ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΙΔΙΩΤΙΙΚΩΝ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ (ΣΥ.Τ.Ι.Ε.Κ.) ΛΤΔ ν. ΑΝΘΟΥΛΗ ΜΥΡΙΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Αίτησης: 1053/99, 30/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A35 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 1053/99 ΜΕΤΑΞΥ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΙΔΙΩΤΙΙΚΩΝ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ (ΣΥ.Τ.Ι.Ε.Κ.) ΛΤΔ Αιτήτρια -και-
- ΑΝΘΟΥΛΗ ΜΥΡΙΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ
- ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
- ΚΟΥΛΛΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ
- ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ
- ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΔΗ
- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Καθ' ων η αίτηση --------------------- 30 Ιανουαρίου 2015 Για την αιτήτρια: κος Καλλής. Για τον καθ' ου η αίτηση 4: κος Δράκος. Για τον καθ' ου η αίτηση 5: αυτοπροσώπως. Καθ' ων η αίτηση 4 και 5 παρόντες. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η επίδικη αίτηση καταχωρίστηκε από το Συνεργατικό Ταμιεύτηριο Ιδιωτικών Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (στη συνέχεια οι αιτητές ή το συνεργατικό) και στρέφεται εναντίον των καθ' ων η αίτηση 3, 4, 5 και
- Κατά τη διάρκεια όμως της ακροαματικής διαδικασίας αποσύρθηκε σε σχέση με τον καθ' ου η αίτηση 3 και ως εκ τούτου η παρούσα απόφαση δεν τον αφορά. Περαιτέρω, αν και η απόφαση ήταν να δοθεί και για τον καθ' ου η αίτηση 6 σήμερα που κλήθηκε να παραστεί η συνήγορός του δηλώνει ότι ασθενεί. Συνεπώς αυτό το σκέλος της απόφασης θα μετατεθεί σε νέα ημερομηνία. Παρ' ότι η αίτηση επιδιώκει έκδοση αριθμού διαταγμάτων που προβλέπονται στα μέρη VIII και IX του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, η ακροαματική διαδικασία φανερώνει ότι ένα μόνο είναι το διάταγμα που πραγματικά επιδιώκεται και αυτό δεν είναι άλλο από έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Για του λόγου το ασφαλές υποδεικνύω ότι οι αιτητές δεν προσκόμισαν οιανδήποτε μαρτυρία σε σχέση με δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση περιουσιακού στοιχείου των καθ' ων η αίτηση και ούτε αντεξέτασαν τούτους σχετικά. Περιορίστηκαν εν προκειμένω στην οικονομική τους κατάσταση, δηλαδή την ικανότητά τους για αποπληρωμή του ποσού με δόσεις. Ως εκ των πιο πάνω η εξέταση του αιτήματος και συναφώς η παρούσα απόφαση, σε αυτό είναι που περιορίζεται. Πριν οτιδήποτε άλλο επισημαίνεται ότι όλοι οι καθ' ων η αίτηση έφεραν ένσταση στο αίτημα και καταχώρισαν τη νενομισμένη ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης. Σημειώνεται δε ότι ο καθ' ου η αίτηση 4 εμφανίζεται με συνήγορο, ενώ ο καθ' ου η αίτηση 5 αν και καταχώρισε ένσταση μέσω συνηγόρου στη συνέχεια χειρίστηκε μόνος του τη διαδικασία. Εντούτοις και οι δυο καθ' ων η αίτηση ήγειραν ένα κοινό ζήτημα. Υποστηρίζουν εν προκειμένω ότι το ποσό που αφορά η αίτηση, δηλαδή η διαιτητική απόφαση που εγγράφηκε, έχει διευθετηθεί. Δεν χωρεί αμφισβήτηση ότι η λήψη μέτρων για εκτέλεση της απόφασης είναι δυνατή εκεί μόνο όπου το εξ αποφάσεως χρέος παραμένει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει απλήρωτο. Οι διατάξεις του άρθρου 82 του Κεφ. 6 εξανεμίζουν τυχόν αμφιβολία εφόσον ρητά προνοούν ότι ο αιτητής επωμίζεται το βάρος να αποδείξει ότι το χρέος δεν έχει ικανοποιηθεί πλήρως. Κατ' επέκταση, εφόσον η αμφισβήτηση αυτού του στοιχείου εγείρεται και επηρεάζει όλους τους καθ' ων η αίτηση, κρίνω ότι αρμόζει να εξεταστεί πρώτο και μόνο εφόσον αποφασιστεί να προχωρήσει η διερεύνηση στις ιδιαίτερες οικονομικές περιστάσεις ενός έκαστου των καθ' ων η αίτηση. Επισημαίνεται ότι το περιεχόμενο του φακέλου ενώπιον του δικαστηρίου αποκαλύπτει ότι την 16.11.1998 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση. Η διαιτητική απόφαση ήταν για ποσό Λ.Κ.2.710,79 πλέον τόκο προς 8.5% εησίως από 1.1.
- Η εν λόγω απόφαση εγγράφηκε στο δικαστήριο την 29.10.
- Όπως θα φανεί από όσα ακολουθούν, γεγονός είναι ότι σε σχέση με την υπό κρίση απόφαση οι αιτητές εισέπραξαν το ποσό των €5.000,
- Στο ερώτημα που έχει τεθεί, δηλαδή κατά πόσο η απόφαση έχει διευθετηθεί, οι αιτητές αναφέρουν ότι μέχρι την ημερομηνία υποβολής της επίδικης αίτησης οι καθ' ων η αίτηση πλήρωσαν το ποσό των €5.000,00 (βλ. 4η παράγραφο ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση). Εντούτοις, από τα συμφραζόμενα των παραγράφων 5 και 6 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση - αναφέρεται εκεί παρεμπόδιση της αιτήτριας στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους της και για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους και/ή χρεωστικού υπολοίπου - συνάγεται ότι οι αιτητές υποστηρίζουν πως το εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει εξοφληθεί. Στον αντίποδα η ένσταση των καθ' ων η αίτηση, συγκεκριμένα η ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 4 και ενός τρίτου προσώπου ονόματι Ανθούλλης Μυριανθόπουλλου, θέλει τους καθ' ων η αίτηση την 15.7.2008 να φθάνουν σε συμφωνία συμβιβασμού με τους αιτητές. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, διατείνονται, την 15.7.2008 ο καθ' ου η αίτηση 4 κατέβαλε στους αιτητές το ποσό των €5.000,
- Τούτο το ποσό, σύμφωνα πάντα με τους καθ' ων η αίτηση, παρελήφθη από τον τότε πρόεδρο του συνεργατικού, ονόματι Πέτρο Θεοφάνους, και η συμφωνία με αυτόν ήταν πως με αυτό το ποσό η διαιτητική απόφαση θα συμβιβάζετο τελεσίδικα. Μετά την καταβολή του ποσού, το οποίο κατεβλήθη από τον καθ' ου η αίτηση 4, και την είσπραξη τούτου από τον πρόεδρο του συνεργατικού, ακολούθησε η έκδοση σχετικής απόδειξης η οποία είναι το τεκμήριο 1 στην ένσταση. Προς υποστήριξη των πιο πάνω οι καθ' ων η αίτηση επικαλούνται ότι εκείνο που τα μέρη της συμφωνίας συμβιβασμού είχαν υπόψη τους όταν συμφώνησαν το ποσό των €5.000,00, ήταν το έντυπο επαλήθευσης χρέους πιστωτή, έντυπο που κατατέθηκε στον επίσημο παραλήπτη από το συνήγορο των αιτητών και αφορά τον Ανθούλλη Μυριανθόπουλλο που είναι ο πρωτοφειλέτης του εξ αποφάσεως χρέους. Παρεμβάλλεται εδώ ότι εν τω μέσω της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν το σχετικό έντυπο εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου του. Τούτο είναι το τεκμήριο
- Οι καθ' ων η αίτηση εδράζονται στην πιο πάνω μαρτυρία και υποστηρίζουν ότι η καταβολή του ποσού των €5.000,00 την 15.7.2008, εξόφλησε το εξ αποφάσεως χρέος και αυτό διαπιστώνεται και από το τεκμήριο 1 στην ένσταση, δηλαδή την απόδειξη που εξέδωσαν οι αιτητές. Για ολοκλήρωση της εικόνας σε σχέση με την τροπή της διαδικασίας αλλά και του μαρτυρικού υλικού που εν τέλει τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου, πρέπει να λεχθεί ότι την 5.11.2014 οι συνήγοροι προέβησαν σε κοινή δήλωση. Δήλωσαν εν προκειμένω ότι «την 15.7.2008 δόθηκε το ποσό των €5.000,00 έναντι του δανείου». Πρόθεση των καθ' ων η αίτηση ήταν να παρουσιάσουν άλλο ένα μάρτυρα, συγκεκριμένα τον Πέτρο Θεοφάνους, δηλαδή τον τότε πρόεδρο του συνεργατικού με τον οποίο συμφώνησαν, ως διατείνονται, το συμβιβασμό που πιο πάνω αναφέρεται. Απ' όλα τα πιο πάνω καθίσταται σαφές ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν υποστηρίζουν ότι εξόφλησαν το εξ αποφάσεως χρέος, παρά μόνο ότι διευθέτησαν τούτο. Η διευθέτηση σύγκειται στη συμφωνία ότι άμα την καταβολή του ποσού των €5.000,00, ποσό που καταβλήθηκε από τον καθ' ου η αίτηση 4 και γι' αυτό εξεδόθη η σχετική απόδειξη (τεκμήριο 1 στην ένσταση), η απόφαση θα θεωρείται πλήρως εξοφληθείσα. Είμαι της γνώμης ότι η σχετική θέση των καθ' ων η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Αφενός η δήλωση των συνηγόρων, δήλωση ημερομηνίας 5.11.2014, ένα μόνο δηλώνει, δηλαδή ότι το ποσό καταβλήθηκε έναντι και όχι εις εξόφληση του δανείου. Αφετέρου, η απόδειξη που παρουσίασαν οι καθ' ων η αίτηση δεν αναφέρει ότι είναι προς πλήρη εξόφληση. Αν τούτη ήταν η συμφωνία των καθ' ων η αίτηση με το συνεργατικό, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί δεν αποτυπώθηκε στην απόδειξη, ιδιαίτερα εφόσον αποφασίστηκε η έκδοση τέτοιας απόδειξης. Επιπλέον, οι καθ' ων η αίτηση δεν πρόσφεραν οιανδήποτε άλλη μαρτυρία, φερ' ειπείν του τέως προέδρου του συνεργατικού, ότι αυτή ήταν όντως η συμφωνία των μερών. Άλλωστε αυτή ήταν και η αρχική πρόθεσή τους, δηλαδή να προσφέρουν τέτοια μαρτυρία, την οποία όμως εν τέλει δεν εκπλήρωσαν. Καταλήγω εν προκειμένω ότι η θέση των καθ' ων η αίτηση, εδραζόμενη απλώς στην απόδειξη που παρουσίασαν στο δικαστήριο (τεκμήριο 1 στην ένσταση), είναι ανίκανη να αντικρούσει το θετικό ισχυρισμό των αιτητών ότι το εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει εξοφληθεί, γεγονός που αποδέχονται και οι ίδιοι, εφόσον ομιλούν για συμβιβασμό και όχι εξόφληση. Εν πάση περιπτώσει, η μη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους προκύπτει και από την κοινή δήλωση των συνηγόρων. Το ζητούμενο, που είναι το κατά ποσό επήλθε συμβιβασμός διά της καταβολής του ποσού των €5.000,00, δεν αποδεικνύεται από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου. Η πιο πάνω κατάληξη ανοίγει το δρόμο ώστε να διερευνηθεί η αίτηση και επί της ουσίας, εξετάζοντας εν προκειμένω τη μαρτυρία καθ' ενός των καθ' ων η αίτηση. Η νομολογία που διέπει το ζήτημα είναι πλούσια και καθ' όλα καθοδηγητική. Όπως επεξηγείται στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς v. ΑΤΑΛΕΖΑ ΛΤΔ
(1989)1 Α.Α.Δ.686, 689 η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 (σήμερα Μέρος VIII) είναι ανακριτικού χαρακτήρα και αποβλέπει σε παροχή ευχέρειας στο δικαστήριο να διαγνώσει, κατόπιν έρευνας, τα οικονομικά μέσα του χρεώστη, δηλαδή αν είναι σε θέση να αποπληρώσει την οφειλή του με δόσεις. Περαιτέρω, στην υπόθεση Χριστάκης Μιχαήλ v. Αδελφοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ.1759, 1761 αναφέρεται ότι η διαδικασία στοχεύει σε διερεύνηση του κατά πόσο ο συγκεκριμένος χρεώστης έχει την ικανότητα να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις σύμφωνα με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει. Από την Φλαγκοφάς (πιο πάνω) προκύπτει ότι η νομολογία έχει αναγνωρίσει αριθμό αναγκών που κρίνονται συνυφασμένες και αδιαίρετες με αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές οι ανάγκες περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας του χρεώστη. Περαιτέρω, αναγκαία και χρήσιμη μόρφωση των παιδιών του χρεώστη, ως επίσης κάποια ευχέρεια για κοινωνική διακίνηση, συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο αναγνωρισμένων αναγκών για αξιοπρεπή διαβίωση. Σταθερός δείκτης αποτίμησης της οικονομικής δυνατότητας του χρεώστη είναι η εισοδηματική του ικανότητα και όχι η εισοδηματική του πραγματικότητα. Αεργία, εις αντιδιαστολή ανεργίας, εν προκειμένω μη απασχόληση οφειλόμενη σε οκνηρία, δεν εμποδίζει το δικαστήριο, νοουμένου ότι τα υπόλοιπα δεδομένα της υπόθεσης το επιτρέπουν, να εκδώσει διάταγμα μηνιαίων δόσεων (βλ. σχετικά Νίκος Λουγκρίδης v. Eurolife Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ.886 και Νίτσα Χριστάκη Παναγιώτου v. Μάρως Μιχαήλ
(1998)1 Α.Α.Δ.422). Στο τέλος της ημέρας το δικαστήριο καλείται να εξισορροπήσει δύο παραμέτρους. την αναγκαιότητα εκτέλεσης της απόφασης, παράμετρος η οποία άπτεται του κύρους της δικαστικής διαδικασίας, και την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου σε ένα κράτος δικαίου (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Μαρίας Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ.1034). Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές σπεύδω να εξετάσω τις ιδιαίτερες περιστάσεις ενός έκαστου των καθ' ων η αίτηση. Η διεργασία που θα ακολουθήσει θα αφορά καθ' ένα ξεχωριστά. Καθ' ου η αίτηση 4 Ο καθ' ου η αίτηση 4 ανέφερε ότι εργάζεται ως καθηγητής. Τα εισοδήματά του ανέρχονται σε €3.500,00 από την εργασία του και €500,00 που λαμβάνει ως προπονητής. Συνολικά το μηνιαίο εισόδημά του ανέρχεται στις €4.000,
- Ανέφερε ότι είναι οικογενειάρχης, πατέρας τριών τέκνων τα οποία παρ' ότι ενήλικα, η ηλικία τούτων είναι 28, 25 και 20, συντηρούνται από τον ίδιο. Τα δυο μεγαλύτερα διαμένουν μαζί του ενώ το μικρότερο είναι φοιτητής στην Αγγλία. Υποστήριξε ότι τα μηνιαία έξοδα της οικογένειάς του κυμαίνονται μεταξύ €2.000,00 με €2.500,
- Σε αυτά συμπεριέλαβε ρεύμα, νερό, τηλέφωνο και διαδίκτυο και καλωδιακή τηλεόραση, ως επίσης ψώνισμα. Πρόσθεσε δε ότι χρειάζεται περί τα €40,00 εβδομαδιαίως σε καύσιμα του οχήματος που κυκλοφορεί. Για κοινωνική δραστηριότητα είπε ότι εξαρτάται από τις εκδηλώσεις. Ήταν η θέση του ότι τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγός του, η οποία ας σημειωθεί ότι επίσης είναι καθηγήτρια και λαμβάνει €4.000,00 μηνιαίως, έχουν δάνειο ύψους €200.000,00 έκαστος. Υποστήριξε συναφώς ότι το εισόδημα και των δύο χρησιμοποιείται για αποπληρωμή των δανείων, πλην ενός ποσού €700,00 για τον ίδιο, πλέον τα €500,00 που λαμβάνει από την πρόσθετη εργασία, και €1.200,00 της συζύγου. Βοηθούνται οικονομικά, ανέφερε, από τα πεθερικά του. Επεξήγησε ότι αυτή η βοήθεια αφορά σίτιση. Τέλος υποστήριξε ότι βοήθεια λαμβάνει και από την ανύπαντρη αδελφή του. Η όλη εικόνα του καθ' ου η αίτηση 4 εντός του δικαστηρίου ήταν θετική. Επιπλέον τα στοιχεία που ανέφερε δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για την ορθότητα των εισοδημάτων του ιδίου και της συζύγου του. Δέχομαι εν προκειμένω ότι ο ίδιος λαμβάνει μηνιαίο εισόδημα της τάξης των €4.000,00, ενώ και η σύζυγός του επίσης λαμβάνει €4.000,00 μηνιαίως. Η αναφορά στη σύζυγο του καθ' ου η αίτηση 4 γίνεται για ένα και μόνο λόγο. αυτός δεν είναι άλλος από το ότι οι σύζυγοι είναι εξίσου υπεύθυνοι για τη συντήρηση των τέκνων τους καθώς και την ευρύτερη συντήρηση της οικογένειάς τους. Αν τούτο χρειάζεται να υποστηριχθεί παραπέμπω στις διατάξεις του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου, Ν.216/90, άρθρο 33, και τα λεχθέντα στην υπόθεση Όξυνου ν. Μαρία Ρόλη Λούη, Έφ. 25/10, ημερ. 14.2.
- Παρ' ότι η εντύπωση που άφησε ο καθ' ου η αίτηση 4 είναι θετική δεν μπορώ να μην υποδείξω ότι στα μηνιαία έξοδα της οικογένειάς του, τα οποία δήλωσε ότι ανέρχονται σε €2.000,00 με €2.500,00, συμπεριέλαβε και το ψώνισμα. Εντούτοις θέση του ήταν ότι γι' αυτό το οικογενειακό έξοδο βοηθείται από τα πεθερικά του. Συνεπώς παρέμεινε απροσδιόριστη η έκταση της βοήθειας που λαμβάνει και η αλληλεπίδραση που τούτη έχει στο τελικό ποσό που ο ίδιος καλείται να καταβάλει. Πέραν του πιο πάνω παρατηρώ ότι ο καθ' ου η αίτηση 4 ανέφερε πως χρειάζεται €30,00 μηνιαίως για τηλέφωνο. Επιπλέον, ανέφερε ότι τηλέφωνο, διαδίκτυο (internet) και καλωδιακή τηλεόραση (Nova) ανεβάζουν τούτο το μηναίο κονδύλι σε €120,
- Τέλος, τα δάνεια του καθ' ου η αίτηση 4 ακολούθησαν, όπως ο ίδιος ανέφερε, την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Τα δάνεια συνήφθηκαν το
- Είμαι της γνώμης ότι το σύνολο των πιο πάνω φανερώνει πως ο καθ' ου η αίτηση 4 είναι σε θέση να καταβάλει κάποιο ποσό προς εξόφληση του επίδικου εξ αποφάσεως χρέους. Κρίνω πως το κονδύλι για καλωδιακή τηλεόραση και διαδίκτυο, ανερχόμενο σε €90,00 μηνιαίως, δεν είναι αναγκαίο για αξιοπρεπή διαβίωση. Διαδομένη όσο και αν είναι η χρήση του διαδικτύου στη σημερινή κοινωνία, δεν είναι απαραίτητη για καθημερινή και αξιοπρεπή διαβίωση. Πόσω δε μάλλον η καλωδιακή τηλεόραση. Δεν παραλείπω επίσης ότι τα τέκνα του καθ' ου η αίτηση 4 είναι ενήλικα και συνεπώς ουδεμία υποχρέωση, τουλάχιστον για τα δύο μεγαλύτερα και όχι τον φοιτητή, φέρει για τη συντήρησή τους. Επιπλέον, το γεγονός ότι το δάνειο που ο ίδιος έχει, ανέρχεται τούτο στις €200.000,00, συνήφθηκε μετά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης, δηλαδή το 2000, και δεν διέπεται από δικαστική απόφαση, δεν αποτελεί λόγο ώστε να μην εκδοθεί διάταγμα εναντίον του καθ' ου η αίτηση
- Σχετικά εν προκειμένω είναι τα λεχθέντα στην υπόθεση Κλεοβούλου ν. Μινέρβα Ασφαλιστική Λτδ
(2005)1Α Α.Α.Δ. 207. Λέχθηκε εκεί (στη σελίδα 210) ότι. «Κύριο ζήτημα, που απασχόλησε στην έφεση, είναι κατά πόσο οι υποχρεώσεις, που δημιουργήθηκαν μεταγενέστερα της έκδοσης της δικαστικής απόφασης, θα πρέπει να συνυπολογισθούν. Ορθά δεν συνυπολογίσθηκαν. Στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1034, τονίστηκε ότι:- (σελ. 1038, 1039) «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. . . . . . . . . ... . . . . . . . . . . . . . . . Η δικηγόρος της εφεσίβλητης αναγνώρισε - και έτσι είναι - ότι μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα. Ιδίως όταν δεν υπάρχει καν δικαστική απόφαση εναντίον του χρεώστη γιαυτές. Δε θα συμφωνήσουμε με την εισήγηση της ότι παρά τον κανόνα αυτό, η υστερογενής σύναψη χρέους έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό. Θα εξουδετέρωνε πλήρως την υποχρέωση αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Και θα μπορούσε να προβληθεί σε κάθε περίπτωση ως δικαιολογία για αδυναμία πληρωμής»». Έχοντας κατά νου το μικρό ποσό που παραμένει οφειλόμενο από το εξ αποφάσεως χρέος, καταλήγω ότι ο καθ' ου η αίτηση 4 είναι σε θέση να εξοφλήσει τούτο διά μηνιαίων δόσεων ανερχόμενες σε €100,
- Οι αιτητές κάλεσαν το δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα αποκοπής τούτου του ποσού από το μηνιαίο εισόδημα του καθ' ου η αίτηση
- Δοθέντος ότι ο ίδιος δήλωσε πως ήδη του αποκόπτονται διάφορα ποσά ώστε να αποπληρώνεται το δάνειο που έχει, αλλά παραμένει υπόλοιπο της τάξης των €700,00, κρίνω πως είναι επιτρεπτό στο δικαστήριο να εκδώσει τέτοια διαταγή. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα αποκοπής του ποσού των €100,00 από το γενικό λογιστήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο αριθμός δελτίου ταυτότητος του καθ' ου η αίτηση είναι
- Το διάταγμα τίθεται σε εφαρμογή την 1.3.2015 και κάθε 1ην ημέρα έκαστου επόμενου μηνός, μέχρι εξοφλήσεως. Καθ' ου η αίτηση 5 Ο καθ' ου η αίτηση 5 ανέφερε ότι είναι συνταξιούχος και δεν εργάζεται και πως τα εισοδήματά του περιορίζονται στη σύνταξη που λαμβάνει, ανερχόμενη σε €1.163,
- Ήταν η θέση του ότι συντηρά και την υπερήλικα μητέρα του για την οποία καταβάλλει το ποσό των €150,00 μηνιαίως. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι ο ίδιος χρειάζεται €100,00 μηνιαίως για ρεύμα και τηλέφωνο, καθώς επίσης €200,00 μηνιαίως για σίτιση. Τέλος, χρειάζεται και €50,00 μηνιαίως για φάρμακα εφόσον είναι διαβητικός. Έχει δε δάνεια που ανέρχονται σε €70.000,00 και γι' αυτό καταβάλλει το συνολικό ποσό των €995,00 μηνιαίως, ενώ παρ' ότι ανύπαντρος έχει ένα υιό ηλικίας 20 σήμερα ετών τον οποίο συντηρά. Όπως ανέφερε δεν βαρύνεται με δικαστική απόφαση. Ομολογώ ότι δεν είναι θετική η εντύπωση που απεκόμισα από τον καθ' ου η αίτηση
- Κατά την ακροαματική διαδικασία ήταν εμφανής η απροθυμία του να αποκαλύψει διάφορα στοιχεία, είτε αυτά αφορούσαν τη σημερινή οικονομική του κατάσταση, είτε τους λόγους που τον έφεραν σε αυτή την κατάσταση, καθώς και τα πραγματικά έξοδά του. Ενδεικτικό εν προκειμένω είναι το γεγονός ότι σε ερώτηση των αιτητών κατά πόσο έχει ιδιόκτητη κατοικία απάντησε «είναι αυτό το δάνειο με οργανισμό χρηματοδοτήσεως», ενώ διερεύνηση που ακολούθησε αποκάλυψε ότι το εν λόγω δάνειο προέκυψε από δύο άλλα. το ένα αξίας Λ.Κ.30.000,00 που αφορούσε αγορά οχήματος και το άλλο για Λ.Κ.40.000,00 που αφορούσε αγορά καταστήματος που για κάποιο διάστημα ο καθ' ου η αίτηση 5 εκμεταλλεύτηκε με τον αδελφό του λειτουργώντας τούτο ως μπυραρία. Από την άλλη όταν του υπεδείχθη ότι τα μηνιαία έξοδά του υπερβαίνουν των εσόδων του πέραν των €400,00, αόριστα και ασαφώς επικαλέστηκε τρεχούμενο λογαριασμό τον οποίο οδήγησε σε υπέρβαση, δηλαδή χρέωσε τούτον με ποσό €5.000,
- Αόριστος και χωρίς κανένα στοιχείο ήταν και ο ισχυρισμός ότι συντηρεί τον υιό που αναγνώρισε, που εν πάση περιπτώσει είναι ενήλικας, 20 ετών. Δυσκολεύομαι όντως να εντοπίσω τη λογική στη μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση
- Ήταν η θέση του ότι σταμάτησε να καταβάλλει τις δόσεις του στα δάνεια και όμως την ίδια ώρα χρέωσε το λογαριασμό του στην τράπεζα με €5.000,00 ώστε να τα βγάλει πέρα. Πως όμως γίνεται αυτό; Τα εισοδήματά του, λέει, είναι €1.163,
- Τα δε έξοδά του, πλην των δόσεων στην τράπεζα, είναι €500,
- Αν σταμάτησε να πληρώνει τις δόσεις του στην τράπεζα, σημαίνει ότι κάθε μήνα είναι εις θέση να αποταμιεύει το ποσό των €663,
- Αυτό αναδεικνύει το σαθρό του επιχειρήματος του καθ' ου η αίτηση
- Πέραν τούτου όμως, η θέση του καθ' ου αίτηση 5 είτε για τα δάνεια που δημιούργησε, είτε ότι συντηρεί τη μητέρα του, δεν τεκμηριώθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο. Αβασάνιστα και αόριστα ανέφερε ο καθ' ου η αίτηση 5 ότι έχει και αυτές τις υποχρεώσεις. Επιπλέον, δεν διέλαθε την προσοχή μου ότι ενώ η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε το 1998 και μέχρι σήμερα δεν έχει ικανοποιηθεί, ο καθ' ου η αίτηση 5 επικαλείται δικά του δάνεια, τα οποία δεν διέπονται από δικαστικές αποφάσεις και αφορούν είτε αγορά οχήματος είτε αγορά καταστήματος. Είμαι της γνώμης πως υπό τις περιστάσεις και ο καθ' ου η αίτηση 5 είναι εις θέση να καταβάλλει μηνιαίως το ποσό των €85,00, αρχής γενομένης την 01.03.2015 και κάθε 1ην ημέρα εκάστου επόμενου μηνός μέχρι εξοφλήσεως. Το σύνολο των καθ' ων η αίτηση 4 και 5 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα να καταβάλει και τα δικηγορικά έξοδα της διαδικασίας υπέρ των αιτητών. Τα έξοδα αυτά να υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ) ...................................... Λ. Α. Παντελή, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο