Συνεργατικό Ταμιευτήριο Υπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών Ενέργειας και Τραπεζών Λτδ ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2187/14, 27/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A127 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, πρ. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2187/14 Μεταξύ: Συνεργατικό Ταμιευτήριο Υπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών Ενέργειας και Τραπεζών Λτδ Εναγόντων και Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Εναγομένων Ημερομηνία: 27 Μαρτίου 2015 Για Ενάγοντες- Αιτητές: κα Μ. Κωνσταντίνου για κα Μ. Θρασυβούλου Χαμπουρή Για Εναγομένους- Καθ' ων η Αίτηση: κα Κ. Κραμβή για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αίτηση ημερομηνίας 24.6.2014 για προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου Με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα το οποίο καταχωρήθηκε στις 15.4.2014 οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγομένους το ποσό των €75.000 πλέον τόκους προς 4% ένεκα παράβασης συμφωνίας και/ή δυνάμει εγγυητικής επιστολής. Οι Ενάγοντες με την Έκθεση Απαίτησης, ισχυρίζονται ότι είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στο Μητρώο Εταιρειών σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 198) και Νόμου 22/55 από τις 28/2/1959 που έχει την έδρα της στη Λευκωσία. Μετά από μετονομασίες της έλαβε τελικώς στις 20/11/2013 το σημερινό της όνομα. Ειδικότερα κατά ή περί την 20/11/2013 το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Υπαλλήλων Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Α.Η.Κ.) Λτδ (στο εξής «το ΣΤΥΑΗΚ») και το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Τραπεζικών Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ απεφάσισαν την συγχώνευση τους. To ΣΤΥΑΗΚ αποτελούσε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα και/ή ασχολείτο με τραπεζικές εργασίες και/ή δράστηριοποιείτο μεταξύ άλλων, και στον τομέα παραχώρησης δανείων και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων. Στον αντίποδα η Cyprus Popular Bank Public Co Ltd ήταν Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης που συστάθηκε σύμφωνα με τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και διεξήγαγε τραπεζικές εργασίες (στο εξής η «Τράπεζα»). Η επίδικη διαφορά προέκυψε, κατά τους Ενάγοντες, όταν ο Σωτήρης Λουκά εκ Λευκωσίας (στο εξής ο «Αγοραστής»), υπέγραψε με το ΣΤΥΑΗΚ κατά η περί την 16/5/2008 συμφωνία Δανείου με την οποία του παραχωρήθηκε το συνολικό ποσό ύψους €75.000,00 για την εκ μέρους του αγορά από την εταιρεία Ανδρέας Γρηγορίου Κωνσταντίνου & Υιοί Λτδ (στο εξής ο «Πωλητής») ενός διαμερίσματος υπ' αρ. 101 που ανεγείρετο επί του οικοπέδου με αρ. τεμαχίου 55, αρ. Εγγραφής 2/110, Φ/Σχ 30/20W1, τμήμα 2 στην Πάνω Λακατάμεια (στο το «Ακίνητο»). Σε αντάλλαγμα της ως άνω αναφερόμενης συμφωνίας του Αγοραστή με τον Πωλητή η Τράπεζα κατά παράκληση του Πωλητή εγγυήθηκε αυτόν, μέχρι του ποσού των €75.000,00 με 4% κυμαινόμενο επιτόκιο τον χρόνο εκδίδοντας και παραδίδοντας προς τούτο στην ΣΤΥΑΗΚ την Εγγυητική Επιστολή Αρ.51456/153/2008 για Ευρώ75.000,00 λήξης 16/5/2009 (στο εξής η «Εγγυητική Επιστολή»). Ήταν ρητός και/ή αναφερόμενος στην εγγυητική επιστολή όρος πως η Τράπεζα αναλάμβανε να πληρώσει στο ΣΤΥΑΗΚ ποσό μέχρι Ευρώ 75.000,00 με τόκο 4% κυμαινόμενο επιτόκιο τον χρόνο, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε ένσταση από τον Πωλητή, αμέσως μόλις γινόταν γραπτή απαίτηση του ΣΤΥΑΗΚ προς αυτήν με συστημένη επιστολή ή παράδοση της διά χειρός στα γραφεία της Τράπεζας η οποία θα δήλωνε ότι ο Πωλητής δεν έχει μέχρι τις 16/4/2009 εγγράψει το πιο πάνω ακίνητο στο όνομα του Αγοραστή ή ο Πωλητής μεταβίβασε τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου στον Αγοραστή χωρίς να δώσει γραπτή ειδοποίηση τουλάχιστον 20 ημερών στην ΣΤΥΑΗΚ μέσω της Τράπεζας για την προκειμένη μεταβίβαση και να απαιτείτο πληρωμή κάτω από την εγγυητική επιστολή. Είναι η θέση της Ενάγουσας πως κατόπιν αποφάσεων και/ή ενεργειών της και/ή δηλώσεων και/ή συμφωνίας του ΣΤΥΑΗΚ μετά της Τράπεζας και/ή οδηγιών του Πωλητή προς την Τράπεζα, η εγγυητική επιστολή παρατάθηκε μέχρι και τις 16/11/2013, η δε ημερομηνία μεταβίβασης του ακινήτου στο όνομα του Αγοραστή τροποποιήθηκε σε 16/10/2013. Όλοι οι υπόλοιποι όροι και προϋποθέσεις επί της εγγυητικής επιστολής παρέμειναν οι ίδιοι. Επειδή ο Πωλητής δεν είχε μέχρι τις 16/10/2013 εγγράψει το ακίνητο στο όνομα του Αγοραστή σύμφωνα με τους όρους και/ή το περιεχόμενο της Εγγυητικής Επιστολής η ΣΤΥΑΗΚ απαίτησε την πληρωμή της. Είναι η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ότι από την 29η Μαρτίου 2013 με διάταγμα του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου το οποίο εκδόθηκε δυνάμει των άρθρων 5
(12)(α) 7
(1)και 9 του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 (στο εξής ο «Νόμος»), το οποίο αναφέρεται ως το περί Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013 και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ως ΚΔΠ 104/2013 έχουν μεταβιβαστεί περιουσιακά στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της Τράπεζας στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ήτοι στην Εναγόμενη η οποία τυγχάνει εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης που συστάθηκε σύμφωνα με τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και διεξάγει τραπεζικές εργασίες στην Κύπρο. Είναι η θέση τους πως δυνάμει του Νόμου ως και των εκδοθέντων διαταγμάτων οι σχετικές υποχρεώσεις που απορρέουν από την εγγυητική επιστολή που εκδόθηκε από την Τράπεζα έχουν μεταβιβασθεί στην Εναγομένη, η οποία υποχρεούται να καταβάλει στην Ενάγουσα τα αναφερόμενα στην ως άνω εγγυητική επιστολή ποσά και/ή αποζημιώσεις. Η Εναγόμενη καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στην αγωγή στις 30.4.2014 και στην συνέχεια καταχώρησε στις 2.6.2014 Έκθεση Υπεράσπισης με την οποία αρνείται όλους τους πιο πάνω ισχυρισμούς των Εναγόντων και εγείρει προδικαστική ένσταση στην οποία θα αναφερθώ πιο κάτω. Η Αίτηση για εκδίκαση προδικαστικού νομικού σημείου Με αίτηση ημερομηνίας 24.6.2014 οι Ενάγοντες - Αιτητές αιτήθηκαν όπως το νομικό σημείο που ηγέρθη στην παράγραφο 2 της υπεράσπισης των Εναγομένων, προδικαστεί και/ή αποφασιστεί από το Δικαστήριο πρώτα και/ή πριν την ακρόαση ολόκληρης της αγωγής. Με την παράγραφο 2 της υπεράσπισης εγείρονται τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με το Διάταγμα (Κ.Δ.Π. 104/2013), που εκδόθηκε στις 29 Μαρτίου 2013, με βάση τον Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμο του 2013, ως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα, καθώς και σύμφωνα με τα Διατάγματα που ακολούθησαν αυτό (ΚΔΠ 133/13 ημερ. 21.4.2013, ΚΔΠ 156/13, ημερ. 14.5.2013 και ΚΔΠ 276/13 ημερ. 30.7.2013), συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία, υποχρεώσεις και δικαιώματα της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις των εν λόγω Διαταγμάτων. Η υπό κρίση απαίτηση των εναγόντων δεν εμπίπτει ανάμεσα στις υποχρεώσεις που ανέλαβε η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ από τη Λαϊκή Τράπεζα, ως εμφαίνεται και από τους ρητούς όρους των εν λόγω Διαταγμάτων, και ως εκ τούτου οι εναγόμενοι ουδεμία σχέση έχουν με την παρούσα αγωγή. Οι εναγόμενοι επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους όπως αναφερθούν στα σχετικά Διατάγματα λεπτομερώς καθώς και στη σχετική Νομοθεσία βάσει της οποίας εκδόθηκαν τα εν λόγω Διατάγματα κατά τη δικάσιμο. Συνεπώς, εγείρεται προδικαστική ένσταση εν όψει των πιο πάνω, ότι θα πρέπει να απορριφθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο η παρούσα αγωγή ως παντελώς αβάσιμη, ανυπόστατη και ατεκμηρίωτη.» Η αίτηση βασίζεται στη Δ.27 Θ.1-2 και Δ.48, θ.1-9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στις συμφυείς εξουσίες και στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση δεν υποστηρίζεται από Ένορκο Δήλωση αν και οι κανονισμοί επί των οποίων στηρίζεται (Δ.27 Θ.1-2) δεν περιλαμβάνονται στην Δ.48 Θ.9 στην οποία αναφέρονται οι Αιτήσεις που δεν χρειάζεται να συνοδεύονται από Ένορκο Δήλωση. Το Δικαστήριο υπό την παρούσα σύνθεση επιλήφθηκε για πρώτη φορά της Αίτησης κατά την 28.1.2015 που ήταν ορισμένη για ακρόαση. Ως εκ τούτου, γνώση για τα όσα προηγήθηκαν της πιο πάνω δικασίμου, έλαβα από τα πρακτικά τα οποία βρίσκονται στον Δικαστικό φάκελο. Ειδικότερα κατά την 24.6.2014 που ήταν ορισμένη η Αίτηση για πρώτη φορά η συνήγορος των καθ' ων η Αίτηση δήλωσε ότι δεν θα προβληθεί Ένσταση στην Αίτηση για προδικαστική εκδίκαση του νομικού σημείου και ζήτησε να παραμείνει η υπόθεση για οδηγίες για να γίνουν παραδεκτά γεγονότα. Ενώ η αίτηση αναβλήθηκε 3 φορές ώστε να γίνει κατάλογος παραδεκτών γεγονότων εντούτοις στις 28.1.2015 ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση ενώπιον μου, και οι δύο συνήγοροι δήλωσαν ότι υπάρχει το αναγκαίο υπόβαθρο των γεγονότων ώστε να αποφασίσει το Δικαστήριο επί του νομικού σημείου και δεν υπήρχε ανάγκη δήλωσης παραδεκτών γεγονότων. Διερχόμενος τον Δικαστικό φάκελο, δεν έχω εντοπίσει από τα πρακτικά οποιαδήποτε ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για την προκαταρκτική εκδίκαση νομικού σημείου. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο προτού προχωρήσει στην εξέταση του νομικού σημείου στη βάση των αγορεύσεων των μερών πρέπει να κρίνει προηγουμένως κατά πόσον η περίπτωση είναι κατάλληλη για να ακουστεί προδικαστικό νομικό σημείο. Καθοδηγούμαι προς τούτο από το σύγγραμμα The Annual Practice 1958 όπου στη σελίδα 571 αναφέρεται ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί, έστω και με την συναίνεση των μερών να αποφασίζει επί αφηρημένων νομικών ερωτημάτων τα οποία εγείρονται από τα δικόγραφα. Η λειτουργία του είναι να αποφασίσει νομικά ερωτήματα όταν εγείρονται μεταξύ των μερών ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων γεγονότων. Παραθέτω αυτολεξεί το σχετικό απόσπασμα: «The Court is not justified, under the above Rules, even with the consent of the parties, in deciding abstract questions of law raised by the pleadings. Its function is " to decide questions of law when arising between the parties as the result of a certain state of facts" (Stephenson, Blake A Co. v. Grant, Legros A Co.,Lid., 86 L. J. Ch. 439. Cf. Glasgow Nat,gallon Co. v. Iron Ore Co., [1910] A. C. 293)» Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου η διαταγή για να ακουστεί προδικαστικό νομικό σημείο δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα. (Βλ. Ιωάννης Νικόλα Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ 950). Ένα διάταγμα για να ακουστεί προδικαστικό νομικό σημείο πρέπει να εκδίδεται μόνο σε σχέση με ζητήματα για τα οποία κατά την ακρόαση δεν θα έλθουν στην επιφάνεια περισσότερα γεγονότα ή δεν θα ριχθεί περισσότερο φως στα γεγονότα, ούτε και βεβαίως εκδίδεται όταν τα γεγονότα αυτά αμφισβητούνται. (Βλ. σχετικά Overseas Shipping and Forwarding Co of Lebanon v. K. Shipping Co Ltd & Others
(1977)1 C.L.R 248). Από τη στιγμή που τίθεται ζήτημα διακρίβωσης πραγματικών ζητημάτων τότε η περίπτωση δεν είναι κατάλληλη για εκδίκαση στο προκαταρκτικό στάδιο δυνάμει της Δ.27 (βλ.Σάββα ν. Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2009)1 Α.Α.Δ.1609). Σύμφωνα με τα πιο πάνω το Δικαστήριο έχει ως πρωταρχικό καθήκον να κρίνει κατά πόσον έχει ενώπιον του όλο το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο για να αποφασίσει επί του νομικού σημείου που εγέρθηκε. Αυτό αναπόδραστα συνεπάγεται ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να μελετήσει τις σχετικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και να κρίνει κατά πόσον τα πραγματικά περιστατικά είναι τέτοια που εάν υπαχθούν στις νομοθετικές και κανονιστικές πρόνοιες, μπορούν να οδηγήσουν σε ασφαλή κρίση. Τούτο δε με προσοχή για να μην δοθεί έστω και η παραμικρή εντύπωση ότι εκφέρεται πρωθύστερη κρίση επί του νομικού σημείου ή επί των γεγονότων. Ξεκινώ με την παράθεση των σχετικών προνοιών. Με το Διάταγμα ΚΔΠ 104/2013 συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία, υποχρεώσεις και δικαιώματα της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Ειδικότερα η παράγραφος 5
(2)του εν λόγω διατάγματος προνοεί, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα σχετικά με τις μεταβιβαζόμενες υποχρεώσεις: «
(2)Η Λαϊκή Τράπεζα μεταβιβάζει στο Αποκτών πρόσωπο μόνο τις ακόλουθες υποχρεώσεις υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις του παρόντος Διατάγματος: (α) . . . (β) τις υποχρεώσεις της Λαϊκής Τράπεζας έναντι οποιουδήποτε προσώπου, το οποίο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 8 των περί της Λειτουργίας Σχεδίου Προστασίας Καταθέσεων και Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Κανονισμών 2013 (εξαιρουμένης οποιασδήποτε κατάθεσης σε υποκατάστημα της Λαϊκής Τράπεζας στο Ηνωμένο Βασίλειο) εκτός στο βαθμό που η εν λόγω υποχρέωση υπερβαίνει το ποσό των εκατόν χιλιάδων (100,000) ευρώ για καταθέσεις στο όνομα εμπιστευματοδόχου ή εντολοδόχου (trustee ή nominee) το πρόσωπο που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της πιο πάνω αναφερόμενης παραγράφου 8, είναι το πρόσωπο για το οποίο κατέχονται οι εν λόγω καταθέσεις- (γ) άλλες υποχρεώσεις της Λαϊκής Τράπεζας όπως περιγράφονται στο Παράρτημα II.» Η παράγραφος 8 των περί της Λειτουργίας Σχεδίου Προστασίας Καταθέσεων και Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Κανονισμών 2013 που αναφέρεται στο σημείο (β) πιο πάνω έχει ως εξής: «Ως καταθέσεις που καλύπτονται από το Σχέδιο ορίζονται όλες οι καταθέσεις, σε ευρώ ή άλλο νόμισμα, σε καλυπτόμενα ιδρύματα και σε υποκαταστήματα καλυπτόμενου ιδρύματος, το οποίο έχει έδρα την Κυπριακή Δημοκρατία, τα οποία λειτουργούν σε άλλη χώρα, αλλά καταβάλλουν εισφορά στο Ταμείο, οι οποίες ανήκουν σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα, καθώς και οι δεδουλευμένοι τόκοι μέχρι την ημερομηνία της λήξης της κατάθεσης ή την ημέρα που η κατάθεση κατέστη μη διαθέσιμη, ανάλογα με το είδος της κατάθεσης, με εξαίρεση τις καταθέσεις που αναφέρονται στον Κανονισμό 9.» Για την ερμηνεία του όρου «κατάθεση» οι ίδιοι κανονισμοί αλλά και ο Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδυμάτων Νόμος παραπέμπουν στο άρθρο 2 του περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου σύμφωνα με το οποίο: "κατάθεση" σημαίνει ποσό χρημάτων που καταβάλλεται ή εισπράττεται με όρους- (α) βάσει των οποίων θα αποπληρωθεί με τόκο ή χωρίς τόκο ή υπέρ το άρτιο, είτε σε πρώτη ζήτηση ή σε τακτή προθεσμία ή υπό όρους που συμφωνούνται από ή εκ μέρους του προσώπου που καταβάλλει και του προσώπου που εισπράττει το ποσό, αλλά (β) οι οποίοι δε σχετίζονται με την πώληση ή τη διάθεση αγαθών ή περιουσιακών στοιχείων, την παροχή υπηρεσιών ή την έκδοση χρεωστικών ομολόγων ή μετοχών· Με το περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (Τροποποιητικό) Διάταγμα του 2013 Κ.Δ.Π. 133/2013 αντικαταστάθηκε το αρχικό Παράρτημα ΙΙ του βασικού διατάγματος με νέο Παράρτημα ΙΙ από το οποίο παραθέτω πιο κάτω τις πρόνοιες που ενδεχομένως να ενδιαφέρουν στην προκειμένη περίπτωση: «Υποχρεώσεις που μεταβιβάζονται δυνάμει της παραγράφου 5
(2)(γ) του παρόντος Διατάγματος Α. Κατηγορίες καταθέσεων ανά θεσμικό τομέα σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ 95).
- Ποσοστό 100% επί των υποχρεώσεων προς πιστωτικά ιδρύματα και προς ιδρύματα πληρωμών τα οποία έχουν λάβει άδεια λειτουργίας από την Κεντρική Τράπεζα και προσφέρουν τις υπηρεσίες έκδοσης ή/και αποδοχής μέσων πληρωμών κατά την έννοια του σημείου 5 του Παραρτήματος των περί Υπηρεσιών Πληρωμών Νόμων του 2009 και
- ... ... ...
- ... ... ...
- Ποσοστό 72,5% επί των υποχρεώσεων προς Εγχώριους Επικουρικούς Χρηματοοικονομικούς Οργανισμούς και Φορείς (S124) που δεν είναι εγγεγραμμένοι στον ΄Εφορο Εταιρειών. Επίσης ακόμα αργότερα εκδόθηκε το περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (Τροποποιητικό) (Αρ.2) Διάταγμα του 2013 Κ.Δ.Π. 156/2013 με το οποίο το βασικό διάταγμα τροποποιήθκε με την προσθήκη, μεταξύ άλλων, της νέας παραγράφου 5Α αμέσως μετά την παράγραφο 5 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «5Α. Χωρίς επηρεασμό και επιπροσθέτως της μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων όπως προνοείται στην παράγραφο 5 του παρόντος Διατάγματος, η Λαϊκή Τράπεζα κατά την έναρξη ισχύος του περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Διατάγματος του 2013 μεταβιβάζει δια πωλήσεως στο Αποκτών πρόσωπο: (α) Τα Μεταβιβαζόμενα τη 14η Μαΐου 2013 Περιουσιακά Στοιχεία και Υποχρεώσεις σύμφωνα με τους όρους και προϋποθέσεις του παρόντος Διατάγματος και σύμφωνα με τη Συμφωνία Μεταβίβασης Περιουσιακών Στοιχείων και Υποχρεώσεων και (β) τα Μεταβιβαζόμενα τη 14η Μαΐου 2013 Παράγωγα Χρηματοοικονομικά Μέσα σύμφωνα με τους όρους και προϋποθέσεις του παρόντος Διατάγματος και σύμφωνα με τη Συμφωνία Μεταβίβασης Παράγωγων Χρηματοοικονομικών Μέσων.» Σύμφωνα με το ίδιο διάταγμα τροποποιήθηκε το άρθρο 2 του βασικού διατάγματος και ειδικότερα η υποπαράγραφος
(1)της παραγράφου 2 του βασικού διατάγματος ως ακολούθως: «(α) Με την προσθήκη των ακόλουθων νέων όρων και των ορισμών τους στην κατάλληλη αλφαβητική σειρά «Μεταβιβαζόμενα τη 14η Μαΐου 2013 Παράγωγα Χρηματοοικονομικά Μέσα» σημαίνει τα διαλαμβανόμενα στη Συμφωνία Μεταβίβασης Παράγωγων Χρηματοοικονομικών Μέσων παράγωγα χρηματοοικονομικά μέσα και όλα τα συναφή με αυτά δικαιώματα και υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένων και όλων των συναφών εξασφαλίσεων οποιασδήποτε μορφής ή και εγγυήσεων· «Μεταβιβαζόμενα τη 14η Μαΐου 2013 Περιουσιακά Στοιχεία και Υποχρεώσεις» σημαίνει τα διαλαμβανόμενα στο Παράρτημα ΙΙΙ περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις της Λαϊκής Τράπεζας όπως ειδικότερα περιγράφονται στη Συμφωνία Μεταβίβασης Περιουσιακών Στοιχείων και Υποχρεώσεων· «Συμφωνία Μεταβίβασης Περιουσιακών Στοιχείων και Υποχρεώσεων» σημαίνει τη συμφωνία μεταξύ της Λαϊκής Τράπεζας και του Αποκτώντος προσώπου που συνάφθηκε κατά ή περί τη 14η Μαΐου 2013 και με την οποία συνομολογείται η μεταβίβαση από τη Λαϊκή Τράπεζα στο Αποκτών πρόσωπο ορισμένων περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων- «Συμφωνία Μεταβίβασης Παράγωγων Χρηματοοικονομικών Μέσων» σημαίνει τη συμφωνία μεταξύ της Λαϊκής Τράπεζας και του Αποκτώντος προσώπου που συνάφθηκε κατά ή περί τη 14η Μαΐου 2013 και με την οποία συνομολογείται η μεταβίβαση από τη Λαϊκή Τράπεζα στο Αποκτών πρόσωπο ορισμένων παράγωγων χρηματοοικονομικών μέσων·»· Επίσης με το ίδιο διάταγμα το βασικό διάταγμα τροποποιήθηκε με την προσθήκη του Παραρτήματος ΙΙΙ από το οποίο παραθέτω πιο κάτω τις πρόνοιες που πιθανόν να ενδιαφέρουν στην προκειμένη περίπτωση: «Περιουσιακά Στοιχεία και Υποχρεώσεις που μεταβιβάζονται δυνάμει της παραγράφου 5 Α (α) του παρόντος Διατάγματος «Α. ... ... ... Β. Εκτός Ισολογισμού Υποχρεώσεις. Ενδεχόμενες υποχρεώσεις της Λαϊκής Τράπεζας, αναφορικά με ενέγγυες πιστώσεις και εγγυητικές επιστολές που έχουν εκδοθεί από καταστήματα της Λαϊκής Τράπεζας στην Κυπριακή Δημοκρατία.» Στην προκειμένη περίπτωση οι Εναγόμενοι με την Έκθεση Υπεράσπισης αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης και θέτουν τους Ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους. Η άρνηση αυτή καθιστά ως επίδικα θέματα μεταξύ άλλων, το ότι η εγγυητική επιστολή υπογράφτηκε, τους όρους της, ακόμα και το αν η Ενάγουσα είναι πιστωτικό ίδρυμα εν τη έννοια του παρατήματος ΙΙ ανωτέρω. Γενικά υπάρχει αμφισβήτηση όλων όσων αφορούν το αγώγιμο δικαίωμα. Περαιτέρω το νομικό σημείο το οποίο εγείρεται περιλαμβάνει πολλές πτυχές και παραμέτρους. Παραπομπές γίνονται σε συμφωνίες Μεταβίβασης Περιουσιακών Στοιχείων και Υποχρεώσεων και Μεταβίβασης Παράγωγων Χρηματοοικονομικών Μέσων μεταξύ της Λαϊκής Τράπεζας και του Αποκτώντος προσώπου που συνάφθηκαν κατά ή περί τη 14η Μαΐου 2013. Αναφορά γίνεται σε κατηγορίες καταθέσεων ανα θεσμικό τομέα σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ 95) και σε εκτός ισολογισμού υποχρεώσεις. Είναι σαφές από τη νομολογία που εκτέθηκε πιο πάνω ότι διάταγμα για να ακουστεί προδικαστικό νομικό σημείο πρέπει να εκδίδεται μόνο σε σχέση με ζητήματα για τα οποία κατά την ακρόαση δεν θα έλθουν στην επιφάνεια περισσότερα γεγονότα ή δεν θα ριχθεί περισσότερο φως στα γεγονότα. Κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει τέτοια αντιδικία επί των γεγονότων τα οποία δεν επιτρέπουν ασφαλή κρίση επί του εγειρόμενου νομικού σημείου. Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να ριχθεί περισσότερο φως τόσο όσον αφορά στα γεγονότα αλλά και στην ερμηνεία των πιο πάνω προνοιών κατά το στάδιο της ακρόασης. Στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958, στη σελίδα 571 κάτω από τον τίτλο "Application for Hearing before Trial" αναφέρονται τα εξής: "The order should not be made in respect of matters which by reason of the obscurity either of the facts or the law ought to be decided at the trial; only in respect of matters on which no further light would be thrown at the trial." Επαναλαμβάνω ότι η υπό κρίση Αίτηση δεν συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση που πιθανόν να έθετε κάποιο υπόβαθρο για να αποφασιστεί το προδικαστικό νομικό σημείο. Προσθέτω στα πιο πάνω και το γεγονός ότι η υπο κρίση Αίτηση υποβλήθηκε από τους Ενάγοντες. Έστω και αν υπήρχε το πραγματικό υπόβαθρο για τους σκοπούς της παρούσας Αίτησης, εντούτοις εν όψει της άρνησης των ισχυρισμών που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης, οι Ενάγοντες κατά την δίκη θα πρέπει να προσκομίσουν μαρτυρία για να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που τους βαρύνει. Επομένως έστω και εάν η Αίτηση θα είχε την κατάληξη που οι Ενάγοντες - Αιτητές επιδιώκουν με αυτή, η απόφαση υπέρ τους δεν επιλύει ολόκληρη την αγωγή αλλά αυτή εν πάση περιπτώσει θα οδηγηθεί σε πλήρη ακρόαση με μόνο αποφασισμένο θέμα το νομικό σημείο της παραγράφου 2 της υπεράσπισης. Στην υπόθεση Charis E. Georghallides ν. Andreas Constantinides
(1961)C.L.R 95 (αν και δεν αφορούσε αίτημα με βάση την Δ.27) το Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου ανέφερε ότι το Δικαστήριο δεν αποφασίζει ακαδημαϊκά νομικά σημεία αλλά νομικά σημεία που άπτονται συγκεκριμένων γεγονότων και υποστηρίζουν έτσι τα αγώγιμα δικαιώματα ενός εκ των διαδίκων. Εν όψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η περίπτωση δεν είναι κατάλληλη για εκδίκαση προδικαστικού νομικού σημείου. Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται. Ένεκα του ότι οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση δεν προέβαλαν οποιαδήποτε Ένσταση στην Αίτηση κρίνω ότι η κάθε πλευρά πρέπει να επωμιστεί τα έξοδα της. [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο