YO SUSHI BAR LTD κ.α. ν. ΚΙΚΙS A. DEMETRIOU PROPERTIES LTD κ.α., Αρ.αγωγής 1711/2014, 23/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2014:A98 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 1711/2014 ΜΕΤΑΞΥ:
- YO SUSHI BAR LTD
- ΚΥΠΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ Εναγόντων και
- ΚΙΚΙS A. DEMETRIOU PROPERTIES LTD
- ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑ Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 2.12.2014 Ημερ.: 23.12.2014 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: Δρ Α.Ποιητής για Δρ Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία Για τους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση: Κ.Μουτσουρής για Κωστάκης Μουτσουρής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της αγωγής και της Αίτησης είναι υποστατικό στην οδό Μακαρίου Γ΄ αρ. 23, στην Αγία Νάπα, που ονομαζόταν Avli Restaurant και σήμερα ονομάζεται Dragon Restaurant και Ζ Italian Restaurant. Σύμφωνα με τους Ενάγοντες, το υποστατικό ανήκει σε κάποια Ελένη Ανδρέα Θεωρή η οποία δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου, ημερ. 2.1.1995 (ΚΝ 1Α) το ενοικίασε στην Εναγόμενη 1 Εταιρεία για περίοδο 13 ετών. Η συμβατική περίοδος ενοικίασης έληξε την 31.3.2008 αλλά η ενοικίαση συνεχίστηκε. Την 30.12.2006 η Εναγόμενη 1 συνήψε συμφωνία με την Ενάγουσα 1 Εταιρεία, τιτλοφορούμενη «Συμφωνητικόν Εγγραφον Διαχειρίσεως Επιχειρήσεως» (ΚΝ 2), με την οποία παραχώρησε στην τελευταία την διαχείριση της επιχείρησης του εστιατορίου Avli Restaurant που στεγαζόταν στο επίδικο υποστατικό. Προνοείτο ότι η διάρκεια παραχωρήσεως της διαχειρίσεως και ισχύος της συμφωνίας θα ήταν όση και η διάρκεια ενοικιάσεως του υποστατικού από την Εναγόμενη 1 και ότι θα περιλάμβανε οιεσδήποτε μελλοντικές ανανεώσεις της συμφωνίας ενοικιάσεως. Υφίσταται μια περαιτέρω συμφωνία ημερομηνίας 30.12.2006 μεταξύ της Εναγόμενης 1 και του Εναγομένου 2, που τιτλοφορείται «Συμφωνία Συνεργασίας - Συνδιαχείρισης» (ΚΝ 3), για από κοινού διαχείριση της επιχείρησης του Avli Restaurant, όπως αναφέρεται στην ίδια τη συμφωνία. Και αυτή με ισχύ για όλη τη χρονική περίοδο που η Εναγόμενη 1 θα κατείχε νόμιμα το υποστατικό. Εκ πρώτοις, φαίνεται πως για την ίδια επιχειρηματική δραστηριότητα που διεξαγόταν στο υποστατικό το οποίο η Εναγόμενη 1 ενοικίαζε, δηλαδή τη διαχείριση του Avli Restaurant, η τελευταία συνήψε δύο συμφωνίες οι οποίες είναι μεταξύ τους ασυμβίβαστες. Από τη μια παραχώρησε στην Ενάγουσα 1 τη διαχείριση της επιχείρησης και από την άλλη συμφώνησε με τον Ενάγοντα 2 την από κοινού διαχείριση της. Παρά το ότι η συμφωνία «Συνδιαχείρισης» ρητά αναφέρεται σε συμμετοχή στην επιχείρηση, ενδεχομένως, αυτό που η Εναγόμενη 1 και ο Ενάγοντας 2 ήθελαν να ρυθμίσουν με τη μεταξύ τους συμφωνία, δεν ήταν τη συνδιαχείριση της επιχείρησης αλλά τη συνεργασία τους κάτω από την Ενάγουσα 1, αφού είχε συμφωνηθεί πως τα μέρη θα εγγράφονταν ως μέτοχοι σε ποσοστό 50% ο καθένας του μετοχικού κεφαλαίου της Ενάγουσας
- Η συμφωνία «Συνδιαχείρισης» εμπεριέχει στοιχεία συμφωνίας μετόχων (shareholders agreement). Προκύπτει ότι ο σχεδιασμός υλοποιήθηκε και η Εναγόμενη 1 και ο Ενάγοντας 2 κατέχουν ο καθένας το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Ενάγουσας 1 και είναι και οι δύο διευθυντές της. Το πρόβλημα προέκυψε όταν, κατά τους Ενάγοντες, την 17.11.2014 (προφανώς εκ παραδρομής στην παραγρ. 27 της Ενορκης Δήλωσης του Ενάγοντα 2 αναφέρεται 7.11.2014) οι Εναγόμενοι, κατ΄ ακολουθία εκ μέρους τους τερματισμού της συμφωνίας «Συνδιαχείρισης» εισήλθαν στο υποστατικό και εξέβαλαν τους Ενάγοντες τοποθετώντας πινακίδα ότι η επιχείρηση πωλείται. Ως αποτέλεσμα, την 2.12.2014 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή με Κλητήριο Ενταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο με το οποίο αξιώνουν δήλωση του Δικαστηρίου ότι «οι ενάγοντες», προφανώς εννοείτο οι Εναγόμενοι, δεν δικαιούνται να επεμβαίνουν στο υποστατικό το οποίο κατέχει και στο οποίο ασκεί επιχείρηση εστιατορίων η Ενάγουσα
- Η αναφορά είναι στα εστιατόρια Dragon Restaurant και Z Italian Rastaurant. Περαιτέρω, αξιώνεται διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγόμενους να άρουν οποιαδήποτε επέμβαση και να μην την επαναλάβουν στο μέλλον. Απαιτούνται ακόμα αποζημιώσεις. Στην Εκθεση Απαίτησης, που καταχωρίστηκε στις 12.12.2014, επαναλαμβάνεται η οπισθογράφηση της απαίτησης ως το παρακλητικό μέρος της Εκθεσης Απαίτησης. Εκ μέρους του Ενάγοντα 2 προβάλλεται (παραγρ.31 Γ) αξίωση για απώλεια μισθών που προβλέπονται στη συμφωνία συνδιαχείρισης και που προφανώς θα καταβάλλονταν από την Ενάγουσα
- Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται να είναι σαφής η θέση στη δικογραφία ότι η κατοχή του υποστατικού αξιώνεται εκ μέρους της Ενάγουσας
- Αυθημερόν με την καταχώρηση της αγωγής καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία οι Ενάγοντες εξαιτούνται ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγόμενους να επιστρέψουν στους Ενάγοντες την κατοχή του υποστατικού και που να τους απαγορεύει να επεμβαίνουν και να εμποδίζουν τους Ενάγοντες να το χρησιμοποιούν, μέχρι εκδικάσεως της αγωγής. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση του Ενάγοντα
- Κανένα διάταγμα δεν εκδόθηκε μονομερώς και διατάχθηκε η επίδοση της Αίτησης. Κρίθηκε πως δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατ΄ επείγοντος που συνιστά δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση διατάγματος στην απουσία του αντιδίκου. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης με 25 λόγους ένστασης και που υποστηρίζεται από Eνορκη Δήλωση ημερ. 15.12.2014 του Εναγόμενου
- Διατείνεται ο Εναγόμενος 2 ότι οι Ενάγοντες προέβηκαν στην ανέγερση παράνομων προσθηκών στο επίδικο υποστατικό δημιουργώντας δύο εστιατόρια. Ότι υφίσταντο δύο εστιατόρια είναι παραδεκτό από τους Ενάγοντες. Προκύπτει τόσο από την Ενορκη Δήλωση του Ενάγοντα 2 όσο και τη δικογραφία και το εξαιτούμενο διάταγμα
- Για τα δύο εστιατόρια δεν υφίσταται άδεια λειτουργίας από τον ΚΟΤ. Για το υποστατικό, όπως έχει διαμορφωθεί, εκκρεμεί διάταγμα Δικαστηρίου για κατεδάφιση των παράνομων προσθηκών. Με αναφορά στη συμφωνία «Συνδιαχείρισης» διατείνεται ο ομνύοντας ότι αυτή τερματίστηκε νόμιμα με υπαιτιότητα των Εναγόντων. Αναφέρει ακόμη ότι «Βάσει αυτής της συμφωνίας η οποία ήταν άδεια, οι εναγόμενοι 1 καθ΄ όλη τη διάρκεια της συνδιαχείρισης ήταν κάτοχοι των εστιατορίων, είχαν κλειδιά και έλεγχαν τα εστιατόρια». Η περί τούτου πρόβλεψη, σημειώνω, βρίσκεται στην άλλη συμφωνία, δηλαδή το «Συμφωνητικόν Εγγραφον Διαχειρίσεως Επιχειρήσεως». Το άρθρο 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557, όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicontory Tr. Co Ltd
(1998)1(Γ) A.A.Δ. 1653, 1659). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Οι Ενάγοντες παρουσιάζουν και δεύτερο συμβόλαιο ημερ. 2.1.1995 που αφορά την ενοικίαση του υποστατικού από την Εναγόμενη
- Το συμβόλαιο αυτό φέρει ως ιδιοκτήτρια του υποστατικού την εταιρεία Napiana Hotel Apartments Ltd αντί την Ελένη Ανδρέα Θεωρή. Αφήνουν οι Ενάγοντες υπόνοιες ότι το ζήτημα αφορά σε κάτι το μεμπτό. Ο Εναγόμενος 2 δίδει την εξήγηση και σε κάθε περίπτωση το ζήτημα δεν αφορά την διένεξη μεταξύ των διαδίκων. Για ό,τι αξίζει, σημειώνω ότι στη συμφωνία «Συνδιαχείρισης», όρος 4, αναφέρεται στους ιδιοκτήτες των υποστατικών. Η χρήση του πληθυντικού δεν μπορεί να αφορά την Ελένη Ανδρέα Θεωρή. Σε ότι αφορά τις σχέσεις των διαδίκων, φαίνεται ότι επικράτησε σύγχυση στην πλευρά των Εναγομένων σε σχέση με την υπόσταση των δύο συμφωνιών ημερομηνίας 30.12.
- Στην επιστολή που οι δικηγόροι τους απέστειλαν στον τότε δικηγόρο του Ενάγοντα 2 αναφέρονται σε παραβιάσεις που αφορούν τόσο τη συμφωνία συνδιαχείρισης αλλά και παράπονα σε σχέση με την Ενάγουσα
- Γι΄ αυτό και ο δικηγόρος του Ενάγοντα 2 με επιστολή του ημερομηνίας 10.11.2014 τους υπενθύμισε ότι η Εναγόμενη 1 ήταν διοικητικός σύμβουλος και κατά 50% μέτοχος της Ενάγουσας
- Ότι υπάρχει σύγχυση επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο της παραγρ.20 της Ενορκης Δήλωσης του Εναγόμενου
- Ο ομνύοντας επισυνάπτει ως τεκμήριο (ΓΚ 6) τόσο το «Συμφωνητικόν Εγγραφον Διαχειρίσεως Επιχειρήσεως» όσο και τη «Συμφωνία Συνεργασίας - Συνδιαχείρισης». Στην επιχειρηματολογία ότι η Εναγόμενη 1 είχε το δικαίωμα να τερματίσει τη συνδιαχείριση, γίνεται παραπομπή στις πρόνοιες για ακύρωση που εμπεριέχονται στο «Συμφωνητικόν Εγγραφον Διαχειρίσεως Επιχειρήσεως» και όχι στη «Συμφωνία Συνεργασίας - Συνδιαχείρισης». Ο τερματισμός, που έγινε με την επιστολή των δικηγόρων της Εναγόμενης 1 ημερομηνίας 17.11.2014, αφορούσε τη συμφωνία «Συνδιαχείρισης» και όχι τη συμφωνία της Εναγομένης 1 με την Ενάγουσα
- Παρά το ότι η επιστολή απευθύνεται πέραν από τον Ενάγοντα 2 και στην Ενάγουσα 1 και εκφράζονται παράπονα και εναντίον της Ενάγουσας 1, ξεκάθαρα γίνεται αναφορά σε παραβιάσεις των παραγρ. 5, 7, 8, 9 και 10 της συμφωνίας συνδιαχείρισης η οποία και τερματιζόνταν. Το προαναφερθέν «Συμφωνητικόν Εγγραφον Διαχειρίσεως Επιχειρήσεως» δεν έχει παραγράφους με οιοδήποτε από τους πιο πάνω αριθμούς. Αυτή η συμφωνία δεν φαίνεται να έχει τερματιστεί. Τα δικαιώματα της Ενάγουσας 1 εκπηγάζουν από αυτή τη συμφωνία στην οποία η ίδια ήταν μέρος και όχι από τη συμφωνία «Συνδιαχείρισης» την οποία συνομολόγησαν η Εναγόμενη 1 και ο Ενάγοντας 2 και στην οποία η Ενάγουσα 1 δεν ήταν μέρος. Η συμφωνία δυνάμει της οποίας η Ενάγουσα 1 διαχειριζόταν την επιχείρηση στο επίδικο υποστατικό, δηλαδή το «Συμφωνητικόν Εγγραφον Διαχειρίσεως Επιχειρήσεως» δεν αναφέρεται να έχει τερματιστεί. Όπως προειπώθηκε, το «Συμφωνητικόν Εγγραφον Διαχειρίσεως Επιχειρήσεως» προνοούσε ότι η διάρκεια παραχωρήσεως της διαχειρίσεως και ισχύος της συμφωνίας θα ήταν όση και η διάρκεια ενοικιάσεως του υποστατικού από την Εναγόμενη 1 και ότι θα περιλάμβανε οιεσδήποτε μελλοντικές ανανεώσεις της συμφωνίας ενοικιάσεως. Προκύπτει από τα όσα αναφέρονται στην Ενορκη Δήλωση του Εναγόμενου 2 ότι η ιδιοκτήτρια του υποστατικού είχε καταχωρήσει την αίτηση Ε 21/2012 στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων για την έξωση της Εναγόμενης
- Η αίτηση αποσύρθηκε την 11.12.2014 μετά την παράδοση την 20.11.2014 μέρους του υποστατικού, δηλαδή του Ζ Italian Restaurant, στην ιδιοκτήτρια. Φαίνεται, όμως, ότι η συμφωνία ενοικίασης που η Εναγόμενη 1 είχε, εξακολουθεί να υφίσταται για το υπόλοιπο μέρος του υποστατικού που ήταν προηγουμένως το Avli Restaurant. Η Εναγόμενη 1 έχει παραχωρήσει άδεια χρήσης του μέρους που παρέμεινε υπό την ενοικίαση της σε τρίτο πρόσωπο το οποίο, όπως ο Εναγόμενος 2 εξηγεί, αφού το επαναφέρει στην προγενέστερη κατάσταση του και εξασφαλίσει τις σχετικές άδειες θα το λειτουργήσει ως εστιατόριο. Το γεγονός πως για το υποστατικό όπως διαμορφώθηκε σε δύο εστιατόρια εκκρεμεί δικαστικό διάταγμα κατεδάφισης και ότι τα δύο εστιατόρια δεν είχαν άδεια λειτουργίας από τον ΚΟΤ σημαίνει πως αυτά δεν μπορούν να λειτουργήσουν νόμιμα. Ως εκ τούτου, και σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, προκύπτει πως ακόμα και αν εκδοθούν τα εξαιτούμενα διατάγματα τα εστιατόρια δεν μπορούν να λειτουργήσουν άμεσα και στο εγγύς μέλλον. Οι όποιες τυχόν παραβιάσεις από την Ενάγουσα 1 της συμφωνίας της με την Εναγόμενη 1 δεν έδιδαν χωρίς άλλο, δηλαδή χωρίς να προηγηθεί τερματισμός της συμφωνίας, δικαίωμα στην τελευταία να εμποδίζει την Ενάγουσα 1 από του να διαχειρίζεται την επιχείρηση. Στην παραγρ. Α στο μέρος «ερμηνεία εγγράφου» αναφέρεται ότι με τη συμφωνία δεν δίδεται δικαίωμα κατοχής της επιχείρησης, η οποία παραμένει στην Εναγόμενη
- Όμως, εφόσον η διαχείριση της επιχείρησης αναμφίβολα προϋπόθετε την παρουσία της Ενάγουσας 1, διά των υπαλλήλων και αντιπροσώπων της, στο υποστατικό, έστω και αν η Εναγόμενη 1 δικαιούτο στην κατοχή του, η τελευταία δεν νομιμοποιείτο να εκδιώξει την Ενάγουσα 1 από αυτό. Η συμφωνία εμπεριέχει στις σελίδες 5 και 6 ρητούς όρους που αφορούν στην ακύρωση της. Αυτή δεν έχει ακυρωθεί. Επομένως, η αναφορά στις παραβιάσεις ή σε τυχόν άλλες ενέργειες που μπορεί να έδωσαν τη βάση για την καταχώρηση ποινικών υποθέσεων που να αφορούν το υποστατικό και τη χρήση του, δεν αλλοιώνει το πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου θα έπρεπε να κριθεί το επίδικο ζήτημα. Στη βάση του ότι η Ενάγουσα 1 συμβαλλόμενο μέρος στη σύμβαση ημερ. 30.12.2006, δικαιούτο στη διαχείριση της επιχείρησης του εστιατορίου Avli Restaurant, σύμβαση η οποία φαίνεται να παραμένει σε ισχύ, αυτή έχει καταδείξει ότι θα υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας σε αξίωση της να μην εμποδίζεται από του να διεκπεραιώνει τη διαχείριση της συγκεκριμένης επιχείρησης. Προς τούτο και να μην εκδιώκεται από το χώρο άσκησης της δραστηριότητας αυτής. Εάν η επιχείρηση του εστιατορίου Avli Restaurant υφίστατο στο χρόνο που οι Εναγόμενοι φέρονται παράνομα να εκδίωξαν την Ενάγουσα 1 από το υποστατικό τότε θα μπορούσε να διαταχθεί όπως επιτραπεί στην Ενάγουσα 1 να ανακτήσει τη συγκεκριμένη διαχείριση γιατί πέραν του ότι θα ήταν ίσως δύσκολο να κοστολογηθεί η ζημιά από την παύση της λειτουργίας του εστιατορίου, η φήμη και πελατεία του θα δεχόταν, ίσως, ανεπανόρθωτα πλήγματα. Όμως, εστιατόριο Avli Restaurant δεν λειτουργούσε πριν την επέμβαση των Εναγομένων. Οι Ενάγοντες επέλεξαν να μην εξηγήσουν πώς προέκυψε να λειτουργούν στο χώρο δύο εστιατόρια, κατά πόσο κάποιο ήταν στην ουσία το Avli Restaurant, κατά πόσο επρόκειτο για απλή μετονομασία ή στην ουσία δύο νέες επιχειρήσεις. Γεγονός παραμένει ότι αυτό που δυνάμει του εν ισχύει «Συμφωνητικού Εγγράφου Διαχειρίσεως Επιχειρήσεως» η Ενάγουσα 1 δικαιούται να διαχειρίζεται, είναι την επιχείρηση του Avli Restaurant η οποία δεν υφίσταται ως τέτοια. Δεν προσφέρθηκε μαρτυρία ότι κάποιο από τα Dragon Restaurant ή Ζ Italian Restaurant είναι η ίδια επιχείρηση με το Avli Restaurant. Αναμφίβολα τα εξαιτούμενα διατάγματα δεν στοχεύουν στη διατήρηση των δικαιωμάτων της Ενάγουσας 1, όπως προνοούνται στο «Συμφωνητικόν Εγγραφον Διαχειρίσεως Επιχειρήσεως» αλλά σε κάτι το διαφορετικό. Οι δικηγόροι των Εναγόντων υποστήριξαν στην αγόρευση τους ότι το «Συμφωνητικόν Εγγραφον Διαχειρίσεως Επιχειρήσεως» ήταν ενοικιαστήριο έγγραφο και πως η Ενάγουσα 1 υπενοικιάστρια είχε καταστεί θέσμια ενοικιάστρια του υποστατικού και συνεπώς δικαιούτο στην κατοχή του, αποσυνδέοντας το ζήτημα με την όποια επιχείρηση διεξαγόταν σε αυτό. Δεν μπορώ να αντικρύσω την περίπτωση παραγνωρίζοντας ότι η συμφωνία επί της οποίας η Ενάγουσα εδράζει την υπόθεση της αφορά στη διαχείριση συγκεκριμένης επιχείρησης που για λόγους που δεν εξήγησε δεν υφίσταται. Καταλήγω ότι υπό τις περιστάσεις δεν τηρούνται όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων όπως τα εξαιτούμενα. Σημειώνω περαιτέρω ότι με τον προβαλλόμενο λόγο ένστασης 6, αναφέρεται ότι δεν υπάρχει νόμιμη απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της Ενάγουσας 1 για να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή και υπό κρίση Αίτηση. Η Ενάγουσα 1 έχει δύο διευθυντές, τον Ενάγοντα 2 και την Εναγόμενη
- Η τελευταία δεν έχει δώσει τη συγκατάθεση της για την καταχώρηση της αγωγής. Στη συμφωνία συνδιαχείρισης αναφέρεται ότι ο Ενάγοντας 2 θα ορίζει ένα σύμβουλο της Ενάγουσας 1 και η Εναγόμενη 1 επίσης ένα σύμβουλο. Ο σύμβουλος που θα όριζε ο Ενάγοντας 2 θα ήταν «διευθύνων σύμβουλος». Σε κάποιο σημείο της συμφωνίας ονομάζεται και «Εκτελεστικός Διευθυντής». Δεν υπάρχει καμιά πρόνοια ότι ο «διευθύνων σύμβουλος» ή «Εκτελεστικός Διευθυντής» θα είχε νικώσα ψήφο στο διοικητικό συμβούλιο της Ενάγουσας
- Σε ηλεκτρονικό έγγραφο του Τμήματος του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ημερ. 8.11.2014 (ΓΚ 1 μέρος) αναφέρεται ότι οι διευθυντές της Ενάγουσας 1 είναι η Εναγόμενη 1 και ο Ενάγοντας 2 χωρίς καμιά διάκριση μεταξύ των δύο. Το ζήτημα έχει περαιτέρω προέκταση ενόψει και του γεγονότος πως ο Ενάγοντας 2 και η Εναγόμενη 1 κατέχουν το 50% των μετοχών της Ενάγουσας. Δηλαδή, ο Ενάγοντας 2 δεν έχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της Ενάγουσας 1 ώστε, έστω σε μεταγενέστερο χρόνο με απόφαση της γενικής συνέλευσης να μπορέσει να ελέγξει το διοικητικό συμβούλιο της Ενάγουσας
- Ο,τι ουσιαστικά εγείρεται είναι ότι τα ισχυριζόμενα συμφέροντα της Ενάγουσας 1, με δεδομένη την άρνηση της Εναγόμενης 1 να εξουσιοδοτήσει ή συναινέσει στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής, μπορούσαν να προωθηθούν μόνο με παράγωγη αγωγή στην οποία η Εταιρεία θα έπρεπε να συνενωθεί ως εναγόμενη. Στην Ελένη Λαμπή ανήλικη δια του πλησιεστέρου αυτής συγγενούς και φίλου και φυσικού κηδεμόνος του πατρός της Αρίσταρχου Λαμπή ν. Μιλτιάδους
(2007)1 (Β) Α.Α.Δ. 725, 731 εγέρθηκε κατά την έφεση ζήτημα νομιμοποίησης του ενάγοντα και αναφέρθηκε ότι η δικονομική οδός έγερσης του ήταν αίτηση για διαγραφή της αγωγής. Στην προκειμένη περίπτωση η Ενάγουσα 1 δεν είναι ξένη προς την Εναγόμενη 1 οντότητα και δεν μπορούν να παραγνωριστούν αδιαμφισβήτητα γεγονότα, δηλαδή η σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου και η μετοχική δομή της Ενάγουσας 1. Εχοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα, δηλαδή τον τρόπο που επιλέγηκε ώστε η εταιρεία να προωθήσει τα συμφέροντα της, θα απέκλινα από του να εκδώσω τα εξαιτούμενα διατάγματα. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγόντων, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αυτά θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.)............................. Χ.Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο