Ανδρέα Δημητρίου, Αίτηση Πτώχευσης: 3/14, 28/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A25 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αίτηση Πτώχευσης: 3/14 Εν Πτωχεύσει: Ανδρέα Δημητρίου 28 Ιανουαρίου 2015 Για τον αιτητή - οφειλέτη: ο ίδιος αυτοπροσώπως Για τον καθ' ου η αίτηση - πιστωτή: κος Αντωνιάδης Α Π Ο Φ Α Σ Η H επίδικη αίτηση είναι ημερομηνίας 16.01.2014 και με αυτήν επιζητείται η έκδοση διατάγματος παραλαβής του καθ' ου η αίτηση (στη συνέχεια ο οφειλέτης). Ο οφειλέτης εμφανίστηκε στη διαδικασία και καταχώρισε ένσταση. Η ένσταση εδράζεται στον περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ. 5 άρθρα 2, 3, 4, 5, 6, 17 και 26, στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς, κκ 2, 4, 5, 6, 7, 16, 25, 30 - 42, 44, 45, 50 και 108, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.48 και Δ.64, και στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου και την υφιστάμενη επί του θέματος νομολογία. Οι λόγοι που επικαλείται ο οφειλέτης για απόρριψη της αίτησης έχουν ως ακολούθως: «Η αίτηση είναι καταχρηστική και αντινομική και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η νομολογία για την έκδοση διατάγματος παραλαβής. Οι αιτητές δεν επεδίωξαν κανένα διακανονισμό για να πληρωθούν το ποσό που έχει επιδικαστεί υπέρ τους με μηνιαίες δόσεις καθότι ο καθού η αίτηση εργάζεται και δεν αδυνατεί να το πληρώσει. Ο καθού η αίτηση δεν γνωρίζει και/ή δεν έχει γνώση για ένταλμα κινητών εις βάρος του και συνεχίζει να απολαμβάνει την κινητή του περιούσια καθώς και τα δυο αυτοκίνητα που διαθέτει. Καλεί δε τους αιτητές σε πλήρη απόδειξη των ισχυρισμών τους. Η αίτηση δεν φέρει αριθμό δελτίου ταυτότητας του καθού η αίτηση και/ή χρήζει τροποποίησης». Εκ μέρους των αιτητών (στη συνέχεια οι πιστωτές) κλήθηκαν δυο μάρτυρες. Ο πρώτος εκ των δυο είναι ο Λάκης Πασιάς που βρίσκεται στην υπηρεσία των πιστωτών. Η δεύτερη μάρτυρας είναι η Αργυρώ Μαστίχη η οποία εργάζεται στο πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Στην άλλη πλευρά μαρτυρία έδωσε μόνο ο οφειλέτης. Ο Λάκης Πασιας ανέφερε ότι την 14.12.2011 στα πλαίσια της αγωγής 10221/04 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των πιστωτών και εναντίον του οφειλέτη και ενός άλλου προσώπου, συγκεκριμένα της εταιρείας ALELCO TRAVEL AND SHIPPING LTD (στη συνέχεια η εταιρεία ή η συνεναγομένη), για το ποσό των €30.520,00 πλέον τόκο 8% ετησίως από 01.11.2004 μέχρι και 14.10.2011 και 5,5% ετησίως από 15.10.2011 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα αγωγής ανερχόμενα σε €6.042,00 πλέον τόκο και ΦΠΑ. Η εκτέλεση της απόφασης ανεστάλη για περίοδο 3 μηνών από 14.12.
- Τούτη η απόφαση είναι το τεκμήριο
- Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι ο οφειλέτης δεν κατέβαλε οιονδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους, ενώ ούτε και η εναγομένη εταιρεία κατέβαλε οιονδήποτε ποσό. Την 27.04.2012, υποστήριξε ο μάρτυρας, οι πιστωτές προχώρησαν με έκδοση εντάλματος κινητών, το υπ' αριθμό 055419, ώστε να εισπράξουν το λαβείν τους. Εντούτοις, το ένταλμα επεστράφη ανεκτέλεστο λόγω του ότι ο οφειλέτης δεν έχει κινητή περιουσία. Η σχετική ειδοποίηση του δικαστικού επιδότη είναι το τεκμήριο
- Ο μάρτυρας ανέφερε ότι εφόσον η εταιρεία, δηλαδή η συνεναγομένη του οφειλέτη που επίσης κλήθηκε να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος, είναι τουριστικό γραφείο, οι πιστωτές υπέβαλαν απαίτηση στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού, ώστε να ικανοποιηθούν από την κατατεθειμένη, δυνάμει του νόμου, εγγύηση. Η επιστολή τους προς τον ΚΟΤ είναι το τεκμήριο
- Παρ' όλα αυτά, η απάντηση που έλαβαν από τον ΚΟΤ ήταν ότι η άδεια λειτουργίας της εταιρείας ανακλήθηκε και ως εκ τούτου η εγγύησή της αποδεσμεύτηκε. Η επιστολή του ΚΟΤ είναι το τεκμήριο
- Ακολούθως ο Λάκης Πασιάς ανέφερε ότι την 15.11.2013 καταχωρίστηκε η ειδοποίηση πτώχευσης 315/13 η οποία επιδόθηκε στον οφειλέτη την 28.11.
- Σύμφωνα με το μάρτυρα ο οφειλέτης δεν καταχώρισε ένσταση. Εξακολουθεί, ήταν η θέση του μάρτυρα, ο οφειλέτης να οφείλει το σύνολο του εξ αποφάσεως χρέους. Η Αργυρώ Μαστίχη, δηλαδή η δεύτερη μάρτυρας των πιστωτών, κλήθηκε απλώς και μόνο για να θέσει ενώπιον του δικαστηρίου το φάκελο της Ειδοποίησης Πτώχευσης που προηγήθηκε, δηλαδή το φάκελο της ειδοποίησης υπ' αριθμό 315/
- Ο σχετικός φάκελος είναι το τεκμήριο
- Ο οφειλέτης δεν αντεξέτασε τη μάρτυρα. Ο οφειλέτης επανέλαβε ενόρκως τις θέσεις που αναφέρει στους λόγους της ένστασης που καταχώρισε. Χαρακτήρισε την επίδικη αίτηση καταχρηστική και αντινομική καθ' ότι οι πιστωτές δεν προώθησαν μέτρα εκτέλεσης εναντίον της εταιρείας. Όπως ανέφερε οι πιστωτές είναι με την εταιρεία που συνεργάστηκαν. Ο ίδιος είναι απλώς υπάλληλος της εταιρείας και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να εργοδοτείται από αυτήν. Ήταν η θέση του ότι η εταιρεία διαθέτει τόσο γραφεία όσο και χρήματα ώστε να ικανοποιήσει την απαίτηση των πιστωτών. Υποστήριξε δε πως η απλή και μόνο απαίτηση που οι πιστωτές υπέβαλαν στον ΚΟΤ «δεν μπορεί να θεωρηθεί ικανοποιητική προσπάθεια να εισπράξει τα οφειλόμενά της». Επιπλέον, υποστήριξε πως η αίτηση πτώχευσης δεν είναι μέτρο εκτέλεσης και πως η απάντηση που έδωσε, σύμφωνα με τον οφειλέτη, ο μάρτυρας Πασιάς ότι οι πιστωτές επιθυμούν να εισπράξουν το λαβείν τους, αναδεικνύει τον καταχρηστικό χαρακτήρα που προσλαμβάνει η επίδικη διαδικασία. Σε σχέση με το ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας εναντίον του εξέφρασε άγνοια, ανέφερε όμως ότι προφανώς πρόκειται για ενέργεια στην οποία ο ίδιος δεν ήταν παρών. Προτού προχωρήσω σε οτιδήποτε άλλο υποδεικνύω ότι ενώπιον του δικαστηρίου βρίσκονται και οι γραπτές αγορεύσεις των δυο πλευρών. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω ό,τι εκεί αναφέρεται εφόσον η απόφαση που ακολουθεί εξετάζει κάθε τι σχετικό. Αν όμως χρειάζεται να ειπωθεί κάτι τούτο είναι πως κάθε μια από τις δύο πλευρές επανέλαβε όλα όσα αναφέρονται σε αίτηση και ένσταση, αντίστοιχα. Εν ολίγοις, ο οφειλέτης υποστήριξε πως η αίτηση είναι καταχρηστική ενώ οι πιστωτές ανέφεραν ότι αποδείχθηκε το σύνολο των προϋποθέσεων που θέτει ο νόμος. Όπως έχει λεχθεί η πτωχευτική διαδικασία είναι ιδιότυπη (sui generis) και ο χαρακτήρας τούτης οιονεί ποινικός (βλ. Λοΐζου v. Σ.Π.Ε. Δερύνειας
(2009)1Α Α.Α.Δ.279, 285). Σκοπός της δεν είναι ο εξαναγκασμός του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του, άλλωστε δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης, αλλά η προστασία και διασφάλιση της ακεραιότητας της περιουσίας τούτου, ώστε να χρησιμοποιηθεί σύμφωνα με το νόμο για ικανοποίηση, εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία, όλων των πιστωτών (βλ. London Clubs Ltd κ.α. v. Παπαδόπουλου
(2002)1Γ Α.Α.Δ.1699, 1701). Τα άρθρα 5 και 6 του Κεφ. 5 αποκαλύπτουν τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί η αίτηση ώστε να είναι έγκυρη, όπως και κάθε τι που ο πιστωτής οφείλει να αποδείξει. Απαιτείται εν προκειμένω απόδειξη ότι το χρέος που οφείλεται υπερβαίνει τις €15.000, ότι τούτο το χρέος είναι εκκαθαρισμένο και πληρωτέο αμέσως ή σε καθορισμένο μέλλοντα χρόνο, ότι η αίτηση επιδόθηκε στον οφειλέτη, ότι το διάστημα που προηγήθηκε της αίτησης ο οφειλέτης διέμενε στην επαρχία που καταχωρίστηκε η αίτηση, και ότι συντελέστηκε πράξη πτώχευσης. Τί εστί πράξη πτώχευσης και πότε διαπράττεται επεξηγείται στο άρθρο 3 του Κεφ. 5. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω στρέφομαι σε αξιολόγηση της μαρτυρία που προσκομίστηκε. Δεν έχω καμία αμφιβολία για το αξιόπιστο της Αργυρώς Μαστίχη. Άλλωστε, η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από τον οφειλέτη. Εν πάση περιπτώσει μοναδικός σκοπός της εδώ παρουσίας της ήταν η προσκόμιση του φακέλου της ειδοποίησης πτώχευσης. Εφόσον αυτή αφ' εαυτή η ύπαρξη του φακέλου και επιπλέον η κατοχή τούτου από την μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε, δέχομαι τη μαρτυρία της ως αληθή και αξιόπιστη. Θετική όμως εντύπωση απεκόμισα και από το Λάκη Πασιά. Καθετί που ο μάρτυρας ανέφερε επιβεβαιώνεται από τη σωρεία των τεκμηρίων που παρουσίασε στο δικαστήριο. Ενδεικτικά εν προκειμένω αναφέρω τη δικαστική απόφαση (τεκμήριο 1), την ειδοποίηση του δικαστικού επιδότη (τεκμήριο 2) και την αλληλογραφία που οι πιστωτές αντάλλαξαν με τον ΚΟΤ (τεκμήρια 3 και 4). Παρεμβάλλω ότι η θέση του οφειλέτη πως υπέβαλε στο μάρτυρα την ερώτηση «αν οι πιστωτές θέλουν τα χρήματά τους» και ότι ο τελευταίος απάντησε καταφατικά, δεν επιβεβαιώνεται από το πρακτικό της διαδικασίας. Εν πάση περιπτώσει το σύνολο των απαντήσεων του Λάκη Πασιά αποκαλύπτει την φιλαληθειά του και την πρόθεσή του να μην αποκρύψει οτιδήποτε από το δικαστήριο. Το σύνολο της μαρτυρίας του υιοθετείται ως ορθό και αληθή. Στον αντίποδα ο οφειλέτης δεν άφησε θετικές εντυπώσεις. Το σύνολο των απαντήσεων που έδωσε αναδεικνύει προσπάθεια υπεκφυγής και εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών. Και εξηγώ. Καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ο οφειλέτης υποστήριζε πως η εταιρεία έχει περιουσία και θα μπορούσε να ικανοποιήσει το χρέος, εξ ου και διατείνεται πως η αίτηση είναι καταχρηστική. Όταν όμως ερωτάται που εδράζει τη θέση του αυτή, παραπέμπει στην εταιρεία για την απάντηση. Αναφέρει πως τούτο δεν είναι δικό του θέμα, ότι η εταιρεία είναι εκείνη που πρέπει να ερωτηθεί, αόριστα όμως και χωρίς στοιχεία υποστηρίζει πως έχει τέτοια περιουσία. Το μόνο που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως στοιχείο που ανέφερε είναι πως η εταιρεία εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να τον πληρώνει. Ακόμη και για το ένταλμα κατάσχεσης κινητών αλλά και για την ειδοποίηση πτώχευσης δηλώνει άγνοια χωρίς όμως οποιεσδήποτε εξηγήσεις. Εν ολίγοις, η μαρτυρία του περιορίστηκε στο ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και πως οι πιστωτές δεν απέδειξαν τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος. Είμαι της γνώμης ότι ο οφειλέτης δεν ήταν διατεθειμένος να βοηθήσει το δικαστήριο στην αναζήτηση της αλήθειας, και πως μοναδικός στόχος τούτου ήταν η εξυπηρέτηση ιδίου οφέλους, δηλαδή απαλλαγή από τις επάλληλες της αίτησης επιπτώσεις. Από την αξιόπιστη μαρτυρία καθώς και τα τεκμήρια που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου, προκύπτουν οι ακόλουθες διαπιστώσεις. έξι και πλέον μήνες πριν την υποβολή της επίδικης αίτησης ο οφειλέτης διέμενε στην επαρχία Λευκωσίας. Το χρέος που αφορά η αίτηση είναι εκκαθαρισμένο και πληρωτέο αμέσως και υπερβαίνει τις €30.000, δηλαδή υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό που ο νόμος προβλέπει ως ελάχιστο ποσό για υποβολή αίτησης πτώχευσης (βλ. άρθρο 5
(1)(α) του Κεφ. 5). Περαιτέρω, η ειδοποίηση πτώχευσης που προηγήθηκε της αίτησης (βλ. τεκμήριο 5) αποκαλύπτει ότι η ισχυριζόμενη πράξη πτώχευσης εδράζεται στις πρόνοιες της παραγράφου (ζ) του άρθρου 3
(1)του Κεφ.
- Έλεγχος που διενήργησα στο περιεχόμενο του τεκμηρίου 5 με οδήγησε στα ακόλουθα συμπεράσματα∙ η ειδοποίηση πτώχευσης εξεδόθη την 15.11.
- Ο οφειλέτης δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία με αποτέλεσμα η πράξη πτώχευσης να συντελεστεί 7 ημέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης. Η επίδοση τούτης επιτεύχθηκε την 28.11.
- Κατά το χρόνο έκδοσης της ειδοποίησης η σχετική δικαστική απόφαση ήταν σε ισχύ και εκτελεστή. Η επίδικη αίτηση καταχωρίστηκε την 16.01.2014, δηλαδή αφότου διεπράχθη πράξη πτώχευσης και προτού εκπνεύσει η προθεσμία των τριών μηνών που τάσσει ο νόμος (βλ. άρθρο 5
(1)(γ) Κεφ. 5). Βασικός λόγος ένστασης του οφειλέτη είναι πως η αίτηση είναι καταχρηστική και αντινομική. Αποτελεί αξίωμα στο δικαιϊκό μας σύστημα ότι το δικαστήριο κέκτηται εξουσία καταστολής διαδικασίας που διαπιστώνεται καταχρηστική. Η δικαιοδοσία πτωχεύσεων δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Πετρίδης v. Alpha Bank Ltd, Πολ. Έφ. 249/08, ημερομηνίας 18.03.2011, είναι αποκαλυπτικό της εφαρμογής του κανόνα. Λέχθηκε εκεί ότι∙ "Οι εισηγήσεις πως η αίτηση ήταν καταχρηστική και πως το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε πλημμελώς τη διακριτική του εξουσία, είχαν κοινή βάση. Ο πιστωτής «είχε τις εξασφαλίσεις των συνεναγομένων ήτοι του πρωτοφειλέτη». Επομένως, η επιδίωξη του διατάγματος παραλαβής δεν εξυπηρετούσε τους σκοπούς που υπαγορεύει η νομολογία και επικαλούνται επί αυτού την London Clubs Ltd κ.α. ν. Παπαδόπουλου
(2002)1 ΑΑΔ 1699. Το πρωτόδικο δικαστήριο διέκρινε την πιο πάνω υπόθεση, με αναφορά στα περιστατικά της και ορθώς. Εκείνο που εδώ χρειάζεται να λεχθεί είναι πως δεν λέχθηκε στην πιο πάνω υπόθεση πως η ύπαρξη τέτοιων εξασφαλίσεων καθιστούσαν καταχρηστική ή αδικαιολόγητη την αίτηση. Ήταν σε εντελώς διαφορετική βάση που εκτιμήθηκε πως η αίτηση ήταν καταπιεστική και εν τέλει καταχρηστική. Ενώ, αντίθετα, υπάρχει άλλη νομολογία, στην οποία παρέπεμψε το πρωτόδικο δικαστήριο. Στην Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπρ. Τράπεζα Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 1255, ο πιστωτής είχε την εξασφάλιση με υποθήκη πάνω σε ακίνητο άλλου. Είχε προωθήσει και την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και τη διαδικασία πτώχευσης. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξήγησε πως η διαδικασία πτώχευσης δεν ήταν μέθοδος εκτέλεσης ώστε να τίθεται ζήτημα καταπιεστικής ταυτόχρονης προώθησης δυο μεθόδων εκτέλεσης αλλά, περαιτέρω, και πως δεν ήταν δυνατό να τίθεται τέτοιο θέμα όταν οι χρεώστες είναι διαφορετικοί. Στην Πετράκης ν. Κίμωνος
(2006)1 ΑΑΔ 1311 πρωτοδίκως είχε απορριφθεί η αίτηση για διάταγμα παραλαβής ενόψει της London Clubs (ανωτέρω) επειδή ο πιστωτής επέλεξε να μην ακολουθήσει τη διαδικασία μηνιαίων δόσεων ούτε και εξέδωσε διάταγμα κατάσχεσης της περιουσίας του χρεώστη, που κατά τη μαρτυρία άξιζε πολύ περισσότερα από το χρέος. Εξήγησε το Ανώτατο Δικαστήριο πως δεν προέκυπτε από την London Clubs πως τέτοιες ενέργειες ήταν οπωσδήποτε προϋποθέσεις για την υποβολή αίτησης για διάταγμα παραλαβής και πως, εν πάση περιπτώσει, αυτές δεν προβλέπονται ως προϋποθέσεις από τον περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ.
- Επομένως, παραμέρισε την πρωτόδικη απόφαση και εξέδωσε διάταγμα παραλαβής". Είμαι της γνώμης ότι τα πιο πάνω καθορίζουν την τύχη της ένστασης του οφειλέτη. Είναι αντιληπτό ότι ο λόγος διά τον οποίο ο οφειλέτης διατείνεται κατάχρηση εδράζεται επί τω ότι οι πιστωτές δεν έλαβαν μέτρα εκτέλεσης. Όπως έχει υποδειχθεί, δεν είναι αυτός ο σκοπός της διαδικασίας. Η διαδικασία δεν προσλαμβάνει μορφή εκτέλεσης αλλά προστασίας. Τούτη η προστασία οφείλεται στην περιουσία του οφειλέτη, ώστε αν ήθελε εκδοθεί διάταγμα παραλαβής ο παραλήπτης που θα παραλάβει τούτην να τη διανέμει pari pasu μεταξύ των πιστωτών. Εξ ου και ο νόμος δεν προϋποθέτει λήψη μέτρων εκτέλεσης. Εν πάση όμως περιπτώσει, έστω εκ του περισσού υποδεικνύεται ότι στην υπό κρίση υπόθεση οι διαπιστώσεις του δικαστηρίου αποκαλύπτουν ότι οι πιστωτές έλαβαν μέτρο εκτέλεσης, εξέδωσαν εν προκειμένω ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας, το οποίο δεν απέδωσε καρπούς. Το τεκμήριο 2 φανερώνει ότι το ένταλμα κινητών επεστράφη ανεκτέλεστο με τη δικαιολογία ότι ο οφειλέτης δεν έχει κινητή περιουσία. Το γεγονός και μόνο ότι ο οφειλέτης διατείνεται πως αγνοεί την έκδοση του σχετικού εντάλματος και ότι έχει περιουσία, δεν αλλοιώνει το πιο πάνω συμπέρασμα. Γεγονός παραμένει ότι ο δικαστικός επιδότης, αρμόδιος και εντεταλμένος για την εκτέλεση του εντάλματος, επέστρεψε τούτο με τη δικαιολογία που εκεί αναφέρεται, δηλαδή ότι ο οφειλέτης δεν έχει κινητή περιουσία. Κάτι τελευταίο που πρέπει να ειπωθεί είναι πως οι πιστωτές ουδεμία υποχρέωση είχαν να λάβουν μέτρα εκτέλεσης εναντίον της εταιρείας. Το εξ αποφάσεως χρέος αφορά και τους δύο οφειλέτες, δηλαδή εταιρεία και οφειλέτη της επίδικης αίτησης. Και οι δυο αυτοί κλήθηκαν να εξοφλήσουν το χρέος αλληλέγγυα ή και κεχωρισμένα. Συνακόλουθα είναι υποχρέωση και των δυο να ικανοποιήσουν τη δικαστική απόφαση. Σημειώνεται όμως πως ούτως ή άλλως οι πιστωτές προώθησαν ενέργειες ώστε να εισπράξουν το λαβείν τους από την εταιρεία και σχετικά επί του προκειμένου είναι τα τεκμήρια 3 και
- Ο λόγος διά τον οποίον αναφέρονται τα πιο πάνω είναι επειδή αποτέλεσαν βασικό άξονα της επιχειρηματολογίας του οφειλέτη και όχι γιατί εμπίπτουν στις προϋποθέσεις που εξετάζονται. Επαναλαμβάνω ότι η υπό κρίση αίτηση δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης και η απόδειξη τούτης περιορίζεται στις προϋποθέσεις που αναφέρονται στις σχετικές διατάξεις του νόμου. Καταλήγω συνεπώς ότι οι αιτιάσεις του οφειλέτη είναι ανυπόστατες, εφόσον δεν εδράζονται σε αξιόπιστη μαρτυρία και δεν επιβεβαιώνονται από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου. Ως τέτοιες είναι ανίκανες να ανακόψουν την πορεία της αίτησης. Έχοντας απορρίψει το σύνολο των λόγων ένστασης, και εφόσον έχω διαπιστώσει ότι όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις πληρούνται, δεν βρίσκω λόγο γιατί να μην εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα. Κατ' επέκταση εκδίδω διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του οφειλέτη. Ο επίσημος παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του. Ο οφειλέτης διατάσσεται να παρουσιαστεί στο γραφείο του επίσημου παραλήπτη στη Λευκωσία εντός 7 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της διαδικασίας, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των πιστωτών και εναντίον του οφειλέτη. (Υπ)...................................... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο