← Κύπρος

Αθηνόδωρος Κυθραιώτης κ.α. ν. Τάσος Τύρκας, Αρ. Αγωγής: 3429/2009, 19/1/2015

Αθηνόδωρος Κυθραιώτης κ.α. ν. Τάσος Τύρκας, Αρ. Αγωγής: 3429/2009, 19/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A14 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 3429/2009 Μεταξύ:

  1. Αθηνόδωρος Κυθραιώτης από τη Λευκωσία
  2. Μαρία Κυθραιώτου από τη Λευκωσία Εναγόντων και Τάσος Τύρκας από Γιαλούσας 2, LENTIA Court No. 5, Δ.301, 2414 Έγκωμη Εναγομένου Ημερομηνία: 19.1.2015 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Αδάμος Λάντος, για Αδάμος Λάντος και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο: κ. Πέτρος Χατζησάββας ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με την αίτηση, ημερ. 11.11.2014, υπό των Εναγόντων - Αιτητών για διαγραφή της «Ανταπαίτησης» από το δικόγραφο «Τροποποιημένης Ε/Υ και Ανταπαίτησης» ημερ. 8.9.2014 Α. Εισαγωγή Οι Ενάγοντες στην ως άνω αγωγή δηλώνουν στην Έκθεση Απαίτησης τους (στο εξής «Ε/Α») ότι είναι ιδιοκτήτες του διαμερίσματος αρ. 201 που βρίσκεται στο 2ο όροφο της Πολυκατοικίας LENTIA COURT 5 στο Δήμο Έγκωμης της Επαρχίας Λευκωσίας. Ο Εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης και/ή νόμιμος κάτοχος του διαμερίσματος αρ. 301 στον 3ο όροφο της ίδιας πολυκατοικίας. Η αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 11.6.2009, έχει ως βάση αγωγής την ισχυριζόμενη διαρροή μεγάλων ποσοτήτων νερού από το διαμέρισμα του Εναγομένου προς το διαμέρισμα των Εναγόντων που βρίσκεται ακριβώς από κάτω, η οποία διαρροή κατ' ισχυρισμόν προκλήθηκε κατά ή περί την 1.3.2009 λόγω μη συντήρησης των υδραυλικών και αποχετευτικών εγκαταστάσεων του Διαμ. 301 και επέφερε ζημιές στο διαμέρισμα αρ.
  3. Όσον αφορά τον προσδιορισμό των ζημιών, αυτές εκτιμήθηκαν και καταγράφηκαν από πολιτικό μηχανικό κατά ή περί τις 17/3/
  4. Είναι ο ισχυρισμός των Εναγόντων ότι αυτοί ενημέρωσαν τον Εναγόμενο κατά ή περί τις 13.3.2009 για τις διαπιστωθείσες ζημιές και ότι τον κάλεσαν να τις επιδιορθώσει, και παρά το ότι εκείνος υποσχέθηκε να το πράξει εντούτοις ουδέν έπραξε μέχρι το χρόνο καταχώρησης της αγωγής. Αποτέλεσμα ήταν να εγκαταλείψουν το διαμέρισμα αρ. 201 οι ενοικιαστές του κατά ή περί την 1/4/2009 και οι Ενάγοντες να αξιώνουν από τον Εναγόμενο ποσό €600- μηνιαίως για τα απωλεσθέντα ενοίκια από 1.4.2009 μέχρι 31.1.2010, καθώς και ποσό €2000- ως το ποσό που αρχιτέκτονας ο οποίος επιθεώρησε τις ζημιές έκρινε ότι θα ήταν αναγκαίο να καταβληθεί για την αποκατάστασή τους. Στο αρχικό δικόγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης («Ε/Υ»), ημερ. 18/3/2010, ο Εναγόμενος αρνείτο ότι υπήρχε οποιαδήποτε διαρροή στο διαμέρισμα αρ. 301 και ισχυριζόταν ότι οποιαδήποτε υγρασία στο διαμέρισμα αρ. 201 οφειλόταν στο ότι παρέμενε κλειστό, χωρίς ικανοποιητικό αερισμό από τους ενοίκους του. Έτσι αρνείτο το περιεχόμενο της Ε/Α και ζητούσε την απόρριψη κάθε μιας από τις αξιώσεις των Εναγόντων. Όπως προκύπτει από το φάκελο της παρούσας υπόθεσης, αφότου άρχισε η ακρόαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, αλλά σε αρχικό στάδιο αυτής (ήτοι, προτού ολοκληρωθεί η κυρίως εξέταση του Ενάγοντος αρ.1 (ΜΕ1)), και προκειμένου να μπορεί να εισαχθεί μαρτυρία από τον ΜΕ1 όσον αφορά το πραγματικό κόστος που είχε η διενεργηθείσα, σε χρόνο μεταγενέστερο της αγωγής (ήτοι τον Απρίλιο του 2011), εργασία αποκατάστασης της ζημιάς στο Διαμ. Αρ.201, ζητήθηκε από τους Ενάγοντες άδεια τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης με γραπτή αίτηση ημερ. 15/04/
  5. Σημειωτέον ότι με την τροποποίηση αυτή θα περιορίζετο η αξίωση των Εναγόντων για το κόστος αποκατάστασης της ζημιάς από €2000 σε €733,
  6. Εγκρίθηκε η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, εκ συμφώνου (ήτοι χωρίς ένσταση από πλευράς Εναγομένου) και εκδόθηκε Διάταγμα τροποποίησης στις 26/05/2014, με έξοδα (τόσο της αίτησης όσο και αυτών που θα προκαλούνταν από την τροποποίηση) υπέρ του Εναγομένου - καθ' ου η αίτηση. Ακολούθησαν꞉ · στις 03/07/2014 η καταχώριση τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης, · στις 08/09/2014 η καταχώριση δικογράφου που τιτλοφορείται «Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στην Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης», και · στις 9/10/2014 η καταχώριση δικογράφου που τιτλοφορείται «Απάντηση στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση». Μεσολάβησε η δικάσιμος ημερ. 25.9.2014 κατά την οποία ζητήθηκε εκ μέρους του δικηγόρου των Εναγόντων παράταση του χρόνου καταχώρησης της «Απάντησης», ως λέχθηκε, χωρίς να εγερθεί οποιοδήποτε ζήτημα περί παράτυπης καταχώρισης της «Τροποποιημένης Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στην Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης». Στις 24/10/2014, ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες προκειμένου να διαπιστωθεί ότι τα δικόγραφα είχαν συμπληρωθεί, ζητήθηκε από κοινού και καθορίστηκε ημερομηνία συνέχισης της ακρόασης της αγωγής, ήτοι για τις 19/11/2014, χωρίς και πάλιν να εκφραστεί προφορικά από μέρους του δικηγόρου για τους Ενάγοντες τυχόν πρόθεση για διαγραφή της «Τροποποιημένης Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στην Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης». Παρατηρώ, ωστόσο, ότι στην «Απάντηση στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση» οι Ενάγοντες συμπεριέλαβαν μία παράγραφο (βλ. παρα. 6), με την οποία - · αρνήθηκαν την παράγραφο 8 της Τροποποιημένης Υπεράσπισης, και · επιφύλαξαν το δικαίωμά τους να καταχωρήσουν αίτηση για διαγραφή της εν λόγω παραγράφου της Υπεράσπισης, με την αιτιολογία ότι αναφέρεται σε γεγονότα που έγιναν μετά την καταχώρηση της αγωγής και άσχετα με την αξίωση των Εναγόντων, όπως αυτή διατυπώνεται στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαιτήσεως. Παρατηρώ, περαιτέρω, ότι οι Ενάγοντες καταχώρησαν την Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση εγείροντας συγχρόνως, στην παρα. 10(α) του δικογράφου τους ημερ.9/10/2014, «προδικαστική ένσταση ότι η Έκθεση Ανταπαίτησης κατεχωρήθη παράνομα και ή παράτυπα και χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου» και επιφυλάσσοντας το δικαίωμά τους να καταχωρήσουν αίτηση για διαγραφή της ως παράτυπης και ενοχλητικής. Β. Η υπό κρίση αίτηση διαγραφής και η ένσταση σε αυτή Πράγματι, στις 11/11/2014 καταχωρήθηκε από τους Ενάγοντες η υπό κρίση αίτηση, ημερ. 11/11/2014, με την οποία αυτοί εξαιτούνται:
  7. «Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διαττάτον όπως η φερόμενη ως «Ανταπαίτηση» η οποία καταχωρήθηκε από τον Εναγόμενο στις 08/09/2014 διαγραφεί (strike out) στο σύνολο της και/ ή θεωρηθεί ως μη καταχωρηθέν για το λόγο ότι καταχωρήθηκε παράτυπα και/ ή κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ ή κατά παράβαση του Διατάγματος ημερομηνίας 26/05/2014 και/ ή χωρίς την άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου.
  8. Τα έξοδα της αίτησης αυτής.». Η αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.26, Δ.20, Δ.21, Δ.23, Δ.25.Θ.Θ.5 και 6, Δ.26, Θ.14, Δ.27.Θ.Θ.2, 3 και 4 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στο κοινοδίκαιο και στις αρχές της επιείκειας. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση παρατίθενται στην Ένορκο Δήλωση ημερομηνίας 10/11/2014 του Αθηνόδωρου Κυθραιώτη, που είναι ο Εναγόμενος αρ. 1 / Αιτητής, από τη Λευκωσία. Ενόρκως δηλώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Ενάγουσα αρ. 2 - Αιτήτρια να προβεί στην εν λόγω ένορκο δήλωση και εκ μέρους της. Δηλώνει, επίσης, ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, καθώς και από πληροφορίες που έχει λάβει από τους δικηγόρους των Αιτητών. Για όσα θέματα είναι νομικής φύσεως, η πηγή της πληροφόρησης του προέρχεται από τους δικηγόρους των Αιτητών. Το παράπονο των Εναγόντων στο οποίο στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση περιγράφεται στις παρα. 4 έως 6 της Ε/Δ: 4.«Το Διάταγμα ημερομηνίας 26/05/2014 διατάττει την καταχώρηση της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης εντός 15 ημερών από την σύνταξη του εν λόγω Διατάγματος και την καταχώρηση της Τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης εντός 15 ημερών από την επίδοση της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Το Διάταγμα δεν διατάττει την καταχώρηση Ανταπαίτησης καθότι η αρχική Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγομένου ημερομηνίας 18/03/2010 καταχωρήθηκε χωρίς Ανταπαίτηση. Παρόλα αυτά, ο Εναγόμενος καταχώρησε την Ανταπαίτηση του μαζί με την Έκθεση Υπεράσπισης στις 08/09/2014 χωρίς προηγουμένως να εξασφαλίσει την άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου παραβιάζοντας κατ' αυτό τον τρόπο την δικαστική διαδικασία. 5.Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Αιτητών, κ.κ Αδάμος Λάντος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε, η τροποποίηση των δικογράφων επιτρέπεται μόνο με διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου και ως εκ τούτου, η προσθήκη της Ανταπαίτησης στην Έκθεσης Υπεράσπισης ημερομηνίας 08/09/2014 αποτελεί κατάχρηση και περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, παραβίαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είναι αντίθετη με τη νομολογία και παραβιάζει το εκδοθέν στις 26/05/2014 διάταγμα τροποποίησης αφού είναι άσχετα μ' αυτό. 6.Ως εκ των ανωτέρων πιστεύω και θεωρώ ότι είναι δίκαιο και ορθό, υπό τις περιστάσεις όπως το Σεβαστό Δικαστήριο εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα διαγράφοντας στο σύνολο της την Ανταπαίτηση του Εναγομένου που καταχωρήθηκε μαζί με την Έκθεση Υπεράσπισης στις 08/09/2014.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Ο Εναγόμενος ενίσταται στην υπό κρίση αίτηση και ζητεί την απόρριψή της με έξοδα εναντίον των Εναγόντων. Η ένστασή του βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.21, Δ.23 Θ. 1, Δ.25 Θ. 1-5, Δ.
  9. Θ. 4, Δ.64 και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ενστάσεως που δικογραφούνται στην Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης είναι: «α. Η αίτηση είναι νόμω ανεπίτρεπτη και/ή νόμω αβάσιμη και/ή ενοχλητική. β. Η αίτηση καταχωρήθηκε μετά την καταχώριση υπεράσπισης στην ανταπαίτηση. γ. Τα επίδικα θέματα που θέτει η ανταπαίτηση, είναι σχετικά και ουσιαστικά ίδια με αυτά της απαίτησης. δ. Οι αιτητές εμποδίζονται από την προηγούμενη συμπεριφορά τους να ζητούν τη θεραπεία εξαίρεσης της ανταπαίτησης διότι με την τροποποίηση την οποία ζήτησαν ήγειραν νέα βάση αγωγής. ε. Οι αιτητές πρώτοι με την τροποποίηση τους εγείρουν ζητήματα που συνέβησαν μετά την καταχώριση της αγωγής. στ. Διαγραφή της ανταπαίτησης οδηγεί σε άνιση μεταχείριση των διαδίκων και στερεί τον εναγόμενο να προβάλει τις θέσεις του επί γεγονότων τα οποία τέθηκαν με την τροποποίηση. ζ. Με την τροποποίηση που επετράπη προστέθηκε νέα απαίτηση και βάση αγωγής, κάτι που παρέχει δικαίωμα στον εναγόμενο να καταχώριση ανταπαίτηση χωρίς την Άδεια του Δικαστηρίου καθότι για πρώτη φορά τίθενται γεγονότα που συνέβησαν μετά την έγερση της αγωγής και πρό της καταχώρισης της υπεράσπισης του. η. Τυχόν διαγραφή της ανταπαίτησης θα παραβίαζε τα Συνταγματικά δικαιώματα του εναγόμενου, θα τον επηρέαζε δυσμενώς και θα προκαλούσε νέες δικαστικές διαδικασίες. θ. Οι αιτητές δεν θα επηρεαστούν δυσμενώς ενώ ο καθ' ου η αίτηση θα αδικηθεί πασιφανώς, αν εξαιρεθεί η ανταπαίτηση του. ι. Επιφυλάσσεται το δικαίωμα του εναγόμενου - καθ' ου η αίτηση να προβάλει και άλλους νομικούς λόγους ένστασης κατά την ακρόαση.». Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση, ημερ. 25/11/2014, του κ. Τάσου Τύρκα, Εναγόμενου - καθ' ου η αίτηση, ο οποίος ενόρκως δηλώνει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται και λαμβάνει νομική συμβουλή από το Δικηγόρο του για τις νομικές θέσεις που εκφράζει. Είναι η θέση του Εναγομένου ότι με την τροποποίηση της Ε/Α οι Ενάγοντες προσέθεσαν γεγονότα που συνέβησαν μετά την ημερομηνία έγερσης της αγωγής και, περαιτέρω, ήγειραν νέα βάση αγωγής αλλά και νέα απαίτηση. Ως εκ τούτου, ο Εναγόμενος δηλώνει ότι προέκυψε ανάγκη υπεράσπισής του έναντι των μεταγενέστερων γεγονότων αλλά και ανταπαίτησης του. Επισημαίνει ο Εναγόμενος ότι η υπό κρίση αίτηση των Ενάγοντων «ζητά μόνο την διαγραφή της ανταπαίτησης και αφήνει μετέωρη την ήδη καταχωρηθείσα από τους ίδιους υπεράσπισης στην ανταπαίτηση». Είναι η θέση του Εναγομένου ότι «ότι το δικόγραφο της «Έκθεσης Υπεράσπισης» και το δικόγραφο της «Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης» είναι το ίδιο και «όπου αναφύεται ανταπαίτηση εκ μέρους του εναγόμενου συνεπεία συνάφειας και σχετικότητας των επιδίκων θεμάτων επιβάλεται η ταυτόχρονη έγερση και ανταπαίτησης μαζί με την υπεράσπιση». Εξηγεί ο Εναγόμενος ότι «Εις την αρχική Έκθεση Υπεράσπισης δεν προέκυπτε θέμα ανταπαίτησης λόγω του ότι δεν ηγέρθη με την αρχική έκθεση απαίτησης θέμα αποζημιώσεων ούτε ισχυρισμός ότι οι ενάγοντες -αιτητές διόρθωσαν το υποστατικό τους ως ισχυρίζονται μετά την τροποποίηση.». Είναι επίσης ισχυρισμός του Εναγόμενου ότι «βασιζόμενος σε γεγονότα τα οποία προέκυψαν εκκρεμούσης της αγωγής», δικαιούται προτού καταχωρίσει την έκθεση υπεράσπισης του να εγείρει τις συναφείς και σχετικές υπερασπίσεις του επ' αυτών, καθώς και τυχόν ανταπαίτηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος εισηγείται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι ανεπίτρεπτη «διότι οι αιτητές προέβησαν σε καταχώριση «υπεράσπισης στην ανταπαίτηση» και μετά καταχώρισαν την αίτηση, ενώ τέτοια αίτηση επιτρέπεται να καταχωρηθεί κατ' αρχήν εντός ευλόγου χρόνου και προτού ο διάδικος που την υποβάλλει, προχωρήσει σε οποιοδήποτε νέο βήμα από την στιγμή που περιήλθε σε γνώση του η παρατυπία, προϋποθέσεις οι οποίες είναι σωρευτικές». Ο Εναγόμενος επισημαίνει, επίσης, ότι꞉ «τυχόν εξαίρεση ή διαγραφή της ανταπαίτησης μου θα οδηγούσε σε κατάφορη αδικία εις βάρος μου και παραβίαση συνταγματικών μου δικαιωμάτων ενώ έγκριση της δεν θα προκαλέσει δυσμενή επηρεασμό στους αιτητές». Τέλος, ο Εναγόμενος εισηγείται ότι «η καταχώριση ανταπαίτησης ακόμα και αν ήθελε κριθεί παράτυπη θα μπορούσε να επιτραπεί η θεραπεία της παρατυπίας, θεραπεία η οποία θα περισώσει έξοδα και περαιτέρω δικαστικές διαδικασίες και θα επιλύσει οριστικά τις διαφορές μεταξύ των διαδίκων». Για όλους τους πιο πάνω λόγους ο Εναγόμενος εισηγείται την απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ του. Γ. Η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως εκ συμφώνου επετράπη Η εγκριθείσα τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης επικεντρωνόταν στις παρα. 8 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης. Οι παρα. 8 και 10 του αρχικού δικογράφου Έκθεσης Απαίτησης, ως καταχωρήθηκε στις 11/6/2009, ανέφεραν τα εξής꞉ «
  10. Συνεπεία της αμέλειας του Εναγομένου να διατηρεί τα υδραυλικά και αποχετευτικά του σε καλή κατάσταση επέφερε ζημιά στο διαμέρισμα των Εναγόντων λόγω της πιο πάνω περιγραφόμενης διαρροής, η οποία για να αποκατασταθεί ανέρχεται στο ποσό των €
  11. Διό και η παρούσα αγωγή δι' ης οι Ενάγοντες αξιούν꞉ Α. Ποσό €2000 για αποκατάσταση των ζημιών. Β. Ποσό €600 μηνιαίως που αντιστοιχεί με την απώλεια ενοικίων από την 01/04/2009 μέχρι την 31/01/
  12. Γ. Νόμιμο τόκο. Δ. Έξοδα και τέλη της παρούσας αγωγής.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Οι παρα. 8 και 10 της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης, ως καταχωρήθηκε, αναφέρουν τα εξής꞉ «
  13. Συνεπεία της αμέλειας του Εναγομένου να διατηρεί τα υδραυλικά και αποχετευτικά του σε καλή κατάσταση επέφερε ζημιά στο διαμέρισμα των Εναγόντων. Λόγω της πιο πάνω περιγραφόμενης διαρροής, οι Ενάγοντες προχώρησαν σε επιδιόρθωση και/ή αποκατάσταση της ζημιάς στο διαμέρισμα των τον Απρίλιο του 2011 και πλήρωσαν τα ακόλουθα ποσά꞉ (α) Αγορά υλικών (περιλαμβανομένου του ΦΠΑ) €233,
  14. (β) Εργατικά για το βάψιμο του διαμερίσματος €
  15. Σύνολο €733,
  16. Διό και η παρούσα αγωγή δι' ης οι Ενάγοντες αξιούν꞉ Α. Ποσό €733,65 για τα έξοδα που πλήρωσαν για την αποκατάσταση της ζημιάς στο διαμέρισμα των σε υλικά και εργατικά ως ανωτέρω αναφέρεται. Β. Ποσό €600 μηνιαίως που αντιστοιχεί με την απώλεια ενοικίων από την 01/04/2009 μέχρι την 31/01/
  17. Γ. Νόμιμο τόκο. Δ. Έξοδα και τέλη της παρούσας αγωγής.». .(Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Διακστηρίου.) Δ. Οι διαφορές μεταξύ της αρχικής και της Τροποποιημένης Ε/Υ. Στην Τροποποιημένη Ε/Υ, ο Εναγόμενος απαντά στην τροποποιημένη παρα. 8 της τροποποιημένης Ε/Α με τις παρα. 8 έως 11 της τροποποιημένης Ε/Υ ως εξής꞉ «
  18. Ειδικότερα αναφορικά με την τροποποιηθείσα παράγραφο 8 της έκθεσης απαίτησης, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι είναι παντελώς ψευδής και ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα πιο κάτω꞉ 8.
  19. Κατά ή περί την 20/3/2012 συμφωνήθηκε μεταξύ εναγόντων και εναγομένου να γίνει επιτόπου επίσκεψη με κοινό υδραυλικό τον οποίο θα έφερνε ο διαχειριστής της πολυκατοικίας για να εξακριβωθεί τυχόν πρόβλημα διαρροής και το οποίο αν τελικά υπήρχε θα αναλάμβανε ο εναγομένος να επιδιορθώσει. 8.
  20. Είναι ισχυρισμός του εναγομένου ότι η εν λόγω επίσκεψη έγινε τελικά κατά ή περί την 28/3/2012 παρουσία του ενάγοντα 1, του εναγομένου, του διαχειριστή της πολυκατοικίας, του υδραυλικού που έφερε ο διαχειριστής και του πολιτικού μηχανικού κου Κουτούκη που έφερε ο ενάγοντας
  21. 8.
  22. Στην παρουσία όλων των πιο πάνω προσώπων διαπιστώθηκε ότι στην οροφή του δωματίου του μπάνιου των εναγόντων υπήρχαν σημάδια από μύκητες που είχαν δημιουργηθεί στο παρελθόν, χωρίς όμως να υπάρχει υγρασία. 8.
  23. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται επίσης ότι την ίδια ημέρα έγινε μέτρηση της υγρασίας από τον κοινό υδραυλικό στο δωμάτιο του μπάνιου των εναγόντων και αυτή βρέθηκε φυσιολογική. 8.
  24. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι κατά την ως άνω επίσκεψη επαναλήφθηκε το άνοιγμα των νερών στο διαμέρισμα του για αρκετή ώρα με αποτέλεσμα να μην παρουσιασθεί καμία διαρροή προς το διαμέρισμα των εναγόντων. 8.6 Περαιτέρω ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι την ίδια ημέρα έγινε επίσκεψη στο δικό του διαμέρισμα από όλους τους παρευρισκόμενους και διαπιστώθηκε ότι δεν έγινε επιδιόρθωση στο διαμέρισμα του και ότι όλα ήσαν όπως τα παρέδωσε ο κατασκευαστής.
  25. Μετά ταύτα και παρά τις πιο πάνω διαπιστώσεις, ο εναγόμενος χωρίς παραδοχή οποιασδήποτε ευθύνης, συμφώνησε ρητά με τον ενάγοντα 1 να πληρώσει τα έξοδα για το βάψιμο του δωματίου και του μπάνιου των εναγόντων και να κλείσει η υπόθεση, δηλαδή να αποσυρθεί η παρούσα αγωγή, η οποία είχε ήδη καταχωρηθεί και κάθε πλευρά να πληρώσει τα έξοδα της.
  26. Ο Εναγόμενος εκπλήρωσε τα συμφωνηθέντα και με δικό του τεχνίτη και με δικά του έξοδα έβαψε το δωμάτιο των εναγόντων τις αμέσως επόμενες μέρες.
  27. Είναι για τους πιο πάνω λόγους που ο εναγόμενος δεν αποδέχεται ως αληθή την τροποποιημένη παράγραφο 8 της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων, αρνείται τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης και ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες δεν δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες και ζητά απόρριψη της αγωγής με έξοδα.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Ε. Η νεοεισαχθείσα ανταπαίτηση Ο εναγόμενος εισάγει για πρώτη φορά στο δικόγραφο που τιτλοφορεί «Τροποποιημένη Ε/Υ και Ανταπαίτησης» την εξής ανταπαίτηση꞉ «
  28. Ο εναγόμενος τις αμέσως επόμενες μέρες της επίσκεψης, η οποία περιγράφεται στην παράγραφο
  29. (1 - 7) πιο πάνω ανέθεσε σε τεχνίτη ο οποίος σε συνεννόηση με τον ενάγοντα 1 και τον ενοικιαστή του ο οποίος του επέτρεψε την είσοδο στο διαμέρισμα των εναγόντων, έβαψε το δωμάτιο του μπάνιου των εναγόντων. Το κόστος το οποίο πλήρωσε ο εναγόμενος ήταν 200,00 Ευρώ.
  30. Επίσης ο εναγόμενος κατά την πιο πάνω περιγραφόμενη επίσκεψη ημερομηνίας 28/3/2012, πλήρωσε τα έξοδα του υδραυλικού τον οποίο έφερε ο διαχειριστής της πολυκατοικίας τα οποία ανήλθαν στο ποσό των 50,00 Ευρώ.
  31. Οι ενάγοντες, κατά παράβαση των συμφωνηθέντων δεν απέσυραν την αγωγή.
  32. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι κατέβαλε τα πιο πάνω ποσά όχι από πρόθεση χαριστική και/ή ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες προσπορίστηκαν αδικαιολόγητο όφελος για το οποίο οφείλουν στον εναγόμενο μέχρι σήμερα ποσό 250,00 Ευρώ πλέον τόκους.
  33. Λεπτομέρειες Ειδικών Ζημιών του Εναγομένου (α) Έξοδα για το βάψιμο του δωματίου των Εναγόντων 200 ευρώ (β) Έξοδα υδραυλικού ανωτέρω 50 ευρώ Σύνολο 250 ευρώ
  34. Και ο εναγόμενος ανταπαιτεί - Α) Ποσό 250, 00 Ευρώ ως ειδικές ζημιές οι οποίες περιγράφονται ανωτέρω και/ή λόγω παράβασης συμφωνίας και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλωςπως. Β) Νόμιμο τόκο. Γ) Έξοδα και ΦΠΑ.». ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Είναι πρόδηλο ότι τα ποσά που αξιώνονται εκατέρωθεν αναφορικά με το κόστος αποκατάστασης των υλικών ζημιών είναι τόσο μικρά, που ο χρόνος που απωλέσθηκε και τα επιπλέον έξοδα από την καταχώρηση των ενδιάμεσων αιτήσεων φαίνεται να είναι δυσανάλογα μεγάλα. Προβαίνω σε ενδελεχή εξέταση του θέματος για λόγους αρχής και μόνον. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε συνάρτηση με αιτήσεις τροποποίησης δικογράφων που έχουν ως υπόβαθρο τις πρόνοιες της Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης και ανάλυσης σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων, όπως υιοθετήθηκαν στις σχετικά πρόσφατες αποφάσεις Kayat Trading Ltd ν. Genzyme Corporation, Πολιτική Έφεση Αρ. 58/2012, 4.3.2013 και Ονούφριος Ιωσηφίδης v. Bernhard Schulte Shipmanagement (Cyprus) Ltd, Πολιτική Έφεση 239/2011, 23.10.
  35. Η έκδοση ενός Διατάγματος Τροποποίησης δυνάμει της Δ.25, θ.1 προϋποθέτει μια διεργασία προσδιορισμού αυτού που είναι αναγκαίο για επίλυση της ουσίας της διαφοράς κατά τρόπο που να επιτυγχάνεται η αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και η αποτροπή της πολλαπλότητας των δικαστικών διαδικασιών. Αποτελεί έργο του Δικαστηρίου να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια κατάλληλα προς εξασφάλιση των στόχων αυτών. Έργο που επιτελείται μετά τη συνεκτίμηση όλων των παραγόντων που αφορούν στην κάθε περίπτωση, συμπεριλαμβανομένων και επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν, στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου (Εθνική Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.α.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 237). Ακόμη και εκεί όπου η απαιτούμενη τροποποίηση είναι το αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, μπορεί να παραχωρηθεί η θεραπεία (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη κ.α., Πολιτική Έφεση 79/2009, 4.5.2012). Προϋποθέτει βεβαίως η έγκριση του αιτήματος, ότι ο αιτητής, δεν ενεργεί κακόπιστα και ότι η αιτιολόγηση του αιτήματος για την όποια καθυστέρηση, η οποία ποικίλει αναλόγως με το στάδιο που υποβάλλεται η αίτηση, δεν προκαλεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά. Η εισαγωγή νέου ζητήματος, δεν συνεπάγεται κατ΄ ανάγκη την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου πάντοτε, ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες στην άλλη πλευρά. Ακόμα και στην περίπτωση που επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, η αίτηση δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται πάντοτε υπό το πρίσμα των στοιχείων της κάθε περίπτωσης. Κυρίαρχος παράγοντας κατά πάντα χρόνο και σε κάθε περίπτωση ώστε να επιτραπεί η τροποποίηση, συνιστά το συμφέρον της δικαιοσύνης (ΙΚΟS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.α., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, 20.3.2014). Στην παρούσα υπόθεση, όπως ανάφερα εισαγωγικά, το αίτημα τροποποίησης έγινε από τους Ενάγοντες τον Απρίλιο του 2014, αφότου είχε ήδη αρχίσει η έναρξη της ακρόασης της αγωγής και παρά το γεγονός ότι οι ισχυρισμοί γεγονότων που θα εισάγονταν με την εξαιτούμενη τροποποίηση όσον αφορά την πράξη της αποκατάστασης της ζημιάς και το πραγματικό κόστος αυτής ανέτρεχαν χρονικά πίσω στην περίοδο Απριλίου του 2011 (βλ. την τροποποιημένη παρα. 8 της Έκθεσης Απαίτησης), δηλαδή θα εισάγονταν με καθυστέρηση 3 ετών. Δεν ηγέρθη ένσταση ούτε ως προς την ύπαρξη καθυστέρησης στη δικογράφιση των νέων αυτών ισχυρισμών ούτε λέχθηκε οτιδήποτε περί μεταβολής της βάσης της αγωγής ή και των ιδίων των αξιώσεων. Κατ' αυτόν τον τρόπο, φάνηκε στο δικαστήριο ότι αμφότεροι οι διάδικοι αντιμετώπιζαν το ζήτημα της εκ των υστέρων αποκατάστασης της ζημιάς και της διενεργηθείσας προς το σκοπό αυτό δαπάνης ως ζήτημα που ήταν άμεσα συναφές με τη διαφορά μεταξύ των διαδίκων και το οποίο ήταν αναγκαίο να επιλυθεί στο πλαίσιο της παρούσας δίκης. Το Δικαστήριο ενέκρινε την τροποποίηση υπό τη δεδομένη στάση των διαδίκων ως εκφράστηκε επί της αίτησης τροποποίησης. Ό,τι καλείται τώρα να αποφασίσει το Δικαστήριο αφορά στο αν οι διάδικοι συμμορφώθηκαν (ορθά) με το Διάταγμα Τροποποίησης. Ως προς την τροποποιημένη Ε/Α δεν υπάρχει ουδείς ισχυρισμός περί παρατυπίας ή παράβασης του Διατάγματος Τροποποίησης. Ό,τι καλείται το Δικαστήριο ν' αποφασίσει άπτεται του ισχυρισμού για παρατυπία από πλευράς Εναγομένου άπαξ και καταχωρήθηκε νομότυπα η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης. Είναι νομολογημένο ότι η τροποποίηση που βγαίνει έξω από τα όρια της εξουσιοδότησης διατάγματος παρέχει αντέρεισμα διαγραφής της. Στην απόφαση Δημοτικό Συμβούλιο Εγκωμης ν. Ιωακείμ και Α.Λοϊζιά - Ιωακείμ Λοϊζιά Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
(1999)3 ΑΑΔ 596, 600-601, αναφέρεται ότι: «Η Δ.25, θ. 2 θέτει ως προϋπόθεση της έγκυρης τροποποίησης τη συμμόρφωση της με ό,τι επιτράπηκε να τροποποιηθεί. Διαφορετικά "if a party who has obtained an order for leave to amend does not amend accordingly" και εντός της τασσόμενης προθεσμίας, το διάταγμα τροποποίησης αυτοδικαίως καθίσταται άκυρο. Εκτός στην περίπτωση που το χρονοδιάγραμμα, που προσδιορίζει ο θεσμός, παρατείνεται από το δικαστήριο. Η τροποποίηση που βγαίνει έξω από τα όρια της εξουσιοδότησης διατάγματος παρέχει αντέρεισμα διαγραφής της. Η ανοχή αυτού του είδους παρεκτροπής θα αποτελούσε σοβαρό ανασχετικό παράγοντα στην απονομή της δικαιοσύνης. Το παρακάτω σχόλιο από την Annual Practice
(1958)τόμος 1, σελ. 632, βεβαιώνει ότι το δικαστήριο έχει, σε μια τέτοια περίπτωση, σύμφυτη εξουσία ακύρωσης: "Does not Amend Accordingly" If the party who has obtained an order to amend makes amendments which are not authorised by the order, the proper course is for his opponent to apply to have the amendment disallowed with costs. It is true that r. 4, on which Kay, J., relied in Bourne v. Coulter, 50 L.T. 321, applies only to amendments made without leave under rr. 2 and-3 of this Order. But there is, it is sumbmitted, an inherent power in the Court to set aside, at the cost of the offending party, any alteration or amendment of any proceeding in an action which is made by either party without authority, or in excess of any authority which has been given. Indeed, in an extreme case such as Blackmore v. Edwards [1879] W.N. 175 (explained supra, p. 627), a still more stringent order as to costs may be made."». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Στην παρούσα υπόθεση, το αίτημα, ως προανέφερα, περιορίζεται σε διαγραφή της Ανταπαίτησης. Το κατά πόσον η ανταπαίτηση είναι ορθό να διαγραφεί, θα πρέπει να κριθεί ως ζήτημα νομικό (αν για την καταχώριση της ανταπαίτησης απαιτείτο ρητή άδεια Δικαστηρίου), αλλά πρωτίστως ως ζήτημα πραγματικό (αν η καταχώριση της ανταπαίτησης υπερβαίνει τα όρια τυχόν δοθείσας άδειας. Ως προς το αν χρειαζόταν, από νομικής απόψεως, η χορήγηση ρητής άδειας για την καταχώριση της ανταπαίτησης προκειμένου αυτή να μην θεωρείται τώρα παράτυπη, κρίνω κατάλληλο να παραπέμψω σε σχετικό απόσπασμα της υπόθεσης, Williams and Glyn's Bank plc v. Του Πλοίου Maria
(1992)1A A.A.Δ.309, 335 μέχρι και 337, όπου αναφέρονται τα εξής꞉ 'Συμφωνώ ότι πράγματι το εναγόμενο πλοίο στην τροποποιημένη Υπεράσπιση του ξέφυγε από τα "επιτρεπτά" πλαίσια. Εάν επιθυμούσε να έκανε περισσότερες τροποποιήσεις από ότι ήταν απαραίτητο, θα έπρεπε να είχε κάνει σχετική αίτηση. Όμως το θέμα είναι τι έπρεπε να έκαναν οι ενάγοντες βλέποντας αυτή την εκτροπή. Σίγουρα θα έπρεπε να έκαναν αίτηση για διαγραφή των παραγράφων της Υπεράσπισης που ξέφυγαν από την εξυπακουόμενη εξουσιοδότηση για τροποποίηση. .................................... Οι ενάγοντες, για λόγους που δε μπορώ να γνωρίζω, δεν έκαναν τέτοια αίτηση. Όχι μόνο δεν έκαμαν κανένα βήμα για διαγραφή παραγράφων, αλλά προχώρησαν και απάντησαν σε αυτές χωρίς να θέσουν τέτοιο θέμα ούτε στη γραπτή τους Απάντηση. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο με την Απάντηση τους, ή με τη μη έγκαιρη καταχώριση σχετικής αίτησης για διαγραφή, οι σχετικές τροποποιήσεις οι οποίες έγιναν μπορούν να γίνουν αποδεχτές από το Δικαστήριο. [...] Πιστεύω ότι στις περιπτώσεις όπου εκδίδεται ρητή διαταγή του Δικαστηρίου για τροποποίηση ενός δικογράφου, και η τροποποίηση που τελικά επιτελείται ξεφεύγει από τα πλαίσια της διαταγής, τότε έστω και εάν η άλλη πλευρά απαντήσει στο τροποποιημένο δικόγραφο, ή δεν εγείρει τέτοιο θέμα στη συνέχεια, το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει τις τροποποιήσεις οι οποίες έγιναν καθ' υπέρβαση της διαταγής. Αυτό πιστεύω ότι θα πρέπει να είναι η σωστή νομική θέση, αλλιώς η όλη διαδικασία θα εξέφευγε από τον πραγματικό έλεγχο του Δικαστηρίου και κατά κάποιο τρόπο θα παραγνωρίζοντο οι διαδικαστικές διαταγές του. Βέβαια εάν δοθεί μαρτυρία χωρίς ένσταση πάνω σε θέματα τα οποία εγείρονται από παραγράφους που το Δικαστήριο θα έπρεπε να αγνοούσε, τότε το Δικαστήριο μπορεί, εάν το κρίνει απαραίτητο, από μόνο του να διατάξει την τροποποίηση των δικογράφων για να συνάδουν με τη δοθείσα μαρτυρία. (Ίδε Georgiou v. Kyriacou
(1986)1 C.L.R. 433 και Stylianou v. Manoli
(1982)1 C.L.R. 287.) Όμως η αρχή αυτή δε νομίζω να εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπως τη συγκεκριμένη, δηλαδή εάν η τροποποίηση είναι αποτέλεσμα διατάγματος τροποποίησης άλλου δικογράφου και σαν συνέπεια αυτού γίνονται οι άμεσα συνεπαγόμενες τροποποιήσεις (όπως νομολογήθηκε στην Squire v. Squire (ανωτέρω), τότε το γεγονός ότι η άλλη πλευρά δεν εγείρει το θέμα έγκαιρα, ή συμπεριφέρθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να συνάγεται ότι τις δέχεται (π.χ. καταχωρεί απάντηση), είναι αρκετό για να θεωρήσει το Δικαστήριο ότι εφόσον πρόκειται για απλή παρατυπία, αυτή μπορεί να παραγνωρισθεί. (Βλέπε Spyropoullos ν. Transavia Holland N.V. Amsterdam
(1979)1 C.L.R. 421). Ο λόγος που πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνει η διαφοροποίηση στην περίπτωση αυτή είναι διότι εδώ δεν υπάρχει ρητή διαταγή, ούτε χρειάζεται ρητή διαταγή, αλλά η τροποποίηση γίνεται με βάση αρχική διαταγή που αφορά άλλο δικόγραφο, στην οποία θεωρείται ότι ενσωματώνεται και συνυπάρχει η συμφυής ή εξυπακουόμενη δικαστική εξουσιοδότηση στην άλλη πλευρά να τροποποιήσει και αυτή τα δικόγραφα τα οποία ήδη καταχώρισε σε απάντηση των νέων ισχυρισμών και μόνο. Αυτή η "εξουσιοδότηση" που θεωρείται ότι υπάρχει σε κάθε τέτοιο διάταγμα, έστω και εάν ουσιαστικά στην πρακτική ποτέ δεν αναφέρεται, δεν είναι προκαθορισμένη ρητά, αλλά είναι τελικά θέμα γεγονότων εάν κάποιος την υπερέβηκε ή όχι και σε ποιό βαθμό. Έτσι δεν τίθεται ξεκάθαρα θέμα υπέρβασης ρητής διαταγής του Δικαστηρίου εφόσον πλέον το θέμα ανάγεται από νομικό σε καθαρά πραγματικό. Για τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η τελευταία εισήγηση των εναγόντων στο θέμα το οποίο έθεσε το εναγόμενο πλοίο, δε μπορεί να ευσταθήσει γιατί θεωρώ ότι η τροποποιημένη Υπεράσπιση του πλοίου, παρόλο που έγινε κατόπιν εκτροπής από τους θεσμούς, εντούτοις, επειδή όπως είπα αυτή θεωρείται απλή παρατυπία (ακυρώσιμη όχι άκυρη), και λόγω του ότι οι ενάγοντες έκαναν στη συνέχεια διαβήματα στη διαδικασία, η παρατυπία αυτή θεωρείται ότι θεραπεύτηκε και έτσι παραγνωρίζεται από το Δικαστήριο.' Μπορούν στη βάση της προεκτεθείσας απόφασης, να εξαχθούν τα εξής συμπεράσματα σχετικά με την παρούσα υπόθεση꞉ Ότι στη βάση του Διατάγματος Τροποποίησης της Ε/Α, ο Εναγόμενος είχε «εξυπακουόμενη» δικαστική εξουσιοδότηση να τροποποιήσει και αυτός το δικόγραφο της Ε/Υ σε απάντηση των νέων ισχυρισμών που θα εισάγονταν στην Τροποποιημένη Ε/Α και μόνο αυτών. Δεν χρειαζόταν να καταχωρήσει αίτηση τροποποίησης προκειμένου να εξασφαλίσει άδεια τροποποίησης της Ε/Υ, νοουμένου ότι δεν θα επεδίωκε να εισάξει νέους ισχυρισμούς γεγονότων άσχετους προς ό,τι νέο εισήχθηκε νομότυπα στην Τροποποιημένη Ε/Α. Εάν διαφαινόταν σε αυτόν η ανάγκη να εισάξει νέα εκδοχή γεγονότων που υπερέβαινε ό,τι ήταν αναγκαίο για να αντικρούσει την Τροποποιημένη Ε/Α, θα χρειαζόταν να καταχωρήσει αίτηση τροποποίησης της Ε/Υ για να το εισάξει νομότυπα. Τυχόν υπέρβαση της εξυπακουόμενης στο Διάταγμα Τροποποίησης της Ε/Α άδειας του Εναγομένου να απαντήσει στην Τροποποιημένη Ε/Α θα έπρεπε ή/και θα αναμένετο να αναδειχθεί χωρίς καθυστέρηση από τους Ενάγοντες. Τυχόν αμέλειά τους να το πράξουν ή καθυστέρησή τους στο να το αναδείξουν, υποβάλλοντας εγκαίρως αίτηση διαγραφής δεν αναιρεί και δεν ακυρώνει τη συμφυή εξουσία αλλά και την υποχρέωση του δικαστηρίου, να εξετάσει το θέμα των έγγραφων προτάσεων ως αυτή επεξηγείται στην υπόθεση Williams and Glyn's Bank plc v. Του Πλοίου Maria
(1992)1A A.A.Δ.309 και συνεπώς δεν μπορεί αφ'εαυτής να εκληφθεί ως κατάχρηση. Επιδρά, όμως, με βάση τα λεχθέντα στην προμνησθείσα υπόθεση, στη σκέψη του Δικαστηρίου για το αν είναι δυνατόν και δίκαιο να παραγνωριστεί η παρατυπία αυτή. Αναδεικνύεται στην παρούσα υπόθεση η καθυστέρηση με την οποία το Δικαστήριο καλείται από τους Ενάγοντες να διαπιστώσει τέτοια παρατυπία ή παράβαση. Λέγω τούτο με το σκεπτικό ότι αφέθηκε να παρέλθει άπρακτη η δικάσιμος που το Δικαστήριο είχε ορίσει την υπόθεση για οδηγίες προς αυτό ακριβώς το σκοπό (ήτοι στις 24.10.2014). Δεν υπήρξε μέχρι τότε αίτηση διαγραφής οποιουδήποτε δικογράφου ή μέρους αυτού ως παράτυπα καταχωρηθέντος και ζητήθηκε ημερομηνία συνέχισης της ακρόασης. Ακόμη και αν η σημασία της σημειωθείσας καθυστέρησης ήθελε μετριασθεί υπό το δεδομένο ότι εισήχθη στην Τροποποιημένη Ε/Υ επιφύλαξη του δικαιώματος για καταχώριση αίτησης διαγραφής, παρατηρώ ότι επί της ουσίας της η αίτηση διαγραφής, όπως φανερώνει το αιτητικό της σε συνδυασμό με την Ε/Δ που την υποστηρίζει, έχει περιορισμένη εμβέλεια꞉ συγκεκριμένα, οι Ενάγοντες δεν εξαιτούνται τη διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου της «Τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης», παρά μόνο το μέρος αυτού στο οποίο εισάγεται η ανταπαίτηση. Επομένως, παρά το ότι είχαν επιφυλαχθεί να αιτηθούν τη διαγραφή της παρα. 8 της τροποποιημένης Ε/Υ, εντούτοις, ενόψει μη προώθησης στην υπό κρίση αίτηση, ημερ. 11/11/2014, αντίστοιχου αιτητικού για διαγραφή της εν λόγω παραγράφου - οι Ενάγοντες φαίνεται να αποδέχονται εν τέλει, τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην παρα. 8 της Τροποποιημένης Ε/Υ ως σχετικούς προς ό,τι εισήχθη στην Τροποποιημένη Ε/Α και συνεπακόλουθα ως μη παράτυπα εισαχθέντες. Τούτο εύλογα και εύστοχα εντοπίζεται από τον Εναγόμενο στην Ένστασή του. Το Δικαστήριο δεν έχει λόγο να παρέμβει και να διατάξει τη διαγραφή της παρα. 8 της Τροποποιημένης Ε/Υ υπό τις συνθήκες αυτές. Είναι παράδοξο υπό τις δοσμένες συνθήκες να ζητείται η διαγραφή μόνον της Ανταπαίτησης, αφού αυτή αναφύεται πράγματι από τους ίδιους ισχυρισμούς γεγονότων που εισήχθηκαν, χωρίς διαμαρτυρία από τους Ενάγοντες, στην παρα. 8 της Τροποποιημένης Ε/Υ. Το ενώπιον μου σκηνικό διαμορφώνεται ως εξής꞉ Δεν υπάρχει ουδεμία μεταβολή από την εκδοχή των αρχικών δικογράφων ως προς την αιτία της αγωγής (ήτοι την πρόκληση ζημιάς λόγω διαρροής από το διαμ. 301 προς το διαμ. 201). Υπάρχει μεταβολή ως προς το πότε και από ποιον αποκαταστάθηκε η προκληθείσα συνεπεία της ισχυριζόμενης διαρροής ζημιά του διαμ. 301. Οι Ενάγοντες διεκδικούν το κόστος της αποκατάστασης ισχυριζόμενοι ότι εκείνοι την επέφεραν ενώ ο Εναγόμενος ανταπαιτεί το κόστος της αποκατάστασης ισχυριζόμενος ότι εκείνος το επωμίστηκε άνευ αναγνώρισης ευθύνης. Έχω την άποψη ότι με την έγερση της Ανταπαίτησης δεν υπάρχει οποιαδήποτε ουσιώδης παρέκκλιση απ' ό,τι κατέστη αναγκαίο να κριθεί προς πλήρη επίλυση της διαφοράς των μερών συνεπεία του εκ συμφώνου εκδοθέντος Διατάγματος Τροποποίησης της Ε/Α και της χωρίς διαμαρτυρία καταχωρηθείσας τροποποιημένης Ε/Υ. Για όλους τους πιο πάνω λόγους απορρίπτω την αίτηση με έξοδα υπέρ του Εναγομένου και εναντίον των Εναγόντων αρ. 1 και 2. (υπ.)........................................ Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.