SPINNEYS CYPRUS LIMITED ν. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7961/13, 9/1/2015

SPINNEYS CYPRUS LIMITED ν. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7961/13, 9/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7961/13 Μεταξύ: SPINNEYS CYPRUS LIMITED Ενάγουσας και

1. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
2. Ανδρέα Ανδρονίκου υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης και/ή Διαχειριστής της ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
3. Μιχάλη Αβραάμ υπό την Ιδιότητα του ως Παραλήπτης και/ή Διαχειριστής της ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων Αίτηση για Αναστολή Διαδικασίας ημερ. 14.2.2014 9 Ιανουαρίου,
4. Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια: κα Καδή για Γιώργος Γιάγκου ΔΕΠΕ. Για Ενάγουσα -Καθ΄ης η αίτηση: κ. Θεοδοσίου για Μ. Χ. Μυλωνάς και Σία ΔΕΠΕ. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 10.12.2013, η ενάγουσα - μέλος του ομίλου εταιρειών ΦΡΟΥ-ΦΡΟΥ (εφεξής η καθ΄ ης η αίτηση) διεκδικεί από τους εναγόμενους το ποσό των €174.557 ως υπόλοιπο της αξίας πωληθέντων και παραδοθέντων εμπορευμάτων στην εναγόμενη 1 (εφεξής η αιτήτρια), η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτρια υπεραγορών σε όλη την Κύπρο. Η αιτήτρια καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 18.12.2013 και στις 14.2.2014 καταχώρησε την παρούσα Αίτηση με την οποία ζητά διάφορες θεραπείες με προεξάρχουσα τη θεραπεία υπό στοιχεία (Α) η οποία διαλαμβάνει ως ακολούθως: «(Α) Αναστολή της διαδικασίας (stay of proceedings) της πολιτικής αγωγής με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, σε σχέση και/ή αναφορικά με την ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Εναγομένων/Αιτητών μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης Εκκαθάρισης με αρ. 168/2012 που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας επειδή θα υπάρξει αρνητικός επηρεασμός των δικαιωμάτων ορισμένων πιστωτών». Η Αίτηση έχει μια ευρεία νομική βάση, εδραζόμενη σε διάφορους Νόμους και Κανονισμούς, με προεξάρχοντα τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 και συγκεκριμένα τα άρθρα 213-
5. Από πλευράς γεγονότων συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Μιχάλη Αβραάμ, ο οποίος ως αναφέρει είναι ένας εκ των δύο διαχειριστών/παραληπτών της αιτήτριας. Στην ένορκη αυτή δήλωση, εξηγεί, ότι, κατά ή περί τα τέλη του 2012 πιστωτής της αιτήτριας καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, την Αίτηση Εκκαθάρισης 168/12 η οποία δεν έχει ακόμα εκδικαστεί. Περαιτέρω κατά ή περί την 31.1.2013 η τότε Λαϊκή Τράπεζα διόρισε "διαχειριστές/εκκαθαριστές" δυνάμει κυμαινόμενης επιβάρυνσης την οποία κατείχε επί των περιουσιακών στοιχείων της πιο πάνω εταιρείας. Ως εκ των ανωτέρω και με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και νομολογία κρίθηκε αναγκαία η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης έτσι ώστε να επιτευχθεί η αναστολή της διαδικασίας και ή να παρεμποδιστεί η λήψη επιπρόσθετων μέτρων ή διαδικασιών με απώτερο σκοπό την προστασία των δικαιωμάτων των πιστωτών και σε ό,τι αφόρα την ίδια την εταιρεία, την προστασία της περιουσίας της. Αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα παρασχεθεί προστασία και ίση μεταχείριση μεταξύ των πιστωτών της εταιρείας και θα αποτραπεί η προώθηση διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές και στην προκειμένη περίπτωση την καθ΄ ης η αίτηση προς απόκτηση ωφελήματος σε βάρος των υπολοίπων πιστωτών. Περαιτέρω, ως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, έχουν ήδη εκδοθεί διατάγματα αναστολής διαδικασίας σε παρόμοιες υποθέσεις ενώ σε κάποιες άλλες, οι αντίδικοι δικηγόροι, έχουν οικειοθελώς δεχθεί την αναστολή της διαδικασίας. Όπως και ν' έχει, υπό τις περιστάσεις, δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος - κάτι το οποίο εξυπηρετεί τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Από πλευράς της, η καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεση ένστασης στις 27.3.14 (εφεξής η Ένσταση) η οποία θεμελιώνεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9, Δ.27 Θ.1-5, Δ.48 Θ.1-9 και Δ.64 Θ.1, 2, στο άρθρο 30.1 και 30.2 του Συντάγματος, στον περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ. 1, άρθρο 36, στον περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ. 9 και ειδικότερα στα άρθρα 1, 2, 3, 23, 24, 25, 26, 27, 29, 30 και 34, στα άρθρα 90, 214, 215, 298-300 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, στην νομολογία, στη διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Σ' αυτή προβάλλονται οι εξής συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης: «
6. Η αίτηση στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος και συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
7. Ο Ενόρκως Δηλών δεν έχει την εξουσία και/ή έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί για να προβεί στην υπό την κρίση ένορκη δήλωση της αίτησης.
8. Η νομική βάση της αίτησης είναι παράτυπη, ανυπόστατη και λανθασμένη και δεν πληροί τις προϋποθέσεις της Νομοθεσίας και/ή τις Αρχές της Νομολογίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
9. Οι Αιτητές αιτούνται αξιώσεων αντινομικών και παράλογων, οι οποίες έχουν αποκλειστικό σκοπό να καθυστερήσουν την δίκαια εκδίκαση της υπόθεσης της Ενάγουσας με σκοπό να αποξενώσουν την περιουσία της και έτσι να στερήσουν στην Ενάγουσα να εισπράξει το λαβείν της και/ή να προκαλέσουν σ΄ αυτή περαιτέρω ζημιά.
10. Οι Αιτητές πλανούνται σε ότι αφορά την ιδιότητα επί της οποίας οι Εναγόμενοι 2 και 3 ενάγονται στην παρούσα υπόθεση. Στη παρούσα υπόθεση ο Εναγόμενος 3 ενάγεται υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής και/ή Παραλήπτης της Εναγόμενης
12. Τα όσα αναφέρονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση δεν αποτελούν καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή της διαδικασίας αφού αυτή είναι γενική και αόριστη.
13. Η ένορκη δήλωση της υπό κρίση αίτησης δεν επεξηγεί με ποιο τρόπο θα επηρεαστούν δυσμενώς οι πιστωτές της Εναγόμενης Εταιρείας.
14. Το δικαστήριο δεν πρέπει να ασκήσει την διακριτική ευχέρεια του υπέρ της αίτησης αλλά να την απορρίψει με έξοδα εναντίον των Αιτητών». Από πλευράς γεγονότων συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Γιώργου Ιακώβου. Ο ενόρκως δηλών, αφού αναφέρεται στο υπόβαθρο της απαίτησης της καθ΄ης η αίτηση, ισχυρίζεται ότι ο διορισμός διαχειριστή-παραλήπτη δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης, διαφέρει από τον διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή και επομένως δεν τίθεται θέμα εφαρμογής του άρθρου 220 του Κεφ.
15. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται πως δεν έχει εξηγηθεί με ποιο τρόπο θα επηρεασθούν οι υπόλοιποι πιστωτές από την προώθηση της παρούσας αγωγής και με ποιο τρόπο η καθ΄ης η αίτηση επιδιώκει να αποκτήσει προτεραιότητα έναντι των εν λόγω πιστωτών. Στην παρούσα φάση, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, δεν υπάρχει τρόπος να προχωρήσει η καθ΄ ης η αίτηση στην επαλήθευση του χρέους της αιτήτριας για τον λόγο ότι δεν έχει ακόμη διοριστεί εκκαθαριστής. Ως εκ τούτου, η παρούσα Αίτηση θα προκαλέσει αδικαιολόγητη καθυστέρηση και θα επηρεάσει τα συνταγματικά δικαιώματα της καθ΄ης η αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσης εντός ευλόγου χρόνου. Για τους λόγους αυτούς, ζητά την απόρριψη της Αίτησης με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας. Κατά την ακροαματική διαδικασία δεν κλήθηκαν για αντεξέταση οι ενόρκως δηλούντες με αποτέλεσμα να δοθεί απευθείας ο λόγος στους συνηγόρους να επιχειρηματολογήσουν. Αμφότεροι ετοίμασαν, υιοθέτησαν και κατέθεσαν στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσουν τις εκατέρωθεν θέσεις και επιχειρήματα τους. Τις αγορεύσεις αυτές τις έχω διεξέλθει με προσοχή και ενδελέχεια, λαμβάνοντας υπόψη μου κάθε τι που καταγράφεται. Πριν καταπιαστώ με την επίλυση της ανακύπτουσας διαφοράς, αξίζει να γίνει μια σύντομη σκιαγράφηση των εφαρμοστέων σε τέτοιες περιπτώσεις νομικών αρχών, κάνοντας αρχή από το άρθρο 215 του Κεφ. 113 το οποίο διαλαμβάνει ως εξής: «Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται- (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή η διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή διαδικασίας σε αυτή και (β) όταν οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας για παρεμπόδιση της λήψης περαιτέρω επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή ή διαδικασία, και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τη διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό». Για το τι αποτελεί "διαδικασία" χρήσιμη είναι η υπόθεση Herbert Berry Associates v. IRC [1978) 1 All E.R 161, στην οποία λέχθηκε ότι "διαδικασία" αποτελεί η επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου με οποιοδήποτε διάβημα (process) πλην του κλητηρίου εντάλματος. Στην περίπτωση κλητηρίου εντάλματος έχουμε βεβαίως αγωγή (action), η οποία και πάλι καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου. Στην υπόθεση Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ ΛΙΜΙΤΕΔ (Αρ. 1)