Σάββα Κυριακίδη ν. Λεωνίδα Κυθρεώτη, Αρ. Αγωγής: 3306/14, 26/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A121 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, πρ. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 3306/14 Μεταξύ: Σάββα Κυριακίδη Ενάγοντος και Λεωνίδα Κυθρεώτη Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 3.11.2014 για έκδοση συνοπτικής απόφασης Ημερομηνία: 26 Μαρτίου 2015 Για Ενάγοντα- Αιτητή: κ. Χαράλαμπος Ιακώβου Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση: Αυτοπροσώπως ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα το οποίο καταχωρήθηκε στις 13.6.2014 ο Ενάγοντας αξιώνει από τον Εναγόμενο το ποσό των €522,00 δυνάμει παρασχεθέντων και μη πληρωθέντων νομικών υπηρεσιών ή/και δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού και άλλως πως. Ο Εναγόμενος καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στις 2.9.2014 υπερασπιζόμενος αυτοπροσώπως και ακολούθως στις 16.9.2014 καταχώρησε έκθεση υπεράσπισης. Στις 3.11.2014 οι Ενάγοντας - Αιτητής καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία εξαιτείται συνοπτική απόφαση εναντίον του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση ως οι αξιώσεις της Έκθεσης Απαίτησης. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.18 Θ.1-9 και Δ.48, Θ. 1,2,3,5,6,8
(1)και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Σάββα Κυριακίδη, Ενάγοντα - Αιτητή. Ο Ενόρκως Δηλών αναφέρει ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο εν σχέσει με την αγωγή ήταν δικηγόρος δεόντως εγγεγραμμένος και ασκούσε το επάγγελμα του Δικηγόρου δυνάμει του Περί Δικηγόρων Νόμου. Υπό την ιδιότητα αυτή, παρείχε κατόπιν εντολής του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση τις υπηρεσίες του ως συνήγορος υπεράσπισης στην ποινική υπόθεση 31009/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας μεταξύ Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας v. Λεωνίδα Κυθρεώτη έναντι εύλογης ή/και συμφωνηθείσας αμοιβή ή/και έξοδα που ανήρχοντο στο ποσό των €522 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Προς επίρρωση των πιο πάνω επισυνάπτει στην Ένορκη του Δήλωση το σχετικό κατηγορητήριο καθώς και ειδοποίηση πληρωμής την οποία απέστειλε στον Εναγόμενο στις 3/6/
- Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του προς τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλει το οφειλόμενο ποσό και παρά το ότι ο Εναγόμενος -Καθ' ου η Αίτηση ανεγνώρισε την οφειλή, εντούτοις παρέλειψε ή/και αρνείται ή/και αμελεί καταβάλει το χρέος του και εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των €
- Στις 7.1.2015 ο Εναγόμενος καταχώρησε Ειδοποίηση Ένστασης στηριζόμενη στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 Θ. 1 έως 9 και Δ.48 Θ.1 - 9, επί του άρθρου 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας επί του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, επί της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Η Αίτηση των Εναγόντων είναι παράτυπη και/ή τύποις και ουσία λανθασμένη.
- Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση του ενάγοντος είναι ανεπαρκής και δεν μπορεί να στηρίζει τις αιτούμενες θεραπείες.
- Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της παρούσας Αίτησης λόγω του ότι η αίτηση δεν ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις της Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για έκδοση συνοπτικής απόφασης.
- Ο εναγόμενος έχει πολύ καλή, ουσιαστική και καλόπιστη υπεράσπιση. Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Εναγομένου, στην οποία αναφέρεται ότι διαφωνεί με την Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει και συμφωνεί με τους λόγους ένστασης. Πιστεύει ότι έχει πολύ καλή υπεράσπιση στην πιο πάνω αγωγή καθότι ουδέποτε συμφώνησε οιοδήποτε ποσό για την αμοιβή του ενάγοντα σε σχέση με την ποινική υπόθεση με αριθμό 31009/
- Στην εν λόγω υπόθεση ο ενάγοντας παρουσιάστηκε 2 φορές ενώπιον του Δικαστηρίου και κατά την 3η δικάσιμο η υπόθεση αποσύρθηκε. Ο ενάγοντας σε κάποιο στάδιο μεταγενέστερα της ολοκλήρωσης της υπόθεσης του ζήτησε το ποσό των 522 ευρώ για την πιο πάνω υπόθεση, χρέωση την οποία θεωρεί υπερβολική και την οποία ουδέποτε αποδέχτηκε. Κατά καιρούς πλήρωσε στον ενάγοντα το ποσό των 200 ευρώ συνολικά χωρίς να λάβει οιαδήποτε απόδειξη και για αυτό προχώρησε σε καταγγελία του ενάγοντα στην υπηρεσία ΦΠΑ. Προσπάθησε πολλές φορές μέσω τρίτων ή προσωπικά να επικοινωνήσει με τον ενάγοντα για να διευθετήσει το όλο θέμα και να του καταβάλει ένα λογικό ποσό για την αμοιβή του το οποίο και σήμερα είναι έτοιμος να πράξει. Βάσει όλων αυτών αιτείται την απόρριψη της αίτησης με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση στις 4.3.2015 κατά την οποία κατατέθηκαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσονται οι αντίστοιχες θέσεις των διαδίκων και καμιά πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Έχω μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων και όπου κρίνω σκόπιμο θα προβώ σε αναφορά σε αυτές στην συνέχεια της απόφασής μου. Οι προϋποθέσεις για έκδοση συνοπτικής απόφασης καθορίζονται στην Δ.18 Κ.1(α) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.18 καθώς και ο τρόπος με τον οποίο ασκείται η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου σε τέτοιας φύσεως αιτήσεις έχουν εξεταστεί και ερμηνευθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου(βλ. PCK Sports v. Persona Advertising Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 1074, ΠαναγιώτηΖερβού ν. Euroinvestment and Finance Ltd.
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1968, Νεάρχουκ.α. ν. ΕθνικήςΤράπεζαςτηςΕλλάδος (Κύπρου) Λτδ.
(2005)1 Α.Α.Δ. 818, Sensus Gymnasium Ltd. κ.α. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Πολ. Έφεση 27/10 ημερ. 4/9/13), Αθηνούλας Δημητρίου v. Tράπεζα Κύπρου Λτδ
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 782). . Οι προϋποθέσεις όπως προκύπτουν από την Δ.18 και τη νομολογία μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως:
- Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο.
- Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση και
- Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα ως και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνεται ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο που πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης (βλ.Cyems Co Ltdv. Central Co-Operative Industries Co Ltd
(1982)1C.L.R. 897 και Hermes Insurance Co Ltd ν. Theocharides
(1983)1 C.L.R. 333). Στην S.M. Loizides Agencies Ltd. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ., Πολ. Εφ. Αρ. 322/08, ημερ. 14/7/11 λέχθηκε ότι η δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προς έκδοση συνοπτικής απόφασης, αποτελεί τον επιτρεπόμενο δικονομικά τρόπο παράκαμψης της συνήθους διεξαγωγής της δίκης και κατά συνέπεια αποτελεί από αυτή την άποψη ένα εξαιρετικό μέτρο. Με βάσει τις πιο πάνω αρχές της νομολογίας προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. Προέχει η εξέταση, κατά πόσο πληρούνται οι βασικές προϋποθέσεις ούτως ώστε να μετατοπίζεται στoν Καθ' ου η αίτηση το βάρος απόδειξης ότι έχει συζητήσιμη υπεράσπιση ή ότι έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια γεγονότα και ισχυρισμούς, οι οποίοι του παρέχουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί σε διαδικασία πλήρους ακρόασης της αγωγής. Με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία όπως αυτά προκύπτουν από τον Δικαστικό φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνω ότι το κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε την 13.6.2014 είναι ειδικά οπισθογραφημένο και ο Εναγόμενος έχει καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή στις 2.9.2014. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μετά την καταχώρηση της εμφάνισης του Εναγομένου. Το γεγονός ότι ο Εναγόμενος έσπευσε και καταχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτηση δεν επηρεάζει το δικαίωμα του Ενάγοντα να υποβάλει αίτηση για συνοπτική απόφαση. (Sigma Radio T.V. Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 408). Επομένως κρίνω ότι ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις που καθορίζονται στην Δ.18 Κ.1(α). Απομένει να εξεταστεί κατά πόσο η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση γίνεται από πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα ως και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνεται ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Ως προς το πρώτο ζήτημα, ήτοι την θετική γνώση του προσώπου που ορκίζεται δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία αφού ορκίζεται ο ίδιος ο Ενάγοντας ο οποίος είναι και ο άμεσα εμπλεκόμενος στα γεγονότα. Αυτός επιβεβαιώνει το αγώγιμο δικαίωμα μέσα από την παράθεση γεγονότων επαναλαμβάνοντας κατ' ουσία το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης. Μελετώντας όμως την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση παρατηρώ ότι πουθενά δεν εκφράζεται η πεποίθηση του Ενόρκως Δηλούντα ότι ο Εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Σε σχέση με την αναγκαιότητα συμπερίληψης της εν λόγω δήλωσης στην Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη Αίτησης για συνοπτική απόφαση αρκεί η παραπομπή στην ίδια την Δ.18 («.stating that in his belief there is no defence to the action.»). Επίσης στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958, στη σελίδα 247 αναφέρονται τα εξής σχετικά: "Stating there is no Defence" This statement is an essential part of the affidavit. The usual words used in the affidavit are, "I verily believe that there is no defence to this action".. Το ζήτημα δεν είναι απλή παρατυπία όπως κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί. Όπως αναφέρθηκε στην S.M. Loizides Agencies Ltd (ανωτέρω), η δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.18 αποτελεί ένα εξαιρετικό μέτρο. Η νομολογία έχει υποδείξει ότι το ζήτημα της επάρκειας της ένορκης δήλωσης είναι ζήτημα που άπτεται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. (δέστε Symon & Co. v. Palmer's Stores
(1903)Limited [1912] 1 K.B. 259 η οποία υιοθετήθηκε στην Αθηνούλα Δημητρίου v. Tράπεζα Κύπρου Λτδ
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 782). Ο λόγος της αυστηρής αυτής προσέγγισης είναι για να αποτρέπεται ο Ενάγοντας από του να χρησιμοποιεί τη διαδικασία της Δ.18 προς σκοπό άλλο από αυτό για τον οποίο προορίζεται, παραδείγματος χάριν, για να ληφθούν πληροφορίες υπό όρκο σε σχέση με την υπεράσπιση του Εναγομένου. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι η μόνη ασφαλιστική δικλείδα απέναντι στην χρησιμοποίηση της Δ.18 για αλλότριους σκοπούς. Κατά συνέπεια οι προϋποθέσεις σύνταξης της όπως αυτές καθορίζονται στην Δ.18 και τη νομολογία πρέπει να τηρούνται αυστηρά. Το πιο πάνω σκεπτικό προδιαγράφει και την κατάληξη της υπό κρίση αίτησης. Σημειώνω το γεγονός ότι παρά την έγερση σχετικών λόγων ένστασης στην Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, ότι δηλαδή η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι ανεπαρκής και ότι το δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την αίτηση καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.18, εντούτοις στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση και στην αγόρευση του ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση αρκείται σε υιοθέτηση των λόγων Ένστασης χωρίς περαιτέρω εξειδίκευση. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι συνεπεία τούτου οι σχετικοί λόγοι ένστασης δεν έχουν προωθηθεί επαρκώς. Εντούτοις όπως προαναφέρθηκε, η τήρηση των προϋποθέσεων της Δ.18 Κ.1(α) σχετίζεται με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και η μη ικανοποίησή τους στερεί από το Δικαστήριο τη δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση. Ως εκ τούτου κρίνω ότι η τήρηση των προϋποθέσεων θα πρέπει να εξεταστεί εκ καθήκοντος και εν πάση περιπτώσει από το Δικαστήριο. Εξάλλου, με βάση την ίδια αρχή, το Δικαστήριο εξέτασε ανωτέρω και τις άλλες δύο προϋποθέσεις της Δ.18 Κ.1(α). Από την άλλη σημειώνω ότι ο συνήγορος το Ενάγοντα στην γραπτή του αγόρευση αρκείται σε μια λακωνική αναφορά στους λόγους Ένστασης 1 - 3 αναφέροντας απλώς ότι δεν έχουν πραγματικό και νομικό έρεισμα καθότι η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι απόλυτα σύννομη και πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 Θ.1. Προφανώς αυτή η πεποίθηση του Ενάγοντος τον απέτρεψε από του να αιτηθεί άδειας του Δικαστηρίου καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον ενάγοντα ώστε να διορθωθεί η έλλειψη όπως είχε δυνατότητα να πράξει. (Les Fils Dreyfuset Cie Anonymev. Clarke [1958] 1 All E.R. 459, 463.) Ως εκ των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν έχω δικαιοδοσία να προχωρήσω στην περαιτέρω εξέταση της παρούσας αίτησης καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 Κ.1(α) και ειδικότερα ο Ενόρκως Δήλων στην δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν εκφράζει την πεποίθηση του περί της έλλειψης υπεράσπισης του Εναγομένου. Αφ' ης στιγμής το βάρος απόδειξης δεν μετατέθηκε στους ώμους του Εναγομένου ώστε να πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης, θεωρώ ότι παρέλκει σε αυτό το στάδιο η εξέταση των σημείων που σχετίζονται με την υπεράσπιση του. Αυτό θα γίνει στο στάδιο της πλήρους κατ' αντιμωλία δίκης. Η Αίτηση απορρίπτεται. Εν όψει του ότι ο Εναγόμενος δεν εκπροσωπείται από δικηγόρο έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες της Δ.59 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και καθοδηγούμενος από την απόφαση Γρηγορίου Ανδρέας ν Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1996)1 CLR 1111, διατάσσω όπως καταβληθούν στον Εναγόμενο από τον Ενάγοντα τα πραγματικά έξοδα της αίτησης καθώς επίσης και επίδομα για τις εμφανίσεις του Εναγομένου στο Δικαστήριο όπως καθορίζεται στο Μέρος ΙΙ του Παραρτήματος Β των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα πιο πάνω έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι δε πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο