Επί τοις αφορώσι την εταιρεία LANE HOMES LIMITED (ΗΕ 121018), Γεν. Αιτ.: 97/2012, 14/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2014:A15 Γεν. Αιτ.: 97/2012 Μεταξύ: Επί τοις αφορώσι την εταιρεία LANE HOMES LIMITED (ΗΕ 121018) και Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 Αίτηση ημερομηνίας 17.10.2013 υπό Dave Martin και Shan Martin για άδεια για έγερση αγωγής εναντίον παραλήπτη και διαχειριστή 14 Φεβρουαρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κος Αντώνης Γεωργίου για Δημητρίου & Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Παραλήπτη και Διαχειριστή: κα Ελένη Β. Στυλιανού και κος Λεωνίδας Χατζηπέτρου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Στα πλαίσια της γενικής αίτησης 97/2012 που καταχωρήθηκε στις 30.11.2012 (στο εξής η «Γενική Αίτηση 97/2012»), το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα στις 6.12.12, με το οποίο επικυρώθηκε ο διορισμός του Μάριου Καλλία ως παραλήπτη και διαχειριστή της εταιρείας Lane Homes Limited, με αριθμό εγγραφής ΗΕ121018 (στο εξής ο «Παραλήπτης και Διαχειριστής» και η «Εταιρεία» αντίστοιχα) καθώς και διάταγμα με το οποίο αναγνωρίζετο ο Παραλήπτης και Διαχειριστής ως το μόνο αρμόδιο πρόσωπο δια να διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας. Στις 17.10.2013 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση (στο εξής η «Αίτηση») με την οποία οι Αιτητές ζητούν διάταγμα ή άδεια του Δικαστηρίου για την «έγερση αγωγής εναντίον του Μάριου Καλλία ως παραλήπτη και διαχειριστή και/ή υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστή της υπό εκκαθάριση και/ή διάλυση [Εταιρείας]». Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση οι Αιτητές επικαλούνται κάποια γεγονότα τα οποία συνοψίζω ως εξής: (α) Η Εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στις 6.12.12 στα πλαίσια της παρούσας Γενικής Αίτησης 97/2012 δυνάμει του οποίου ο Μάριος Καλλίας διορίστηκε Παραλήπτης και Διαχειριστής. (β) Δυνάμει συμφωνίας ημερ. 1.4.2001, οι Αιτητές αγόρασαν από την Εταιρεία κατοικία έναντι του ποσού των ΛΚ 90.000. Το πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο και το τίμημα πώλησης εξοφλήθηκε. (γ) Η κατοικία ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε στους Αιτητές αλλά η Εταιρεία δεν εξέδωσε χωριστό τίτλο ιδιοκτησίας ως όφειλε δυνάμει της συμφωνίας. (δ) Οι Αιτητές προτίθενται να κινήσουν αγωγή για την παράβαση αυτή των όρων της συμφωνίας και, για τον λόγο αυτό, καταχώρησαν την παρούσα αίτηση για άδεια για καταχώρηση σχετικής αγωγής εναντίον του Μάριου Καλλία ο οποίος εν τω μεταξύ διορίστηκε παραλήπτης και διαχειριστής της εταιρείας. Η Αίτηση βασίζεται στο άρθρο 220 του Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, στον Κανονισμό 6
(1)των Περί Εταιρειών Κανονισμών, στη Δ.12 Θ.1-10 και Δ.48 Θ. 1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ο Παραλήπτης και Διαχειριστής ενίσταται στην Αίτηση και υποστηρίζει ότι ο ορθός προτεινόμενος διάδικος υπό τις περιστάσεις είναι η ίδια η Εταιρεία, ότι δεν προκύπτει οποιαδήποτε προσωπική ευθύνη του ιδίου καθώς τα σχετικά γεγονότα έλαβαν χώρα πριν τον διορισμό του, ότι η Γενική Αίτηση 97/2012 δεν αφορούσε αίτηση εκκαθάρισης της Εταιρείας αλλά αίτηση από πιστωτή για διορισμό παραλήπτη και διαχειριστή και ότι η Εταιρεία δεν βρίσκεται υπό εκκαθάριση αλλά συνεχίζει να υφίσταται ως χωριστό νομικό πρόσωπο. Τέλος εισηγούνται ότι η υπό κρίση Αίτηση δεν έπρεπε να είχε υποβληθεί στα πλαίσια της παρούσας γενικής αίτησης αλλά με εναρκτήρια αίτηση. Νομική Αρχές και Ανάλυση Η ουσιαστική νομική βάση της Αίτησης είναι το άρθρο 220 του Κεφ. 113 το οποίο αναφέρει τα ακόλουθα: «Όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής, καμιά αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει.» Επομένως, πριν προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της Αίτησης, πρέπει να διακριβωθεί ότι όντως έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης της Εταιρείας ή ότι έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι διάταγμα εκκαθάρισης της Εταιρείας εκδόθηκε στις 6.12.12 στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 97/
- Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε υπό τον ίδιο αριθμό και, ως αποτέλεσμα, στον ίδιο τον φάκελο της Γενικής Αίτησης 97/
- Από τον εν λόγω φάκελο δεν προκύπτει οτιδήποτε που να αποδεικνύει ή να εισηγείται ότι η Εταιρεία βρίσκεται υπό εκκαθάριση. Η Γενική Αίτηση 97/2012 δεν ήταν αίτηση εκκαθάρισης αλλά αίτηση η οποία εδραζόταν, κατ' ουσίαν, στο Μέρος VI του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 που αφορά το διορισμό παραλήπτη και διαχειριστή. Το Μέρος V του Κεφ. 113 που αφορά την εκκαθάριση εταιρειών, δεν αποτελούσε μέρος της νομικής της βάσης. Το Διάταγμα ημερομηνίας 6.12.12, το οποίο επικαλούνται οι Αιτητές, και το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 97/2012 δεν είναι διάταγμα εκκαθάρισης της Εταιρείας αλλά διάταγμα για το διορισμό παραλήπτη και διαχειριστή. Έχω μελετήσει με προσοχή τα όσα αναφέρει στην αγόρευση του ο δικηγόρος των Αιτητών καθώς και τη νομολογία στην οποία παραπέμπει και διακρίνω ότι ίσως υπάρχει σύγχυση αναφορικά με τη φύση και τα έννομα αποτελέσματα της διαδικασίας εκκαθάρισης μιας εταιρείας από τη μια και του διορισμού παραλήπτη και διαχειριστή από την άλλη. Στην πρώτη περίπτωση, με την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης και διορισμό εκκαθαριστή η επηρεαζόμενη εταιρεία, ως νομική οντότητα, υποκαθίσταται ουσιαστικά από τον εκκαθαριστή στον οποίο περιέρχεται όλη η περιουσία της και ο οποίος είναι ο μόνος πλέον αρμόδιος να ενάγει ή να ενάγεται για λογαριασμό της. Εφόσον λοιπόν εταιρεία βρίσκεται υπό εκκαθάριση, για την έγερση ή συνέχιση αγωγής εναντίον της απαιτείται η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου στη βάση του άρθρου 220 του Κεφ.
- Στην δεύτερη περίπτωση η εταιρεία συνεχίζει να υφίσταται αλλά διορίζεται παραλήπτης και διαχειριστής με αρμοδιότητες που καθορίζει ουσιαστικά το έγγραφο από το οποίο πηγάζει ο διορισμός του. Παρά τον διορισμό του, η εταιρεία διατηρεί την ξεχωριστή νομικής της προσωπικότητα και οντότητα και, συνακόλουθα, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα της να ενάγει και η δυνατότητα της να ενάγεται στο όνομα της. Επομένως, εφόσον η Εταιρεία δεν έχει τεθεί υπό εκκαθάριση με το Διάταγμα ημερομηνίας 6.12.12, δεν χρειάζεται οποιαδήποτε άδεια βάσει του άρθρου 220 του Κεφ. 113 για να εναχθεί. Εάν η θέση των Αιτητών είναι ότι ο Παραλήπτης και Διαχειριστής είναι προσωπικά υπεύθυνος ή συνυπεύθυνος για τα γεγονότα που συνιστούν τη βάση της αγωγής που προτίθενται να εγείρουν, και πάλιν δεν απαιτείται οποιαδήποτε προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου για να λάβουν δικαστικά μέτρα εναντίον της. Κατάληξη Ενόψει των όσων έχω αναφέρει, θεωρώ ότι η Αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και κρίνω ότι δεν υπάρχει λόγος να εξετάσω περαιτέρω τα επιχειρήματα των Αιτητών ή τους λόγους ένστασης του Παραλήπτη και Διαχειριστή. Με δεδομένα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι Αίτηση απορρίπτεται. Σε σχέση με τα έξοδα θα ισχύσει ο συνήθης κανόνας και έτσι τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Παραλήπτη και Διαχειριστή και εναντίον των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο