GLOBAL IRON ORE LTD ν. MAHMOOD MEMARIAN, Αρ. Αγωγής: 7767/13, 9/2/2015

(2), 9, 35 και 36, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν.14/60)άρθρα 21, 29, 30, 31, 32 και 41 όπως έχει τροποποιηθεί, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 άρθρα 3, 4 και 9, στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 άρθρα 211, 212, 213, 214, 215, 216, 217 και 218, στον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 για την Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις άρθρα 22

(2), 23, 27, 28, 29 και 30, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, θ.θ.1-4, 7-9, 11-13 και Δ.64, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στο κοινοδίκαιο και στις αρχές της επιείκειας και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Eden Dervan ημερ. 2.12.13 - προσέκρουσε σε ένσταση του Εναγομένου (στο εξής ο Καθ' ου η Αίτηση), η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Χρύσως Αργυρού ημερ. 13.1.

1. Ο Eden Dervan είναι διευθύνων σύμβουλος των Αιτητών, οι οποίοι είναι διεθνής εταιρεία εμπορίας σιδηρομεταλλεύματος και εφοδιασμού. Ισχυρίζεται ότι ο κ. Craig Coughlan, ο ίδιος, η εταιρεία Global Energy Solutions Ltd και οι Αιτητές, είναι Ενάγοντες σε εκκρεμούσα διαιτησία εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση στο Διαιτητικό Δικαστήριο του ΔΕΕ στη Γαλλία. Διευθυντές των Αιτητών είναι ο ίδιος και ο Craig Coughlan. Στις 19.11.13, οι Αιτητές έλαβαν επιστολή ημερ. 13.11.13 από τον Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος απαιτεί πληρωμή σύμφωνα με το άρθρο 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 (η απαίτηση) (τεκμ.Α). Ειδικότερα, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι του οφείλεται το 50% «οποιωνδήποτε καθαρών κερδών των Αιτητών για την περίοδο 2011-2103, πλέον $55.000 δολάρια ΗΠΑ σε σχέση με ταξιδιωτικά έξοδα». Στις 29.11.13, οι δικηγόροι των Αιτητών απάντησαν στην απαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση (Τεκμ.Β). Αναφέρει περαιτέρω ότι στις 19.12.10 ο Καθ' ου η Αίτηση σύναψε Συμφωνία Συνεταιρισμού (Τεκμ.Γ) με την Global Energy Solutions Ltd, (συνδεδεμένη εταιρεία των Αιτητών) τον ίδιο και τον Craig Coughlan, η οποία (Συμφωνία) είχε ως σκοπό να ορίσει ρητά την οικονομική σχέση μεταξύ των μερών και να καταγράψει ακριβώς το τι θα πληρωνόταν ο Καθ' ου η η Αίτηση και υπό ποιες συνθήκες θα λάμβανε πληρωμή, αν θα λάμβανε. Ο Καθ' ου η Αίτηση παρά τους ισχυρισμούς του ότι ήταν «καλά συνδεδεμένος» με πολλά άτομα στη Μέση Ανατολή και Κίνα, σε καμία περίπτωση έφερε σε επαφή τους Αιτητές ή τα συνδεδεμένα πρόσωπα με αυτούς, με οποιονδήποτε που να είχε κάποιο όφελος για τους Αιτητές και καμία συναλλαγή επισφραγίστηκε με οποιοδήποτε πρόσωπο που τους σύστησε ο Καθ' ου η Αίτηση. Σε κανένα χρόνο οι Αιτητές ή οποιοδήποτε από τα συνδεδεμένα με αυτούς πρόσωπα, έλαβαν οποιαδήποτε πληρωμή από οποιοδήποτε πρόσωπο που σύστησε ο Καθ' ου η Αίτηση. Επομένως, δεν οφείλονται πληρωμές στον Καθ' ου η Αίτηση στο πλαίσιο της Συμφωνίας Συνεταιρισμού. Ωστόσο οι Αιτητές έχουν κερδίσει σημαντικό εισόδημα μέσω των δικών τους προσπαθειών από συναλλαγές στις οποίες ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είχε απολύτως καμία εμπλοκή. Όταν ο Καθ' ου η Αίτηση έμαθε για τις πρόσφατες συναλλαγές από τις οποίες οι Αιτητές αποκόμισαν σημαντικά έσοδα, ζήτησε συνάντηση με τον κ. Coughlan η οποία πραγματοποιήθηκε στις 10.4.13 στο Λονδίνο. Σ' αυτή τη συνάντηση ο Καθ' ου η Αίτηση, αξίωσε από τον κ. Coughlan το ποσό των €2.000.000 δολαρίων ΗΠΑ ως αντάλλαγμα για να μην αποκαλύψει «πολύ επιζήμιες πληροφορίες για τους Αιτητές, φίλους και μέλη της οικογένειας τους». Ανέφερε επίσης στον κ. Coughlan ότι θα μπορούσαν να αποκαλέσουν το γεγονός ως απλώς μια παραβίαση της συμφωνίας. Ο κ. Coughlan αρνήθηκε και ο Καθ' ου η Αίτηση τον πληροφόρησε ότι είχε την πρόθεση να καταθέσει αγωγή σε Δικαστήριο στο Λονδίνο και απείλησε ότι θα κάνει πολλές ψευδείς δηλώσεις με σκοπό να καταστρέψει τη φήμη των Αιτητών, φίλων και μελών της οικογένειας τους. Στις 17.5.13 οι Αιτητές κατέθεσαν αίτημα για διαιτησία εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση (Τεκμ. Δ), ενώπιον του ΔΕΕ (ICC) στο Παρίσι, Γαλλία, με το οποίο ζητούν δήλωση από το ΔΕΕ, ότι δεν έχουν παραβιάσει τους όρους της Συμφωνίας και ότι δεν οφείλεται οποιοδήποτε χρηματικό ποσό στον Καθ' ου η Αίτηση, σύμφωνα με τη Συμφωνία Συνεταιρισμού. Ο Καθ' ου η Αίτηση, σε μια προσπάθεια να αποφύγει τη διαιτησία, ισχυρίστηκε ότι η υπογραφή του στη Συμφωνία Συνεταιρισμού ήταν «πλαστογραφία» και κατέθεσε στο ΔΕΕ αίτηση απόρριψης. Οι Αιτητές παρείχαν στο ΔΕΕ αποδεικτικά στοιχεία (Τεκμ. Ε και Στ) ότι ο Καθ' ου η Αίτηση επανειλημμένα έκαμε γραπτή αναφορά στη Συμφωνία Συνεταιρισμού. Στις 26.6.13 ο Καθ' ου η Αίτηση υπέβαλε στο ΔΕΕ έγγραφο (Τεκμ. Ζ) και το ΔΕΕ με επιστολή της γραμματέας του ημερ. 9.8.13 αρνήθηκε να απορρίψει την υπόθεση (Τεκμ. Η). Ακολούθησε περαιτέρω αλληλογραφία μεταξύ των μερών (Τεκμ. Θ). Ο Καθ' ου η Αίτηση ουσιαστικά αμφισβητεί την δικαιοδοσία του ΔΕΕ και κατά πόσο έχει υπογράψει ή δεσμεύεται από την Συμφωνία Συνεταιρισμού και επιμένει ότι τα αρμόδια Δικαστήρια για εκδίκαση της διαφοράς είναι τα αγγλικά Δικαστήρια στα οποία σκοπεύει να προωθήσει το θέμα (Τεκμ. Ζ και Θ). Ισχυρίζεται ότι το Κυπριακό Δικαστήριο δεν θα αποφασίσει ως προς την ύπαρξη και/ή ερμηνεία της Συμφωνίας Συνεταιρισμού, εφόσον αυτά τα θέματα δικάζονται από το Διαιτητικό Δικαστήριο στη Γαλλία. Ο σκοπός της παρούσας διαδικασίας είναι να αποφασιστεί κατά πόσο ο Καθ' ου η Αίτηση μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι πιστωτής των Αιτητών για τους σκοπούς του Κεφ.113 και/ή κατά πόσο έχει locus standi να καταχωρήσει αίτηση για εκκαθάριση των Αιτητών σύμφωνα με το Κεφ.113 στη βάση της απαίτησης. Προβάλλει τον ισχυρισμό ότι (α) ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι πιστωτής των Αιτητών και δεν έχει έννομο συμφέρον να υποβάλει αίτηση για εκκαθάριση των Αιτητών με βάση την απαίτηση του (β) η αίτηση εκκαθάρισης δεν είναι ένα νόμιμο μέσο για επιδίωξη πληρωμής ενός υποτιθέμενου χρέους το οποίο καλόπιστα αμφισβητείται (γ) ο Καθ' ου η Αίτηση γνωρίζει πολύ καλά ότι έχει μηδενικές πιθανότητες να πετύχει σε μια αίτηση για εκκαθάριση των Αιτητών και η απειλή του να καταθέσει τέτοια αίτηση, έχει δόλιο και αλλότριο σκοπό να υποχρεώσει τους Αιτητές να υποκύψουν στις αβάσιμες και άδικες απαιτήσεις του (δ) ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει εκκαθαρισμένη απαίτηση έναντι των Αιτητών και (ε) ο Καθ' ου η Αίτηση δεν ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές δεν είναι σε θέση να πληρώσουν τα χρέη τους, αλλά έμμεσα ή άμεσα υποδεικνύει ότι οι Αιτητές έχουν κάνει δεκάδες εκατομμύρια δολάρια καθαρά κέρδη στα τελευταία τρία χρόνια. Οι Αιτητές έχουν πολύ καλές πιθανότητες να εξασφαλίσουν απόφαση στην απαίτηση τους για δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι πιστωτής των Αιτητών και δεν έχει έννομο συμφέρον (locus standi), σύμφωνα με το Κεφ.113, για να καταθέσει αίτηση για εκκαθάριση των Αιτητών, στη βάση ότι δεν είναι σε θέση να πληρώσουν τα χρέη τους. Η τυχόν υποβολή αίτησης για εκκαθάριση των Αιτητών υπό τις περιστάσεις, θα ισοδυναμεί ξεκάθαρα με κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και θα προκαλούσε ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές. Ο Καθ' ου η Αίτηση, αν επιμένει στα αιτήματα του ότι οι Αιτητές του οφείλουν οποιοδήποτε χρηματικό ποσό, θα πρέπει να προχωρήσει με την καταχώρηση αστικής αγωγής και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιεί τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για εκκαθάριση σε μια άδικη προσπάθεια να εξαναγκάσει τους Αιτητές να υποκύψουν στις άδικες απαιτήσεις του. Ο Καθ' ου η Αίτηση με την ένσταση του εγείρει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και/ή του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
4. Δεν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα και το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι σαφώς υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση.
5. Οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή έχουν παρουσιάσει τα γεγονότα με παραπλανητικό τρόπο δημιουργώντας λανθασμένες εντυπώσεις στο Δικαστήριο ως προς τα πραγματικά γεγονότα.
6. Η διαταγή για την παροχή εγγύησης από τους Αιτητές δεν συνάδει με τις πρόνοιες του άρθρου 9

(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου.

1. Η αίτηση είναι αντικανονική, παράτυπη και βασίζεται σε λανθασμένο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο. Η Χρύσω Αργυρού είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση και επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση, αντίγραφα ενόρκων δηλώσεων του Καθ' ου η Αίτηση ως και των Julie Dawn Hamilton και Emmanuel Katto (Τεκμ. 1, 2, 3). Παραδέχεται την αποστολή της επιστολής απαίτησης ημερ. 13.11.13 προς τους Αιτητές και την παραλαβή της επιστολής ημερ. 29.11.
2. Ισχυρίζεται ότι η σχέση του Καθ' ου η Αίτηση με τους Αιτητές είναι εντελώς ξεχωριστή με την οποιαδήποτε σχέση του Καθ' ου η Αίτηση με την εταιρεία Global Energy Solutions Ltd, η οποία (σχέση) δεν διέπεται από την γραπτή συμφωνία Συνεταιρισμού ημερ. 19.12.10 (Τεκμ. Γ στην αίτηση), η οποία ουδέποτε υπογράφθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι πιστωτής των Αιτητών και το χρέος τους προς αυτόν δεν αμφισβητείται από τους Αιτητές καλόπιστα. Ο Καθ' ου η Αίτηση πρόσφερε στους Αιτητές διάφορες υπηρεσίες για τις οποίες θα πρέπει να αποζημιωθεί και υπέστη διάφορα έξοδα αναφορικά με αυτές τις υπηρεσίες, χωρίς να έχει σκοπό να το πράξει χαριστικά. Συνεπώς οι Αιτητές δεν έχουν καλή υπόθεση στην παρούσα αγωγή, αφού είναι ξεκάθαρο ότι οι Αιτητές δεν αμφισβητούν καλόπιστα την απαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση. Εισηγείται ότι τα γεγονότα όπως αναφύονται από τα Τεκμ.1, 2, 3 καθιστούν δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας όπως οι Αιτητές εκκαθαριστούν ή τουλάχιστον όπως η θέση αυτή ακουστεί από το Δικαστήριο. Οι Αιτητές δεν θα υποστούν καμιά ζημιά από την ακύρωση του Διατάγματος και αυτοί δεν έχουν υποβάλει στον Έφορο Εταιρειών Ετήσιες Εκθέσεις για το έτος 2010 και μεταγενέστερα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις - στο βαθμό που θα κριθεί αναγκαίο - θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση ότι οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή παρουσίασαν τα γεγονότα με παραπλανητικό τρόπο δημιουργώντας λανθασμένες εντυπώσεις στο Δικαστήριο. Είναι καλώς γνωστό ότι βάσει διαχρονικής και απαρέκκλιτης νομολογίας ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον όχι μόνο να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά και να τα παρουσιάζει δίκαια και χωρίς παραπλάνηση. Διαφορετικά το Δικαστήριο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Παρατίθεται επί του προκειμένου το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena Πολ. Έφεση 130/09 ημερ. 21.1.10 που επαναλαμβάνει ό,τι προηγούμενες αποφάσεις καθιέρωσαν: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Σχετικά παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:- «.Στην απόφαση του, το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISTRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/09, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά (ανωτέρω) (σελ.4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας γα την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & CH. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα τους, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ.7) «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου

(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598).» Ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει στην γραπτή αγόρευση του τα γεγονότα που κατ' ισχυρισμό του, οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ως ακολούθως:

(1)οι Αιτητές αναφέρονται στη σχέση του Καθ' ου η Αίτηση με την εταιρεία Global Energy Solutions Ltd, η οποία είναι εντελώς διαφορετική από την σχέση του Καθ' ου η Αίτηση με τους Αιτητές και

(2)οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο το γεγονός ότι δεν υπόβαλαν στον Έφορο Εταιρειών Ετήσιες Εκθέσεις για το έτος 2010 και μεταγενέστερα. Η πιο πάνω εισήγηση του Καθ' ου η Αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Οι Αιτητές, έθεσαν με την ένορκη δήλωση του Eden Dervan, τη δική τους θέση σε σχέση με την εν λόγω εταιρεία Global Energy Solutions Ltd και τη σχέση της με τον Καθ' ου η Αίτηση. Η διαφορετική θέση που προβλήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση στην ένορκη δήλωση της Χρύσως Αργυρού, δεν αποτελεί κατά την κρίση του Δικαστηρίου, απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος. Και τούτο γιατί η διάσταση των θέσεων των δύο πλευρών, στο στάδιο αυτό της διαδικασίας, δεν μπορεί να οδηγήσει σε αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας μέσω ενόρκων δηλώσεων και ευρήματα του Δικαστηρίου. Η αμφισβήτηση δηλαδή εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση των γεγονότων που επικαλούνται οι Αιτητές σε σχέση με την εν λόγω εταιρεία και η προβολή της δικής τους εκδοχής επ' αυτών, δεν συνιστά απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος, έχοντας κατά νου την πάγια θέση της νομολογίας ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας, δεν εξετάζει την ουσία των εκατέρωθεν θέσεων και πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 A.A.Δ. 263, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, σελ.269-270 και Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού

(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Σ' ότι αφορά τον ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι δεν είχαν υποβάλει στον Έφορο Εταιρειών Ετήσιες Εκθέσεις για το έτος 2010 και μεταγενέστερα, κρίνω ότι δεν συνιστά απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος, εφόσον η αποκάλυψη εκ μέρους των Αιτητών κατά το χρόνο εξέτασης της αίτησης μονομερώς του γεγονότος αυτού, δεν θα επηρέαζε με οποιοδήποτε τρόπο την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και τη λήψη της απόφασης του. Επομένως, η σχετική εισήγηση του Καθ' ου η Αίτηση δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο και απορρίπτεται. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides

(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others

(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:

1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω την γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 έκδηλα ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι οι Αιτητές προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι πιστωτής τους και δεν έχει έννομο συμφέρον (locus standi) να υποβάλει με βάση το Κεφ.113, αίτηση για εκκαθάριση των Αιτητών με βάση την απαίτηση του και στη βάση ότι δεν είναι σε θέση να πληρώσουν τα χρέη τους. Ισχυρίζονται επίσης ότι η αίτηση εκκαθάρισης δεν αποτελεί νόμιμο μέσο για επιδίωξη πληρωμής ενός υποτιθέμενου χρέους το οποίο καλόπιστα αμφισβητούν και η απειλή του Καθ' ου η Αίτηση να καταθέσει αίτηση εκκαθάρισης έχει δόλιο και αλλότριο σκοπό να υποχρεώσει τους Αιτητές να υποκύψουν στις αβάσιμες και άδικες απαιτήσεις του. Η απαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση έναντι των Αιτητών δεν είναι εκκαθαρισμένη και ο Καθ' ου η Αίτηση θα πρέπει να προχωρήσει με την καταχώρηση αστικής αγωγής, αν επιμένει στο αίτημα του ότι οι Αιτητές του οφείλουν οποιοδήποτε χρηματικό ποσό. Η ερμηνεία του όρου «πιστωτής» δόθηκε στην υπόθεση Αναφορικά με την Εταιρεία G.I.P. Constructions Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 315 και τα ακόλουθα αποσπάσματα είναι σχετικά: «Η ερμηνεία που δόθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο στον όρο «πιστωτής» μέσα στα πλαίσια του άρθρου 243

(1)του Νόμου, ότι δηλαδή είναι ταυτόσημος με τον ίδιο όρο όπως απαντάται στο Άρθρο 213

(1), είναι ορθή. Δοθέντος ότι η έννοια του «πιστωτή» στα εν λόγω άρθρα είναι ταυτόσημη, εγείρεται το ερώτημα κατά πόσο η εφεσείουσα είναι πιστωτής που μπορούσε να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης της εφεσίβλητης. Η αρνητική απάντηση που έδωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο είναι ορθή. Ο όρος πιστωτής δεν περιλαμβάνει πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις, οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες. Η εφεσείουσα, στην υπό εξέταση υπόθεση, δεν είναι πιστωτής έναντι του οποίου η υποχρέωση της εφεσίβλητης υφίσταται μεν αλλά τελεί υπό αναβλητική αίρεση ή αναβλητική προθεσμία. Είναι πρόσωπο έναντι του οποίου, με την υπεράσπιση στην ανταπαίτησή του, αμφισβητείται αυτή τούτη η υποχρέωση της εταιρείας.» ............................... «Στην περίπτωση της Εφεσείουσας δεν βρισκόμαστε μπροστά σε 'ενδεχόμενο ή μελλοντικό πιστωτή' δηλαδή πιστωτή έναντι του οποίου η υποχρέωση της Εφεσίβλητης υφίσταται μεν αλλά τελεί υπό αναβλητική αίρεση ή αναβλητική προθεσμία. Βρισκόμαστε μπροστά σε πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Επομένως η Εφεσείουσα έστω και εάν μέρος της απαίτησής της είναι για εκκαθαρισμένες αποζημιώσεις δεν είναι ούτε υφιστάμενος ούτε ενδεχόμενος μελλοντικός πιστωτής υπό την έννοια των άρθρων 213

(1)και 243

(1)του Νόμου και κατά συνέπεια δεν είχε το απαραίτητο locus standi για να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης της Εφεσίβλητης καθ' η στιγμή τελούσε υπό αμφισβήτηση η ανταπαίτηση της στην αγωγή.» Η πιο πάνω υπόθεση επιβεβαιώθηκε στην απόφαση Ανδρέας Χατζηγιάννης v. C & J Promotions Ltd

(2010)1 Α.Α.Δ. 991 στην οποία αποφασίστηκε ότι: «Όπως καθαρά διαφαίνεται από τις πρόνοιες του εδαφίου (α) του Άρθρου 212, τις οποίες κατά κύριο λόγο επικαλείται ο εφεσείων, η γραπτή απαίτηση για καταβολή οφειλής που οφείλεται από εταιρεία, θα πρέπει να προέρχεται από 'πιστωτή'. Παρόμοιο θέμα που αφορούσε στη διακρίβωση του ποιος μπορεί να θεωρηθεί ως 'πιστωτής' μέσα στην έννοια του Άρθρου 213

(1)του Νόμου εξετάστηκε από το Εφετείο στη Σπανού ν. G.I.P Constructions Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 315. Το πρωτόδικο Δικαστήριο πολύ ορθά έκρινε ότι η αμφισβήτηση του επικαλούμενου από τον εφεσείοντα χρέους ήταν τέτοια ώστε να μη δικαιολογούσε την απόδοση στον εφεσείοντα της ιδιότητας του 'πιστωτή' μέσα στην έννοια του Νόμου. Δεδομένου δε ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 213

(1)του περί Εταιρειών Νόμου αίτηση στο Δικαστήριο για την εκκαθάριση εταιρείας γίνεται με αίτηση που υποβάλλεται είτε από την εταιρεία είτε από οποιονδήποτε 'πιστωτή', μετά τη διαπίστωση ότι ο εφεσείων δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως 'πιστωτής', δεν τίθεται θέμα εξέτασης της αίτησής του για να διαγνωσθεί κατά πόσο η εφεσίβλητη ήταν ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της με βάση την παράγραφο (γ) του Άρθρου 212 του Νόμου. Στην Αγγλία, όπου οι πρόνοιες του Άρθρου 213

(1)του Κυπριακού περί Εταιρειών Νόμου ήταν ταυτόσημες με τις πρόνοιες του S.224

(1)του Αγγλικού Companies Act 1948, έχει επανειλημμένα αποφασιστεί ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση, ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει.» Σχετική είναι και η αγγλική απόφαση Truck and Machinery Sales Ltd v. Marubeni Komatsu Ltd

(1961)1IR 12 και το ακόλουθο απόσπασμα: "Since a winding up petition was not a legitimate means of enforcing payment of a debt which was bona fide disputed the presentation of a petition would in normal circumstances be restrained if the company in good faith and on substantial grounds disputed all liability in respect of the debt claimed." (βλ. επίσης Mann and Another v. Goldstein and Another

(1968)1 W.L.R. 1091). Σε σχέση με την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης εταιρείας η οποία καλόπιστα αμφισβητεί το ισχυριζόμενο χρέος, σχετικές είναι οι υποθέσεις Stonegate Securities v. Gregory

(1980)1 All E.R. 241, Halsbury's Laws of England 5η έκδοση, τόμος 17, παρ.401, Cadiz Waterworks Company v. Barnett

(1874)C.283, Niger Merchants C v. Capper

(1877)18 Ch. D 557, Cercle Restaurant Castiglione v. Laverg

(1881)C.4357 και Mann and Another v. Goldstein

(1968)2 All E.R. 769. Επισημαίνεται ότι το κατά πόσο ευσταθούν ή όχι οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι Αιτητές αποδίδουν στον Καθ' ου η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και συζητήσιμη υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον του θεραπεία, όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Στην προκειμένη περίπτωση, οι Αιτητές επισημαίνουν στην ένορκη δήλωση του κ. Eden Dervan ότι αν ο Καθ' ου η Αίτηση δεν εμποδιστεί από του να υποβάλει αίτηση για εκκαθάριση των Αιτητών, αυτό θα προκαλέσει σ' αυτούς ανεπανόρθωτη ζημιά, η οποία δεν θα μπορεί να υπολογιστεί χρηματικά στο μέλλον και ως εκ τούτου θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο όταν θα ολοκληρωθεί η διαδικασία της αγωγής. Λόγω της φύσης των εργασιών των Αιτητών, μια αβάσιμη αίτηση για εκκαθάριση μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για τους Αιτητές εφόσον: (α) οι τράπεζες των Αιτητών μπορεί να παγώσουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους και/ή να τερματίσουν ή να κλείσουν τις γραμμές πίστωσης τους (lines of credit). (β) Οι Αιτητές μπορεί να μην είναι σε θέση να εξασφαλίσουν πρόσθετη χρηματοδότηση για τα τρέχοντα επιχειρηματικά τους έργα. (γ) η άριστη φήμη των Αιτητών θα τραυματιστεί ανεπανόρθωτα και μπορεί να οδηγήσει τους πελάτες τους και τους επιχειρηματικούς εταίρους τους να σταματήσουν να συναλλάσσονται με αυτούς, καθώς θα εκληφθούν ως μια αφερέγγυα εταιρεία η οποία βρίσκεται σε διαδικασία εκκαθάρισης. Με αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση, εφόσον ο πραγματικός και άμεσος κίνδυνος καταχώρησης εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση, αίτησης εκκαθάρισης των Αιτητών, θα προκαλέσει σ' αυτούς σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Επιπρόσθετα, ενόψει των όσων έχουν ήδη λεχθεί, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας σαφώς κλίνει υπέρ των Αιτητών. Και τούτο, έχοντας συγχρόνως κατά νου, ότι, όπως πολύ ορθά αναφέρθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών, ο Καθ' ου η Αίτηση έχει κάθε δικαίωμα, αν επιμένει στο αίτημα του ότι οι Αιτητές του οφείλουν οποιοδήποτε ποσό, να καταχωρήσει αστική αγωγή εναντίον των Αιτητών, ώστε η απαίτηση του, αν στοιχειοθετηθεί, να είναι πλέον εκκαθαρισμένη. Τέλος, σ' ότι αφορά τον λόγον ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση ότι η διαταγή ως προς την παροχή εγγύησης από τους Αιτητές, δεν συνάδει προς τις πρόνοιες του άρθρου 9

(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 αναφέρω ότι κατά το στάδιο των αγορεύσεων η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση, δεν αναφέρθηκε ούτε και υποστήριξε με συγκεκριμένα επιχειρήματα αυτόν τον λόγον ένστασης και επομένως θεωρώ ότι τον εγκατέλειψε. Εν πάση περιπτώσει, αναφέρω ότι με βάση το άρθρο 9

(2)του Κεφ.6, ο καθορισμός του ποσού και ο τρόπος καταβολής της εγγύησης, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Για όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, το Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 2.12.13 καθίσταται απόλυτο. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Αιτητών και σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση, τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................ Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο