Ελένης Αχιλλέως κ.α. ν. Petrolina (Holdings) Public Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 218/07, 30/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καουτζάνη, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 218/07 Μεταξύ:
- Ελένης Αχιλλέως
- Γενοβέφας Παρασκευά
- Γεώργιου Βοσκού Εναγόντων και
- Petrolina (Holdings) Public Ltd
- Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένων --------- Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου, 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: κ. Μ. Κυπριανού για Μιχαλάκης Κυπριανού & Σία ΔΕΠΕ Για τους εναγόμενους 1: κα Γ. Ζαχαρίου για Ανδρέα Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ Για τον εναγόμενο 2: κα Δ. Παπαστεφάνου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες απαιτούν από τους εναγόμενους 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά, αφενός η ενάγουσα 1 £87.846,55, η ενάγουσα 2 £150.943,42 και ο ενάγων 3 £85.605,45 ως ειδικές αποζημιώσεις και αφετέρου γενικές αποζημιώσεις, αποζημιώσεις για την απώλεια απόλαυσης της ζωής και/ή της περιουσίας τους, για οχληρία, ενόχληση, δυσφορία, ταλαιπωρία, αγωνία, άγχος, επακόλουθη ανησυχία και ένταση συνεπεία των παράνομων πράξεων και/ή της αμέλειας και/ή της παράβασης των νομίμων και εκ των κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων των εναγομένων καθώς και αποζημιώσεις για δημόσια και/ή ιδιωτική οχληρία, πλέον έξοδα. Επειδή η αύξηση της κλίμακας της αγωγής διεπιστώθη σε προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας μετά την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων, με ρητή δήλωση του συνηγόρου τους οι ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις συνολικά μέχρι το ποσό των €500.000, που επιτρέπει την εκδίκασή της αγωγής από Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή, σύμφωνα με τη νομοθεσία. Στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης καταγράφονται τα γεγονότα νομιμοποίησης των εναγόντων σε σχέση με την έγερση της αγωγής. Συγκεκριμένα, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι διαμένοντας με τις οικογένειες τους στις ιδιόκτητες κατοικίες τους στην περιοχή Στροβόλου, σε απόσταση 100-150 μέτρων από το πρατήριο πετρελαιοειδών που διατηρούν οι εναγόμενοι 1, περί τα έτη 2005-2007 λόγω αμέλειας και/ή παράλειψης και/ή παράβασης των καθηκόντων των εναγομένων 1, συνεπεία των οποίων υπήρξε διαρροή καυσίμων και/ή άλλων βλαβερών υγρών ή υλικών από τις υπόγειες δεξαμενές αποθήκευσης του εν λόγω πρατηρίου, υπέστησαν ζημιές, τόσο ειδικές όπως λεπτομερώς καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης, όσο και άλλες που σχετίζονται με τα ατομικά τους δικαιώματα και με απώλειες απόλαυσης της ζωής και/ή της περιουσίας τους, προβάλλοντας σχετικές λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παραβάσεων των καθηκόντων των εναγομένων 1 και
- Οι εναγόμενοι 1 στην υπεράσπισή τους αρνούνται τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις των εναγόντων και ειδικότερα το γεγονός ότι υπήρξε διαρροή καυσίμων από το εν λόγω πρατήριο πετρελαιοειδών και/ή ότι οι ίδιοι ευθύνονται για οποιαδήποτε τέτοια διαρροή, επικαλούμενοι τη νόμιμη ανέγερση και λειτουργία του πρατηρίου καθώς και ότι δεν έχουν δικαίωμα σε οποιαδήποτε υπόγεια νερά τα οποία ανήκουν στο Κράτος, με άρνηση δε των επί μέρους ισχυρισμών των εναγόντων ζητούν την απόρριψη της αγωγής. Ο εναγόμενος 2 στην υπεράσπιση του, προβάλλοντας ότι δεν αποκαλύπτεται καμία βάση αγωγής εναντίον του, αρνείται τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις των εναγόντων και ισχυρίζεται ότι η αρμόδια τοπική αρχή δυνάμει του Νόμου για την έκδοση άδειας οικοδομής του εν λόγω πρατηρίου είναι ο Δήμος Στροβόλου, ενόσω τα αρμόδια τμήματα της Κυπριακής Δημοκρατίας που δίδουν απόψεις για επιμέρους θέματα δεν έχουν οποιαδήποτε ευθύνη για τη λειτουργία του πρατηρίου, ώστε να δημιουργείται υποχρέωση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με όσα αξιώνουν οι ενάγοντες εναντίον της. Η ακροαματική διαδικασία υπήρξε ιδιαίτερα μακρά. Προς υποστήριξη της εκδοχής των εναγόντων προσφέρθηκε η μαρτυρία 19 μαρτύρων και κατετέθησαν 47 Τεκμήρια, ενώ εκ μέρους των εναγομένων 1 κατέθεσαν 2 μάρτυρες, όπως και εκ μέρους του εναγόμενου 2, κατετέθησαν δε 7 Τεκμήρια. Κατέστησαν επίσης παραδεκτά γεγονότα, χωρίς παραδοχή οποιασδήποτε ευθύνης εκ μέρους των εναγομένων, τα ποσά που σχετίζονται με τις ζημιές που υπέστησαν οι ενάγοντες σε σχέση με τις κληματαριές των οικιών τους. Με τις μαρτυρίες τους οι ενάγοντες (ΜΕ1, ΜΕ3 και ΜΕ4 αντίστοιχα), καθώς και ο σύζυγος της ενάγουσας 1 Θεόδωρος Αχιλλέως (ΜΕ6), υποστήριξαν ότι κατά τον επίδικο χρόνο, περί τον Ιούνιο - Ιούλιο 2005, αντιλήφθηκαν και διεπίστωσαν ότι οι διατρήσεις νερού των οικιών τους είχαν επηρεαστεί από διαρροή των δεξαμενών αποθήκευσης του πρατηρίου πωλήσεως πετρελαιοειδών των εναγομένων 1, που κατέστη παραδεκτή εκ μέρους του Στάθη Γαλάζη, διευθυντή των εναγομένων 1, ο οποίος τους ανέφερε ότι υπήρχε βλάβη στο πρατήριο συνεπεία της οποίας χάνοντο καύσιμα και ρυπαίνοντο τα υπόγεια νερά της περιοχής. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες των εναγόντων να απαλλαγούν από αυτή την ανυπόφορη κατάσταση ζητώντας τη βοήθεια του αρμοδίου Δήμου Στροβόλου και κυβερνητικών τμημάτων, δεν κατέστη δυνατό μέχρι τώρα να επιλυθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν συνεπεία της προαναφερθείσας διαρροής. Προς απόδειξη των θέσεων τους και των ζημιών που υπέστησαν οι ενάγοντες κατέθεσαν σχετικά Τεκμήρια. Ο Αδάμος Ανδρέου (ΜΕ2) υπό την ιδιότητά του ως εκτιμητής ακινήτων, έδωσε προφορική μαρτυρία με αναφορά στις εκθέσεις εκτίμησης τις οποίες ετοίμασε, ως προς τη σημερινή αγοραία αξία των ακινήτων των τριών εναγόντων καθώς και τον υπολογισμό των ζημιών που αυτά υπέστησαν λόγω της διαρροής πετρελαιοειδών από παρακείμενο πρατήριο βενζίνης. Ο Μάριος Χρυσάνθου, ΜΕ5, πρατηριούχος πρατηρίου πετρελαιοειδών της ΕΚΟ που βρίσκεται πλησίον των ακινήτων των εναγόντων, υποστήριξε ότι μετά το έτος 2005 δεν αντιλήφθηκαν οποιαδήποτε διαρροή στις δεξαμενές αποθήκευσης πετρελαιοειδών του εν λόγω πρατηρίου τους. Ο Γεώργιος Κυπριανού, ΜΕ7, ήταν διαχειριστής του πρατηρίου των εναγομένων 1 μεταξύ των ετών 2002-2005 και ως ανέφερε υπήρχε, πριν την αποχώρηση του από το πρατήριο, μικρή καθημερινή διαρροή καυσίμων από τις δεξαμενές αποθήκευσης και κατόπιν έρευνας διαπιστώθηκε μεγάλη απώλεια καυσίμων και έγιναν επιδιορθώσεις. Η Χαρά Παπαστεφάνου, ΜΕ8, χημικός, αναφέρθηκε στις αναλύσεις νερού των διατρήσεων των οικιών των εναγόντων στις οποίες προέβη και στα σχετικά αποτελέσματα. Ο Κώστας Λοΐζου, ΜΕ9, φωτογράφος, είχε φωτογραφήσει το υπό αναφορά πρατήριο. Ο Γιώργος Πολυκάρπου, ΜΕ10, προϊστάμενος της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Δήμου Στροβόλου, κατέθεσε ως Τεκμήριο 37 τον φάκελο του Τμήματός του που περιέχει τα έγγραφα που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση. Η Μάρω Χριστοδουλίδου, ΜΕ11, Χημικός στο Γενικό Χημείο του Κράτους, αναφέρθηκε στα αποτελέσματα εξετάσεων που διενεργήθηκαν σε δείγματα νερού στις γεωτρήσεις δημοτών του Δήμου Στροβόλου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι ενάγοντες. Ο Στέλιος Γεωργιάδης, ΜΕ12, Ανώτερος Λειτουργός Επιθεώρησης Εργασίας, αναφέρθηκε σε συμμετοχή του σε συνεδριάσεις του Δήμου Στροβόλου εκ μέρους του Τμήματός του. Η Παναγιώτα Τσέντα, ΜΕ13, Λειτουργός του Τμήματος Περιβάλλοντος, αναφέρθηκε σε έκθεση αναφορικά με τη ρύπανση υπογείων νερών με πετρελαιοειδή στην οδό Τσερίου στον Στρόβολο. Ο Άρης Σοφοκλέους, ΜΕ14, Πολιτικός Μηχανικός, αναφέρθηκε σε εκτίμηση, την οποία ετοίμασε, για τις επιπτώσεις στο οπλισμένο σκυρόδεμα από τη διαρροή πετρελαιοειδών καυσίμων γειτονικού πρατηρίου σε σχέση με τα ακίνητα των εναγόντων. Ο Κώστας Κωνσταντίνου, ΜΕ15, Ανώτερος Γεωλογικός Λειτουργός στο Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης, έχοντας λάβει μέρος σε συσκέψεις στο Δημαρχείο Στροβόλου για την επίδικη διαρροή πετρελαιοειδών, υποστήριξε ότι η άποψη της Υπηρεσίας τους, μετά από διερεύνηση της κατάστασης των υπογείων νερών ήταν ότι η ρύπανση προήλθε από διαρροή των πρατηρίων στη συγκεκριμένη περιοχή, χωρίς ωστόσο να διαπιστωθεί ποιο από τα εν λόγω πρατήρια ήταν υπεύθυνο για τη διαρροή αυτή. Επεσήμανε, επίσης, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έπραξε ότι ήταν δυνατό μέσα στα πλαίσια της νομοθεσίας για να διερευνήσει το θέμα και ενήργησε σύμφωνα με τις αρμοδιότητες που της δίδει η νομοθεσία αυτή. Ο Αντώνης Σεμελίδης, ΜΕ16, μηχανολόγος-μηχανικός και διευθυντής της εταιρείας ΕΚΟ, αναφέρθηκε σε έρευνα που είχε διεξαχθεί τον Ιούλιο του 2005 από εταιρεία που εξειδικεύεται σε περιβαλλοντικές αναλύσεις του υπογείου εδάφους και των υδάτων, με αποτελέσματα ότι το πρατήριο της εν λόγω εταιρείας που ήταν πλησίον των ακινήτων των εναγόντων ήταν σε πολύ καλή κατάσταση εκτός μιας οπής με μικρά και περιορισμένης έκτασης υπολείμματα πετρελαίου που αντλήθηκαν επί τόπου. Ο Χρίστος Παπαγιάννης, ΜΕ17, συνταξιούχος γεωπόνος, αναφέρθηκε στη ζημιά που υφίστανται τα φυτά από τα πετρελαιοειδή. Η Χρυστάλλα Στυλιανού, ΜΕ18, μηχανικός περιβάλλοντος - Λειτουργός στο Τμήμα Περιβάλλοντος, αναφέρθηκε στην έκθεση γεγονότων του Τμήματός της που ετοίμασε η ίδια προς τον Γενικό Εισαγγελέα. Η Μαρία Δημητρίου, ΜΕ19, υπάλληλος στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Στροβόλου, ανέφερε ότι επίκειται η έκδοση της άδειας λειτουργίας του πρατηρίου πετρελαιοειδών των εναγομένων 1, έχοντας εκδοθεί πρόσφατα σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης. Ο Στάθης Γαλάζης, ΜΥ1, διευθυντής λιανικών πωλήσεων των εναγομένων 1, αναφέρθηκε στην ανάμειξη του στην παρούσα υπόθεση, ενώ ο Άριστος Λουκαΐδης, ΜΥ2, χημικός-μηχανικός, αναφέρθηκε στην έκθεση που ετοίμασε υπό αυτή την ιδιότητά του, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να τεκμηριωθεί επιστημονικά οποιαδήποτε αρνητική επίπτωση σε θεμελιώσεις οικιών από πιθανή διαρροή καυσίμων. Ο Βλαδίμηρος Ζαβρός, ΜΥ3, Λειτουργός Πολεοδομίας στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, αναφέρθηκε στην έλλειψη αρμοδιότητας του Τμήματός του σε σχέση με τη χορήγηση άδειας οικοδομής του επίδικου πρατηρίου πετρελαιοειδών, για την οποία αρμόδια Τοπική Αρχή ήταν ο Δήμος Στροβόλου. Ο Χαράλαμπος Δημητρίου, ΜΥ4, Λειτουργός στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, ανέφερε ότι το Τμήμα του δεν είχε νομική υποχρέωση για την συνεχή παρακολούθηση της ποιότητας των υπογείων νερών εφόσον το Τμήμα αυτό παρακολουθεί γενικά την κατάσταση του υδάτινου πόρου και όχι κάθε πιθανή πηγή μόλυνσης. Οι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τη θέση κάθε πλευράς και, με αναφορά στη νομολογία, κάλεσαν το Δικαστήριο αξιολογώντας την προσφερθείσα μαρτυρία να προβεί σε ευρήματα σύμφωνα με την εκδοχή της πλευράς τους αντίστοιχα. Με βάση όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου επισημαίνεται ότι επίδικα θέματα στην παρούσα υπόθεση αποτελούν σε σχέση αφενός με τους εναγόμενους 1 κατά πόσο υπήρξε μόλυνση των νερών των διατρήσεων των οικιών των εναγόντων και προκλήθηκε οχληρία σ' αυτούς για την οποία υπεύθυνοι είναι οι εναγόμενοι 1 και αν η απάντηση είναι καταφατική ποιες είναι οι ζημιές κάθε ενός εκ των εναγόντων και σε σχέση αφετέρου με τον εναγόμενο 2 κατά πόσο υπήρξε αμέλεια και/ή παράβαση καθήκοντος εκ μέρους του που οδήγησε σε ζημιές στις οικίες των εναγόντων και κατά πόσο απεδείχθησαν οι αξιούμενες εκ μέρους των εναγόντων αποζημιώσεις εναντίον του για τις ισχυριζόμενες ζημιές. Παρακολούθησα με πολλή προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιον μου. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας τους μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έγινε με γνώμονα, μεταξύ άλλων, τις γνώσεις τους για τα επίδικα γεγονότα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα σε συνδυασμό με το στάδιο που ανέκυψε η μαρτυρία τους, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος καθώς και τη μνήμη, ειλικρίνεια και τρόπο αφήγησης των γεγονότων (Bauer v. Hροδότου & Υιοι Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου ν. Παναγή
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447, Zαμπάς ν. Α & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 820). Αξιολογώντας αρχικά τη μαρτυρία που προσφέρθηκε εκ μέρους των εναγόντων, έχοντας κατά νου το σύνολο της προσφερθείσας μαρτυρίας στην υπόθεση, θεωρώ ότι όσα υποστήριξαν οι ίδιοι οι ενάγοντες, ως και ο σύζυγος της ενάγουσας 1 (δηλαδή οι ΜΕ1, ΜΕ3, ΜΕ4 και ΜΕ6) δεν είναι ικανά να αποδείξουν την κύρια θέση των εναγόντων ότι η αιτία της επίδικης διαρροής πετρελαιοειδών προήλθε από το πρατήριο πετρελαιοειδών των εναγομένων
- Η θέση τους αυτή, άλλωστε, δεν υποστηρίζεται από τον μάρτυρα Κώστα Κωνσταντίνου, ΜΕ15, που οι ίδιοι προσκόμισαν στο Δικαστήριο, η μαρτυρία του οποίου παρέμεινε αναντίλεκτη και ο οποίος κατέθεσε ότι από τη διερεύνηση της υπόθεσης δεν κατέστη δυνατό να διακριβωθεί από ποιο πρατήριο πετρελαιοειδών, από αυτά που βρίσκονται πλησίον των ακινήτων των εναγόντων, προήλθε οποιαδήποτε διαρροή. Εξάλλου, η υπερβολή ειδικότερα ως προς το θέμα των ζημιών που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι υπέστησαν, είναι καταφανής από τη μαρτυρία εκάστου εξ αυτών, η οποία δόθηκε προφανώς για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων. Όσον αφορά τη μαρτυρία των Αδάμου Ανδρέου, ΜΕ2 και Άρη Σοφοκλέους, ΜΕ14, που αξιολογείται με βάση τις αρχές αξιολόγησης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων, κρίνεται ότι προφανώς δόθηκε για να βοηθήσει τους ενάγοντες ως προς την απόδειξη των αξιούμενων ζημιών. Τα συμπεράσματα τους δεν άντεξαν τη βάσανο της αντεξέτασης παραμένοντας αόριστα, υποκειμενικά και αναιτιολόγητα. Η μαρτυρία τους δεν μπορεί να κριθεί αντικειμενική και αξιόπιστη, υπό το φως της μαρτυρίας του Άριστου Λουκαΐδη, ΜΥ2, ο οποίος έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και όπως εξήγησε και είναι αποδεκτό δεν ακολουθήθηκε η δέουσα διαδικασία για την εξαγωγή των συμπερασμάτων των ΜΕ2 και ΜΕ
- Η μαρτυρία των Μάριου Χρυσάνθου, ΜΕ5 και Αντώνη Σεμελίδη, ΜΕ16, δεν είναι βοηθητική για τους ενάγοντες εφόσον προφανώς δεν αναμένετο από τους μάρτυρες αυτούς να καταστήσουν υπεύθυνο για την επίδικη διαρροή το πρατήριο της ΕΚΟ αντί του πρατηρίου των εναγομένων
- Πόσο δε μάλλον ο Γεώργιος Κυπριανού, ΜΕ7, δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστος, ο οποίος γενικά και αόριστα αναφέρθηκε σε διαρροές και επιδιορθώσεις, έχοντας διακόψει τη συνεργασία του με τους εναγόμενους 1 ουσιαστικά μετά από διαφορές που προέκυψαν μεταξύ τους. Η μαρτυρία της Χαράς Παπαστεφάνου, ΜΕ8, του Κώστα Λοΐζου, ΜΕ9 και της Μάρως Χριστοδουλίδου, ΜΕ11, παρέμεινε αναμφισβήτητη. Αποδεκτή είναι και η μαρτυρία του Χρίστου Παπαγιάννη, ΜΕ17, παρότι δεν προσθέτει οτιδήποτε ουσιαστικό στην υπόθεση συνεπεία των παραδεκτών γεγονότων που προαναφέρθηκαν. Σαν γενική παρατήρηση, πρέπει να λεχθεί ότι οι λειτουργοί των Κυβερνητικών Τμημάτων που αναφέρθηκαν στα διενεργηθέντα από τα Τμήματα αυτά, όπως τέθηκαν και στις συνεδριάσεις που ακολούθησαν μετά τα παράπονα των εναγόντων για την ισχυριζόμενη διαρροή, δημιούργησαν αφενός θετική εντύπωση στο Δικαστήριο αλλά ούτε και διεφάνη ότι είχαν λόγο να παραποιήσουν τα γεγονότα που περιήλθαν σε γνώση τους για την υπόθεση. Αναμφισβήτητη και ως εκ τούτου αποδεκτή καθίσταται η μαρτυρία του Γιώργου Πολυκάρπου, ΜΕ10, του Στέλιου Γεωργιάδη, ΜΕ12, της Παναγιώτας Τσέντα, ΜΕ13, της Χρυστάλλας Στυλιανού, ΜΕ18 και της Μαρίας Δημητρίου, ΜΕ
- Περαιτέρω, ο Στάθης Γαλάζης, ΜΥ1, δίδοντας ουσιαστική μαρτυρία ως προς τη θέση των εναγομένων 1 για την κατά τους ενάγοντες διαρροή πετρελαιοειδών από το πρατήριο των εναγομένων 1, δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο με τη σταθερότητα, σαφήνεια και συνέπεια που επέδειξε. Παρόμοια θετικά αξιολογούνται και οι Βλαδίμηρος Ζαβρός, ΜΥ3 και Χαράλαμπος Δημητρίου, ΜΥ4, από το σύνολο της μαρτυρίας τους. Με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου ότι, μετά την υποβολή παραπόνων εκ μέρους των εναγόντων, για οσμή πετρελαιοειδών στα νερά των διατρήσεων των οικιών τους, κατόπιν διασκέψεων και ερευνών των Τμημάτων που συμμετείχαν στους ελέγχους που έγιναν, δεν συνδέθηκε η όποια μόλυνση των εν λόγω νερών με διαρροή εκ των δεξαμενών αποθήκευσης του πρατηρίου πετρελαιοειδών των εναγομένων
- Οι ενέργειες των εναγομένων 1 προς τους ενάγοντες, μέσω του ΜΥ1, για λόγους καλής γειτονίας, συνεπεία των παραπόνων των τελευταίων, δεν οδηγούν στο συμπέρασμα αποδοχής ευθύνης από τους εναγόμενους 1, ενόψει και της θέσης αφενός του Γενικού Χημείου του Κράτους ότι είναι αδύνατο να γίνει ταυτοποίηση της βενζίνης και εντοπισμός του πρατηρίου που ευθύνεται για τη διαρροή και αφετέρου του Τμήματος Γεωλογικής Επισκόπησης ότι δεν μπορεί να υπάρξει βεβαιότητα για την πηγή της ρύπανσης (βλ. τα Τεκμήρια 13, 27, 37 (ειδικότερα τα πρακτικά σύσκεψης ημερομηνίας 15.9.2006) και 39, που κατετέθησαν από τους ενάγοντες). Ως προς τη νομική πτυχή σχετικές με το αστικό αδίκημα της ιδιωτικής οχληρίας είναι, μεταξύ άλλων, οι αποφάσεις Medcon Construction ν. Νίκης Ευαγγέλου κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 565 και Σαββιτζηήκκης κ.α. ν. Σιόκουρου
(2002)1 Α.Α.Δ.
- Όπως ορθά υπέδειξε η κα Ζαχαρίου και προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, οι ενάγοντες δεν απέδειξαν τα στοιχεία διάπραξης του αστικού αδικήματος της οχληρίας εκ μέρους των εναγομένων 1, ώστε να τεθεί θέμα εξέτασης αποζημιώσεων για ζημιές των εναγόντων και η αγωγή εναντίον τους θα πρέπει να απορριφθεί. Αλλά ούτε και με βάση τις αρχές της αμέλειας θα μπορούσε να επιτύχει η παρούσα αγωγή. Σύμφωνα με το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148: «Αμέλεια συνίσταται ι - (α) στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε ή (β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος ή ασχολίας όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, επιτηδεύματος ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στην πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής: Νοείται ότι για αυτή δύναται να τύχει αποζημίωσης μόνο το πρόσωπο έναντι του οποίου ο υπαίτιος της αμέλειας υπείχε υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις, να μην επιδείξει αμέλεια.». Η κα Παπαστεφάνου υπέδειξε ότι οι ενάγοντες αξιώνουν γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία αμέλειας και/ή παραβάσεως των εκ του νόμου και/ή κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του εναγομένου 2, λεπτομέρειες των οποίων δίδονται στην παράγραφο 12 της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων. Η θέση των εναγόντων είναι ότι υπέστησαν ζημιές καθότι ο εναγόμενος 2 επέτρεψε τη λειτουργία πρατηρίου βενζίνης της εναγομένης 1 εταιρείας ή/και δεν διενεργούσε τους δέοντες ελέγχους. Μέσα στο υπάρχον νομικό πλαίσιο, στη βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να κριθεί ότι ο εναγόμενος 2 δεν είχε καταβάλει κάθε εύλογη φροντίδα προς αποφυγή του κινδύνου διαρροής υγρών καυσίμων από το πρατήριο των εναγομένων
- Από το σύνολο της υπάρχουσας μαρτυρίας δεν έχει αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος 2 θα μπορούσε εξασκώντας κάθε λογική και εύλογη φροντίδα και ικανότητα να προβλέψει ή να έχει οποιοδήποτε έλεγχο προς ανακάλυψη της διαρροής (βλ. Iacovou Brothers (Constructions) Ltd ν. Παντελή Κρικκη
(2004)1(Α) Α.Α.Δ 398). Μετά δε τη διαρροή, δεν υπήρχε τίποτε το οποίο μπορούσε να γίνει και δεν έγινε. Ο εναγόμενος 2 άλλωστε δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση εποπτείας ή /και λήψης οποιονδήποτε μέτρων σε τέτοια περίπτωση, όπως προέκυψε από τη μαρτυρία των μαρτύρων των εναγόντων (βλ τη μαρτυρία του Στ. Γεωργιάδη, του Κ. Κωνσταντίνου και της Χρ. Στυλιανού). Ο ισχυρισμός εκ μέρους των εναγόντων ότι ενώ υπήρχε παραδοχή του Στάθη Γαλάζη, ως προς τη διαρροή από το πρατήριο καυσίμων των εναγομένων 1, η Νομική Υπηρεσία δεν έλαβε μέτρα, δεν ευσταθεί εφόσον, από τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι αφενός δεν απεδείχθη ότι υπήρξε οποιαδήποτε παραδοχή και αφετέρου ήταν αδύνατο να εντοπιστεί η εστία της διαρροής. Η απόφαση εξάλλου του Γενικού Εισαγγελέα για την άσκηση ή μη ποινικής δίωξης δεν υπόκειται σε έλεγχο (βλ. Νικήτα Νικήτα ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 165/2011, ημερομηνίας 20.3.2012). Περαιτέρω, ούτε οποιαδήποτε νομοθετική υποχρέωση είχε ο εναγόμενος 2 στην παρούσα περίπτωση με βάση τον περί Ρυθμίσεως της κατασκευής, καθιδρύσεως και λειτουργίας πρατηρίων πετρελαιοειδών Νόμο, Ν.94/1968. Στο άρθρο 3 του εν λόγω νόμου προνοείται ότι: « Αρχή Αδειών για σκοπούς λειτουργίας, κατασκευής, ανοικοδόμησης και κατεδάφισης πρατηρίων πετρελαιοειδών ή προσθήκης, μετατροπής ή επισκευής οποιουδήποτε υφιστάμενου πρατηρίου πετρελαιοειδών είναι η αρμόδια αρχή που ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου.» Στον περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο, Κεφ. 96, στο άρθρο 2 προνοείται ότι: "αρμόδια αρχή" σημαίνει την αρμόδια αρχή που καθιδρύεται ή που διορίζεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 3, η οποία ασκεί εξουσίες σε σχέση με οποιοδήποτε σχετικό ζήτημα δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού εντός της περιοχής αναφορικά με την οποία εγκαθιδρύεται ή διορίζεται. Το δε άρθρο 3 προνοεί: «
(2)Η αρμόδια αρχή εντός- (α) οποιασδήποτε περιοχής Δήμου, είναι το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου αυτού». Όπως διεφάνη στη μαρτυρία, εκ του Νόμου αρμόδιο πρόσωπο όπως μεριμνά για την ασφαλή λειτουργία του πρατηρίου (βλ. άρθρα 3, 4, 5, 6 και 9 του Ν.94/1968) στην επίδικη περίπτωση ήταν ο Δήμος Στροβόλου. Η γνώμη των αρμόδιων Κυβερνητικών Τμημάτων ή και του αστυνομικού σώματος αφορούσε σε όρους πυρασφάλειας ή/και οδικής ασφάλειας. Εξ άλλου η άδεια άντλησης νερού, που χορηγείτο από την Επαρχιακή Διοίκηση τότε, επέτρεπε την άντληση νερού ιδιοκτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς καμία αντίστοιχη υποχρέωση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με την ποιότητα ή την ποσότητα του νερού. Συνεπώς οι ενάγοντες δεν απέδειξαν τις θέσεις τους για οποιαδήποτε ευθύνη του εναγόμενου 2, ώστε να τεθεί θέμα εξέτασης αποζημιώσεων για ζημιές των εναγόντων και η αγωγή εναντίον του θα πρέπει να απορριφθεί. Ενόψει των πιο πάνω και με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου κρίνεται ότι οι ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει τις αξιώσεις τους εναντίον των εναγομένων, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, όπως απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ως εκ τούτου η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, εναντίον των εναγόντων και υπέρ των εναγομένων 1 και 2. .............. (Υπ.) Λ. Καουτζάνη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο