HYDE PARK AGENCIES LTD ν. NAMINS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 7187/09, 26/2/2015

(1)(α) και

(2)του περί Ρύθμισης της Αγοράς Ηλεκτρισμού Νόμου του 2003 (Ν.122(Ι)/2003)το οποίο ορίζει ως εξής: «105

(1)(α) Η ΡΑΕΚ και το Γραφείο της ΡΑΕΚ, ο Ιδιοκτήτης Συστήματος Διανομής, ο Διαχειριστής Συστήματος Διανομής, ο Ιδιοκτήτης Συστήματος Μεταφοράς και ο Διαχειριστής Συστήματος Μεταφοράς Κύπρου ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που ασκεί οποιαδήποτε αρμοδιότητα με βάση τον παρόντα Νόμο ή Κανονισμούς που δυνατό να εκδοθούν, απαγορεύεται να ανακοινώνει ή να χορηγεί σε τρίτους με οποιοδήποτε τρόπο εμπιστευτικά στοιχεία ή πληροφορίες, που έχουν περιέλθει σε γνώση του ή του έχουν γνωστοποιηθεί κατά την άσκηση της εν λόγω αρμοδιότητας και έχει καθήκον να αποτρέπει τη μεροληπτική κοινοποίηση πληροφοριών που αφορούν τις δικές του δραστηριότητες και ενδέχεται να παρέχουν εμπορικά πλεονεκτήματα και να προστατεύει οποιαδήποτε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που σχετίζονται με τα εν λόγω στοιχεία ή πληροφορίες. .........................................................

(2)Οποιοδήποτε πρόσωπο που αναφέρεται στο εδάφιο

(1)αποκαλύπτει οποιαδήποτε εμπιστευτικά στοιχεία ή πληροφορίες διαπράττει ποινικό αδίκημα και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα 2 χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πενήντα χιλιάδες ευρώ ή και στις δύο ποινές μαζί.» Σημειώνεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου, Ιδιοκτήτης Συστήματος Διανομής και Ιδιοκτήτης Συστήματος Μεταφοράς που αναφέρονται στο άρθρο 105

(1)(α) ανωτέρω σημαίνει την Α.Η.Κ. Προτού αποφασιστεί από το Δικαστήριο η ένσταση των Εναγομένων, η πλευρά των Εναγόντων χρειάζεται να διευκρινίσει προς το Δικαστήριο κατά πόσο το περιεχόμενο οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ των Εναγομένων 3 και Α.Η.Κ, έχει οποιαδήποτε σχέση με την αξίωση των Εναγόντων και ποια είναι ακριβώς η σχετικότητα της με τα επίδικα θέματα. (Μετά τις διευκρινίσεις από κ. Βορκά) Δικαστήριο: Μετά τις διευκρινίσεις του κ. Βορκά, το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι το περιεχόμενο της επικαλούμενης συμφωνίας μεταξύ των Εναγομένων 3 και της Α.Η.Κ, έχει άμεση σχέση με την αξίωση των Εναγόντων και τα επίδικα θέματα, η οποία συνίσταται στον ισχυρισμό των Εναγόντων - όπως προκύπτει από την παρ. 54 της ΄Εκθεσης Απαίτησης - ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 εξασφάλισαν στα ονόματά τους τις άδειες ανέγερσης και δημιουργίας Αιολικών Πάρκων. Κατά συνέπεια σχετίζεται με την ισχυριζόμενη επιτυχή ολοκλήρωση των ενεργειών των Εναγόντων για εξεύρεση επενδυτή για τους Εναγομένους. Είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι το άρθρο 105

(1)(α) του Ν.122(Ι)/2003, απαγορεύει στην Α.Η.Κ την ανακοίνωση ή χορήγηση σε τρίτους εμπιστευτικών στοιχείων ή πληροφοριών που έχουν περιέλθει σε γνώση της ή της έχουν γνωστοποιηθεί κατά την άσκηση της αρμοδιότητας της, όχι όμως και προς το Δικαστήριο για σκοπούς δικαστικής διαδικασίας. Σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αναφορικά με την Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 17.11.03, Αρ. Αίτησης 121/03, ημερ. 28.11.03 και το ακόλουθο απόσπασμα: «Όπως υποδείχθηκε, από το Επαρχιακό Δικαστήριο, η εν λόγω πρόνοια απαγορεύει την εξωτερίκευση, τη μετάδοση πληροφοριών αυτών σε τρίτα πρόσωπα, όχι όμως και προς το Δικαστήριο για σκοπούς δικαστικής διαδικασίας. Επιθυμώ ωστόσο να προσθέσω την εξής παρατήρηση ενόψει της συζήτησης που διεξήχθη. Το δίκαιο αναγνωρίζει μόνο ένα απόρρητο το οποίο μπορεί να σταθεί ως απόλυτος φραγμός μπροστά στο Δικαστήριο. Είναι το απόρρητο μεταξύ δικηγόρου και πελάτη σε ορισμένες περιπτώσεις που προσδιορίζει η νομολογία. Θα δυσκολευόμουν να αναγνωρίσω στο Νομοθέτη τη δημιουργία άλλης κατηγορίας απορρήτου που κατά τη γνώμη μου ενδεχομένως να προέβαλλε εμπόδιο στη δικαστική λειτουργία της διάγνωσης δικαιωμάτων και υποχρεώσεων.» Σχετικό είναι επίσης και το ακόλουθο απόσπασμα από το Σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη στη σελ.982: «Η εμπιστευτική πληροφόρηση δεν συνεπάγεται αυτομάτως και εφαρμογή του κανόνα του προνομίου. Το δημόσιο συμφέρον για ορθή απονομής της δικαιοσύνης, υπερτερεί της ανάγκης διατήρησης της εμπιστευτικότητας.» Για όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι η πιο πάνω απαγόρευση του άρθρου 105

(1)(α) του Νόμου, δεν μπορεί να λειτουργήσει ως εμπόδιο για το Δικαστήριο, στα πλαίσια της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, για τη διάγνωση των δικαιωμάτων και της αξίωσης των Εναγόντων, όπως έχει διευκρινιστεί ανωτέρω. Επομένως η ερώτηση επιτρέπεται. (Υπ.) ................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο