← Κύπρος

A&P (ANDREOU & PARASKEVAIDES) ENTERPRISES PUBLIC COMPANY LTD ν. P.J.C. RESTAURANTS LTD (H.E. 165558), Αρ. Αγωγής 5598/13, 3/3/2015

A&P (ANDREOU & PARASKEVAIDES) ENTERPRISES PUBLIC COMPANY LTD ν. P.J.C. RESTAURANTS LTD (H.E. 165558), Αρ. Αγωγής 5598/13, 3/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A80 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5598/13 A&P (ANDREOU & PARASKEVAIDES) ENTERPRISES PUBLIC COMPANY LTD Εναγόντων και P.J.C. RESTAURANTS LTD (H.E. 165558) Εναγομένων Ημερομηνία: 3.3.2015 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες꞉ κ. Πάρις Σπανός, για Μάρκος Π. Σπανός & Σία. Για τους Εναγόμενους꞉ κα Γιώτα Ζαχαρία, για Αγγελίδης, Ιωαννίδης, Λεωνίδου Δ.Ε.Π.Ε. ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση, ημερ. 19.6.2014, οι Ενάγοντες στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, αξιώνουν την έκδοση Συνοπτικής Απόφασης υπέρ τους και εναντίον των Εναγομένων ως η Έκθεση Απαίτησης, ήτοι για το ποσό των €85.615,60, πλέον δικηγορικά έξοδα, πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων και έξοδα επίδοσης, καθ' ότι οι Εναγόμενοι στερούνται Υπεράσπισης. Η αίτηση στηρίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 Θ.1, 2, 3, 4, 7, 8 και 9, Δ.48 θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, στην πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στις γενικές αρχές του Νόμου και της Νομολογίας. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη σε αυτήν ένορκη δήλωση της κας. Ειρήνης Ξενοφώντος εκ Λευκωσίας, ημερ. 19/6/

  1. Η κα Ξενοφώντος δηλώνει ενόρκως ότι είναι υπάλληλος των Εναγόντων, ότι εργάζεται στο τμήμα πιστωτικού ελέγχου (credit control) στο Λογιστήριο των Εναγόντων, και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Ενάγοντες να προβεί στην Ένορκη Δήλωση (στο εξής «η Ε/Υ») προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης για συνοπτική απόφαση. Όσον αφορά το πεδίον γνώσης της περί των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, η πιο πάνω ενόρκως δηλούσα δηλώνει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα, καθ' ότι αυτή χειριζόταν προσωπικά τον λογαριασμό των Εναγομένων. Προβαίνει στην Ε/Δ εξ' όσων κάλλιον προσωπικά γνωρίζει, καθώς και στηριζόμενη στα έγγραφα τα οποία έχει στην κατοχή και φύλαξή της, εκ της πιο πάνω αναφερόμενης θέσεως της, και εξ όσων πληροφορείται από το Τμήμα Πωλήσεων των Εναγόντων, αλλά και βάσει νομικής συμβουλής που έχει λάβει από τους δικηγόρους των Εναγόντων. Με την Ε/Δ της, η κα Ξενοφώντος επιβεβαιώνει και υιοθετεί ως ορθή την απαίτηση των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων όπως αυτή εκτίθεται στην ειδική οπισθογράφηση του Κλητηρίου Εντάλματος στην ως άνω αγωγή. Επισυνάπτει, δε, αντίγραφο του Κλητηρίου ως Τεκμήριο 1 της Ε/Δ της. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η εν λόγω απαίτηση των Εναγόντων αναλύονται από την κα Ξενοφόντως ως εξής꞉ Οι Ενάγοντες είναι δημόσια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και έχει το εγγεγραμμένο γραφείο της στη Λευκωσία. Οι Ενάγοντες ασχολούνται με την εμπορία και πώληση αναψυκτικών, χυμών, νερού, ροφημάτων και άλλων συναφών ειδών. Μεταξύ των ποτών που οι Ενάγοντες εμπορεύονται, πωλούν και διανέμουν είναι τα αναψυκτικά PEPSI, 7UP και ΗΒΗ, οι χυμοί ΗΒΗ, το νερό ΖΑΓΟΡΙ, το τσάι LIPTON και άλλα. Οι Εναγόμενοι, είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και έχει το εγγεγραμμένο γραφείο της στη Λευκωσία. Κατά πάντα ουσιώδη για σκοπούς της παρούσας αγωγής χρόνο οι Εναγόμενοι ασχολούντο με τη λειτουργία και διαχείριση πιτσαριών ή και εστιατορίων ετοιμασίας έτοιμου φαγητού και διατηρούσαν εστιατόρια υπό την επωνυμία «PAPA JOHN'S PIZZA» στη Λευκωσία, Λεμεσό, Λάρνακα και Πάφο και ήταν πελάτες και οφειλέτες των Εναγόντων. Η συνεργασία μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων, άρχισε τον Μάιο του 2012 και συνεχίστηκε μέχρι τον Ιανουάριο του
  2. Οι Ενάγοντες σύμφωνα με οδηγίες και παραγγελία των Εναγομένων, πωλούσαν στους Εναγόμενους και οι Εναγόμενοι, αγόραζαν από τους Ενάγοντες διάφορα είδη αναψυκτικών, χυμών, νερού και άλλων ροφημάτων σε συμφωνημένες τιμές («στο εξής τα εμπορεύματα»). Με τη λήψη κάθε παραγγελίας που υπέβαλλαν οι Εναγόμενοι, η κα Ξενοφώντος εξέδιδε προσωπικά σχετικό τιμολόγιο, το οποίο περιλάμβανε όλα τα εμπορεύματα που παρήγγειλαν οι Εναγόμενοι. Εξ όσων γνωρίζει η κα Ξενοφώντος από τους πωλητές των Εναγόντων, με την παράδοση των εμπορευμάτων παρεδίδοντο στους Εναγόμενους τα σχετικά τιμολόγια για τα παραγγελθέντα και πωληθέντα εμπορεύματα, τα οποία τιμολόγια υπογράφονταν από τους υπαλλήλους των Εναγομένων που παρελάμβαναν τα εμπορεύματα. Οι Εναγόμενοι κρατούσαν το πρωτότυπο των τιμολογίων και οι Ενάγοντες το διπλότυπο. Σε περιπτώσεις επιστροφών εμπορευμάτων, η κα Ξενοφώντος εξέδιδε πιστωτικά τιμολόγια, τα οποία αυτή παρέδιδε ή απέστελλε στους Εναγόμενους και τα οποία οι υπάλληλοι των Εναγομένων παραλάμβαναν και υπέγραφαν. Οι Ενάγοντες διατηρούσαν σχετικό εμπορικό λογαριασμό, στον οποίον οι Εναγόμενοι χρεώνοντο με την αξία των εμπορευμάτων τα οποία αγόραζαν και παραλάμβαναν και πιστώνονταν με τις πληρωμές που τυχόν έκαναν και με την αξία των οποιωνδήποτε εμπορευμάτων που τυχόν να επέστρεφαν ή με οιαδήποτε άλλα ποσά εις τα οποία τυχόν να εδικαιούντο. Η κα Ξενοφώντος ήταν προσωπικά υπεύθυνη για την τήρηση και διαχείριση του εν λόγω λογαριασμού. Επίσης, κατά το τέλος κάθε μήνα η κα Ξενοφώντος ετοίμαζε και έστελλε προσωπικά στους Εναγόμενους αντίγραφο της σχετικής κατάστασης λογαριασμού, στο οποίο φαινόταν το εκάστοτε υπόλοιπο το οποίο όφειλαν οι Εναγόμενοι στους Ενάγοντες. Κατά την 21.1.13 ο εν λόγω λογαριασμός έδειχνε υπόλοιπο εις πίστην των Εναγόντων εκ €85.615,
  3. Αντίγραφο της εν λόγω κατάστασης λογαριασμού, υπογραμμένο προσωπικά από την κα Ξενοφώντος, επισυνάπτεται στην παρούσα και σημειώνεται ως Τεκμήριο
  4. Αντίγραφα όλων των εγγράφων, πλην δύο τιμολογίων τα οποία οι Ενάγοντες απώλεσαν, τα οποία εκδόθηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της συνεργασίας μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων και, που δικαιολογούν το πιο πάνω αναφερόμενο ποσό των €85.615,60 και βάσει των οποίων έχει καταρτιστεί το Τεκμήριο 2 της παρούσας, επισυνάπτονται ως δέσμη στην Ε/Δ της κας Ξενοφώντος και σημειώνονται ως Τεκμήριο
  5. Τα τιμολόγια που δεν επισυνάπτονται στο Τεκμήριο 3 είναι το τιμολόγιο υπ' αρ. 11200183, ημερ.18.6.12, για το ποσό των €423,45 και το υπ' αρ. 11201141, ημερ. 21.6.12 για το ποσό των €795,
  6. Δεν κατέστη δυνατό να βρεθούν μέχρι την ημερομηνία που ορκίσθηκε η κα Ξενοφώντος την Ε/Δ της, γι' αυτό και δεν επισυνάπτονται υπό το Τεκμήριο
  7. Εξ' όσων γνωρίζει και πιστεύει η κα Ξενοφώντος, οι Εναγόμενοι ουδέποτε παραπονέθηκαν για τα εμπορεύματα ή για την οποιαδήποτε πώληση ή συναλλαγή, και ουδέποτε αμφισβήτησαν το οποιοδήποτε τιμολόγιο ή τις καταστάσεις λογαριασμού. Οι μόνες πιστώσεις στον εν λόγω λογαριασμό αφορούν πιστωτικά τιμολόγια, τα οποία σχετίζονται με επιστροφές εμπορευμάτων τις οποίες αποδέχθηκαν τόσο οι Ενάγοντες όσο και οι Εναγόμενοι. Οι Εναγόμενοι αρνήθηκαν να καταβάλουν στους Ενάγοντες το ως άνω αναφερόμενο οφειλόμενο ποσό των €85.615,60, παρά το ότι οι Ενάγοντες τους κάλεσαν πολλές φορές και προφορικά αλλά και γραπτώς όπως το πράξουν. Ειδικότερα, οι Ενάγοντες κάλεσαν τους Εναγόμενους να εξοφλήσουν την ως άνω αναφερόμενη οφειλή και δι' επιστολής των δικηγόρων τους, ημερ. 10.7.
  8. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής ημερ. 10.7.2013, η οποία εστάλη κατόπιν οδηγιών της κας Ξενοφώντος, επισυνάπτεται στην Ε/Δ της και σημειώνεται ως Τεκμήριο
  9. Επιστολή με παρόμοιο περιεχόμενο εστάλη από τους Ενάγοντες στους Εναγόμενους και κατά την 25.2.
  10. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής επισυνάπτεται στην Ε/Δ της κας Ξενοφώντος και σημειώνεται ως Τεκμήριο
  11. Οι Εναγόμενοι ουδέποτε απάντησαν στις εν λόγω επιστολές. Οι Εναγόμενοι εξακολουθούν να οφείλουν στους Ενάγοντες το συνολικό ποσό των €85.615,60, ως η επισυναπτόμενη κατάσταση λογαριασμού. Η αίτηση για συνοπτική απόφαση καταχωρήθηκε, όπως επεξηγεί η κα Ξενοφώντος, βάσει νομικής συμβουλής που οι Ενάγοντες έλαβαν από τους δικηγόρους τους, περί του ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν καμία υπεράσπιση στην ως άνω αγωγή και έχουν καταχωρήσει εμφάνιση για να κερδίσουν χρόνο και να καθυστερήσουν την έκδοση απόφασης εναντίον τους. Τυχόν παροχή άδειας από το Δικαστήριο τους Εναγόμενους για καταχώριση υπεράσπισης, είναι η εισήγηση των συνηγόρων των Εναγόντων ότι απλώς θα έχει ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση της διαδικασίας. Γι' αυτό και οι Ενάγοντες αιτούνται την έκδοση συνοπτικής απόφασης ως η Έκθεση Απαίτησης. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν στις 17.10.2014 Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην αίτηση των Εναγόντων. Η ένστασή τους βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, Δ.18 θ.θ. 1-6, 9, Δ.39 θ.θ. 1-21, Δ.48 θ.θ. 1-13, Δ.64, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και στη γενική πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
  12. Οι Εναγόμενοι έχουν καλή υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή.
  13. Οι Εναγόμενοι αμφισβητούν το ύψος του ποσού της απαίτησης που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης και στην Αίτηση των Εναγόντων.
  14. Η Αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών είναι παράτυπη και/ή προβληματική και/ή πρόωρη και/ή αντικανονική καθότι η απαίτηση και/ή το ισχυριζόμενο χρέος δεν είναι εκκαθαρισμένη και/ή δεν είναι αναγνωρίσιμο.
  15. Η Αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών είναι παράτυπη και/ή προβληματική και/ή αντικανονική καθ' όσον στο ισχυριζόμενο οφειλόμενο υπόλοιπο περιέχονται παράνομες μη συμφωνηθέντες και/ή εκ των υστέρων χρεώσεις.
  16. Η Αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών είναι παράτυπη και/ή προβληματική και/ή αντικανονική και/ή καταχρηστική καθότι, η οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των διαδίκων, μόνο σε διαδικασία αγωγής μπορεί να επιλυθεί.
  17. Η Αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών είναι παράτυπη και/ή προβληματική και/ή αντικανονική και/ή καταχρηστική αφού με την παρούσα Αίτηση επιδιώκεται να στερήσουν το αναφαίρετο δικαίωμα των Εναγομένων/Καθ'ων η Αίτηση να ακουστούν και να εκθέσουν τις απόψεις τους επί των επίδικων θεμάτων.
  18. Η Αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών είναι καταχρηστική της δικαστικής διαδικασίας και/ή αδικαιολόγητη και/ή εκδικητική. Οι Εναγόμενοι/Καθ'ων η Αίτηση έχουν καλή υπεράσπιση και προτίθενται να ασκήσουν το αναφαίρετο δικαίωμά τους, προβάλλοντας την Υπεράσπισή τους ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου.
  19. Η Αίτηση αποτελεί προσπάθεια πίεσης στους Εναγομένους/Καθ' ων η Αίτηση για να καταβάλουν τα ισχυριζόμενα οφειλόμενα ποσά, χωρίς να δοθεί το δικαίωμα να ακουστουν ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου.
  20. Οι Ενάγοντες και/ή η Ενόρκως Δηλούσα δεν αναφέρουν στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης όλα τα ουσιώδη και/ή σχετικά γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση.
  21. Η Αίτηση και η Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει δεν ικανοποιούν τις προϋποθέσεις για την έκδοση συνοπτικής απόφασης. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση των Εναγομένων εκτίθενται σε Ένορκη Δήλωση («Ε/Δ»), ημερ. 17.10.2014, του κ. Παντελή Κωνσταντίνου, ο οποίος, ως ενόρκως δηλώνει, είναι Διευθυντής των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση και ισχυρίζεται ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα αγωγή και την επίδικη αίτηση, καθώς επίσης ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Εναγόμενους να προβεί στην Ε/Δ και να αναφέρει τα ορθά και αληθή γεγονότα της υπόθεσης ως εκτίθενται πιο κάτω꞉ · Ο κ. Κωνσταντίνου αρνείται ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν υπεράσπιση στην παρούσα υπόθεση. Υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης που παρατίθενται στην Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης, ημερ. 17.10.
  22. · Πλην του ποσού των €27.000, ο κ. Κωνσταντίνου δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό των €58.615,60 που προκύπτει μέσα από τα τιμολόγια των Εναγόντων/Αιτητών και περαιτέρω δηλώνει ότι, αφενός, αυτός ουδέποτε συμφώνησε με τα τιμολόγια αυτά και, αφετέρου, ότι το ποσό των €58.615,60 αντιστοιχεί σε μη συμφωνηθείσες χρεώσεις. · Ειδικότερα, είναι η θέση του κ. Κωνσταντίνου ότι, όπως αυτός ειλικρινά γνωρίζει, το ποσό των €58.615,60 αφορά εμπορεύματα που παραδόθηκαν από τους Ενάγοντες προς τους Εναγομένους για σκοπούς διαφήμισης/προώθησης (promotion) και ισχυροποίησης του brand των προϊόντων των Εναγόντων και ως εκ τούτου οι Εναγόμενοι δεν οφείλουν στους Ενάγοντες το ποσό των €58,615,
  23. · Ειδικότερα, ο κ. Κωνσταντίνου ισχυρίζεται ότι τον Μάιο του 2012 αξιωματούχος αντιπρόσωπος των Εναγόντων συμφώνησε προφορικά με αντιπρόσωπο των Εναγομένων όπως οι Ενάγοντες παραδώσουν εμπορεύματα/αναψυχκτικά τύπου Pepsi 2Lt, Diet Pepsi 2Lt, Pepsi Max2Lt, 7upLt Diet 7up Lt, ΗΒΗ ORANGE 2Lt, στους Εναγόμενους με αντάλλαγμα την προώθηση (promotion) των εν λόγω προϊόντων μέσω της πιτσαρίας/εστιατορίου που διατηρούν υπό την ονομασία «ΡΑΡΑ JOHN'S ΡΙΖΖΑ». · Συγκεκριμένα, είναι η θέση του κ. Κωνσταντίνου ότι οι Εναγόμενοι θα διαφήμιζαν και θα προωθούσαν τα αναψυκτικά των Εναγόντων μέσω της επίδειξης των προϊόντων στα διαφημιστικά έντυπα της πιτσαρίας των Εναγομένων υπό την ονομασία «ΡΑΡΑ JOHN'S ΡΙΖΖΑ», καθώς επίσης και μέσω της δωρεάν προσφοράς των εν λόγω προϊόντων στους καταναλωτές με την αγορά συγκεκριμένου φαγητού από την πιτσαρία των Εναγομένων υπό την ονομασία «ΡΑΡΑ JOHN'S ΡΙΖΖΑ». Για παράδειγμα, ο καταναλωτής που θα παρήγγελνε μια large pizza θα μπορούσε να παραγγείλει ακόμη μία πληρώνοντας €3,00 και θα έπαιρνε δώρο 2Lt PEPSI. · Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ του κ. Κωνσταντίνου το διαφημιστικό έντυπο του εστιατορίου/πιτσαρίας των Εναγομένων υπό την ονομασία «ΡΑΡΑ JOHN'S ΡΙΖΖΑ», του οποίου οι προσφορές ίσχυαν μέχρι τις 31/07/2012 και ως Τεκμήριο 2 το διαφημιστικό έντυπο του εστιατορίου/πιτσαρίας των Εναγομένων υπό την ονομασία «ΡΑΡΑ JOHN'S ΡΙΖΖΑ», του οποίου οι προσφορές ίσχυαν μέχρι τις 30/09/
  24. Στο σημείο αυτό οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι η δωρεάν προσφορά των προϊόντων των Εναγόντων δεν αφορούσε μόνο τα αναψυκτικά 2Lt PEPSI αλλά και Diet Pepsi 2Lt, Pepsi Max2Lt, 7upLt Diet 7up Lt, ΗΒΗ ORANGE 2Lt. · Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός του κ. Κωνσταντίνου ότι ήταν ρητός και εξυπακουόμενος όρος ότι η μεταξύ των Εναγόντων - Εναγομένων συμφωνία προώθησης (promotion) των εν λόγω προϊόντων θα ίσχυε για την περίοδο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012 (Euro 2012), εξού και η αναγραφή στο Τεκμήριο 1 της φράσης «GO FOR THE GOAL», καθώς επίσης και για την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012 εξού και η αναγραφή στο Τεκμήριο 2 της φράσης «GO FOR THE GOLD». · Είναι η θέση των Εναγομένων ότι στην ουσία η προαναφερόμενη συμφωνία έγινε με σκοπό την αύξηση των πωλήσεων των Εναγόντων και την ισχυροποίηση του brand των προϊόντων και την τοποθέτηση τους στην κορυφή της λίστας επιλογής των καταναλωτών που διαμένουν στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε καμία περίπτωση οι Εναγόμενοι δεν θα προέβαιναν στη δωρεάν διάθεση 53,948 2Lt εμπορευμάτων, αφού δεν θα την συνέφερε οικονομικά. · Ο κ. Κωνσταντίνου δηλώνει ενόρκως ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί του περί της συμφωνίας προώθησης (promotion) των προϊόντων των Εναγόντων ενισχύεται και από την ηλεκτρονική αλληλογραφία που είχαν οι Εναγόμενοι την περίοδο 3/07/2012 έως 13/07/2012 με τον κ. Alex Serdaris, υπεύθυνο εφοδιαστικής αλυσίδας (supply chain manager) στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου σε ερώτηση του αν οι Εναγόμενοι έχουν συμβόλαιο με την Coca Cola ή Pepsi για συγκεκριμένη περίοδο και αν υπάρχουν κίνητρα ή κονδύλια για μάρκετινγκ κτλ, ο κ. Μάριος Ζαττάς απάντησε εκ μέρους των Εναγομένων ότι άρχισε συνεργασία με την «PEPSI» και αναφορικά με το ερώτημα για κίνητρα και μαρκεντινγ λαμβάνουν βοήθεια στο τελευταίο τους μενού. Η ηλεκτρονική αλληλογραφία για την περίοδο 3/07/2012 έως 13/07/2012 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 στην Ε/Δ του κ. Κωνσταντίνου. Ως Τεκμήριο 4 επισυνάπτεται στην ίδια Ε/Δ αντίγραφο της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας ημερομηνίας 1/08/2012 μεταξύ του αντιπροσώπου της «ΡΑΡΑ JOHN'S ΡΙΖΖΑ» στο Ηνωμένο Βασίλειο και των Εναγομένων, στο οποίο επισυνάπτεται έγγραφο/πίνακας υπό την ονομασία «2012 MEDIA AND PROMOTIONAL FLOWCHART SUMMARY» ο οποίος είναι συμπληρωμένος μέχρι και τον Αύγουστο του
  25. Ο εν λόγω πίνακας επιβεβαιώνει τις προαναφερόμενες προσφορές του εστιατορίου/πιτσαρίας της Εναγομένης υπό την ονομασία «ΡΑΡΑ JOHN'S ΡΙΖΖΑ» για τους μήνες Μάιο μέχρι Αύγουστο. · Περαιτέρω, είναι ο ισχυρισμός του κ. Κωνσταντίνου, ότι ήταν ρητός και εξυπακουόμενος όρος της μεταξύ των Εναγόντων - Εναγομένων προφορικής συμφωνίας ότι τα επίδικα τιμολόγια θα υπογράφοντο από τους υπάλληλους των καταστημάτων των Εναγομένων για σκοπούς ελέγχου και μόνο της παραλαβής της παραγγελίας των εμπορευμάτων και ότι οι Εναγόμενοι θα αναγνώριζαν την οφειλή και θα αναλάμβαναν την υποχρέωση πληρωμής μόνο των εμπορευμάτων των οποίων δεν θα διετίθεντο δωρεάν με την αγορά πίτσας. · Ο κ. Κωνσταντίνου αρνείται και απορρίπτει ότι οι Εναγόμενοι έλαβαν τις ισχυριζόμενες επιστολές των Εναγόντων με τις οποίες απαιτείται η εξόφληση του ποσού της απαίτησης ως η Έκθεση Απαίτησης. Ο κ. Κωνσταντίνου δηλώνει, βάσει νομικής συμβουλής από τους δικηγόρους των Εναγομένων, ότι όλα τα πιο πάνω αποτελούν ουσιώδη γεγονότα, τα οποία οι Ενάγοντες δεν ανέφεραν στην αίτησή τους για συνοπτική απόφαση ή/και στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Υπό το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης των Εναγομένων, όπως το εκθέτει πιο πάνω ο κ. Κωνσταντίνου, αυτός εισηγείται προς το Δικαστήριο, ότι οι Εναγόμενοι θα πρέπει να τύχουν δικαιώματος καταχώρησης υπεράσπισης και εκδίκασης της αγωγής που εκκρεμεί εναντίον τους, καθ΄ότι εγείρονται σοβαρά ζητήματα προς εκδίκαση. Ζητεί την απόρριψη της αίτησης για συνοπτική απόφαση. Ολοκληρώθηκε η ακρόαση της αίτησης για συνοπτική απόφαση στη βάση των προεκτεθέντων εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, χωρίς να υπάρξει αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ή για αντεξέταση οποιουδήποτε εκ των ομνυόντων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι προϋποθέσεις για την έκδοση απόφασης με συνοπτική διαδικασία καθορίζονται στη Δ.18 θ.
  26. Συγκεκριμένα, η Δ.18 έχει ως ακολούθως: «Όπου ο Εναγόμενος εμφανίζεται σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο σύμφωνα με την Διάταξη 2 Κανονισμός 6, ο Ενάγων μπορεί σε ένορκη δήλωση που θα κάμει ο ίδιος ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί και να πιστοποιήσει τα γεγονότα και να βεβαιώσει την αιτία της αγωγής και το ποσό που απαιτείται και να αναφέρει ότι από ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή να αποταθεί για απόφαση για το ποσό που απαιτείται μαζί με τόκο (αν υπάρχει) ή για ανάκτηση γης με ή χωρίς ενοίκιο ή για παράδοση ορισμένου κινητού πράγματος, ανάλογα με την περίπτωση και τα έξοδα και μπορεί να δοθεί απόφαση υπέρ του Ενάγοντα, εκτός εάν ο Εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θα είναι ουσιώδη για να του δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης.». Σε πρόσφατη απόφασή του, ημερομηνίας 4.9.2013, στην Πολιτική Έφεση αρ. 27/2010, Sensus Gymnasium Ltd, κ.α. ν Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, το Ανώτατο Δικαστήριο υπενθύμισε τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται σε αιτήσεις για έκδοση συνοπτικής απόφασης δυνάμει της πιο πάνω Δ.18, θ.
  27. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμαː «Σκοπός της διαδικασίας αυτής είναι η έκδοση γρήγορα απόφασης, εκεί όπου τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του ενάγοντα είναι καθαρή και δεν χρειάζεται η διεξαγωγή κανονικής δίκης και παράλληλα δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή, όμως, η διαδικασία αυτή αποστερεί, ουσιαστικά, από τον Εναγόμενο το δικαίωμα να υπερασπίσει την υπόθεσή του σε κανονική δίκη, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται πολύ προσεκτικά, αραιά, και με βάση ορισμένα κριτήρια (βλ. Robert v Plant [1895] 1 Q.B. 597, The Annual Practice 1970 σελ. 126, Κυπριανίδης ν Ιωάννου

(1966)1 ΑΑΔ 265, Spyros Stavrinides v Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 CLR 130, Hermes Insurance Co. Ltd v Joulios Theodorides
(1983)1 CLR 333, Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Limited v Abdul Aziz Tlais
(1991)1 AAD 239, Αθηνούλλα Δημητρίου ν Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1997)1(Β) ΑΑΔ 782, Rck Sports v Persona Advertising Ltd
(1996)1 AAD 1074, Subotic v Στυλιανίδη
(1998)1 ΑΑΔ 22, Ευάγγελος Λαζάρου και άλλος ν Γιάννη Π. Μακεδόνα
(1999)1 ΑΑΔ 817 και πιο πρόσφατα Παναγιώτης Ζερβός ν Environvestment & Finance Ltd
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1968, Sigma Radio TV Ltd v Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 ΑΑΔ 408, Νεάρχου κ.α. ν Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2005)1 ΑΑΔ 818). Τα κριτήρια που θα πρέπει, σύμφωνα με τη Δ.18, θ.1(α), να πληρούνται είναι τα ακόλουθαː
  1. Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο,
  2. Ο Εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση, και
  3. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα ως και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνεται ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο Ενάγοντας είναι νομικό πρόσωπο, τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο πρόσωπο που εργοδοτεί, το οποίο όμως, να μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει τη βάση της αγωγής και το αξιούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι από πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει (βλ. Spyros Stavrinides, σελ. 136 - 138 και Αθηνούλας Δημητρίου σελ. 790 - 794, ανωτέρω). Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο που πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης (βλ. CYEMS CO. LTD v Central Co-Operative Industries Co. Ltd
(1982)1 CLR 897 και Hermes Insurance Co. Ltd, ανωτέρω). Ο εναγόμενος μπορεί να πράξει τούτο είτε με ένορκη δήλωση είτε, με άδεια του Δικαστηρίου, με προφορική μαρτυρία (βλ. Δ.18, θ.3(α)).». Έχει υποδειχθεί στη N.V. Caterchef Ltd v. P.C.P. Electronics Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 1912 και έχει επιβεβαιωθεί εκ νέου στην υπόθεση Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 Α.Α.Δ. 408, και πιο πρόσφατα στην απόφαση ημερ. 14.11.2011 στην Πολιτική Έφεση 322/2008, J& M Loizides Agencies Ltd κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ότι το δικαίωμα υπεράσπισης χωρίς όρους δεν ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση, διαφορετικά θα ήταν εύκολο σε σχεδόν κάθε περίπτωση να εξασφαλίζεται άδεια με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς με αποτέλεσμα την αχρήστευση του. Το τι αναμένεται από έναν εναγόμενο όταν αντιμετωπίζει αίτηση για συνοπτική απόφαση έχει διαχρονικά επιβεβαιωθεί από τη φράση «condescend upon particulars». Στο Annual Practice 1970 σελ. 127, παρ. 14/3-4/4, αναφέρονται τα εξής: «The defendant´s affidavit must "condescend upon particulars", and should, as far as possible, deal specifically with the plaintiff´s claim and affidavit, and state clearly and concisely what the defence is, and what facts are relied on as supporting it. It should also state whether the defence goes to the whole or part of the claim, and in the latter case it should specify the part. A mere general denial that the defendant is indebted will not suffice (Wallingford v. Mutual Society
(1880), 5 App. Cas., per Lord Blackburn, at p. 704: Re General Rail, Syndicate, Whitsley´s Case,
(1900)1 Ch., per Lindley, M.R., at p. 369; Anon.,
(1875)W.N. 249, per Quain, J., at p. 250), unless the grounds on which the defendant relies as showing that he is not indebted are stated (ibid.)......................................................................................................... If the defence relied on is fraud the affidavit should state the particulars of the fraud (Wellingford v. Mutual Society
(1880), 5 App. Cas. 685). A mere vague general allegation of fraud is useless (ibid). Similarly, if a legal objection is raised, the facts and the point of law arising thereon must be clearly stated. Indeed, in all cases, sufficient facts and particulars must be given to show that there is a bona fide defence.». Το Δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει εάν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο θέμα. Στο στάδιο αυτό δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης (βλ. Μαρία Γεώργαινα Λευκίδου ν Άριστου Καναουρίδη, Πολ. Έφ.10015, αποφαση ημερ. 26/4/99). Υπεράσπιση που είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστά συζητήσιμη ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας. (βλ. Ανδρέας Ιωάννου και Το Σκάφος «Veronika» Αγωγή Ναυτοδικείου 6302, απόφαση ημερ. 16/4/03, K.C.P. Commission Agents & Importers LTd v Ανδρέα Μιχαήλ
(1993)1 ΑΑΔ 415). ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΥΠΟΘΕΣΗ Κατ' αρχάς, από το περιεχόμενο του ενώπιον μου φακέλου της υπόθεσης, αλλά και του Τεκμηρίου 1 που επισυνάπτεται στην Ε/Δ της κας Ξενοφόντως ανωτέρω, διαπιστώνω ότι, πρώτον, το κλητήριο ένταλμα είναι όντως ειδικά οπισθογραφημένο και, δεύτερον, ότι και οι Εναγόμενοι - Καθ'ων η αίτηση έχουν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης στις 27.9.2013. Εξετάζω στη συνέχεια κατά πόσον πληρούται η τρίτη προϋπόθεση της Δ.18, θ.1(α), ήτοι κατά πόσον η Ε/Δ που υποστηρίζει την αίτηση γίνεται από πρόσωπο που έχει θετική γνώση για τα γεγονότα της υπόθεσης. Το ζήτημα της καταλληλότητας της ομνύουσας, κας. Ειρήνης Ξενοφώντος είναι ζήτημα που αποφασίζεται με γνώμονα τη Δ.18 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη βάση του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του προσώπου αυτού. Ανατρέχοντας στο λεκτικό που χρησιμοποιεί η ομνύουσα, διαπιστώνω ότι ρητά αναφέρει ότι αυτή είναι στην υπηρεσία των Εναγόντων, έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης, καθώς και ότι έχει την αναγκαία εξουσιοδότηση για να προβεί στην ένορκο δήλωση (βλ. τις παρα. 1 και 2 της Ε/Δ της). Με δεδομένο ότι οι Ενάγοντες αποτελούν νομικό πρόσωπο, είναι λογικό και αποδεκτό η ένορκη δήλωση να γίνεται από φυσικό πρόσωπο που στην υπηρεσία τους εφόσον τελεί υπό την εξουσιοδότησή τους (βλ., μεταξύ άλλων, την Spyros Stavrinides v Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 CLR 130, σελ. 136 - 138, καθώς και την προμνησθείσα απόφαση Αθηνούλας Δημητρίου ν Τράπεζας Κύπρου
(1997)1Β Α.Α.Δ. 782, 790, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι: «Στην κρινόμενη περίπτωση η ενάγουσα είναι εταιρεία. Δεν μπορεί να ορκισθεί. Κάποιος πρέπει να ορκισθεί στη θέση της. Σύμφωνα, όμως, με ρητή επιταγή του πιο πάνω θεσμού πρέπει να είναι πρόσωπο που είναι σε θέση να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα.». Ως προς το πότε ένα πρόσωπο έχει θετική γνώση των γεγονότων, δόθηκαν οι εξής κατευθυντήριες γραμμές στην προμνησθείσα απόφαση Αθηνούλας Δημητρίου꞉ «[...] το ζήτημα κατά πόσο ένα πρόσωπο είναι σε θέση να ορκισθεί θετικά με τα γεγονότα εντός της έννοιας της Δ.18 Θ.1 πρέπει να κρίνεται με βάση τα γεγονότα και περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης και σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης. Η φύση της αξίωσης διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο». Στην παρούσα υπόθεση, υπενθυμίζω ότι η απαίτηση των Εναγόντων ως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης που είναι οπισθογραφημένη επί του Κλητηρίου (Τεκμήριο 1) είναι για꞉ «Α. €85.615,00 οφειλόμενο υπό των Εναγομένων δυνάμει τιμολογίων και/ή επιταγών και/ή χρεωστικού λογαριασμού και/ή κατάστασης λογαριασμού και/ή εγγράφου αναγνώρισης χρέους και/ή ως οφειλόμενο υπόλοιπο δια πώληση και παράδοση εμπορευμάτων σύμφωνα με τις οδηγίες και/ή τη παρακλήσει των Εναγομένων και/ή ως αποζημίωση για παράβαση συμφωνίας και/ή ως χρέος και/ή άλλως πως.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Η ενόρκως δηλούσα, κα Ξενοφόντως, επεξηγεί με ποιον τρόπο απέκτησε προσωπική γνώση των γεγονότων και λέγει συναφώς ότι αυτή χειριζόταν προσωπικά τον λογαριασμό των Εναγομένων ως εργαζόμενη στο Τμήμα Πιστωτικού Ελέγχου (credit control) στο Λογιστήριο των Εναγόντων. Έχει στην κατοχή και φύλαξή της τα έγγραφα στα οποία στηρίζεται η απαίτηση των Εναγόντων και ειδικότερα τα τιμολόγια (βλ. το Τεκμήριο 2 που επισυνάπτεται στην Ε/Δ της), στη βάση των οποίων εγείρεται η απαίτηση στην παρούσα αγωγή. Η ίδια η ενόρκως δηλούσα εξέδιδε, ως ο ισχυρισμός της, τα εν λόγω τιμολόγια (βλ. την παρα. 8 της Ε/Δ της) ή/και τυχόν πιστωτικά τιμολόγια σε περίπτωση επιστροφής εμπορευμάτων (βλ. την παρα.9 της Ε/Δ της) και είναι αυτή η ίδια που ετοίμασε και υπέγραψε την κατάσταση λογαριασμού (βλ. την παρα. 11 της Ε/Δ της), στην οποία επίσης στηρίζεται η εγερθείσα απαίτηση. Δεδομένων των πιο πάνω λεπτομερειών ως προς το καθεστώς υπό το οποίο η ομνύουσα αναμείχθηκε στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ως η εκδοχή των Εναγόνων, είμαι ικανοποιημένη ότι πληρούται η έννοια της «θετικής γνώσης». Αξίζει εδώ να επισημάνω ότι, στην περίπτωση νομικών προσώπων, ο όρος «θετική γνώση» τυγχάνει λογικής ερμηνείας και όχι αυστηρής σε βαθμό που να δημιουργεί πρακτικές δυσκολίες και παράλογα αποτελέσματα (βλ. Marketrends v. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου
(2006)1Α Α.Α.Δ. 223). Στην Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Obschondi Banka S.A.
(1972)1 CLR 130, 137, λέχθηκε ότι: «The deponent must be clearly in a position to swear positively to the facts and the affidavit must show this. It cannot be an affidavit where the deponent can only depose upon information and belief. Order 39, r.2 which regulates the contents of affidavits, provides that the affidavits shall be confined to such facts as the witness is able on his own knowledge to prove. Statements on information and belief, with the sources and grounds thereof, or allowed only in affidavits for interlocutory applications.». Παρατηρώ εξάλλου ότι ουδείς λόγος ένστασης έχει εγερθεί ή προωθηθεί από τους Εναγόμενους ο οποίος να άπτεται της ικανότητας της κας Ειρήνης Ξενοφώντος Κουρσουμπά να ορκίζεται για τα γεγονότα, στα οποία στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση. Δεν αμφισβητήθηκε από τους Εναγόμενους είτε η ιδιότητα της ως υπαλλήλου των Εναγόντων στο συγκεκριμένο τμήμα της εταιρείας είτε η ανάμειξη της στα γεγονότα ως την παρέθεσε ή ως προσώπου που έχει πράγματι τη δεδηλωμένη «προσωπική γνώση» ή τη θετική γνώση για τα επίδικα γεγονότα. Εν πάση περιπτώσει, είμαι ικανοποιημένη, με βάση όσα εξέτασα ανωτέρω, ότι η ομνύουσα για την υπόθεση των Εναγόντων είναι ικανό πρόσωπο, εντός του ορισμού της Δ.18 Θ. 1, για να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επαληθεύσει την αιτία της αγωγής, όπως και έχει πράξει. Υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώσεών μου, κρίνω ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν συμμορφωθεί με τις τρεις προϋποθέσεις, οι οποίες τίθενται στη Δ.18, θ.1 και, επομένως, σύμφωνα και με τη νομολογία όπως συνοψίζεται στην Πολιτική Έφεση αρ. 27/2010, Sensus Gymnasium Ltd, κ.α. ν Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ., το βάρος της απόδειξης μεταφέρεται στους ώμους των Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση, να πείσουν το Δικαστήριο ότι έχουν καλή υπεράσπιση επί της ουσίας (good defence on the merits) ή να αποκαλύψουν τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν ικανοποιητικά ώστε να τους δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης. Οι συνήγοροι των Εναγομένων - Καθ'ων η αίτηση με τη γραπτή τους αγόρευση προς το Δικαστήριο έχουν επαναλάβει τα γεγονότα που παρατίθενται στην Ε/Δ που συνοδεύει την Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης και εισηγούνται ότι αυτά τα γεγονότα αναδεικνύουν ότι υπάρχει διαφορά προς εκδίκαση ώστε το Δικαστήριο να πρέπει να δώσει την ευκαιρία στους Εναγομένους να καταχωρήσουν Έκθεση Υπεράσπισης στην αγωγή. Έχουν συγχρόνως παραπέμψει το Δικαστήριο στην υπόθεση Ιωάννης Ανδρονίκου κ.α. ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2007)1 Α.Α.Δ. 977, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο στην κατάληξη της απόφασης του τόνισε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο στα πλαίσια εξέτασης συνοπτικής αίτησης, πρέπει να εξετάζει τα πραγματικά γεγονότα που παρατίθενται από τους Εναγομένους και όχι νομικά και άλλα θέματα που εγείρονται καθώς αυτά αποτελούν θέματα που το κατάλληλο στάδιο εκδίκασης τους είναι σε κανονική δίκη, όπου δίδεται η ευκαιρία στους διαδίκους να προβάλουν με λεπτομέρεια τις θέσεις τους. Από την άλλη, οι συνήγοροι των Εναγόντων - Αιτητών έχουν επισημάνει στο Δικαστήριο με τη γραπτή τους αγόρευση ότι η Ε/Δ που συνοδεύει την Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης αποκαλύπτει ότι υπάρχει παραδοχή εκ μέρους των Εναγομένων ως προς μέρος της συνολικής αξίωσης των Εναγόντων, ήτοι ως προς το ποσό των €27.000 (παράγραφος 4 της Ε/Δ του κ. Κωνσταντίνου). Εισηγούνται συνεπακόλουθα ότι, σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι οι Εναγόμενοι έχουν υπεράσπιση ως προς το υπόλοιπο ποσό που αξιώνουν οι Ενάγοντες μέχρι του ποσού των €85.615,60 (ήτοι για το ποσό των €58.615,60), τότε, το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρήσει στην έκδοση απόφασης για το ποσό των €27.000, πλέον έξοδα της αίτησης και της αγωγής στην σχετική κλίμακα, όπως προνοείται από την Δ.18 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.18, θ.4 προβλέπει τα εξής꞉ «
  1. If it appears that the defence set up by the defendant applies only to a part of the plaintiff's claim, or that any part of his claim is admitted, the plaintiff shall have judgment forthwith for such part of his claim as the defence does not apply to or as is admitted, subject to such terms (if any) as to suspending execution, or the payment of the amount levied or any part thereof, into Court by the sheriff, the taxation of costs, or otherwise, as the Court may think fit. And the defendant may be allowed to defend as to the residue of the plaintiff's claim.». Σε μετάφραση στα Ελληνικά: «
  2. Αν φανεί ότι η υπεράσπιση που παρατίθεται από τον Εναγόμενο αναφέρεται μόνο σε μέρος της απαίτησης του Ενάγοντα ή ότι οιονδήποτε μέρος της απαίτησης είναι αποδεκτό, ο Ενάγοντας θα δικαιούται απόφαση αμέσως για το μέρος της απαίτησης που δεν αναφέρεται η υπεράσπιση ή που είναι αποδεκτό, ο Ενάγοντας θα δικαιούται απόφαση αμέσως για το μέρος της απαίτησης που δεν αναφέρεται η υπεράσπιση ή που είναι αποδεκτό, με όρους (αν τεθούν) που θα αναστέλλουν την εκτέλεση ή την κατάθεση στο Δικαστήριο του ποσού που ανακτάται, ή οιουδήποτε μέρους αυτού, από τον εντεταλμένο για την εκτέλεση ενταλμάτων, την ψήφιση εξόδων ή όπως κρίνει πρέπων το Δικαστήριο και μπορεί να επιτραπεί στον Εναγόμενον να υπερασπισθεί ως προς την υπόλοιπη απαίτηση του Ενάγοντος.». Αποτελεί, πράγματι, διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι στην παρα. 4 της Ε/Δ του κ. Κωνσταντίνου, αυτός προβαίνει σε δήλωση αναγνώρισης της οφειλής του ποσού των €27.000 από μέρους των Εναγομένων προς τους Ενάγοντες. Ουδεμία άρνηση αυτής της επιμέρους οφειλής υπάρχει. Είναι συνεπακόλουθα όντως εντός των εξουσιών μου να εκδώσω συνοπτική απόφαση υπέρ των Εναγόντων για το ποσό αυτό δυνάμει της Δ.18, θ.
  3. Ωστόσο, παρατηρώ ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν συγκεκριμενοποιήσει μέσω του ενόρκως δηλούντος κ. Κωνσταντίνου έναντι ποιων τιμολογίων ή σημείων της κατάστασης λογαριασμού είναι που αναγνωρίζουν ότι οφείλουν το εν λόγω ποσό των €27.000 και κατ' επέκταση ποια είναι τα τιμολόγια ή σημεία της κατάστασης λογαριασμού που θα απομένουν ως αμφισβητούμενα και επίδικα σε περίπτωση που προχωρούσα και εξέδιδα συνοπτική απόφαση για το ποσό αυτό. Παρατηρώ, συγχρόνως, ότι η κατάσταση λογαριασμού επί της οποίας οι Ενάγοντες στηρίζουν την απαίτησή τους καλύπτει την περίοδο από 9.5.2012 μέχρι 14.3.
  4. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι έχουν υπεράσπιση για το ποσό των €58.615,60 επειδή αυτό αντιστοιχεί στα προϊόντα που οι Ενάγοντες συμφώνησαν να τους προμηθεύσουν δωρεάν για τις προσφορές τους της περιόδου του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 2012 και της περιόδου των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012, χωρίς όμως να λένε σε ποια συγκεκριμένα τιμολόγια αντιστοιχεί το ποσό των €58.615,
  5. Όπως, εξάλλου, παρατηρεί ο συνήγορος των Εναγόντων, σύμφωνα με τον Πίνακα του Τεκμηρίου 4 της Ε/Δ του κ. Κωνσταντίνου και το περιεχόμενο της παρα. 6 της Ε/Δ του, οι σχετικές προσφορές διήρκεσαν από τα μέσα Μαΐου 2012 μέχρι 30.9.
  6. Εύλογα, ο συνήγορος των Εναγόντων θέτει στο Δικαστήριο συγκεκριμένα ερωτηματικά ως εξής꞉ «Εύλογα εγείρεται το ερώτημα πώς είναι δυνατόν τα υπόλοιπα τιμολόγια που δεν εμπίπτουν στην περίοδο των προσφορών να συμποσούνται στο ποσό των €27.000 ακριβώς. Γιατί όχι €27.026,13 ή €26.926,24; Είναι δυνατόν αυτά τα τιμολόγια της μετά προσφορών περιόδου που, όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 3 της Ένορκης Δήλωσης των Εναγόντων, σπανίως συμπίπτει να έχουν στρογγυλοποιημένο υπόλοιπο, να συνέπεσε, όταν προστεθούν όλα μαζί, να συμποσούνται στο εντυπωσιακά στρογγυλοποιημένο ποσό των €27.000; Όχι δεν είναι δυνατόν. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί μία φορά στο εκατομμύριο. Και με τέτοιες απομακρυσμένες πιθανότητες δεν μπορεί κάποιος να στοιχειοθετήσει «καλή υπεράσπιση». Αν κάποιος πάρει την Κατάσταση Λογαριασμού, Τεκμήριο 2 της Ένορκης Δήλωσης των Εναγόντων, και προσθέσει όλα τα τιμολόγια που αρχίζουν από τον Οκτώβριο 2012, που σύμφωνα με τουσ ισχυρισμούς των ίδιων των Εναγομένων, έληξε η συμφωνία και έληξαν οι προσφορές, μέχρι και το τέλος της συνεργασίας ήτοι, μέχρι την 21.1.13, και αφαιρέσει τις πιστώσεις της ίδιας περιόδου που φαίνονται στο Τεκμήριο 2, θα καταλήξει στο εύρημα ότι το άρθροισμα δεν ανέρχεται σε €27.000 αλλά μόνο σε €15.116,28 Οι χρεοπιστώσεις δηλαδή της περιόδου από 1.10.12 μέχρι την 21.1.13 ανέρχονται στο ποσό των €15.116,28 και όχι στο ποσό των €27.
  7. Γιατί, λοιπόν, να ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι ότι οφείλουν €27.000 και όχι €15.116,
  8. Διότι, απλούστατα, ήγειραν μία ψευδή «υπεράσπιση» και έβαλαν ένα αυθαίρετο στρογγυλοποιημένο ποσό, το οποίο θεώρησαν ως εύλογο σε σύγκριση με την αξία των δήθεν δωρεάν προϊόντων (€58.615,60) πιστεύοντας ότι έτσι θα γίνουν πιστευτοί ότι έχουν μια καλή υπεράσπιση και θα επιτύχουν τον σκοπό τους που είναι η καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης.». Η ανωτέρω αναδειχθείσα ασάφεια στην εκδοχή των Εναγομένων δημιουργεί αμφιβολία για το καλόπιστο της προβληθείσας εκδοχής γεγονότων, επί της οποίας οι Εναγόμενοι προτίθενται να στηρίξουν την υπεράσπισή τους στην υπόθεση. Προσεκτικότερη ανάλυση των ισχυρισμών γεγονότων που κατ' ισχυρισμόν συνθέτουν την Υπεράσπιση των Εναγομένων με οδηγεί στο να μην μπορώ να την αποδεχθώ ως επαρκώς λεπτομερή και/ή να την απορρίπτω ως δικονομικά παράτυπα εγερθείσα και/ή ως μη περιέχουσα καλή υπεράσπιση. Αναλύω πιο κάτω το σκεπτικό μου꞉ (α) Αυτό το οποίο ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι ως γραμμή υπεράσπισης, είναι ότι «το ποσό των €58.615,60 αντιστοιχεί σε μη συμφωνηθείσες χρεώσεις» και καλούν τους Ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη της θέσης τους (βλ. την παρα. 4 της Ε/Δ του κ. Κωνσταντίνου). (β) Όσον αφορά αυτή τη γραμμή υπεράσπισης, κρίνω ότι δεν αποκαλύπτεται καλή υπεράσπιση, αφού για την απόδειξη από μέρους των Εναγόντων της χωρίς διαμαρτυρία χρέωσης των Εναγομένων καθ'ον χρόνον παραδίδονταν τα αγαθά, αρκεί να επισημάνω ότι꞉ (i) Oι Ενάγοντες έχουν παρουσιάσει ενώπιον μου υπογεγραμμένα από τους πελάτες (εδώ τους Εναγόμενους) τιμολόγια (βλ. τη δέσμη ως το Τεκμήριο 2), τα οποία περιλαμβάνουν αναλυτική τιμή χρέωσης για κάθε είδος εμπορεύματος που παραδίδετο και τα οποία τιμολόγια φέρουν στο κάτω μέρος τυποποιημένη σημείωση ότι "The above signed hereby acknowledges receipt of the above mentioned goods in good order and is satisfied that the above entries are correct. All invoices not settled within 30 days from issue shall bear legal interest". (ii) Η παραλαβή των εμπορευμάτων συνολικής αξίας €85.615,60 είναι παραδεκτή δια του περιεχομένου της παρα. 4 της Ε/Δ των Εναγομένων στη βάση των ως άνω τιμολογίων. (iii) H ορθότητα του περιεχομένου των τιμολογίων δεν αμφισβητείται. (iv) Tο γεγονός ότι τα τιμολόγια είναι υπογραμμένα από τους υπαλλήλους των Εναγομένων που παραλάμβαναν τα εμπορεύματα (παρα. 8 της Ε/Δ των Εναγομένων) επίσης δεν αμφισβητείται. (iv) Δεν αμφισβητείται ο ισχυρισμός της παρα. 10 της Ε/Δ των Εναγόντων, ότι κατά το τέλος κάθε μήνα οι Ενάγοντες απέστελλαν στους Εναγόμενους Κατάσταση Λογαριασμού όπου φαινόταν το εκάστοτε υπόλοιπο. (γ) Η επόμενη γραμμή υπεράσπισης που επικαλούνται οι Εναγόμενοι μέσω του κ. Κωνσταντίνου, είναι ότι η όποια γραπτή συμφωνία περί χρέωσης και οφειλής η οποία συνήφθη στη βάση των υπογεγραμμένων τιμολογίων, αναιρέθηκε και/ή τροποποιήθηκε με προφορική συμφωνία μεταξύ «αξιωματούχου αντιπρόσωπου της Ενάγουσας» και «αντιπροσώπου της Εναγομένης εταιρείας» (βλ. την παρα. 5 της Ε/Δ του κ. Κωνσταντίνου), για δωρεάν διάθεση εμπορευμάτων των Εναγόντων με αντάλλαγμα την προώθηση των εν λόγω προϊόντων των Εναγόντων μέσω της επίδειξης των εν λόγω προϊόντων σε διαφημιστικά έντυπα της πιτσαρίας των Εναγομένων. Αυτή η γραμμή υπεράσπισης είναι προβληματική από διάφορες απόψεις τις οποίες αναλύω πιο κάτω꞉ (i) Κατ' αρχάς πρόκειται για εκδοχή γεγονότων περί «προφορικής συμφωνίας», η οποία θα απαιτείτο να εγερθεί με παράθεση λεπτομερειών από πρόσωπο που έχει θετική γνώση των γεγονότων που περιβάλλουν τη σύναψη της εν λόγω συμφωνίας. Εδώ, ο κ. Κωνσταντίνου σε κανένα σημείο της Ε/Δ του δεν λέει ότι αυτός συμμετείχε ή/και αναμείχθηκε προσωπικά στη σύναψη της συμφωνίας, ώστε να είναι αυτός ο αναφερόμενος αξιωματούχος που συμβλήθηκε προφορικά εκ μέρους των Εναγομένων, προκειμένου να γνωρίζει λεπτομέρειες τις οποίες να μπορεί να παραθέσει. Παρέμεινε εντελώς άγνωστο προς το Δικαστήριο ποιος ήταν ο αντιπρόσωπος των Εναγομένων που συνήψε την ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία και κατ' επέκταση ποιος είναι αυτός από τον οποίο ο κ. Κωνσταντίνου αντλεί την πληροφόρησή του για όσα ισχυρίζεται. Ορθά, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόντων, αναδεικνύει τη νομική διάσταση αυτού του κενού στη μαρτυρία του κ. Κωνσταντίνου, παραπέμποντας στην απόφαση στην υπόθεση Louis Vuitton -ν- Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1Β Α.Α.Δ. 1453, στις σελίδες 1463 και 1464, όπου αναφέρθησαν τα ακόλουθα: «Η ένορκη δήλωση πρέπει να συνάδει με τους κανόνες που διέπουν τον καταρτισμό της και προβλέπονται στη Δ.
  1. Ο ομνύων υπόκειται σε αντεξέταση εφόσον κρίνει τούτο αναγκαίο το Δικαστήριο ή κατόπιν αιτήσεως του αντιδίκου (Δ.39 θ. 1). Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης πρέπει να έχει ως πηγή την προσωπική γνώση των γεγονότων από τον ομνύοντα ενδιάμεσες αιτήσεις η ένορκη δήλωση μπορεί να αναφέρεται και σε γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση ο μάρτυρας, νοουμένου ότι αποκαλύπτει την πηγή από την οποία αντλείται η πληροφόρηση του. Το θέμα ρυθμίζεται από τις διατάξεις της Δ.39 θ. 2, η οποία βασίζεται στους αγγλικούς Θεσμούς που ίσχυαν μέχρι το
  2. Η Αγγλική νομολογία, ερμηνευτική των παλαιών Αγγλικών Θεσμών, υποστηρίζει ότι, ένορκη δήλωση η οποία δε βασίζεται σε γεγονότα για τα οποία ο καταθέτων έχει προσωπική γνώση και δεν αποκαλύπτει την πηγή πληροφοριών, είναι αντικανονική [βλ. In κ J.L.Young Manufacturing Company Limited [1900] 2 Ch. 753, C.A. και Lumley v. Osborne [1901] 1 K.B. 532]- ενώ ένορκη δήλωση η οποία βασίζεται σε πληροφορίες που παρέχονται από το δικηγόρο του διαδίκου, δε συνιστά μαρτυρία [In re Palmes [1901] W. Ν.
  3. Βλ. επίσης The Annual Practice 1960, σσ. 922 μέχρι 923]. Στην προκείμενη περίπτωση η ένορκη δήλωση η οποία στοιχειοθετεί την αίτηση, είναι πρόδηλα αντικανονική. Η πηγή προέλευσης των πληροφοριών της για τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία αναφέρεται, όπως η Φήμη και η εμπορική εύνοια που απολαμβάνουν τα προϊόντα των εφεσειόντων στην τοπική αγορά και διεθνώς, καθώς και οι συνέπειες από τις ενέργειες των εφεσίβλητων, δεν αποκαλύπτονται. Το κενό δεν πληρώνεται με την πίστη της ομνύουσας νια την ορθότητα των αόριστων πληροφοριών της.». (ii) Για απόδειξη της σύναψής της προφορικής συμφωνίας, ο κ. Κωνσταντίνου επικαλείται μόνον την πληροφόρηση που μπορεί να αντληθεί μέσα από ηλεκτρονική αλληλογραφία ως τα Τεκμήρια 3 και 4 που επισυνάπτονται στην Ε/Δ του, η οποία αλληλογραφία, ωστόσο, παρατηρώ ότι δεν αποκαλύπτει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες ως προς την ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας ως είναι συγκεκριμένα η ισχυριζόμενη, το χρόνο σύναψής της, τη διάρκεια σύναψής της, τα μέρη της ισχυριζόμενης συμφωνίας, τα προϊόντα που αυτή καλύπτει, τους όρους της συμφωνίας, κ.λπ. Αξίζει ίσως εδώ να παραθέσω το περιεχόμενο των ηλεκτρονικών μηνυμάτων ημερ. 3.7.2012 και 13.7.2012 στο οποίο έστρεψε την προσοχή μου ο συνήγορος των Εναγομένων. Το μήνυμα ημερ. 3.7.2012 είναι απλώς διερευνητικού χαρακτήρα, όπου ο κ. Άλεξ Σερδάρης ζητά να πληροφορηθεί αν υφίσταται οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των Εναγομένων και της Coca Cola ή της Pepsi, για ποιαν περίοδο και με τι όρους. Η απάντηση, ημερ. 13.7.2012, η οποία προέρχεται από κ. Μαριο Ζαττά προς κ. Άλεξ Σερδάρη και αναφέρει απλώς τα εξής: «Dear Alex, We have started corporation with Pepsi not for a specified time period. We deal with them on a local level. Regarding incentive and marketing we receive help with our last menu. Thank you. Marios Zattas.". Η μόνη πληροφόρηση που μπορεί να εξαχθεί από το πιο πάνω ηλεκτρονικό μήνυμα είναι ότι υπήρξε συνεργασία μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων σε τοπικό επίπεδο στην Κύπρο, κάτι που δεν είναι εν πάση περιπτώσει υπό αμφισβήτηση. Τα διαφημιστικά που ο κ. Κωνσταντίνου επισύναψε ως Τεκμήρια 1 και 2 στην Ε/Δ μπορούν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο ότι στο πλαίσιο της συνεργασίας αυτής υπήρξε κάποια προώθηση / διαφήμηση των προϊόντων των Εναγόντων από τους Εναγομένους, στο πλαίσιο προσφορών που θα ίσχυαν από άγνωστη ημερομηνία μέχρι 31.7.2012 (βλ. το Τεκμήριο 1) και από άγνωστη ημερομηνία μέχρι 30.9.2012, αφού ως φαίνεται στο διαφημιστικό έντυπο ως το Τεκμήριο 1 περιγράφεται η προσφορά «Αγοράστε μια Large Pizza & πάρτε άλλη μια + 2L Pepsi με Μόνο €3.00» και ρητά αναφέρεται εκεί ότι "Valid until 31/7/
  4. Offers cannot be combined" και στο Τεκμήριο 2 η ίδια προσφορά συνοδεύεται από την ένδειξη "Valid until 30/9/
  5. Offers cannot be combined". Ωστόσο, στη βάση των πιο πάνω διαφημιστικών εγγράφων δεν αποκαλύπτονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες που να αφορούν στην ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων οι οποίες να ενισχύουν την εκδοχή των Εναγομένων περί δωρέαν απόκτησης από αυτούς των εμπορευμάτων των Εναγόντων που αφορούν στην εν λόγω χρονική περίοδο. Όπως μάλιστα εύλογα επισημαίνει ο συνήγορος των Εναγόντων, ενώ στα διαφημιστικά έντυπα ως τα Τεκμήρια 1 και 2, καθώς και στο Flowchart ως το Τεκμήριο 4, γίνεται αναφορά σε ένα μόνο προϊόν των Εναγόντων, ήτοι στο «2L Pepsi», εντούτοις καμία απάντηση ή αιτιολόγηση δεν δίνεται από τους Εναγόμενους γιατί αυτοί να ισχυρίζονται ότι θα έπαιρναν χωρίς χρέωση το σύνολο των προϊόντων των Εναγόντων που απαριθμούνται στα τιμολόγια της επίμαχης περιόδου. Απλή ανάγνωση των εν λόγω τιμολογίων δείχνει ότι στο ποσό της αξίωσης των Εναγόντων περιλαμβάνονται πολλών άλλων ειδών προϊόντα, όπως «7Up Cans, Diet 7Up, Diet Pepsi, Pepsi Max, 7Up Pet, IVI Orange. Τα πιο πάνω δείχνουν τη γενικότητα και την αοριστία με την οποία προβάλλεται η ισχυριζόμενη Υπεράσπιση των Εναγομένων έναντι της αξίωσης των Εναγόντων. (iii) Εάν επρόκειτο να προχωρούσα σε αξιολόγηση της αποδεκτότητας της μαρτυρίας των Εναγομένων με βάση τους κανόνες του δικαίου της απόδειξης, θα είχα να παρατηρήσω ότι από μόνη της η μαρτυρία του κ. Κωνσταντίνου για δήθεν σύναψη προφορικής συμφωνίας προς ανατροπή ή/και τροποποίηση γραπτής συμφωνίας, προσκρούει στον κανόνα ότι δεν είναι δυνατή η προσκόμιση μαρτυρίας έξω από το γραπτό κείμενο συμφωνίας, για να τροποποιήσει το περιεχόμενο της. Στο σύγγραμα "Halsbury's laws of England" 3η έκδοση, τόμος
  6. Στην σελίδα 396, στην παράγραφο 646, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Where the intention of the parties has been reduced to writing it is, in general, not admissible to adduce extrinsic evidence, whether oral or contained in writing, ..... to contradict vary or add to the terms of the document». Σχετική είναι επίσης και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Μελάνη Χρ. Ευθυμίου ν. Γεώργιου Δημητρίου
(2001)1Γ Α.Α.Δ 1721. (iv) Ούτε αληθοφανής μπορεί να θεωρηθεί η ισχυριζόμενη υπεράσπιση, αφού μια τέτοιας αξίας συμφωνία που αφορά την παραχώρηση δωρεάν προϊόντων ύψους €58.165,60 από μια δημόσια εταιρεία, όπως είναι οι Ενάγοντες (παρα. 4 Ένορκης Δήλωσης Εναγόντων), δεν είναι πιστευτόν ότι θα εγίνετο προφορικώς και μάλιστα προς ανατροπή όσων γραπτώς συμφωνήθηκαν στη βάση των όρων των τιμολογίων. Ούτε και είναι δυνατόν να γίνουν πιστευτοί οι Εναγόμενοι ότι υπέγραψαν τιμολόγια €58.165,60 βασιζόμενοι σε προφορική συμφωνία και σε προφορικές διαβεβαιώσεις ότι τα υπογραμμένα τιμολόγια δεν θα χρεώνονταν στον λογαριασμό τους. Κατάληξη Υπό το φως όλων των προεκτεθέντων, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι στην παρούσα υπόθεση οι Εναγόμενοι αποκάλυψαν εκ πρώτης όψεως καλή ή καλόπιστη υπεράσπιση ή ισχυρισμούς γεγονότων που να θεωρούνται ικανοποιητικοί ώστε να τους δοθεί δικαίωμα καταχώρισης Έκθεσης Υπεράσπισης. Καταλήγω ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδώσω συνοπτική απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων για το συνολικό ποσό της αξίωσης ως η παρα. Α του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης, πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, πλέον δικηγορικά έξοδα, ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον νόμιμο τόκο επί των εξόδων από σήμερα. (υπ.).............................................. Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.