Γεωργίας Χαραλάμπους κ.α. ν. Κωνσταντίνου Μιχαήλ Λουκά κ.α., Αρ.Αγωγής: 1716/2014, 29/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A26 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ.Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 1716/2014 Μεταξύ: 1.Γεωργίας Χαραλάμπους 2.Ελένης Χαραλάμπους Εναγουσών και 1.Κωνσταντίνου Μιχαήλ Λουκά 2.Γεώργιου Κωνσταντίνου Λουκά 3.Χρυστάλλας Παπαδοπούλου 4.Ανδρέα Πέτσα 5.Σταύρου Δ.Σταυρίδη Εναγομένων ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ.24.3.2014 και προσωρινό διάταγμα ημερ.24.3.2014 Ημερομηνία: 29 Ιανουαρίου 2015 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για τις Ενάγουσες/Αιτήτριες: Ο κ.Κ.Ευσταθίου Για τους Εναγόμενους 1,2,3/Καθ'ων η Αίτηση: Ο κ.Σ.Κώστα -------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή τους, η οποία καταχωρήθηκε με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στις 24.3.2014, οι Ενάγουσες αξιώνουν τις θεραπείες που αναφέρονται στις παραγράφους Α-Ζ της οπισθογράφησης. Στις αξιώσεις αυτές περιλαμβάνονται οι κάτωθι: «Α.Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την ακύρωση των εγγραφών των κάτωθι περιγραφομένων ακινήτων επ'ονόματι των Εναγομένων 1, 2 και 3, καθότι αυτές έγιναν από τις Ενάγουσες (εν αγνοία τους) προς τους Εναγόμενους 1,2 και 3 κατόπιν ή/και δυνάμει πληρεξουσίων εγγράφων ημερομηνίας 8.2.2013 υπό του Εναγομένου 4 και με την πιστοποίηση αυτών από τον Εναγόμενο 5 δυνάμει δόλου ή/και απάτης ή/και συνομωσίας μεταξύ όλων των Εναγομένων. Περιγραφή Ακινήτων 1.Χωράφι με αριθμό εγγραφής 3/157, Φ/Σχ.31/01W2, τεμάχιο 185, εκτάσεως 9 δεκάρια και 207 τ.μέτρα, τοποθεσία "Λαούδια" κείμενο στο Γέρι της Επαρχίας Λευκωσίας, μερίδιο το όλο, ιδιοκτησία της Ενάγουσας
- 2.Χωράφι με αριθμό εγγραφής 8/213, Φ/Σχ.30/32Ε2, τεμάχιο 283, εκτάσεως 8 δεκάρια και 352 τ.μέτρα, τοποθεσία "Πούμπουρος" κείμενο στο Γέρι της Επαρχίας Λευκωσίας, μερίδιο το όλο, ιδιοκτησία της Ενάγουσας
- Β.Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την επανεγγραφή επ'ονόματι της Ενάγουσας 1 του ακινήτου που περιγράφεται στην παράγραφο 1 ανωτέρω τεμάχιο 185 και επ'ονόματι της Ενάγουσας 2 το ακίνητο που περιγράφεται στην παράγραφο 2 ανωτέρω τεμάχιο 283, ως οι νόμιμες ιδιοκτήτριες των εν λόγω ακινήτων.» Με τη μονομερή αίτηση τους, ημερ.24.3.2014, οι ενάγουσες/αιτήτριες αιτήθηκαν και εξασφάλισαν μονομερώς διάταγμα που απαγορεύει στους εναγόμενους 1, 2 και 3 να πωλήσουν, μεταβιβάσουν ή κατ'άλλο τρόπο αποξενώσουν, υποθηκεύσουν, επιβαρύνουν, εκμισθώσουν ή καθ'οιονδήποτε άλλο τρόπο διαθέσουν ή επιβαρύνουν τα ως άνω αναφερόμενα επίδικα ακίνητα μέχρι τελείας εκδίκασης της παρούσας αγωγής ή άλλης διαταγής του Δικαστηρίου. Η νομική βάση της αίτησης εδράζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60και στη Δ.48 θθ.1, 2 και 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης, με βάση το οποίο οι ενάγουσες εξασφάλισαν το ως άνω προσωρινό διάταγμα, αποτελεί η ένορκη δήλωση της ενάγουσας 2, ημερ.24.3.2014, και τα εις αυτήν συνημμένα τεκμήρια. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται στα επίδικα τεμάχια και στο πως αυτή και η αδελφή της έμαθαν ότι αυτά μεταβιβάστηκαν επ'ονόματι των εναγομένων 1, 2 και 3, καθώς και άλλα ακίνητα τους επ'ονόματι άλλου τρίτου προσώπου. Με λεπτομέρεια αναφέρει επίσης το πώς υπέγραψαν πληρεξούσια προς τον εναγόμενο 4 με πιστοποίηση του εναγομένου 5 και το πώς θεωρούν ότι οι εν λόγω μεταβιβάσεις των επίδικων ακινήτων αποτελούν προϊόν συνομωσίας όλων των εναγομένων να τις εξαπατήσουν. Στη βάση όλων όσων εξηγεί είναι που η ενόρκως δηλούσα ζητά την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στη βάση των δέκα λόγων που συγκεκριμενοποιούνται στο σώμα της ένστασης, ημερ.28.4.2014, και με βάση τους ισχυρισμούς του εναγόμενου 1 στην ένορκη δήλωση του, ημερ.28.4.2014, οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 φέρουν ένσταση στην αίτηση και προσωρινό διάταγμα, ζητώντας την ακύρωση του. Ο ενόρκως δηλών ουσιαστικά απορρίπτει τους ισχυρισμούς της ενάγουσας 2, θέτοντας τους δικούς του ισχυρισμούς σε σχέση με τα γεγονότα. Περιγράφει με λεπτομέρεια πως εξελίχθηκε η επίδικη συναλλαγή για να εισηγηθεί ότι σε καμία περίπτωση δεν είχαν λόγους να πιστεύουν ότι αγόραζαν σε εξευτελιστική τιμή τα ακίνητα. Ο ενόρκως δηλών αναφέρθηκε επίσης σε παράπονο του προς της επίτροπο διοικήσεως σε σχέση με τη στάση του Κτηματολογίου, ενώ παράλληλα αναφέρεται σε παραλείψεις των εναγουσών ως προς την αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Είναι γενικά η θέση των εναγομένων 1, 2 και 3 ότι ουδόλως εμπλέκονται σε οποιαδήποτε συνωμοσία ή δόλο ή απάτη και ότι είναι καλόπιστοι αγοραστές. Στην καθυστέρηση της διεκπεραίωσης της παρούσας διαδικασίας συνέτειναν ενδιάμεση διαδικασία για αντεξέταση της ενάγουσας 2, καθώς επίσης η απόσυρση του αρχικού συνηγόρου των εναγουσών και ο διορισμός νέου συνηγόρου γι'αυτές. Τελικά, παρά την ύπαρξη σχετικού διατάγματος αντεξέτασης, η ενάγουσα 2/ενόρκως δηλούσα δεν αντεξετάστηκε και η ακροαματική διαδικασία περιορίστηκε στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Οι δε δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου την επιχειρηματολογία τους προς υποστήριξη ο κάθε ένας των δικών του θέσεων. Έχω με μεγάλη προσοχή μελετήσει το περιεχόμενο των αγορεύσεων στην ολότητα τους. Οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα βάσει του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 είναι πολύ καλά γνωστές και έχουν διαμορφωθεί, διατυπωθεί και αναλυθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. [βλέπε, μεταξύ άλλων, Acropol Shipping Co Ltd & other v. Rossis
(1975)1 C.L.R.38, Constantinides ν. Μακρυγιώργου κ.ά.
(1978)1 C.L.R.585, Μ&Μ Transport v. Εταιρεία Αστικών Λεωφορείων Λεμεσού Λτδ
(1981)1 C.L.R.605, Odysseos v. Pieris Estates κ.ά.
(1982)1 Α.Α.Δ.557. Τρεις είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος με βάση την πιο πάνω νομολογία.
(1)Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δίκη. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ότι επιβάλλει οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
(2)Να εμφανίζεται πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά πάντως κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων.
(3)Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Επιπρόσθετα το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει ένα διάταγμα, όπως αναφέρεται στην υπόθεση Bacardi v. Vinco, Π.Ε.9295, ημερ.18.7.1996. Είναι καλά γνωστό ότι στο στάδιο της ακρόασης της αίτησης θα πρέπει να αποφεύγεται η ενασχόληση με τους αντικρουόμενους ισχυρισμούς των διαδίκων και η επακόλουθη κατάληξη σε συμπεράσματα. Οι νομολογιακά καθιερωμένες προϋποθέσεις έκδοσης του ενδιάμεσου διατάγματος, θα πρέπει να εκπηγάζουν από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και τα στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της συγκεκριμένης διαδικασίας. Η έρευνα του Δικαστηρίου θα πρέπει να σταματά στο σημείο που επιτρέπει τη διαπίστωση της ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας. Πρέπει συνεπώς να προσδιορίσω, όπως τονίστηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ.263, ότι το Δικαστήριο δεν κάνει αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας, ούτε οδηγείται σε εξαγωγή συμπερασμάτων αξιοπιστίας γιατί αυτό θα συμβεί κατά το στάδιο της δίκης (βλ. επίσης Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D., Πολ.Έφ.10042, ημερ.23.2.1999). Το τι, φυσικά, θα πρέπει να διαχωριστεί είναι ακριβώς η αναγκαιότητα εξέτασης από το Δικαστήριο κατά πόσο τα ενώπιον του στοιχεία ικανοποιούν τις σχετικές προϋποθέσεις που αναφέρονται ανωτέρω. Ανάλογες προϋποθέσεις τίθενται σε σχέση με τέτοια διατάγματα όταν έχουν ως βάση το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, σε σχέση με αντικείμενο της αγωγής. Ένας από τους λόγους ένστασης των εναγομένων 1, 2 και 3 είναι ότι οι αιτήτριες δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν προέβησαν σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και/ή απέκρυψαν γεγονότα και/ή παραπλάνησαν το Δικαστήριο αναφορικά με το περιεχόμενο εγγράφων που παρουσίασαν ως τεκμήρια και/ή παραπλάνησαν το Δικαστήριο σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα. Βάση για την εν λόγω εισήγηση φαίνεται ουσιαστικά να αποτελεί το ότι, σύμφωνα με τον εναγόμενο 1, ήταν αδύνατον, τουλάχιστο για τη συμφωνία πώλησης, Τεκμήριο 3, να είχε γίνει απόπειρα κατάθεσης της στο Κτηματολόγιο κατά το Δεκέμβριο 2013, αφού η χαρτοσήμανση της έγινε τον Ιανουάριο
- Επίσης, το ότι απέκρυψαν από το Δικαστήριο το γεγονός ότι ο αναφερόμενος κ.Πολυκάρπου φαίνεται να συμφώνησε να αγοράσει έναντι του ποσού των €80.000,00, όχι μόνο το τεμάχιο 221, αλλά και το τεμάχιο 185 που είναι ένα από τα επίδικα ακίνητα. Ο εναγόμενος 1/ενόρκως δηλών, παραπέμπει στην κατ'ισχυρισμόν αξία του τεμαχίου 185 (με βάση την εκτίμηση του Κτηματολογίου) σε €90.000,00 και στο ότι το τεμάχιο 221 διαφημιζόταν να είναι αξίας €1,400.000,00 για να εισηγηθεί ότι οι ενάγουσες δεν φαίνονται να ενοχλούνται από την πώληση και των δύο τεμαχίων προς τον Πολυκάρπου για €80.000,
- Οι σχετικοί με το εν λόγω σημείο ισχυρισμοί της ενάγουσας 2 στην ένορκη της δήλωση έχουν ως εξής. «5.Περί το τέλος Νοεμβρίου αρχές Δεκεμβρίου του 2013 μας επισκέφθηκε στο σπίτι μας εμένα και την αδελφή μου Ενάγουσα 1 κάποιος κύριος Ανδρέας Πολυκάρπου και μας ανέφερε ότι κατά ή περί την 26/8/2013 υπόγραψε Πωλητήριο Έγγραφο με πωλητή τον Εναγόμενο 4 και αγοραστή τον ίδιο, δυνάμει του οποίου αγόρασε το πιο πάνω περιγραφόμενο κτήμα μου τεμάχιο 283 αντί του ποσού των €50.000,00 και ότι κατέβαλε στον Εναγόμενο 4 ως προκαταβολή το ποσό των €30.000,
- Αντίγραφο του εν λόγω Πωλητηρίου Εγγράφου επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1 και του αντίστοιχου τίτλου ιδιοκτησίας ως Τεκμήριο
- 6.Επίσης ο κύριος Ανδρέας Πολυκάρπου μας ανέφερε ότι κατά ή περί τις 4/9/2013 υπόγραψε και δεύτερο Πωλητήριο Έγγραφο με πωλητή τον Εναγόμενο 4 και αγοραστή τον ίδιο, δυνάμει του οποίου αγόρασε το κτήμα με αριθμό εγγραφής 2/159, Φ/Σχ.30/16W1, τεμάχιο 221, εκτάσεως 17568 τ.μέτρα, τοποθεσία "Πούγερος" κείμενο στο Γέρι της Επαρχίας Λευκωσίας, ιδιοκτησία εμού και της αδελφής μου Ενάγουσας 1 ανά ½ μερίδιο εκάστη, αντί του ποσού των €80.000,00 και ότι κατέβαλε στον Εναγόμενο 4 ως προκαταβολή το ποσό των €23.000,
- Αντίγραφο του εν λόγω Πωλητηρίου Εγγράφου επισυνάπτω ως Τεκμήριο 3 και του αντίστοιχου τίτλου ιδιοκτησίας ως Τεκμήριο
- 7.Ο κ.Ανδρέας Πολυκάρπου μας ανέφερε επίσης ότι μετέβη στο Κτηματολόγιο να καταθέσει τα πιο πάνω Πωλητήρια Έγγραφα, Τεκμήριο 1 και Τεκμήριο 3, πλην όμως διαπίστωσε ότι, το κτήμα μου Τεμάχιο 283 πωλήθηκε και μεταβιβάστηκε στους Εναγομένους 1, 2 και 3 και το κτήμα τεμάχιο 221 συνιδιοκτησία ανά ½ μερίδιο με την αδελφή μου Ενάγουσα 1, πωλήθηκε σε κάποιο Ανδρέα Μήλα, ο οποίος και κατέθεσε στο Κτηματολόγιο το σχετικό πωλητήριο έγγραφο. 8.Τόσον εγώ όσο και η αδελφή μου Ενάγουσα 1 εξεπλάγημεν για τα όσα μας ανέφερε ο κ.Ανδρέας Πολυκάρπου και του δηλώσαμε ότι ουδέποτε δώσαμε οδηγίες ή/και εντολή στον Εναγόμενο 4 να προβεί στη πώληση οποιουδήποτε κτήματος μας, ούτε επίσης επικοινώνησε ποτέ μαζί μας να μας ενημερώσει για τις ενέργειες και πράξεις του. Βεβαίως ούτε και μας κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό που είσπραξε από τον κ.Ανδρέα Πολυκάρπου, ως αυτός ισχυρίστηκε. 9.Ενόψει των πιο πάνω κατά ή περί την 9/12/2013 τόσον εγώ όσο και η αδελφή μου υποβάλαμε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας αίτηση για χορήγηση σε μένα όσο και στη αδελφή μου Ενάγουσα 1 Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας δικής μου και της αδελφής μου Ενάγουσας
- 10.Μετά που λάβαμε τα Πιστοποιητικά Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας διαπίστωσα τόσον εγώ όσο και η αδελφή μου Ενάγουσα 1, ότι ο Εναγόμενος 4 πώλησε το πιο πάνω περιγραφόμενο κτήμα μου τεμάχιο 283 στους Εναγομένους 1, 2 και 3 στις 12/9/2013 και μεταβιβάστηκε στο όνομα των Εναγομένων 1,2 και 3 στις 14/10/
- Δηλωθείσα τιμή πώλησης το ποσό των €22.000,00 και αποδεχθείσα αγοραία αξία από το Κτηματολόγιο το ποσό των €75.000,
- 11.Επίσης διαπίστωσα τόσον εγώ όσο και η αδελφή μου Ενάγουσα 1, ότι το πιο πάνω περιγραφόμενο κτήμα της αδελφής μου Ενάγουσας 1 τεμάχιο 185, ο Εναγόμενος 4 το πώλησε επίσης στους Εναγομένους 1, 2 και 3 στις 12/9/2013 και μεταβιβάστηκε στο όνομα τους στις 15/11/
- Αντίγραφο του Πιστοποιητικού Έρευνας της Ακίνητης Περιουσίας μου επισυνάπτω ως Τεκμήριο
- Επίσης έχω στη κατοχή μου αντίγραφο του Πιστοποιητικού Έρευνας της Ακίνητης Περιουσίας της αδελφής μου Ενάγουσας 1 και το επισυνάπτω ως Τεκμήριο
- 12.Στα Τεκμήρια 5 και 6 φαίνεται και η πώληση του πιο πάνω περιγραφομένου κτήματος τεμάχιο 221 συνιδιόκτητο με την αδελφή μου Ενάγουσα 1 ανά ½ μερίδιο, σε κάποιον Ανδρέα Μήλα. Επίσης, φαίνεται και η Πώληση του οικοπέδου της αδελφής μου Ενάγουσας 1 με αριθμό εγγραφής 13/878, Φ/Σχ.21/390504, τεμάχιο 750, εκτάσεως 488 τ.μέτρα, τοποθεσία "Κοντά στο Χωριό" κείμενο στο Καϊμακλί Λευκωσίας, μερίδιο το όλο, στο ίδιο πρόσωπο τον Ανδρέα Μήλα. Και τα δύο πωλητήρια έγγραφα ο αγοραστής τα κατάθεσε στο Κτηματολόγιο.» Οι παράμετροι του θέματος προσδιορίζονται στην αγγλική υπόθεση Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 W.L.R.1350 η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ.248 και επίσης στην υπόθεση Timberland v. Evans, Πολ.Έφ.9776, ημερ.29.5.1998. Η αυστηρότητα αντικρίζεται γιατί η έκδοση διατάγματος μονομερώς ενεργεί κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, ότι δηλαδή ένα θέμα αποφασίζεται αφού ακουστούν και οι δύο πλευρές. Στην υπόθεση Γρηγορίου (ανωτέρω) τονίζεται το καθήκον του αιτητή, λόγω του στοιχείου της υψίστης πίστεως που καλύπτει αιτήσεις αυτής της μορφής, για αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων. Σημειώνεται δε, ότι παράλειψη παρουσίασης τέτοιων γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Το στοιχείο δε της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ.598). Η αποκάλυψη των πραγματικών και ουσιωδών γεγονότων πρέπει να είναι πλήρης και δίκαιη (full and fair). Συνακόλουθα το τι προκύπτει είναι ότι η σχετική αρχή δεν εφαρμόζεται μόνο όπου ένας αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα αλλά και όπου αυτά εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλιπής ή παραπλανητικός, ανεξάρτητα αν αυτό γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd, Πολ.Έφ.211/2010, ημερ.14.7.2011, αναφέρονται τα εξής: «Αποτελεί πλέον αξίωμα ότι αν ένας αιτητής δεν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα είναι ακυρώσιμο χωρίς να εξεταστεί από το Δικαστήριο η ουσία της υπόθεσης. Αυτό διότι ένα προσωρινό διάταγμα έχει τις καταβολές του στο δίκαιο της επιείκειας και η μονομερής αίτηση που εισάγεται θεωρείται υψίστης πίστεως («uberrima fides»). (Δέστε τις υποθέσεις Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 W.L.R.1350, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ.248, 269-70 και Ahmad Zein v. Παράσχος κ.Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ.606). Η συνολική εικόνα που μεταδίδεται μέσα από την μονομερή αίτηση πρέπει να είναι ορθή στη βάση της χωρίς παραπλάνηση (Χαραλάμπους ν. Petros Michael Exclusif Ltd
(2004)1 A.A.Δ.1953). Έχει επίσης σημασία το πόσο ουσιώδες είναι το τυχόν μη αποκαλυφθέν στοιχείο και κατά πόσο αυτό θα επηρέαζε ή όχι το Δικαστήριο στην έκδοση του διατάγματος.» Επιστρέφοντας στην υπό κρίση υπόθεση μας, προκύπτει όντως ότι το Τεκμήριο 3 χαρτοσημάνθηκε στις 3.1.2014, επομένως δεν θα μπορούσε να κατατεθεί στο Κτηματολόγιο πριν το χρόνο που ο Ανδρέας Πολυκάρπου επισκέφθηκε τις ενάγουσες περί το τέλος Νοεμβρίου, αρχές Δεκεμβρίου
- Προκύπτει, επίσης, (ακόμη πιο ουσιαστικό) ότι ενώ από το Τεκμήριο 3 φαίνεται όντως (ούτε έτυχε αμφισβήτησης με οποιονδήποτε τρόπο) να πωλούνται τόσο το τεμάχιο 185 (επίδικο) όσο και το αναφερόμενο τεμάχιο 221, στους ισχυρισμούς της ενάγουσας 2 γίνεται αναφορά μόνο σε πώληση του τεμαχίου 221 για €80.000,
- Παράλληλα δε, στο Τεκμήριο 3 κιτρινίζεται με φωσφόρο μόνο το τεμάχιο
- Δέχομαι, συνεπώς, ότι παρουσιάστηκε διαφορετική εικόνα πραγμάτων. Πόσο ουσιώδες είναι το ως άνω γεγονός; Θα επηρέαζε ή όχι το Δικαστήριο στην έκδοση του διατάγματος; Όπως διαφαίνεται από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, το μόνο στοιχείο που προβάλλεται εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 ώστε να υποστηρίζει τη θέση ότι πρόκειται περί συνωμοσίας και απάτης όλων των εναγομένων είναι, ως αναφέρεται στην παρά.16 της ένορκης δήλωσης, ότι: «Έχω λόγους να πιστεύω ότι στη συνωμοσία για απάτη εις βάρος μου και εις βάρος της αδελφής μου, ενάγουσας 1, είναι αναμεμειγμένοι και οι εναγόμενοι 1, 2 και
- Για το δικό μου κτήμα, τεμάχιο 283, δήλωσαν τιμή πώλησης το ποσό των €22.000,00, ενώ το Κτηματολόγιο το εκτίμησε για σκοπούς μεταβίβασης στο ποσό των €75.000,00, δηλαδή πέραν του τριπλασίου. Για το κτήμα της αδελφής μου ενάγουσας 1, τεμάχιο 185, δήλωσαν τιμή πώλησης το ποσό των €30.000,00, ενώ το κτηματολόγιο το εκτίμησε για σκοπούς μεταβίβασης στο ποσό των €90.000,00, δηλαδή το τριπλάσιο.» Διαφαίνεται επίσης ότι οι ενάγουσες δεν έχουν οποιονδήποτε παράπονο από τον Ανδρέα Πολυκάρπου αφού δεν περιλαμβάνεται καν στην αναφορά της ενάγουσας 2 για άλλη αγωγή εναντίον των εναγομένων 4, 5 και κάποιου Ανδρέα Μήλα σχετικά με το τεμάχιο
- Δεδομένων τούτων, θεωρώ ότι η παρουσίαση της εικόνας πραγμάτων ως εμφαίνεται ανωτέρω, ότι δηλαδή ο Ανδρέας Πολυκάρπου αγόρασε το τεμάχιο 221 για €80.000,00 και μετά από έρευνα στο Κτηματολόγιο ανακαλύφθηκε ότι πωλήθηκε το τεμάχιο 185, ενώ ο Ανδρέας Πολυκάρπου αγόρασε και το τεμάχιο 185 μαζί με το τεμάχιο 221 για €80.000,00, μεταδίδει παραπλανητική εικόνα στο Δικαστήριο. Ιδιαίτερα, στη βάση της έμφασης που δίνεται στη διαφορά τιμής. Η εν λόγω απόκρυψη παραπέμπει σε προσπάθεια υποστήριξης της θέσης των εναγουσών περί εμπλοκής και των εναγομένων 1, 2 και 3 στην κατ'ισχυρισμό απάτη και συνωμοσία. Κρίνω το συγκεκριμένο στοιχείο ως ουσιώδες και ότι θα επηρέαζε το Δικαστήριο στην έκδοση του διατάγματος. Είμαι της άποψης ότι ο τρόπος με τον οποίο οι αιτήτριες παρουσίασαν τα ως άνω γεγονότα είναι παραπλανητικός και δεν ικανοποιεί το καθήκον υψίστης πίστης το οποίο οι αιτήτριες είχαν προσερχόμενες στο Δικαστήριο σε αναζήτηση μονομερώς θεραπείας. Η ως άνω κατάληξη μου έχει ως αποτέλεσμα το εκδοθέν διάταγμα να καθίσταται ακυρώσιμο, χωρίς το Δικαστήριο να εξετάσει περαιτέρω την παρούσα αίτηση. Στη βάση αυτού είναι που δεν προχωρώ να εξετάσω το κατά πόσο το εκδοθέν διάταγμα θα έπρεπε να ακυρωθεί λόγω μη ικανοποίησης της προϋπόθεσης του κατ'επείγοντος ή το κατά πόσο δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 με βάση τα όσα αναφέρονται ως γεγονότα από τον εναγόμενο 1 στην ένορκη του δήλωση και δεν αμφισβητήθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο από τις ενάγουσες. Κατά συνέπεια και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η παρούσα αίτηση απορρίπτεται και το προσωρινό διάταγμα ημερ.24.3.2014 ακυρώνεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης θα βαρύνουν τις ενάγουσες/αιτήτριες, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος. (Υπ.) ........... Μ.Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο