S.N.A. TRADING LTD ν. S. AKAPNITIS & COMPANY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1283/2013, 3/11/2014

(1)(r.) και τέλος, στη νομολογία καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και τη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση αναφέρονται στην ακόλουθη ένορκη δήλωση του Πέτρου Καριοπούλη: «Εγώ, ο Πέτρος Καριοπούλης, από την Λεμεσό, ορκίζομαι και λέγω τα εξής:

1. Κατά τον ουσιώδη με την παρούσα Αγωγή χρόνο, υπήρξα διευθυντής των Εναγομένων/Αιτητών στην Αγωγή υπό τον ας άνω αριθμό και τίτλο, γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβώ και προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και εξ' όσων οι δικηγόροι μας με συμβουλεύουν σε σχέση με τις νομικές αρχές.
2. Στις 11/1/2014, με ενημέρωσε η κα Χρυσή Σάββα, ηλικίας περί 75 ετών, ότι της κτύπησε την πόρτα κάποιος κύριος, την ρώτησε για την εταιρεία AKAPNITIS και αυτή του εξήγησε ότι δεν γνωρίζει για την εταιρεία. Το εν λόγω πρόσωπο τοποθέτησε το έγγραφο αυτό στην πόρτα της εισόδου της και έφυγε. Το έγγραφο αυτό είναι το κλητήριο ένταλμα. Η διεύθυνση της οικίας της όμως δεν αποτελεί την διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εν λόγω εταιρείας, ούτε είμαστε συγκάτοικοι με την κα Χρυσή Σάββα, ούτε έχει εν πάση περίπτωση οιανδήποτε σχέση με την εν λόγω εταιρεία.
3. Εξ' όσων οι δικηγόροι μου με συμβουλεύουν, η εν λόγω επίδοση είναι κακή επίδοση και για να παραμεριστεί έπρεπε πρώτα να δοθεί άδεια καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης υπό αίρεση όπως και έγινε την 31/1/2014 και στη συνέχεια να καταχωρηθεί η παρούσα.
4. Περαιτέρω, εξ' όσων, με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν είναι το κατά τόπον αρμόδιο Δικαστήριο και από το Δικόγραφο δεν προκύπτει η κατά τόπον αρμοδιότητα του Δικαστηρίου.
5. Ευσεβάστως υποβάλλω ότι από όσα γνωρίζω και πιστεύω και με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μας είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.» Η αίτηση προσέκρουσε στην ακόλουθη ένσταση της εναγόντων: «
6. Η επίδοση στους Αιτητές του κλητήριου εντάλματος με τον παραπάνω αριθμό και τίτλο έγινε σύμφωνα με το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου και/ή τη Δ.5,Κ.7 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.
7. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των ζητούμενων Διαταγμάτων.
8. Η Αίτηση έγινε με έλλειψη καλής πίστης και/ή αποτελεί κατάχρηση της Δικαστικής Διαδικασίας.» Η ένσταση, βασίζεται στο άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.5 Θ.7, Δ.16 Θ.9, Δ.48 Θ.4 και Δ.
9. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την ένσταση εκτίθενται στην ακόλουθη ένορκη δήλωση της Άντρης Χαραλάμπους: «Εγώ η πιο κάτω υπογεγραμμένη, Άντρη Χαραλάμπους, από την Πάφο, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
10. Είμαι η αρμόδιος υπάλληλος των εναγόντων, είμαι εξουσιοδοτημένη από αυτούς να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση και γνωρίζω προσωπικά και λόγω της εργασίας μου τα γεγονότα για τα οποία παρακάτω ορκίζομαι.
11. Απορρίπτω τους ισχυρισμούς που παρατίθενται στην ένορκη δήλωση του κ. Π. Καριοπούλη, που ορκίστηκε στα πλαίσια της Αίτησης ημερομηνίας 21/02/
13. Σύμφωνα με τον ιδιώτη επιδότη των εναγόντων, κ. Χριστάκη Ευτυχίου, το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε, στις 10/01/14, στο εγγεγραμμένο γραφείο των εναγόμενων, όπου το παρέλαβε, οικειοθελώς, η κα Χρυσή Σάββα.
14. Η κα Χρυσή Σάββα, σύμφωνα με τον επιδότη, γνωρίζει τους εναγόμενους καθώς έχει συγγενικές σχέσεις με τον κ. Καριοπούλη, ο οποίος κατά τον χρόνο επίδοσης ήταν διοικητικός τους σύμβουλος. Η ίδια μάλιστα ανέλαβε να ενημερώσει τον κ. Καριοπούλη για την εν λόγω αγωγή.
15. Πράγματι, όπως ο ίδιος ο κ. Καριοπούλης αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, η κα Σάββα τον ενημέρωσε για την εν λόγω αγωγή την επόμενη μέρα της επίδοσής της. Θα ήταν παράλογο η κα Σάββα να μην γνώριζε τους εναγόμενους, όπως ο κ. Καριοπούλης ισχυρίζεται, αλλά να γνωρίζει ποιον να ενημερώσει για την αγωγή και ειδικά σε τέτοιο σύντομο χρονικό διάστημα.
16. Από έρευνα που διενήργησαν οι δικηγόροι των εναγόντων στον Έφορο Εταιρειών, Τεκμήριο Α, φαίνεται ξεκάθαρα πως κατά τον χρόνο επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στην κα Σάββα, διοικητικός σύμβουλος των εναγομένων ήταν ο κ. Πέτρος Καριοπούλης.
17. Συνεπώς είναι καθαρό πως οι εναγόμενοι έλαβαν ικανοποιητική γνώση της αγωγής μέσω του κ. Καριοπούλη εφόσον κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν διοικητικό στέλεχος των εναγόμενων.
18. Ένεκα των πιο πάνω και από τι με πληροφορούν οι δικηγόροι μου το κλητήριο ένταλμα έχει επιδοθεί νομότυπα και οι εναγόμενοι έχουν λάβει ικανοποιητική γνώση της αγωγής.» Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων, η κα Σαββίδου που εμφανίστηκε για τους εναγόμενους κατά την ακρόαση περιορίστηκε να υιοθετήσει το περιεχόμενο της αίτησης, προσθέτοντας ότι το κλητήριο ένταλμα, ούτε και σε κάποιο αξιωματούχο των εναγόμενων έχει επιδοθεί. Αντίθετα, ο κ. Γεωργιάδης που εμφανίστηκε για τους ενάγοντες παρουσίασε γραπτή αγόρευση και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Έχοντας υπόψη το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση είναι σαφές, ότι, οι εναγόμενοι ζητούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, επειδή, όπως είναι η θέση τους, πρώτο, το κλητήριο ένταλμα της αγωγής δεν έχει επιδοθεί στο εγγεγραμμένο γραφείο τους και δεύτερο, επειδή το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν είναι το κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο μα ούτε και προκύπτει από τα δικόγραφα η κατά τόπο αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. Αρχίζοντας με το θέμα της κατά τόπο αρμοδιότητας του Δικαστηρίου που εγείρουν οι εναγόμενοι περιορίζομαι να πω τούτο∙ και βάσιμος να είναι ο ισχυρισμός τους περί αναρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου να επιληφθεί της υπόθεσης (για τον οποίο δεν αποφαίνομαι), δε μου παρέχεται η εξουσία να διατάξω την ακύρωση και/ή παραμερισμό, είτε της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος είτε του ίδιου του κλητήριου εντάλματος. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Απ' εκεί και πέρα, από τη συνδυασμένη ερμηνεία της Δ.5 Θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας με το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, όπως και οι δύο αυτές διατάξεις έχουν ερμηνευτεί από το Ανώτατο Δικαστήριο είναι σαφές, ότι, η επίδοση κλητηρίου εντάλματος σε εταιρεία μπορεί να γίνει είτε με άφεσή του στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας είτε με επίδοσή του σε κάποιο αξιωματούχο της εταιρείας. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, για να θεωρηθεί καλή η επίδοση, θα πρέπει να περιέλθει σε γνώση του άμεσα ενδιαφερόμενου (δηλαδή της εταιρείας), προκειμένου να πληροφορηθεί τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο, αφού, μόνο έτσι του παρέχεται η δυνατότητα να υπερασπισθεί, που αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα (βλ. τις υποθέσεις Balm CO. v. Biochemie Rose

(1990)1 Α.Α.Δ. 602, Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd

(2002)1 A.A.Δ. 43 και J. Z. Classic Music Pro Ltd v. Alkadia Music Land Ltd

(2002)1 Α.Α.Δ.1151, στις οποίες με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόντων με τη γραπτή του αγόρευση). Όσα ακολουθούν είναι κατόπιν αντιπαραβολής του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του ενόρκως δηλούντα για τους εναγόμενους με το αντίστοιχο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της ενόρκως δηλούσας για τους ενάγοντες. Αυτονόητο πως, μαζί με αυτά λαμβάνονται υπόψη και στοιχεία που προκύπτουν απευθείας από το φάκελο της υπόθεσης. Ειδικότερα: Αρχίζοντας με τον ενόρκως δηλούντα για τους εναγόμενους, ο ισχυρισμός του ότι το πρόσωπο που χτύπησε την πόρτα της Χρυσής Σάββα και τη ρώτησε αν γνωρίζει την εταιρεία AKAPNITIS και αφού αυτή του εξήγησε πως δε γνωρίζει για την εταιρεία, το πρόσωπο αυτό τοποθέτησε το κλητήριο ένταλμα στην πόρτα της εισόδου της και έφυγε φαίνεται να είναι βάσιμος. Ο ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσας για τους ενάγοντες, ότι η κα Σάββα, σύμφωνα με τον ιδιώτη επιδότη παρέλαβε οικειοθελώς το κλητήριο ένταλμα δε με βρίσκει σύμφωνο. Το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό της, ότι, σύμφωνα και πάλι με τον ιδιώτη επιδότη, η κα Σάββα γνωρίζει τους εναγόμενους καθώς έχει συγγενικές σχέσεις με τον ενόρκως δηλούντα γι' αυτούς, ο οποίος, στον ουσιώδη χρόνο ήταν διοικητικός τους σύμβουλος. Και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής θεωρώ πως, εάν η κα Σάββα παραλάμβανε και μάλιστα οικειοθελώς το κλητήριο ένταλμα, δε θα είχε κανένα πρόβλημα να το παραλάβει διά της υπογραφής της, κάτι που δεν έκανε, αφού, σύμφωνα με το περιεχόμενο της σχετικής ένορκης δήλωσης του ιδιώτη επιδότη, το κλητήριο αφέθηκε από τον ίδιο στο εγγεγραμμένο γραφείο των εναγόμενων, στην παρουσία ενός ηλικιωμένου ατόμου, σχετιζόμενου με την εταιρεία. Ενώ η κα Σάββα, ούτε καν κατονομάζεται από τον ιδιώτη επιδότη στην ένορκη του δήλωση, φέρεται από αυτόν να έχει σχέση με τους εναγόμενους και όχι συγγενικές σχέσεις με τον ενόρκως δηλούντα γι' αυτούς. Κι όμως, εάν συνέβαινε το δεύτερο, αυτό θα έπρεπε να αναφέρει ο επιδότης στην ένορκη του δήλωση και όχι ό, τι αναφέρει. Εν πάση περιπτώσει, εκείνο που με ασφάλεια μπορεί να λεχθεί είναι ότι η κα Σάββα, στην παρουσία της οποίας αφέθηκε απλώς το κλητήριο ένταλμα, κάποια σχέση σίγουρα πρέπει να έχει με τον ενόρκως δηλούντα για τους εναγόμενους, γεγονός το οποίο επιμαρτυρείται από την ομολογία του, ότι, την επομένη κιόλας της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος, με τον τρόπο που αυτή έγινε, η Σάββα, τον ενημέρωσε σχετικά. Φυσικά, ακόμη και να αποτελούσε γεγονός ότι η κα Σάββα γνώριζε και τους εναγόμενους, έχοντας υπόψη πότε θεωρείται καλή η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε εταιρεία (ανωτέρω), δε σημαίνει ότι θα μπορούσε να της επιδοθεί το κλητήριο ένταλμα για λογαριασμό της εταιρείας και να θεωρείται καλή η σχετική επίδοση. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της ενόρκως δηλούσας για τους ενάγοντες ότι σύμφωνα με τον επιδότη, το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο των εναγόμενων παρατηρώ τα εξής: Θεωρώ αβάσιμο τον εν λόγω ισχυρισμό. Μολονότι αυτό αναφέρει ο επιδότης στη σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης, εντούτοις, κάτι τέτοιο, δεν επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο του τεκμηρίου Α στην ένορκη δήλωση της ενόρκως δηλούσας για τους ενάγοντες. Το συγκεκριμένο έγγραφο είναι κάτι σαν πιστοποιητικό έρευνας που εκδόθηκε από το γραφείο του Εφόρου Εταιρειών, δηλαδή, του καθ' ύλη αρμόδιου για την παροχή με τον πλέον έγκυρο τρόπο, κάθε πληροφορίας αναφορικά με κάποια εταιρεία και θεωρώ πως, όχι τυχαία, στο συγκεκριμένο πιστοποιητικό, ενώ παρατίθενται με κάθε λεπτομέρεια, πληροφορίες αναφορικά με τους νυν και πρώην αξιωματούχους των εναγόμενων, η ημερομηνία εγγραφής καθώς και ο αριθμός εγγραφής τους και τέλος, το όνομά τους, ουδεμία αναφορά υπάρχει για το εγγεγραμμένο τους γραφείο σε οποιοδήποτε χρόνο. Προφανής ο λόγος. Η συγκεκριμένη παράλειψη είναι σκόπιμη και, ελλείψει κάποιας εξήγησης ή δικαιολογίας από τους ενάγοντες σε τι οφείλεται το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί είναι πως οφείλεται στο γεγονός, ότι, το εγγεγραμμένο γραφείο των εναγόμενων, στον ουσιώδη, δηλαδή της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής, δεν ήταν στην οδό Διονύσιου Σολωμού 16, Χαλκούτσα, Λεμεσός, όπως αναληθώς αναφέρεται από τον ιδιώτη επιδότη στη σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης. Απ' εκεί και πέρα, το γεγονός ότι ο ενόρκως δηλών για τους εναγόμενους στον οποίο δόθηκε από τη Σάββα το κλητήριο ένταλμα της αγωγής, κατά το χρόνο της επίδοσης ήταν αξιωματούχος και συγκεκριμένα διευθυντής των εναγόμενων, δεν αναιρεί το γεγονός ότι η σχετική επίδοση, με τον τρόπο που έγινε και στον τόπο που έγινε είναι κακή. Εξάλλου, κατά τον ιδιώτη επιδότη είναι στο εγγεγραμμένο γραφείο των εναγόμενων που υποτίθεται ότι επέδωσε το κλητήριο ένταλμα και όχι στο διευθυντή τους. Το γεγονός δε, ότι, οι εναγόμενοι, μέσω του διευθυντή τους στον οποίο κατέληξε το κλητήριο την επομένη της επίδοσης έλαβαν ικανοποιητική γνώση της αγωγής, δεν αναιρεί το ουσιώδες γεγονός (για ό, τι μας αφορά) ότι η επίδοση, εν πάση περιπτώσει είναι κακή. Δε συμφωνώ λοιπόν με τους ενάγοντες ότι το κλητήριο έχει επιδοθεί νομότυπα στους εναγόμενους (αυτό αναφέρει η ενόρκως δηλούσα για τους ενάγοντες στην τελευταία παράγραφο της ένορκης της δήλωσης), γεγονός το οποίο καθιστά τους δύο πρώτους λόγους ένστασης στην αίτηση αβάσιμους. Στο ερώτημα τι ακολουθεί παρατηρώ τα εξής: Από την προηγηθείσα ανάλυση είναι τελείως ξεκάθαρο, ότι, το όλο θέμα, εν τέλει απολήγει να είναι θέμα τύπου και όχι ουσίας, υπό την έννοια ότι, η αγωγή βρίσκεται στο εντελώς αρχικό στάδιο όπου απλώς έχει επιδοθεί στους εναγόμενους το κλητήριο ένταλμα, οι οποίοι, δοθέντος ότι, αν και παράτυπα, εντούτοις, ουσιαστικά έλαβαν γνώση της εναντίον τους αγωγής, είναι σαφές ότι έχουν κάθε δικαίωμα να καταχωρήσουν την υπεράσπισή τους σ' αυτή και να προβάλουν τις θέσεις τους έναντι των αντίστοιχων θέσεων των εναγόντων, χωρίς να παραβλάπτεται κανένα απολύτως δικαίωμά τους. Παρόλα αυτά παραμένει γεγονός ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σ' αυτούς, για τους λόγους που έχουν αναφερθεί είναι κακή και οι ενάγοντες, έστω κι αν είχαν το δικαίωμα να καταφύγουν στη Δ.64 για άρση της σχετικής παρατυπίας, όχι μόνο δεν το έπραξαν, αλλά, αντίθετα επέμεναν μέχρι και την τελευταία στιγμή ότι η επίδοση είναι καλή. Κατ' ακρίβεια, για να επαναλάβω τον ισχυρισμό της ενόρκως δηλούσας γι' αυτούς, «..το κλητήριο ένταλμα έχει επιδοθεί νομότυπα.» Έχοντας υπόψη ότι η Δ.64 δεν αυτενεργεί, πολλώ μάλλον που στην προκειμένη περίπτωση, το παράτυπο και αντικανονικό της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος, όχι απλώς έχει αναδειχθεί από τους εναγόμενους, αλλά αποτελεί και το λόγο για τον οποίο καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, θεωρώ πως, κατά την ενάσκηση των εξουσιών μου δυνάμει της Δ.64, η μόνη επιλογή που μου παρέχεται είναι σε εφαρμογή του Θ.1

(2)να δεχθώ την αίτηση και να διατάξω τον παραμερισμό της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Με αυτό απαντώ και στον τρίτο λόγο ένστασης στην αίτηση, τον οποίο, επίσης θεωρώ αβάσιμο. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα, ως η παράγραφος Α της αίτησης, με έξοδα υπέρ των εναγόμενων και σε βάρος των εναγόντων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim Αναφορά: Πολιτική - παραμερισμός επίδοσης κλητηρίου εντάλματος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο