Αναφορικά με τη ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΑΜΑΣΣΟΥ, ΟΡΕΙΝΗΣ ΚΑΙ ΠΙΤΣΙΛΙΑΣ ΛΤΔ ν. ΓΙΩΡΓΟ ΑΝΔ.ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ κ.α., Αρ.Αίτησης: 2552/2013, 12/3/2015

(1)του 1997 μέχρι 102

(1)/2013 οι οποίες έχουν εκδοθεί δυνάμει του άρθρου 41 και την Κ.Δ.Π.315/

2. Οι Αιτητές είχαν νομική υποχρέωση όπως πριν αρχίσουν την επίδικη διαδικασία της διαιτησίας όπως αποστείλουν προειδοποιητικές επιστολές 21 ημερών τόσο στο πρωτοφειλέτη όσο και στους εγγυητές, όπως τους εκθέσουν της συνέπειες της πιθανής ταξινόμησης τους ως μη συνεργάσιμων, να τους ενημερώσουν για την πιθανότητα έναρξης νομικών διαδικασιών εναντίον μας ως και για το πιθανό κόστος τους, να μας εφοδιάσουν με πρόταση διευθέτησης - ρύθμισης με σκοπό την επίτευξη συμφωνίας ή σχεδίου αναδιάρθρωσης, ούτε έδωσαν σε εμάς οποιαδήποτε ή την τελευταία ευκαιρία πριν την λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον μας, ούτε μας πρότειναν οποιαδήποτε διαθέσιμη λύση αναδιάρθρωσης λόγω του ότι αντιμετωπίζαμε οικονομικές δυσκολίες ούτε εξέτασαν οι Αιτητές τον παράγοντα αυτό.
3. Για όλους τους πιο πάνω λόγους είναι εισήγηση μου ευσεβάστως υποβαλλόμενη προς το Σεβ. Δικαστήριο ότι θα πρέπει να ακυρωθεί η διαιτητική απόφαση λόγω του κακού και παράτυπου χειρισμού της υπόθεσης από τον διαιτητή ο οποίος με την επιδειχθείσα συμπεριφορά του παραγνώρισε πλήρως το νόμο και τις σχετικές οδηγίες της εποπτικής αρχής των Αιτητών που είναι η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και για αυτό η επίδικη απόφαση πάσχει και είναι ακυρωτέα.» Οι δύο πλευρές, ως προς τα γεγονότα, περιορίστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και η ακρόαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις με τις οποίες η κάθε μια από τις συνηγόρους ανέπτυξε την επιχειρηματολογία της προς υποστήριξη των θέσεων της δικής της πλευράς. Έχω με προσοχή μελετήσει τις θέσεις και των δύο πλευρών. Από τους πιο πάνω λόγους ένστασης και τα όσα οι καθ'ων η αίτηση προωθούν στην ένορκη δήλωση του καθ'ου η αίτηση 1, διαφαίνεται η αμφισβήτηση από τους καθ'ων η αίτηση της εγκυρότητας της διαιτητικής απόφασης, καθώς επίσης, της όλης διαδικασίας, ώστε να δύναται να πετύχει η παρούσα αίτηση. Από τα ενώπιον μου στοιχεία, μπορεί με βεβαιότητα να διαπιστωθεί ότι ο Σωτήρης Ευαγγέλου, διορισθείς ως Διαιτητής για τη διαφορά μεταξύ της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ταμασσού και Μαχαιρά και των καθ'ων η αίτηση, πρωτοφειλετών και της υποθήκης με αρ.Υ3810/09, ασχολήθηκε με τις κάτωθι απαιτήσεις, τις σχετικές με την αναφερόμενη διαφορά: «(α)Ενυπόθηκος Λογαριασμός υπ'αρ.7215521-6 για €151.915,74 κεφάλαιο και τόκο προς 9,5% ετησίως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο, και συγκεκριμένα την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους από 17.6.2013 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως, πλέον έξοδα. (β)Απαίτηση της ενάγουσας εταιρείας είναι όπως οι πιο πάνω αναφερόμενοι εναγόμενοι και η Υποθήκη Υ3810/09 πληρώσουν αλληλέγγυα ή/και κεχωρισμένα προς τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ταμασσού και Μαχαιρά το πιο πάνω ποσό, ως η πιο πάνω απαίτηση παράγραφος (α).» Ο εν λόγω Διαιτητής αποφάσισε όπως τα πιο πάνω πληρωθούν αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως από όλους τους εναγόμενους και την υποθήκη Υ3810/09 και όπως €200,00 έξοδα πληρωθούν με τον ίδιο τρόπο. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρεται ότι ειδοποίηση επιδόθηκε στους καθ'ων η αίτηση και ότι κατά την ακρόαση της διαιτησίας παρουσιάστηκε ο Ανδρέας Νίκου Παπαθεοδώρου, ο οποίος παραδέχεται το χρέος του. Η ως άνω απόφαση, ως αναντίλεκτα αναφέρεται, γνωστοποιήθηκε στους καθ'ων η αίτηση στις 17.6.2013 και δεν έχει εφεσιβληθεί. Περαιτέρω, η παρούσα διαδικασία επιδόθηκε στους καθ'ων η αίτηση, οι οποίοι και λαμβάνουν μέρος στη διαδικασία ως εμφαίνεται στην παρούσα απόφαση. Σύμφωνα με το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.28/1985, όταν εγείρεται οποιαδήποτε διαφορά ως και στην παρούσα υπόθεση, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή άλλο από τα πρόσωπα που εμπλέκονται στον Έφορο ο οποίος δύναται να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου

(6), άρθρα 52

(1)και

(2). Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή, δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός είκοσι μία ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης, άρθρο 52

(4). Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή, με βάση το εδάφιο

(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(4), ή αν η έφεση κατ'αυτής εγκαταληφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου, άρθρο 52

(5). Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο, σε αίτηση ως η παρούσα, περιορίζεται στην εξέταση των προϋποθέσεων που καθορίζονται στο άρθρο 52 και δεν υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας που σχετίζονται με την εγκυρότητα της διαιτητικής απόφασης. Τέτοια ζητήματα θα μπορούσαν να εξετασθούν μόνο στο πλαίσιο έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52

(4)του Νόμου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολ.Έφ.357/2008, ημερ.11.4.2012: «Ο πρωτόδικος δικαστής δεν είχε εξουσία να εξετάσει εξ ιδίας πρωτοβουλίας θέμα νομιμότητας διορισμού του διαιτητή. Το εν λόγω θέμα ως θέμα ουσίας, ενδεχομένως να μην μπορούσε καν να εξεταστεί πρωτοδίκως ακόμη και σε περίπτωση που αυτό θα εγειρόταν από το διάδικο ως εκφεύγον του δικαιοδοτικού πλαισίου της διαδικασίας. Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι'αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου δια της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι'αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει οτιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται». Με βάση τα πιο πάνω, καθίσταται προφανές ότι το παρόν Δικαστήριο, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, δεν θα μπορούσε να ασπαστεί αυτά που εγείρουν οι καθ'ων η αίτηση. Αφενός, αν οι καθ'ων η αίτηση αναφέρονται σε παραλείψεις του Διαιτητή κατά τη διαδικασία της διαιτησίας, αναπόφευκτα κάτι τέτοιο θα μπορούσε μόνο να εγερθεί ως λόγος έφεσης σε έφεση εναντίον της διαιτητικής απόφασης. Αφετέρου όμως, αν αυτό που εννοείται, ως και η επιχειρηματολογία στην αγόρευση, είναι ότι πριν τη διαδικασία αυτή, θα έπρεπε να τηρηθούν τα όσα αναφέρονται στην αναφερόμενη οδηγία, κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να ευσταθεί. Αναφέρεται και στην αγόρευση εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση ότι η οδηγία δημοσιεύτηκε και τέθηκε σε ισχύ την 9.9.2013. Η οδηγία αυτή σκοπεί στην αντιμετώπιση περιπτώσεων αδυναμίας δανειοληπτών να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, πριν την προσφυγή στις νομικές διαδικασίες. Όμως εδώ, κατά τον εν λόγω χρόνο, όχι μόνο είχε διεκπεραιωθεί η διαιτησία και εκδοθεί απόφαση, αλλά αυτή κατέστη τελική, λόγω της μη ύπαρξης έφεσης εναντίον της, και εκτελεστή ως να ήταν απόφαση Δικαστηρίου. Συνεπώς, ουδόλως κωλύονται οι αιτητές να εγείρουν και προωθούν την παρούσα διαδικασία, αναζητώντας εγγραφή της εν λόγω τελικής διαιτητικής απόφασης. Ως προς το λεκτικό της απόφασης του Διαιτητή, εντοπίζονται παρατυπίες στο λεκτικό της απόφασης, όχι όμως τέτοιες που να την καθιστούν μη έγκυρη ή ασαφή και αόριστη και μη δυνάμενη να εγγραφεί. Εμφανώς, είναι σαφές ότι η διαδικασία και απόφαση αφορά και αναφέρεται στους καθ'ων η αίτηση (έστω αναφερόμενη σε αυτούς ως εναγόμενους), σαφές είναι και το ποσό που οι καθ'ων η αίτηση καλούνται μέσω της απόφασης να πληρώσουν, ασφαλώς, σε εκείνους που το απαιτούν, ήτοι τους αιτητές (το ποσό του αναφερόμενου ενυπόθηκου λογαριασμού το οποίο μάλιστα συγκεκριμενοποιείται). Η υποχρέωση σαφώς προκύπτει να είναι άμεση και είναι αλληλέγγυα και κεχωρισμένη με εκείνο που εκποίηση της αναφερόμενης υποθήκης θα επιφέρει. Οι καθ'ων η αίτηση έλαβαν γνώση της απόφασης και δεν εφεσίβαλαν αυτήν, με αποτέλεσμα η εν λόγω απόφαση, ως έχω ήδη αναφέρει, να έχει καταστεί τελική απόφαση. Έχοντας καταλήξει στα ως άνω συμπεράσματα ως τα έχω παραθέσει, αποφασίζω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη αφού κανένας από τους λόγους ένστασης δεν ευσταθεί. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα το οποίο επιτρέπει όπως η διαιτητική απόφαση, ημερ.17.6.2013, εναντίον των καθ'ων η αίτηση καταχωρηθεί και εγγραφεί στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ'ων η αίτηση τα έξοδα της παρούσας αίτησης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................ Μ.Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο