USB BANK PLC ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 554/2010, 22/12/2014

USB BANK PLC ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 554/2010, 22/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2014:A97 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 554/2010 Μεταξύ: USB BANK PLC Εναγόντων και

1. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ
2. ΠΑΤΕΡ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΒΙΩΣΑΣΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
3. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΒΙΩΣΑΣΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
4. ΜΑΡΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
5. ΠΑΤΕΡ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΝΤΩΝΤΙΟΥ Εναγόμενων Αίτηση των Εναγόντων ημερ. 20.11.14 για περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων 22 Δεκεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές: κα Κώστα δια Γιώργος Βασιλείου & Συνεργάτες Για Εναγόμενη 1: κα Χαραλάμπους για Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου Για Εναγόμενη 4: κ. Κουκούνης για Ανδρέας Κουκούνης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακρόαση της αγωγής έχει ήδη ξεκινήσει και στο εδώλιο βρίσκεται ο ΜΕ
6. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του, ο ΜΕ1 επιχείρησε να παρουσιάσει πιστωτική σημείωση για ποσό ΛΚ7.000 που, κατά τον ίδιο, αφορά συγκεκριμένη χρέωση στο λογαριασμό που διατηρούσαν οι Ενάγοντες σε σχέση με ισχυριζόμενη οφειλή της Εναγόμενης 1 προς αυτούς. Η προσπάθεια του προσέκρουσε σε ένσταση των συνηγόρων των Εναγομένων 1 και 4 καθ' ότι η εν λόγω χρεωστική σημείωση δεν είχε περιληφθεί στην ένορκη αποκάλυψη εγγράφων που είχε γίνει σε συμμόρφωση με σχετική διαταγή του Δικαστηρίου σε προγενέστερο στάδιο της διαδικασίας. Με την υπό κρίση αίτηση, οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων η οποία να συμπληρώνει την αρχική ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Κοσιή ημερομηνίας 13.6.
7. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, κατά την αρχική αποκάλυψη εγγράφων οι Ενάγοντες «λόγω αβλεψίας και έχοντας λανθασμένη αντίληψη δεν πρόσεξαν ότι υπήρχε και πιστωτική σημείωση η οποία ήταν στην κατοχή τους και ότι ήταν και είναι ικανή να στηρίξει την απαίτηση τους». Αναφέρεται επίσης ότι το έγγραφο του οποίου επιχειρείται η αποκάλυψη «είναι αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης». Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγομένων 1 και
8. Οι λόγοι ένστασης που προβάλλουν περιλαμβάνουν το ότι η αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα, ότι δεν είναι εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ότι η ενδεχόμενη έκδοση διατάγματος θα επηρέαζε τα νόμιμα δικαιώματα των εναγομένων. Να αναφέρω ότι έχω διεξέλθει με προσοχή το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων. Όπως είναι καλά γνωστό, η Δ.28 θ.1 παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια[1] να διατάξει τους διάδικους σε μια αγωγή να προβούν σε ένορκη αποκάλυψη των εγγράφων στην κατοχή ή τον έλεγχο τους και που είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα. Στην παρούσα αγωγή, σχετικό διάταγμα είχε εκδοθεί από το Δικαστήριο στις 6.3.
9. Ο σκοπός διαταγής για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων είναι να τεθούν ενώπιον της αντίδικης πλευράς τα έγγραφα επί των οποίων ένας διάδικος θα βασιστεί και που θα επικαλεστεί κατά την ακρόαση. Μέσω της αποκάλυψης αποτρέπεται ο αιφνιδιασμός κατά την ακροαματική διαδικασία της άλλης πλευράς, αλλά παρέχεται και η δυνατότητα στην άλλη πλευρά να εκτιμήσει σωστά τη δύναμη της υπόθεσης της ενόψει των εγγράφων που αποκαλύπτονται[2]. Όπως δε προκύπτει από τη νομολογία, εφόσον εκδοθεί διάταγμα αποκάλυψης, η υποχρέωση αποκάλυψης είναι συνεχής[3] και καλύπτει έγγραφα που αφορούν τα επίδικα θέματα άσχετα από το χρόνο κατά τον οποίο περιήλθαν σε γνώση ή στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο του διάδικου που έχει πρόθεση να τα παρουσιάσει κατά την ακρόαση[4]. Όπως καθορίζεται στην Δ.28 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παράλειψη συμμόρφωσης με διάταγμα αποκάλυψης συνεπάγεται την παρεμπόδιση διαδίκου να παρουσιάσει ως μαρτυρία έγγραφο το οποίο δεν αποκάλυψε. Όμως η απαγόρευση προσαγωγής κατά την ακρόαση εγγράφων τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν ενόρκως παρά την έκδοση σχετικού διατάγματος δεν είναι απόλυτη. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.28 θ.3, μπορεί να επιτραπεί η παρουσίαση ως μαρτυρίας τέτοιων εγγράφων με άδεια του Δικαστηρίου και εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι το μέρος που επιχειρεί να τα παρουσιάσει «had sufficient excuse for so failing». Η νομολογία επιβεβαιώνει ότι, εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι έχει καταδειχθεί επαρκής δικαιολογία (sufficient excuse) για τη μη συμπερίληψη εγγράφων στην αρχική αποκάλυψη, μπορεί να επιτρέψει σε ένα διάδικο να προβεί σε αποκάλυψη περαιτέρω εγγράφων[5]. Η σχετική άδεια μπορεί να δοθεί υπό όρους τους οποίους το Δικαστήριο κρίνει εύλογους. Η δυνατότητα αυτή ενυπάρχει τόσο σε σχέση με έγγραφα τα οποία δεν βρίσκονταν στην κατοχή του συγκεκριμένου διάδικου κατά τον χρόνο της αρχικής αποκάλυψης αλλά και σε έγγραφα που, ενώ βρίσκονταν στην κατοχή του διάδικου, είτε από λάθος είτε από αβλεψία δεν αποκαλύφθηκαν[6]. Στην παρούσα περίπτωση, σημειώνω ότι το έγγραφο του οποίου επιχειρείται η αποκάλυψη προϋπήρχε της αρχικής ένορκης δήλωσης αποκάλυψης. Παρά το γεγονός αυτό, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, δίδεται κάποια εξήγηση αναφορικά με το γιατί δεν συμπεριλήφθηκε στην αρχική αποκάλυψη. Διακρίνω επίσης ότι το συγκεκριμένο έγγραφο είναι σχετικό με την απαίτηση των Εναγόντων[7]. Θεωρώ ότι η δικαιολογία των Εναγομένων για τη μη αποκάλυψη των επιπρόσθετων αυτών εγγράφων ενωρίτερα δεν είναι απόλυτα ικανοποιητική. Όμως, σύμφωνα με την νομολογία, μια «επαρκής» (sufficient) δικαιολογία είναι αρκετή για να δοθεί άδεια για περαιτέρω αποκάλυψη[8]. Ο πήχης δεν έχει τεθεί ιδιαίτερα ψηλά και με όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου καταλήγω ότι η δικαιολογία που έχει παρασχεθεί είναι επαρκής. Για τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων ώστε να αποκαλυφθεί πιστωτική σημείωση για ποσό Λ.Κ.7.
10. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης να καταχωρηθεί εντός 10 (δέκα) ημερών από σήμερα. Παραμένει το θέμα των εξόδων. Η Αίτηση καταχωρήθηκε πολύ καθυστερημένα αφού το αρχικό διάταγμα αποκάλυψης εκδόθηκε στις 6.3.2012 και η αρχική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων των Εναγομένων καταχωρήθηκε στις 13.6.
11. Η ευθύνη για την καθυστέρηση βαραίνει αποκλειστικά και μόνο τους Ενάγοντες. Ο κάθε διάδικος έχει την υποχρέωση να συμμορφώνεται με συνέπεια και έγκαιρα με τις δικονομικές του υποχρεώσεις και δεν είναι ορθό ούτε και δίκαιο να αποκομίζει οποιοδήποτε όφελος από την πλημμέλεια, αδιαφορία ή ασυνέπεια του. Επομένως θεωρώ ότι παρά την επιτυχία της αίτησης, οι Ενάγοντες δεν πρέπει να επιβραβευθούν με την επιδίκαση εξόδων υπέρ τους. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 και 4 και εναντίον των Εναγόντων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Τυλληρή ν Λαϊκής Τράπεζας Λτδ