KATALYMATA ESTATES LTD ν. Αντώνη Χρίστου Γέριμου εξ Αγίας Νάπας ως Διαχειριστή της περιουσίας της Φλουρέντζας Παναγιώτου κ.α., Αρ.αγωγής: 437/2006, 9/

KATALYMATA ESTATES LTD ν. Αντώνη Χρίστου Γέριμου εξ Αγίας Νάπας ως Διαχειριστή της περιουσίας της Φλουρέντζας Παναγιώτου κ.α., Αρ.αγωγής: 437/2006, 9/9/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2014:A68 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ) Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής: 437/2006 Μεταξύ: KATALYMATA ESTATES LTD Eναγόντων και

1. Φλουρέντζα Αντώνη
2. Μαρία Νικόλα (Μαρία Αντώνη Παυλή, σύζυγος Νικόλα Μελή Καλλένου)
3. Νικόλας Αντώνη Τσόκκος
4. Ανδριανή Χαμπή, (Ανδριανή Αντώνη Παυλή σύζυγος Xαράλαμπου Γεωργίου Γέριμου)
5. Λουκία Σπύρου (Λουκία Γεωργίου Παυλή, σύζυγος Σπύρου Χ"Χριστοδούλου)
6. Χριστόδουλον Θ. Πιτσιρήν ως Διαχειριστήν της περιουσίας του αποβιώσαντος Παύλου Αντώνη Τσόκκου
7. Τσόκκου Παύλου Ελλάδα, σύζυγος Χριστόδουλου Πιτσίρη (θυγατέρα Παύλου Αντώνη Τσόκκου)
8. Τσόκκου Παύλου Παναγιωτού, σύζυγος Αντώνη Zάκου (θυγατέρα Παύλου Αντώνη Τσόκκου)
9. Σταύρος Αντώνη Τσόκκος 10.Μαρίας Φλουρή (Μαρία Βασίλη Πετρή, σύζυγος Νικόλα Φλουρή) 11.Βαρβάρα Νικόλα Φλουρή, σύζυγος Θεόδωρου Περικλέους (θυγατέρα της Μαρίας Φουρή) Εναγομένων ------------------- Και ως ετροποποιήθη δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 21.12.2010 Εν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (Συνεδριάζοντος στη Λάρνακα) Μεταξύ: KATALYMATA ESTATES LTD Eναγόντων και
10. Φλουρέντζα Αντώνη (Φλουρέντζα Γεωργίου Βασίλη, σύζυγος Αντώνη Ανδρέα Παναγιώτη)
11. Μαρία Νικόλα (Μαρία Αντώνη Παυλή, σύζυγος Νικόλα Μελή Καλλένου)
12. Νικόλας Αντώνη Τσόκκος
13. Ανδριανή Χαμπή (Ανδριανή Αντώνη Παυλή, σύζυγος Χαράλαμπου Γεωργίου Γέριμου)
14. Λουκία Σπύρου (Λουκία Γεωργίου Παυλή, σύζυγος Σπύρου Χ"Χριστοδούλου)
15. Χριστόδουλον Θ. Πιτσιρήν ως Διαχειριστήν της περιουσίας του αποβιώσαντος Παύλου Αντώνη Τσόκκου
16. Τσόκκου Παύλου Ελλάδα,σύζυγος Χριστόδουλου Πιτσίρη (θυγατέρα Παύλου Αντώνη Τσόκκου)
17. Τσόκκου Παύλου Παναγιωτού, σύζυγος Αντώνη Ζάκου (θυγατέρα Παύλου Αντώνη Τσόκκου)
18. Σταύρος Αντώνη Τσόκκος 10.Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ως Διαχειριστή της περιουσίας της Μαρίας Φλουρή (Μαρίας Βασίλη Πετρή συζύγου Νικόλα Φλουρή) 11.Βαρβάρα Νικόλα Φλουρή Εναγομένων -------------------- Και ως ετροποποιήθη δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 6.5.2011 Εν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (Συνεδριάζοντος στη Λάρνακα) Μεταξύ: KATALYMATA ESTATES LTD Eναγόντων και
19. Φλουρέντζα Αντώνη (Φλουρέντζα Γεωργίου Βασίλη, σύζυγος Αντώνη Ανδρέα Παναγιώτη)
20. Μαρία Νικόλα (Μαρία Αντώνη Παυλή, σύζυγος Νικόλα Μελή Καλλένου)
21. Νικόλας Αντώνη Τσόκκος
22. Ανδριανή Χαμπή (Ανδριανή Αντώνη Παυλή, σύζυγος Χαράλαμπου Γεωργίου Γέριμου)
23. Λουκία Σπύρου (Λουκία Γεωργίου Παυλή, σύζυγος Σπύρου Χ"Χριστοδούλου)
24. Χριστόδουλον Θ. Πιτσιρήν ως Διαχειριστήν της περιουσίας του αποβιώσαντος Παύλου Αντώνη Τσόκκου
25. Τσόκκου Παύλου Ελλάδα,σύζυγος Χριστόδουλου Πιτσίρη (θυγατέρα Παύλου Αντώνη Τσόκκου)
26. Τσόκκου Παύλου Παναγιωτού,σύζυγος Αντώνη Ζάκου (θυγατέρα Παύλου Αντώνη Τσόκκου)
27. Σταύρος Αντώνη Τσόκκος 10.Βαρβάρα Θ. Περικλέους ως Διαχειριστή της περιουσίας της Μαρίας Φλουρή (Μαρίας Βασίλη Πετρή συζύγου Νικόλα Φλουρή) 11.Βαρβάρα Νικόλα Φλουρή, σύζυγος Θεόδωρου Περικλέους (θυγατέρα της Μαρίας Φλουρή) Εναγομένων --------------------- Και ως ετροποποιήθη δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 6.2.2012 Εν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (Συνεδριάζοντος στη Λάρνακα) Μεταξύ: KATALYMATA ESTATES LTD Eναγόντων και
28. Αντώνη Χρίστου Γέριμου εξ Αγίας Νάπας ως Διαχειριστή της περιουσίας της Φλουρέντζας Παναγιώτου
29. Μαρία Νικόλα (Μαρία Αντώνη Παυλή, σύζυγος Νικόλα Μελή Καλλένου)
30. Νικόλας Αντώνη Τσόκκος
31. Ανδριανή Χαμπή (Ανδριανή Αντώνη Παυλή, σύζυγος Χαράλαμπου Γεωργίου Γέριμου)
32. Λουκία Σπύρου (Λουκία Γεωργίου Παυλή, σύζυγος Σπύρου Χ"Χριστοδούλου)
33. Χριστόδουλον Θ. Πιτσιρήν ως Διαχειριστήν της περιουσίας του αποβιώσαντος Παύλου Αντώνη Τσόκκου
34. Τσόκκου Παύλου Ελλάδα,σύζυγος Χριστόδουλου Πιτσίρη (θυγατέρα Παύλου Αντώνη Τσόκκου)
35. Τσόκκου Παύλου Παναγιωτού,σύζυγος Αντώνη Ζάκου (θυγατέρα Παύλου Αντώνη Τσόκκου)
36. Σταύρος Αντώνη Τσόκκος 10.Βαρβάρα Θ. Περικλέους ως Διαχειριστή της περιουσίας της Μαρίας Φλουρή (Μαρίας Βασίλη Πετρή συζύγου Νικόλα Φλουρή) 11.Βαρβάρα Νικόλα Φλουρή, σύζυγος Θεόδωρου Περικλέους (θυγατέρα της Μαρίας Φλουρή) Εναγομένων ----------------------- Και ως ετροποποιήθη δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 7.11.2013 Εν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (Συνεδριάζοντος στη Λάρνακα) Μεταξύ: KATALYMATA ESTATES LTD Eναγόντων και
37. Αντώνη Χρίστου Γέριμου εξ Αγίας Νάπας ως Διαχειριστή της περιουσίας της Φλουρέντζας Παναγιώτου
38. Μαρία Νικόλα (Μαρία Αντώνη Παυλή, σύζυγος Νικόλα Μελή Καλλένου)
39. Αδάμος Λάντος ως διαχειριστής της περιουσίας του Νικόλα Αντώνη Τσόκκου
40. Ανδριανή Χαμπή (Ανδριανή Αντώνη Παυλή, σύζυγος Χαράλαμπου Γεωργίου Γέριμου)
41. Λουκία Σπύρου (Λουκία Γεωργίου Παυλή, σύζυγος Σπύρου Χ"Χριστοδούλου)
42. Χριστόδουλον Θ. Πιτσιρήν ως Διαχειριστήν της περιουσίας του αποβιώσαντος Παύλου Αντώνη Τσόκκου
43. Τσόκκου Παύλου Ελλάδα,σύζυγος Χριστόδουλου Πιτσίρη (θυγατέρα Παύλου Αντώνη Τσόκκου)
44. Τσόκκου Παύλου Παναγιωτού,σύζυγος Αντώνη Ζάκου (θυγατέρα Παύλου Αντώνη Τσόκκου)
45. Σταύρος Αντώνη Τσόκκος
46. Βαρβάρα Θ. Περικλέους ως Διαχειριστή της περιουσίας της Μαρίας Φλουρή (Μαρίας Βασίλη Πετρή συζύγου Νικόλα Φλουρή)
47. Βαρβάρα Νικόλα Φλουρή, σύζυγος Θεόδωρου Περικλέους (θυγατέρα της Μαρίας Φλουρή) Εναγομένων ----------------------- Ημερ.: 9.9.2014 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα Εταιρεία: Κ.Χατζηιωάννου για Α.Κ.Χατζηιωάννου & Υιοί Για τον Εναγόμενο 1: Χ.Κυριακίδης με Α.Αλέξη (κα) για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους 2 - 8, 10 και 11: Μ.Χατζηκωνσταντή (κα) για Γ.Φ.Πιττάτζης ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο 9: Α.Λάντος για Αδάμος Λάντος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ενταλμα γενικά οπισθογραφημένο την 19.7.
48. Η Ενάγουσα Εταιρεία αξίωνε την επ΄ ονόματι της μεταβίβαση κτήματος στην Αγ.Νάπα που, κατά τη θέση της, αγόρασε το 1979 από τους αρχικούς Εναγόμενους 1 - 5, 9 και 10 και τον Παύλο Αντώνη Τσόκκο συνιδιοκτήτες του και διαζευκτικά αποζημιώσεις . Ο Παύλος Αντώνη Τσόκκος είχε ήδη αποβιώσει από 15.2.1988 και ενάγεται ο διαχειριστής της περιουσίας του, Εναγόμενος
49. Οι Εναγόμενες 7 και 8 είναι οι θυγατέρες του αποβιώσαντος επ΄ ονόματι των οποίων μεταβιβάστηκε την 19.8.1998 το μερίδιο του αποβιώσαντος μετά το θάνατο του. Η Εναγόμενη 11 ενάγεται γιατί σε αυτήν είχε η αρχική Εναγόμενη 10 από το 1992 μεταβιβάσει το μερίδιο της. Αυθημερόν με την καταχώριση της αγωγής καταχωρίστηκε αίτηση για συντηρητικό διάταγμα που εξεδόθηκε την επομένη και που απαγόρευε στους Εναγόμενους 1 - 5, 9 και 11 να αποξενώσουν ή επιβαρύνουν τα μερίδια τους. Εναντίον των Εναγομένων 6 - 8 και 10 η αίτηση αποσύρθηκε την ίδια ημέρα. Την 15.9.2006 το διάταγμα κατέστηκε απόλυτο για τους Εναγόμενους 2 - 5 και 11 και αποσύρθηκε για τον Εναγόμενο 9, ενώ την 27.9.2006 κατέστηκε απόλυτο και για την τότε Εναγόμενη
50. Εκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε πέραν των δύο χρόνων μετά, την 29.10.2008, με τη δικογραφία να συμπληρώνεται στις 2.11.
51. Η αρχική Εναγόμενη 10 είχε όμως ήδη αποβιώσει από το 2004, πριν την καταχώριση της αγωγής, οπόταν υφίστατο ανάγκη για τις σχετικές τροποποιήσεις τόσο στον τίτλο όσο και στο σώμα της αγωγής. Την 21.12.2010 εγκρίθηκε τροποποίηση ώστε να ενάγεται ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ως διαχειριστής της και την 6.5.2011 νέα τροποποίηση με την οποία να ενάγεται ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης η Εναγόμενη
52. Είχε και η αρχική Εναγόμενη 1 ήδη αποβιώσει από το
53. Προδήλως αυτό κατέστηκε μεταγενέστερα των άλλων αιτήσεων γνωστό στην Ενάγουσα, που την 19.1.2012 καταχώρησε νέα αίτηση τροποποίησης και το σχετικό διάταγμα εκδόθηκε την 6.2.
54. Το Σεπτέμβριο του 2012 απεβίωσε και ο αρχικός Εναγόμενος
55. Αίτηση για σχετική τροποποίηση καταχωρίστηκε την 23.10.2013 και εγκρίθηκε την 7.11.
56. Κατά καιρούς μετά τις τροποποιήσεις καταχωρούνταν διάφορα δικόγραφα. Η δικογραφία στη βάση της οποίας διεξάχθηκε η δίκη είναι: - Εκθεση Απαίτησης ημερ. 3.12.2013 - Εκθεση Υπεράσπισης Εναγόμενου 1 ημερ. 10.12.2013 - Εκθεση Υπεράσπισης Εναγομένων 2 - 8, 10 και 11 ημερ. 11.5.2011 (δεν καταχωρίστηκε έκτοτε άλλη) - Εκθεση Υπεράσπισης Εναγόμενου 9 ημερ. 11.12.2013 Με τα πιο πάνω δεδομένα δεν πρέπει να προκαλεί αίσθηση γιατί η δίκη άρχισε την 11.2.2014, 7½ χρόνια μετά την καταχώριση της αγωγής. Το επίδικο κτήμα είναι το τεμάχιο 133 με χωρομετρική αναφορά 2 - 292 - 373/8/133, τοποθεσία Παλαιόν Χωρκόν στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου (παλαιά εγγραφή τεμάχιο 107, Φ/Σχ 4223). Είναι η θέση της Ενάγουσας πως το αγόρασε με γραπτή συμφωνία ημερ. 25.11.1979 (Τεκμήριο 4) από τους τότε ιδιοκτήτες του, αρχικούς Εναγόμενους 1 - 5, 9 και 10 και τον Παύλο Αντώνη Τσόκκο. Ακόμα και με την τελευταία Εκθεση Απαίτησης της η Ενάγουσα αξίωνε πέρα από αποζημιώσεις και την επ΄ ονόματι της εγγραφή του κτήματος. Εγκατέλειψε, όμως, αυτή τη θεραπεία, περιοριζόμενη σε αποζημιώσεις, με δήλωση των δικηγόρων της κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας την 11.2.
57. Είναι η θέση της Ενάγουσας πως μέχρι τον Ιούνιο του 1981 είχε εξοφλήσει τους πωλητές, όμως, ουδέποτε το κτήμα μεταβιβάστηκε στο όνομα της και παρά το ότι οι ιδιοκτήτες υπόγραψαν ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο για να διενεργηθεί η μεταβίβαση, αυτή δεν κατέστηκε εφικτή γιατί οι ιδιοκτήτες δεν εξασφάλιζαν τις αναγκαίες φοροαπαλλαγές. Την 2.9.2005 η Ενάγουσα με επιστολή των δικηγόρων της κάλεσε τους πωλητές να ορίσουν ημέρα μεταβίβασης του κτήματος και με νέα επιστολή της ημερ. 28.3.2006 τους κάλεσε στο Κτηματολόγιο για να της το μεταβιβάσουν. Ακολούθησε δεύτερη επί τούτου επιστολή της ημερ. 30.5.2006, επίσης χωρίς ανταπόκριση. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι η εκ μέρους των πωλητών διάρρηξη της συμφωνίας έγινε τον Απρίλιο - Ιούνιο του 2006 όταν η αξία του κτήματος ήταν £287.
58. Εφόσον το τίμημα πώλησης εξοφλήθηκε αξιώνεται ολόκληρο το πιο πάνω ποσό. Δικογραφείται ακόμα πως η «σημερινή αξία είναι πέραν των £500.000», ποσό που διεκδικείται μάλλον διαζευκτικά. Καταλογίζεται στον Εναγόμενο 6 ότι ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Παύλου Αντώνη Τσόκκου μεταβίβασε το μερίδιο του στο επίδικο κτήμα στις δύο θυγατέρες του αποβιώσαντα, Εναγόμενες 7 και 8, γνωρίζοντας για την ύπαρξη της επίδικης πώλησης. Όμως, δεν υπάρχει ισχυρισμός για δόλο ή απάτη εκ μέρους του, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Εναγόμενης 11, η οποία αποδέχθηκε το 1992 την επ΄ ονόματι της μεταβίβαση του μεριδίου της μητέρας της αρχικής Εναγόμενης
59. Στις Εναγόμενες 7 και 8 δεν καταλογίζεται ότι αποδεχόμενες τις επ΄ ονόματι τους μεταβιβάσεις ενήργησαν δόλια, ούτε καν ότι γνώριζαν για την επίδικη πώληση. Ο Εναγόμενος 1 αρνείται ότι η αρχική Εναγόμενη 1 Φλουρέντζα Αντώνη ή Παναγιώτου πώλησε στην Ενάγουσα το μερίδιο της ή ότι εισέπραξε από αυτή οιοδήποτε ποσό ή ότι υπόγραψε οποιοδήποτε έγγραφο. Οι Εναγόμενοι 2 - 8, 10 και 11 διαφωνούν με το περιεχόμενο της παραγρ.2 της Εκθεσης Απαίτησης όπου δικογραφείται ο καταρτισμός της συμφωνίας και η εξόφληση του τιμήματος πώλησης, όμως από το περιεχόμενο των παραγράφων 11 - 13 της Εκθεσης Υπεράσπισης τους, προκύπτει ότι αποδέχονται την αγοραπωλησία η οποία, όμως, «είχε ματαιωθεί για όλους προ του 1988 γιατί οι Ενάγοντες δεν είχαν εξοφλήσει το τίμημα, επέδειξαν αδιαφορία και εθεώρησαν τη συναλλαγή ματαιωθείσα». Δικογραφείται ακόμα πως η συναλλαγή «ματαιώθηκε περί το 1988 ή και το 1991 ή και 1992». Ο Εναγόμενος 9 αποδέχεται την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου και το συμφωνηθέν τίμημα, όμως αγνοεί και αρνείται ότι αυτό εξοφλήθηκε. Παραδέχεται ακόμα την υπογραφή του πληρεξουσίου εγγράφου. Αρνείται ότι είναι υπαίτιος για τη μη μεταβίβαση του κτήματος στην Ενάγουσα προς την οποία επιρρίπτει γενικά την ευθύνη. Φαίνεται να αποδέχεται την προς αυτόν επίδοση της επιστολής των δικηγόρων της Ενάγουσας ημερ. 2.9.2005, όχι όμως τις επιστολές ημερ. 28.3.2006 και 30.5.
60. Ως αποτέλεσμα της δικογραφίας και του περιορισμού των αξιώσεων της Ενάγουσας τα κεφαλαιώδη επίδικα ζητήματα καθορίζονται ως ακολούθως: - Κατά πόσο η Φλουρέντζα Aντώνη ή Παναγιώτου (αποβιώσασα, αρχική Εναγόμενη 1) υπόγραψε και συμβλήθηκε με την Ενάγουσα με τη συμφωνία της 25.11.
61. - Κατά πόσο υπήρξε διάρρηξη της συμφωνίας από τους πωλητές ή οποιοδήποτε από αυτούς. - Εάν ναι, πότε έγινε η διάρρηξη της συμφωνίας, και - Ποια ήταν η αξία του κτήματος κατά το χρόνο της διάρρηξης. Ο Κυριάκος (Κίκης) Κωνσταντίνου (Μ.Ε.1) (γραπτή δήλωση - Τεκμήριο 1), διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας είναι επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στην ελεύθερη περιοχή Αμμοχώστου από τα πρώτα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή. Ο ίδιος, εκπροσωπώντας την Ενάγουσα, κατέληξε σε συμφωνία με μεσάζοντες εκ μέρους των πωλητών για την αγορά του κτήματος. Όπως ανέφερε, δεν ήταν παρών κατά την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου από τους πωλητές. Το αγοραπωλητήριο (φωτοαντίγραφο του - Τεκμήριο 4) του προσκομίστηκε από τους δικηγόρους του υπογραμμένο από τους πωλητές. Ολες οι πληρωμές προς τους πωλητές έγιναν από τους δικηγόρους του εκτός από τις πληρωμές για την πωλήτρια Μαρία Φλουρή (αποβιώσασα, αρχική Εναγόμενη 10). Τα ποσά που της αναλογούσαν πλήρωσε ο Κωνσταντίνου στην θυγατέρα της, Εναγόμενη 11, κατόπιν δικής της παράκλησης αφού είχε επικαλεστεί οικονομική ανάγκη της οικογένειας της. Μάλιστα την πρώτη δόση εισέπραξε προκαταβολικά. Η Εναγόμενη 11 ήταν τότε Γραμματέας του Συμβουλίου Βελτιώσεως της Αγίας Νάπας όπου ο Κωνσταντίνου δραστηριοποιείτο και προφανώς δεν ήθελε να τη δυσαρεστήσει. Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ο Κωνσταντίνου σε προσπάθειες της Εναγόμενης 11 να του προσφέρει εκδούλευση σε σχέση με το επίδικο κτήμα που θα αγόραζε. Ο Αντώνης Καράς (Μ.Ε.2) ήταν ο δικηγόρος της Ενάγουσας από της συστάσεως της το 1979 μέχρι και το 1984 - 1985 που ανέλαβε ο δικηγόρος Στέλιος Δρυμιώτης (Μ.Ε.4). Το αγοραπωλητήριο έγγραφο συντάχθηκε στο γραφείο του κατόπιν οδηγιών του Κωνσταντίνου. Η υπογραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου από τους πωλητές έλαβε χώρα στην Αγία Νάπα, στο χώρο υποδοχής του ξενοδοχείου Nissi Beach, συμφερόντων του Κωνσταντίνου, στην παρουσία του Καρά που υπόγραψε και ως επιβεβαιωτής - μάρτυρας των υπογραφών των συμβαλλομένων. Ο άλλος επιβεβαιωτής - μάρτυρας ήταν κάποιος Χρ.Ασσιώτης. Επιβεβαίωσε ο Καράς πως ο Κωνσταντίνου δεν ήταν παρών. Είχε προηγουμένως, την ίδια ημέρα, υπογράψει το έγγραφο, παραδίδοντας το στον Καρά στον οποίο ανέθεσε να εξασφαλίσει τις υπογραφές των πωλητών και να πληρώσει στον καθένα την προκαταβολή. Ο Καράς αντεξετάστηκε από το δικηγόρο του Εναγόμενου 1 αναφορικά με το κατά πόσο η Φλουρέντζα υπόγραψε το αγοραπωλητήριο. Μεταφέρω αυτούσια τα σχετικά αποσπάσματα από τα πρακτικά: «E. Την Εναγόμενη 1, Φλουρέντζα Αντώνη, τη θυμάστε; A. Ναι. E. Της δώσατε εσείς προσωπικά, είστε βέβαιος για αυτό, χρήματα για αυτή τη δοσοληψία; A. Ναι, είμαι βέβαιος. E. Και στις τρεις περιπτώσεις που λέτε; A. Και στις τρεις περιπτώσεις. E. Είστε βέβαιος; A. Είμαι βέβαιος κατά την υπογραφή της συμφωνίας. Η Φλουρέντζα ήρθε. Πρέπει να έχει το μεγαλύτερο μερίδιο.» Και «A. Που τζιαμέ μου έδωσαν την εντύπωση ότι μεταξύ τους, εν πάση περιπτώσει θέμα δικό τους, αλλά εμένα μου έδωσαν την εντύπωση ότι δεν περνούσαν καλά μεταξύ τους. Εάν όταν φώναξα Φλουρέντζα Αντώνη ήρθε κάποια άλλη και είπε είναι η Φλουρέντζα Αντώνη και υπέγραψε, αυτό είναι θέμα, δεν έπιασα την ταυτότητα της να το κοιτάξω, αλλά η Φλουρέντζα Αντώνη όταν την κάλεσα να υπογράψει, υπέγραψε ενώπιον μου. Όπως όλες οι υπογραφές και όλα τα χέρια τους έμπαιναν στην παρουσία μου. E. Δηλαδή ήταν η πρώτη φορά στη ζωή σας που είδατε κάποια που σας είπε είναι η Φλουρέντζα Αντώνη; A. Κοίταξε, στα χωριά η Φλωρεντία λέγεται Φλουρεντζού, η Αννεζού και ούτω καθ' εξής. Δηλαδή το προσωπικό της όνομα ολόκληρο ένα είναι έτσι, έτσι τη φώναξα. Δικαστήριο (προς μάρτυρα): Ναι, αλλά όταν σηκώστηκε μια γυναίκα και ήρθε, εσείς ξέρατε ότι‑‑ A. Και εγώ ήξερα ότι αυτή είναι η Φλουρέντζα και οι διπλανοί ήξεραν ότι είναι η Φλουρέντζα. Κανένας δεν είπε ή να χαμογελάσει και να δείξει ότι αυτή η γυναίκα δεν είναι έτσι. Αυτή η γυναίκα που φώναξα και ήξερα Φλουρέντζα, ήρθε και υπόγραψε. Υπόγραψε στην παρουσία μου, όπως όλοι υπόγραψαν στην παρουσία μου. Άλλοι υπέγραψαν, άλλοι έβαλαν τα δάκτυλα τους. Ο κ. Κυριακίδης συνεχίζει: E. Η ερώτηση μου ήταν όμως εάν τη συναντήσατε προηγουμένως και ξέρατε. A. Ναι κύριε. E. Άρα γιατί αμφισβητείτε αφού την ξέρατε; A. Λέω εάν σηκώστηκε κάποιος άλλος εάν ήρθε κάποια άλλη που της έμοιαζε, εάν θέλεις να μου πεις κάτι τέτοιο κτλ. Αλλά αυτή η γυναίκα την οποία ήξερα Φλουρεντζού εν πάση περιπτώσει ήρθε και υπόγραψε. E. Εγώ σας λέω δεν τη γνωρίζατε αυτή τη γυναίκα, ποτέ δεν την είχατε συναντήσει, ποτέ σας. A. Η Αγία Νάπα τότε ήταν 300 κάτοικοι. Δίπλα που το Παραλίμνι, δηλαδή δεν υπήρχε περίπτωση να μην ξέρεις τον Α, τον Β, τον Γ.» Αμφισβητήθηκαν κατ΄ ακολουθία και οι πληρωμές προς την Φλουρέντζα, με τον Καρά να εκφράζει βεβαιότητα ότι έγιναν όλες οι πληρωμές σε αυτή, όπως προνοείτο στο αγοραπωλητήριο. Η Ενάγουσα δεν κατέθεσε το αγοραπωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Όπως ανέφερε ο Καράς, βασίστηκε στην καλοπιστία των πωλητών. Είναι η θέση του Καρά πως, σύντομα μετά την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου και αφού είχε αρχίσει η ανάπτυξη στην περιοχή, οι πωλητές άρχισαν τα μουρμουρητά προβάλλοντας ότι άλλα κτήματα πωλήθησαν σε μεγαλύτερη τιμή και χωρίς να είναι αρνητικοί στο να ολοκληρωθεί η δικαιοπραξία με τη μεταβίβαση του κτήματος διεκδικούσαν περισσότερα χρήματα. Οι πωλητές προσέγγιζαν τόσο τον Καρά όσο και τον Κωνσταντίνου και οι τελευταίοι τους παρέπεμπαν ο ένας στον άλλο. Προέτρεπαν τον Καρά να πείσει τον Κωνσταντίνου να τους δώσει κάτι παραπάνω για να μεταβιβάσουν το κτήμα. Η επί του προκειμένου μαρτυρία δεν αναφέρεται σε κάποιο ή κάποιους από τους πωλητές συγκεκριμένα. Ούτε αναφέρθηκε τι επ΄ ακριβώς (ποιό περαιτέρω ποσό) ζητούσε ο οποιοσδήποτε. Ο Καράς σύντομα μετά την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου σχημάτισε την εντύπωση ότι η υπόθεση θα έπαιρνε άσχημη πορεία. Ιδιαίτερα, στο στάδιο που οι πωλητές δεν ανταποκρίνονταν στο να εισπράξουν την τελευταία δόση. Ο Καράς αισθανόταν εκτεθειμένος αφού δεν είχε καταθέσει το αγοραπωλητήριο στο Κτηματολόγιο, και διατηρούσε μια αμυντική θέση προσπαθώντας να καλοπιάσει τους πωλητές. Οι ελπίδες του για αίσια κατάληξη αναπτερώθηκαν μετά την υπογραφή σχετικού πληρεξουσίου από τους συνιδιοκτήτες. Είναι η θέση του Καρά πως σε όλες τις περιπτώσεις που πλήρωνε τους πωλητές λάμβανε ξεχωριστή από τον κάθε ένα απόδειξη. Τόσο κατά την πληρωμή της πρώτης δόσης κατά την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου, όσο και κατά την πληρωμή της ενδιάμεσης και της τελευταίας δόσης. Ολες οι πληρωμές έγιναν από τον ίδιο. Οι αποδείξεις φυλάττονταν στο φάκελο της υπόθεσης που διατηρούσε στο γραφείο του. Όταν ο Κωνσταντίνου ανάθεσε τις υποθέσεις του περιλαμβανομένης και της επίδικης σε άλλο δικηγόρο, όλοι οι σχετικοί φάκελοι τοποθετήθηκαν σε κιβώτια και παραλήφθηκαν από απεσταλμένο του Κωνσταντίνου. Αυτό έγινε γύρω στο 1984 με
62. Ο Καράς κράτησε αντίγραφα των αποδείξεων. Κατά πόσο τα αντίγραφα απωλέσθηκαν ή ευρίσκονται κάπου στην αποθήκη του γραφείου του δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει. Κανένας δεν τα ζήτησε από τον ίδιο. Ο Καράς μαρτύρησε πως είχε θετική θύμηση ότι πληρώθηκαν από τον ίδιο στους πωλητές όλα τα ποσά που προνοούσε η συμφωνία, εκτός της περίπτωσης της μητέρας της Εναγόμενης 11, για την οποία οι πληρωμές έγιναν από τον Κωνσταντίνου. Παρουσιάστηκε φωτοαντίγραφο πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 13.6.1981 (Τεκμήριο 6), με το οποίο οι πωλητές και κάποια Παρασκευού Αβραάμ Λευτέρη (σύνολο εννέα πρόσωπα) διόριζαν και αποκαθιστούσαν ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους τον δικηγόρο Αγάπιο Σταύρου συνεργάτη του Καρά για να παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο και να μεταβιβάσει το επίδικο κτήμα στο όνομα της Ενάγουσας. Στο πληρεξούσιο εμπεριέχεται δήλωση των προσυπογράφοντων ότι είχαν πωλήσει το επίδικο κτήμα και είχαν εξοφληθεί πλήρως από την Ενάγουσα. Τις υπογραφές τους επί του πληρεξουσίου βεβαίωνε με δήλωση του ο πρόεδρος της κοινότητας της Αγίας Νάπας Σταύρος Τσόκκος που ήταν και ο ίδιος εκ των πωλητών και ο Εναγόμενος 9 στην παρούσα αγωγή. Ο Τσόκκος δεν κατέθεσε ως μάρτυρας ώστε να επιβεβαιώσει την δική του υπογραφή επί του πληρεξουσίου και ότι οι άλλοι πωλητές υπόγραψαν στην παρουσία του. Δεν πρέπει ωστόσο να διαλάθει της προσοχής ότι ο Τσόκκος είναι Εναγόμενος. Με την Εκθεση Υπεράσπισης του αποδέχεται την υπογραφή του πληρεξουσίου, όμως, με το δικογράφημα του δεν δεσμεύει τους υπόλοιπους Εναγόμενους. Εάν κατέθετε στη βάση της δικογραφίας του, τότε η μαρτυρία του θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και εναντίον των λοιπών Εναγομένων. Καθίσταται σημαντικό το τι προηγήθηκε της υπογραφής του παρουσιασθέντος πληρεξουσίου. Όπως μαρτύρησε ο Καράς, παρά τις τηλεφωνικές του ειδοποιήσεις και σχετική επιστολή ημερομηνίας 15.11.1980 (Τεκμήριο 5), οι πωλητές κωλυσιεργούσαν στο να επισκεφθούν το γραφείο του για να εισπράξουν την τρίτη και τελευταία δόση του τιμήματος πώλησης, οπόταν ο ίδιος επισκέφθηκε την Αγία Νάπα και το σπίτι του καθενός ξεχωριστά καταβάλλοντας τους την τελευταία δόση προς εξόφληση. Στην Μαρία Φλουρή δεν πληρώθηκε κάποιο ποσό αφού για την περίπτωση της υπήρχε άλλη διευθέτηση με τον Κωνσταντίνου. Ο κάθε πωλητής υπόγραφε σχετική απόδειξη και επίσης πληρεξούσιο πανομοιότυπο αυτού που παρουσιάστηκε, με τη διαφορά πως σε εκείνο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος κατονομαζόταν ο Καράς. Όταν εξοφλήθηκαν όλοι οι πωλητές και το πληρεξούσιο ήταν συμπληρωμένο με τις υπογραφές όλων, ο Καράς το παρουσίασε στον Σταύρο Τσόκκο ζητώντας του να πιστοποιήσει τις υπογραφές. Όπως περιγράφει ο Καράς, ο Τσόκκος ανάφερε πως δεν θα μπορούσε να κάμει κάτι τέτοιο αφού οι προσυπογράφοντες δεν είχαν θέσει τις υπογραφές τους στο πληρεξούσιο στην παρουσία του. Εισηγήθηκε στον Καρά να ετοιμάσει άλλο πληρεξούσιο έγγραφο και ο ίδιος θα αναλάμβανε να εξασφαλίσει τις υπογραφές των πωλητών ξανά. Το Τεκμήριο 6 είναι το πληρεξούσιο έγγραφο που ο Τσόκκος παρέδωσε στον Καρά. Σε αυτό κατονομάζεται ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος ο Σταύρου, που, όπως προειπώθηκε, ήταν συνεργάτης του Καρά, αφού ο τελευταίος είχε κουραστεί με την υπόθεση και δεν ήθελε να ασχοληθεί περισσότερο. Αμέσως μετά, το πληρεξούσιο έγγραφο (Τεκμήριο 6) παρουσιάστηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου στη Λάρνακα, όμως, η μεταβίβαση δεν κατέστηκε εφικτή. Όπως ο Καράς θυμάται το πρόβλημα δεν αφορούσε στην παράλειψη υποβολής κάποιου εγγράφου. Το πρόβλημα αναφέρθηκε και στον Κωνσταντίνου. Είναι η θέση του Καρά πως οι πωλητές εξακολουθούσαν να υπόσχονται ότι θα μεταβίβαζαν το κτήμα και ότι θα διευθετούσαν τα προβλήματα που εμπόδιζαν τη μεταβίβαση. Μετά το 1981 ο Καράς δεν έκαμε άλλη ενέργεια για τη μεταβίβαση του κτήματος. Για λόγους δομής της απόφασης καταγράφω σε αυτό το στάδιο την αποδοχή της μαρτυρίας Καρά, στην οποία κατέληξα λαμβάνοντας υπόψη όλο το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου. Ο Καράς μου έκαμε άριστη εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας και είμαι πεπεισμένος ότι μετέφερε στο Δικαστήριο τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης. Αναφορικά με το επί μέρους ζήτημα της υπογραφής του αγοραπωλητηρίου από τη Φλουρέντζα και των πληρωμών προς αυτή, έχω ικανοποιηθεί ότι ο Καράς γνώριζε τη Φλουρέντζα και η μαρτυρία του είναι θετική στο ότι το πρόσωπο που υπόγραψε το αγοραπωλητήριο και εισέπραξε το αντίτιμο ήταν η Φλουρέντζα. Η μαρτυρία του Καρά, ότι πανομοιότυπο πληρεξούσιο υπογράφτηκε από τους πωλητές στη δική του παρουσία, είναι άμεση και ουσιώδης. Η μαρτυρία αυτή εξαλείφει τις όποιες αμφιβολίες θα μπορούσαν να υπάρχουν ως εκ του γεγονότος ότι τα περιστατικά που περιγράφονται χρονολογούνται στο
63. Εφόσον η ορθότητα της θύμησης του Καρά επιβεβαιώνεται με αναφορά στο γεγονός ότι οι πωλητές υπόγραψαν το πρώτο πληρεξούσιο, τούτο σε συνδυασμό με την ειλικρίνεια και αξιοπιστία του μάρτυρα οδηγεί σε ασφαλές εύρημα ότι όλοι οι πωλητές είχαν εξοφληθεί. Υπό τις περιστάσεις, η μη παρουσίαση των εκδοθέντων αποδείξεων πληρωμής δεν έχει καταστρεπτικές συνέπειες για την υπόθεση της Ενάγουσας. Η γραπτή δήλωση του Κωνσταντίνου εμπεριέχει στοιχεία που δεν αντανακλώνται στη διά ζώσης μαρτυρία του και που φαίνεται να εισάχθηκαν για να εξυπηρετήσουν την υπόθεση ή να αποδώσουν μια πιο πλήρη εικόνα, χωρίς να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Σχολίασε ο Κωνσταντίνου πως πρόκειται για έγγραφο που συντάχθηκε από τους δικηγόρους του, πλην όμως, ήταν δική του ευθύνη να ελέγξει το περιεχόμενο του και να μην το υιοθετήσει ενόρκως εφόσον δεν ανταποκρινόταν επ΄ ακριβώς στα όσα ο ίδιος γνώριζε και για τα οποία μπορούσε να μαρτυρήσει. Οι δικηγόροι των Εναγομένων έδωσαν, κατά τις τελικές τους αγορεύσεις, υπέρμετρη βαρύτητα σε επί μέρους αναφορές του Κωνσταντίνου που δεν είναι ρυθμιστικές των επίδικων ζητημάτων και επομένως δεν θα μπορούσαν αφ΄ εαυτών να κρίνουν το ζήτημα της αξιοπιστίας του μάρτυρα. Προκύπτει αβίαστα από την προσαχθείσα μαρτυρία ότι ο Κωνσταντίνου, ως ο επιχειρηματίας, έκλεισε την πράξη και έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του για τη σύνταξη του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, είναι όμως γεγονός πως είχε ξεκάθαρα αναφέρει πως δεν είχε παραστεί στις προκαταρκτικές διαβουλεύσεις. Αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ακόμα, προκύπτει από τη μαρτυρία του Καρά πως ο Κωνσταντίνου υπόγραψε πριν από τους πωλητές το αγοραπωλητήριο. Επομένως η αναφορά του Κωνσταντίνου πως οι δικηγόροι του, του το έφεραν υπογραμμένο, στην έκταση που υπονοεί ότι αυτός το υπόγραψε εκ των υστέρων, είναι λανθασμένη. Όμως, καμιά απολύτως σημασία μπορεί να έχει στην έκβαση της αγωγής. Καταγράφει στη γραπτή του δήλωση ο Κωνσταντίνου, αναφερόμενος στην περίοδο μετά την υπογραφή του πληρεξουσίου, ότι οι Εναγόμενοι ανάβαλλαν τη μεταβίβαση και, όπως έλεγαν, αδυνατούσαν να εξασφαλίσουν τις αναγκαίες φοροαπαλλαγές. Ακόμα πως ισχυρίζονταν ότι οι συνιδιοκτήτες είχαν μεταξύ τους διαφορές που προτίθεντο να διευθετήσουν. Ότι ακόμα τον παρακαλούσαν προσωπικά να αναμένει, υποσχόμενοι ότι θα μεταβίβαζαν το κτήμα μόλις διευθετούνταν οι εκκρεμότητες. Δηλώνει, ακόμα, ότι οι Εναγόμενοι 6, 7 και 8 του έδιδαν συνεχώς διαβεβαιώσεις και προσωπικά του υπόσχονταν και τον διαβεβαίωναν ότι θα μεταβίβαζαν το μερίδιο του Παύλου Τσόκκου στην Ενάγουσα. Οι θέσεις αυτές δεν υποβλήθηκαν καν στους Εναγόμενους 6, 7 και 8 όταν αυτοί ευρίσκονταν στο εδώλιο του μάρτυρα. Ούτε και ο Κωνσταντίνου στη διά ζώσης μαρτυρία του αναφέρθηκε σε οιαδήποτε συγκεκριμένη επαφή του με οποιοδήποτε πωλητή, κληρονόμο ή αντιπρόσωπο του. Όταν αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε γιατί δεν προχώρησαν στην καταχώρηση αγωγής το 1989 μετά την επιστολή της 21.6.1989, επικαλέστηκε την ανοχή και υπομονή τους και το σεβασμό προς τους πωλητές. Απορρίπτω την καταγραμμένη στη δήλωση Κωνσταντίνου θέση (που υιοθετήθηκε ενόρκως) ότι οιοσδήποτε των Εναγομένων 6, 7 ή 8 του έδωσε οποιαδήποτε υπόσχεση ή διαβεβαίωση. Η σαφής εικόνα που απεκόμισα είναι αυτή που περιγράφηκε από τον Καρά. Ότι δηλαδή, σύντομα μετά την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου, οι πωλητές, λόγω της αύξησης της αξίας της γης στην περιοχή συνεπεία της ραγδαίας ανάπτυξης, είχαν μετανοιώσει για την πώληση του κτήματος και απαιτούσαν να πληρωθούν κάτι περισσότερο. Ο Στέλιος Δρυμιώτης (Μ.Ε.4) (γραπτή δήλωση - Τεκμήριο 19) είναι, όπως προειπώθηκε, ο δικηγόρος που ανέλαβε τις υποθέσεις του Κωνσταντίνου, περιλαμβανομένης και της επίδικης, σε αντικατάσταση του Καρά. Ο σχετικός φάκελος ήταν ανάμεσα σε σωρεία άλλων που του παραδόθηκαν το 1986 - 87 και εμπεριείχε φωτοαντίγραφα του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, του πληρεξουσίου και της επιστολής Καρά της 15.11.
64. Με την περίπτωση ασχολήθηκε το 1989 όταν κατ΄ εντολή του Κωνσταντίνου απέστειλε προς εννέα πρόσωπα, τους πωλητές (ο ένας από αυτούς, ο Παύλος Τσόκκος, είχε ήδη αποβιώσει) και την προαναφερθείσα Παρασκευού Αβραάμ Λευτέρη, επιστολή ημερ. 21.6.1989 (Τεκμήριο 7), καλώντας τους παραλήπτες να εμφανιστούν στις 20.7.1989 στο Κτηματολόγιο για τη μεταβίβαση του κτήματος. Προειδοποιούνταν οι παραλήπτες ότι αν αρνούνταν ή αμελούσαν να συμμορφωθούν θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα εναντίον τους. Η επιστολή στάληκε προς όλους συστημένη και καμιά δεν επεστράφηκε. Είναι η θέση του Δρυμιώτη πως έλαβε στη συνέχεια ένα τηλεφώνημα εκ μέρους του διαχειριστή του Παύλου Τσόκκου με το οποίο του ζητήθηκε να περιμένει γιατί είχαν κάποιο πρόβλημα. Ο Δρυμιώτης δεν επισκέφθηκε ποτέ το Κτηματολόγιο γι΄ αυτή την υπόθεση, ούτε το γραφείο του Φόρου Εισοδήματος. Στη γραπτή του δήλωση ο Δρυμιώτης ανέφερε πως είχε πληροφορηθεί ότι η μεταβίβαση δεν μπορούσε να προχωρήσει λόγω εκκρεμότητας στη διαχείριση του Παύλου Τσόκκου και πως τους είχε ζητηθεί να αναμένουν μέχρι ο διαχειριστής του να εξασφαλίσει τις απαλλαγές από το Φόρο. Είναι η περαιτέρω θέση του Δρυμιώτη πως ο Κωνσταντίνου αποδέχθηκε την αναβολή. Ανάφερε διά ζώσης πως ήταν τότε που παραδόθηκε στα γραφεία του Κωνσταντίνου, διά χειρός, το διοριστήριο διαχειριστή του Παύλου Τσόκκου (Τεκμήριο 3) που στη συνέχεια του διαβιβάστηκε. Στη γραπτή του δήλωση περιοριζόταν πως πιθανότατα ήταν τότε που τους είχε δοθεί. Ο Δρυμιώτης επανήλθε με επιστολή ημερομηνίας 2.9.2005 (Τεκμήριο 8), την οποία παρέδωσε με ιδιώτη επιδότη σε κάποιους πωλητές, διαχειριστές ή νέους συνιδιοκτήτες. Παρουσιάστηκε ακόμα επιστολή του Δρυμιώτη ημερομηνίας 27.12.2005 (Τεκμήριο 9) προς τη Μαρία Αντώνη Παυλή - Νικόλα (Εναγόμενη 2). Ο Δρυμιώτης της απέστειλε ονομαστικό πληρεξούσιο για να υπογράψει. Ο Κωνσταντίνου είχε αναφέρει στη μαρτυρία του πως η ρηθείσα είχε τηλεφωνικά ανταποκριθεί στην επιστολή ημερομηνίας 2.9.2005 και γι΄ αυτό της είχε αποσταλεί το ονομαστικό πληρεξούσιο. Νέα επιστολή του Δρυμιώτη ημερομηνίας 28.3.2006 (Τεκμήριο 10) παραδόθηκε και πάλιν με ιδιώτη επιδότη. Με αυτή ζητείτο από τους παραλήπτες να παρουσιαστούν στο Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου στη Λάρνακα στις 27.4.2006 για να πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση. Η μόνη απάντηση που λήφθηκε ήταν εκ μέρους της Φλουρέντζας, που με επιστολή των τότε δικηγόρων της ημερομηνίας 14.4.2006 (Τεκμήριο 11), απέρριπτε τις θέσεις της Ενάγουσας αναφέροντας ότι ουδεμία υποχρέωση είχε να μεταβιβάσει το κτήμα, το οποίο ουδέποτε πώλησε στην Ενάγουσα. Ο Δρυμιώτης απάντησε με επιστολή του ημερομηνίας 17.4.2006 (Τεκμήριο 12), προειδοποιώντας με αγωγή. Με νέα επιστολή ημερομηνίας 30.5.2006 (Τεκμήριο 13) ζητείτο για ακόμα μια φορά από τους παραλήπτες να παρουσιαστούν στο Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου στη Λάρνακα στις 28.6.2006 για να πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση. Ο Δρυμιώτης μετέβηκε στο Κτηματολόγιο αναμένοντας χωρίς όμως οποιοσδήποτε να εμφανιστεί (Τεκμήριο 14). ΄Οσοι συγγενείς αποβιωσάντων πωλητών παρήλασαν από το εδώλιο του μάρτυρα, υποστήριξαν πως δεν γνώριζαν και ουδέποτε είχαν πληροφορηθεί για την πώληση του επίδικου κτήματος ή την είσπραξη οιουδήποτε ποσού αναφορικά με τέτοια πώληση. Ο Αντώνης Χρίστου Γέριμος, Εναγόμενος 1 (Μ.Υ.1) (γραπτή δήλωση - Τεκμήριο 21), είναι εγγονός και ο διαχειριστής (γράμματα διαχείρισης - Τεκμήριο 23) της Φλουρέντζας που απεβίωσε στις 7.8.2010 (Πιστοποιητικό θανάτου - Τεκμήριο 22). Μαρτύρησε ότι δεν είχε καμιά γνώση για την ύπαρξη της υπόθεσης αυτής. O Aντώνης Καλλένος (Μ.Υ.3), γιος της Μαρίας Αντώνη Παυλή Εναγόμενης 2, μαρτύρησε πως δεν γνωρίζει οτιδήποτε για πώληση του επίδικου κτήματος από τη μητέρα του. Ο Νικόλας Θεοδούλου (Μ.Υ.4), εγγονός του Νικόλα Αντωνίου Τσόκκου (πρώην Εναγόμενου 3), δεν είχε υπόψη του την επίδικη πώληση, ούτε ο παππούς του τού είχε αναφέρει οτιδήποτε. Το μερίδιο του παππού του στο επίδικο κτήμα μεταβιβάστηκε από μισό στον ίδιο και στον αδερφό του Παναγιώτη Θεοδούλου την 12.5.2010, έτσι ώστε σήμερα αυτοί να είναι οι κατά 1/60 ο καθένας ιδιοκτήτες του επίδικου κτήματος (Πιστοποιητικά Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας - Τεκμήρια 28 και 29). Η Ελένη Κρητικού (Μ.Υ.11) είναι η θυγατέρα της Αντριανής Χαμπή, Εναγόμενης 4, σήμερα ηλικίας 86 ετών (Τεκμήριο 36) με προβλήματα υγείας και κινητικότητας. Η Κρητικού μίλησε με τη μητέρα της για το επίδικο ζήτημα και η μητέρα της τής ανέφερε πως δεν θυμόταν τίποτε. Η Γεωργία Σπύρου (Μ.Υ.7), θυγατέρα της Εναγόμενης 5, έχει ρωτήσει σχετικά τη μητέρα της που, επίσης, δεν θυμάται τίποτε. Η Ελλάδα Τσόκκου (Μ.Υ.5) και η Παναγιώτα Τσόκκου Ζάκου (Μ.Υ.6), θυγατέρες του Παύλου Αντώνη Τσόκκου, ισχυρίστηκαν ότι έμαθαν για το ζήτημα μετά την επίδοση της παρούσας αγωγής. Ο Χριστόδουλος Πιτσιρής (Μ.Υ.2), σύζυγος της Ελλάδας, είναι ο διαχειριστής του Παύλου Αντώνη Τσόκκου. Στα πλαίσια των καθηκόντων του ως διαχειριστής αποτάθηκε την 3.6.1988 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου και εξασφάλισε Πιστοποιητικό έρευνας (Τεκμήριο 24) για τα κτήματα που ήταν καταχωρημένα στο όνομα του πεθερού του. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και το μερίδιο του αποβιώσαντα στο επίδικο κτήμα. Την 19.7.1990 ζήτησε και έλαβε πιστοποιητικό (Τεκμήριο 25) αναφορικά με τα κτήματα που ο αποβιώσας αγόρασε ή πώλησε την περίοδο μετά την τουρκική εισβολή και μέχρι το θάνατο του το
65. Το μερίδιο του αποβιώσαντα στο επίδικο κτήμα μεταβιβάστηκε εξ ημισίας στις προαναφερθείσες θυγατέρες του την ίδια ημέρα που όλη η ακίνητη περιουσία του αποβιώσαντα μεταβιβάστηκε στους κληρονόμους του. Ο Πιτσιρής έμαθε για πρώτη φορά για την επίδικη πώληση το 2005 με 2006 μέσω των επιστολών του δικηγόρου Δρυμιώτη. Θα ήταν αναμενόμενο πως ο Πιτσιρής θα είχε ενημερώσει τη σύζυγο και την κουνιάδα του όταν λήφθηκαν οι επιστολές, επομένως η θέση τους πως πρωτοέμαθαν για το ζήτημα με την επίδοση της αγωγής ενδεχομένως να είναι ανακριβής. Όμως, το ζήτημα είναι δευτερευούσης σημασίας. Ενδέχεται ακόμα οι δύο γυναίκες να μιλούν για το ίδιο με τον Πιτσιρή συμβάν περιγράφοντας το λανθασμένα. Υποβλήθηκε στον Πιτσιρή ότι το πιστοποιητικό Τεκμήριο 25 ζήτησε από το Κτηματολόγιο για να βεβαιωθεί ότι το επίδικο πωλητήριο δεν είχε κατατεθεί ώστε να μπορέσει να μεταβιβάσει το μερίδιο του αποβιώσαντα στους κληρονόμους του. Ο Πιτσιρής αποδέχθηκε τον σκοπό της έρευνας, όχι όμως ότι ενήργησε κακόπιστα και μετά που παρέλαβε την επιστολή του Δρυμιώτη ημερομηνίας 21.6.
66. Αυτή ήταν η ουσία της απάντησης του. Η έρευνα έγινε ένα χρόνο μετά, ενώ δεν τεκμηριώθηκε θετικά πως ο Πιτσιρής ή άλλος συγγενής του Τσόκκου παρέλαβε την επιστολή του Δρυμιώτη που είχε σταλεί στο σπίτι του αποβιώσαντα όπου πλέον δεν διέμενε κανένας. Επί του ουσιαστικότερου ζητήματος, ο Πιτσιρής αρνείται ότι τηλεφώνησε οποτεδήποτε στο Δρυμιώτη ή ότι παρέδωσε στον Κωνσταντίνου ή στον Δρυμιώτη το Τεκμήριο
67. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του Πιτσιρή. Η διασύνδεση της επιστολής Δρυμιώτη με την έρευνα στο Κτηματολόγιο ένα και πλέον έτος μετά δεν έχει τεκμηριωθεί, ούτε αντικειμενικά φαίνεται να συνδέεται. Αποδέχομαι τη θέση του μάρτυρα ότι ζήτησε το πιστοποιητικό κατόπιν νομικής συμβουλής ώστε να έχει πλήρη εικόνα της περιουσίας. Αποδέχομαι ακόμα τη θέση του μάρτυρα ότι ουδέποτε τηλεφώνησε στον Δρυμιώτη ή παρέδωσε ποτέ το Τεκμήριο 3 στο Δρυμιώτη ή τον Κωνσταντίνου. Η Βαρβάρα Περικλέους, Εναγόμενη 11 (Μ.Υ.8), είναι η θυγατέρα και η διαχειρίστρια της περιουσίας της Μαρίας Φλουρή, που πέθανε το 2004 (διάταγμα διορισμού της - Τεκμήριο 31). Υποστήριξε πως δεν γνώριζε οτιδήποτε για πώληση του επίδικου κτήματος μέχρι και την επίδοση της παρούσας αγωγής. Το μερίδιο της μητέρας της στο επίδικο κτήμα, όπως και άλλα μερίδια που είχε, της τα μεταβίβασε εν ζωή το 1992 με δωρεά (Τεκμήριο 30). Η Περικλέους αρνήθηκε ότι είχε οποιαδήποτε συνάντηση με τον Κωνσταντίνου σε σχέση με το επίδικο κτήμα. Αρνήθηκε ότι η πώληση του επίδικου κτήματος έγινε με δική της πρωτοβουλία ή ότι εισέπραξε οιοδήποτε ποσό από τον Κωνσταντίνου. Μαρτύρησε πως τον γνώρισε προσωπικά σε μια σύναξη ξενοδόχων το
68. Οι συναντήσεις που είχε μαζί του αφορούσαν αποκλειστικά τις υποχρεώσεις του ξενοδοχείου του Κωνσταντίνου προς το Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας, του οποίου η ίδια ήταν η Γραμματέας. Η Περικλέους μου έκαμε την χείριστη των εντυπώσεων ως μάρτυρας της αλήθειας. Είμαι πεπεισμένος ότι απέκρυψε τα πραγματικά γεγονότα για να προασπίσει τα οικονομικά της συμφέροντα. Τις επαφές της Εναγόμενης 11 με τον Κωνσταντίνου επιβεβαίωσε και ο Καράς που αναφέρθηκε σε συγκεκριμένη εκδούλευση της Εναγόμενης 11 σε σχέση με υπερβολική χρέωση νερού στο ξενοδοχείο του Κωνσταντίνου. Αναφορικά με την Εναγόμενη 1 ηγέρθηκε ζήτημα αποδεικτικού δικαίου. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ.9: «Αξίωση επί κληρονομιάς, που στηρίζεται σε ισχυρισμό χρέους ή δωρεάς δεν γίνεται δεκτή με μη ενισχυμένη μαρτυρία προσώπου που αξιώνει, εκτός αν φαίνονται ή αποδεικνύονται περιστατικά που καθιστούν την αξίωση εκ των προτέρων πιθανή, ή που μεταθέτουν το βάρος της αναίρεσης αυτής στους αντιπροσώπους του αποθανόντα». Η μαρτυρία που υποστηρίζει μια απαίτηση εναντίον της περιουσίας αποθανόντος πρέπει, ως θέμα αναγκαίας προφύλαξης, να υπόκειται σε εξονυχιστικό έλεγχο και να εξετάζεται με ύποπτο μάτι. Ο σκοπός του νόμου είναι σωτήριος και αποσκοπεί στην αποθάρρυνση πλασματικών απαιτήσεων εναντίον της περιουσίας του αποβιώσαντος, που εγείρονται με την ελπίδα της εκμετάλλευσης της μόνιμης απουσίας του αποθανόντος και με αυτό τον τρόπο για να δοθεί η ευκαιρία σε κάποιον να απαιτήσει περιουσία πάνω στην οποία δεν έχει κανένα δικαίωμα. (Βλ. Milliotis v. Emphietzis and Another