SHIPSHORE (CYPRUS) LTD ν. Vineland Development Ltd, Αρ. Αγωγής: 1765/2008, 27/2/2015

SHIPSHORE (CYPRUS) LTD ν. Vineland Development Ltd, Αρ. Αγωγής: 1765/2008, 27/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A71 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Κλεόπα Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1765/2008 Μεταξύ: SHIPSHORE (CYPRUS) LTD Ενάγουσας και Vineland Development Ltd Εναγομένης --------------------- Ημερομηνία: 27 Φεβρουαρίου, 2015 Για την ενάγουσα : κ. Α. Κυριάκου Για την εναγομένη : κ. Θ. Θωμά ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορά απαίτηση της ενάγουσας για Λ.Κ. 5.370,00 ή €9.182,70 πλέον τόκο από τον Ιανουάριο του 2007 ή νόμιμο τόκο, για προσφερθείσες υπηρεσίες και/ή δυνάμει συμφωνίας και/ή τιμολογίου και/ή κατάστασης λογαριασμού, σε σχέση με την προμήθεια και εγκατάσταση ενός συστήματος επεξεργασίας λυμάτων σε βιολογικό σταθμό ιδιοκτησίας της εναγομένης στο Πισσούρι, βάσει συμφωνίας ημερ. 2.9.

1. Η δε εναγομένη έχει ανταπαίτηση για €1.700 για μη εκτέλεση και παράδοση του έργου κατά τη συμφωνηθείσα ημερομηνία, για €9.401 ως ποσό που πληρώθηκε σε τρίτο πρόσωπο για την αποπεράτωση του βιολογικού σταθμού και για αποζημιώσεις για αθέτηση συμφωνίας. Σύμφωνα με τους διαλαμβανόμενους στην έκθεση απαίτησης ισχυρισμούς, δυνάμει συμφωνίας ημερ. 2.9.2005 στη Λευκωσία, η ενάγουσα συμφώνησε με την εναγομένη όπως προμηθεύσει, εγκαταστήσει και θέσει σε λειτουργήσιμη κατάσταση ένα σύστημα επεξεργασίας λυμάτων 200 ατόμων σε βιολογικό σταθμό της εναγομένης στο Πισσούρι, έναντι του τιμήματος των Λ.Κ. 12.600 ή €21.546, πλέον Φ.Π.Α., υπό τους όρους που καταγράφονται στη σχετική γραπτή συμφωνία. Μεταξύ των ρητών όρων της συμφωνίας ήταν και ότι η ενάγουσα θα άρχιζε την εκτέλεση του έργου κατά ή περί τις 2.9.2005 και θα συμπλήρωνε και θα παρέδιδε αυτό κατά ή περί τις 17.4.2005 (κατά πάσαν πιθανότητα πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους και η ημερομηνία που εννοείτο να καταγραφεί είναι 17.4.2006, παρά το ότι ουδέποτε έγινε αίτημα τροποποίησης). Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ήταν ρητός ή και εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ότι οποιεσδήποτε επιπλέον εργασίες προέκυπταν θα εκτελούντο από την ενάγουσα. Η ενάγουσα προβάλλει ότι εκτέλεσε πλήρως τις συμβατικές της υποχρεώσεις καθώς επίσης και επιπλέον εργασίες, καθ' υπόδειξη της εναγομένης, και εξέδωσε δύο τιμολόγια, ημερ. 24.3.2007 και 7.9.2006 για €1.671,53 και €2.556,45 αντίστοιχα, τα οποία έγιναν δεκτά χωρίς ένσταση από την εναγομένη, η οποία και τα υπέγραψε/μονογράφησε. Η εναγομένη κατέβαλε στην ενάγουσα σε διάφορες ημερομηνίες το συνολικό ποσό των €19.822,32 και παραλείπει να καταβάλει το οφειλόμενο υπόλοιπο εκ €9.418,
2. Σημειώνω ότι η αξίωση είναι για διαφορετικό ποσό, ήτοι €9.182,
3. Η εναγομένη, στην (τροποποιημένη) Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησή της, ισχυρίζεται ότι η επίδικη συμφωνία έγινε στο Πισσούρι, και ότι η παράδοση του έργου θα εγίνετο σε 20 ημέρες από την υπογραφή της συμφωνίας, ήτοι σε 20 μέρες από τις 2.9.2005, αλλά η ενάγουσα ουδέποτε παρέδωσε και/ή έθεσε σε λειτουργία το σύστημα λυμάτων κατά τη συμφωνηθείσα ημερομηνία ή και καθόλου. Ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα ουδέποτε εκτέλεσε πλήρως τις συμβατικές της υποχρεώσεις και ενώ ήταν υπαίτια για τη μη τήρηση των όρων της συμφωνίας, κατήγγειλε την εναγομένη ότι δήθεν δεν έθεσε σε λειτουργία τον επίδικο βιολογικό σταθμό. Προβάλλει επιπλέον ότι η εναγομένη ουδέποτε υπέγραψε ή παρέλαβε ή αποδέχθηκε τα τιμολόγια που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης. Η εναγομένη παραθέτει λεπτομερώς τις εργασίες που ισχυρίζεται ότι δεν εκτελέστηκαν από την ενάγουσα και τις λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των νομικών και/ή συμβατικών υποχρεώσεων της ενάγουσας. Προβάλλει επιπλέον ότι η ενάγουσα παρέλειψε να εκτελέσει και/ή αποπερατώσει το έργο κατά τη συμφωνηθείσα ημερομηνία, ότι τοποθέτησε - εγκατέστησε μη κατάλληλα μηχανήματα, ότι ανέθεσε τις εργασίες σε μη προσοντούχο προσωπικό για την τοποθέτηση των μηχανημάτων και ότι υπήρξε έλλειψη επίβλεψης από προσοντούχο μηχανολόγο. Η εναγομένη ισχυρίζεται περαιτέρω ότι λόγω του ότι η ενάγουσα δεν ολοκλήρωσε τις εργασίες της και δεν έθεσε σε λειτουργία το σύστημα επεξεργασίας λυμάτων κατά τη συμφωνηθείσα ημερομηνία, ανέθεσε σε άλλη εταιρεία την αποπεράτωση του έργου, στην οποία κατέβαλε το ποσό των €9.
4. Για τους πιο πάνω λόγους, η εναγομένη ανταπαιτεί από την ενάγουσα (α) Λ.Κ. 1.000 ή €1.700 για μη εκτέλεση και παράδοση του έργου κατά τη συμφωνηθείσα ημερομηνία (β) €9.401 που πληρώθηκε σε τρίτο πρόσωπο για την αποπεράτωση του βιολογικού σταθμού (γ) αποζημιώσεις για αθέτηση συμφωνίας. Η ενάγουσα, με την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς της εναγομένης, επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης και αξιώνει την απόρριψη της ανταπαίτησης. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν τέσσερεις μάρτυρες, τρεις για την πλευρά της ενάγουσας και ένας για την πλευρά της εναγομένης, ενώ κατατέθηκε αριθμός τεκμηρίων. Ο κ. Κώστας Σωτηρίου (Μ.Ε. 1), διευθυντής της ενάγουσας, κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 την επίδικη συμφωνία ημερ. 2.9.2005 για την προμήθεια ενός συστήματος επεξεργασίας λυμάτων 200 ατόμων σε εγκαταστάσεις της εναγομένης έναντι του ποσού των Λ.Κ. 12.600,00 πλέον Φ.Π.Α.. Πρόσθεσε ότι η ενάγουσα εκτέλεσε πλήρως τις συμβατικές της υποχρεώσεις καθώς επίσης και επιπλέον εργασίες, καθ' υπόδειξη της εναγομένης, για τις οποίες εξέδωσε τα τιμολόγια αρ. 6509, ημερ. 24.3.2007 για Λ.Κ. 977,50 συμπ. Φ.Π.Α. και αρ. 6194 ημερ. 7.9.2006 για Λ.Κ. 1.495,00 συμπ. Φ.Π.Α. αντίστοιχα, τα οποία έγιναν αποδεκτά από την εναγομένη (Τεκμήρια 2Α και 2Β ). Συνεπώς, το συνολικό ποσό που όφειλε η εναγομένη συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., σύμφωνα με τον Μ.Ε. 1, ήταν Λ.Κ. 16.962,
5. Η εναγομένη κατέβαλε το συνολικό ποσό των Λ.Κ. 11.592,00 με τελευταία πληρωμή στις 5.9.2005, με αποτέλεσμα να παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο εκ Λ.Κ. 5.370,
6. Απεστάλησαν σχετικές επιστολές από τους δικηγόρους της ενάγουσας ημερ. 30.5.2007 και 24.7.2007 (Τεκμήρια 3Α και 3Β αντίστοιχα) χωρίς αποτέλεσμα. Ο Μ.Ε. 1 κατέθεσε επιπλέον ότι στις 4.1.2013 μετέβη στον Κλάδο Οικοδομών της Επαρχιακής Διοίκησης Λεμεσού, και από έρευνα στον φάκελο της οικοδομής όπου κατασκευάστηκε από την ενάγουσα ο βιολογικός σταθμός εντόπισε επιστολές τόσο του Υγιεινολόγου Μηχανικού Λεμεσού κ. Στέλιου Παπαδόπουλου (όπως μία επιστολή ημερ. 10.4.2007) όσο και της εναγομένης, προς την Επαρχιακή Διοίκηση, στις οποίες βεβαιώνεται ότι ο βιολογικός σταθμός είχε κατασκευαστεί. Κατά την αντεξέταση, ο Μ.Ε. 1 διευκρίνισε ότι με την επίδικη συμφωνία 2.9.2005 τροποποιείτο προηγούμενη συμφωνία για την προμήθεια βιολογικού σταθμού επεξεργασίας λυμάτων 100 ατόμων, εφόσον η εναγομένη αποφάσισε την επέκταση του σε 200 άτομα, και ότι οι προηγούμενες πληρωμές λογαριάστηκαν έναντι της νέας συμφωνίας. Ισχυρίστηκε ότι οι οικοδομικές εργασίες της εναγομένης στον επίδικο χώρο δεν είχαν ολοκληρωθεί στις 2.9.2005 εφόσον υπήρχαν κάποια κατασκευαστικά προβλήματα και καθυστερήσεις που αφορούσαν την εναγομένη και τις αλλαγές που έκανε στους αρχικούς σχεδιασμούς της ανάπτυξης. Προέβαλε ότι η ενάγουσα παρέδωσε τελειωμένο τον σταθμό στις 19.9.2006, καθότι η πρόνοια της συμφωνίας για παράδοση εντός 20 ημερών ήταν υπό την προϋπόθεση ότι τα οικοδομικά έργα της εναγομένης θα είχαν ολοκληρωθεί και παραδοθεί, εφόσον η ενάγουσα δεν μπορούσε να εγκαταστήσει τον βιολογικό σταθμό μέχρι να ολοκληρωθούν τα οικοδομικά έργα στον χώρο. Παρά το ότι οι εργασίες εγκατάστασης του βιολογικού σταθμού ολοκληρώθηκαν, αυτός δεν τέθηκε σε λειτουργία καθότι ο κ. Φιλίππου εκ μέρους της εναγομένης εκδίωξε την ενάγουσα από το εργοτάξιο τον Απρίλιο του
7. Ούτε και μπορούσε η ενάγουσα να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της με βάση τη συμφωνία Τεκμήριο 1 για την επίβλεψη της λειτουργίας του σταθμού, τη συντήρηση και την επιδιόρθωση τυχόν βλαβών, τους πρώτους 12 μήνες από την παράδοση ή 15 μήνες από την εγκατάσταση, εφόσον αυτή εκδιώχθηκε από τον χώρο. Ο Μ.Ε. 1 αρνήθηκε όλες τις υποβολές για μη τοποθέτηση των συμφωνημένων μηχανημάτων και ισχυρίστηκε ότι όλα όσα εγκαταστάθηκαν ήταν εντός των συμφωνημένων προδιαγραφών. Επεσήμανε ότι ελέγχθηκαν όλα τα μηχανήματα του συστήματος ότι λειτουργούσαν, απλώς δεν έγινε εισαγωγή λυμάτων από την εναγομένη για να μπορεί να τεθεί σε λειτουργία ο βιολογικός σταθμός και να γίνει η επεξεργασία λυμάτων. Πρόσθεσε ότι μετά τη συμπλήρωση των εργασιών στις 19.9.2006, η εναγομένη ζήτησε από την ενάγουσα την εκτέλεση κάποιων επιπλέον εργασιών, για τις οποίες εκδόθηκαν τα τιμολόγια Τεκμήρια 2Α και 2Β. Δέχθηκε ότι τα εν λόγω τιμολόγια δεν φέρουν υπογραφή εκ μέρους της εναγομένης, αλλά ισχυρίστηκε ότι τα παρέδωσε ο ίδιος στον κ. Φιλίππου της εναγομένης εταιρείας ο οποίος τα αποδέχθηκε χωρίς ένσταση. Ο Μ.Ε. 1 περιέγραψε το προσοντούχο και έμπειρο προσωπικό που υπήρχε κατά την εγκατάσταση του σταθμού. Όσον αφορά το άτομο που ισχυρίζεται η εναγομένη ότι ολοκλήρωσε τις εργασίες, ο Μ.Ε. 1 κατέθεσε ότι πρόκειται για υπάλληλο ανταγωνιστικής της ενάγουσας εταιρείας. Θεωρεί εξωπραγματικό τον ισχυρισμό ότι η εναγομένη κατέβαλε στο εν λόγω πρόσωπο €9.401,00 για την ολοκλήρωση των εργασιών ενός έργου που είχε ήδη περατώσει η ενάγουσα με αξία συμβολαίου Λ.Κ. 14.000,00 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α.) Το συμβόλαιο ήταν για συνολική τιμή και δεν καθόριζε την αξία κάθε επί μέρους εργασίας χωριστά. Ο Μ.Ε. 1 δέχθηκε ότι το συμβόλαιο προνοεί για την καταβολή Λ.Κ. 1.000 σε περίπτωση μη έγκαιρης περάτωσης του έργου, αλλά ισχυρίστηκε ότι οι εργασίες είχαν εκτελεστεί καθ' ολοκληρίαν. Σε υποβολή ότι η ενάγουσα είναι ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο, ο Μ.Ε. 1 κατέθεσε ότι είναι εταιρεία η οποία λειτουργεί στον συγκεκριμένο τομέα από το
8. Αρνήθηκε ότι η συμφωνία Τεκμήριο 1 υπογράφηκε στο Πισσούρι και ισχυρίστηκε ότι το έγγραφο ετοιμάστηκε στη Λευκωσία, υπογράφηκε εκ μέρους της ενάγουσας εταιρείας και τέθηκε η σφραγίδα της στη Λευκωσία στην παρουσία ενός μάρτυρα, και ακολούθως πήρε ο ίδιος τη συμφωνία στον πελάτη (την εναγομένη) και υπογράφηκε εκ μέρους της εναγομένης, στην παρουσία του δεύτερου μάρτυρα. Ο κ. Στέλιος Παπαδόπουλος (Μ.Ε. 2), υγειονολόγος-μηχανικός στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως του Υπουργείου Εσωτερικών, κατέθεσε ότι γνωρίζει την ενάγουσα εταιρεία από το γεγονός ότι υπέβαλε πολλές φορές μελέτες για την κατασκευή βιολογικών μονάδων επεξεργασίας λυμάτων, συμπεριλαμβανομένης και της επίδικης. Η δε εναγομένη εταιρεία είχε υποβάλει αίτηση για πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής για συγκρότημα που ανήγειρε στο Πισσούρι. Κατά το 2007 ο Έπαρχος Λεμεσού είχε ζητήσει από το Τμήμα να ελέγξει κατά πόσο η επίδικη βιολογική μονάδα είχε τεθεί σε λειτουργία. Στις 10.4.2007 ο Μ.Ε. 2 απέστειλε σημείωμα στον Έπαρχο ότι, σύμφωνα με ενημέρωση που είχε από την ίδια την εναγομένη, «η βιολογική μονάδα, παρόλο που έχει κατασκευαστεί, δεν έχει τεθεί ακόμη σε λειτουργία» (Τεκμήριο 4). Παράλληλα, ζήτησε από τον Έπαρχο να ειδοποιήσει την εναγομένη να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για λειτουργία της βιολογικής μονάδας χωρίς καθυστέρηση. Εφόσον είχε την εν λόγω ενημέρωση από την εναγομένη, δεν έκρινε σκόπιμο να επισκεφθεί επί τόπου τον σταθμό για σκοπούς ελέγχου. Τον Οκτώβριο του 2007 επισκέφθηκε επί τόπου το έργο και διαπίστωσε ότι η μονάδα ακόμη δεν λειτουργούσε. Ήταν μεν κατασκευασμένη, αλλά δεν είχε τεθεί σε λειτουργία, λόγω κάποιων προβλημάτων που δεν αποτελούσαν αντικείμενο της επίσκεψης του Μ.Ε. 2, εφόσον η εντολή που είχε ήταν να διαπιστώσει κατά πόσο η μονάδα λειτουργούσε ή όχι. Εξήγησε ότι αυτό που ενδιέφερε το Τμήμα ήταν όπως η εναγομένη, ως αιτήτρια για άδειες που αφορούσαν το συγκρότημά της, επιλύσει τα όποια προβλήματα και να θέσει τη βιολογική μονάδα σε λειτουργία. Ο Μ.Ε. 2 πρόσθεσε ότι επισκέφθηκε εκ νέου τον χώρο τον Ιούλιο του 2008 και διαπίστωσε ότι ο σταθμός είχε τεθεί πλέον σε λειτουργία. Κατά την αντεξέταση, ο Μ.Ε. 2 ανέφερε ότι κατά την πρώτη του επίσκεψη στον χώρο, τον Οκτώβριο του 2007, δεν είχε ελέγξει κατά πόσο υπήρχαν οποιεσδήποτε ελλείψεις ή ατέλειες στη μονάδα, παρά μόνο ότι δεν ήταν σε λειτουργία. Μέχρι τον Ιούλιο του 2008 που επισκέφθηκε τον χώρο εκ νέου, είχε τεθεί σε λειτουργία. Κατέθεσε επιπλέον ότι δεν μπορεί να γνωρίζει κατά πόσο η ενάγουσα είναι εγγεγραμμένη εταιρεία, αλλά γνωρίζει ότι υπέβαλε πολλές φορές στις αρμόδιες αρχές μελέτες για την κατασκευή βιολογικών σταθμών. Ο κ. Νίκος Γερολέμου (Μ.Ε. 3), υπεύθυνος του γραμματειακού προσωπικού του Κλάδου Οικοδομών της Επαρχιακής Διοίκησης Λεμεσού, κατέθεσε ότι το 2003 η εναγομένη υπέβαλε αίτηση για άδεια οικοδομής για την επίδικη ανάπτυξη που αφορούσε την ανέγερση 15 κατοικιών και ενός βιολογικού σταθμού. Η Μελέτη και τα Σχέδια για τον βιολογικό σταθμό, τα οποία υποβλήθηκαν εκ μέρους της εναγομένης και εγκρίθηκαν, είχαν ετοιμαστεί από την ενάγουσα εταιρεία (Τεκμήρια 5Α και 5Β). Στις 17.5.2007 η εναγομένη υπέβαλε αίτηση για παράταση της προθεσμίας για τη λειτουργία του επίδικου βιολογικού σταθμού, από ένα σε οκτώ μήνες, λόγω του ότι «μετά τη συμπλήρωση των κατασκευαστικών έργων της μονάδας και την εγκατάσταση όλων των μηχανημάτων διεπιστώθη ότι υπάρχει διαρροή από τα χυτά τοιχώματα της μονάδας» και θα έπρεπε να γίνουν ενέργειες εντοπισμού των διαρροών με τον καθαρισμό του σταθμού (Τεκμήριο 6). Κατά την αντεξέταση, ο Μ.Ε. 3 κατέθεσε ότι ακολούθησε δεύτερη επιστολή της εναγομένης προς την Επαρχιακή Διοίκηση, ημερ. 28.1.2008, με την οποία η εναγομένη πληροφορεί ότι η βιολογική μονάδα είναι σε λειτουργία, παρά το ότι η Επαρχιακή Διοίκηση της είχε αποστείλει επιστολή 12.12.2007 με την οποία επικαλείτο ότι η μονάδα δεν ήταν σε λειτουργία (Τεκμήριο 7). Συνεπώς, ζητήθηκε από τον Μ.Ε. 2 να διενεργήσει επιτόπιο έλεγχο και στις 30.7.2008 ο Μ.Ε. 2 απάντησε ότι η μονάδα λειτουργούσε κανονικά. Όσον αφορά το αίτημα ημερ. 17.5.2007 της εναγομένης για παράταση 8 μηνών για τη λειτουργία του σταθμού, εξήγησε ότι αυτό απορρίφθηκε, καθότι η Επαρχιακή Διοίκηση είχε λάβει επιστολή από τον Μ.Ε. 2, ο οποίος είχε προβεί σε επιτόπιο έλεγχο τον Οκτώβριο του 2007, και είχε διαπιστώσει ότι ο βιολογικός σταθμός δεν είχε ακόμη τεθεί σε λειτουργία και ότι ο χρόνος των 8 μηνών που ζητούσε η εναγομένη για επιδιόρθωση των προβλημάτων που επικαλείτο η ίδια στην επιστολή Τεκμήριο 6 θεωρείται υπερβολικός (Τεκμήριο 8 επιστολή Μ.Ε. 2 προς Έπαρχο ημερ. 19.10.2007). Ο κ. Φίλιππος Φιλίππου (Μ.Υ.), διευθυντής της εναγομένης (Τεκμήριο 9 πιστοποιητικό διευθυντών και Τεκμήριο 10 πιστοποιητικό εγγραφής της εταιρείας από τον Έφορο Εταιρειών), κατέθεσε ότι η εναγομένη είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου βιολογικού σταθμού και ότι κατά τις 2.9.2005 στο Πισσούρι έγινε η συμφωνία Τεκμήριο 1 μεταξύ κάποιας κατ' ισχυρισμό εταιρείας και της εναγομένης. Ισχυρίστηκε ότι η κατ' ισχυρισμό εταιρεία (ενάγουσα) ουδέποτε παρέδωσε και έθεσε σε λειτουργία τα σύστημα λυμάτων κατά τη συμφωνηθείσα ημερομηνία, ήτοι 20 μέρες μετά την 2.9.2005, ή και ποτέ. Ούτε και εκτέλεσε πλήρως τις συμβατικές της υποχρεώσεις, εφόσον κατήγγειλε την εναγομένη τόσο στον Έπαρχο όσο και στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου ότι δήθεν δεν έθεσε σε λειτουργία τον σταθμό, και ότι κατ' επέκταση η χρήση των ανεγερθεισών κατοικιών χωρίς τη λειτουργία του σταθμού ήταν παράνομη (Τεκμήριο 11 επιστολή Επάρχου ημερ. 12.12.2007 και Τεκμήριο 12 επιστολή Κ.Σ. Πισσουρίου ημερ. 27.9.2007 προς Μ.Ε. 2 ζητώντας του να ελέγξει την καταγγελία). Ο Μ.Υ. προέβαλε επιπλέον ότι η ενάγουσα παρέλειψε να εκτελέσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις, εφόσον δεν ολοκλήρωσε την ηλεκτρική εγκατάσταση, περιλαμβανομένου του ηλεκτρικού πίνακα, και τις βαλβίδες ελέγχου στο σύστημα καθαρισμού, εφόσον η ηλεκτρική εγκατάσταση ουδέποτε συνδέθηκε και τέθηκε σε λειτουργία, παρέλειψε να εγκαταστήσει το σύστημα διανομής αέρος με σωλήνες του τύπου που προνοούσε η συμφωνία, και ουδέποτε έθεσε το σύστημα επεξεργασίας λυμάτων σε λειτουργία. Ούτε και παρακολουθούσε το σύστημα για 12 μήνες από την παράδοση ή 15 μήνες από τη συμπλήρωση της εγκατάστασης των μηχανημάτων, με σκοπό να διορθώνει τυχόν βλάβες, ως όφειλε βάσει των όρων της συμφωνίας Τεκμήριο
9. Επιπλέον, προέβαλε ότι η ενάγουσα δεν προμήθευσε την εναγομένη με εγχειρίδιο λειτουργίας και συντήρησης του συστήματος, κατά παράβαση ρητού όρου της συμφωνίας. Ο Μ.Υ. κατέθεσε ότι εν όψει των εν λόγω παραβιάσεων της συμφωνίας, η ενάγουσα οφείλει να πληρώσει στην εναγομένη Λ.Κ. 100,00 ανά μέρα, με ανώτατο όριο τις Λ.Κ. 1000,00, ως αποζημίωση, βάσει σχετικού όρου της συμφωνίας. Όσον αφορά τα τιμολόγια Τεκμήρια 2Α και 2Β, ο Μ.Υ. κατέθεσε ότι ουδέποτε παραλήφθηκαν ή υπογράφηκαν ή έγιναν αποδεκτά από την εναγομένη και ήρθαν σε γνώση της εναγομένης μετά την καταχώριση της παρούσας αγωγής. Ο Μ.Υ. επανέλαβε ότι η ενάγουσα παρέλειψε να περατώσει το έργο κατά τη συμφωνηθείσα ημερομηνία, δεν εγκατέστησε κατάλληλα μηχανήματα και ανέθεσε τις εργασίες και την επίβλεψη των εργασιών σε μη προσοντούχο προσωπικό. Ένεκα των παραλείψεων της ενάγουσας, η εναγομένη, σύμφωνα πάντοτε με τον Μ.Υ., ανέθεσε σε άλλη «εταιρεία και/ή φυσικό πρόσωπο» την ολοκλήρωση των εργασιών. Αυτοί περάτωσαν το έργο και έθεσαν σε λειτουργία το σύστημα, δυνάμει συμφωνίας ημερ.12.3.2007 (Τεκμήριο 13). Ως εκ τούτου, η εναγομένη αναγκάστηκε να καταβάλει Λ.Κ. 5.700,00 (€9.747,00) (Τεκμήρια 14 και 15 δέσμη αποδείξεων και επιταγών σε σχέση με πληρωμές προς κ. Πανίκο Μάρκου). Ο Μ.Υ. κατέθεσε επιπλέον ότι η ανάπτυξη αφορούσε την κατασκευή 27 κατοικιών κοντά στον Κόλπο Πισσουρίου, με συνολικό κόστος €8.100.000,
10. Η επίδικη συμφωνία για τον βιολογικό σταθμό ήταν για Λ.Κ. 12.600,00 και μέχρι τις 5.9.2005 καταβλήθηκε στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των Λ.Κ. 11.592,00 με τρείς πληρωμές (Τεκμήρια 16, 17 και 18) με αποτέλεσμα να παραμένει υπόλοιπο εκ Λ.Κ. 1.008,
11. Η συμφωνία Τεκμήριο 13 με τον Πανίκο Μάρκου έγινε ένεκα του ότι η ενάγουσα είχε εγκαταλείψει τον σταθμό από το
12. Όσον αφορά τις αναφορές της ίδιας της εναγομένης στο Τεκμήριο 6 περί διαρροών, ο Μ.Υ. κατέθεσε ότι ο Μάρκου τους ζήτησε όπως γεμίσουν τις δεξαμενές του νερού για να ελεγχθεί κατά πόσο υπήρχαν διαρροές, έτσι ώστε να δύναται να τοποθετήσει στον σταθμό με ασφάλεια τα μηχανήματα που δεν είχε τοποθετήσει η ενάγουσα και υπολείπονταν. Κατά τη διάρκεια του εν λόγω ελέγχου, διαπιστώθηκαν κάποιες διαρροές στις δεξαμενές για το πόσιμο νερό, ενδεχομένως λόγω κακοτεχνιών της ενάγουσας, και έγιναν οι αναγκαίες διορθώσεις. Ο Μάρκου ολοκλήρωσε την εγκατάσταση των μηχανημάτων και ο σταθμός τέθηκε σε λειτουργία περί το τέλος 2007-αρχές Ιανουαρίου
13. Κατά την αντεξέταση, ο Μ.Υ. κατέθεσε ότι η αρχική συμφωνία με την ενάγουσα προνοούσε για σύστημα επεξεργασίας λυμάτων 100 ατόμων, η οποία αντικαταστάθηκε με την επίδικη συμφωνία για 200 άτομα. Κατά τη σύναψη της νέας συμφωνίας, οι εργασίες βρίσκονταν ήδη σε πάρα πολύ προχωρημένο στάδιο και θα τελείωναν σε 20 μέρες. Η τελευταία πληρωμή που έγινε στην ενάγουσα ήταν στις 5.9.2005, εφόσον είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες. Στη συνέχεια, ο Μ.Υ. κατέθεσε ότι ό βιολογικός σταθμός δεν μπορούσε να λειτουργήσει καθότι δεν είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες, ενώ οι οικοδομικές εργασίες της ανάπτυξης είχαν ολοκληρωθεί από το
14. Εξήγησε ότι η εναγομένη ανέμενε 18 μήνες για να αναθέσει την ολοκλήρωση των εργασιών του σταθμού σε τρίτο πρόσωπο, καθότι δεν ήταν εύκολη η ανεύρεση κατάλληλου ατόμου. Δεν είχε παράπονο από τον Μάρκου που χρειάστηκε 7 μήνες να τοποθετήσει τα όσα δεν είχε τοποθετήσει η ενάγουσα, ενώ στην ενάγουσα είχαν δοθεί μόνο 20 μέρες βάσει της συμφωνίας. Ο Μ.Υ. τόνισε ότι η ενάγουσα δεν εκδιώχθηκε από τον χώρο, αλλά αντίθετα εγκατέλειψε τον χώρο χωρίς να ολοκληρώσει τις εργασίες. Όσον αφορά τα δύο τιμολόγια Τεκμήρια 2Α και 2Β, ο Μ.Υ. ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε η εκτέλεση των επιπρόσθετων εργασιών που αναφέρονται σε αυτά. Αρνήθηκε ότι η συμφωνία με τον Μάρκου Τεκμήριο 13 είναι πλαστή ή προϊόν μεταγενέστερης δικής του κατασκευής και προέβαλε ότι η παράδοση επιταγών στον Μάρκου Τεκμήρια 14 και 15 αποτελεί απόδειξη πληρωμής του ποσού των €9.401,00 που αξιώνει η εναγομένη από την ενάγουσα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του Μ.Υ., ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης ανέφερε ότι αρχικά είχε πρόθεση να καλέσει τον κ. Πανίκο Μάρκου, πλην όμως στη συνέχεια το εν λόγω πρόσωπο προτίμησε να μην εμπλακεί στη διαφορά των διαδίκων καθότι πρόκειται για συναδέλφους του. Συνεπώς, ο ευπαίδευτος συνήγορος δήλωσε ότι δεν θα προσκομιστεί άλλη μαρτυρία για την εναγομένη. Στη συνέχεια, η πλευρά της ενάγουσας καταχώρισε αίτηση για παροχή άδειας για προσαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας, και μετά από ακρόαση της αίτησης το Δικαστήριο, με ενδιάμεση απόφαση ημερ. 19.11.2014, έκανε αποδεκτό το αίτημα της ενάγουσας για προσαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας με την κλήτευση του κ. Πανίκου Μάρκου που αναφέρεται στο Τεκμήριο
15. Εν τούτοις, κατά την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η υπόθεση για τον εν λόγω σκοπό, ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας δήλωσε ότι εν τέλει δεν θα κλήτευε τον κ. Μάρκου, καθότι δεν ήταν πρόθυμος να παρουσιαστεί. Συνεπώς, οι συνήγοροι προχώρησαν με τελικές αγορεύσεις, στις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις, αναφέροντας σχετική νομολογία, εισηγήσεις και επιχειρήματα. Αξιολογώντας την ενώπιον μου μαρτυρία, σημειώνω ότι σημαντικά σημεία της μαρτυρίας του Μ.Ε. 1, διευθυντή της ενάγουσας, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις δικογραφημένες θέσεις της ενάγουσας. Ειδικότερα, ενώ στην παράγραφο 6 της έκθεσης απαίτησης καταγράφεται ότι ήταν ρητός όρος της συμφωνίας ημερ. 2.9.2005 ότι «η ενάγουσα θα άρχιζε την εκτέλεση του έργου κατά ή περί την 2.9.2005 και θα συμπλήρωνε και θα παρέδιδε αυτό κατά ή περί 17.4.2005» (κατά πάσαν πιθανότητα πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους και εννοεί 17.4.2006, παρά το ότι ουδέποτε υποβλήθηκε αίτημα τροποποίησης), ο Μ.Ε. 1 κατέθεσε ότι η ενάγουσα είχε συμπληρώσει όλες τις εργασίες και είχε παραδώσει ολοκληρωμένο τον σταθμό στις 19.9.
16. Εξάλλου, η σχετική πρόνοια της επίδικης συμφωνίας Τεκμήριο 1 αναφέρει «20 εργάσιμες ημέρες από την ημερομηνία αποπεράτωσης και παραλαβής των οικοδομικών εργασιών του έργου». Ο Μ.Ε. 1 δεν διευκρίνισε πότε περατώθηκαν οι οικοδομικές εργασίες της εναγομένης στον χώρο, έτσι ώστε να δύναται να υπολογιστεί από ποια ημερομηνία θα έπρεπε να ξεκινήσουν να μετρούν οι 20 μέρες για να ελεγχθεί κατά πόσο η ενάγουσα πράγματι εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις στο ακέραιο ως οι ισχυρισμοί της. Επιπλέον, ενώ στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης προβάλλεται ότι η επίδικη συμφωνία ημερ. 2.9.2005 έγινε στη Λευκωσία, ο Μ.Ε. 1 κατέθεσε ότι η πλευρά της ενάγουσας υπέγραψε στη Λευκωσία και ακολούθως ο ίδιος πήρε το έγγραφο στο Πισσούρι όπου υπεγράφη εκ μέρους της εναγομένης. Περαιτέρω, ενώ στην παράγραφο 9 της έκθεσης απαίτησης προβάλλεται ότι η εναγομένη, προς αποδοχή των δύο επίδικων τιμολογίων, τα υπέγραψε και/ή μονογράφησε, ο Μ.Ε. 1 κατέθεσε ότι τα τιμολόγια είναι ανυπόγραφα (όπως άλλωστε προέκυψε και από τα ίδια τα τιμολόγια Τεκμήρια 2Α και 2Β). Εν όψει αυτής της διάστασης, η μαρτυρία του Μ.Ε. 1 επί αυτών των ουσιαστικών θεμάτων, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, ως μη καλυπτόμενη από τις έγγραφες προτάσεις. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Δικαστή Πική, όπως ήταν τότε, στην υπόθεση Παπαγεωργίου ν. Κλάππα