10.2012: (α) Αναλυτική κατάσταση του επίδικου λογαριασμού (Statement of accounts) από την ημερομηνία συνομολόγησης της επίδικης συμφωνίας και/ή άνοιγμα του λογαριασμού μέχρι την καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος. (β) Παραστατικά (χρεώσεις και πιστώσεις) της κάθε δοσοληψίας χωριστά του επίδικου λογαριασμού. Β. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή που το Δικαστήριο θα κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα της αίτησης πλέον Φ.Π.Α.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.28 Θ.Θ. 2 και 11 και Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 3 και 4 και τέλος, στις συμφυείς εξουσίες καθώς και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση, όπως αναφέρεται στο σώμα της αναφέρονται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του ενάγοντα 1 καθώς και στο φάκελο της υπόθεσης. Η ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 ακολουθεί αυτούσια: «Εγώ, ο Χαράλαμπος Παπίρης, από την Πάφο, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  10. Είμαι ο Εναγόμενος αρ. 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και γνωρίζω τα γεγονότα της υπόθεσης πολύ καλά λόγω προσωπικού χειρισμού, από έγγραφα που κατέχω και από πληροφορίες τις οποίες έχω συγκεντρώσει και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος και από την Εναγόμενη αρ. 2 να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση. Σε σχέση με τα νομικά θέματα που εγείρονται στην παρούσα υπόθεση τυγχάνω νομικής συμβουλής από τους δικηγόρους μου, κ.κ. Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ.
  11. Οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν την έκδοση διατάγματος με το οποίο διατάσσονταν να προβούν σε ένορκο αποκάλυψη εγγράφων.
  12. Οι Ενάγοντες όπως φαίνεται από το φάκελο της δικογραφίας του Δικαστηρίου καταχώρησαν στο Δικαστήριο ένορκο δήλωση ημερ. 08.10.2012 με την οποία, κατ' ισχυρισμό, αποκάλυπταν τα έγγραφα που είχαν ή έχουν στην κατοχή ή τον έλεγχο τους και που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της αγωγής.
  13. Οι Ενάγοντες αναφέρονται στην παράγραφο 2 κ) και λ) της Ένορκης Δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων της Χλόης Βλοτομά ημερ. 08.10.2012 ως «Κατάσταση υπολοίπων λογαριασμού» και «Κατάσταση κίνησης λογαριασμού», όπου σχετίζεται με τα επίδικα θέματα της Αγωγής, χωρίς να καθορίζουν τον αριθμό λογαριασμού για την περίοδο στην οποία αναφέρεται.
  14. Είναι απαραίτητο όπως οι Ενάγοντες αποκαλύψουν την αναλυτική κατάσταση του επίδικου λογαριασμού (Statement of accounts) από την ημερομηνία συνομολόγησης της επίδικης συμφωνίας και/ή άνοιγμα του λογαριασμού μέχρι την καταχώρηση του κλητήριου εντάλματος.
  15. Περαιτέρω, είναι απαραίτητο όπως οι Ενάγοντες αποκαλύψουν τα παραστατικά όλων των δοσοληψιών και πράξεων τους, χρεώσεων και πιστώσεων με τους Εναγόμενους για να μπορέσουν οι Εναγόμενοι να ελέγξουν την νομιμότητα και εγκυρότητα των δοσοληψιών και πράξεων που έχουν γίνει.
  16. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, οι Ενάγοντες έχουν καθήκον και υποχρέωση που προκύπτει από το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου να αποκαλύψουν όλα τα πιο αναφερόμενα έγγραφα που αφορούν ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η απαίτηση των Εναγόντων και τα οποία οι Εναγόμενοι έντονα αμφισβητούν.
  17. Ειλικρινά πιστεύω και ευσεβάστως υποβάλλω ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα με έξοδα σε βάρος των Εναγόντων.» Η αίτηση προσέκρουσε στην ακόλουθη ένσταση της εναγόντων: «
  18. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και της νομολογίας για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  19. Η Αίτηση είναι ανεπαρκής, αβάσιμη και παράτυπη και στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση.
  20. Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση έχουν ήδη προβεί σε αποκάλυψη όλων των εγγράφων που είχαν στην κατοχή τους ή τον έλεγχο τους και αφορούσαν τους εναγόμενους και τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της αγωγής, με ένορκη δήλωση της κας. Χλόης Βλοτομά ημερ. 08/10/2012, προς συμμόρφωση τους με το διάταγμα ημερ. 29/5/
  22. Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση έχουν ήδη αποκαλύψει ότι έχουν στην κατοχή τους ή τον έλεγχο τους αναλυτική κατάσταση του επίδικου λογαριασμού (παρα. 2 (λ) της ένορκης δήλωσης της κας. Χλόης Βλοτομά ημερ. 08./10/2012).
  23. Η Αίτηση είναι γενική καθώς οι Αιτητές παραλείπουν, τόσο στο σώμα της Αίτησης όσο και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, να εξειδικεύσουν τις συγκεκριμένες δοσοληψίες των οποίων τα παραστατικά επιζητούν.
  24. Η Αίτηση είναι ανεπίτρεπτη και αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας καθώς αποσκοπεί σε αλίευση μαρτυρίας και στην καθυστέρηση της διαδικασίας.
  25. Η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί καθώς στερείται νομικού και πραγματικού υπόβαθρου. Η Αιτήτρια αποσκοπεί ουσιαστικά στην επιθεώρηση των εγγράφων που αναφέρει στην Αίτηση της και όχι στην αποκάλυψη τους.» Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.28 και Δ.48 Θ.4

(1)και τέλος, στην πρακτική και νομολογία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την ένσταση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του υπαλλήλου των εναγόντων, Ανδρόνικου Σταυρινού. Οι κύριες θέσεις και ισχυρισμοί που προβάλλουν οι ενάγοντες με αυτή είναι οι εξής: Με τη σχετική ένορκη δήλωση της Χλόης Βλοτομά, συμμορφούμενοι με το διάταγμα ημερομηνίας 29.5.2012 έχουν προβεί σε αποκάλυψη όλων των εγγράφων που είχαν στην κατοχή ή έλεγχό τους τα οποία αφορούσαν τους εναγόμενους και σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της αγωγής. Σ' αυτά τα έγγραφα προτίθενται να βασιστούν για την απόδειξη της αξίωσής τους εναντίον των εναγόμενων. Όπως διαφαίνεται από τις παραγράφους 2 κ) και λ) της ένορκης δήλωσης της Χλόης Βλοτομά αποκαλύφθηκε ότι υπάρχει στην κατοχή τους κατάσταση υπολοίπων του επίδικου λογαριασμού, ημερομηνίας 10.5.2011 και κατάσταση κίνησης του ίδιου λογαριασμού. Παράλληλα έχουν παραδώσει στους δικηγόρους των εναγόμενων αντίγραφα όλων των εγγράφων τα οποία προτίθενται να χρησιμοποιήσουν κατά την ακρόαση της αγωγής και στην κατάσταση κίνησης του επίδικου λογαριασμού (παράγραφος 2 (λ) της ένορκης δήλωσης της Χλόης Βλοτομά) εκτίθενται αναλυτικά όλες οι μεταξύ των διαδίκων δοσοληψίες. Οι υπόλοιπες θέσεις των εναγόντων είναι καθαρά νομικές. Ειδικότερα: Οι εναγόμενοι χρησιμοποιούν λανθασμένη νομική βάση καθώς η Δ.28 Θ.11 χρησιμοποιείται εφόσον η προηγηθείσα διαταγή για αποκάλυψη δεν απέληξε στην αποκάλυψη συγκεκριμένων εγγράφων. Εν πάση περιπτώσει, η αίτηση είναι γενική και πρέπει να απορριφθεί επειδή οι εναγόμενοι, τόσο στο σώμα της αίτησης όσο και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει παραλείπουν να εξειδικεύσουν τις συγκεκριμένες δοσοληψίες τις οποίες αμφισβητούν, τα παραστατικά των οποίων επιζητούν. Αν πράγματι ο σκοπός για τον οποίο επιδιώκουν το αιτούμενο διάταγμα είναι η επιθεώρηση των εγγράφων που αναφέρονται στην αίτηση και όχι η αποκάλυψή τους, έχουν στηριχθεί σε λανθασμένο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο, επομένως, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Τέλος, η αίτηση είναι καταχρηστική καθώς αποσκοπεί στην καθυστέρηση της δικαστικής διαδικασίας, αλλά και ανεπίτρεπτη καθώς η αποκάλυψη της κάθε δοσοληψίας ξεχωριστά υπεισέρχεται στην έννοια της αλίευσης μαρτυρίας. Νοείται πως, όλα τα παραστατικά της κάθε συναλλαγής δίδονται σε όλους τους πελάτες των εναγόντων. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Ουδεμία πλευρά ζήτησε να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα της άλλης, ενώ και οι δύο πλευρές, μέσω του δικηγόρου τους παρουσίασαν γραπτή αγόρευση υιοθετώντας το περιεχόμενό της. Η Δ.28 Θ.1 διαλαμβάνει για την ένορκη αποκάλυψη εγγράφων, η οποία καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima SRL
(1998)1 A.A.Δ. 1624) στοχεύει στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που είναι σχετικά με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων, για το σκοπό της προετοιμασίας κατά την ακρόαση. Σχετικά, προστίθεται, είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη να προωθήσει την υπόθεσή του είτε να βλάψει τη υπόθεση του αντιδίκου του. Ωστόσο, δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς «ψαρέματος» μαρτυρίας. Τέλος, η αποκάλυψη υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο δεν εκδίδει το διάταγμα, αν είναι της γνώμης ότι δεν είναι αναγκαίο για τη δίκαιη επίλυση της αιτίας της αγωγής ή ενός επίδικου θέματος ή για εξοικονόμηση εξόδων. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει οποτεδήποτε κάποιο διάδικο να προβεί σε περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων προνοείται στη Δ.28 Θ.11. Η επί του προκειμένου εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται υπό το φως των περιστάσεων κάθε υπόθεσης (βλ.Annual Practice του 1958, σελ. 713, 714 και 716). Σ' αυτή την περίπτωση, το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο η αποκάλυψη εξυπηρετεί τους σκοπούς της δίκαιης δίκης ή απλώς αποσκοπεί στην καθυστέρηση της διαδικασίας. Όπως επισημαίνεται συναφώς με το θέμα στην υπόθεση TBF (Cyprus) Ltd κ.ά. v. Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Ανώνυμης Εταιρείας κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 153: «Ο δικαστής είπε στο προκείμενο ότι είναι άλλοι οι στόχοι της Δ.28 θ. 11. Η άποψη του, με λίγα λόγια, είναι ότι ο θ. 11 χρησιμοποιείται εφόσο η προηγηθείσα διαταγή για γενική αποκάλυψη δεν απέληξε στην αποκάλυψη και συγκεκριμένων εγγράφων που, με έρεισμα πλέον το θ. 11, μπορεί ο διάδικος να ζητήσει για να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Επικροτούμε αυτή την προσέγγιση. Η Δ.28 θ.11 ταυτίζεται με την αγγλική Δ.19 Α
(3). Από τα παρακάτω αποσπάσματα της απόφασης του Tomlin Δ., στην Astra-Nat Production v. Neo-Αrt Productions
(1928)W.N. 218, διαφαίνεται ο σκοπός της διάταξης και παράλληλα η κοινή αντιμετώπιση: "Τhe present application was one under Order XXXI, rule 19 A
(3), which gave power to the Court to order discovery of a particular document or class of documents where a prima facie case was made out that the original affidavit of documents of the party against whom the application was made was insufficient." .................................... ............................................................... In his Lordship's opinion, upon an application under the Order and rule, it was necessary for the applicant to displace the oath of the party on the other side, at any rate to this extent, by making a prima facie case that there were in existence some documents which were relevant to the matters in issue in the action which had not been included in the other party's affidavit of documents."» Με υπαγωγή των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης σ' όλες τις παραπάνω αρχές παρατηρώ τα εξής: Μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι, η αίτηση, αναφορικά με την πρώτη αιτούμενη θεραπεία (υπό Α (α)) είναι άνευ αντικειμένου, επειδή απορρίφθηκε από το Δικαστήριο (με διαφορετική σύνθεση από το παρόν) στις 9.4.
  1. Απ' εκεί και πέρα, η αίτηση υπόκειται συνολικά σε απόρριψη, σχεδόν για όλους τους λόγους που συνθέτουν την ένσταση των εναγόντων σ' αυτή. Ακολουθεί το σκεπτικό: Καταρχήν, ενώ καθώς έχει αναφερθεί με αναφορά σε νομολογία, η Δ.28 Θ.11 χρησιμοποιείται εφόσον η προηγηθείσα διαταγή για γενική αποκάλυψη δεν απέληξε στην αποκάλυψη και συγκεκριμένων εγγράφων και όπως αναφέρεται στο Θ.11, η σχετική αίτηση θα πρέπει να συνοδεύεται με ένορκη δήλωση που να αναφέρει ότι εξ όσων κάλλιον πιστεύει ο ενόρκως δηλών, ο διάδικος εναντίον του οποίου γίνεται η αίτηση έχει ή είχε σε κάποιο στάδιο στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχό του το ειδικό έγγραφο ή έγγραφα ή την τάξη ή τάξεις εγγράφων που ειδικεύονται ή καθορίζονται στην αίτηση, οι εναγόμενοι, κατά παράβαση των παραπάνω, ενώ ζητούν την έκδοση διατάγματος περαιτέρω αποκάλυψης, με αναφορά στα «Παραστατικά (χρεώσεις και πιστώσεις) της κάθε δοσοληψίας χωριστά του επίδικου λογαριασμού», στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, δεν υπάρχει η προαναφερθείσα αναφορά. Αντίθετα, οι ακόλουθοι ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντα για τους ενάγοντες, οι οποίοι περιέχεται στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης στην αίτηση παρέμειναν αναντίλεκτοι: Οι ενάγοντες, συμμορφούμενοι με το διάταγμα ημερομηνίας 29.5.2012 έχουν ήδη προβεί σε αποκάλυψη όλων των εγγράφων που είχαν στην κατοχή ή έλεγχό τους και αφορούσαν τους εναγόμενους και τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της αγωγής. Επί του παρόντος, δεν έχουν στην κατοχή τους οποιαδήποτε άλλα έγγραφα σχετικά με τα επίδικα θέματα για τα οποία δεν έχουν προβεί σε αποκάλυψη. Έχουν ήδη παραδώσει στους δικηγόρους των εναγόμενων αντίγραφα όλων των εγγράφων που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης, ημερομηνίας 8.10.
  2. Στην κατάσταση κίνησης του επίδικου λογαριασμού (παράγραφος 2 (λ) της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης) εκτίθενται αναλυτικά όλες οι μεταξύ των διαδίκων δοσοληψίες. Τέλος, όλα τα παραστατικά και έγγραφα της κάθε συναλλαγής δίδονται σ' όλους τους πελάτες των εναγόντων. Επισημαίνεται στο σημείο αυτό, ότι, οι εναγόμενοι που έχουν και το βάρος να αποδείξουν ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, δεν επιδίωξαν να αντεξετάσουν τον ενόρκως δηλούντα για τους ενάγοντες, σε σχέση με οποιοδήποτε από τους παραπάνω ισχυρισμούς τους. Αυτό, με απλά λόγια σημαίνει πως νομιμοποιούμαι να προβώ στην εξαγωγή συμπεράσματος ότι ζητούν διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων που οι ενάγοντες είτε δεν έχουν ή είχαν οποτεδήποτε στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχό τους είτε ακόμη και να έχουν ή είχαν, όχι απλώς τα έχουν αποκαλύψει στους εναγόμενους, αλλά τους έχουν δώσει και αντίγραφο των εν λόγω εγγράφων. Απ' όσα ακολουθούν καταφαίνεται το βάσιμο των πρώτου, δεύτερου έκτου και έβδομου λόγων ένστασης στην αίτηση: Όπως ισχυρίζεται ο εναγόμενος 1 στην παράγραφο 6 της ένορκης του δήλωσης, οι ενάγοντες είναι απαραίτητο να αποκαλύψουν τα παραστατικά όλων των δοσοληψιών και πράξεών τους, χρεώσεων και πιστώσεων με τους εναγόμενους για να μπορέσουν οι εναγόμενοι να ελέγξουν τη νομιμότητα και εγκυρότητα των δοσοληψιών και πράξεων που έχουν γίνει. Προστίθενται και τα εξής από τη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγόμενων: Οι εναγόμενοι αμφισβητούν τη νομιμότητα και εγκυρότητα των επίδικων συμφωνιών και δοσοληψιών (παράγραφος 15 της αγόρευσης). Εγείρεται σημαντικό ζήτημα αξιοπιστίας των εναγόντων καθώς οι δικηγόροι τους, κατά την εμφάνισή τους στο Δικαστήριο στις 29.5.2014 έχουν παραδεχθεί ρητά ότι οι ενάγοντες έχουν στην κατοχή τους τα επίδικα παραστατικά και απλώς τίθεται θέμα χρόνου για την αποκάλυψή τους καθώς βρίσκονται στη Λευκωσία (παράγραφος 16 της αγόρευσης). Ο αιτούμενος περαιτέρω και καλύτερος κατάλογος εγγράφων είναι αναγκαίος για τη δίκαιη επίλυση της υπόθεσης, αλλά και θα εξοικονομήσει και χρόνο και έξοδα του Δικαστηρίου, γιατί θα δοθεί η δυνατότητα στους εναγόμενους και στους δικηγόρους τους να αξιολογήσουν το έγγραφο υλικό και να αποφασίσουν με ποιο τρόπο η υπόθεση θα προωθηθεί για σύντομη εκδίκασή της και/ή για συμβιβασμό (παράγραφος 18 της αγόρευσης). Η αποκάλυψη των αιτούμενων εγγράφων θα καταστήσει δυνατή τη χρησιμοποίηση του εγγράφου αυτού υλικού από τους εναγόμενους για να υποστηρίξουν τις θέσεις τους ή για ν' αντικρούσουν τα επιχειρήματα των εναγόντων και θα αποκλειστεί ο αιφνιδιασμός των εναγόμενων (παράγραφος 19 της αγόρευσης). Από το σύνολο των παραπάνω ισχυρισμών και θέσεων των εναγόμενων είναι τελείως ξεκάθαρο πως, ό, τι στην πραγματικότητα επιδιώκουν με την παρούσα αίτηση, δεν είναι την αποκάλυψη συγκεκριμένου εγγράφου ή εγγράφων που δεν αποκάλυψαν οι ενάγοντες, αλλά, όπως οι τελευταίοι διαταχθούν να τους εφοδιάσουν με τα έγγραφα των οποίων ζητούν την αποκάλυψη. Ότι χρησιμοποιούν την υπό κρίση αίτηση καταχρηστικά και συγκεκριμένα για σκοπούς «ψαρέματος» μαρτυρίας είναι ολοφάνερο. Το γεγονός ότι συναρτούν την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος με τη δυνατότητα που θα τους δοθεί σε τέτοια περίπτωση καθώς και στους δικηγόρους τους, να αξιολογήσουν το έγγραφο υλικό και να αποφασίσουν με ποιο τρόπο θα προωθήσουν την υπόθεσή τους, αλλά και να χρησιμοποιήσουν το υλικό αυτό, για να υποστηρίξουν τις θέσεις τους και να αντικρούσουν τα επιχειρήματα των εναγόντων αποτελεί έμμεση ομολογία εκ μέρους τους, ως προς το τι πραγματικά είναι αυτό που ζητούν με την υπό κρίση αίτηση. Εν πάση περιπτώσει, για να καταλήξω θεωρώ πως με τα έγγραφα που ήδη έχουν αποκαλύψει οι ενάγοντες με τη σχετική ένορκη δήλωση της Χλόης Βλοτομά, ημερομηνίας 8.10.2012, ανάμεσά τους και η κατάσταση υπολοίπων λογαριασμού των εναγόμενων στις 10.5.2011 καθώς και η κατάσταση κίνησης του εν λόγω λογαριασμού, σε συνδυασμό και με το παραδεκτό από τους εναγόμενους γεγονός, ότι τους έχουν δοθεί αντίγραφα του συνόλου των εν λόγω εγγράφων και λαμβάνοντας τέλος υπόψη τη φύση της αξίωσης των εναγόντων καθώς και των επίδικων θεμάτων της υπόθεσης, οι εναγόμενοι είναι σε θέση να προετοιμαστούν επαρκώς για σκοπούς ακροαματικής διαδικασίας και να τύχουν δίκαιης δίκης. Η αποκάλυψη των παραστατικών του επίδικου λογαριασμού, χωριστά για κάθε δοσοληψία που ζητούν και οι λόγοι για τους οποίους τα ζητούν εκφεύγουν του δικαιοδοτικού πλαισίου που διέπει την υπό κρίση αίτηση και εν πάση περιπτώσει είμαι της γνώμης πως ένα τέτοιο διάταγμα, όχι μόνο δεν είναι αναγκαίο για τη δίκαιη επίλυση της αιτίας της αγωγής ή οποιουδήποτε επίδικου θέματος της υπόθεσης, αλλά είναι βέβαιο ότι θα συμβάλει στην περαιτέρω καθυστέρηση εκδίκασης της αγωγής καθώς και στην αύξηση (αντί στην εξοικονόμηση) των εξόδων. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων και σε βάρος των εναγόμενων 1 και 2, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim Αναφορά: Πολιτική - αίτηση για περεταίρω αποκάλυψη εγγράφων. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.