ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (υποκαταστήσασα ή/και αντικαταστήσασα την CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, πρώην MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD) ν. ΝΕΑΤΕ GARY KEITH κ.α., Αρ. Αγωγής 491/2011, 22/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2014:A39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 491/2011 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (υποκαταστήσασα ή/και αντικαταστήσασα την CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, πρώην MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD) Ενάγουσα και 1.ΝΕΑΤΕ GARY KEITH 2.SHARON LESLEY NEATE 3.A. CHACHOLIS DEVELOPERS LIMITED Εναγόμενοι ___________________ Αίτηση Παραμερισμού Κλητηρίου Εντάλματος ημερ. 12.8.2013 22 Απριλίου 2014 Εμφανίσεις: Για Εναγομένους 1 και 2 - Αιτητές: κ. Μ. Κυριακίδης. Για Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση: κ. Α. Αναγνώστου για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση οι εναγόμενοι 1 και 2 (εφεξής οι αιτητές) ζητούν τα ακόλουθα: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απορρίπτεται ή/και παραμερίζεται η αγωγή ή/και το κλητήριο ένταλμα προς τους εναγόμενους 1 και 2. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή/και παραμερίζεται η επίδοση στους εναγόμενους 1 και 2, (α) της ειδοποίησης του κλητηρίου στα Ελληνικά (β) της ειδοποίησης του κλητηρίου στα Αγγλικά (γ) του διατάγματος ημ. 27.10.2012 για επίδοση στους Εναγόμενους 1 και 2 εκτός δικαιοδοσίας και παραχώρηση άδειας για υποκατάστατη επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου και του κλητηρίου εντάλματος ως επίσης και κάθε άλλου δικογράφου, αίτησης, διατάγματος ή άλλου εγγράφου μέσω επίδοσης με ιδιώτη επιδότη στον κ. Ανδρέα Πελεκάνο, οδός Κονδυλάκη 47, 5ος όροφος, 6047, Λάρνακα. (δ) του διατάγματος ημ. 27.10.2011 στα Αγγλικά (ε) του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου στα Αγγλικά (στ) της μονομερούς Αίτησης ημ. 18.10.2011 για (
- i)άδεια επίδοσης στους εναγόμενους 1 και 2 εκτός δικαιοδοσίας (
- ii)άδεια για υποκατάσταση επίδοση του κλητηρίου (iii) διατάγματος καθορίζοντος τον χρόνο εμφάνισης σε 30 μέρες από της επίδοσης και (
- iv)ένορκης δήλωσης χωρίς ημερομηνία στα Ελληνικά και Αγγλικά. (ζ) της ίδιας Αίτησης ημ. 18.10.2011 και Ένορκης Δήλωσης στα Αγγλικά, (η) συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης της Άννας Χριστοδούλου ημερ. 31.10.2011 με το επισυνημμένο ΤΕΚ. Α και (θ) της ίδιας συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης στα Αγγλικά. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή/και παραμερίζεται το διάταγμα ημ. 27.10.2011 με το οποίο διατάχθηκε ή/και δόθηκε άδεια επίδοσης της ειδοποίησης κλητήριου εντάλματος της αγωγής στους εναγόμενους 1 και 2 εκτός δικαιοδοσίας, υποκατάστασης επίδοσης και διατάγματος καθορίζοντος τον χρόνο εμφάνισης σε 30 μέρες, με υποκατάστατη επίδοση στον κ. Ανδρέα Πελεκάνο, στη διεύθυνση Κονδυλάκη 47, 5ος όρ., 6047 - Λάρνακα. (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου). Η Αίτηση θεμελιώνεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 Θ. 2, Δ.16 Θ. 9, Δ.5 Θ.Θ.2 και 9, Δ.5 Α, Δ.6 Θ.Θ. 1, 2, 4, 5, 6 και 7, Δ.48 Θ.Θ. 1, 2, 3, 11, 12 και 13, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στην Πέμπτη Τροποποίηση του Συντάγματος και του Κοινοτικού Κανονισμού 1393/2007 αρ. 8 παρ. 1 και στις Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου και των αρχών που διέπουν τη Διακριτική Ευχέρεια του Δικαστηρίου. Πέραν των πιο πάνω, η Αίτηση περιλαμβάνει δύο σκέλη. Το πρώτο σκέλος όπου οι αιτητές καταγράφουν διάφορα σημεία που θεωρούν σημαντικά και το δεύτερο - το οποίο αποτελεί και το πραγματικό της υπόβαθρο - που είναι η ένορκη δήλωση της ασκούμενης δικηγόρου κας Νάντιας Κωνσταντίνου. Σ' αυτή παρατίθενται με πιο λεπτομερή τρόπο τα γεγονότα και δεδομένα στα οποία εδράζεται η όλη Αίτηση. Πέραν από κάποια διαδικαστικά/παρεμφερή ζητήματα που εγείρονται, οι κύριες αιτιάσεις των αιτητών μπορεί να συνοψιστούν ως ακόλουθες.- 'Πρώτον, η καθ' ης η αίτηση δεν ζήτησε άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος για επίδοση στο εξωτερικό στους αιτητές. Δεύτερον, το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Τρίτον, δεν έπρεπε να εκδοθεί διάταγμα παραχωρώντας άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.6, θ.1 και 4. Τέταρτον, δεν έπρεπε να εκδοθεί διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στον δικηγόρο κ. Άντρο Πελεκάνο καθ' ότι οι αιτητές ουδέποτε συμφώνησαν να γίνει κάτι τέτοιο, ούτε και πληρούνται οι εφαρμοστέες για τούτο, προϋποθέσεις. Η καθ' ης η αίτηση, καταχώρησε στις 10.12.2013 ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης (εφεξής η Ένσταση), στην οποία εγείρει δεκατέσσερις
(14)ειδικούς λόγους ένστασης. Η Ένσταση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.2, Θ. 1-10, Δ.4 Θ. 1 Δ.5, Δ.5Α, Δ.6, Δ.16 θ. 3-9, Δ.33 Θ.10, Δ.48 Θ.1-9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 (άρθρα 21 και 22), στο άρθρο 30
(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας του 1960, στο Άρθρο 6
(1)της ΕΣΔΑ, στα Άρθρα 2, 5, 6, 22, 23, 27 μέχρι 30, 34, 35, 45, 72 του Κανονισμού (ΕΚ) 44-2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ως και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Από πλευράς γεγονότων, η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της υπαλλήλου της αιτήτριας, κας Κατερίνας Λίλλη Παυλίδου. Κατά την ακροαματική διαδικασία δεν κλήθηκαν οι ενόρκως δηλούντες για αντεξέταση με αποτέλεσμα οι εμφανισθέντες δικηγόροι να καταθέσουν απλώς γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες, με εμπεριστατωμένο τρόπο, αναπτύσσονται οι εκατέρωθεν θέσεις των μερών. Τις αγορεύσεις αυτές τις μελέτησα με προσοχή και ενδελέχεια, λαμβάνοντας υπόψη μου κάθε τί που καταγράφεται σ' αυτές. Αναφορά δε, σε επιμέρους θέσεις και επιχειρήματα θα γίνει εκεί και όπου χρειάζεται για επίλυση της επίδικης διαφοράς. Θα εξετάσω τα εγειρόμενα θέματα με τη σειρά που τα έχω καταγράψει ανωτέρω και θα κλείσω με σύντομο σχολιασμό κάποιων διαδικαστικών/παρεμφερών θεμάτων που εγείρονται από τις δύο πλευρές. Σφράγιση κλητηρίου εντάλματος Είναι γεγονός ότι δυνάμει της Διαταγής 2, θεσμός 2, κανένα κλητήριο για επίδοση εκτός Κύπρου ή για το οποίο θα δοθεί ειδοποίηση εκτός Κύπρου θα σφραγίζεται χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Είναι επίσης γεγονός, ότι σε περίπτωση που κλητήριο, το οποίο χρήζει σφράγισης, καταχωρηθεί, χωρίς να δοθεί άδεια για σφράγιση, είναι εξ υπαρχής άκυρο (βλ. Αναφορικά με την εταιρεία UNITICA ENTERPRISES LTD κ.α., Πολ.Έφεση 11170 κ.α.
(2004)1 Α.Α.Δ. 730). Στην εδώ περίπτωση είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τέτοια άδεια δεν έχει δοθεί. Ωστόσο έχω την άποψη πως δεν χρειαζόταν, αφού η Διαταγή 2, Θεσμός 2 θα πρέπει να διαβάζεται σε συνάρτηση με τη Διαταγή 6, Θεσμός 1 (θ), βάσει της οποίας, η επίδοση ενός κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος μπορεί να επιτραπεί όταν οποιοδήποτε πρόσωπο εκτός Κύπρου είναι αναγκαίο να προστεθεί ως διάδικος σε αγωγή που εγέρθηκε εναντίον άλλου προσώπου που του έγινε κανονικά η επίδοση στην Κύπρο. Εδώ η εναγόμενη 3 είναι κυπριακή εταιρεία με έδρα την Αμμόχωστο. Στα πλαίσια της αγωγής, οι αξιώσεις της καθ' ης η αίτηση εναντίον των αιτητών και της εναγομένης 3 είναι άρρηκτα συνυφασμένες. Οι αιτητές φέρονται ως πρωτοφειλέτες σε δάνειο που συνάφθηκε εντός της επαρχίας Αμμοχώστου, το οποίο εγγυήθηκε η εναγόμενη
- Το δάνειο αφορούσε την αγορά μιας κατοικίας στο Φρέναρος, την οποία ανήγειρε η εναγόμενη 3 και την πώλησε στους αιτητές. Τα δικαιώματα που αναφύουν από το πωλητήριο έγγραφο, με βάση συμφωνία εκχώρησης που φέρεται να υπέγραψαν όλοι οι εμπλεκόμενοι, εκχωρήθηκαν στην καθ' ης η αίτηση. Η αναγνώριση και εφαρμογή αυτών των δικαιωμάτων αποτελεί βασική θεραπεία που επιζητεί να της αποδοθεί η καθ' ης η αίτηση. Συνεπώς, ήταν πρόσφορο αλλά και αναγκαίο στην αγωγή που καταχώρησε η καθ' ης η αίτηση, να ήταν συνεναγόμενοι τόσο οι αιτητές όσο και η εναγόμενη
- Τούτο, στην πράξη ενεργοποιεί τη Διαταγή 6, Θεσμός 1 (θ) και με δεδομένο, ως προκύπτει από τον φάκελο της υπόθεσης, ότι, στις 16.5.2011 το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε κανονικά στην ημεδαπή εναγόμενη 3, δεν χρειαζόταν άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους αιτητές (βλ.LARTICON CO v. DETERGENTA DEVOLOPMENTS LTD
(2004)1 Α.Α.Δ 1121 που υιοθετήθηκε στη Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Στυλιανού
(2005)1 Α.Α.Δ. 285). Ακολουθεί τούτου, ότι, η περί του αντιθέτου εισήγηση των αιτητών θα πρέπει να απορριφθεί. Δικαιοδοσία Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου Η κατά τόπο ή η καθ' ύλη αρμοδιότητα (δικαιοδοσία) ενός Δικαστηρίου είναι ύψιστο θέμα δημόσιας τάξης και θα πρέπει, απαρέγκλιτα να εξετάζεται, είτε κατόπιν έγερσης από τα διάδικα μέρη, είτε αυτεπάγγελτα (ex prorio motu) από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο δεν έχει απλώς εξουσία, αλλά και καθήκον να το εξετάζει (βλ. Philippou v. Phillipou
(1986)1 C.L.R. 689 και "Sevegep" Ltd v. United Sea Transport κ.α.
(1989)1 Α.Α.Δ. 729). Η δικαιοδοσία εξετάζεται με βάση τα στοιχεία του φακέλου, με προεξάρχουσα την Έκθεση Απαίτησης, η οποία εδώ είναι και το μοναδικό δικόγραφο της υπόθεσης. Τα δικόγραφα, κατά κανόνα, αποτελούν το μοναδικό πλαίσιο γεγονότων για να αποφασιστεί θέμα δικαιοδοσίας - είτε καθ' ύλη είτε κατά τόπο (βλ. Safarino Shoes Industry and Trading Co. Ltd. v. Βιομηχανία Υποδημάτων Ε. Σταυρινού Λτδ.
(1991)1 Α.Α.Δ. 1059 και Ιωαννίδης v. Κρητικού
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 828). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει, ότι, οι εκ των υστέρων διαπιστώσεις είναι οπωσδήποτε άνευ σημασίας (βλ. INTERAMERICAN INSURANCE CO. LTD v. Άντρη Μακρίδου Πολ.Έφεση 10283, ημερ. 25.9.00). Στην προκειμένη περίπτωση το θέμα δικαιοδοσίας, αποτελούσε προϋπόθεση και προφανώς εξετάστηκε στα πλαίσια της αίτησης ημερ.18.10.2011, στην οποία το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, έδωσε άδεια για επίδοση ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στους αιτητές, εκτός δικαιοδοσίας. Εν πάση περιπτώσει, λαμβάνοντας υπόψη μου αφενός τις πρόνοιες του άρθρου 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και αφετέρου του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/2001, επιβεβαιώνω και τώρα, ότι, το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου έχει κατά τόπο και καθ' ύλη (διεθνή εν προκειμένου) δικαιοδοσία, να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Σε σχέση ειδικά με τον ΕΚ 44/2001, παρατηρώ ότι τα επιχειρήματα των αιτητών είναι πολύ παρόμοια με τα επιχειρήματα του αιτητή στην υπόθεση Marfin Popular Bank Co. Ltd v. Cooling, Αρ. Aγ. 851/11, ημερ. 31.1.2014, την οποία είχε την ευκαιρία να εξετάσει το παρόν Δικαστήριο. Ακόμα και η απόφαση του αγγλικού High Court (το οποίο παρεμπιπτόντως δεν είναι το Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας ως το χαρακτηρίζουν οι αιτητές), την οποία επικαλούνται οι αιτητές, είναι η ίδια. Απορρίπτοντας τις περί του αντιθέτου θέσεις των αιτητών, υιοθετώ και επαναλαμβάνω τα όσα ανέφερα στην προαναφερθείσα ενδιάμεση απόφαση μου, τα οποία τυγχάνουν απόλυτα εφαρμογής και στην εδώ περίπτωση. Η εν λόγω ενδιάμεση απόφαση επισυνάπτεται ως παράρτημα στην αγόρευση των ευπαιδεύτων συνηγόρων της καθ' ης η αίτηση. Διατάγματα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και για υποκατάστατη επίδοση στην Κύπρο. Είναι πρόσφορο οι ισχυρισμοί των αιτητών που αντιστρατεύονται ξεχωριστά των πιο πάνω διαταγμάτων, να εξεταστούν μαζί, αφού, τα διατάγματα εκδόθηκαν στα πλαίσια της ίδιας αίτησης (ημερ.18.10.2011). Κατ' αρχάς, να σημειώσω, ότι ορθώς η καθ 'ης η αίτηση ζήτησε και πέτυχε διάταγμα παρέχων άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, παρά το γεγονός ότι την ίδια ώρα ζητούσε και διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση σε άτομο στην Κύπρο. Τούτο ήταν απολύτως αναγκαίο αλλιώς θα έπασχε εγγενώς το διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση (βλ. Φραγκέσκου v. Γρηγορίου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1765). Πέραν των πιο πάνω, εκείνο το οποίο μπορεί να λεχθεί σε σχέση με το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, είναι ότι το Δικαστήριο, με βάση τα στοιχεία της αίτησης ημερ. 18.10.2011 και του φακέλου γενικότερα και αφού έλαβε υπόψη τις πρόνοιες της Διαταγής 6, θ.1-4, έκρινε πως πληρούνταν οι εφαρμοστέες προϋποθέσεις και εξέδωσε το σχετικό διάταγμα. Μετά την απόρριψη των θέσεων των αιτητών που άπτονται της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, δεν παραμένει οτιδήποτε που να επισκιάζει το προαναφερθέν διάταγμα του Δικαστηρίου. Συμφωνώ απόλυτα με την έκδοση του και απορρίπτω την περί του αντιθέτου θέση των αιτητών. Έρχομαι τώρα στο διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση. Κατ' αρχάς προκύπτει, ότι, οι αιτητές, με παράρτημα που παρουσιάζεται ως εσωτερικό μέρος της συμφωνίας δανείου, φέρονται να αποδέχτηκαν εκ των προτέρων, ότι τα οποιαδήποτε έγγραφα αφορούσαν μελλοντικές δικαστικές διαδικασίες θα επιδίδονται στον δικηγόρο Άντρο Πελεκάνο. Πέραν τούτου όμως, το Δικαστήριο εξέτασε αυτοτελώς το ενδεχόμενο και το έκρινε ορθό. Η κρίση του Δικαστηρίου, λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 18.11.2011, στηρίχθηκε και στο γεγονός ότι παρόμοια επίδοση που έγινε στο παρελθόν (6.7.2011) ήταν αποτελεσματική υπό την έννοια ότι περιήλθε στην αντίληψη των αιτητών, αφού αυτοί ενημερώθηκαν και καταχώρησαν σε σύντομο χρόνο (11.8.2011), σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Η αποτελεσματικότητα του διαβήματος αποδείχθηκε και τη δεύτερη φορά, αφού και πάλι, η δρομολογηθείσα δικαστική διαδικασία, μετά την υποκατάστατη επίδοση των σχετικών εγγράφων στον προαναφερθέντα δικηγόρο (20.12.2011), περιήλθε στην αντίληψη των αιτητών αφού αυτοί σε σχετικά σύντομο χρόνο (29.2.2012) έλαβαν διάβημα στη δικαστική διαδικασία. Αυτό είναι το ζητούμενο με την υποκατάστατη επίδοση. Να υπάρχει προσδοκία - η οποία εδώ τελεσφόρησε - ότι ο εναγόμενος θα λάβει γνώση της εναντίον του αγωγής. Στην Φραγκέσκου (ανωτέρω) αναφέρονται σχετικά τα ακόλουθα: (σελ. 1774) «Μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της (Βλ. Annual Practice 1960, σελ. 120). Οι πρόνοιες της Δ.5 θ. 9 έχουν πολύ ευρεία εφαρμογή και παρέχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο (βλ. Porter v. Feudenberg [1915] 1 K.B. 857). Όπως λέχθηκε στην Karim (πιο πάνω) το κύριο ερώτημα είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγόμενου.» Πρόσφατα στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Si Senh Dau κ.α. Πολ.Έφ. Ε23-29/2013, ημερ. 13.9.2013, η οποία αφορούσε επίδοση με βάση τον ΕΚ 1393/2007, το Ανώτατο Δικαστήριο, παρά την διαπίστωση ότι η επίδοση που έγινε ήταν ελλειμματική σε πολλά σημεία (δεν επιδόθηκε η μονομερής αίτηση, η μετάφραση του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση και συνοδευτική επεξηγηματική επιστολή), έκρινε, ενόψει του γεγονότος ότι οι εναγόμενοι εμφανίστηκαν κανονικά στη διαδικασία, ότι, οι παραλείψεις, δεν καθιστούσαν την επίδοση άκυρη. Τάχθηκε δηλαδή ενάντια σε μια τυπολατρική αντιμετώπιση των θεμάτων. Χαρακτηριστικά αναφέρονται τα εξής: «Παρά τα πολλαπλά προβλήματα που εντοπίστηκαν στον τρόπο που έγινε η επίδοση δεν προκύπτει από τα έγγραφα που αποστάληκαν για επίδοση πραγματική παραπλάνηση των Εφεσίβλητων, αφού αυτοί εμφανίστηκαν εγκαίρως ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν τούτου, οι Εφεσίβλητοι δεν προσδιόρισαν τη φύση της κατ' ισχυρισμό παραπλάνησης τους, αλλά και πιο σημαντικά τις επιπτώσεις σ' αυτούς από οποιαδήποτε πιθανή παραπλάνηση.» Στην προκειμένη περίπτωση, ούτε παραπλάνηση έχει διαφανεί ούτε και δυσμενής επηρεασμός των αιτητών ένεκα του τρόπου με τον οποίο έγινε η επίδοση. Τουναντίον, οι αιτητές εμφανίστηκαν, εκπροσωπούνται από δικηγόρο και συμμετέχουν κανονικά στη δικαστική διαδικασία. Συνεπώς και αυτή τους η θέση απορρίπτεται. Διαδικαστικά/Παρεμφερή ζητήματα 1. Μη επίδοση τυποποιημένης βεβαίωσης δυνάμει του ΕΚ 1393/07 (τέθηκε από αιτητές). Κάτι τέτοιο ήταν βεβαίως αχρείαστο αφού η επίδοση έγινε με υποκατάστατο τρόπο από ιδιώτη επιδότη σε δικηγόρο στην Κύπρο και όχι με τη διαδικασία του προαναφερθέντος Κανονισμού. Για ακαδημαϊκούς και μόνο σκοπούς, να σημειώσω ότι το Ανώτατο Δικαστήριο στην προαναφερθείσα υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd εξέφρασε την άποψη, πως, υπό τις εκεί δοσμένες συνθήκες, η μη επίδοση της βεβαίωσης - παρά το ότι η επίδοση έγινε δυνάμει του Κανονισμού - δεν θα έπρεπε να οδηγήσει τη διαδικασία της επίδοσης σε ακυρότητα. Ωστόσο, θεώρησε ότι δεν εναπόκειτο στο ίδιο να αποφασίσει το θέμα τελεσίδικα και παράπεμψε σχετικό ερώτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ). 2. Παράλειψη της καθ' ης η αίτηση να ακολουθήσει τη διαδικασία δυνάμει της Διαταγής 12, θ.4 και 5 ως όφειλε, αφού η Τράπεζα Κύπρου (καθ' ης η αίτηση) ανέλαβε τα συμφέροντα της Marfin Popular Bank (αρχική ενάγουσα) (τέθηκε από αιτητές). Κατ' αρχάς να σημειώσω, ότι, το θέμα, στην πιο πάνω μορφή, τέθηκε για πρώτη φορά στην αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των αιτητών. Ως γνωστό η αγόρευση, δεν προσφέρεται για την παράθεση ή τη διεύρυνση του πλαισίου των γεγονότων (βλ. Federal Bank of Lebanon v. Shiakolas
(2002)1 Α.Α.Δ.223). Στα πλαίσια της Αίτησης, καταγράφεται απλώς το γεγονός της αλλαγής στην παρ.6 της Ε/Δ της Νάντιας Κωνσταντίνου, χωρίς όμως να ακολουθεί οποιαδήποτε μομφή ή εναντίωση. Εν πάση περιπτώσει, κρίνω, ότι δεν είναι στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης που θα πρέπει να τεθεί και να εξεταστεί ένα τέτοιο ζήτημα. 3. Ένορκη δήλωση από ασκούμενη δικηγόρο (τέθηκε από καθ' ης η αίτηση). Οι αρχές επί του θέματος αυτού είναι χιλιοειπωμένες, τις επαναλαμβάνω εν τάχει. Απαγορεύεται δικηγόρος (και φυσικά ασκούμενος δικηγόρος) να δίνει μαρτυρία (προφορική ή γραπτή) και παράλληλα να αναλαμβάνει τον χειρισμό της υπόθεσης. Γενικά δεν ενδείκνυται και θα πρέπει να αποθαρρύνεται η πρακτική, δικηγόροι να προβαίνουν σε ένορκες δηλώσεις. Μπορεί ωστόσο να ληφθεί υπόψη η ένορκη δήλωση δικηγόρου, όταν δοθεί ή συνάγεται, λογική εξήγηση για το γεγονός τούτο, όπως για παράδειγμα όταν ο πελάτης βρίσκεται στο εξωτερικό (βλ Investylia Public Company Ltd v. Γαβριηλίδου, Πολ.Έφεση 326/10, ημερ. 13.6.2013). Η παρούσα περίπτωση εμπίπτει σαφώς στην τελευταία αυτή κατηγορία και επομένως μπορούσε και έπρεπε να ληφθεί υπόψη. Δεν θεωρώ ότι χρειάζεται να εξεταστεί οποιοδήποτε άλλο θέμα και επομένως στο σημείο αυτό, και στη βάση των όσων αναφέρονται ανωτέρω, η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται €850 έξοδα, πλέον ΦΠΑ υπέρ της ενάγουσας-καθ' ης η αίτηση και εναντίον των εναγομένων -αιτητών. (Υπ.) ........... Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο