← Κύπρος

PETR KUTIS κ.α. ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD κ.α., Αγωγή Αρ. 2944/13, 9/1/2015

PETR KUTIS κ.α. ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD κ.α., Αγωγή Αρ. 2944/13, 9/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ Αγωγή Αρ. 2944/13 Μεταξύ:

  1. PETR KUTIS, 15a Tvardovskogo St., Apt.60, Balashiha, Moscow Oblast, Russian Federation
  2. KYKI MANAGEMENT S.A. Lotus Corporate Services Ltd. 3A Little Denmark Complex, 147 Main Street, Road Town, Tortola VG 1110, British Virgin Islands Ενάγοντες Και
  3. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD
  4. ΑΝΤΡΗ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, υπό την ιδιότητα της ως Ειδική Διαχειρίστρια της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd
  5. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, δια του Γενικού Εισαγγελέα και του Υπουργού Οικονομικών
  6. ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ, και υπό την ιδιότητα της ως Αρχής Εξυγίανσης της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και/ή της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Εναγομένων ----------------------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερ. 13.5.13 για Προσωρινά Διατάγματα 9 Ιανουαρίου, 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Μακρή Για Εναγομένους 1 και 2 - Καθ' ων η Αίτηση: κα Τζουτ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 14.5.13 και στη βάση μονομερούς αίτησης ημερ. 13.5.13, οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) πέτυχαν μονομερώς την έκδοση των ακόλουθων Προσωρινών Διαταγμάτων: Διάταγμα το οποίο απαγορεύει και εμποδίζει τους Εναγομένους/Καθ' ου Αίτηση 1, 2 και 3 και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους και/ή εντολοδόχους τους από του να μειώσουν και/ή εξαλείψουν και/ή μηδενίσουν και/ή με οποιοδήποτε τρόπο επέμβουν επί της κατάθεσης και/ή πιστωτικού υπολοίπου του τραπεζικού λογαριασμού με αριθμό 158-32-022325 και/ή οποιουδήποτε μέρους αυτού που η Ενάγουσα/Αιτήτρια 2 διατηρούσε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο στην Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση 1 και συγκεκριμένα κατά την 26.03.2013 ώρα 22:00 δυνάμει της απόφασης/διατάγματος που εξεδόθη στις 29.03.2013 από τον Διοικητή της Εναγομένης/Καθ' ης η Αίτηση 4 υπό τον τίτλο «Ο Περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013» (Κ.Δ.Π. 104/2013) μέχρι την τελική απόφαση του Δικαστηρίου στην παρούσα Αγωγή ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Διάταγμα το οποίο αναστέλλει την εφαρμογή της απόφασης/διατάγματος του Διοικητή της Εναγομένης/Καθ' ης η Αίτηση 4 που εξεδόθη στις 29.03.2013 υπό τον τίτλο «Ο Περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013» (Κ.Δ.Π. 104/2013) δια της οποίας διατάχθηκε και/ή αποφασίστηκε η μείωση και/ή η εξάλειψη και/ή ο μηδενισμός και/ή με οποιονδήποτε τρόπο επέμβαση επί της κατάθεσης και/ή του γραμματίου και/ή πιστωτικού υπολοίπου του τραπεζικού λογαριασμού με αριθμό 158-32-022325 που η Ενάγουσα/Αιτήτρια 2 διατηρούσε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο στην Εναγομένη/Καθ' ης η Αίτηση 1 και συγκεκριμένα κατά την 26.03.2013 ώρα 22:00 χωρίς να προηγηθεί ο καθορισμός και/ή η απόδοση νόμιμης και/ή δίκαιης και/ή εύλογης αποζημίωσης στην Ενάγουσα/Αιτήτρια 2 από αρμόδιο Δικαστήριο, μέχρι την τελική απόφαση του Δικαστηρίου στην παρούσα αγωγή ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Σύμφωνα με πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 16.10.13, κατόπιν αιτήματος της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών, η παρούσα αίτηση εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 αποσύρθηκε και απορρίφθηκε από το Δικαστήριο και τα Προσωρινά Διατάγματα εναντίον τους εκ συμφώνου ακυρώθηκαν. Η αίτηση - η οποία βασίζεται στα άρθρα 23, 24, 26, 28, 30, 33, 35 και 179

(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη Δ.48, θ.θ. 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 Άρθρα 31, 32, 42 και 57, στο Άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στα Άρθρα 6, 8, 13, 14 και 32 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στα Άρθρα 1, 15, 16, 17, 20, 21, 41 και 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Οδηγία 2001/24/ΕΚ και του Συμβουλίου της 4ης Απριλίου 2001 «Για την Εξυγίανση και Εκκαθάριση Πιστωτικών Ιδρυμάτων», στον περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμο του 1997 Ν.66(Ι)/1997, στον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμο Ν.17
(1)/2013, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, στο κοινοδίκαιο, στις αρχές τις επιείκειας και στη διακριτική και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Έλενας Πάλμα πληρεξούσιας αντιπροσώπου των Αιτητών ημερ. 13.5.13 - προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγομένων 1 και 2 (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση) η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Νίκης Ψιλογένους Στυλιανού ημερ. 22.5.
  1. Η Έλενα Πάλμα αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι ο Αιτητής 1, μόνιμος κάτοικος Ρωσίας, είναι ο μοναδικός διευθυντής και μέτοχος της Αιτήτριας 2, η οποία είναι εγγεγραμμένη στο British Virgin Islands και καταθέτης/πιστωτής των Καθ' ων η Αίτηση 1, στους οποίους διατηρεί καταθετικό λογαριασμό (Τεκμ.2) σε αμερικάνικα δολάρια με πιστωτικό υπόλοιπο στις 14.3.13 $801.117,
  2. Οι Αιτητές 1 και 2 εμπιστεύθηκαν μία από τις μεγαλύτερες αδειοδοτημένες τράπεζες της Κυπριακής Δημοκρατίας και διοχέτευσαν τη διεξαγωγή και λειτουργία των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και οικονομικών υποχρεώσεων της Αιτήτριας 2 μέσω τραπεζικών λογαριασμών στους Καθ' ων η Αίτηση
  3. Αναφέρθηκε επίσης στα σοβαρά οικονομικά προβλήματα της Κύπρου, στις διαβουλεύσεις με το Eurogroup και την Τρόϊκα και ισχυρίστηκε ότι οι Αιτητές στηρίχθηκαν στις εσφαλμένες, αμελείς, παραπλανητικές, δόλιες και ψευδείς δηλώσεις και διαβεβαιώσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και Εναγομένων 3 και 4, ότι δεν θα υφίστατο οποιαδήποτε επιβολή κουρέματος και/ή μείωση στους καταθετικούς λογαριασμούς πελατών τους (Τεκμ. 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9). Έτσι διατήρησαν στο σύνολο τους τις καταθέσεις τους στους Καθ' ων η Αίτηση
  4. Περαιτέρω αναφέρθηκε στην ψήφιση του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου Ν17
(1)/13 στις 22.3.13, και στο διορισμό της Καθ' ης η Αίτηση 2, στις 25.3.13 ως Ειδικός Διαχειριστής των Καθ' ων η Αίτηση 1 για σκοπούς εξυγίανσης τους (Τεκμ.11). Στις 27.3.13 δημοσιεύθηκε ο περί Επιβολής Περιοριστικών Μέτρων στις Συναλλαγές σε περίπτωση Έκτακτης Ανάγκης Κανονισμός (Κ.Δ.Π. 98/13) (Τεκμ.12) και στις 29.3.13 το περί Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013 (Τεκμ.13) (Κ.Δ.Π. 104/13), με το οποίο στην ουσία διαγράφονται όλες οι καταθέσεις της Αιτήτριας 2 πέραν των €100.000. Μετά τη δημοσίευση της Κ.Δ.Π. 104/13 το διαθέσιμο υπόλοιπο της Αιτήτριας 2 διαφοροποιήθηκε σε $130.033,34. Ισχυρίζεται ότι το διάταγμα Κ.Δ.Π. 104/13 είναι έκδηλα παράνομο, λήφθηκε καθ' υπέρβαση εξουσίας και κατά παράβαση των άρθρων 3
(1)(γ), 3
(2)(α)(β)(δ) και (ζ), 9 και 22 του Ν.17
(1)/13. Περαιτέρω παραβιάζει τα άρθρα 23, 24, 25, 26, 28, 30, 33, 35 και 179
(2)του Συντάγματος, το αρ.1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το οποίο κυρώθηκε με τον Κυρωτικό Νόμο 39/62, τα άρθρα 8 και 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τα άρθρα 1, 15, 16, 17, 20, 21 και 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προβάλλει περαιτέρω τον ισχυρισμό ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και Εναγόμενη 4 ενήργησαν με κακή πίστη, απερισκεψία και με σοβαρή αμέλεια σε σχέση με τους Αιτητές και τα δικαιώματα τους, με αποτέλεσμα αυτοί να υποστούν οικονομικές ζημιές και απώλειες εισοδημάτων και/ή κέρδους και/ή επένδυσης και/ή απώλειες αναφορικά με την διεξαγωγή, λειτουργία και διεκπεραίωση των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων και/ή διαφόρων οικονομικών υποχρεώσεων μέσω των καταθέσεων τους στους Καθ' ων η Αίτηση 1, για τις οποίες δικαιούνται αποζημιώσεις. Η υλοποίηση και εφαρμογή του Διατάγματος θα προξενήσει στους Αιτητές ανυπολόγιστη και ανεπανόρθωτη ζημιά και είναι πολύ πιθανόν αν όχι σχεδόν βέβαιο ότι ποτέ δεν θα μπορέσουν να ανακτήσουν την ιδιοκτησία που ενδεχομένως να απωλέσουν. Επομένως, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων δεν θα υπάρχει μεταγενέστερα δυνατότητα αποκατάστασης ή θεραπείας. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 εγείρουν με την ένστασή τους, τους ακόλουθους λόγους ένστασης: 1. Η παρούσα αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αντικανονική. 2. Η αγωγή είναι πρόωρη διότι η έκταση του επηρεασμού των καταθέσεων των Αιτητών 2 θα διαφανεί μόνο με την ολοκλήρωση της διαδικασίας εξυγίανσης των Καθ' ων η Αίτηση 1. 3. Ο Ν.17
(1)/13 δεν έχει κηρυχθεί αντισυνταγματικός, και συνεπώς τα Διατάγματα Κ.Δ.Π 94/13 και Κ.Δ.Π. 104/13 ημερ. 25.3.13 και 29.3.13 αντίστοιχα, βρίσκονται σε πλήρη ισχύ και εφαρμογή και παράγουν έννομα αποτελέσματα. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 οφείλουν να συμμορφωθούν και να τα εφαρμόσουν στην ολότητα τους.
  1. Τα αιτούμενα Διατάγματα υπό παρ. Α και Γ είναι άνευ αντικειμένου διότι οι πράξεις που αναφέρονται στο Διάταγμα Κ.Δ.Π. 104/13 έχουν συντελεστεί η ώρα 6:10 στις 29.3.
  2. Το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ.Β αποσκοπεί στην αναστολή Διατάγματος που εκδόθηκε δυνάμει νόμου και βρίσκεται σε πλήρη ισχύ και εφαρμογή.
  3. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  5. Οι Αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει οποιαδήποτε βάση αγωγής και/ή αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση
  7. Ο Ν.17
(1)/13 και τα Διατάγματα Κ.Δ.Π. 94/13 και Κ.Δ.Π. 104/13 εκδόθηκαν λόγω έκτακτης ανάγκης και/ή δημοσίου συμφέροντος και/ή δημόσιας ωφελείας και δεν παραβιάζουν τα άρθρα 23, 25 και 28 του Συντάγματος.
  1. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα προκαλέσει τεράστιες και ανεπανόρθωτες ζημιές στους Καθ' ων η Αίτηση και το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι σαφώς υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση.
  2. Δεν πληρείται το στοιχείο του κατεπείγοντος.
  3. Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι έχουν ζημιωθεί από τα μέτρα εξυγίανσης περισσότερο από ό,τι θα ζημίωναν εάν τα μέτρα εξυγίανσης δεν είχαν ληφθεί. Η Νίκη Ψιλογένους Στυλιανού αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι μέχρι τις 29.3.13 ήταν υπάλληλος των Καθ' ων η Αίτηση 1 και έκτοτε υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Ο Αιτητής 1 δεν διατηρούσε προσωπικούς λογαριασμούς στους Καθ' ων η Αίτηση 1, όμως ήταν ο υπογράφων των τραπεζικών λογαριασμών των Αιτητών 2, οι οποίοι στις 26.3.13 διατηρούσαν δύο λογαριασμούς με αρ. 158-32-022325 και 158-11-017391 με υπόλοιπα USD 801.117,95 και €827,74 αντίστοιχα (Τεκμ.1). Οι εν λόγω λογαριασμοί των Αιτητών 2 υπόκεινται στα μέτρα εξυγίανσης των Καθ' ων η Αίτηση 1 που επιβλήθηκαν δυνάμει του Ν.17
(1)/13 και των εκδοθέντων Διαταγμάτων. Ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή είναι πρόωρη διότι η έκταση του επηρεασμού των καταθέσεων των Αιτητών 2, θα διαφανεί μόνο με την ολοκλήρωση της διαδικασίας εξυγίανσης των Καθ' ων η Αίτηση 1. Μετά τη συμφωνία της Κυπριακής Κυβέρνησης με το Eurogroup που πραγματοποιήθηκε στις 15.3.13 για δανειοδότηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όλες οι Τράπεζες παρέμειναν κλειστές μέχρι τις 27.3.13 και επαναλειτούργησαν για το κοινό στις 28.3.13 και ώρα 12:00 π.μ Αναφέρθηκε στην ψήφιση του Ν.17
(1)/13 και Ν.12(Ι)/13και των εκδοθέντων δυνάμει αυτών διαταγμάτων Κ.Δ.Π. ως και στην οικονομική κατάσταση που επικρατούσε στην Κυπριακή Δημοκρατία κατά τον ουσιώδη χρόνο. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι με τη λήψη των μέτρων εξυγίανσης, επιτεύχθηκε η διατήρηση και η συνέχιση της προσφοράς των βασικών τραπεζικών εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1, με αποτέλεσμα να διασφαλίζεται η χρηματοικονομική σταθερότητα του Κυπριακού τραπεζικού συστήματος. Εάν δεν λαμβάνονταν τα μέτρα εξυγίανσης υπήρχε κίνδυνος άμεσης χρεωκοπίας των Καθ' ων η Αίτηση 1 με αλυσιδωτές επιπτώσεις στην Τράπεζα Κύπρου και σε ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα και κατ' επέκταση στη Δημοκρατία. Οι επιπτώσεις αυτές θα επηρέαζαν όχι μόνο τις ανασφάλιστες αλλά και τις ασφαλισμένες καταθέσεις, αφού δεν θα υπήρχαν διαθέσιμα κρατικά ποσά προς κάλυψη των ασφαλισμένων καταθέσεων δυνάμει των σχετικών Σχεδίων προστασίας καταθετών. Δεν υπήρχε περιθώριο για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 να μην συμμορφωθούν και να μην εφαρμόσουν τα πιο πάνω νομοθετήματα διότι αυτά, υπό τις περιστάσεις, κατέστηκαν επιτακτικά και αναγκαία για τη διασφάλιση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας του Κυπριακού τραπεζικού συστήματος. Ο Ν.17
(1)/13 εκδόθηκε λόγω έκτακτης ανάγκης, δημοσίου συμφέροντος και δημοσίας ωφελείας και δεν έχει κηρυχθεί ως αντισυνταγματικός. Επομένως, βρίσκεται σε πλήρη ισχύ και εφαρμογή, όπως και τα Διατάγματα Κ.Δ.Π. 94/13 και 104/13 που εκδόθηκαν στις 25.3.13 και 29.3.13 αντίστοιχα, τεκμαίρονται συνταγματικά και παράγουν έννομα αποτελέσματα. Οι πράξεις που αναφέρονται στο Διάταγμα Κ.Δ.Π. 104/13 έχουν συντελεστεί η ώρα 06:10 στις 29.3.13 και επομένως τα αιτούμενα Διατάγματα υπό παρ. Α και Γ της αίτησης είναι άνευ αντικειμένου, εφόσον η Κ.Δ.Π. 104/13 δεν έχει ακυρωθεί ούτε ανακληθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 προέβηκαν ήδη στα επιβαλλόμενα μέτρα εξυγίανσης συμμορφούμενοι με το Διάταγμα Κ.Δ.Π. 104/13 η ώρα 6:10 στις 29.3.13 και επομένως δεν τίθεται θέμα διατήρησης του status quo. Το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ.Β αποσκοπεί στην αναστολή Διατάγματος που εκδόθηκε δυνάμει νόμου που βρίσκεται σε πλήρη ισχύ και εφαρμογή. Η αναστολή της ισχύος του Διατάγματος μπορεί να διαταχθεί μόνο από το Ανώτατο Δικαστήριο. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος υπό παρ.Β, θα αποτελούσε παρέμβαση της δικαστικής εξουσίας στη νομοθετική. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει βάση αγωγής και/ή αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1. Αρνείται τους ισχυρισμούς των αιτητών περί αθέμιτων παροτρύνσεων τους από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή παραπλανητικών και/ή ανυπόστατων και/ή ψευδών και/ή αμελών δηλώσεων τους ότι δεν υφίστατο θέμα κουρέματος, ως και τους ισχυρισμούς τους περί αμέλειας και/ή μη επίδειξης δέουσας επιμέλειας και/ή κακής πίστης και/ή παράλειψης επίδειξης της απαιτούμενης επιμέλειας για την προστασία των καλώς νοουμένων συμφερόντων των καταθετών. Αρνείται επίσης τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί παρανομίας και αντισυνταγματικότητας των μέτρων εξυγίανσης που επιβλήθηκαν δυνάμει του Ν.17
(1)/13 και των εκδοθέντων Διαταγμάτων. Οι Αιτητές δεν έχουν δείξει ότι έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζημιά ως αποτέλεσμα της έκδοσης και εφαρμογής του Ν.17
(1)/13 και των εκδοθέντων Διαταγμάτων, και αυτοί θα έπρεπε να δείξουν το ενδεχόμενο κατάρρευσης όχι μόνο των Καθ' ων η Αίτηση 1 και της Τράπεζας Κύπρου, αλλά και του Κράτους, ώστε να υποδείξουν την αδυναμία απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει επίσης ότι έχουν ζημιωθεί από τα μέτρα εξυγίανσης περισσότερο από ό,τι θα ζημίωναν εάν τα μέτρα εξυγίανσης δεν είχαν ληφθεί, ούτε και προβάλλουν τέτοιο ισχυρισμό. Εν πάση περιπτώσει, σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ των Αιτητών, η Εναγόμενη 4, η οποία είναι αυτόνομη και αξιόχρεη οφειλέτης με περιουσία που υπερβαίνει του ποσού της αγωγής, θα είναι σε θέση να εκτελέσει την απόφαση του Δικαστηρίου. Εάν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 διαταχθούν να παγοποιήσουν τους λογαριασμούς των Αιτητών 2, τότε θα βρίσκονται σε άμεση παράβαση των υποχρεώσεων τους με βάση τους σχετικούς νόμους και Διατάγματα που έχουν εκδοθεί σε σχέση με την εξυγίανση τους, θα βρίσκονται σε άμεση παραβίαση του δημοσίου συμφέροντος και θα προκληθεί περαιτέρω καθυστέρηση στη διαδικασία εξυγίανσης τους με τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομική κατάσταση της Κύπρου στο σύνολο της. Συνεπώς το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει καταφανώς υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, εφόσον δεν έχει αποδειχθεί ότι η οποιαδήποτε ζημιά των Αιτητών δεν είναι θεραπεύσιμη με την καταβολή χρηματικής αποζημίωσης και η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα επηρεάσει αρνητικά την εξυγίανση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και κατ' επέκταση την σταθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα της Κύπρου. Περαιτέρω δεν πληρείται το στοιχείο του κατεπείγοντος εφόσον το κατ' ισχυρισμό αγώγιμο δικαίωμα των Αιτητών ηγέρθηκε με την επιβολή των μέτρων εξυγίανσης επί των λογαριασμών τους στις 29.3.13 και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 13.5.13, δηλαδή δύο μήνες αργότερα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις - στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο - θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν έχει τεκμηριωθεί το στοιχείο του «κατεπείγοντος» ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις που απαιτούνται για την έκδοση Διαταγμάτων τέτοιας φύσεως μονομερώς. Το στοιχείο του «κατεπείγοντος» ως προϋπόθεση για την έκδοση μονομερούς διατάγματος, έχει εξεταστεί και νομολογηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ.In Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 861, Timberland Co v. Evans & Sons Ltd κ.α., Πολ. Έφεση 9776/29.05.98, Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, In re Stavros Apartments Ltd κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 958 και Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453. Στην In re Stavros Apartments Ltd κ.α
(1994)1 Α.Α.Δ. 836 λέχθηκε ότι «το στοιχείο του επείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση». Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, έκρινε ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί «δικαιοδοτικό όρο» για την παροχή μιας αιτούμενης θεραπείας μονομερώς, με αποτέλεσμα μόνο όταν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι αυτό αποδεικνύεται από την προσκομισθείσα μαρτυρία, να μπορεί να ασκήσει διακριτική εξουσία στην απουσία του εναγομένου. Στην προκειμένη περίπτωση το κατ' ισχυρισμό αγώγιμο δικαίωμα των Αιτητών δημιουργήθηκε με την έκδοση του επίδικου Διατάγματος Κ.Δ.Π. 104/13 στις 29.3.13, στη βάση του οποίου επιβλήθηκαν τα μέτρα εξυγίανσης επί των λογαριασμών τους. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 οι πράξεις που αναφέρονται στο Διάταγμα Κ.Δ.Π. 104/13 έχουν ήδη συντελεστεί η ώρα 06:10 της 29.3.
  1. Η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε στις 13.5.13, δηλαδή μετά πάροδο 1½ μηνός, χωρίς όμως να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση και αιτιολογία εκ μέρους των Αιτητών για την παρέλευση αυτού του χρονικού διαστήματος, ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων μονομερώς. Επομένως είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές δεν έχουν τεκμηριώσει στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας το στοιχείο του «κατεπείγοντος» και επομένως τα εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα θα πρέπει, γι' αυτό το λόγο να ακυρωθούν. Παρά την πιο πάνω κατάληξη, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  2. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω την γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τους Αιτητές περί αντισυνταγματικότητας και παρανομίας του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 104/13 ως και παραβίασης του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών. Περαιτέρω προβάλλεται ισχυρισμός περί έκδοσης της Κ.Δ.Π. 104/13 κατά παράβαση των προνοιών του Ν.17
(1)/13 και καθ' υπέρβαση εξουσίας. Οι Αιτητές καταλογίζουν επίσης στους Καθ' ων η Αίτηση 1 ότι ενέργησαν με κακή πίστη, απερισκεψία και σοβαρή αμέλεια σε σχέση με αυτούς και τα δικαιώματος τους. Το κατά πόσο ευσταθούν ή όχι οι θέσεις αυτές των Αιτητών δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι Αιτητές αποδίδουν στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον τους θεραπεία, όπως αξιώνουν με την αγωγή τους δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός από τους Αιτητές ότι η υλοποίηση και εφαρμογή του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 104/13 θα προξενήσει σ' αυτούς ανυπολόγιστη και ανεπανόρθωτη ζημιά και είναι πολύ πιθανόν, αν όχι σχεδόν βέβαιο ότι ποτέ δεν θα μπορέσουν να ανακτήσουν την ιδιοκτησία που ενδεχομένως να απωλέσουν. Επομένως χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων δεν θα υπάρχει μεταγενέστερα δυνατότητα αποκατάστασης ή θεραπείας. Η μόνη θεραπεία που μπορεί να αποδοθεί στους Αιτητές είναι η επιδίκαση της ζημιάς τους, η οποία μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Αυτό υποστηρίζεται από την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Αρ. 551/2013 κ.ά Χριστοδούλου κ.ά ν. Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου κ.ά., ημερομηνίας 7.6.2013 (ανωτέρω), στην οποία λέχθηκε ότι «δεν πρέπει να λησμονείται ότι το αντικείμενο των αστικών διαδικασιών δεν μπορεί να είναι άλλο παρά η όποια ζημιά στους καταθέτες κατέστη προκύπτουσα από ενέργειες των Τραπεζών, της Πολιτείας ή των εμπλεκόμενων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων. Και το ζητούμενο θα είναι σε τελευταία ανάλυση το κατά πόσο η ζημιά στους καταθέτες οι οποίοι είναι πιστωτές της τράπεζας είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα υφίσταντο αν τα διατάγματα δεν είχαν εκδοθεί και οι Τράπεζες είχαν αφεθεί στην πορεία τους.» Σχετικό είναι επίσης το άρθρο 3
(2)(δ) του Ν.17(Ι)/13. Οι Αιτητές δεν παρουσίασαν μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι αν δεν οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα διατάγματα δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί στο τέλος η αξίωση που προωθούν με την αγωγή τους. Η γενική και αόριστη αναφορά των Αιτητών ότι είναι πολύ πιθανόν αν όχι σχεδόν βέβαιο ότι ποτέ δεν θα μπορέσουν να ανακτήσουν την ιδιοκτησία που ενδεχομένως να απωλέσουν, δεν είναι αρκετή. Περαιτέρω οι Αιτητές δεν προσφέρουν οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι η οποιαδήποτε ζημιά τους είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα υφίσταντο αν η Κ.Δ.Π. 104/13 δεν είχε εκδοθεί και οι τράπεζες είχαν αφεθεί στην πορεία τους. Αντίθετα, στην ένορκη δήλωση της Νίκης Ψιλογένους Στυλιανού που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα επηρεάσει αρνητικά την εξυγίανση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και κατ' επέκταση τη σταθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα της Κύπρου. Οι οποιεσδήποτε ζημιές των Αιτητών είναι αποτιμητέες σε χρήμα νοουμένου βέβαια ότι αποδειχθούν από αυτούς κατά την δίκη. Ούτε και έχουν τεθεί εκ μέρους των Αιτητών τέτοια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση που να υποστηρίζουν την θέση ότι θα εμποδιστούν από το να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση προς όφελος τους. Ειδικότερα, οι Αιτητές δεν παρουσίασαν μαρτυρία περί αφερεγγυότητας των Καθ' ων η Αίτηση (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, 155). Αντίθετα στην ένορκη δήλωση της Νίκης Ψιλογένους Στυλιανού αναφέρεται ότι εν πάση περιπτώσει η Εναγόμενη 4, η οποία είναι αυτόνομη και αξιόχρεη, με περιουσία που υπερβαίνει το ποσό της αγωγής, θα είναι σε θέση να εκτελέσει τυχόν απόφαση του Δικαστηρίου προς όφελος των Αιτητών. Λαμβάνεται περαιτέρω σοβαρά υπόψη ότι με βάση το άρθρο 34 του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 (Ν.17(Ι)/13)η διαδικασία εξυγίανσης των Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν αποτελεί διαδικασία αφερεγγυότητας. Επίσης με βάση το άρθρο 3 του ιδίου Νόμου, η Αρχή Εξυγίανσης αποφασίζει τη λήψη μέτρων εξυγίανσης με γνώμονα μεταξύ άλλων τη συνέχιση προσφοράς κρίσιμων τραπεζικών ή χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Κάτω από αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση ότι δηλαδή οι Αιτητές χωρίς την οριστικοποίηση των εκδοθέντων Διαταγμάτων και την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος υπό παρ.Γ της αίτησης, εάν επιτύχουν στην αγωγή τους δεν θα μπορέσουν να αποζημιωθούν πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Παρά την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, κρίνω ότι εν πάση περιπτώσει, το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι κλίνει υπέρ των Αιτητών στην παρούσα υπόθεση. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 788 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 795: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited [1987] 1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή."» Στην προκειμένη περίπτωση, αφενός δεν αποδείχθηκε ότι η οποιαδήποτε ζημιά των Αιτητών δεν είναι θεραπεύσιμη με την καταβολή αποζημιώσεων και αφετέρου έχει καταδειχθεί ότι η έκδοση και οριστικοποίηση των επίδικων Διαταγμάτων, επηρεάζει αρνητικά την πορεία ανακεφαλαιοποίησης των Καθ' ων η Αίτηση 1 και κατ' επέκταση της σταθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Όπως ανέφερε η ενόρκως δηλούσα για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, με τη λήψη των μέτρων εξυγίανσης, επιτεύχθηκε η διατήρηση και η συνέχιση της προσφοράς των βασικών τραπεζικών εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1, με αποτέλεσμα να διασφαλίζεται η χρηματοικονομική σταθερότητα του Κυπριακού τραπεζικού συστήματος. Εάν δεν λαμβάνονταν τα μέτρα εξυγίανσης υπήρχε κίνδυνος άμεσης χρεωκοπίας των Καθ' ων η Αίτηση 1 με αλυσιδωτές επιπτώσεις στην Τράπεζα Κύπρου και σε ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα και κατ' επέκταση στη Δημοκρατία. Οι επιπτώσεις αυτές θα επηρέαζαν όχι μόνο τις ανασφάλιστες αλλά και τις ασφαλισμένες καταθέσεις αφού δεν θα υπήρχαν διαθέσιμα κρατικά ποσά προς κάλυψη των ασφαλισμένων καταθέσεων δυνάμει των σχετικών Σχεδίων προστασίας καταθετών. Δεν υπήρχε περιθώριο για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 να μην συμμορφωθούν και να μην εφαρμόσουν τα πιο πάνω νομοθετήματα διότι αυτά, εκδόθηκαν λόγω έκτακτης ανάγκης, δημοσίου συμφέροντος και δημόσιας ωφελείας και υπό τις περιστάσεις, κατέστηκαν επιτακτικά και αναγκαία για τη διασφάλιση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας του Κυπριακού τραπεζικού συστήματος. Πέραν των πιο πάνω, υπάρχει ακόμα ένας λόγος για τον οποίο τα εκδοθέντα Διατάγματα δεν θα πρέπει να οριστικοποιηθούν. Ο Ν.17
(1)/2013 ο οποίος εκδόθηκε, σύμφωνα με τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, λόγω έκτακτης ανάγκης, δημοσίου συμφέροντος και δημοσίας ωφελείας, ως και το επίδικο Διάταγμα Κ.Δ.Π. 104/13 που εκδόθηκε δυνάμει αυτού, βρίσκονται σε ισχύ, δεν έχουν ακυρωθεί μέχρι σήμερα από το Ανώτατο Δικαστήριο ούτε και έχουν κριθεί ως αντισυνταγματικοί ή έχουν ανακληθεί. Επομένως θωρακίζονται από το τεκμήριο της νομιμότητας και Συνταγματικότητας. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση A. Efthymiou Enter. Ltd v. Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου κ.ά (Αρ.2)
(1998)1 Α.Α.Δ. 1596, 1601: «Η αμφισβήτηση της συνταγματικότητας νόμου δεν αναστέλλει την ισχύ του. Παραμένει ισχυρός μέχρις ότου κηρυχθεί αντισυνταγματικός». Επομένως, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να εξετάσει και αποφασίσει την εγκυρότητα και νομιμότητα του επίδικου Διατάγματος Κ.Δ.Π.104/13. Τυχόν οριστικοποίηση των εκδοθέντων Διαταγμάτων θα είχε σαν αποτέλεσμα την ακύρωση, ανατροπή, αναστολή και παρεμπόδιση εκτέλεσης και εφαρμογής του εν λόγω Διατάγματος ως και των εννόμων συνεπειών και αποτελεσμάτων του, κατά τρόπο όμως ανεπίτρεπτο, ενόσω αυτό συνεχίζει μέχρι σήμερα να βρίσκεται σε ισχύ. Για όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, η αίτηση παρ.Γ απορρίπτεται. Τα Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 14.5.13 ακυρώνονται. Επιδικάζονται έξοδα σε βάρος των Αιτητών και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, τα οποία όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.