Κ. ΚΑΠΙΛΛΑΣ & ΥΙΟΣ (ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ) ΛΤΔ ν. Παναγιώτης Χαλούμας, Αρ. Αγωγής:1145/13, 14/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2014:A64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1145/13 Μεταξύ: Κ. ΚΑΠΙΛΛΑΣ & ΥΙΟΣ (ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ) ΛΤΔ Εναγόντων και Παναγιώτης Χαλούμας Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 26.2.2014 για Συνοπτική Απόφαση ------------- Ημερομηνία: 14 Ιουλίου 2014 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: Ο κ. Κωστάκης Μουτσουρής Για τον Εναγόμενο - Καθ΄ ου η Αίτηση: Ο κ. Χριστάκης Θ. Χριστάκη(Για να ακούσει απόφαση η κα Στυλιανού Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο σύμφωνα με την Δ.2 Θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι ενάγοντες αξιώνουν από τον εναγόμενο το ποσό των €4860.00 πλέον τόκο και έξοδα, ως «οφειλόμενο δυνάμει συμφωνίας πώλησης γεωργικών ειδών και προϊόντων και/ή προσφοράς υπηρεσιών και/ή αποζημιώσεις και/ή δυνάμει τιμολογίων και/ή κατάστασης λογαριασμού και/ή άλλως πως». Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι ενάγοντες (εταιρεία περιορισμένης ευθύνης) ασχολούνται με το εμπόριο και την πώληση γεωργικών ειδών και προϊόντων, σε πελάτες σε ολόκληρη την Κύπρο. Παρόλο που ο εναγόμενος καταχώρησε Υπεράσπιση στην αγωγή, οι ενάγοντες καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση με την οποία αιτούνται την έκδοση Συνοπτικής Απόφασης εναντίον του εναγομένου, ισχυριζόμενοι την έλλειψη υπεράσπισης εκ μέρους του. Νομική βάση της Αίτησης είναι η Δ.18 και η Δ.48 θ. 1,2 και 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κώστα Δημήτρη Γιαννή, διευθυντού, μετόχου και διευθύνοντος συμβούλου των εναγόντων. Ομνύει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους ενάγοντες να προβεί στην ένορκη δήλωση και ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Επαναλαμβάνει και υιοθετεί το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης. Ειδικότερα αναφέρει ότι οι ενάγοντες πώλησαν και παρέδωσαν στον εναγόμενο σε διάφορες ημερομηνίες, μεταξύ της περιόδου Αυγούστου 2009 και Αυγούστου 2013, γεωργικά είδη και άλλα συναφή προϊόντα. Για κάθε πώληση οι ενάγοντες εξέδιδαν και παρέδιδαν στον εναγόμενο τιμολόγιο ο οποίος το αποδεχόταν και το υπέγραφε. Ως Τεκμήριο Β, επισυνάπτει αντίγραφα των τιμολογίων με αριθμούς 7069, 7368, 7390 και 8981, με ημερομηνίες έκδοσης 2.9.2010, 4.9.2010, 9.10.2010 και 22.3.2011, αντίστοιχα. Περαιτέρω οι ενάγοντες διατηρούσαν χρεωπιστωτικό λογαριασμό στο όνομα του εναγομένου, ο οποίος εχρεώνετο με τα ποσά των αγορών και επιστώνετο με τις πληρωμές εκ μέρους του. Ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας, ότι το εκάστοτε οφειλόμενο υπόλοιπο θα εξοφλείτο εντός 30 ημερών από της έκδοσης εκάστου τιμολογίου. Όλα δε τα τιμολόγια που δεν θα εξοφλούντο εντός 30 ημερών από της έκδοσης τους, θα επιβαρύνοντο με τόκο 9%. Στις 20.8.2013, ο εν λόγω λογαριασμός (Τεκμήριο Γ) δείκνυε χρεωστικό υπόλοιπο €4860=, πλέον τόκους. Στις 22.8.2013, ο δικηγόρος των εναγόντων απέστειλε επιστολή (Τεκμήριο Δ) προς τον εναγόμενο με την οποία απαιτούσε την πληρωμή του οφειλομένου ποσού. Είναι τέλος η θέση του ενόρκως δηλούντος ότι ο εναγόμενος δεν έχει καμιά υπεράσπιση και ο μοναδικός λόγος καταχώρησης της γραπτής Υπεράσπισης, είναι να καθυστερήσει τους ενάγοντες να εισπράξουν «ξεκαθαρισμένη απαίτηση» προερχόμενη από πώληση προϊόντων προς τον εναγόμενο. Ο εναγόμενος καταχώρησε Ένσταση, η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 θ. 1-9, Δ.21, Δ.48 θ. 1-4, στο άρθρο 33 του Ν. 14/60 και στις γενικές εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης προβάλλονται οι εξής: «1.Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αστήρικτη, παράτυπη και αντικανονική.
