Χριστόδουλου Δήμου Ματσιούκκου ν. Αδάμου Ανδρέα Κίτση, Αρ. Αγωγής: 680/14, 10/10/2014

Χριστόδουλου Δήμου Ματσιούκκου ν. Αδάμου Ανδρέα Κίτση, Αρ. Αγωγής: 680/14, 10/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2014:A74 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 680/14 Μεταξύ: Χριστόδουλου Δήμου Ματσιούκκου Ενάγοντα και Αδάμου Ανδρέα Κίτση Εναγόμενου Αίτηση ημερομηνίας 12/6/2014 για έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης Ημερομηνία: 10 Οκτωβρίου,

1. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Καϊμακλιώτης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγοντας-Αιτητής με την αίτησή του, ημερ. 12/6/14, ζήτησε την έκδοση απόφασης ως η Έκθεση Απαίτησης για το λόγο ότι δεν είχε καταχωριστεί Έκθεση Υπεράσπισης από τον Εναγόμενο. Νομική βάση για την αίτηση καταγράφηκε η Δ.17, θ.2 και 3 και η Δ.48, Θ.4, 8 και
2. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, ο Εναγόμενος του οφείλει το ποσό των €8.000, το οποίο του είχε παραχωρήσει ως δάνειο τον Ιούλιο του
3. Το συγκεκριμένο ποσό είχε καταβληθεί στον Εναγόμενο χωρίς να ληφθεί οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο. Ο Ενάγοντας όχλησε, επανειλημμένα, τον Εναγόμενο για την επιστροφή του δανεισθέντος ποσού, πλην όμως κανένα ποσό δεν επιστράφηκε. Το Δικαστήριο ζήτησε την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας υποστηρικτικής της αξίωσης του Ενάγοντα. Ο Ενάγοντας ανέφερε ενόρκως ότι τόσο ο ίδιος καθόσον και ο Εναγόμενος είναι γεωργοί. Λόγω οικονομικών δυσκολιών του Εναγομένου, αλλά και λόγω συγγένειας και εκτίμησης, ο ίδιος του είχε δανείσει το συγκεκριμένο ποσό γιατί παλαιότερα ο πατέρας του Εναγόμενου τον είχε βοηθήσει με τον ίδιο τρόπο. Όμως, ο Εναγόμενος αρνείται να του επιστρέψει το συγκεκριμένο ποσό παρόλο που πώλησε ένα δικό του ακίνητο. Η Δ.17 θ.2 και θ.3, η οποία συνιστά την βάση της υπό εξέταση αίτησης, προβλέπει ότι: «Where any defendant fails to appear to a writ of summons, and the plaintiff is desirous of proceeding upon default of appearance under any of the following rules of this Order, he shall, before taking such proceeding upon default, file an affidavit of service, or of notice in lieu of service, as the case may be, if such affidavit has not already been filed by the Registrar. Where the writ of summons is for a liquidated demand, whether specially indorsed or otherwise, and the defendant fails, or all the defendants, if more than one, fail, to appear thereto, the plaintiff may apply for judgment for any sum not exceeding the sum claimed by the writ, together with interest at the rate specified in the claim (if any) and costs.» Οι πιο πάνω αναφερθείσες πρόνοιες επιτρέπουν στον Ενάγοντα να αιτηθεί απόφαση λόγω παράλειψης του Εναγόμενου να εμφανιστεί. Όμως, το Δικαστήριο, σύμφωνα με τον θ.13 της Δ.17, μπορεί να καλέσει τον Ενάγοντα να αποδείξει την υπόθεσή του. Ο θ.13 της Δ.17 μιλά από μόνος του και προβλέπει ότι: «The provisions of this Order shall be read subject to this qualification, namely that in all cases in which it is sought to obtain judgment by default the Court or Judge may, where it seems to be necessary or desirable, call upon the plaintiff to prove his claim, and whether the plaintiff is so called upon or not the Court or Judge may only give judgment to the extent to which the plaintiff is in law entitled.» (η υπογράμμιση είναι δική μου) Σε ελεύθερη μετάφραση: «Οι πρόνοιες της διαταγής αυτής θα διαβάζονται με την ακόλουθη επιφύλαξη δηλαδή, ότι σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες επιδιώκεται η έκδοση απόφασης λόγω παράλειψης το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί εκεί όπου θεωρείται αναγκαίο ή επιθυμητό να καλέσει τον Ενάγοντα ν΄ αποδείξει την αξίωσή του, και ανεξάρτητα από το κατά πόσο ο Ενάγοντας κλήθηκε ν΄ αποδείξει την αξίωσή του ή όχι το Δικαστήριο ή ο Δικαστής θα δώσει απόφαση μόνο στην έκταση που ο Νόμος επιτρέπει στον Ενάγοντα την έκδοση απόφασης.» Το γεγονός ότι η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε, δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας κατά νου το Νόμο και τις αρχές οι οποίες ρυθμίζουν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα, να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα και κατά πόσο ο τελευταίος έχει, με τη προσκομισθείσα και ενδεχομένως κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, υπερβεί το ύψος του πήχη του συγκεκριμένου βαθμού απόδειξης που απαιτείται να υπερπηδηθεί σε κάθε περίπτωση (βλ. Kades v. Nicolaou and Another