ΦΡΟΣΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ν. Δ.ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ.Αγωγής: 2227/2013, 6/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ.Αμπίζα, A.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 2227/2013 Μεταξύ: ΦΡΟΣΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ενάγουσας και 1.Δ.ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ 2.ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΙ ΛΙΜΙΤΕΔ 3.DEMAR LIMITED 4.RISCOM TRADING LIMITED Εναγομένων ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ.3.11.2014 Ημερομηνία: 6 Φεβρουαρίου 2015 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: Ο κ.Λ.Βραχίμης Για τους Εναγόμενους 1-4/Καθ'ων η Αίτηση: Ο κ.Λ.Κούσιος ------------ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, η ενάγουσα αξιώνει εναντίον των εναγομένων το ποσό των €138.000,00 και ποσό €36.000,00 ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Μετά την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης (στις 16.4.2013), η ενάγουσα καταχώρησε, στις 9.8.2013, αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των εναγομένων 1-
- Ακολούθησαν επανειλημμένα αιτήματα για παραχώρηση χρόνου λόγω προσπαθειών διευθέτησης και τελικά, στις 17.6.2014, οι εναγόμενοι 1-4 καταχώρησαν την ένσταση τους στη βάση των 11 λόγων που τίθενται στο σώμα της ένστασης. Ως προς το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης, ο Δημήτρης Μιχαήλ, μέλος του διοικητικού συμβουλίου καθεμιάς από τις εναγόμενες εταιρείες, προέβη στη βεβαίωση, ημερ.17.6.2014, στην οποία θέτει τους δικούς του ισχυρισμούς αναφορικά με γεγονότα δυνάμει των οποίων οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι έχουν υπεράσπιση στην αγωγή και συνεπώς θα πρέπει να τους δοθεί η ευκαιρία να την προβάλουν. Ενώ η αίτηση για συνοπτική απόφαση ήταν ορισμένη για ακρόαση, μεσολάβησε η παρούσα αίτηση, με την οποία η ενάγουσα ζητά την έκδοση διατάγματος που να διατάσει την παρουσία του Δημήτρη Μιχαήλ, δηλούντα στην ένσταση ημερ.17.6.2014 για αντεξέταση σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του κατά τη δικάσιμο της αίτησης ημερ.9.8.
- Το υπό κρίση αίτημα βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη Δ.39 θ.1 και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αντιγόνης Λούμακου, γραμματέως στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της αιτήτριας. Όπως αναφέρει η ενόρκως δηλούσα, κατά την ακρόαση της αίτησης είναι απαραίτητη η παρουσία του δηλούντα Δημήτρη Μιχαήλ αναφορικά με το περιεχόμενο της δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του για σκοπούς αντεξέτασης του, λόγω της φύσεως της αιτήσεως και λόγω του περιεχομένου της ρηθείσας ενόρκου δηλώσεως. Ως εκ τούτου, είναι ορθό και δίκαιο όπως δοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Την ένσταση των καθ'ων η αίτηση αντιμετώπισε και η παρούσα αίτηση στη βάση των λόγων ένστασης που αναφέρονται και αναλύονται στο σώμα της ένστασης, ημερ.3.12.2014, καθώς επίσης και της βεβαίωσης του Δημήτρη Μιχαήλ ιδίας ημερομηνίας. Είχα την ευκαιρία να μελετήσω με προσοχή το περιεχόμενο των αγορεύσεων των δύο συνηγόρων. Η θέση του κ.Βραχίμη είναι ότι το τι σκοπείται από την αντεξέταση, δεν είναι η εξέταση της αξιοπιστίας του δηλούντα αλλά η διευκρίνιση ασαφειών που υπάρχουν στη δήλωση ώστε να μην αφεθεί το Δικαστήριο να αποφασίσει με βάση το τι υποθέτει ότι λέει ο δηλών. Και επειδή πρόκειται περί νομικού επιχειρήματος, αυτά δεν έπρεπε να τεθούν ως υπόβαθρο στην αίτηση. Η διαταγή προς ενόρκως δηλούντα να προσέλθει στο Δικαστήριο για να αντεξεταστεί επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσής του δυνάμει της Δ.39 θ.1 αφορά θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Αυτό άλλωστε προκύπτει από το λεκτικό της εν λόγω διάταξης. Στην υπόθεση Μήλου κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ.280, αναγνωρίστηκε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εγκρίνει ή απορρίψει τέτοιο αίτημα ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε περίπτωσης (βλέπετε, επίσης, Annual Practice 1958, σελ.865 και Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 21, σελ.418-419, παρά.878, αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (αρ.1)
(2004)1 Α.Α.Δ.1660). Στις περιπτώσεις ένορκης δήλωσης σε διαδικασίες προσωρινών διαταγμάτων, όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παρά.311: «Cross examination is very rare on affidavits used in applications for interlocutory injunctions.» Κάτι τέτοιο, άλλωστε, δεν είναι άσχετο με την αρχή ότι η διαδικασία που αφορά έκδοση προσωρινού διατάγματος περιορίζει την εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων στο άκρως απαραίτητο προς διαπίστωση της ικανοποίησης των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 (Bacardi v. Vinco
(1996)1 Α.Α.Δ.788). Κατά ανάλογο τρόπο, σε μια αίτηση για συνοπτική απόφαση, η ενασχόληση με τους ισχυρισμούς του εναγομένου περιορίζεται στη διαπίστωση ύπαρξης καλής υπεράσπισης ή τέτοιων γεγονότων που να θεωρηθούν ικανοποιητικά ώστε να του δοθεί η ευχέρεια να προβάλει την υπεράσπιση του. Κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να διατάξει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα είναι η στοιχειοθέτηση ύπαρξης εξαιρετικών περιστάσεων της υπόθεσης. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στην παρούσα υπόθεση, εξετάζοντας το υπό κρίση ζήτημα, προκύπτει αβίαστα ότι πουθενά δεν τίθεται οποιοσδήποτε συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο η παρούσα περίπτωση να εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων με βάση τις οποίες θα πρέπει να ασκηθεί με τέτοιο τρόπο η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ώστε να επιτραπεί η αντεξέταση του εν λόγω δηλούντα. Χωρίς οποιαδήποτε τέτοια εξειδίκευση των λόγων αναγκαιότητας αντεξέτασης το Δικαστήριο αφήνεται χωρίς υπόβαθρο στην άσκηση της εξουσίας του. Δεν με βρίσκει σύμφωνο ότι το θέμα, επειδή δεν είναι πραγματικό, εγείρεται με την αγόρευση του συνηγόρου. Ασφαλώς, ακόμη και όταν νομικό σημείο αποτελεί τη βάση μίας αίτησης, αυτό είτε αναφέρεται στην ένορκη δήλωση, ως το γεγονός του τι αποτελεί τη βάση της αίτησης, είτε αναφέρεται στο σώμα της αίτησης ότι αποτελεί την πραγματική βάση της. Περαιτέρω δε, στην περίπτωση μας, ακόμη και η ισχυριζόμενη ύπαρξη ασάφειας στα λεγόμενα του δηλούντα, αποτελεί ένα γεγονός, το οποίο θα έπρεπε να εξειδικεύεται ως η βάση της αναγκαιότητας αντεξέτασης. Επομένως, ελλείπει το υπόβαθρο για υποστήριξη της αίτησης. Ακόμη, όμως, και αν εξεταζόταν το αίτημα στη βάση της εισήγησης του κ.Βραχίμη, και πάλι δεν θα με έβρισκε σύμφωνο ως προς το ότι θα πρέπει να αντεξεταστεί ο δηλών. Ακόμη και αν θεωρηθεί ότι υφίσταται ασάφεια στους ισχυρισμούς του δηλούντα (κάτι το οποίο δεν εξετάζω στο παρόν στάδιο στην παρούσα αίτηση) αυτό θα είναι θέμα που θα κριθεί και ενδεχομένως να κρίνει την αίτηση για συνοπτική απόφαση. Ουδόλως, υπό τας περιστάσεις, προκύπτει αναγκαιότητα για αντεξέταση επί τέτοιου σημείου, δεδομένων των ως άνω αλλά και της φύσης της διαδικασίας συνοπτικής απόφασης. Ενόψει των ως άνω, και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω ότι η παρούσα αίτηση δεν θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη και συνεπώς, απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της ενάγουσας/αιτήτριας και υπέρ των εναγομένων 1-4/καθ'ων η αίτηση, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ......... Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο