Σωτήρης Ταπάκκης ν. Χρίστου Στυλιανίδη, Αρ. Αγωγής: 1151/2013, 12/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A49 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1151/2013 Μεταξύ: Σωτήρης Ταπάκκης Ενάγοντα και Χρίστου Στυλιανίδη Εναγόμενου --------- Αίτηση του Ενάγοντα ημερομηνίας 23.10.2014 για διαγραφή της Περαιτέρω Υπεράσπισης Ημερομηνία: 12 Φεβρουαρίου 2015 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Μ. Σοφοκλέους Για τον Εναγόμενο-Καθ' ου η Αίτηση: κ. Μ. Γεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η οποία καταχωρήθηκε στις 13.2.2013 ο Ενάγοντας, ο οποίος είναι καλουψής, αξιώνει από τον Εναγόμενο ποσό €8.552,00 πλέον Φ.Π.Α., τόκους και έξοδα ως υπόλοιπο εκτελεσθείσας εργασίας για τοποθετήσεις καλουπιών σε συμφωνημένη τιμή σε πολυκατοικία στην περιοχή του Frederic University στην Παλλουριώτισσα. Ο Εναγόμενος καταχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στις 7.3.2013 όπου προβάλλει καταρχήν ότι ο Ενάγοντας δεν είναι εγγεγραμμένος αδειούχος εργολάβος δυνάμει της σχετικής νομοθεσίας και ως εκ τούτου δεν νομιμοποιείται στην έγερση της αγωγής. Χωρίς επηρεασμό της πιο πάνω θέσης του, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι το συμφωνηθέν ποσό για την κατασκευή του ξυλότυπου ολόκληρου του έργου ήταν €83.500 πλέον Φ.Π.Α. Ήταν δε ρητός όρος της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ότι η εργασία θα ολοκληρωνόταν μέχρι τον Οκτώβριο του 2011 εφόσον το έργο θα έπρεπε να παραδοθεί και να είναι έτοιμο για κατοίκηση μέχρι το τέλος Μαΐου
- Σε αντίθετη περίπτωση συμφωνήθηκε όπως γινόταν αποκοπή ποσού ύψους €1,000 για κάθε εβδομάδα καθυστέρησης. Σύμφωνα με τα όσα περαιτέρω προβάλλει ο Εναγόμενος στην Έκθεση Υπεράσπισής του, ο Ενάγοντας εγκατέλειψε το έργο τον Μάρτιο του 2012 (πέντε μήνες μετά τον συμφωνηθέντα χρόνο αποπεράτωσης και παράδοσης των εργασιών) και έχοντας αφήσει σημαντικό αριθμό κακοτεχνιών οι οποίες του υποδείχθηκαν και παρά το ότι του ζητήθηκε να τις διορθώσει, αυτός αρνήθηκε να το πράξει (λεπτομέρειες των κακοτεχνιών παρατίθενται στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Υπεράσπισης). Ο Εναγόμενος αρνείται ότι οφείλει στην Ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό και στα πλαίσια της Ανταπαίτησής του αξιώνει αποζημιώσεις για διάρρηξη ουσιωδών όρων της σύμβασης, ήτοι του χρόνου παράδοσης της εργασίας και της ποιότητας των εργασιών, όπως επίσης το ποσό των €10,000 για οικονομικό εξαναγκασμό. Στις 9.7.2013 ο Ενάγοντας καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση απορρίπτοντας τις θέσεις του Εναγόμενου περί παρανομίας, καθυστέρησης και κακοτεχνιών, αξιώνοντας το ποσό που καθορίζεται στην αγωγή. Την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε από τον Ενάγοντα και αίτηση ορισμού της υπόθεσης, η οποία προγραμματίστηκε για Οδηγίες στις 11.10.
- Ακολούθως, η υπόθεση ορίστηκε στις 18.3.2014 για Ακρόαση, η οποία, ωστόσο, αναβλήθηκε λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου και προγραμματίστηκε εκ νέου στις 29.10.
- Στις 25.9.2014 η πλευρά του Εναγόμενου καταχώρησε δικόγραφο με τίτλο «Περαιτέρω Υπεράσπιση» το περιεχόμενο του οποίου έχει ως ακολούθως (παρατίθεται αυτούσιο το περιεχόμενο του δικογράφου): «
- Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η απαίτηση εξοφλήθηκε πλήρως με συμφωνία την οποία συνήψε ο ίδιος προσωπικά με τον ενάγοντα κατά/ή περί τις 10/07/2014 κάτω από συνθήκες που περιγράφονται πιο κάτω.
- Ο ενάγοντας ανέθεσε σε πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του τον κο Χριστάκη Ανθία να διαπραγματευτεί κατευθείαν με τον εναγόμενο το ποσό της απαίτησης, πράγμα το οποίο και έγινε.
- Ο εναγόμενος ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο εν λόγω Χριστάκης Ανθίας ο οποίος είναι πρώην κατάδικος και πρώην επιχειρηματίας ανάπτυξης γης παρουσιάστηκε στον εναγόμενο μαζί με τον ενάγοντα και αφού τους πλήρωσε το ποσό των 1500 ευρώ υπέγραψε σχετικές συμφωνίας και έγγραφα ημερομηνίας 10/07/2014 με τα οποία ο ενάγοντας απάλλασσε τον εναγόμενο για την απαίτηση του και τα δικηγορικά έξοδα.
- Συνεπώς είναι η θέση του εναγόμενου ότι η απαίτηση είναι άνευ αντικειμένου και το μόνο που εκκρεμεί είναι η ανταπαίτηση την οποία ο εναγόμενος προτίθεται να προωθήσει.
- Ο δικηγόρος του εναγομένου επικοινώνησε με τον δικηγόρο του ενάγοντα αποστέλλοντας του επιστολές στις οποίες ο δικηγόρος του ενάγοντα απάντησε ότι θα κατάγγελλαν την υπόθεση στην αστυνομία. Έκτοτε καμία καταγγελία δεν έχει γίνει εξ όσων ο εναγόμενος γνωρίζει.» Η καταχώρηση της Περαιτέρω Υπεράσπισης έδωσε έναυσμα στην καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αίτησης στις 23.10.2014 με την οποία ζητείται η διαγραφή και/ή ο παραμερισμός της Περαιτέρω Υπεράσπισης επί το ότι αυτή συντάχθηκε και καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Διαζευκτικά, αξιώνεται η διαγραφή και/ή ο παραμερισμός όλων των παραγράφων της Περαιτέρω Υπεράσπισης καθότι το περιεχόμενο τους είναι ενοχλητικό και/ή μη αναγκαίο και/ή σκανδαλώδες και/ή τείνει να προκαταβάλει και/ή περιπλέξει και/ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 ΘΘ.6 και 26, Δ.21 Θ.14
(2), Δ.48 ΘΘ.1-9 και Δ.64, καθώς επίσης στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, ενώ όπως καταγράφεται στην αίτηση, τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται προκύπτουν από τον φάκελο της υπόθεσης. Στις 18.11.2014 ο Εναγόμενος-Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης, στηριζόμενη στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 ΘΘ.6 και 26, Δ.21 Θ.14
(2), Δ.23 ΘΘ.1, 2 και 3, Δ.48 ΘΘ. 1-9 και Δ.64, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους για τους οποίους ζητά την απόρριψη της αίτησης: - Η αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αστήρικτη αφού δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση όπου να εξηγείται γιατί η Περαιτέρω Υπεράσπιση είναι ενοχλητική, μη αναγκαία και/ή σκανδαλώδης ή γιατί θα καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. - Σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται στην Περαιτέρω Υπεράσπιση, η απαίτηση στην αγωγή συμβιβάστηκε με την μεσολάβηση τρίτου προσώπου και παρέμεινε προς εκδίκαση η Ανταπαίτηση αφού ο Εναγόμενος πλήρωσε στον Ενάγοντα το ποσό των €1,500 μέσω τρίτου προσώπου. -Σύμφωνα με το άρθρο 30 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προκειμένου να υπάρχει δίκαιη δίκη θα πρέπει δίδεται στους διαδίκους το δικαίωμα να θέτουν όλα τα επίδικα θέματα ενώπιον του Δικαστηρίου και στην προκειμένη περίπτωση η εξόφληση της απαίτησης μετά την καταχώρηση των δικογράφων είναι ένα τέτοιο θέμα. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγομένου επίσης ημερομηνίας 18.11.2014 όπου υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Η ακροαματική διαδικασία περιορίστηκε στις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών και δεν ζητήθηκε αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντα. Κατατέθηκε επίσης εκ συμφώνου ως Τεκμήριο Α αλληλογραφία των συνηγόρων των δύο πλευρών κατά την περίοδο 14.7.2014 μέχρι 16.10.2014 αναφορικά με το θέμα που εγείρεται στην Περαιτέρω Υπεράσπιση. Η αλληλογραφία κατατέθηκε για τον περιορισμένο σκοπό της απόδειξης της ανταλλαγής των εν λόγω επιστολών στα πλαίσια της παρούσας αίτησης και χωρίς να γίνεται παραδεκτό το περιεχόμενο τους ή το βάσιμο αυτού από την πλευρά του Ενάγοντα-Αιτητή. Κρίνω ορθό να εξετάσω σε πρώτο στάδιο τη θέση του Εναγόμενου-Καθ' ου η Αίτηση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αστήρικτη ενόψει του ότι δεν συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση όπου να επεξηγείται γιατί η Περαιτέρω Υπεράσπιση είναι ενοχλητική και/ή μη αναγκαία και/ή σκανδαλώδης ή γιατί θα καθυστερήσει τη διαδικασία. Επί του θέματος δεν μπορώ να συμφωνήσω με την πλευρά του Εναγομένου-Καθ' ου η Αίτηση και αυτό γιατί σύμφωνα με τη Δ.48 Θ.9 υποπαράγραφοι (i), (j) και (l), αιτήσεις που υποβάλλονται δυνάμει της Δ.19 Θ.6, Δ.19 Θ. 26 και Δ.21 Θ.14 αντίστοιχα δεν χρειάζεται να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση. Σε κάθε περίπτωση, όλα τα στοιχεία τα οποία είναι αναγκαία για σκοπούς εξέτασης της αίτησης προκύπτουν από τον φάκελο του Δικαστηρίου τον οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να διεξέλθει για τους σκοπούς μιας τέτοιας διαδικασίας (βλέπε Κύπρος Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ (αρ. 2)
(1999)1 Α.Α.Δ. 1938). Προχωρώντας στην ουσία της αίτησης, υπενθυμίζεται ότι αυτή στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.6, Δ.19 Θ.26 και Δ.21 Θ. 14 που έχουν ως εξής: Δ.19 «
- A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just.
- The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action.» Δ. 21 «14.
(1)Where the plaintiff desires to deliver a reply, he shall file and deliver it within seven days from the delivery of the defence. 2) No subsequent pleading shall be delivered, unless ordered by the Court or a Judge. Where a subsequent pleading is ordered it shall be filed and delivered together with an office copy of the order within the time specified in the order giving leave to deliver the same.» Η εξουσία του Δικαστηρίου για διαγραφή της Περαιτέρω Υπεράσπισης καθορίζεται, όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, στη Δ.19 Θ. 26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η εμβέλεια της οποίας, όπως έχει επεξηγηθεί στην υπόθεση Νίκος Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.),
(1998)1 Α.Α.Δ. 1338, περιορίζεται στη διαγραφή μέρους των δικογράφων και όχι ολόκληρης της αγωγής ή της υπεράσπισης (ανάλογα με την περίπτωση), που μπορεί να γίνει με τη Δ.27 Θ.3). Σε σχέση με την καταχώρηση της Περαιτέρω Υπεράσπισης, η πλευρά του Ενάγοντα-Αιτητή υποστηρίζει ότι τούτο έγινε κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αντίθετη, ωστόσο, θέση προωθεί η πλευρά του Εναγόμενου-Καθ' ου η Αίτηση που εισηγείται ότι με δεδομένη την ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των συνηγόρων των δύο πλευρών κατά την περίοδο 14.7.2014 μέχρι 16.10.2014 (Τεκμήριο Α) σε σχέση με την ισχυριζόμενη εξόφληση της απαίτησης, η εξασφάλιση άδειας από το Δικαστήριο δεν ήταν αναγκαία και η Περαιτέρω Υπεράσπιση καταχωρήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.23 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αξίζει στο στάδιο αυτό να παρατεθεί η Δ.23 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι πρόνοιες της οποίας είναι καθοριστικές για την τύχη της υπό κρίση αίτησης: «
- Any ground of defence which has arisen after action brought, but before the defendant has delivered his defence, and before the time limited for his doing so has expired, may be raised by the defendant in his defence, either alone or together with other grounds of defence. And if, after a defence has been delivered, any ground of defence arises to any counter-claim put in by the defendant, it may be raised by the plaintiff in his defence to the counter-claim, either alone or together with any other ground of defence.
- Where any ground of defence arises after the defendant has delivered his defence, or after the time limited for his doing so has expired, the defendant may, and where any ground of defence to any counter-claim arises after defence to the counter-claim, or after the time limited for delivering such defence has expired, the plaintiff may, within fifteen days after such ground of defence has arisen or at any subsequent time by leave of the Court or a Judge, deliver a further defence as the case may be, setting forth the same.
- Whenever any defendant in his defence, or in any further defence as in the immediately preceding Rule mentioned, alleges any ground of defence which has arisen after the commencement of the action, the plaintiff may deliver a confession of such defence in Form 17, and may thereupon have judgment for his costs up to the time of the making or pleading of such defence, unless the Court or a Judge shall otherwise order.» Οι πρόνοιες της Δ.23 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και η διαδικασία που ακολουθείται εξετάστηκαν στην υπόθεση Famiro Spinning Company Ltd v. Ami Knitting and Clothing Industries Ltd
(1989)1 Α.Α.Δ. 741, και ειδικότερα στις σελίδες 748-749 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Οι πρόνοιες της Δ.23 θ. 2, είναι σαφείς και καθορίζουν τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί σε τέτοια περίπτωση. Αν, σύμφωνα με τη διαταγή αυτή, τα γεγονότα αυτά έχουν εγερθεί μέσα σε διάστημα 15 ημερών από την καταχώρηση υπεράσπισης ή της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση, ο εναγόμενος στην πρώτη περίπτωση και ο ενάγων στην δεύτερη, μπορούν χωρίς άδεια του Δικαστηρίου, να καταχωρήσουν συμπληρωματική υπεράσπιση προβάλλοντας τα νέα αυτά γεγονότα. Στην περίπτωση που περάσουν οι 15 μέρες, η διαδικασία αυτή μπορεί να γίνει με άδεια του Δικαστηρίου. Έτσι καμία αίτηση για τροποποίηση δεν χρειάζεται για να προβληθούν τα νέα αυτά γεγονότα. » Όπως δε υποδεικνύεται στην υπόθεση Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη και άλλοι
(2004)1 Α.Α.Δ. 1852, ο Θεσμός 2 της Διαταγής 23 επιτρέπει την χωρίς άδεια του Δικαστηρίου παράδοση περαιτέρω Υπεράσπισης εντός 15 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία προκύπτουν οι λόγοι της υπεράσπισης. Εκείνο που θα πρέπει να αποφασιστεί σε πρώτο στάδιο είναι κατά πόσον η Περαιτέρω Υπεράσπιση έχει καταχωρηθεί εμπρόθεσμα ή όχι. Προς τούτο εξετάζεται τόσο το περιεχόμενο του εν λόγω δικογράφου όσο και το περιεχόμενο της αλληλογραφίας που κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ως πιο πάνω περιγράφεται. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνεται ότι η Περαιτέρω Υπεράσπιση δεν έχει καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία προέκυψαν οι λόγοι της υπεράσπισης και αυτό γιατί ο λόγος της υπεράσπισης που κατέστησε αναγκαία την καταχώρηση της Περαιτέρω Υπεράσπισης ήταν η κατ' ισχυρισμό εξόφληση της απαίτησης του Ενάγοντα που έλαβε χώρα την 10.7.
- Με δεδομένες τις πρόνοιες της Δ.61 Θ.1(α) και της Δ.57 Θ.4 που διέπουν την καταχώρηση δικογράφων κατά την περίοδο των θερινών διακοπών, η καταχώρηση της Περαιτέρω Υπεράσπισης στις 25.9.2014 ήταν εκτός της προθεσμίας που τάσσει η Δ.23 Θ.
- Τα όσα δε προκύπτουν από την αλληλογραφία η οποία ανταλλάχθηκε μεταξύ των δικηγόρων των δύο πλευρών (Τεκμήριο Α) δεν αποτελούν λόγο υπεράσπισης όπως το εισηγείται ο κ. Γεωργίου, όπως ούτε και το γεγονός της καταγγελίας του συμβάντος ή όχι, με τρόπο ώστε η θέση που προωθήθηκε να μπορεί να γίνει αποδεκτή. Υπό το φως των πιο πάνω, λοιπόν, απομένει να εξεταστεί κατά πόσον η εκπρόθεσμη καταχώρηση της Περαιτέρω Υπεράσπισης χρήζει διαγραφής ως είναι η θέση του Ενάγοντα-Αιτητή. Όπως υποδεικνύεται στο The Annual Practice 1947, στη σελίδα 477, παρόλο που τα Δικαστήρια θα πρέπει να είναι διστακτικά στο να επιβάλουν στα μέρη πώς να προσδιορίζουν την υπόθεσή τους στα δικόγραφα, ένα δικόγραφο το οποίο δεν συνάδει με τους κανόνες που καθορίζονται από το Νόμο είναι αχρείαστο, ενοχλητικό και σκανδαλώδες και ως τέτοιο θα πρέπει να διαγραφεί. Στο ίδιο σύγγραμμα στη σελίδα 478 επεξηγείται ότι ένα θέμα που περιλαμβάνεται σε δικόγραφο είναι σκανδαλώδες όταν το Δικαστήριο δεν θα επέτρεπε στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασία μαρτυρία που να αποδεικνύει το εν λόγω θέμα/ισχυρισμό. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στην υπό κρίση υπόθεση, κρίνεται ότι η διαγραφή των ισχυρισμών που περιλαμβάνονται στην Περαιτέρω Υπεράσπιση είναι επιβεβλημένη ενόψει του ότι αυτοί είναι υπό τις περιστάσεις ενοχλητικοί, σκανδαλώδεις και τείνουν να προκαταβάλουν και να περιπλέξουν την εκδίκαση της υπόθεσης. Οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται σε δικόγραφο το οποίο καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Θεσμών δεν θα μπορούσαν να τύχουν εξέτασης στο πλαίσιο της δίκης και για το λόγο αυτό θα πρέπει να διαγραφούν. Επομένως, η παρούσα αίτηση επιτυγχάνει. Ενόψει, όμως, του ότι στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται η Δ.19 Θ. 26 και όχι η Δ.27 Θ. 3, εκδίδεται διάταγμα διαγραφής όλων των ισχυρισμών της Περαιτέρω Υπεράσπισης που καταχωρήθηκε στις 25.9.2014 και όχι της Περαιτέρω Υπεράσπισης. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα της αίτησης, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα - Αιτητή και εναντίον του Εναγόμενου - Καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, αλλά θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο