Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Cavo Maris Beach Hotel Ltd, Αρ. Αγωγής: 98/08, 9/7/2014

(3)της σύμβασης, Τεκμήριο 1, το μίσθωμα θα αναπροσαρμοζόταν κάθε 5 χρόνια και η πρώτη αναθεώρηση του δυνάμει της ως άνω σύμβασης θα γινόταν μόλις συμπληρώνονταν 10 χρόνια από την ημερομηνία της υπογραφής της σύμβασης. Η πρώτη αναθεώρηση του μισθώματος έγινε στις 5/2/97 δυνάμει του όρου 13

(3)(α)(β) της σύμβασης και υπολογίστηκε με ποσοστό 5% πάνω στην αρχική αγοραία αξία του ακινήτου, δηλαδή των £300.000 ήτοι £15.000 και του περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμος 40/1969 ως τροποποιήθηκε, εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού του ξενοδοχείου, και καθορίστηκε στο ποσό των £19.174 ετησίως το οποίο ίσχυσε για την πενταετή περίοδο 5/2/97 - 4/2/

1. Η δεύτερη αναθεώρηση του μισθώματος έγινε στις 5/2/02 και το ύψος του μισθώματος καθορίστηκε με την ίδια μέθοδο στις £28.258,70 ετησίως για την πενταετή περίοδο 5/2/02 - 4/2/
2. Η Εναγόμενη, η οποία είχε εκφράσει την ένσταση της και στην πρώτη αύξηση του μισθώματος αλλά τελικά το κατέβαλε, για τη περίοδο 5/2/03 - 4/2/04 κατέβαλε το ποσό των £21.393,35 και παρέμεινε υπόλοιπο £6.865,
3. Για την περίοδο 5/2/04 - 4/2/05 κατέβαλε το ποσό των £19.
4. Το ίδιο έπραξε και για την περίοδο 5/2/05 - 4/2/06 καθώς και για την περίοδο 5/2/06 - 4/2/
5. Δηλαδή σε κάθε μία από τις τρεις περιόδους παρέμεινε υπόλοιπο £9.134,
6. Με την επόμενη, τρίτη, αναθεώρηση που έγινε στις 5/2/07 το μίσθωμα, με την ίδια μέθοδο, αυξήθηκε στις £31.793,
7. Η Εναγόμενη κατέβαλε για την περίοδο 5/2/07 - 4/2/08 πάλι το ποσό των £19.124 και παρέμεινε υπόλοιπο το ποσό των £12.669,
8. Δηλαδή το συνολικό οφειλόμενο υπόλοιπο ποσό από μη πλήρη καταβολή μισθωμάτων για την περίοδο 5/2/03 - 4/2/08 είναι £46.938,90 ήτοι €80.199,
9. Επιπλέον αξιώνεται το ποσό των £31.793,45 ή €54.322,33 ετησίως ως ενδιάμεσα οφέλη από τη λήξη της σύμβασης μίσθωσης μέχρι την ανάκτηση της κατοχής του ακινήτου, λόγω παράνομης κατοχής του. Η Εναγόμενη με την υπεράσπιση της, σε ότι αφορά την ουσία της διαφοράς και τις αξιώσεις του Ενάγοντα, δεν αμφισβητεί τα όσα αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης πλην (α) ότι ο υπολογισμός αύξησης του μισθώματος για κάθε χρόνο ανά πενταετία είναι λανθασμένος και ή αντισυμβατικός ή και χωρίς τη συγκατάθεση της, για την οποία αύξηση που κάθε φορά επιβαλλόταν, διαμαρτυρόταν χωρίς να λαμβάνει απάντηση στο συνεχές ερώτημα της για τον τρόπο υπολογισμού της αύξησης του μισθώματος και κατέβαλλε το πραγματικό μίσθωμα και (β) ότι καμιά παράνομη προσθήκη δεν έγινε όπως και καμιά παράνομη κατοχή του ακίνητου υφίσταται. Ως εκ της πιο πάνω θέσης της, αρνείται και τις αξιώσεις του Ενάγοντα. Ο Ενάγοντας για να αποδείξει την υπόθεση του κάλεσε δύο μάρτυρες. Ως πρώτο μάρτυρα κάλεσε τον Δημήτρη Νεοφύτου, ΜΕ1, βοηθό κτηματολογικό λειτουργό στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου, του οποίου μέρος της εξέτασης του αποτέλεσε γραπτή δήλωση - κατάθεση στην οποία αναφέρεται στη σύμβαση μίσθωσης ημερομηνίας 5/2/87, Τεκμήριο 1, την οποία η Εναγόμενη κατέθεσε στο Κτηματολόγιο σύμφωνα με το Νόμο περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κεφ. 224 και απέκτησε εμπράγματο δικαίωμα επί του πιο πάνω εκμισθωμένου ακινήτου. Ακολούθως ανάφερε ότι σύμφωνα με τον όρο 13

(3)της σύμβασης το μίσθωμα θα αυξανόταν κάθε 5 χρόνια και ο τρόπος υπολογισμού θα γινόταν σύμφωνα με τον όρο 13

(3)(α)(β) ήτοι 5% επί της αγοραίας αξίας της γης με επιπρόσθετο ποσοστό που θα προέκυπτε από τον γενικό δείκτη τιμών λιανικής πώλησης που εκδίδεται από την Κυβέρνηση ή ανάλογα με το ποσοστό, αυξομείωσης των βάσει, του άρθρου 10 του περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμου 40/1969, εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού του ξενοδοχείου, οποιονδήποτε ήταν το ψηλότερο από αυτά. Η μέθοδος εξεύρεσης του ύψους της αναπροσαρμογής του μισθώματος θα προερχόταν από τον ακόλουθο μαθηματικό τύπο, όπως αναφέρεται στην παρ. 13

(3)(β) της σύμβασης: (Α Χ Γ) : Β = Χ Το «Α» αντιπροσωπεύει το ετήσιο μίσθωμα που προβλέπεται στην παρ. 13

(3)της σύμβασης ήτοι £15.

1. Το «Β» αντιπροσωπεύει τον μέσο όρο των τιμολογίων ύπνων και φαγητού τα οποία ίσχυαν κατά το 1ο έτος (από της καταβολής του μισθώματος), κατά το οποίο έλαβε χώρα η καταβολή μισθώματος. Το «Γ» αντιπροσωπεύει τον μέσο όρο των τιμολογίων ύπνων και φαγητού τα οποία ίσχυαν κατά το σύνολο της πενταετίας η οποία προηγήθηκε του υπολογισμού της αναπροσαρμογής του μισθώματος και μετά την πρώτη πενταετία ως βάση θα λαμβανόταν ο μέσος όρος των τριών τελευταίων ετών. Το «Χ» αντιπροσωπεύει το αναπροσαρμοσθέντα σταθερό ετήσιο μίσθωμα το οποίο θα καταβαλλόταν κατά την επόμενη πενταετή περίοδο. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας, για να γίνει η πρώτη αναθεώρηση του μισθώματος στις 5/2/97, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου ζήτησε με επιστολή του ημερομηνίας 13/1/97, Τεκμήριο 2, από τον Γενικό Διευθυντή του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού και τον Διευθυντή του Τμήματος Στατιστικής και Ερευνών να τον εφοδιάσουν με τα αναγκαία στοιχεία ώστε να δυνηθεί να αναθεωρήσει το ετήσιο μίσθωμα. Ο Γενικός Διευθυντής του Κ.Ο.Τ. με επιστολή ημερομηνίας 30/1/97, Τεκμήριο 3, ανάφερε ότι ο μέσος όρος τιμολογίων ύπνου και φαγητού που ίσχυε την πενταετία 1992 - 1996 ανερχόταν σε £29.
2. Επίσης ο Διευθυντής του Τμήματος Στατιστικής και Ερευνών με επιστολή του ημερομηνίας 11/3/97, Τεκμήριο 4, ανάφερε ότι ο δείκτης τιμών για τον Φεβρουάριο του 1997 σημείωσε αύξηση 18.8% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του έτους
3. Έτσι, για την εξεύρεση του ποσού του ετήσιου μισθώματος, για την πενταετή περίοδο 1997 - 2002, προέβη στην ακόλουθη μαθηματική πράξη σύμφωνα με τον ως άνω μαθηματικό τύπο που προβλέπεται στην παράγραφο 13

(3)(β) της σύμβασης. (£15.000 Χ £29,40) : £23 = £19.174 Με την ίδια μαθηματική πράξη, λαμβάνοντας υπόψη το ποσοστό 18.8% του δείκτη του Τμήματος Στατιστικής και Ερευνών, το ετήσιο μίσθωμα ανέρχεται στις £17.

1. Ως εκ τούτου, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου έλαβε υπόψη το υψηλότερο ποσό των £19.174 για το οποίο ειδοποίησε την Εναγόμενη με συστημένη επιστολή ημερομηνίας 21/4/97, Τεκμήριο
2. Η Εναγόμενη επειδή θεώρησε υπερβολικό το αναθεωρημένο μίσθωμα ζήτησε μέσω του δικηγόρου της από διάφορα υπουργεία την ουσιαστική μείωση του, ως εμφαίνεται από το Τεκμήριο
3. Το υπουργικό συμβούλιο με απόφαση του ημερομηνίας 18/2/98, Τεκμήριο 7, απέρριψε το αίτημα. Με την ίδια μέθοδο έγιναν και οι επόμενες αναθεωρήσεις. Για τη δεύτερη αναθεώρηση με βάση τον μέσο όρο εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού, της τελευταίας τριετίας πριν την αναθεώρηση, ήτοι £43,33, το ετήσιο μίσθωμα ήταν £28.258,69 και με βάση τον δείκτη του Τμήματος Στατιστικής και Ερευνών, 17.17% ήταν £22.466,17, για την πενταετή περίοδο 5/2/02 - 4/2/07, και έτσι προέκυψε ως υψηλότερο ποσό, για τη δεύτερη αναθεώρηση, το ποσό των £28.258,69 ως ετήσιο μίσθωμα για την περίοδο 5/2/02 - 4/2/
4. Η Εναγόμενη δια επιστολής του δικηγόρου της ημερομηνίας 4/10/02, Τεκμήριο 11, πληροφόρησε το Κτηματολόγιο ότι η καταβολή του νέου αναθεωρημένου μισθώματος της δημιουργεί προσωρινά προβλήματα λόγω της υφιστάμενης κρίσης στην τουριστική βιομηχανία. Για την τρίτη αναθεώρηση, δηλαδή για την περίοδο 5/2/07 - 4/2/12, με βάση τον μέσο όρο των εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού, της τελευταίας τριετίας πριν από την αναθεώρηση, ήτοι £48,75 προέκυψε ως ετήσιο μίσθωμα το ποσό των £31.793,45 ενώ με βάση τον δείκτη τιμών του Τμήματος Στατιστικής και Ερευνών, ήτοι 18.63% προέκυψε το ποσό των £33.523,
5. Εκ παραδρομής για την αναθεώρηση του ετήσιου μισθώματος για την ως άνω περίοδο υιοθετήθηκε το ποσό των £31.793,45 όπως αξιώνεται στις παραγράφους 14(δ) και (ε) της Έκθεσης Απαίτησης. Κατατέθηκε ως, Τεκμήριο 15, συνοπτική κατάσταση του τιμαριθμικού δείκτη από το έτος 1980 έως
6. Ακολούθως ο μάρτυρας ανάφερε ότι η Εναγόμενη δεν κατέβαλλε ολόκληρο το ποσό της οφειλής της και ως εκ τούτου παρέμειναν οφειλόμενα υπόλοιπα. Προς τούτο κατέθεσε ως Τεκμήριο 16, κατάσταση οφειλής μετά τόκου και πληρωμών για τα έτη 2006 -
7. Τέλος ανάφερε ότι μετά τις 4/2/08 και μέχρι τις 4/2/12 υπολογίζονται ενδιάμεσα οφέλη ίσα με το ύψος του ετήσιου μισθώματος το οποίο αξιώνεται για την περίοδο 5/2/07 - 4/2/08, δηλαδή £31.793,45 ή €54.322,33 ετησίως. Κατά την αντεξέταση, ο μάρτυρας επέμενε σε όσα ανέφερε και στην εξέταση του και ουσιαστικά δεν πρόσθεσε τίποτα περισσότερο αφού άλλωστε η αρμοδιότητα του Διευθυντή του Κτηματολογίου περιοριζόταν στην εκτέλεση της μαθηματικής πράξης που αναφέρεται ανωτέρω με βάση τα στοιχεία που του αποστέλλονταν από τις δύο ως άνω υπηρεσίες. Ο Γιώργος Περικλέους, ΜΕ2, τουριστικός λειτουργός στον Κ.Ο.Τ. ανάφερε ότι πράγματι ζητήθηκαν από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου με επιστολές, Τεκμήρια 2, 8 και 12, για τον υπολογισμό αναθεώρησης του μισθώματος, οι μέσοι όροι τιμολογίου ύπνου και φαγητού που ίσχυαν για τις τρεις πενταετίες που αναφέρθηκε ανωτέρω, και με ανάλογες επιστολές, Τεκμήρια 3, 9 και 13, δόθηκαν από τον Κ.Ο.Τ. τα στοιχεία που ζητήθηκαν. Εξήγησε όμως, ότι για την τρίτη αναθεώρηση του μισθώματος εκ παραδρομής υπολογίστηκε ως μέσος όρος των τιμολογίων ύπνου και φαγητού που ίσχυαν την τριετία 2004 - 2006, το ποσό των £48.75 αντί £50 που είναι το σωστό, με αποτέλεσμα το οφειλόμενο αναθεωρημένο μίσθωμα για την περίοδο 2007 - 2012 να υπολογιστεί σε £31.793,48 αντί για £32.608,
8. Διευκρίνισε περαιτέρω ότι δεν αξιώνεται με την αγωγή το ποσό της διαφοράς αλλά η μέθοδος υπολογισμού του μέσου όρου ύπνου και φαγητού παραμένει η ίδια. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε τον τρόπο υπολογισμού του μέσου όρου τιμής των εγκριμένων ύπνου και φαγητού, αναφέροντας συγκεκριμένα στοιχεία, ήτοι την εγκριθείσα από τον Κ.Ο.Τ. τιμή, και αφορά ύπνο με πρόγευμα (bed and breakfast) δύο άτομα σε διπλό δωμάτιο με επιπρόσθετη χρέωση για ημιδιατροφή (half board) για δύο άτομα και αφού διαιρεθεί δια δύο βρίσκεται κατά άτομο για κάθε χρόνο που αφορά η αναπροσαρμογή και ακολούθως διαιρείται το συνολικό ποσό με τον αριθμό των ετών, εννοείται που λαμβάνονται υπόψη, στοιχεία τα οποία διαφέρουν σημαντικά και ουσιαστικά από τα στοιχεία που του υποβλήθηκε από την υπεράσπιση ότι έπρεπε να ληφθούν υπόψη για να ανευρεθεί ο ορθός μέσος όρος τιμολογίων ύπνου και φαγητού. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 49 αναλυτική κατάσταση του τρόπου υπολογισμού των τεσσάρων αναθεωρήσεων, 5/2/97 - 4/2/02, 5/2/02 - 4/2/07, 5/2/07 - 4/2/12 και 5/2/12, ως Τεκμήριο 50 οδηγός ξενοδοχείων Κύπρου, στον οποίο εμφαίνονται οι εγκριμένες τιμές από το 1992 μέχρι το 2007, ως Τεκμήριο 51 εγκριμένες τιμές από τον Κ.Ο.Τ. για τα έτη 1993-2012, πλην του 1994, 1996, 2000 και 2005, ως Τεκμήριο 52 η σύμβαση μίσθωσης ημερομηνίας 16/1/82, της Δημοκρατίας με άλλη εταιρεία, η οποία τροποποιήθηκε το 1983 και αναφέρεται σ' αυτήν τι σημαίνει ύπνος και φαγητό και ως Τεκμήριο 53 εγκύκλιος ημερομηνίας 30/6/90, η οποία όπως αναφέρθηκε κάθε χρόνο είναι και διαφορετική. Δεν λήφθηκε υπόψη το 30%, που κατά τον συνήγορο της Εναγομένης έπρεπε να αφαιρεθεί αφού οι τιμές του χειμώνα είναι μειωμένες, κατά τον υπολογισμό του μέσου όρου τιμολογίων ύπνου και φαγητού επειδή από το 1992 που λειτούργησε το ξενοδοχείο ουδέποτε παρέμεινε ανοικτό όλη την περίοδο από 1 Απριλίου του ενός έτους και 31 Μαρτίου του άλλου έτους και στη συνέχεια 16 Μαρτίου του ενός χρόνου ως 15 Μαρτίου του επόμενου χρόνου και συμφώνησε ότι το ξενοδοχείο από επιθεωρήσεις που έκαναν ήταν κλειστό από τις 15 Νοεμβρίου του ενός έτους μέχρι τις 15 Μαρτίου του επόμενου έτους. Η υπεράσπιση κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Σολωμό Λεοτσάκο, ο οποίος είναι μέτοχος, διοικητικός σύμβουλος της Εναγομένης και Γενικός Διευθυντής του Ξενοδοχείου Cavo Maris Hotel ιδιοκτησία της Εναγόμενης. Ο μάρτυρας αφού αναφέρθηκε στα προσόντα του και στην υπηρεσία του στα ξενοδοχεία από το 1964 μέχρι και πριν την Τουρκική εισβολή το 1974, ακολούθως αναφέρθηκε στο σχέδιο επαναδραστηριοποίησης εκτοπισθέντων ξενοδόχων το 1987 οπότε ο ίδιος και δύο άλλα πρόσωπα συνέστεισαν την Εναγόμενη εταιρεία αποκλειστικά για να ενταχθεί στο σχέδιο αυτό που έκανε η Κυπριακή Κυβέρνηση και υπογράφηκε η σύμβαση, Τεκμήριο
9. Ακολούθως αναφέρθηκε στις δυσκολίες και στις απαιτήσεις που είχαν οι διάφοροι φορείς για την ανέγερση του ξενοδοχείου καθώς και τα έξοδα που υποβλήθηκαν, κάποια εκ των οποίων δεν επιβαρύνθηκαν άλλοι εκτοπισμένοι ξενοδόχοι. Στη συνέχεια είπε ότι από τη λειτουργία του ξενοδοχείου το 1992 εγκρίνονται από τον Κ.Ο.Τ. διαχρονικά οι τιμές βάση των οποίων λειτουργεί το ξενοδοχείο και οι οποίες θα προσφέρονταν στους πελάτες του ως το Τεκμήριο 51, όπου η πρώτη σελίδα αφορά την περίοδο 1/4/93 - 31/3/94 και εν συνεχεία των μετέπειτα περιόδων. Κατά την περίοδο 1992 - 1994 δεν περιλαμβανόταν Φ.Π.Α. στις τιμές, ο οποίος φόρος από την 1/4/95 και μετέπειτα ενσωματώθηκε στις τιμές και ουσιαστικά το ποσοστό αυτό επιβαρύνθηκε η Εναγόμενη. Στα 22 χρόνια λειτουργίας του ξενοδοχείου δηλαδή από το 1992 μέχρι σήμερα, η Εναγόμενη αναθεώρησε τέσσερεις φορές τις τιμές της με την τελευταία το 2001 αναγνωρίζοντας την ορθότητα των υποδείξεων του ΚΟΤ, Τεκμήρια 51, 53 και 57 και έκτοτε οι τιμές παρέμειναν περίπου οι ίδιες. Στις τιμές αυτές, όπως είχαν εγκριθεί από τον Κ.Ο.Τ., είχαν μετακυλιστεί στην Εναγόμενη και αποτελούσαν υποχρέωση της να εισπράττει και να αποδίδει δια λογαριασμό τρίτων μέσα από τις τιμές που πρόσφερε στους πελάτες της διάφορα ποσά ως φαίνεται στη σελίδα 2 της δήλωσης - κατάθεσης του. Επίσης ο Κ.Ο.Τ. διαχρονικά επέβαλλε στους ξενοδόχους σωρεία υποχρεωτικών εκπτώσεων και κινήτρων όπως αναφέρονται επίσης στις σελίδες 2 και 3 της δήλωσης κατάθεσης του. Ακολούθησαν και άλλα βάρη που επέφερε η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Ακολούθως αναφέρθηκε στη δυναμικότητα του ξενοδοχείου σε μονόκλινα, δίκλινα δωμάτια, και σε σουίτες, καθώς και στις τιμές που προσφέρονταν γι' αυτά όπως και για τις τιμές για διαμονή κάποιου πελάτη για ύπνο με πρόγευμα (bed and breakfast) ή για ημιδιατροφή (half board). Αφού αναφέρθηκε στους δύο τρόπους υπολογισμού του μισθώματος εξέφρασε την πίστη του ότι οι διαφορές στα ποσά των δύο μεθόδων αναθεώρησης, πρέπει να είναι σχετικά κοντά μεταξύ τους, με τις αυξήσεις των τιμών από την μια και τις αυξήσεις του τιμαρίθμου από την άλλη, να είναι φυσιολογικά αλληλένδετα συνδεδεμένες. Κατά την άποψη του το Κτηματολόγιο με βάση τους υπολογισμούς της Εναγόμενης υπέπεσε σε πλάνη ή και σε λάθος κατά τον υπολογισμό του μισθώματος βάση του δείκτη των τιμών του καταναλωτή, καθότι δεν χρησιμοποίησε σωστά το δείκτη ως η κατάσταση που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 15, τα οποία ανέφερε με λεπτομέρεια στη δήλωση - κατάθεση του. Δεν παρέλειψε να εκφράσει την πίστη του ότι η πιο ασφαλής μέθοδος υπολογισμού του μισθώματος έπρεπε να είναι αυτή που στηρίζεται στο ποσοστό της μεταβολής του γενικού δείκτη τιμών λιανικής πώλησης, η οποία κατά την άποψη του είναι επιστημονική, ξεκάθαρη και δεν επιδέχεται καμία παρερμηνεία ή αμφισβήτηση και εφαρμόζεται από όλους τους εργοδότες και από το κράτος. Συμφώνησε δε απόλυτα με τους δείκτες και τους υπολογισμούς που χρησιμοποιήθηκαν στην μέθοδο υπολογισμού του ετήσιου μισθώματος βάση της αυξομείωσης του τιμαριθμικού δείκτη (ή γενικού δείκτη τιμών λιανικής πώλησης) που αναφέρονται και αναλύονται στην παρ. 17Α της δήλωσης - κατάθεσης του ΜΕ1 και εξέφρασε την ετοιμότητα της Εναγόμενης να αποδεχθεί και να συμμορφωθεί με όλες τις αναθεωρήσεις του μισθώματος όπως αναφέρονται και αναλύονται εκεί. Προβαίνοντας στην κριτική του τρόπου με τον οποίο ο Κ.Ο.Τ. υπολόγιζε την τιμή που έδινε στο Κτηματολόγιο, ανάφερε οκτώ λάθη τα οποία καταγράφονται στις σελίδες 8 και 9 της δήλωσης - κατάθεσης του, ήτοι λάμβανε υπόψη (α) στην τιμή ύπνου και το πρωινό το οποίο είναι φαγητό, (β) το συμπλήρωμα ημιδιατροφής στη συνολική τιμή φαγητού, (γ) τη διαίρεση δια δύο της μέγιστης και της ελάχιστης τιμής αγνοώντας τις αριθμητικές αναλογίες των δωματίων, (δ) λάμβανε υπόψη μόνο τη τιμή του δίκλινου, (ε) δεν έλαβε υπόψη ότι στην τιμή συνυπολογίζονταν διάφορες εισπράξεις για τρίτους, (στ) δεν έλαβε υπόψη τις υποχρεωτικές εκπτώσεις ή άλλες εκπτώσεις, (ζ) έλαβε υπόψη τις τιμές από 1 Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου και όχι από 16 Μαρτίου ως 15 Μαρτίου του επόμενου έτους και (η) δεν έλαβε υπόψη τις διακυμάνσεις των τιμών κατά την διάρκεια του κάθε έτους. Σύμφωνα δε με τους υπολογισμούς τους δικούς του με βάση και με τα Τεκμήρια 78 α, β, γ και δ, ο μέσος όρος τιμολογίου, ύπνου και φαγητού για το πρώτο έτος καταβολής μισθώματος το 1992 είναι £22,48 και έτσι ακολούθως για την πενταετία 1992 - 1996 είναι £24,63 και όχι £29,40 και το μίσθωμα θα έπρεπε κατά έτος να είναι £16.323,55 και όχι £19.174,
10. Για την τριετία 1999 - 2001 βάση των υπολογισμών του θα έπρεπε να ήταν £20.779,41 και όχι £28.258,
11. Για την περίοδο 2004 - 2006 με βάση τους υπολογισμούς του το μίσθωμα θα έπρεπε να ήταν £23.819,27 αντί £31.793,45 και για την περίοδο 2009 - 2011, με βάση πάλι τους υπολογισμούς του, το μίσθωμα θα έπρεπε να ήταν €43.669,72 και όχι €62.539,00, για την οποία τελευταία, τέταρτη αναθεώρηση, υπάρχει σύγχυση αφού αρχικά τους είχε αναφερθεί το ποσό των €75.809,52, ως το Τεκμήριο 46, ακολούθως €72.809,52, ως το Τεκμήριο 79, οκτώ μήνες μετά διορθώθηκε σε €62.539,00, ως φαίνεται στο Τεκμήριο 46, και τέλος το ποσό των €57.062,06, ως το Τεκμήριο
12. Ως εκ των πιο πάνω, οι υπολογισμοί του Κ.Ο.Τ. είναι λανθασμένοι και επιβλήθηκαν στην Εναγόμενη ετσιθελικά. Κατά την αντεξέταση ξεκαθάρισε ότι για την Εναγομένη το ζητούμενο είναι η καθαρή τιμή ύπνου και φαγητού όπως αυτή εξάγεται από την ανάλυση που γίνεται στα Τεκμήρια 78 α, β, γ και δ, δηλαδή αφού ληφθούν υπόψη όλα τα είδη δωματίων του ξενοδοχείου και αφού αφαιρεθούν οι διάφορες επιβαρύνσεις. Συγκεκριμενοποίησε δε το ζήτημα λέγοντας ότι «Λάβαμε υπ' όψιν μας τις εγκεκριμένες τιμές και εξάγαμε τις πραγματικές τιμές ύπνου και φαγητού». Συμφώνησε όμως ότι στη σύμβαση μίσθωσης αναγράφεται η λέξη εγκριμένων και όχι η λέξη καθαρή ή πραγματική. Ανάφερε και πολλά άλλα τα οποία όμως κατέληγαν στην ορθότητα του δικού του τρόπου υπολογισμού και στο δικό του, κατά την άποψη του, ορθό μέσο όρο τιμής ύπνου και φαγητού. Κατά την αγόρευση του ο δικηγόρος της Εναγομένης αφού αναφέρθηκε στο ιστορικό της υπόθεσης με αναφορά στην αρχική σύμβαση και στις πρόνοιες αυτής ακολούθως αναφέρθηκε στη μέθοδο εξεύρεσης του μισθώματος του ακινήτου ως προνοείται με βάση το άρθρο 13

(3)(α) και (β) της σύμβασης μίσθωσης και στις τρεις αναθεωρήσεις που επήλθαν πριν από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Ιδιαίτερη μνεία, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, έκανε στο τρόπο υπολογισμού των τριών αναθεωρημένων μισθωμάτων υποδεικνύοντας τον λανθασμένο τρόπο που κατά την άποψη της Εναγομένης γινόταν από τον Κ.Ο.Τ. και την ορθότητα του τρόπου υπολογισμού που προέβη ο μάρτυρας της Εναγόμενης αφού προηγουμένως έκανε αναφορά στην μαρτυρία τόσο των μαρτύρων της Ενάγουσας όσο και του μάρτυρα της Εναγόμενης. Υπέδειξε επίσης ότι και αν ακόμα το Δικαστήριο αποφάσιζε, που δεν θα πρέπει να αποφασίσει, υπέρ της Ενάγουσας και εξέδιδε απόφαση εναντίον της Εναγομένης, αυτή θα πρέπει να περιοριστεί στο ποσό των €80.199,87 με νόμιμο τόκο και όχι και το επιπλέον ποσό των €74.801,67 ως το Τεκμήριο 16. Για τον τρόπο ερμηνείας μιας σύμβασης, παρέπεμψε σε σχετική νομολογία. Από την άλλη, η δικηγόρος του Ενάγοντα, αφού αναφέρθηκε τι αξιώνεται με την αγωγή, στη συνέχεια έκανε αναφορά στη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου και τις θέσεις που αναδύονται μέσα από αυτή των δύο πλευρών. Τόνισε ιδιαίτερα τα σημεία των προνοιών του όρου 13

(3)της σύμβασης μίσθωσης που αναφέρονται στον τρόπο υπολογισμού των αναθεωρημένων μισθωμάτων και δη στον γενικό δείκτη τιμών λιανικής πώλησης που εκδίδεται από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας και το ποσοστό αυξομείωσης των εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού του ξενοδοχείου βάσει του άρθρου 10 του περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμου 40/1969, οποιονδήποτε εκ των οποίων ήταν ψηλότερο θα λαμβάνετο υπόψη για την εξεύρεση των αναθεωρημένων μισθωμάτων, αφού προηγουμένως αναφέρθηκε σε νομολογία για το πώς πρέπει να ερμηνεύεται μια σύμβαση. Κατέληξε έτσι, ότι αυτό το οποίο θα λαμβανόταν υπόψη θα ήταν ο πιο πάνω δείκτης ή τα εγκριμένα από τον Κ.Ο.Τ. τιμολόγια ύπνου και φαγητού και όχι η τιμή που θα έβγαινε μετά την αφαίρεση οιονδήποτε επιβαρύνσεων θα κατέβαλλε η Εναγόμενη σε οιονδήποτε φορέα ως ήταν η θέση του ΜΥ και της Εναγόμενης. Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τόσο τους μάρτυρες που κατέθεσαν για τον Ενάγοντα όσο και τον μάρτυρα υπεράσπισης και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ειλικρίνεια τους, την ευθύτητα τους, την αμεσότητα και τον βαθμό εμπλοκής του καθ' ενός επί της διαφοράς που το Δικαστήριο τώρα εξετάζει και βέβαια σε συσχετισμό και αναψηλάφηση με όλο το μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, δηλαδή τόσο με την μαρτυρία του ενός μάρτυρα με τους άλλους όσο και με τα τεκμήρια που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σχετικά με την επίμαχη διαφορά. Ο ΜΕ1 ήταν ειλικρινής, ευθύς, και εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο το Κτηματολόγιο ανεύρισκε το αναθεωρημένο μίσθωμα κατ' έτος, για την κάθε πενταετία από το 1997 και εντεύθεν. Το Κτηματολόγιο, ως ανέφερε, με επιστολές του, ζητούσε τόσο από τον Κ.Ο.Τ. όσο και από τον Διευθυντή Τμήματος Στατιστικής και Ερευνών τα συγκεκριμένα στοιχεία για εφαρμογή του μαθηματικού τύπου εξεύρεσης του ετήσιου μισθώματος για κάθε πενταετία χωρίς το ίδιο να έχει εμπλοκή στην ανεύρεση των πιο πάνω στοιχείων. Αφού το Κτηματολόγιο λάμβανε τα στοιχεία αυτά, τα εφάρμοζε στο μαθηματικό τύπο που προβλέπεται στο άρθρο 13

(3)(β) της σύμβασης μίσθωσης, Τεκμήριο 1, και το αποτέλεσμα αποτελούσε το νέο μίσθωμα κατ' έτος για την επακολουθούσα πενταετή περίοδο που άρχιζε στις 5/2 και έληγε στις 4/2 του τελευταίου έτους των 5 ετών το οποίο ανακοινωνόταν στην Εναγόμενη. Κατέθεσε με σαφήνεια τα ποσά που έπρεπε να πληρώσει η Εναγόμενη, τα ποσά που πλήρωσε και το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό που παρέμενε μέχρι σήμερα απλήρωτο. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο ΜΕ2 ήταν επίσης σαφής, ειλικρινής, θετικός και μάρτυρας της αλήθειας, αναφέροντας στο Δικαστήριο με καθαρότητα και με συγκεκριμένα στοιχεία τι λαμβανόταν υπόψη για την ανεύρεση του ποσοστού της αυξομείωσης των εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού, βάσει του άρθρου 10 του Νόμου 40/1969. Δεν περιέπεσε σε καμία αντίφαση που να οδηγεί σε ρήγμα στη μαρτυρία του, τέτοιας μορφής που να την καθιστά ακροσφαλή για να βασιστεί κάποιος επί αυτής. Αντιθέτως όταν του υποβλήθηκε η θέση της Εναγομένης και τι έπρεπε να λάβει υπόψη του για την ανεύρεση του ποσού που θα έπρεπε να αποστείλει στο Κτηματολόγιο, απάντησε ότι τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη είναι αυτά όπως ακριβώς καθορίζονται στο άρθρο 13

(3)της σύμβασης και απέρριψε τη θέση της Εναγομένης ότι έπρεπε να ανευρίσκεται η πραγματική ή καθαρή τιμή όπως της εξήγησε ο ΜΥ1 μη αφήνοντας καμιά σκιά για αυτά που ανάφερε. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο ΜΥ1, προσπάθησε με κάθε τρόπο να πείσει το Δικαστήριο για την ορθότητα του τρόπου υπολογισμού του ετήσιου μισθώματος της κάθε πενταετούς περιόδου, βασιζόμενος σε ανύπαρκτη αναφορά στον όρο 13

(3)(α) της σύμβασης μίσθωσης, Τεκμήριο 1, αλλά αναφορά που κατά την άποψη του εμπεριέχεται στον ως άνω όρο, ήτοι πραγματικής ή καθαρής τιμής ύπνου και φαγητού που εξάγεται αφού αφαιρεθούν όλες οι επιβαρύνσεις που αποδίδονται σε τρίτους, αν και δέχθηκε ότι δεν υπάρχει τέτοια αναφορά και ότι καταγράφεται η λέξη «εγκριμένων». Δεν έπεισε το Δικαστήριο για τις πιο πάνω αναφορές του για τον ως άνω όρο και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Θα πρέπει να λεχθεί ότι οτιδήποτε ανάφερε σε σχέση με τον ως άνω αναφερθέντα δείκτη, και δίκαιο να είχε, που δεν έχει, αφού το Κτηματολόγιο κατά τις αναθεωρήσεις έλαβε υπόψη τον μέσο όρο τιμολογίων ύπνου και φαγητού που του έδωσε ο Κ.Ο.Τ. και όχι τον δείκτη, καθίσταται άνευ σημασίας αφού δεν λήφθηκε υπόψη. Ως εκ των πιο πάνω, απορρίπτεται και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Με βάση τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης, τους ισχυρισμούς που καταγράφονται στην Έκθεση Υπεράσπισης και τις θέσεις που οι δύο πλευρές προώθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο με βάση την μαρτυρία που παρουσίασαν όσον και τις θέσεις που αναπτύχθηκαν και πρόβαλαν στις αγορεύσεις τους προκύπτει ότι η διαφορά εστιάζεται ουσιαστικά στην ερμηνεία του όρου 13

(3)(α) και (β) της σύμβασης μίσθωσης, η οποία κατά τον Ενάγοντα δεν επιδέχεται οποιασδήποτε ερμηνείας και αυτή εφαρμόζεται χωρίς την παρεμβολή του Ενάγοντα ή της Εναγόμενης όσον αφορά τον όρο 13

(3)(α) της σύμβασης μίσθωσης και την απλή εφαρμογή του μαθηματικού τύπου που αναφέρεται στον όρο 13

(3)(β) από το Κτηματολόγιο ενώ κατά την Εναγόμενη μπορεί και πρέπει να τύχει ερμηνείας ο όρος 13

(3)(α) της σύμβασης μίσθωσης και ο έλεγχος ορθότητας του αποτελέσματος του μαθηματικού τύπου. Ως εκ των πιο πάνω, θεωρώ ότι θα πρέπει να καταγραφεί αυτούσιος ο όρος 13

(3)(α) και (β) της σύμβασης μίσθωσης για να καθίσταται κατανοητή η ανάπτυξη των θεμάτων που έθιξαν οι δύο πλευρές. Στον όρο 13

(3)(α) και (β) προνοούνται τα ακόλουθα: «13.

(1)..

(2).

(3)Το μίσθωμα θα αναπροσαρμόζεται κάθε πέντε χρόνια και η πρώτη αναπροσαρμογή να γίνει μόλις συμπληρωθούν δέκα χρόνια από την ημερομηνία υπογραφής της Συμβάσεως αυτής ως εξής: (α) Μόλις συμπληρωθούν δέκα χρόνια από την ημερομηνία υπογραφής της συμβάσεως αυτής το μίσθωμα καθορίζεται σε 5% πάνω στην ίδια αγοραία αξία της γης και αναπροσαρμόζεται ανάλογα με τις μεταβολές του Γενικού Δείκτη Τιμών Λιανικής Πώλησης που εκδίδεται από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας ή ανάλογα με το ποσοστό αυξομείωσης των βάσει του άρθρου 10 των περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμο του 1969 έως 1974 εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού του ξενοδοχείου, οποιονδήποτε είναι το ψηλότερο. (β) Για εξεύρεση του ύψους του υπό αναπροσαρμογή μισθώματος ανάλογα με το ποσοστό αυξομείωσης των εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού του ξενοδοχείου θα χρησιμοποιείται ο πιο κάτω τύπος:- Α = Χ ή Χ = Α.Γ Β Γ Β όπου:- --- Το «Α» αντιπροσωπεύει το ετήσιο μίσθωμα που προβλέπεται στην παράγραφο

(3)του άρθρου αυτού, ήτοι Λ.Κ.15,000.00. --- Το «Β» αντιπροσωπεύει το μέσο όρο των τιμολογίων ύπνου και φαγητού, τα οποία ίσχυαν κατά το πρώτο έτος (από της καταβολής του μισθώματος) κατά το οποίο έλαβε χώρα καταβολή μισθώματος . --- Το «Γ» αντιπροσωπεύει το μέσο όρο των τιμολογίων ύπνου και φαγητού τα οποία ίσχυαν κατά το σύνολο της πενταετίας η οποία προηγήθηκε του υπολογισμού της αναπροσαρμογής του μισθώματος· μετά την πρώτη πενταετία ως βάση θα λαμβάνεται ο μέσος όρος των τριών τελευταίων ετών. --- Το «Χ» αντιπροσωπεύει το αναπροσαρμοσθέν σταθερό ετήσιο μίσθωμα το οποίο θα καταβάλλεται κατά την επόμενη πενταετή περίοδο.» Η ερμηνεία όρου ή όρων μίας σύμβασης, αποτελεί νομικό θέμα το οποίο υπόκειται σε καλά θεμελιωμένους ερμηνευτικούς κανόνες και το οποίο καλείται το Δικαστήριο να ερμηνεύσει ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια η οποία στοχεύει στην εξεύρεση της πρόθεσης των συμβαλλομένων μερών η οποία εξάγεται με οδηγό την γραμματική έννοια της λέξης ή φράσης που χρησιμοποιήθηκε, κρινόμενη υπό το πρίσμα των σκοπών της σύμβασης όπως αποκαλύπτονται από το σύνολο της. Για να εξευρεθεί το νόημα των διάφορων όρων που περιλαμβάνονται σε μια σύμβαση αυτή πρέπει να ερμηνεύεται συνολικά και με συμμετρικότητα. Είναι πρόδηλο από τη διατύπωση του όρου 13

(3)(α) ότι κοινή επιδίωξη και πρόθεση των μερών ήταν όπως η αναπροσαρμογή του μισθώματος γίνεται με βάση συγκεκριμένα στοιχεία, στα οποία δεν θα είχαν οι δύο πλευρές οποιοδήποτε λόγο γι' αυτά, αφού στη μία περίπτωση θα λαμβανόταν υπόψη ο γενικός δείκτης τιμών λιανικής πώλησης που εκδίδεται από την κυβέρνηση και στον οποίο δεν μπορεί κανείς να παρεμβληθεί στη διαμόρφωση του παρά μόνο αποτελεί θέμα της αρμόδιας κυβερνητικής υπηρεσίας και στην άλλη περίπτωση θα λαμβάνονταν υπόψη τα εγκριμένα τιμολόγια ύπνου και φαγητού στη βάση του άρθρου 10 του περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμου 40/1969, στη διαμόρφωση των οποίων και πάλι δεν μπορούσε να παρεμβληθεί οποιοσδήποτε από τους δύο συμβληθέντες της σύμβασης μίσθωσης αφού αυτά εγκρίνονταν από τον Κ.Ο.Τ. με βάση τα στοιχεία που δίδονται από το ξενοδοχείο κάθε έτος. Το άρθρο 10 του Νόμου 40/1969 προνοεί τα εξής: «10.-

(1)Αι τιμαί των υπό των ξενοδοχείων και/ή των διαμερισμάτων και/ή τουριστικών επαύλεων, που εμπίπτουν στις περιπτώσεις επιχειρήσεων ΜΤΑ παρεχομένων υπηρεσιών ύπνου και καταναλώσεως κυρίων και βοηθητικών γευμάτων ορίζονται διά ετησίαν περίοδον αρχομένην από της 1ης Ιανουαρίου εκάστου έτους, εκτός εάν ο Οργανισμός ήθελε καθορίσει ετέραν περίοδον, και παραμένουσι σταθεραί διαρκούσης της περιόδου ταύτης: Νοείται ότι το Διοικητικόν Συμβούλιον δύναται να επιτρέψη, εν περιπτώσει απροβλέπτων γεγονότων, ουσιωδώς επηρεαζόντων την ξενοδοχειακήν βιομηχανίαν, μεταβολήν των ορισθεισών τιμών διαρκούσης της ετησίας περιόδου είτε δι' άπαντα τα ξενοδοχεία είτε δι' ωρισμένης κατηγορίας ή τάξεως τοιαύτα.

(2)Αι τιμαί ορίζονται παρ' εκάστης επιχειρήσεως επί τη βάσει των καθορισμένων κριτηρίων, κατά δωμάτιον ή διαμέρισμα ή ομάδος αυτών, δύνανται να παραλλάσσωσιν αναλόγως των χαρακτηριστικών εκάστου τούτων και εκτίθενται επί πινακίδος εις περίοπτον μέρος εκάστου δωματίου. Πλήρης πίναξ των τιμών αναρτάται, εις περίοπτον μέρος, εις τον χώρον της υποδοχής. Νοείται ότι η υποχρέωσις της λήψεως του προγεύματος ή των κυρίων γευμάτων ενεργείται μόνον κατόπιν εγκρίσεως του Διοικητικού Συμβουλίου. Αι τιμαί δύνανται να παραλλάσσωσι εποχιακώς. 3) Άμα τω ορισμώ των τιμών υπό εκάστης ξενοδοχειακής επιχειρήσεως, γνωστοποιούνται αύται προ εξ τουλάχιστον μηνών, προ της ενάρξεως της περιόδου δι' ην αύται ωρίσθησαν, εις τον Οργανισμόν.

(4)Δι' αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου εγκρινομένης υπό του Υπουργού δύνανται να περιορίζωνται αι σταθεραί τιμαί εντός ακραίων ορίων, ανωτάτων ή κατωτάτων ή και αμφοτέρων δι' έκαστον είδος των εν άρθρω 3, εδάφιον

(1), του παρόντος Νόμου αναφερομένων ξενοδοχειακών καταστημάτων ή τάξεων ξενοδοχείων, τούτο δε γνωστοποιείται εις αυτά δύο τουλάχιστον μήνας προ της ενάρξεως της περιόδου εν σχέσει προς την οποίαν θα ορισθώσιν αι τιμαί. Εντός των ακραίων τούτων ορίων ορίζονται αι σταθεραί τιμαί των ξενοδοχείων.

(5)Το Διοικητικόν Συμβούλιον δύναται, δι' αποφάσεως αυτού, να καθιεροί ενιαίον τύπον λογαριασμού δι' άπαντα τα ξενοδοχεία καθ' έκαστον είδος και τάξιν.

(6)Δι' αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου, εγκρινομένης υπό του Υπουργού επιτρέπεται η επιβολή υποχρεωτικών εκπτώσεων.» Επομένως, εξάγεται ότι δεν επιδέχεται καμία ερμηνεία και ουδεμία ερμηνεία μπορεί να δοθεί από κανένα από τους συμβαλλόμενους για τον όρο 13

(3)(α), άλλη από αυτή που με περισσή σαφήνεια υποδηλεί από μόνη της η λέξη «εγκριμένων» αφού σκοπός του καθορισμού με τους δύο ως άνω τρόπους, οιοσδήποτε έδινε το υψηλότερο ποσό, του ανά πενταετία αναθεωρημένου ετήσιου μισθώματος, ήταν όπως αυτό παράγεται από ανεξάρτητες υπηρεσίες για να εξασφαλίζεται η αντικειμενικότητα στην αναθεώρηση του μισθώματος με ταυτόχρονο αποκλεισμό την εμπλοκή των μερών σε αυτό το θέμα. Συνεπώς ορθά ο Κ.Ο.Τ. λάμβανε υπόψη τα εγκριμένα τιμολόγια ύπνου και φαγητού του ξενοδοχείου, μετά που του αποστέλλονταν τα σχετικά στοιχεία από την Εναγόμενη, για τα έτη που αναφέρονται στον όρο 13

(3)(β) της σύμβασης μίσθωσης, ως αυτά εμφαίνονται στα Τεκμήρια 50 και 51. Η ερμηνεία που δίνεται από τον Μ.Υ. στον όρο 13

(3)(α) είναι εντελώς λανθασμένη αφού αυτή εμπεριέχει ένα ουσιαστικό, κύριο και καθοριστικό, λανθασμένο στοιχείο, στην ανεύρεση του ζητούμενου, το οποίο λάθος είναι η αφαίρεση των όποιων επιβαρύνσεων υπόκειται η Εναγόμενη από φορείς, αρχές ή άλλως πως ή απόδοση ποσών που περιλαμβάνονται στις τιμές σε τρίτους, για να οδηγηθεί στην εξαγωγή της πραγματικής ή καθαρής τιμής, όπως αποκλήθηκε, η οποία όμως καμία σχέση δεν έχει με τα εγκριμένα τιμολόγια ύπνου και φαγητού από τον Κ.Ο.Τ.. Αν τα μέρη είχαν σκοπό και πρόθεση να είναι αυτή η τιμή που θα λαμβανόταν υπόψη θα το έπρατταν με την καταγραφή αυτού του λεκτικού στη σύμβαση και δεν θα γινόταν αναφορά και παραπομπή στο άρθρο 10 του Ν.40/69 ούτε θα καταγραφόταν στα στοιχεία «Β» και «Γ» του όρου 13

(3)(β) η λέξη «ίσχυαν» που παραπέμπει σε τιμές που εγκρίθηκαν με βάση το άρθρο 10 του Ν.40/69. Να λεχθεί επίσης ότι η Εναγόμενη είχε υπόψη της την συμπληρωματική συμφωνία ημερομηνίας 27/7/83 που έγινε για την συμφωνία ημερομηνίας 16/1/82, Τεκμήριο 52, για άλλο ξενοδοχείο, με την οποία διευκρινίζετο ο όρος 13

(3)της αρχικής συμφωνίας σε εκείνη την περίπτωση. Επιπλέον από την επιστολή ημερομηνίας 30/6/90, Τεκμήριο 53, στη σελίδα 3 παρ. 4(α) είναι ξεκάθαρη η αναφορά σε εγκριμένες τιμές κάτι που παραπέμπει με σαφήνεια στην έννοια του όρου αυτού. Σε σχέση με την εφαρμογή του μαθηματικού τύπου του όρου 13

(3)(β) σίγουρα η Εναγόμενη έχει το δικαίωμα αμφισβήτησης της ορθότητας του αποτελέσματος που προκύπτει από την εφαρμογή του πιο πάνω αναφερθέντος μαθηματικού τύπου αν κατά την άποψη της ο μέσος όρος των εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού είναι λανθασμένος ή ένας από τους αριθμούς που αναγράφονται σε αυτό δεν είναι σύμφωνος με τους αριθμούς που δόθηκαν από τις δύο ως άνω υπηρεσίες, αφού οι άλλοι είναι σταθεροί, που πρέπει να καταγράφονται στον μαθηματικό τύπο ή υπάρχει λάθος, αν και σωστοί οι αριθμοί, στο ίδιο το αποτέλεσμα. Με απλά λόγια η Εναγόμενη μόνο για αυτή καθ' αυτή τη μαθηματική πράξη μπορεί να εγείρει ένσταση και για το μέσο όρο εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού και όχι για την ορθότητα των εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού από τον Κ.Ο.Τ. και του δείκτη τιμών από την αρμόδια στατιστική υπηρεσία. Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι είναι ορθή η μαθηματική πράξη ανεύρεσης του τιμαριθμικού δείκτη και για τις τρεις περιόδους και λανθασμένη η εισήγηση του δικηγόρου της Εναγομένης που γίνεται στην αγόρευση του υπό τον τίτλο ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ. Επίσης ουδεμία σημασία έχει πότε πραγματικά έγινε η κάθε αναπροσαρμογή του μισθώματος και στάληκε σχετική επιστολή στην Εναγομένη αφού αυτό που ενδιαφέρει είναι η αρχή και το τέλος κάθε περιόδου. Ακόμα είναι προφανές ότι αναγραφή του ποσού £31.373,45 στο Τεκμήριο 38, είναι τυπογραφικό λάθος αφού το ορθό ποσό είναι αυτό που αναφέρεται στο Τεκμήριο 33, η οποία αποτελεί την επίσημη κοινοποίηση του ετήσιου μισθώματος για την περίοδο 5/2/07 - 4/2/12 στην Εναγομένη. Έπεται ότι η υπεράσπιση που βασίζεται στην ερμηνεία που δίνεται από την Εναγομένη στον όρο 13

(3)(α) της σύμβασης μίσθωσης, Τεκμήριο 1, δεν μπορεί να βρει έδαφος και καθίσταται απορριπτέα. Για την ορθότητα του αποτελέσματος του μαθηματικού τύπου που καθορίζεται στον όρο 13

(3)(β) αφού τούτος αμφισβητήθηκε στη βάση της μη ορθότητας του υπολογισμού των εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού, έπεται, εκ της πιο πάνω διαπίστωσης, ότι δεν μπορεί να ευσταθίσει και απορρίπτεται. Το Δικαστήριο όμως εξετάζοντας και αυτό το θέμα με βάση την μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του δεν διαπιστώνει κανένα σφάλμα. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, την ανάλυση και εξήγηση που έγινε από το Δικαστήριο επί των διάφορων θεμάτων και ειδικά για τον όρο 13

(3)(α) και (β) της σύμβασης μίσθωσης, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα: Μερικά χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή το 1974, προφανώς για ανάπτυξη της οικονομίας και βοήθειας των εκτοπισθέντων ξενοδόχων να ξαναδημιουργηθούν, το Κράτος δημιούργησε ένα σχέδιο επαναδραστηριοποίησης των εκτοπισθέντων ξενοδόχων με βάση το οποίο ενοικίαζε κρατική γη στους εκτοπισθέντες ξενοδόχους οι οποίοι αναλάμβαναν την ανέγερση ξενοδοχείων με δική τους δαπάνη. Στα πλαίσια αυτού του σχεδίου η Κυπριακή Δημοκρατία ως η ιδιοκτήτρια της κρατικής γης με αριθμό τεμαχίου 262, του Κυβερνητικού χωρομετρικού σχεδίου 43/9.W.1 του Δήμου Παραλιμνίου, συνολικής έκτασης είκοσι

(20)δεκαρίων και 736 τ.μ., μέσω του Υπουργού Εσωτερικών, εκμίσθωσε τούτο στην Εναγόμενη εταιρεία δυνάμει σύμβασης μίσθωσης ημερομηνίας 5/2/1987, Τεκμήριο 1, για περίοδο τριάντα τριών

(33)ετών με δικαίωμα ανανέωσης για άλλες δύο ίδιες περιόδους, όρος 5

(1)(α)(β) και (γ) αντί του μισθώματος που προβλέπεται στον όρο 13

(2)3(α) και (β) καθώς και άλλων όρων και προϋποθέσεων μεταξύ των οποίων και η ανέγερση ξενοδοχείου δυναμικότητας τουλάχιστον τριακόσιων

(300)κλινών, όρος 6

(1). Σύμφωνα με τον όρο 13

(1)το μίσθωμα από το τέλος του 5ου μέχρι και του 10ου έτους καθορίστηκε σε 3% πάνω στην εκτιμηθείσα αγοραία αξία της γης, ήτοι £9.000,00 ετησίως, δηλαδή η αγοραία αξία του ακινήτου εκτιμήθηκε στο ποσό των £300.000,00 και δεν θα καταβαλλόταν μίσθωμα για τα πρώτα πέντε έτη. Το ετήσιο μίσθωμα θα προπληρωνόταν ολόκληρο κάθε 5 Φεβρουαρίου του κάθε έτους. Δυνάμει του όρου 3 το μίσθωμα θα αναπροσαρμοζόταν κάθε πέντε έτη και η πρώτη αναπροσαρμογή (αναθεώρηση) θα γινόταν μόλις συμπληρώνονταν δέκα

(10)έτη από την ημέρα υπογραφής της σύμβασης, δηλαδή στις 5/2/1997. Τότε το μίσθωμα καθοριζόταν σε 5% πάνω στην ίδια αγοραία αξία της γης, δηλαδή των £300.000,00 ήτοι £15.000,00 ετησίως και θα αναπροσαρμοζόταν ανάλογα με τις μεταβολές του Γενικού Δείκτη Τιμών Λιανικής Πώλησης που εκδίδεται από την Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και δη από την Στατιστική Υπηρεσία ή ανάλογα με το ποσοστό αυξομείωσης των, βάσει του άρθρου 10 του περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμου 40/1969, εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού του ξενοδοχείου, οποιονδήποτε είναι το ψηλότερο. Για εξεύρεση του ύψους του υπό αναπροσαρμογή μισθώματος ανάλογα με την αυξομείωση των εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού του ξενοδοχείου χρησιμοποιήθηκε ο μαθηματικός τύπος που προνοείται στον όρο 13

(3)(β) και καταγράφεται στη σελίδα 14 της απόφασης. Έτσι αφού η πρώτη αναπροσαρμογή του μισθώματος θα γινόταν στις 5/2/97 ο διευθυντής του Κτηματολογίου με επιστολή του ημερομηνίας 13/1/97, Τεκμήριο 2, ζήτησε από τον Γενικό Διευθυντή του Κ.Ο.Τ. και τον Διευθυντή του Τμήματος Στατιστικής και Ερευνών να τον εφοδιάσουν με όλα τα αναγκαία στοιχεία ώστε να μπορέσει να αναπροσαρμόσει το ετήσιο μίσθωμα για την πενταετή περίοδο 5/2/97 - 4/2/

1. Τα δύο ως άνω τμήματα με επιστολές τους, αντίστοιχα, ημερομηνίας 30/1/97, Τεκμήριο 3 και 11/3/97, Τεκμήριο 4, ανταποκρίθηκαν δίνοντας του Διευθυντή του Κτηματολογίου τα στοιχεία που ζήτησε. Αφού ο τελευταίος εφάρμοσε τον μαθηματικό τύπο που αναφέρεται ανωτέρω απέστειλε επιστολή στην Εναγόμενη ημερομηνίας 21/4/97 με την οποία της κοινοποιούσε το αναπροσαρμοσμένο ετήσιο μίσθωμα για την πενταετή περίοδο 5/2/97 - 4/2/02, το οποίο ανερχόταν σε £19.174 ήτοι €32.760,97 ετησίως, Τεκμήριο 5, το οποίο ήταν το υψηλότερο και εξάχθηκε επί τη βάσει των εγκριμένων τιμολογίων ύπνου και φαγητού όπως δόθηκε από τον Κ.Ο.Τ., Τεκμήριο
2. Με επιστολή ημερομηνίας 10/10/97, Τεκμήριο 6, δια του δικηγόρου τους πέντε εταιρείες, μεταξύ των οποίων και η Εναγόμενη, οι οποίες είχαν επωφεληθεί από το αναφερθέν σχέδιο, ζήτησαν τη μείωση του ενοικίου. Το πιο πάνω αίτημα απορρίφθηκε ως φαίνεται από το Τεκμήριο 7, στις 18/2/98 και κοινοποιήθηκε στην Εναγομένη από το Κτηματολόγιο με επιστολή ημερομηνίας 8/7/98, Τεκμήριο
3. Με την ίδια μέθοδο έγινε και η δεύτερη αναπροσαρμογή για το ετήσιο μίσθωμα για την πενταετή περίοδο 5/2/02 - 4/2/
4. Δηλαδή αφού έστειλε επιστολή ο Διευθυντής του Κτηματολογίου ημερομηνίας 4/8/02, Τεκμήριο 8, ο Διευθυντής του Κ.Ο.Τ. με επιστολή ημερομηνίας 30/8/02, Τεκμήριο 9, τον εφοδίασε με τα αναγκαία στοιχεία και ο Διευθυντής της Στατιστικής με επιστολή ημερομηνίας 7/3/02, Τεκμήριο 10, που προφανώς σ' αυτό στάληκε επιστολή πριν αυτή την ημερομηνία, του παρείχε τα δικά του στοιχεία, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου με βάση τον πιο πάνω μαθηματικό τύπο εξηύρε το ετήσιο μίσθωμα για την αναφερθείσα πενταετή περίοδο το οποίο ανερχόταν σε £28.258,69 ήτοι €48.282,84 με βάση τα στοιχεία του Κ.Ο.Τ. ως υψηλότερο από αυτό που εξαγόταν με βάση τον δείκτη της Στατιστικής Υπηρεσίας που ανερχόταν σε £22.466,17 και κοινοποίησε τούτο στην Εναγόμενη με επιστολή ημερομηνίας 11/9/02, Τεκμήριο
5. Η Εναγόμενη με επιστολή ημερομηνίας 4/10/02, Τεκμήριο 11, πληροφόρησε το Κτηματολόγιο ότι η καταβολή του νέου αναπροσαρμοσμένου μισθώματος της δημιουργεί προσωρινά προβλήματα λόγω της υφιστάμενης κρίσης στην τουριστική βιομηχανία. Για την τρίτη αναπροσαρμογή για το ετήσιο μίσθωμα για την πενταετή περίοδο 5/2/07 - 4/2/12, με την ίδια μέθοδο, αφού στάληκε σχετική επιστολή ημερομηνίας 10/4/07, Τεκμήρια 12 και 30 (ίδια) προς τον Κ.Ο.Τ. και ο Κ.Ο.Τ. παρείχε τα αναγκαία στοιχεία με επιστολή ημερομηνίας 9/5/07, Τεκμήριο 13, και η στατιστική υπηρεσία με επιστολή ημερομηνίας 1/3/07, Τεκμήριο 14, που ως εκ τούτου συμπεραίνεται ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου έστειλε επιστολή σε αυτή, πριν την ημερομηνία αυτή, ο διευθυντής του Κτηματολογίου εφαρμόζοντας τον ίδιο μαθηματικό τύπο βρήκε λανθασμένα το ποσό των £31.793,48 ήτοι €54.322,33 αντί £32.608 επειδή λανθασμένα ο Κ.Ο.Τ. βρήκε μέσο όρο τιμής ύπνου και φαγητού £48,75 αντί £50, το οποίο κοινοποίησε στην Εναγόμενη, με επιστολή ημερ. 8/6/07, Τεκμήριο
6. Να σημειωθεί ότι το αξιούμενο ποσό είναι £31.793,48 ήτοι €54.322,
7. Με βάση το Τεκμήριο 9 το Κτηματολόγιο με τον ίδιο τρόπο προχώρησε και στην αναπροσαρμογή του ετήσιου μισθώματος για την πενταετή περίοδο 5/2/12 - 4/2/17 το οποίο ανέρχεται στο ποσό των €57.062,06 με βάση το μέσο όρο τιμής ύπνου και φαγητού και σε €62.539,00 με βάση τον τιμαριθμικό δείκτη και όχι €72.809,52 ως αναφέρεται στην επιστολή ημερομηνίας 22/10/12, Τεκμήρια 46 και 79 που είναι τα ίδια. Να διευκρινιστεί ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αποτελεί μέρος της επίδικης διαφοράς η τέταρτη αναπροσαρμογή γι' αυτό και το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε ευρήματα ποιο από τα δύο ποσά αποτελεί το ετήσιο μίσθωμα για την περίοδο 5/2/12 - 4/2/17, όπως κάνει εύρημα για τις άλλες τρεις αναπροσαρμογές για το ετήσιο μίσθωμα, αν και έχει σημασία τούτο μαζί με άλλα τεκμήρια που θα αναφερθούν κατωτέρω για το θέμα της παράνομης κατοχής και για τα ενδιάμεσα οφέλη που αξιώνει ο Ενάγοντας. Η Εναγόμενη η οποία είχε εκφράσει την ένσταση της, όπως φαίνεται από την επιστολή ημερομηνίας 22/12/98, Τεκμήριο 19, και στην πρώτη αναπροσαρμογή του μισθώματος αλλά τελικά την κατέβαλε και ορθά ως το εύρημα του Δικαστηρίου, συνέχισε να ενίσταται και να αντιδρά για τις επόμενες επίδικες αναπροσαρμογές του ετήσιου μισθώματος για τις άλλες περιόδους με διάφορους τρόπους ως εμφαίνεται από τα Τεκμήρια 11 και 24 (που είναι τα ίδια), 25, 26, 28, 31 και 32 εγκαινιάζοντας και εφαρμόζοντας ακολούθως μία νέα τακτική καταβάλλοντας για την περίοδο 5/2/04 - 4/2/08, το ίδιο ετήσιο μίσθωμα σε λίρες, £19.124,00, Τεκμήρια 34, 35, 36 και 37 και ακολούθως σε ευρώ €32.760,00 που αντιπροσωπεύει το πιο πάνω ποσό ως καταδεικνύεται από τα Τεκμήρια 39, 40, 41, 43, 45 και 47 για την περίοδο 5/2/08 - 4/2/14, το οποίο θεωρούσε ως νόμιμο και δίκαιο κατά την άποψη της, η οποία βέβαια άποψη της απορρίφθηκε και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι δεν κατέβαλε ολόκληρο το ετήσιο μίσθωμα για τις αναφερθείσες επίδικες περιόδους. Να σημειωθεί ότι το Κτηματολόγιο όταν γινόταν η αναπροσαρμογή του ετήσιου μισθώματος καλούσε την Εναγόμενη για να καταβάλει το ετήσιο μίσθωμα ως εμφαίνεται από τα Τεκμήρια 17, 21, 22, 26 και
8. Το Κτηματολόγιο εισέπραττε τα ποσά που αποστέλλονταν όπως αυτά φαίνονται στα αμέσως πιο πάνω τεκμήρια, πλην όμως, και ορθά ως αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, όχι για πλήρη εξόφληση του ετήσιου μισθώματος αλλά έναντι αυτού. Το Κτηματολόγιο όμως αντί να καταχωρεί το εκάστοτε ως άνω ίδιο ποσό για το έτος που αναφερόταν σε κάθε ένα από τα αμέσως πιο πάνω τεκμήρια, εξοφλούσε το παλαιότερο οφειλόμενο υπόλοιπο ποσό ως φαίνεται από τα Τεκμήρια 42, 44 και 48 τα οποία όμως δεν αφορούν την επίδικη περίοδο. Το ίδιο έπραξε και το 1998, Τεκμήρια 20(α) και (β) το οποίο όπως αναφέρεται συμπεριλαμβάνεται στα έτη που εξοφλήθηκε το μίσθωμα. Αυτή η ενέργεια ήταν πέρα και έξω από τους όρους της σύμβασης αφού δεν υπάρχει σε αυτή όρος με βάση τον οποίο θα μπορούσε να εισπράττει τα καταβληθέντα σε αυτό ποσά με αυτό τον τρόπο. Ως εκ των πιο πάνω και με βάση τι αναφέρεται στην παρ. 14 της Έκθεσης Απαίτησης και τις παραγράφους 14 και 15 της Δήλωσης - Κατάθεσης του ΜΕ1 αλλά και της μαρτυρίας του ΜΥ, ότι καταβαλλόταν το ποσό των £19.124,00 ετησίως, που αποδεικνύεται από τα Τεκμήρια 34, 35, 36 και 37, καταδεικνύεται ότι η Εναγόμενη εταιρεία έχει εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της μέχρι τις 4/2/03 και οφείλει τα ακόλουθα ποσά για την περίοδο 5/2/03 - 4/2/08: 5/2/03 - 4/2/04 ήταν £28.258,70 κατέβαλε £21.393,35, υπόλοιπο £6.865,35 €11.730,
9. 5/2/04 - 4/2/05 ήταν £28.258,70 κατέβαλε £19.124,00, υπόλοιπο £9.134,70 €15.607,
10. 5/2/05 - 4/2/06 ήταν £28.258,70 κατέβαλε £19.124,00, υπόλοιπο £9.134,70 €15.607,
11. 5/2/06 - 4/2/07 ήταν £28.258,70 κατέβαλε £19.124,00, υπόλοιπο £9.134,70 €15.607.
12. 5/2/07 - 4/2/08 ήταν £31.793,45 κατέβαλε £19.124,00,υπόλοιπο £12.669,45 €21.647,
13. Σύνολο: £46.738,90 €80.199,87 Στην παρ. 15 της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρεται ότι παρά τις επανειλημμένες ειδοποιήσεις που δόθηκαν από το αρμόδιο υπουργείο προς την Εναγομένη να καταβάλει τα καθυστερημένα ενοίκια και να κατεδαφίσει τις μη αδειούχες προσθήκες, η Εναγόμενη δεν συμμορφώθηκε με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να κατέχει παράνομα το ακίνητο και συνεχίζει στην παρ. 16 της Έκθεσης Απαίτησης ότι λόγω της παράνομης κατοχής του ακινήτου από την Εναγόμενη, ο Ενάγοντας στερείται της χρήσης και απόλαυσης και έχει υποστεί ζημιά, εύλογο ποσό για την οποία είναι για την περίοδο από τη λήξη της σύμβασης μίσθωσης μέχρι την ανάκτηση της κατοχής, €54.322,33 ετησίως το οποίο αξιώνει ως ενδιάμεσα οφέλη. Κατ' αρχάς δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ίχνος μαρτυρίας για παράνομες προσθήκες. Έπειτα ουδεμία παράνομη κατοχή υπάρχει αφού ο Ενάγοντας δεν τερμάτισε τη συμφωνία λόγω της ως άνω συμπεριφοράς της Εναγόμενης είτε σύμφωνα με τον όρο 19 είτε δυνάμει του όρου 20

(1)της σύμβασης μίσθωσης, Τεκμήριο 1, αλλά απεναντίας προχώρησε και σε τέταρτη αναπροσαρμογή του ετήσιου μισθώματος για την περίοδο 5/2/12 - 4/2/17 εισπράττοντας το ετήσιο μίσθωμα μέχρι και το έτος 5/2/13 - 4/2/14 που κατέβαλλε η Εναγόμενη, το οποίο θεωρούσε νόμιμο και δίκαιο, Τεκμήρια 39, 40, 41, 43, 45 και 47, άσχετα αν το Κτηματολόγιο το πίστωνε στο παλαιότερο οφειλόμενο υπόλοιπο ποσό, Τεκμήρια 42, 44 και 46, ως ήταν η πρακτική της από την αρχή που η Εναγόμενη δεν κατέβαλλε ολόκληρο το ποσό του ετήσιου μισθώματος. Ως εκ τούτου, δεν δικαιούται σε ενδιάμεσα οφέλη. Με την αξίωση της παρ. 19Α

(1)ο Ενάγοντας αξιώνει το συνολικό οφειλόμενο ποσό των €80.199,87 με νόμιμο τόκο μέχρι την εξόφληση του, σε αντίθεση με την παρ. 14(α)(β)(γ)(δ) και (ε) της Έκθεσης Απαίτησης στην οποία αναφέρεται το οφειλόμενο ποσό κάθε έτους με νόμιμο τόκο 8% από την ημερομηνία που οφειλόταν το μίσθωμα και την παρ. 17 της Έκθεσης Απαίτησης που παραπέμπει στην παρ. 14 της Έκθεσης Απαίτησης. Με τον περιορισμό της αξίωσης ως αυτή εμφαίνεται στην παρ. 19Α

(1). Στην απουσία οιασδήποτε πρόνοιας στη σύμβαση μίσθωσης, Τεκμήριο 1, είτε για τόκο επί του εκάστοτε υπόλοιπου από την ημέρα που έπρεπε να καταβληθεί ή για ανάλογη αποζημίωση επί τέτοιου ποσού ή να αξιώνεται ως αποζημίωση για ζημιά που υπέστη ίση με 8% επί του εκάστοτε υπόλοιπου ποσού, και τον περιορισμό της αξίωσης ως αυτή εμφαίνεται στην παρ. 19Α

(1), το Δικαστήριο μόνο νόμιμο τόκο μπορεί να επιδικάσει επί του ποσού των €80.199,87 ως η παρ. 19Α

(1)και Γ της Έκθεσης Απαίτησης. Με όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω, η αγωγή επιτυγχάνει ως προς το συνολικό οφειλόμενο υπόλοιπο ποσό ως η αξίωση της παρ. 19Α

(1)της Έκθεσης Απαίτησης, με νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, 29/2/08, μέχρι εξόφλησης και αποτυγχάνει ως προς την αξίωση της παρ. 19Β που στηρίζεται στην παρ. 16 της Έκθεσης Απαίτησης. Κατά συνέπεια, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των €80.199,97 με νόμιμο τόκο από 29/2/08 μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην ανάλογη κλίμακα. Η αξίωση της παρ. 19Β απορρίπτεται. (Υπ.) .......... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο