BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED ν. J AND CHR. LAND STORE ENTERPRISES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 837/2014, 5/12/2014

BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED ν. J AND CHR. LAND STORE ENTERPRISES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 837/2014, 5/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2014:A92 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 837/2014 Μεταξύ: BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED, από Λευκωσία Εναγόντων και

1. J AND CHR. LAND STORE ENTERPRISES LIMITED, αρ. Εγγραφής 202850, από Γλάδστωνος 131, Διαμ. 303, 3022, Λεμεσός
2. ΙΩΑΝΝΗ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, Α.Δ.Τ. 873184, από Σταθμό Σκαρίνου 7735, Κοφίνου, Λάρνακα
3. ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΡΟΚΑΤΣΗ, Α.Δ.Τ. 350095, από Τ.Θ. 57217, 3313 Λεμεσός Εναγόμενων 5 Δεκεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Ζαχαρία για Τσίτσιος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ σε αίτηση των Εναγόντων για απόφαση εναντίον του Εναγομένου 2 λόγω μη εμφάνισης στην αγωγή Με την παρούσα αγωγή, οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, €16.126,46 πλέον τόκο προς 14% ετησίως από 1.4.2014 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 1η Ιανουαρίου και 1η Ιουλίου εκάστου έτους, πλέον τόκους και έξοδα. Με την υπό κρίση αίτηση, οι Ενάγοντες αξιώνουν απόφαση εναντίον του Εναγόμενου 2 ως η Έκθεση Απαίτησης ένεκα της παράληψης του να εμφανιστεί στην αγωγή. Από το φάκελο της υπόθεσης, διαπιστώνω ότι επιδόθηκε δεόντως στον Εναγόμενο 2 επίσημο αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος και ότι αυτός δεν έχει εμφανιστεί μέχρι σήμερα στη διαδικασία. Με αυτό το δεδομένο προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει την απαίτηση τους εναντίον του Εναγόμενου 2, ώστε να δικαιούνται σε απόφαση ως η Έκθεση Απαίτησης. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων, περί τις 31.7.2007 συμφώνησαν όπως παρέχουν στους Εναγόμενους 1 τραπεζικές διευκολύνσεις υπό τύπο τρεχούμενου λογαριασμού με όριο παρατραβήγματος, ανοίγοντας προς όφελος των Εναγομένων 1, συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό. Συμφωνήθηκε δε όπως το εκάστοτε χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού χρεωνόταν με επιτόκιο ίσο προς το άθροισμα του βασικού επιτοκίου των Εναγόντων, που κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας ανερχόταν σε 4,50%, πλέον περιθώριο 3.75%, ήτοι συνολικό επιτόκιο 8.25%. Ο δε Εναγόμενος 2, σύμφωνα με τους Ενάγοντες, εγγυήθηκε, ομού και κεχωρισμένως με τον Εναγόμενο 3, τις υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 που προκύπτουν από την ως άνω συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται περαιτέρω ότι ένεκα υπερβάσεων και καθυστερήσεων που παρουσίαζε ο επίδικος λογαριασμός, οι Ενάγοντες κάλεσαν τους Εναγόμενους με επιστολή ημερομηνίας 26.5.2014 να εξοφλήσουν το οφειλόμενο υπόλοιπο εντός 21 ημερών και ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσης τους, μετά την πάροδο των 21 ημερών «το επιτόκιο που θα χρεώνεται στο ρηθέν τρεχούμενο λογαριασμό με αριθμό 043-11-013647 θα ανέρχεται σε 14% του τόκου κεφαλαιοποιούμενου την 1η Ιανουαρίου και την 1η Ιουλίου εκάστου έτους». Ένεκα, λένε, της μη συμμόρφωσης των Εναγομένων, τερμάτισαν τη λειτουργία του επίδικου λογαριασμού με επιστολή ημερομηνίας 15.6.2010, με την οποία πληροφορούσαν τους Εναγόμενους «ότι το χρεωστικό επιτόκιο του εν λόγω λογαριασμού είχε μετατραπεί σε 14% σταθερό από την 15.6.2010». Προς απόδειξη της απαίτησης τους, οι Ενάγοντες προσκόμισαν ένορκες δηλώσεις ημερομηνίας 18.9.2014 και 30.10.2014 του Μάριου Σωφρονίου καθώς και ένορκη δήλωση ημερομηνίας 10.11.2014 του Μιχάλη Στυλιανού, υπαλλήλων των Εναγόντων. Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 18.9.2014, ο ενόρκως δηλών υιοθέτησε και επανέλαβε το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης και επισύναψε ως τεκμήρια την συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού με όριο παρατραβήγματος ημερομηνίας 31.7.2007, τη συμφωνία εγγύησης ημερομηνίας 31.7.2007, αντίγραφα επιστολών ημερομηνίας 26.5.2010 και 15.6.2010 καθώς και κατάσταση λογαριασμού. Με την ένορκη δήλωση ημερομηνίας 30.10.2014, ο ενόρκως δηλών προσκομίζει αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμού για τον επίδικο λογαριασμό. Με την ένορκη δήλωση ημερομηνίας 10.11.2014 ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι με την επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 15.6.2010, οι Ενάγοντες τερμάτισαν τον λογαριασμό και «πληροφόρησ[αν] τους Εναγόμενους ότι το επιτόκιο έχει μετατραπεί σε 14% σταθερό από 15.6.2010». Επισυνάπτει δε αντίγραφα ανακοινώσεων στον ημερήσιο τύπο σε σχέση με μεταβολές στο βασικό επιτόκιο των Εναγόντων. Έχω διεξέλθει με προσοχή, τόσο τις ένορκες δηλώσεις όσο και τα τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτές. Προσεγγίζοντας το καθήκον της αξιολόγησης της μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί, έχω κατά νου ότι σε περιπτώσεις όπως η παρούσα όπου υπάρχει μόνο μια εκδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς τα γεγονότα - και αφού δεν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με τη αξιοπιστία του μάρτυρα - τότε αυτό που παραμένει προς εξέταση είναι το κατά πόσο η μαρτυρία είναι αρκετή για να αποδείξει την υπόθεση των Εναγόντων στο αναγκαίο επίπεδο[1]. Ενόψει του ότι η μαρτυρία που προσκόμισαν οι Ενάγοντες παραμένει αναντίλεκτη, δεν τίθεται θέμα αξιοπιστίας των ενόρκως δηλούντων. Συνεπώς, το κατά πόσο οι Ενάγοντες έχουν καταφέρει να αποδείξουν την υπόθεση τους εναντίον του Εναγόμενου 2 εξαρτάται από το περιεχόμενο του συνόλου της μαρτυρίας και των δικογραφημένων θέσεών τους. Από την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου, και η οποία παραμένει αναντίλεκτη, έχω ικανοποιηθεί αναφορικά με την υπογραφή της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού με όριο παρατραβήγματος ημερομηνίας 31.7.2007 και της συμφωνίας εγγύησης ιδίας ημερομηνίας. Έχω επίσης ικανοποιηθεί ότι οι Ενάγοντες παραχώρησαν το συμφωνημένο όριο παρατραβήγματος στους Εναγόμενους 1 και ότι κατά την ημερομηνία τερματισμού της συμφωνίας, ήτοι κατά την 15.6.2010, το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού των Εναγομένων 1 ανερχόταν σε €9.237,55, περιλαμβανομένων των τόκων μέχρι την ημερομηνία εκείνη. Το υπόλοιπο αυτό προκύπτει από την κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 30.10.2014 και από την επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 15.6.
4. Τέλος, έχω ικανοποιηθεί ότι ο Εναγόμενος 2 είχε εγγυηθεί τις υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 που προέκυπταν από τη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού με όριο παρατραβήγματος. Παραμένει το θέμα του αξιούμενου επιτοκίου. Επί αυτού αναφέρω τα ακόλουθα: (α) Η συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού με όριο παρατραβήγματος ημερομηνίας 31.7.2007, προνοούσε ότι το εκάστοτε οφειλόμενο υπόλοιπο θα χρεωνόταν με κυμαινόμενο επιτόκιο ίσο προς το εκάστοτε βασικό επιτόκιο των εναγόντων προσαυξημένο με περιθώριο 3,75% (παράγραφος 2(α) της συμφωνίας). Κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας, το βασικό επιτόκιο των Εναγόντων ήταν 4,5% και το συνολικό επιτόκιο ανερχόταν σε 8,25%. (β) Κατά τον χρόνο τερματισμού της συμφωνίας, το βασικό επιτόκιο των Εναγόντων ανερχόταν σε 5%. Αυτό προκύπτει από την δημοσίευση ημερομηνίας 14.11.2008, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 10.11.2014, με την οποία ανακοινώνεται η μείωση του βασικού επιτοκίου των εναγόντων από 5,25% σε 5% με ισχύ από 17.11.
5. Η δημοσίευση ημερομηνίας 17.3.2011, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην ίδια ένορκη δήλωση, δεν κρίνεται σχετική αφού αφορά περίοδο μεταγενέστερη του τερματισμού της συμφωνίας. (γ) Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 10.11.2014, ο ενόρκως δηλών, αναφερόμενος στο αξιούμενο επιτόκιο του 14% λέει ότι οι Ενάγοντες, «ασκώντας το συμβατικό τ[ους] δικαίωμα που απορρέει από την παράγραφο 2 της Συμφωνίας Τρεχούμενου αύξησ[αν] το Περιθώριο από 3.75% σε 9% και ειδοποίησ[αν] σχετικά προς τούτο τους Εναγόμενους με την επιστολή ημερομηνίας 26.5.2010». (δ) Έχω διεξέλθει με προσοχή την παράγραφο 2 της συμφωνίας. Η πρόνοια στην οποία αναφέρεται ο ενόρκως δηλών, δεν παρέχει απόλυτο δικαίωμα στους Ενάγοντες να μεταβάλλουν το περιθώριο του επιτοκίου. Αντίθετα, η όποια μεταβολή πρέπει να γίνεται «... within the framework of any currency and credit regulations in force for the time being, of the market circumstances and of the value of money.». (ε) Στην προκείμενη περίπτωση, δεν έχει τεθεί ενώπιον μου καμία μαρτυρία αναφορικά με τους νομισματικούς και πιστωτικούς κανόνες, τις συνθήκες της αγοράς και της αξίας του χρήματος, που ίσχυαν κατά τον Μάιο και Ιούνιο 2010 και στα πλαίσια των οποίων δικαιολογείται η αύξηση του περιθωρίου του επιτοκίου από 3,75% σε 9%. (στ) Παραπέμπω στην πρόσφατη απόφαση του Έντιμου Δικαστή Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. στην αγωγή 1331/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Marfin Popular Bank Co Ltd v
6. Ανδρέα Ανδρέου Χρ άλλως Ανδρέα Χρ. Ανδρέου κ.α., ημερομηνίας 30.10.2014, όπου αναλύοντας αντίστοιχη πρόνοια ανέφερε σχετικά: «Η μαρτυρία απέχει πολύ από του να ικανοποιήσει ότι η αύξηση σε 12,5% σε μια μέρα έγινε για λόγους «μέσα στα πλαίσια των νομισματικών και πιστωτικών κανόνων που ισχύουν κάθε φορά, των συνθηκών της αγοράς και της αξίας του χρήματος». Το αρχικό περιθώριο στο βασικό επιτόκιο της Τράπεζας ήταν 2% και η προσθήκη άλλων 6 μονάδων παραμένει μετέωρη και αδικαιολόγητη.» (ζ) Σημειώνω ότι οι Ενάγοντες ισχυρίζονται αύξηση του περιθωρίου από το συμφωνημένο ποσοστό του 3,75% σε 9%, ήτοι συνολική αύξηση 5,25%. Το ποσοστό αυτό υπερβαίνει ακόμα και την πρόνοια της συμφωνίας για χρέωση τόκου υπερημερίας επί καθυστερήσεων, που καθορίζεται από την παράγραφο 3 της συμφωνίας σε 5% επιπρόσθετα από το εκάστοτε ισχύον επιτόκιο. (η) Πέραν τούτου, στις επιστολές ημερομηνίας 26.5.2010 και 15.6.2010, οι Ενάγοντες δεν αναφέρονται και δεν ενημερώνουν τον Εναγόμενο 2 σχετικά με αύξηση του περιθωρίου του επιτοκίου. Γίνεται μόνο μια γενική αναφορά σε «interest rate», χωρίς να εξηγείται αν η αύξηση του επιτοκίου σε 14% αφορούσε μεταβολή στο βασικό επιτόκιο ή το περιθώριο ή αν αφορούσε χρέωση τόκου υπερημερίας. Ταυτόχρονα, σε καμία από τις δύο αυτές επιστολές οι Ενάγοντες δεν εξειδικεύουν και δεν ενημερώνουν τον Εναγόμενο 2, πως προέκυψε και πως δικαιολογείται η αύξηση του συνολικού επιτοκίου σε 14%, ένεκα νομισματικών και πιστωτικών κανονισμών, των συνθηκών της αγοράς και της αξίας του χρήματος που ίσχυαν κατά τον χρόνο εκείνο. Για τους πιο πάνω λόγους, με βάσει την προσκομισθείσα μαρτυρία, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται σε επιτόκιο 14% ετησίως επί του οφειλόμενου ποσού. Η αύξηση του περιθωρίου του επιτοκίου έγινε με τρόπο αντισυμβατικό και κατά συνέπεια, η συγκεκριμένη αξίωση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Όπως έχω ήδη αναφέρει, κατά τον χρόνο τερματισμού της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού, το χρεωστικό υπόλοιπο των Εναγομένων 1, την πληρωμή του οποίου ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε, ανερχόταν σε €9.237,55 και το βασικό επιτόκιο των Εναγόντων κατά τον ίδιο χρόνο ανερχόταν σε 5%. Το δε περιθώριο του επιτοκίου, ως καθορίστηκε στη συμφωνία, ανερχόταν σε 3,75%. Συνεπώς, εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου 2 για ποσό €9.237,55 πλέον τόκο προς 8,75% ετησίως από 15.6.2010 μέχρι εξόφλησης, με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 1η Ιανουαρίου και 1η Ιουλίου εκάστου έτους, πλέον €719 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον €21 έξοδα επίδοσης. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. [1] Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν Γιώργος Οικονόμου, ECLI:CY:AD:2014:A786, Πολιτική Έφεση 335/2009, ημερομηνίας 17.10.2014, Barry White v David Costaki Mavronicola, ως διαχειριστής της περιουσίας του Κωστάκη Δαβίδ Μαυρονικόλα