- Δεν υπάρχει συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της Διαταγής
- Η Ένορκη Δήλωση είναι ελλειπής.
- Οι αιτητές έχουν αποτύχει να αποδείξουν την απαίτηση τους καθαρά ή καθόλου.
- Τα επισυναπτόμενα τιμολόγια δεν επιβεβαιώνουν την απαίτηση.» Ο Εναγόμενος έχει καλή υπεράσπισης καθότι: (α) Οι υπογραφές στα τιμολόγια, στη θέση του παραλήπτη είναι διαφορετικές και περί τούτου δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου η κατάλληλη μαρτυρία ως προς το ποιού προσώπου είναι έκαστη υπογραφή με δεδομένη μάλιστα την θέση του Εναγομένου στην ήδη καταχωρημένη υπεράσπιση του ότι ο ίδιος πλήρωσε τους Ενάγοντες για τα προϊόντα που ο ίδιος αγόρασε. (β) Το συνολικό άθροισμα των ποσών των τιμολογίων (Τεκμήριο Β στην αίτηση) ανέρχεται στο ποσό των €6.049,
- Με βάση δε την συνημμένη στην αίτηση ως Τεκμήριο Γ κατάσταση λογαριασμού, ο Εναγόμενος κατέβαλλε, στις 10/9/10, στους Ενάγοντες, το ποσό των €2000 με αποτέλεσμα το ισχυριζόμενο υπόλοιπο με βάση τα τιμολόγια να είναι €4.049,40 και όχι €4.860 ως οι Αιτητές αξιώνουν με την αγωγή τους. (γ) Στην συνημμένη στην αίτηση, ως Τεκμήριο Γ κατάσταση Λογαριασμού υπάρχει χρέωση του Εναγομένου, ποσού €450,60 ως τόκοι μέχρι 31/8/2012 και ποσού €360.00 ως τόκοι μέχρι 20/8/2013 χωρίς να υπάρχει περί τούτου καμιά εξήγηση για το πώς υπολογίστηκαν οι τόκοι αυτοί, επί ποίου ποσού, από ποια ημερομηνία, με δεδομένο μάλιστα ότι (ι) κατά τους Αιτητές οι πωλήσεις δεν έλαβαν χώρα την ίδια μέρα, (ιι) κατά τους Αιτητές ο τόκος του 9% επιβάλλετο επί εκάστου τιμολογίου, 30 μέρες μετά την έκδοση του, (ιιι) στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο Γ, δεν υπάρχει μέχρι τις 31/12/11 χρέωση οποιουδήποτε τόκου ο οποίος εμφανίζεται να χρεώνεται ξαφνικά στις 31/8/12 και 20/8/
- (δ) Η προσκομισθείσα δια της αιτήσεως μαρτυρία και/ή έγγραφα και η συνοδεύουσα αυτά ένορκη δήλωση του Κώστα Δημήτρη Γιαννή δεν επιβεβαιώνει και δεν επαληθεύει την αγωγή στο σύνολο της και/ή την απαίτηση. (ε) Δεν υπάρχει καμιά εξήγηση από πλευράς αιτητών γιατί οι υπογραφές του παραλήπτη στα τιμολόγια με αρ. 7390 και 8981 είναι διαφορετικές από τις υπογραφές του παραλήπτη στα τιμολόγια 7069 και
- (στ) Ενώ από την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο Γ προκύπτει ότι στο αξιούμενο ποσό των €4860 περιλαμβάνεται ποσό €810,60 ως τόκοι μέχρι την 20/8/2013, στις παραγράφους 8 και 9 της Έκθεσης Απαίτησης οι Αιτητές (ι) ισχυρίζονται ότι την 20/8/2013 ο λογαριασμός του Εναγομένου παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο εκ €4860 πλέον τόκο και (ιι) αξιώνουν τόκο προς 9% επί του εκάστοτε υπολοίπου και/ή επί του ποσού των €4860 από 20/8/13 δηλαδή τόκο επί του τόκου και όχι επί έκαστου τιμολογίου». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του εναγομένου ο οποίος επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους Ένστασης. Παραδέχεται ότι ήταν πελάτης των εναγόντων και ότι κατά διαστήματα αγόρασε από αυτούς διάφορα γεωργικά είδη και προϊόντα. Όπως αναφέρει αγόρασε μόνο τα προϊόντα που αναγράφονται στα τιμολόγια με αρ. 7069 και 7368, τα οποία είναι τα μόνα που φέρουν την δική του υπογραφή. Αρνείται ότι οφείλει το αξιούμενο ποσό. Ισχυρίζεται ότι σ΄ αυτό περιλαμβάνονται χρεώσεις τόκων αδικαιολόγητες, ουσιαστικά περιλαμβάνεται τόκος επί τόκου, χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση επί τούτου. Οι νομικές αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αιτήσεις για συνοπτική απόφαση έχουν κατ΄ επανάληψη διατυπωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει συνοπτικές αποφάσεις δυνάμει της Δ.18 ασκείται μόνο σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει λογική αμφιβολία ότι ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση και ως εκ τούτου είναι άσκοπο να επιτραπεί στον εναγόμενο να προβάλει υπεράσπιση για σκοπούς καθυστέρησης. Η Δ.18 προνοεί μια ειδική διαδικασία καθορισμού δικαιωμάτων χωρίς την πλήρη διεξαγωγή δίκης και κατά τρόπο που να αποκλείει τον εναγόμενο να αντικρούσει εκτενέστερα τους ισχυρισμούς του ενάγοντα. Απόφαση δυνάμει της Δ.18 δίνεται μόνο όπου υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις της Δ.18 και όταν τα γεγονότα δεν αφήνουν περιθώρια οποιασδήποτε νόμιμης υπεράσπισης. Η τήρηση και συμμόρφωση με τις διαδικαστικές προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 είναι απαραίτητες για να παρέχεται στο Δικαστήριο δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση και αν ο ενάγων δεν ικανοποίησε πρώτα αυτές τις διαδικαστικές προϋποθέσεις, το ζήτημα κατά πόσο ο εναγόμενος θα προβάλει ισχυρισμούς τέτοιους που θα του δίνουν δικαίωμα να υπερασπιστεί δεν εξετάζεται. Σύμφωνα με τη Δ.18 Θ.1(α) υπάρχουν τρείς προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται προτού το δικαστήριο εξετάσει τους ισχυρισμούς του εναγομένου.
(1)Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 θ.6
(2)Ο εναγόμενος πρέπει να έχει εμφανιστεί.
(3)Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για συνοπτική απόφαση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή από πρόσωπο που μπορεί θετικά να ορκιστεί ως προς τα γεγονότα και που να μπορεί να επαληθεύσει το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνει ότι εξ όσων πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή (Βλ. Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchoudi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130). Εάν και εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται από τον ενάγοντα, τότε το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του εναγομένου, ο οποίος πρέπει να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν ικανοποιητικά για να του δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί. (Βλ. Kyprianides v. Ioannou
(1966)1 C.L.R. 265, CYEMS CO Ltd v. The Central Co-Operative Co. Ltd
(1982)1 A.A.Δ. 879, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε. ν. Χ΄΄Νέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204, Trans Middle East Trading (T.M.E.T) Ltd v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239, Melita Manufacturers Ltd v. Chris Ioannou Ltd, 1996 1 (Β) ΑΑΔ 1238, Ανδρέας Σωκράτους ν. Παναγιώτου Ανδρέου κ.α., 1997 1 (Α) ΑΑΔ, 40 και Χριστάκης Αυγουστή κ.α. ν. Γεώργιου Πίριλλου, 1997 1 (Α) ΑΑΔ, 5). Η τήρηση των πιο πάνω προϋποθέσεων σχετίζεται με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και η μη ικανοποίηση τους, στερεί από το Δικαστήριο την δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση (Βλ. Stavrinides v. Ceskoslovenska (ανωτέρω). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, το Κλητήριο Ένταλμα είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 θ.6 και ο εναγόμενος καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στις 22.10.
- Κατά συνέπεια, ικανοποιούμαι ότι η αίτηση πληροί τις δύο πιο πάνω προϋποθέσεις. Το επόμενο θέμα που θα εξετάσω είναι κατά πόσο πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση. Είναι νομολογημένο ότι η διαδικασία της λήψης συνοπτικής απόφασης, ιδιαίτερα όσον αφορά το θέμα της επάρκειας της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, είναι πολύ αυστηρή. Αυτό επιβάλλει ο δραστικός της χαρακτήρας (Ανδρέας Θεμιστοκλέους &Υιοί Λτδ ν. Arizona Trading Co. Ltd, Πολιτική Έφεση 9728/22.10.1997, Αθηνούλλα Γ. Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφεση 9670, ημερ, 10.7.
- Η υπό κρίση Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Κώστα Δημήτρη Γιαννή διευθυντού, μετόχου και διευθύνοντος συμβούλου των εναγόντων, ο οποίος υιοθετεί, επιβεβαιώνει και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης. Διαλαλεί ότι ο ίδιος γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα και τις λεπτομέρειες της υπόθεσης και ότι καθ΄ όλον τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο και μέχρι σήμερα, είχε στην κατοχή, φύλαξη και έλεγχο του όλα τα σχετικά έγγραφα. Δέχομαι ότι ο ενόρκως δηλών έχει προσωπική γνώση και είναι πρόσωπο που μπορούσε να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα. Βάσει των όσων έχω αναφέρει μέχρι τώρα, έχω ικανοποιηθεί ότι η υπό κρίση Αίτηση πληροί και τις τρείς προαναφερόμενες προϋποθέσεις. Συνεπώς ο εναγόμενος έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην ουσία της αγωγής ή να αποκαλύψει ή παραθέσει τέτοια γεγονότα ή ισχυρισμούς που συνιστούν καλή υπεράσπιση. Στην υπόθεση Trans Middle East Trading (T.M.E.T) Limited v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239, στις σελ. 243 - 244, αναφέρεται ότι: «Η βασική αρχή που προκύπτει τόσο από τις Κυπριακές όσο και τις Αγγλικές αποφάσεις είναι ότι συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Όπου όμως δίδει στην ένορκη του δήλωση αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται, ή όπου ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση (CY.E.M.S. Co Ltd v. The Central Co-operative Industries Co. Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ. 897). Έτσι, είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπιση του ενώπιον του Δικαστηρίου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο». Όπως πολύ εύστοχα και περιεκτικά ετέθη το ζήτημα στην υπόθεση Melita Manufacturers Ltd v. Chris Ioannou Ltd, 1996 1 (Β) ΑΑΔ 1238, η συζήτηση αφορά στην ύπαρξη ή μη υπεράσπισης και κατ΄ ανάγκη διεξάγεται σε επίπεδο ισχυρισμών. Εκείνο το οποίο ουσιαστικά ενδιαφέρει είναι το περιεχόμενο της Ενόρκης Δήλωσης του εναγομένου που συνοδεύει την Ένσταση, από το οποίο θα πρέπει να διαπιστώσω κατά πόσον ο εναγόμενος ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας ή κατά πόσον έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα τα οποία μπορούν να κριθούν ικανοποιητικά για να του παρασχεθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί την υπόθεση. Πριν προχωρήσω με την εξέταση των ισχυρισμών του εναγομένου κρίνω σκόπιμο να τονίσω ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου με βάση την Δ.18 είναι τέτοια που πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη προσοχή και ένας εναγόμενος που δυνατόν να μπορεί να δημιουργήσει μέσω σχετικών γεγονότων την πιθανότητα έγερσης επίδικου θέματος, θα πάρει άδεια να υπερασπισθεί την υπόθεση έστω και εάν η υπεράσπιση αυτή μπορεί να μην φαίνεται ικανή να επιτύχει σε «τελική ανάλυση (Jacobs v. Booths Distillery Co
(1901)85 LB 262 και Krapp-Fisher v Grish
(1963)2 All E.R. 500). Έχει καθιερωθεί νομολογιακά ότι η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, και εφόσον το βάρος μετατοπισθεί στους ώμους του εναγομένου, πρέπει να περιέχει τέτοιες λεπτομέρειες που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του για την ύπαρξη υπεράσπισης και ότι οι γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί δεν είναι από μόνοι τους αρκετοί [Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides (ανωτέρω)]. Η απλή αναφορά σε ισχυρισμούς γενικούς και αόριστους στερεί από τον εναγόμενο το δικαίωμα να τύχει άδειας από το Δικαστήριο για να καταχωρήσει Υπεράσπιση για δύο βασικούς λόγους:
(1)Όταν οι ισχυρισμοί που προβάλλονται είναι γενικοί και/ή αόριστοι το Δικαστήριο αδυνατεί να προβεί στην εξέταση τους εφόσον ελλείπει το σχετικό υπόβαθρο εκείνων των γεγονότων που το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του για να τα εξετάσει με την αναγκαία στο στάδιο αυτό λεπτομέρεια, και
(2)Η γενική και χωρίς παράθεση στοιχείων άρνηση ενός εναγόμενου προσκρούει στην νομολογιακή αρχή και βέβαια στο ίδιο το λεκτικό της Δ.18 θ.1(α) ότι η ένσταση θα πρέπει να εμπεριέχει λεπτομερώς τις θέσεις του εναγομένου. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να σχολιάσω και το γεγονός ότι ο εναγόμενος καταχώρησε Υπεράσπιση πριν την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο ότι η καταχώρηση γραπτής Έκθεσης Υπεράσπισης δεν αποτελεί κώλυμα για την υποβολή αιτήματος για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Στην ετήσια δικονομική πρακτική του 1958, Annual Practice 1958, στη σελίδα 260, αναφέρονται τα εξής: «By delivering Defence - The fact that he has delivered a defence may be sufficient to enable a defendant to get leave to defend. But it is clear that a plaintiff may apply for a summary judgment even after defence delivered. See McLardy v. Slateum, 24 Q.B.D. 504, where such an application was successfully made one month after defence. It is submitted, having regard to that case and to the language of the rule, that a defendant cannot prevent a plaintiff from proceeding under O. 14 by putting in what may by only a sham defence at or soon after the date of his appearance.» Η πιο πάνω αρχή επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Melita Manufactures Ltd v. Chriss Ioannou Ltd.
(1996)1 (B) ΑΑΔ,
- Ως εκ τούτου κρίνω ότι η καταχώρηση γραπτής Έκθεσης Υπεράσπισης δεν συνιστά εμπόδιο στο να αποταθεί διάδικος με αίτημα για συνοπτική απόφαση. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Επί της ουσίας της υπόθεσης, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η απαίτηση των εναγόντων δεν είναι εκκαθαρισμένη. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι εάν ληφθεί υπόψη το ποσό των €2000= που ο εναγόμενος πλήρωσε στις 10.9.2010 (όπως εμφαίνεται στην Κατάσταση Λογαριασμού, (Τεκμήριο Γ), το πραγματικό οφειλόμενο ποσό είναι διαφορετικό (€4049.40) από το αξιούμενο (€4860,00). Προβάλλει ότι στην Κατάσταση Λογαριασμού υπάρχουν χρεώσεις τόκων χωρίς να δίδεται καμιά εξήγηση για το πώς υπολογίστηκαν, επί ποίου ποσού, από ποια ημερομηνία. Δεδομένου του ότι οι πωλήσεις (κατά τους ενάγοντες) δεν έλαβαν χώραν την ίδια ημέρα και ο τόκος (9%) θα επιβάλλετο επί εκάστου τιμολογίου, 30 ημέρες από της έκδοσης του, δεν δίδονται επαρκή στοιχεί για το πώς υπολογίστηκε ο τόκος. Προβάλλει επίσης ότι στην Κατάσταση Λογαριασμού (Τεκμήριο Γ) ενώ δεν υπάρχει μέχρι τις 31.12.2011 χρέωση οποιουδήποτε τόκου, εμφανίζεται ξαφνικά να χρεώνεται τόκος στις 31.8.2012 και 20.8.
- Τέλος αναφέρει ότι ενώ στην Κατάσταση Λογαριασμού προκύπτει πως στο αξιούμενο ποσό των €4860= περιλαμβάνεται ποσό €810.60 ως τόκος μέχρι την 20.8.2013, οι ενάγοντες αξιούν €4860= (παρουσιάζεται ως χρεωστικό υπόλοιπο στις 20.8.2013), πλέον τόκο, χωρίς να αναφέρουν ότι ο τόκος περιλαμβάνεται ήδη στο ποσό των €4860=. Είναι η θέση του εναγομένου, ότι διεκδικείται τόκος επί τόκου και όχι τόκος επί του εκάστοτε εκδιδόμενου τιμολογίου. Έχω πεισθεί ότι ο εναγόμενος προβάλλει συγκεκριμένους ισχυρισμούς, με την απαραίτητη λεπτομέρεια και έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα τα οποία κρίνονται ικανοποιητικά για να του παρασχεθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί την υπόθεση. Με τα όσα παραθέτει, ικανοποιούμαι ότι ο εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας. Ως εκ τούτου είναι ορθό και δίκαιο να του επιτραπεί να προβάλλει την υπεράσπιση του. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου και σε βάρος των εναγόντων. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.:).................................................................. Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο