← Κύπρος

Αναφορικά με την Έλλη Ποξιαλιάν, Αρ. Διαχείρισης: 446/08, 16/1/2015

Αναφορικά με την Έλλη Ποξιαλιάν, Αρ. Διαχείρισης: 446/08, 16/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗΣ ΔΙΑΘΗΚΩΝ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Διαχείρισης: 446/08 Αναφορικά με την Έλλη Ποξιαλιάν, τέως από τον Άγιο Δομέτιο ----------------------- Αίτηση ημερ. 12.5.2014 για αναθεώρηση καταλόγου εξόδων 16 Ιανουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Αιτητής κ. Πέτρος Πετράκης - Εκτελεστής της διαθήκης του Ζ. Ποξιαλιάν, εκ των κληρονόμων της αποβιωσάσης. Για Καθ΄ ου η αίτηση - Διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης: κ. Παναγιώτης Παπαγεωργίου για Π. Παπαγεωργίου & Σία. ­­­­­­­­ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο δικηγόρος και αιτητής κ. Πέτρος Πετράκης είναι εκτελεστής της διαθήκης και διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Ζ. Ποξιαλιάν. Ο Ζ. Ποξιαλιάν (και μετά θάνατο οι κληρονόμοι της περιουσίας του) είναι εκ των κληρονόμων της πρώην συζύγου του, επίσης αποβιωσάσης, Έλλης Ποξιαλιάν. Ο καθ' ου η αίτηση είναι εκτελεστής της διαθήκης και διαχειριστής της περιουσίας της Έλλης Ποξιαλιάν. Στα πλαίσια της διαχείρισης της τελευταίας, προέκυψαν διαδικασίες και εμφανίσεις και στις 5.5.2012, ψηφίστηκαν από Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας σχετικά έξοδα προς όφελος των δικηγόρων του διαχειριστή της αποβιωσάσης (Π. Παπαγεωργίου & Σία). Τα έξοδα αυτά είναι πληρωτέα από την περιουσία της αποβιωσάσης, γεγονός που αποβαίνει σε βάρος του κληρονομικού μεριδίου των κληρονόμων. Ο αιτητής, δυσαρεστημένος με το ποσό των ψηφισθέντων εξόδων, επιζητεί με την παρούσα Αίτηση, την αναθεώρηση του καταλόγου εξόδων (review of the taxation) σε σχέση με τα κονδύλια που στον κατάλογο εξόδων προσδιορίζονται με τους αριθμούς 19-25, 30-33 και 37-

  1. Η Αίτηση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ.2, Δ.59 Θ.1, Θ.17 και Θ.18 και στα άρθρα 53, 54 και 55 του Κεφ.
  2. Από πλευράς γεγονότων συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ελισάβετ Μιλτιάδους, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου/αιτητή. Κατά την ενόρκως δηλούσα, τα κονδύλια του καταλόγου εξόδων με αριθμούς 19-25 αφορούν εμφανίσεις στα πλαίσια της Αίτησης ημερ. 21.4.2010, η οποία εκδικάστηκε και εκδόθηκε η ενδιάμεση απόφαση ημερ. 24.9.
  3. Στην ενδιάμεση αυτή απόφαση, υπήρξε ρητή αναφορά ότι η απόρριψη της Αίτησης που αποφασίστηκε ήταν "χωρίς διαταγή για έξοδα". Ενόψει αυτής της διαταγής, η Πρωτοκολλητής του Δικαστηρίου δεν είχε δικαίωμα και κακώς ψήφισε τα προαναφερθέντα έξοδα. Αναφορικά με τα κονδύλια του καταλόγου εξόδων με αριθμούς 30-33 και 37-41, η ενόρκως δηλούσα διατείνεται, ότι, και πάλι δεν έπρεπε να αποδοθούν από την Πρωτοκολλητή, καθ' ότι αφορούσαν εμφανίσεις ενώπιον του Δικαστηρίου, οι οποίες προέκυψαν από τις επανειλημμένως παραλείψεις του διαχειριστή να καταχωρήσει λογαριασμούς. Για αυτές τις παραλείψεις, πάντα κατά την ενόρκως δηλούσα, είναι άδικο να επιβραβευθεί με την επιδίκαση εξόδων - ούτε και προβλέπεται εν πάση περιπτώσει κάτι τέτοιο στους Κανονισμούς περί Αμοιβής Δικηγόρου σε Διαχειρίσεις. Ψηφίζοντας τα προαναφερθέντα έξοδα, η Πρωτοκολλητής, ενήργησε καθ΄ υπέρβαση εξουσίας και χωρίς να δείξει και κάποια αίσθηση αναλογικότητας (sense of proportion), δεδομένου και του γεγονότος ότι τα συνολικά περιουσιακά στοιχεία της διαχείρισης ανέρχονται μόλις σε €16.000 και τα ψηφισθέντα έξοδα σε €3.552,15 σεντ πλέον Φ.Π.Α. Ο καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε Ένσταση στις 6.10.2014, η οποία έχει μια ευρεία νομική βάση και εξειδικεύει 14 συγκεκριμένους λόγους ένστασης - οι οποίοι άπτονται διαδικαστικής φύσεως ζητήματα και μόνο. Από πλευράς γεγονότων, πλαισιώνεται από ένορκη δήλωση της Αποστολίας Τραχανά, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του διαχειριστή. Η ενόρκως δηλούσα επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους ένστασης, ζητώντας την απόρριψη της Αίτησης με έξοδα. Αρχικά η πλευρά του καθ' ου η αίτηση εξεδήλωσε πρόθεση αντεξέτασης της ενόρκως δηλούσας Ελισάβετ Μιλτιάδους, η οποία όμως δεν μετουσιώθηκε σε διάβημα για την έκδοση ανάλογου διατάγματος αντεξέτασης. Ως εκ τούτου κατά την ακρόαση της Αίτησης, δόθηκε απευθείας η ευκαιρία στους δικηγόρους να επιχειρηματολογήσουν. Ο κ. Πετράκης, ο οποίος αρχικά ήταν ο μόνος παρόν, το έπραξε με μια μεστή προφορική αγόρευση ενώ ο κ. Παπαγεωργίου, ο οποίος προσήλθε σε κατοπινό στάδιο και του δόθηκε ευχέρεια συμμετοχής, ετοίμασε, υιοθέτησε και κατέθεσε γραπτή αγόρευση στην οποία καταγράφει τις θέσεις και τα επιχειρήματα του. Τις αγορεύσεις αυτές τις διεξήλθα με προσοχή και ενδελέχεια, λαμβάνοντας υπόψη κάθε τι που τέθηκε ενώπιον μου - είτε σε προφορική είτε σε γραπτή μορφή. Προτού καταπιαστώ με την ανακύπτουσα διαφορά, αξίζει να γίνει μια σύντομη σκιαγράφηση των εφαρμοστέων σε τέτοιες περιπτώσεις, νομικών αρχών. Η Δ.59 Θ.17 η οποία είναι η σωστή διάταξη (υπήρξε αναρίθμηση το 1999), προβλέπει ότι, «οποιοσδήποτε διάδικος που δεν θα είναι ικανοποιημένος με το πιστοποιητικό του επί της ψηφίσεως υπαλλήλου ως προς οιονδήποτε κονδύλι στο οποίο έχει φέρει ένσταση, μπορεί εντός επτά ημερών από την ημερομηνία του πιστοποιητικού να αποταθεί για αναθεώρηση της ψηφίσεως ως προς το κονδύλι αυτό ή μέρος του και το δικαστήριο κατόπιν τούτου μπορεί να δώσει τέτοιο διάταγμα που θα ήθελε φανεί δίκαιο αλλά το πιστοποιητικό του επί της ψηφίσεως υπαλλήλου θα είναι τελειωτικό ως προς όλα τα ζητήματα στα οποία δεν έγινε ένσταση». Ως προκύπτει από το πιο πάνω λεκτικό, για να είναι εφικτή η αναθεώρηση ενός συγκεκριμένου ψηφισθέντος κονδυλίου, θα πρέπει απαραιτήτως να υποβλήθηκε ένσταση κατά τη διαδικασία της ψήφισης (βλ. Γεωργιάδης v. Υπουργικού Συμβουλίου της Κυπριακής Δημοκρατίας

(1999)3 Α.Α.Δ. 35). Κατά τη διαδικασία της ψήφισης, ο Πρωτοκολλητής ασκεί οιονεί δικαστική λειτουργία (βλ. Evand Promotions Ltd v. Rutman
(1990)1 A.A.Δ. και P. Varellas Trading Co Ltd κ.α. v. Δημοκρατία
(2003)3 Α.Α.Δ. 398) και συνεπώς το Δικαστήριο επεμβαίνει μόνο όπου ο Πρωτοκολλητής ενήργησε στη βάση κάποιας εσφαλμένης αρχής ή υπέπεσε σε κατάφορο σφάλμα (βλ. Brown v. Sewell [1880-1881] 16 Ch.D. 517, Gorfin v. Oldhams Press Ltd [1958] 1 WLR 314, Αρέστη v. Λαδόκονου
(1996)1 Α.Α.Δ. 646 και Βούρου κ.α. v. Τεγκεράκη
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 779). Στην εδώ περίπτωση, προκύπτει από τα πρακτικά της συνεδρίας ψήφισης των εξόδων ημερ. 5.5.2012 ότι ο αιτητής υπέβαλε όντως ένσταση σε σχέση με όλα τα κονδύλια, τα οποία εμπρόθεσμα ζητά την αναθεώρηση. Εξαίρεση αποτελεί το κονδύλι με αριθμό 30, το οποίο έτσι και αλλιώς δεν αποδόθηκε από την Πρωτοκολλητή και προφανώς από παραδρομή συμπεριλήφθηκε στην Αίτηση. Ως εκ τούτου νομιμοποιείτο να υποβάλει την παρούσα Αίτηση για αναθεώρηση. Με αυτό το δεδομένο προχωρώ στην εξέταση της ζητηθείσας αναθεώρησης. Το πρώτο σκέλος των αμφισβητουμένων κονδυλίων (με αριθμούς 19-25 - με εξαίρεση το κονδύλι με αριθμό 19) αφορά τις εμφανίσεις στις 6.5.2010, 10.6.2010, 20.9.2010, 21.9.2010 και 24.9.2010, όλες στα πλαίσια της Αίτησης ημερ. 21.4.2010 καθώς και την προετοιμασία για ακρόαση της εν λόγω Αίτησης. Η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 24.9.2010 - ως σωστά υποστηρίζει ο αιτητής - ξεκάθαρα αναφέρει ότι δεν θα εκδίδετο διαταγή για έξοδα. Δίδεται μάλιστα και αιτιολογία για την κατάληξη αυτή. Συγκεκριμένα, αναφέρονται τα εξής: "Αναφορικά με τα έξοδα, αποφάσισα να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια μη επιδικάζοντας έξοδα προς όφελος του διαχειριστή γιατί παρέλειψε να προχωρήσει με τη διανομή της περιουσίας και την καταχώριση τελικών λογαριασμών, παρότι του είχαν δοθεί οδηγίες από το Δικαστήριο από τις 17.2.2010"..... Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα" Ως εκ των ανωτέρω, η Πρωτοκολλητής δεν είχε την ευχέρεια να αποδώσει έξοδα σε σχέση με αυτές τις εμφανίσεις. Η δε ενέργεια της να το πράξει, αντιστρατεύεται της διαταγής του Δικαστηρίου και αποτελεί κλασσική περίπτωση κατάφορου σφάλματος. Θα πρέπει έτσι να αναθεωρηθεί και να ακυρωθεί. Το δε συνολικό ψηφισθέν ποσό των €880 θα πρέπει κατ' επέκταση να επιστραφεί στην περιούσια της αποβιωσάσης. Το δεύτερο σκέλος των αμφισβητούμενων κονδυλίων (με αριθμούς 31-33, 37-41) αφορά τις εμφανίσεις στις 18.3.2011, 20.10.2011, 30.11.2011, 30.1.2012, 26.3.2012, 3.5.2012, 19.9.2012 και 12.11.
  1. Από έλεγχο του φακέλου προκύπτει ότι όλες οι εμφανίσεις αυτές σχετίζονται με την παράλειψη του διαχειριστή να καταχωρήσει είτε ενδιάμεσους είτε τελικούς λογαριασμούς. Το ίδιο ισχύει και για το κονδύλι με αριθμό 19 που αφορούσε την αρχική εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου στις 17.2.
  2. Είναι νομοθετική υποχρέωση του διαχειριστή της περιουσίας ενός αποβιώσαντα προσώπου να φέρει σε πέρας το έργο της διαχείρισης της περιουσίας του, με την διεκπεραίωση κάθε εκκρεμότητας και την υποβολή στο Δικαστήριο, τελικών λογαριασμών. Για τον σκοπό αυτό, υπογράφεται και ανάληψη υποχρέωσης από τον διαχειριστή και εγγύηση από ένα τουλάχιστον εγγυητή. Αν δεν το πράξει εντός της προθεσμίας που τάσσει ο Νόμος, η διαχείριση τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου, για σκοπούς παρακολούθησης, εποπτείας - και αν χρειασθεί - τιμωρίας του διαχειριστή. Συγκεκριμένα, όταν παρατηρείται αδιαφορία ή κωλυσιεργία, παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα επιβολής προστίμου στον διαχειριστή μέχρι να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του. Η δε παράλειψη ενός διαχειριστή να εμφανίζεται στη διαδικασία μπορεί ακόμα να οδηγήσει στη σύλληψη και κράτηση του. Συνεπώς είναι αδιανόητο για αναβολές που δόθηκαν για να υπάρξει συμμόρφωση με αυτή την υποχρέωση, ο διαχειριστής και κατ' επέκταση οι δικηγόροι του, να επιβραβευθούν με την επιδίκαση εξόδων. Δεν διαλανθάνει της προσοχής μου, ότι, στην προκειμένη περίπτωση, οι δικηγόροι του διαχειριστή, δήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η παράλειψη καταχώρισης των λογαριασμών δεν ήταν ευθύνη του διαχειριστή αλλά του κ. Πετράκη, ο οποίος παρέλειψε να τους ενημερώσει για τα στοιχεία μερίδας στην οποία θα μπορούσαν να κατατεθούν κάποιες μετοχές που αναλογούσαν στον αποβιώσαντα Ζ. Ποξιαλιάν. Τον ισχυρισμό αυτό τον επαναλαμβάνουν και σε διάφορες επιστολές που βρίσκονται κατατεθειμένες στον φάκελο της διαχείρισης. Και έτσι όμως να έχουν τα πράγματα, ουδόλως δικαιολογείτο η επιδίκαση εξόδων σε βάρος της περιουσίας της αποβιωσάσης και κατ' επέκταση των κληρονόμων, όσοι και όποιοι και αν είναι αυτοί. Επί τούτου να σημειώσω, ότι δεν μου έχει υποδειχθεί ούτε και έχω εντοπίσει σε οποιαδήποτε Διαταγή, Εγκύκλιο ή Διαδικαστικό Κανονισμό εξόδων, πρόνοια, που να προβλέπει την έξοδα για τέτοιες εμφανίσεις, ούτε και η Πρωτοκολλητής έδωσε οποιαδήποτε αιτιολογία, αποδίδοντας έξοδα για αυτές τις εμφανίσεις. Πράττοντας το, θεωρώ, ότι, ενήργησε βάσει εσφαλμένης αρχής και συνεπώς η επακόλουθη ψήφιση των κονδυλίων για όλες τις πιο πάνω εμφανίσεις που συμποσούνται σε ποσό €1060, αναθεωρείται και ακυρώνεται. Και αυτό το ποσό θα πρέπει να επιστραφεί στην περιουσία της αποβιωσάσης. Κλείνοντας και χωρίς να χρειάζεται να καταπιαστώ με τον κάθε λόγο ένστασης ξεχωριστά, να επισημάνω, ότι, κανένας εξ αυτών δεν αγγίζει την ουσία του θέματος, ούτε και τα διαδικαστικά θέματα που εγείρονται, είναι βάσιμα ή δύναται να επηρεάσουν την απόδοση της ζητηθείσας θεραπείας, η οποία είναι και εύλογη και δίκαιη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση επιτυγχάνει. Ο κατάλογος εξόδων του Πρωτοκολλητή αναθεωρείται ως πιο πάνω και το συνολικό ποσό των €1940 πλέον το αναλογούν ποσό Φ.Π.Α, να επιστραφεί στην περιουσία της αποβιωσάσης εντός 30 ημερών από σήμερα για να τύχει διανομής στους νόμιμους κληρονόμους μαζί με την υπόλοιπη της περιουσία. Σε ότι αφορά τα έξοδα αυτής της Αίτησης δεν θα υπάρξει οποιαδήποτε διαταγή. Πρώτον, διότι ο αιτητής, ενήργησε κατ' ουσία υπό την ιδιότητα ενδιαφερομένου προσώπου και όχι δικηγόρου και δεύτερον, διότι η έκδοση διαταγής εξόδων θα ήταν οξύμωρη, αφού θα απέβαινε σε βάρος της περιουσίας της αποβιωσάσης, την οποία, η παρούσα απόφαση και το σκεπτικό στο οποίο βασίζεται, στοχεύει να προστατέψει. Ως εκ τούτου, καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ......... Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.