ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ ν. ΑΡΕΣΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΡΕΣΤΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7549/2013, 20/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: M.Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7549/2013 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ Εναγόντων και 1.ΑΡΕΣΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΡΕΣΤΗ 2.ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ Εναγομένων ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση παραμερισμού ημερ.17.6.2014 Ημερομηνία: 20 Φεβρουαρίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εναγόμενο 1 και 2/Αιτητές: Η κα Κανέλα Για τους Ενάγοντες/Καθ'ων η Αίτηση: Η κα Κυνηγοπούλου ------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση τους, οι εναγόμενοι/αιτητές επιδιώκουν την ακύρωση και/ή παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου υπέρ των εναγόντων και εναντίον τους, η οποία εκδόθηκε στις 29.5.
- Η νομική βάση της αίτησης εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.17 θ.10, Δ.48 θ.9(h). Το πραγματικό υπόβαθρο της παρούσας αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση των εναγομένων 1 και 2, ημερ.11.6.
- Με την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης, ημερ.20.10.2014, οι ενάγοντες/καθ'ων η αίτηση φέρουν ένσταση στον αιτούμενο παραμερισμό. Οι λόγοι ένστασης στους οποίους βασίζονται οι ενάγοντες συγκεκριμενοποιούνται στο σώμα της ένστασης υπό Α)-Ζ). Η ειδοποίηση ένστασης συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Μάριου Κουντούρη, ημερ.20.10.2014, στην οποία τίθενται οι θέσεις των εναγόντων στη βάση των εγειρόμενων λόγων ένστασης. Από μια αναδρομή στο ιστορικό της παρούσας αγωγής, όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης και από τις θέσεις των δύο πλευρών, διαφαίνεται ότι το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο καταχωρήθηκε κατά την 22.11.2013 και επιδόθηκε στους εναγόμενους 1 και 2 στις 23.4.
- Κατά την 14.5.2014 καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης και στις 29.5.2014 εκδόθηκε απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 και υπέρ των εναγόντων (η υπό κρίση απόφαση). Στο φάκελο του Δικαστηρίου, πέραν της παρούσας αίτησης, η οποία καταχωρήθηκε στις 17.6.2014, βρίσκεται και ένα σημείωμα εμφάνισης των εναγομένων το οποίο φέρει ημερομηνία 29.5.2014 και μια έκθεση υπεράσπισης η οποία αναφέρεται ότι καταχωρήθηκε στις 20.6.
- Ασφαλώς, ούτε φαίνεται, ούτε υπάρχει ισχυρισμός ότι το σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε πριν την έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων. Σαφώς, τα εξεταζόμενα θέματα θα ήταν διαφορετικά στην περίπτωση προηγηθείσας καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης. Στην ένορκη τους δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης παραμερισμού, οι εναγόμενοι αναφέρονται στην επίδοση του κλητηρίου σε αυτούς και την καθυστέρηση να επισκεφθούν το δικηγόρο τους για να καταχωρήσουν εμφάνιση καθότι είναι και οι δύο κάτοικοι του χωριού Αργάκα της επαρχίας Πάφου, ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Είναι γι'αυτό, σύμφωνα με τους εναγόμενους, που χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να επικοινωνήσουν, να λάβουν συμβουλή και οδηγίες από το δικηγόρο τους για τον τρόπο αντιμετώπισης των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Οι εναγόμενοι αναφέρουν, περαιτέρω, ότι έχουν καλή υπεράσπιση και το ποσό το οποίο αφορά η απόφαση είναι υπερβολικό. Η έκθεση απαίτησης, ως αναφέρουν, «αποτελείται από δέκα δακτυλογραφημένες σελίδες με αναφορά σε αρκετά έγγραφα, αρκετές υποθήκες, εκχωρήσεις δικαιωμάτων σε ασφαλιστικές εταιρείες, επιπρόσθετες εξασφαλίσεις, αναθεωρήσεις και αυξήσεις τόκων και επιτοκίων, τόκους υπερημερίας, κεφαλαιοποιήσεις δύο φορές το χρόνο, για τα οποία ως εναγόμενοι ζητήσαμε διευκρινίσεις για οδηγίες προς τους δικηγόρους μας και λήψη συμβουλής για τον τρόπο αντιμετώπισης των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Η αγωγή επιδόθηκε σε εμάς στις 23.4.2014, είμαστε και οι δύο εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή κάτοικοι του χωριού Αργάκα της επαρχίας Πάφου, ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Για όλα τα πιο πάνω χρειαστήκαμε αρκετό χρόνο για να τα εξασφαλίσουμε, να συνεννοηθούμε με το δικηγόρο μας και να μας δώσει τις κατάλληλες οδηγίες μετά από τις συμβουλές που λάβαμε από το δικηγόρο μας για τον τρόπο που θα ενεργήσουμε για την υπεράσπιση μας στην εν λόγω αγωγή». Είναι, καταλήγουν, προς το συμφέρον της δίκαιης απονομής της δικαιοσύνης να παραμεριστεί η απόφαση στην αγωγή και να τους δοθεί η ευκαιρία να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις των συνηγόρων με τις οποίες η κάθε μια επιχειρηματολόγησε προς υποστήριξη των θέσεων της δικής της πλευράς. Έχω με προσοχή μελετήσει το περιεχόμενο και των δύο αγορεύσεων. Θα πρέπει να λεχθεί ότι οποιεσδήποτε αναφορές συνηγόρου περί γεγονότων στην αγόρευση του ουδόλως μπορούν να γίνουν αποδεκτές ως μαρτυρία, συμπληρώνοντας με οποιονδήποτε τρόπο το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης. Η Δ.17 υπό τον τίτλο "Default of appearance" ("Παράλειψη εμφάνισης") στο Θ.10 αναφέρει τα ακόλουθα: «Where judgment is entered pursuant to any of the preceding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just». Όπως εμφανώς προκύπτει από το λεκτικό της ως άνω πρόνοιας και από την άφθονη επί του θέματος νομολογία ο παραμερισμός ή όχι εκδοθείσας δικαστικής απόφασης αποτελεί θέμα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία πρέπει να συντρέχουν για να ασκηθεί υπέρ του αιτούντος τον παραμερισμό απόφασης η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου είναι πρώτο ότι ο Εναγόμενος έχει δείξει καλήν υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης και δεύτερο να δείξει ότι υπάρχει σοβαρός λόγος για τη μη εμφάνιση του στη διαδικασία ή την καθυστέρηση του να αποταθεί στο Δικαστήριο για τον παραμερισμό της απόφασης. Στην Πολ.Έφ.9686, ημερ.8.8.1997, Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης, αναλύονται οι σχετικές αρχές και υιοθετούνται οι αρχές όπως καθορίστηκαν στην απόφαση Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R.204 που τονίζουν αφενός την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουσθεί και αφετέρου την ανάγκη διασφάλισης της άνευ προσκόμματος αποπεράτωσης της δίκης η οποία είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Όπως αναφέρεται, εάν ένας διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου, θα απολεσθούν, με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης. Τονίζεται δε ότι όταν η συμπεριφορά του διαδίκου που επιζητεί τον παραμερισμό απόφασης ισοδυναμεί με καταφρόνηση του Δικαστηρίου ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να απορρίψει την αίτηση. Όπως λέχθηκε στη Milouca (ανωτέρω): «Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεση του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση.» Πέραν των ως άνω σχετικές είναι, μεταξύ άλλων, και οι υποθέσεις Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R.646, Kotsapas v. Titan Construction and Engineering Company
(1961)C.L.R.317, Cristoforou v. Kyriakouli
(1963)2 C.L.R.159, Mine and Quarry Services Ltd v. A.Γεωργίου (Μαύρου), Πολ.Έφ.8041, ημερ.28.1.1983, Κάτια Χριστοφόρου κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολ.Έφ.10531, ημερ.2.2.2000, Λουκαίδου ν. Γερολέμου, Πολ.Έφ.10334, ημερ.15.3.2000, Εταιρείας Βοθροκαθαριστών Λεμεσού «Βόθροτεξ» Λτδ ν. Φαντάκη, Πολ.Έφ.10742, ημερ.23.3.2001. Όσον αφορά το κατά πόσο έχει αποδειχτεί η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης εκ μέρους του εναγομένου θα πρέπει να σημειωθεί ότι το τι εξετάζεται από το Δικαστήριο δεν είναι αν έχει αποδειχτεί η υπεράσπιση. Το Δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει μόνο εάν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο. Στο στάδιο αυτό, δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης. (Σχετική είναι η Πολ.Έφ.10015, Μαρία Γεώργαινα Λευκίδου ν. Άριστου Κανναουρίδη, ημερ.26.4.1999). Έχω πιο πάνω παραθέσει επακριβώς τους ισχυρισμούς με τους οποίους οι εναγόμενοι επιχειρούν να υποστηρίξουν ότι έχουν δικαιολογημένα καθυστερήσει στην εμφάνιση τους στην παρούσα αγωγή και ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην υπόθεση. Ως προς την πρώτη ως άνω προϋπόθεση για παραμερισμό (ύπαρξη καλής υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου), οι ως άνω νομολογιακές αρχές που αφορούν το έργο του Δικαστηρίου επί του προκειμένου στο πλαίσιο μιας τέτοιας αίτησης ασφαλώς δεν αναιρούν την υποχρέωση προσκόμισης στοιχείων ώστε να μπορεί να υπάρξει διαπίστωση ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου σημείου. Με άλλα λόγια θα πρέπει να προσκομίζονται επαρκή στοιχεία που να οδηγούν σε τέτοια διαπίστωση. Στην παρούσα περίπτωση, θεωρώ ότι κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. Η πλευρά των εναγομένων φαίνεται να βασίζεται σε θέσεις που ουδόλως προσδίδουν έρεισμα υπεράσπισης. Κι αυτό γιατί κανένα στοιχείο δεν προσκομίστηκε στη βάση του οποίου να μπορεί να στηριχθεί ισχυρισμός περί απόφασης για υπερβολικό ποσό, ενώ παράλληλα θα μπορούσε να λεχθεί ότι οι υπόλοιπες αναφορές των εναγομένων (οι οποίες τέθηκαν αυτολεξεί ανωτέρω) ούτε καν σε ισχυρισμό περί ύπαρξης υπεράσπισης καταλήγουν. Απλά γίνεται αναφορά ότι ζητήθηκαν διευκρινίσεις για οδηγίες προς τους δικηγόρους και λήψη συμβουλής για τον τρόπο αντιμετώπισης των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Συνεπώς, δεν είμαι σε θέση να διαπιστώσω ικανοποίηση της ως άνω προϋπόθεσης για παραμερισμό της απόφασης, η οποία είναι και η βασική προϋπόθεση ικανοποίησης ενός τέτοιου αιτήματος. Μια τέτοια κατάληξη αναμφίβολα αποβαίνει μοιραία για την παρούσα αίτηση, η οποία δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Για σκοπούς πληρότητας, με αναφορά στη δεύτερη ως άνω προϋπόθεση, θεωρώ σκόπιμο να επισημάνω ότι ακόμη και με τα δεδομένα που αναφέρουν οι εναγόμενοι προς υποστήριξη της αίτησης, και παρά την παρέλευση μόνο λίγων ημερών μεταξύ της έκδοσης απόφασης και της καταχώρησης της παρούσας αίτησης, δεν εξηγείται γιατί δεν καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης ενωρίτερα και εντός του προνοούμενου από τους θεσμούς χρονικού διαστήματος. Η απόσταση μεταξύ Αργάκας και Λευκωσίας από μόνη της δεν θα μπορούσε να δικαιολογήσει καθυστέρηση. Από την άλλη πλευρά όμως, δεν είμαι σε θέση να διαπιστώσω συμπεριφορά από μέρους των εναγομένων ασυγχώρητη και περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Συνεπώς, εάν η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείτο, στη βάση των γεγονότων ως εξελίχθηκαν, δεν θα αποστερούσα από τους εναγόμενους την ευχέρεια εμφάνισης και υπεράσπισης. Καταλήγοντας ότι οι εναγόμενοι απέτυχαν να καταδείξουν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης ή συζητήσιμου θέματος και στη βάση όλων των ανωτέρω και των λόγων που προσπάθησα να εξηγήσω, αποφασίζω ότι η παρούσα αίτηση δεν θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του παραμερισμού της εκδοθείσας εναντίον των εναγομένων 1 και 2 απόφασης. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων/καθ'ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων 1 και 2/αιτητών, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......... Μ.Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο