ΕΙΡΗΝΗ ΚΡΕΜΜΑΣΤΟΥ ν. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΓΙΑΝΝΑΡΑ, Αρ. Αγωγής: 991/08, 10/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2014:A3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 991/08 Μεταξύ: ΕΙΡΗΝΗ ΚΡΕΜΜΑΣΤΟΥ Ενάγουσα - και - ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΓΙΑΝΝΑΡΑ Εναγομένης ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 4/7/13 ΓΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Ημερομηνία: 10 Ιανουαρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη - Αιτήτρια: κα Τταουξιή για κ. Κυριακίδη Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κος Παρασκευά Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 18/01/13, εκδόθηκε απόφαση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή υπέρ της Ενάγουσας- Καθ' ης η Αίτηση (στο εξής Καθ' ης η Αίτηση) και εναντίον των Εναγομένης - Αιτήτριας (στο εξής Αιτήτριας) (Α) για το ποσό των €65.000 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων με τόκο 8% ετησίως από 17/9/08 μέχρι 14/10/08 και 5.5.% ετησίως από 15/10/08 μέχρι εξοφλήσεως, (Β) €847.90 σεντ ως ειδικές αποζημιώσεις με τόκο 4% από 5/12/06 μέχρι 14/10/08 και 2.75% από 15/10/08 μέχρι 18/1/13 και 5.5% τόκο από την ημέρα της απόφασης, επί του ποσού αυτού, μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα, για δυστύχημα που έγινε στις 5/12/06 και για το οποίο κρίθηκε αποκλειστικά υπεύθυνη η Εναγόμενη. Η ΑΙΤΗΣΗ Η Αίτηση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 Θ.18 και 19, Δ.48 Θ.1-4, 8, 9 και Δ.39, άρθρα 31, 32 και 47 του Ν.14/60, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Κεφ. 6, στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις αρχές του Κοινοδικαίου και της επιείκειας και των συμφυών εξουσιών της πρακτικής του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση εμπεριέχονται στην ένορκη δήλωση της Βασιλείας Κουρουζίδου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων της Αιτήτριας δεόντως εξουσιοδοτημένη, που συνοδεύει την Αίτηση με την οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α η έφεση, ως Τεκμήριο Β επιστολή ημερομηνίας 3/4/13, ως Τεκμήριο Γ επιστολή ημερομηνίας 4/4/13, ως Τεκμήριο Δ επιστολή ημερομηνίας 25/6/13, ως Τεκμήριο Ε επιστολή ημερομηνίας 26/6/13 και ως Τεκμήριο Στ επιστολή ημερομηνία 26/6/13. Να σημειωθεί ότι με το Τεκμήριο Α επισυνάπτεται η ένορκη κατάθεση επίδοσης, το διάταγμα παράτασης καταχώρησης της έφεσης και η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου για την οποία ζητείται η αναστολή της. Επίσης με το τεκμήριο Β επισυνάπτεται κατάλογος οφειλομένου ποσού και εξόδων του δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση και κατάλογος εξόδων όπως υπολογίστηκε από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο. Να σημειωθεί ότι με άδεια του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία επισυνάπτεται αριθμός τεκμηρίων. Η Αιτήτρια με την αίτηση της ζητεί όπως ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης μέχρι εκδικάσεως της έφεσης με δικαιολογητικό ότι (α) έχει πολύ καλή υπόθεση και μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης, (β) η έφεση σε περίπτωση επιτυχίας θα είναι πρακτικά χωρίς αντικείμενο σε περίπτωση που επιτραπεί να προχωρήσει η Καθ΄ ης η Αίτηση στην εκτέλεση της απόφασης, αφού ένεκα της αφερεγγυότητας της δεν θα μπορεί να επιστρέψει τα χρήματα που θα της καταβληθούν. Επίσης, ως εξάγεται από το σύνολο των ισχυρισμών της Αιτήτριας αυτή μπορεί να καταβάλει το ποσό της απόφασης και των εξόδων και δύναται να εξασφαλίσει την Καθ' ης η Αίτηση με κατάλληλη θεραπεία και έτσι η Καθ' ης η Αίτηση εάν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης δεν θα υποστεί καμία ζημιά. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η ένσταση στηρίζεται στην Δ.48 Θ.1 έως 4, 7-9, 11 και 12, Δ.35 Θ.19 έως 19, προφανώς αναφέρεται 1/19, Δ.59 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 29
(1)γ, 31, 32 και 47 του Ν.14/60, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του ΚΕΦ. 6 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται οι εξής έξι
(6)λόγοι ένστασης: Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, καταχρηστική και γίνεται κακόπιστα για να προκληθεί καθυστέρηση στην είσπραξη του λαβείν της η Καθ' ης η Αίτηση, παραλείπονται ουσιώδη γεγονότα και ως εκ τούτου είναι παραπλανητική, καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση χωρίς να δίνεται εξήγηση προς τούτο, με βεβαιότητα μπορεί να προβλεφθεί η αποτυχία της έφεσης και ότι δεν παρατίθενται στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου Γιώργου Ανδρέου στο γραφείο του δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση ο οποίος προέβη σε αυτή με βάση οδηγίες που έλαβε από τον δικηγόρο της Καθ' ης η Αίτηση και από όσα καλά γνωρίζει, πληροφορείται και πιστεύει. Επισυνάπτεται με αυτή ως Τεκμήριο 1 η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου. Σ' αυτήν αναφέρονται μερικοί από τους λόγους ένστασης με περισσότερες λεπτομέρειες και καταγράφονται αποσπάσματα από την απόφαση, το τεκμήριο Στ και απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η δικηγόρος της Αιτήτριας στην αγόρευση της αφού επανέλαβε ουσιαστικά όλα όσα αναφέρονται στην αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, με επίκληση σχετικής νομολογίας, ζήτησε όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για αναστολή της απόφασης. Ο συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση στη δική του αγόρευση με φόντο όσα καταγράφονται στην ένσταση ζήτησε την απόρριψη της αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Νομικός πυλώνας της αίτησης αποτελεί η Δ.35 Θ.18 η οποία είναι πανομοιότυπη με την Αγγλική Δ.58 Θ.12. Η Δ.35 Θ.18 προνοεί: "An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order, and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been direct. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given." Σε μετάφραση: "Μια έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως ή διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται ή του Εφετείου ή ενός Δικαστού των ανωτέρω Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται. Προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση (αν υπάρχει) που θα διαταχθεί. Αν η ασφάλεια θα δοθεί υπό τύπο γραμματίου, το γραμμάτιο θα γίνει προς όφελος του διαδίκου υπέρ του οποίου η υπό έφεση απόφαση εδόθη." Οι προεκτάσεις της πιο πάνω Διαταγής εξετάστηκαν σε αριθμό υποθέσεων όπου τονίστηκε ότι το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και ότι η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί τον τελεσίδικο χαρακτήρα της μέχρι την ακύρωση ή τροποποίηση της από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 αναφέρθηκαν τα εξής: "Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από την Δ.35 Θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατ΄ εξοχήν παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου". Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και Άλλοι ν. Ανδρέα Κιταλίδη και Άλλων (Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287 τονίστηκε, ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται έχοντας υπόψη ότι, (α) Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να αποστερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, τους καρπούς της επιτυχίας του, και (β) το ένδικο μέσο της έφεσης, που ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να χάνει την αποτελεσματικότητά του. Βλέπε επίσης τις υποθέσεις Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 592, Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1 ΑΑΔ 107, Παπακόκκινου v. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.α.
(1998)1 (Α) ΑΑΔ 513 και Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1978 στην οποία ειπώθηκαν τα ακόλουθα από τον πρώην Δικαστή Κραμβή: «(α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.» Το Δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μία και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Suphire Seas, Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου αρ. 191/96, ημερ. 29.06.2001, ειπώθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ΄ αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας.» Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης." Στην συγκεκριμένη περίπτωση παρατηρώ τα ακόλουθα σε σχέση με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση: Όσον αφορά τον πρώτο λόγο που προβάλλει η Αιτήτρια, για δικαιολόγηση του αιτήματος της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης και αφορά την απόδειξη ευθύνης πρόκλησης του τροχαίου ατυχήματος και την εφαρμογή της αρχής «Res Ipsa Loquitur» από το Δικαστήριο, που ως ήταν αναμενόμενο η άλλη πλευρά με τον έκτο λόγο ένστασης αμφισβητεί και αναφέρει ότι είναι βέβαιη η αποτυχία της έφεσης, μπορεί να λεχθεί ότι τα δεδομένα της υπόθεσης είναι τέτοια που δεν θα μπορούσε το Δικαστήριο με βάση τους λόγους έφεσης να προβεί σε οιαδήποτε πρόγνωση για την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης. Να λεχθεί ότι ως καταδεικνύεται από την νομολογία, βλέπε Ναυτικός Όμιλος Πάφου ανωτέρω, η προοπτική επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις και ότι μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Βογαζιάνου ανωτέρω, λέχθηκε ότι η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση ενός τέτοιου θέματος. Επομένως αυτός ο λόγος της αίτησης δεν μπορεί να ευσταθίσει και απορρίπτεται. Σε σχέση με τον δεύτερο λόγο επί του οποίου προωθεί την αίτηση της η Αιτήτρια, ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι φερέγγυα και στηρίζεται σε δήλωση που έκανε η Καθ' ης η Αίτηση κατά την μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου ότι στερείται οιονδήποτε σταθερών απολαβών ή εισοδημάτων και δεν εργάζεται λόγω των τριών παιδιών που έχει και της μη γνώσης της Αιτήτριας κατά πόσο έχει ακίνητη περιουσία δυνάμενη να ικανοποιήσει την Αιτήτρια εάν η έφεση επιτύχει, παρατηρώ ότι ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση δεν αναφέρει πουθενά ότι η Καθ' ης η Αίτηση εργάζεται, ή ότι έχει εισοδήματα ή ότι έχει ακίνητη περιουσία που της δίνουν την δυνατότητα, σε περίπτωση που επιτύχει η έφεση και εν τω μεταξύ έχει εκτελεστεί η απόφαση, να αποπληρώσει την Αιτήτρια και ως εκ τούτου δεν αμφισβητεί την αφερεγγυότητα που καταλογίζει σε αυτήν η Αιτήτρια. Ο δικός της δε ισχυρισμός ότι ο ασφαλιστικός οργανισμός που εκπροσωπεί την Αιτήτρια είναι αφερέγγυος δεν τεκμηριώνεται με κανένα τρόπο. Πρέπει να σημειωθεί ότι στη συζήτηση που έγινε πριν την ακρόαση της αίτησης η δικηγόρος της Αιτήτριας δήλωσε ότι η Αιτήτρια ήταν έτοιμη να εκπληρώσει τους όρους που θα έθετε το Δικαστήριο σε περίπτωση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης. Απ΄ αυτήν την σκοπιά, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, θα είναι άνευ αντικειμένου η έφεση αφού η Καθ' ης η Αίτηση δεν θα είναι σε θέση να αποπληρώσει το ποσό που η Αιτήτρια θα καταβάλει σε αυτή. Από την άλλη η Καθ' ης η Αίτηση δεν θα αποστερηθεί τους καρπούς της επιτυχίας της εάν εγκριθεί το αιτούμενο διάταγμα για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης με όρους που το Δικαστήριο θα κρίνει ότι εξασφαλίζουν το λαβείν της. Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης δεν μπορούν να βρουν έρεισμα ούτε στο νόμο ούτε στα γεγονότα. ΄Οσον αφορά τον πρώτο λόγο ένστασης καταδεικνύεται ότι η αίτηση στηρίζεται στην ορθή νομική βάση ή και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση σύμφωνα με την Δ.48, Δ.35 Θ.19 και την Δ.39. Σε αυτή δε υπάρχουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα και δεν είναι παραπλανητική. Όσον αφορά την καθυστέρηση αυτή έχει δικαιολογηθεί επαρκώς με τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και δεν χρειάζεται να καταγραφούν, αφού αυτά τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου. Καμία κατάχρηση και κακοπιστία διαφαίνεται εκ μέρους της Αιτήτριας αφού μόλις έγιναν άμεσα αντιληπτές οι προθέσεις της Καθ' ης η Αίτηση προχώρησε στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης ημ. 4/7/13. Για όλους τους πιο πάνω λόγους όπως προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω και αφού συνεκτίμησα και στάθμισα όλους τους σχετικούς παράγοντες με γνώμονα την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων και με καθοδήγηση τις νομικές αρχές που εξέθεσα ανωτέρω και διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κρίνω ότι αυτή πρέπει να ασκηθεί, και ασκείται, υπέρ της Αιτήτριας και εγκρίνεται η έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 18/1/13 υπό τους όρους που θα καταγραφούν κατωτέρω. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 18/1/13 με τους ακόλουθους όρους: (Α) Η Αιτήρια εντός σαρανταπέντε
(45)ημερών από σήμερα, να καταθέσει το ποσό των €95.000 σε μετρητά στον Πρωτοκολλητή ως ασφάλεια για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους και τόκων μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης. Κατέληξα στο ποσό αυτό, κατά προσέγγιση, αφού προέβηκα σε μαθηματικούς υπολογισμούς των τόκων επί του ποσού των €65.000 και €847.90 με βάση την απόφαση ημερομηνίας 18/1/13. Στον όρο για κατάθεση σε μετρητά, κατέληξα με βάση και το γεγονός ότι η Αιτήτρια είναι έτοιμη να εκπληρώσει οιονδήποτε όρο ήθελε θέσει το Δικαστήριο. (Β) Η Αιτήτρια εντός τη ίδιας περιόδου των σαρανταπέντε
(45)ημερών από σήμερα να πληρώσει στο δικηγόρο της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση τα έξοδα που έχουν επιδικασθεί υπέρ της και εναντίον του Εναγομένης - Αιτήτριας. Έχει ήδη δηλωθεί στο Δικαστήριο από την δικηγόρο της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση ότι θα συμμορφωθεί αμέσως με οποιεσδήποτε οδηγίες ή διαταγή που το Εφετείο θα ήθελε εκδώσει στα πλαίσια της έφεσης αναφορικά με τα έξοδα. Σε περίπτωση παράλειψης της Αιτήτριας να συμμορφωθεί προς τους ανωτέρω όρους αναστολής, η απόφαση θα υπόκειται αμέσως σε εκτέλεση. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας είναι ορθό όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της έφεσης. (Υπ.) ........... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο