Dmitry Rodionov κ.α. ν. Trellas Enterprises Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 14/2015, 26/3/2015

(1)Κυπριακή εταιρεία, - η οποία καθίσταται Εναγόμενη ώστε να δεσμεύεται από το αποτέλεσμα της παρούσας διαδικασίας - και είναι ο κύριος μέτοχος της Ρωσικής Τράπεζας Svyaznoy. Ο Αιτητής 5 είναι ο κύριος μέτοχος των Εναγομένων

(1)και οι Καθ' ων η Αίτηση είναι τα πρόσωπα τα οποία οι Εναγόμενοι 2 φιλοδοξούσαν να διορίσουν ως διευθυντές των Εναγομένων 1 στις 23.12.14 και 29.12.

1. Ο Αιτητής 5 την 9.6.2013, ενεχυρίασε υπέρ των Εναγομένων 2 39,623 συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας €1,00 η κάθε μία στο κεφάλαιο των Εναγόμενων 1 από τις συνολικά 71.437 που κατείχε υπό τους όρους Συμφωνίας Ενεχυρίασης ιδίας ημερομηνίας. Κατά την υπογραφή της Συμφωνίας Ενέχυρου, ο Αιτητής 5 είχε παραδώσει στους Εναγόμενους 2 λευκή μεταβίβαση των Ενεχυριασμένων Μετοχών καθώς και ένα Πληρεξούσιο ιδίας ημερομηνίας (Τεκμ.2). Επιπρόσθετα ο Αιτητής 5 παρέδωσε στους Εναγόμενους 2, στα πλαίσια της Συμφωνίας Ενεχύρου, και μια υπογραμμένη αλλά μη χρονολογημένη ειδική απόφαση συνέλευσης των Εναγομένων 1 με την οποία το καταστατικό των Εναγομένων 1 θα μπορούσε να τροποποιηθεί με την αντικατάσταση των άρθρων 82(Α) και 82(Ε) (το «Ειδικό Ψήφισμα») (Τεκμ.3). Κατά την υπογραφή της Συμφωνίας Ενέχυρου το σε ισχύ Καταστατικό των Εναγομένων 1 ήταν το Τεκμήριο
2. Την 17.12.14 οι Εναγόμενοι 2 θεώρησαν ότι επήλθε γεγονός υπερημερίας κατά τις διατάξεις της Συμφωνίας Ενέχυρου και με βάση αυτό: (α) χρονολόγησαν με την ημερομηνία 17.12.14 το Ειδικό Ψήφισμα και το παρέδωσαν στους Εναγόμενους 6 οπόταν το καταστατικό των Εναγομένων 1 τροποποιήθηκε με την αντικατάσταση των υφισταμένων τότε άρθρων 82Α και 82Ε με τα νέα άρθρα όπως αυτά φαίνονται στο Ειδικό Ψήφισμα και (β) έστειλαν στους Εναγόμενους 6 απόφαση του διοικητικού συμβουλίου των Εναγομένων 2 με την οποία αποφάσιζαν να προτείνουν και διορίσουν ως διευθυντές των Εναγομένων 1 τους Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμ.5). Περαιτέρω οι Εναγόμενοι 2, βάσει του Πληρεξουσίου υπέγραψαν και απέστειλαν στις 23.12.14 ειδοποίηση προς τους Εναγόμενους 6 σύμφωνα με την οποία διορίζονταν οι Καθ' ων η Αίτηση ως πρόσθετοι διευθυντές στο διοικητικό συμβούλιο των Εναγομένων 1, πράγμα που θα εξασφάλιζε την πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου προς όφελος των Εναγομένων
3. (Τεκμ.6). Την 23.12.14 οι Εναγόμενοι 6 κυκλοφόρησαν πρόσκληση συνεδρίας διοικητικού συμβουλίου των Εναγομένων 1 που απευθυνόταν στα δύο παλαιά μέλη του διοικητικού συμβουλίου Dennis Ludkovsky και Yuri Vladimirovich Vinokurov, καθώς και στους Καθ' ων η Αίτηση για να πραγματοποιηθεί στις 29.12.
4. Το θέμα στην ημερήσια διάταξη ήταν να εγκρίνει την μεταβίβαση των Ενεχυριασμένων Μετοχών από τον Αιτητή 5 στους Εναγομένους 2 σύμφωνα με την πράξη μεταβίβασης μετοχών ημερ. 17.12.14 (Τεκμ.7). Όπως συνάγεται από το Τεκμήριο 7 θα πρέπει οι Εναγόμενοι 2 να έχουν παραδώσει στους Εναγόμενους 6 την Λευκή Μεταβίβαση Μετοχών την οποία είχαν τώρα υπογράψει και χρονολογήσει. Στις 26.12.14, όταν ο Αιτητής 5 πληροφορήθηκε τις προσπάθειες των Εναγομένων 2 να καταγραφούν ως μέτοχοι των Εναγόμενων 1 σε μερική αντικατάσταση του Αιτητή 5 (αφού θα παρέμεναν στο όνομα του κάποιες μετοχές) οπόταν οι Εναγόμενοι 2 θα εξασφάλιζαν πλειοψηφία στο διοικητικό συμβούλιο των Εναγομένων 1, απέστειλε στις 26.12.14 επιστολή προς τους Εναγόμενους 2 (Τεκμ.8). Με την εν λόγω επιστολή ενημέρωνε τους Εναγόμενους 2 για το παράνομο της εν λόγω μεταβίβασης και την εξασφάλιση του ελέγχου των Εναγομένων 1 (και εμμέσως της Svyanzoy Τράπεζας), χωρίς την προηγούμενη έγκριση της Ρωσικής Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας και της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Ανταγωνισμού της Ρωσίας και περαιτέρω ανακάλεσε το Πληρεξούσιο. Ο Αιτητής 5 έστειλε στους Εναγόμενους 6 ειδοποίηση, επικαλούμενος το νέο άρθρο 82(Ε) του τροποποιημένου καταστατικού δυνάμει του Ειδικού Ψηφίσματος, σύμφωνα με την οποία έπαυε τους Καθ' ων η Αίτηση από τη θέση του διευθυντή των Εναγομένων 1 και όριζε σε αντικατάσταση τους σε αυτή την θέση τους Αιτητές 1 μέχρι
5. (Τεκμ.9). Όλοι οι εγγεγραμμένοι μέτοχοι των Εναγόμενων 1 (δηλαδή ο Αιτητής 5 και οι άλλοι που παρουσιάζονται ως τέτοιοι στο Τεκμήριο 1) ομόφωνα αποφάσισαν την επικύρωση του διορισμού των Αιτητών 1 μέχρι 4 (που είχε γίνει με το Τεκμήριο 9) ως συμβούλων των Εναγομένων 1 (Τεκμ.10). Ακολούθως όλοι οι εν λόγω μέτοχοι αποφάσισαν την τροποποίηση του καταστατικού των Εναγομένων 1 αυξάνοντας την πλειοψηφία που χρειάζεται για την λήψη διαφόρων αποφάσεων, περιλαμβανομένου διορισμού και απομάκρυνσης συμβούλων, στο 95% των μετοχών (Τεκμ.11). Οι Εναγόμενοι 6 συγκάλεσαν για τις 29.12.14 συνεδρία τόσο των Αιτητών 1 - 4 όσο και των Καθ' ων η Αίτηση, με σκοπό την επίλυση του ζητήματος της εγγραφής των Ενεχυριασμένων Μετοχών όπως επίσης και το ποιοι δικαιούνται να εμφανίζονται ως το διοικητικό συμβούλιο των Εναγομένων
6. (Αντίγραφο του πρακτικού είναι τεκμήριο 40 στο Παράρτημα Α του Τεκμ.12). Οι Εναγόμενοι 6 ως ο γραμματέας των Εναγομένων 1 θεώρησαν ότι το νόμιμο διοικητικό συμβούλιο των Εναγομένων 1 είναι οι Αιτητές 1-4 καθώς και οι δύο παλαιοί διευθυντές Dennis Ludkovsky και Yuri Vladimirovich Vinokurov. Οι Εναγόμενοι 2, προσπαθώντας να προκαταλάβουν καταστάσεις, στις 29.12.14 χρησιμοποιώντας το πληρεξούσιο, υπέγραψαν δήθεν εκ μέρους του Αιτητή 5 ειδοποίηση προς τους Εναγόμενους 6 παρουσιάζοντας τον Αιτητή 5 να διορίζει τους Καθ' ων η Αίτηση ως νέους διευθυντές των Εναγομένων 1 σε αντικατάσταση των Αιτητών 1 -
7. (Τεκμ.14). Αυτή η ενέργεια έγινε σε χρονικό σημείο που ήδη το πληρεξούσιο είχε ανακληθεί από τον Αιτητή 5 και επομένως αυτή η προσπάθεια ήταν παράνομη και άρα οι Αιτητές 1 - 4 παρέμειναν έγκυρα στη θέση τους. Πρόσθετα, όταν οι Εναγόμενοι 2 προέβαιναν σε αυτή την ενέργεια, είχε ήδη προηγηθεί η τροποποίηση του καταστατικού των Εναγομένων 1 και επομένως κανένας μέτοχος δεν μπορούσε να περάσει τέτοια απόφαση εκτός αν συγκέντρωνε το 95% των μετοχών, πράγμα που δεν συνέβαινε. Οι Εναγόμενοι 2, επιδιώκοντας να εκβιάσουν καταστάσεις και να επιβάλουν την εγγραφή τους ως μετόχου των Εναγομένων 1 και να εκπαραθυρώσουν τους Αιτητές 1-4 από το διοικητικό συμβούλιο των Εναγομένων 1, καταχώρησαν την αγωγή αρ.7969/14 Ε.Δ. Λευκωσίας εναντίον των Εναγομένων 6, στα πλαίσια της οποίας στις 30.12.14 εξασφάλισαν προστακτικό προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάσσονταν οι Εναγόμενοι 6 να εγγράψουν τις 39623 μετοχές του Αιτητή 5 στο όνομα των Εναγομένων 2 και επέδωσαν το εν λόγω Διάταγμα στους Εναγόμενους
8. Ο Αιτητής αρ.5 αντιδρώντας, αποτάθηκε στις 31.12.14 στο Ανώτατο Δικαστήριο με την αίτηση αρ.220/14 επιδιώκοντας άδεια για καταχώρηση αίτησης certiorari / prohibition. Το Ανώτατο Δικαστήριο στις 5.1.15 εξέδωσε την απόφαση του επιτρέποντας την καταχώρηση της αίτησης για certiorari / prohibition και αναστέλλοντας στο μεταξύ το Διάταγμα ημερ. 30.12.
9. (Τεκμ.12, 13). Στις 3.1.2015 η Εναγόμενη αρ.5 απέστειλε στους παλαιούς διοικητικούς συμβούλους Dennis Ludkovsky και Yuri Vladimirovich Vinokurov αλλά και στους Καθ' ων η Αίτηση, «Ειδοποίηση για συνεδρία διοικητικού συμβουλίου της Trellas Enterprises Ltd» με την οποία τους καλεί σε συνεδρία στις 7.1.2015 στις 5 μ.μ. σε μια διεύθυνση στην Λεμεσό, με αποκλειστικό θέμα στην ημερήσια διάταξη την «έγκριση της ανάκλησης οιωνδήποτε και όλων των πληρεξουσίων και/ή εγγράφων ανάθεσης που εκδόθηκαν από την εταιρεία και την έγκριση και έκδοση νέων πληρεξουσίων και/ή εγγράφων ανάθεσης από την εταιρεία». (Τεκμ.15). Οι Εναγόμενοι 2 και οι Καθ' ων η Αίτηση επιδιώκουν να σφετεριστούν όχι μόνο τις ιδιότητες των διοικητικών συμβούλων των Εναγομένων 1 αλλά και να καταλάβουν την διοίκηση των θυγατρικών εταιρειών των Εναγόμενων 1, αντικαθιστώντας τα υφιστάμενα πληρεξούσια έγγραφα που έχουν νόμιμα εκδοθεί από τους Εναγόμενους 1 για τον σκοπό αυτό. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές έχουν πάρα πολύ καλή υπόθεση για να καταδείξουν τελικά ότι είναι το νόμιμα διορισμένο διοικητικό συμβούλιο των Εναγομένων 1 μαζί με τους Dennis Ludkovsky και Yuri Vladimirovich Vinokurov. Δεδομένης της σύγκρουσης μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η Αίτηση ως προς το ποιοι είναι το νόμιμο διοικητικό συμβούλιο των Εναγομένων 1, η διατήρηση των υφισταμένων πληρεξουσίων (που εκδόθηκαν νόμιμα από τους Εναγόμενους 1 προτού υπάρξει η επίδικη σύγκρουση) ώστε να εκπροσωπούνται οι Εναγόμενοι 1 στις θυγατρικές τους εταιρείες όπως είναι η Τράπεζα Svyaznoy, είναι προς το συμφέρον τόσον των Εναγομένων 1 όσο των θυγατρικών τους, αφού διασφαλίζει την ομαλή διαχείριση των εργασιών των θυγατρικών. Αν επιτραπεί η ανάκληση αυτών των πληρεξουσίων κατά την προκηρυχθείσα συνεδρία στις 7.1.15 και ακολούθως αποδειχτεί, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι διοικητικοί σύμβουλοι των Εναγομένων 1, θα προκληθεί τεράστια αμφισβήτηση των όσων δοσοληψιών γίνουν με νέα πληρεξούσια σε ζημιά τόσο των Εναγόμενων 1 όσο και των θυγατρικών της. Κατά συνέπεια η πλάστιγγα της ευχέρειας κλείνει εμφανώς προς όφελος της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την ένστασή τους εγείρουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
10. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του επίδικου Διατάγματος με βάση τα άρθρα 29, 31, 32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και με βάση το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
12. Οι Αιτητές δεν προέβηκαν σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση αλλά αντίθετα προέβαλαν ισχυρισμούς που ξεκάθαρα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
13. Οι Αιτητές δεν έχουν εξηγήσει με σαφή και κατανοητό τρόπο πώς θα υποστούν ζημιά χωρίς το επίδικο Διάταγμα και δεν έχουν προσκομίσει οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία.
14. Το επίδικο Διάταγμα είναι υπέρμετρα δραστικό διότι εμποδίζει στην ουσία τους Εναγόμενους 2 να εφαρμόσουν τα δικαιώματα τους με βάση τη Συμφωνία Ενεχυρίασης μετοχών ημερ. 6.9.13 και μειώνει τις πιθανότητες τους να ανακτήσουν τα ποσά του δανείου που έχουν παραχωρήσει στους Εναγόμενους 1 (της οποίας ο κύριος τελικός δικαιούχος ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Αιτητής 5).
15. Η αίτηση γίνεται κακόπιστα με μοναδικό σκοπό να αποστερηθούν οι Εναγόμενοι 2 του νόμιμου δικαιώματος τους να αποκτήσουν τον έλεγχο των Εναγομένων 1 σύμφωνα με τη Συμφωνία Ενεχυρίασης Μετοχών ημερ. 6.9.
17. Το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι σαφώς υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και δεν είναι δίκαιη η διατήρηση σε ισχύ του επίδικου Διατάγματος.
18. Το όνομα των Εναγομένων 2 έχει αναγραφή λανθασμένα στον τίτλο της αγωγής, ως και η χώρα σύστασής της.
19. Το ποσό της εγγύησης που κατέβαλαν οι Αιτητές είναι υπό τις περιστάσεις έκδηλα ανεπαρκές. Η Δέσπω Κωνσταντίνου είναι η Καθ' ης η Αίτηση
20. Αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι ο Αιτητής 5 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο τελικός δικαιούχος και ιδρυτής του ομίλου εταιρειών Svyaznoy στον οποίο συμπεριλαμβάνεται και η Svyaznoy N.V. που είναι εταιρεία συσταθείσα στην Ολλανδία («ο όμιλος») και ένας από τους κορυφαίους πωλητές ασύρματης τεχνολογίας στην Ρωσία. Ο Αιτητής 5 είναι επίσης ο τελικός δικαιούχος και ιδρυτής της ZAO Svyaznoy Bank (συσταθείσα στη Ρωσία) η οποία από την ίδρυση της το 1994 επεκτάθηκε και έγινε μια από τις κορυφαίες τράπεζες στη Ρωσική αγορά καταναλωτικών δανείων. Η Εναγόμενη 1 είναι η μητρική εταιρεία του Ομίλου (Τεκμ.1) (Τεκμ.2). Η παρούσα αγωγή και το επίδικο Διάταγμα, ουσιαστικά αφορούν τη διαφωνία μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση αναφορικά με το ποιο είναι το νόμιμα διορισμένο διοικητικό συμβούλιο των Εναγομένων 1 και γενικότερα αναφορικά με το ποιος έχει τον έλεγχο των Εναγομένων
21. Στις 6.9.2013 οι Εναγόμενοι 2 (που ήταν τότε θυγατρική της Onexim) συνήψαν: (α) Δάνειο ύψους Δολαρίων ΗΠΑ 100 εκατομμυρίων με τους Εναγόμενους 1 (Τεκμ.5). (β) Έγγραφο Εγγύησης και Ευθύνης Αποζημίωσης με τον Αιτητή 5 ως εγγύηση για την Συμφωνία Δανείου (Τεκμ.6). (γ) Έγγραφο Ενεχυρίασης του 51% των μετοχών του Αιτητή 5 στους Εναγόμενους 1 ως εγγύηση για την Συμφωνία Δανείου [Τεκμ.7(α)] και [Τεκμ.7(β)]. Στα πλαίσια του εν λόγω Εγγράφου Ενεχυρίασης παραδόθηκαν στους Εναγόμενους 2 τα ακόλουθα έγγραφα: i. Πιστοποιητικό μετοχών ημερομηνίας 14.8.2013 για 39623 συνήθεις μετοχές αξίας €1,00 έκαστη, τις οποίες ο Αιτητής 5 κατείχε στους Εναγόμενους 1 (Τεκμ.8). ii. Μη χρονολογημένο αλλά πλήρως υπογραμμένο Μεταβιβαστικό Έγγραφο Μετοχών με το οποίο ο Αιτητής 5 μεταβιβάζει τις πιο πάνω Μετοχές στους Εναγόμενους
22. (Τεκμ.9). iii. Υπογραμμένο Ανέκκλητο Πληρεξούσιο (Irrevocable Proxy and Power of Attorney) ημερομηνίας 6.9.2013 του Αιτητή 5 προς τους Εναγόμενους 2 αναφορικά με τους Εναγόμενους 1 και δικαιώματα που σχετίζονται με τις Μετοχές. (Τεκμ.10). iv. Μη χρονολογημένες επιστολές παραίτησης των διευθυντών των Εναγομένων 1 A.T.S. Directors Limited, A.T.S. Managers Limited και Dennis Ludkovsky. (Τεκμ.11, 12 και 13). v. Επιστολή εξουσιοδότησης και υπόσχεσης των διευθυντών των Εναγομένων 1 A.T.S. Directors Limited, A.T.S. Managers Limited και Dennis Ludkovsky προς τους Εναγομένους 2 με την οποία αναλάμβαναν ότι δεν θα αποδέχονταν, εξουσιοδοτούσαν ή προχωρούσαν σε οποιαδήποτε πράξη ή δέσμευση κατά παράβαση των προνοιών του Εγγράφου Ενεχυρίασης και με την οποία εξουσιοδοτούσαν τους Εναγομένους 2 να εκτελέσουν την πιο πάνω μη χρονολογημένη επιστολή παραίτηση στους με την έλευση ενός "Enforcement Event" ως αυτό ορίζεται στο Έγγραφο Ενεχυρίασης (δηλαδή όταν υπάρχει αθέτηση των Συμφωνιών Δανείου). (Τεκμ.14, 15 και 16). vi. Επιστολή ημερομηνίας 6.9.2013 από τον διευθυντή των Εναγομένων 1 κ. Yury Vladimirovich Vinokurov, με την οποία αναλάμβανε ότι δεν θα αποδεχόταν, εξουσιοδοτούσε ή προχωρούσε σε οποιαδήποτε πράξη ή δέσμευση κατά παράβαση των προνοιών του Εγγράφου Ενεχυρίασης. (Τεκμ.17). vii. Υπογραμμένη μη χρονολογημένη ομόφωνη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των Εναγομένων 1 με την οποία εγκρίνεται τροποποίηση του άρθρου 82Α και 82Ε του Καταστατικού των Εναγομένων 1 ούτως ώστε ο μέτοχος με μερίδιο πέραν του 50% στους Εναγομένους 1 να μπορεί να διορίζει την πλειοψηφία των διευθυντών τους (Τεκμ.18). (δ) Συμφωνία Αποποίησης και Συναίνεσης με τους μετόχους των Εναγομένων
23. Με τη συμφωνία αυτή οι εν λόγω μέτοχοι των Εναγομένων 1 συγκατατέθηκαν στη σύναψη της Συμφωνίας Δανείου και στο Έγγραφο Ενεχυρίασης και παραιτήθηκαν συγκεκριμένων δικαιωμάτων που είχαν δυνάμει υφιστάμενης συμφωνίας μετόχων και του Καταστατικού των Εναγομένων 1 (Τεκμ.19). Δυνάμει της πιο πάνω Συμφωνίας Δανείου οι Εναγόμενοι 2 παραχώρησαν στους Εναγόμενους 1: (α) στις 9.9.2013 δάνειο ύψους Δολαρίων ΗΠΑ 30 εκατομμυρίων, (β) στις 11.10.2013 δάνειο ύψους Δολαρίων ΗΠΑ 30 εκατομμυρίων, (γ) στις 15.11.2013 δάνειο ύψους Δολαρίων ΗΠΑ 30 εκατομμυρίων και (δ) στις 29.11.2013 δάνειο ύψους Δολαρίων ΗΠΑ 10 εκατομμυρίων. Ακολούθως οι Εναγόμενοι 2 συμφώνησαν να παραχωρήσουν στους Εναγόμενους 1 ένα δεύτερο προκαταρκτικό δάνειο και την 27.12.2013 οι Εναγόμενοι 2 σύνηψαν τις ακόλουθες συμφωνίες: (α) Προθεσμιακό δάνειο ύψους Δολαρίων ΗΠΑ 60 εκατομμυρίων με τους Εναγόμενους 1 (Τεκμ.20). (β) Έγγραφο Τροποποίησης της Πρώτης Συμφωνίας Δανείου (Τεκμ.21). (γ) Έγγραφο Τροποποίησης της Συμφωνίας Εγγύησης που επέκτεινε την εφαρμογή της Συμφωνίας Εγγύησης και στη Δεύτερη Συμφωνία Δανείου (Τεκμ.22). (δ) Έγγραφο Τροποποίησης της Συμφωνίας Ενεχυρίασης ημερομηνίας 6.9.2013 που επέκτεινε την εφαρμογή της Συμφωνίας Ενεχυρίασης και στη Δεύτερη Συμφωνία Δανείου (Τεκμ.23). (ε) Έγγραφο Τροποποίησης της Συμφωνίας Αποποίησης ημερομηνίας 6.9.2013 (Τεκμ.24). Δυνάμει της Δεύτερης Συμφωνίας Δανείου οι Εναγόμενοι 2 παραχώρησαν στους Εναγομένους 1: (α) στις 27.12.2013 δάνειο ύψους Δολαρίων ΗΠΑ 10 εκατομμυρίων και (β) στις 16.1.2014 δάνειο ύψους Δολαρίων ΗΠΑ 10 εκατομμυρίων. Ως εκ των ανωτέρω οι Εναγόμενοι 2 παραχώρησαν συνολικά προς τους Εναγόμενους 1 δάνεια ύψους Δολαρίων ΗΠΑ 120 εκατομμυρίων. Στις 17.4.2014 οι Εναγόμενοι 1 και οι Εναγόμενοι 2 υπέγραψαν Έγγραφο Τροποποίησης των Συμφωνιών Δανείου (με αναδρομική ισχύ από 16.2.2014)[Τεκμ.25(α)]. Ο Αιτητής 5 και οι Εναγόμενοι 2 σύνηψαν επίσης και Έγγραφο Τροποποίησης της Συμφωνίας Εγγύησης με το οποίο μεταξύ άλλων ο Αιτητής 5 ουσιαστικά αναγνώριζε και συγκατατίθετο στις τελευταίες τροποποιήσεις των Συμφωνιών Δανείου [Τεκμ.25(β)]. Έκτοτε έχει παρέλθει η Τελική Ημερομηνία Αποπληρωμής δηλ. η 1.11.2014, που προνοείται στις Συμφωνίες Δανείου για την πλήρη αποπληρωμή όλων των ποσών που οι Εναγόμενοι 2 έχουν δανείσει στους Εναγόμενους
24. Εκτός από πληρωμή συνολικού ποσού Δολαρίων ΗΠΑ 6.088.858.89 που έγινε στις 9.5.2014 και στις 21.5.2014, οι Εναγόμενοι 1 δεν έχουν καταβάλει οποιοδήποτε άλλο ποσό προς αποπληρωμή των οφειλών τους δυνάμει των Συμφωνιών Δανείου προς τους Εναγόμενους
25. Την 4.11.2014 οι Εναγόμενοι 2 επέδωσαν γραπτή ειδοποίηση στους Εναγομένους 1 και στον Αιτητή 5 (Τεκμ.26) με την οποία απαιτούσαν την άμεση πληρωμή όλων των ποσών που εκκρεμούσαν δυνάμει των Εγγράφων Χρηματοδότησης (Τεκμ.27 και 28) όμως δεν υπήρξε καμιά συμμόρφωση στα αιτήματα των Εναγομένων
26. Οι Εναγόμενοι 2 την 29.12.2014 καταχώρησαν αίτηση για διαιτησία στο London Court of International Arbitration για τις παραβάσεις των Εναγομένων 1 των Συμφωνιών Δανείου. Προς υποβοήθηση της εν λόγω διαιτησίας οι Εναγόμενοι 2 την 4.12.2014 στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης με αριθμό 1037/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εξασφάλισαν απαγορευτικό διάταγμα εναντίον του Αιτητή 5 και των Εναγομένων 1 το οποίο τους απαγορεύει από του να αποξενώσουν ή να διαθέσουν περιουσιακά στοιχεία των Εναγομένων 1 μέχρι του ποσού των Δολαρίων ΗΠΑ 126,133,363.33 (Τεκμ.29). Κατά ή περί την 16 Δεκεμβρίου 2014, η ιδιοκτησία των Εναγομένων 2 άλλαξε χέρια και νέα ιδιοκτήτρια τους έγινε η κυπριακή εταιρεία με την ονομασία Roulson Holdings Limited, η οποία αποφάσισε να εκτελέσει την συμφωνία ενεχυρίασης και να καταστεί η ίδια κάτοχος των μετοχών που ο Αιτητής 5 κατείχε στους Εναγομένους
27. Ως εκ τούτου την 17.12.2014 επιδόθηκε στους Εναγομένους 6, δηλαδή στο γραμματέα των Εναγομένων 1, επιστολή από τους δικηγόρους των Εναγομένων 2 στην οποία επισυνάπτονταν: (α) πιστοποιητικό μετοχών του Αιτητή 5 στους Εναγομένους 1 (για 39.623 μετοχές), (β) έγγραφο μεταβίβασης προς όφελος των Εναγομένων 2 των 39.623 μετοχών που ο Αιτητής 5 κατείχε στους Εναγομένους 1 («η Λευκή Μεταβίβαση Μετοχών»), το οποίο είναι υπογραμμένο από τον Αιτητή
28. (γ) Έγγραφα με τα οποία οι νέοι προτιθέμενοι διευθυντές αποδέχονταν τον διορισμό τους. (δ) ομόφωνο ψήφισμα ημερομηνίας 17 Δεκεμβρίου 2014 των μετόχων των Εναγομένων 1 με το οποίο τροποποιείτο το Καταστατικό των Εναγομένων
29. Με την επιστολή αυτή καλούντο οι Εναγόμενοι 6 να επιτελέσουν την μεταβίβαση των 39.623 μετοχών που ο Αιτητής 5 κατείχε στους Εναγομένους 1, στο όνομα των Εναγομένων 2 και να αποδεχθούν τους νέους διευθυντές των Εναγομένων 1 που αναφέρονταν στην πιο πάνω επιστολή (Τεκμ.30). Την 20.12.2014 στάληκε από την Καθ' ης η Αίτηση 5 προς τους Yury Vinokurov, Denis Ludkovsky (διευθυντές κατά τον ουσιώδη χρόνο των Εναγομένων 1) και προς τους Εναγόμενους 6 ειδοποίηση για τη σύγκληση συνεδρίας του διοικητικού συμβουλίου των Εναγομένων 1 (Τεκμ.34). Η εν λόγω συνεδρία έλαβε χώρα την 24.12.2014 και σε αυτήν αποφασίστηκε όπως διενεργηθεί η μεταβίβαση των Μετοχών στο όνομα των Εναγομένων
30. (Τεκμ.35). Την 23.12.2014 και με βάση τα σχετικά έγγραφα που είχαν υπογραφεί προς όφελος των Εναγομένων 2, διορίσθηκαν ως διευθυντές των Εναγομένων 2 στους Εναγομένους 1, οι Καθ' ων η Αίτηση 3-5 και παραιτήθηκαν από διευθυντές οι ATS Directors Limited και οι ATS Managers Limited (Τεκμ.37). Οι Εναγόμενοι 6 επιβεβαίωσαν τον σχετικό διορισμό των Εναγομένων 3-5 (Τεκμ.38). Ενόψει αυτής της εξέλιξης δόθηκε στους Εναγόμενους 2 η εντύπωση ότι όλα βαίνουν καλώς και ότι κατά τη συνεδρία του διοικητικού συμβουλίου των Εναγομένων 2 που είχε ορισθεί για την 29.12.2014 θα διενεργείτο η υπό συζήτηση μεταβίβαση μετοχών, εφόσον οι Εναγόμενοι 2 θα είχαν πλειοψηφία στο διοικητικό συμβούλιο των Εναγομένων 1 και θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν την ψήφιση απόφασης υπέρ της εν λόγω μεταβίβασης. Όμως το πρωί της 29.12.2014, λήφθηκε στο γραφείο των δικηγόρων των Εναγόμενων 2, ηλεκτρονικό μήνυμα (email) από τον κ. Στέλιο Τριανταφυλλίδη στο οποίο επισυνάπτετο επιστολή ημερομηνίας 26.12.2014 του Αιτητή 5 προς τους Εναγόμενους 6 (Τεκμ.39), ο οποίος κατ' επίκληση του άρθρου 82Ε του Καταστατικού των Εναγόμενων 1 όπως αυτό τροποποιήθηκε την 17.12.2014, και ισχυριζόμενος ότι είναι ο κάτοχος 50% των μετοχών των Εναγόμενων 1, διόρισε τους Αιτητές 1-4 στο διοικητικό συμβούλιο των Εναγομένων
31. Επίσης βάσει της ίδιας πρόνοιας επιχείρησε να παύσει τους τρεις προαναφερόμενους διευθυντές που είχαν διορίσει οι Εναγόμενοι 2 δηλ. τους Καθ' ων η Αίτηση. Στο δικό του μήνυμα ο κ. Τριανταφυλλίδης ανέφερε ότι ενόψει του ότι ο Αιτητής 5 είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης πέραν των 50% των μετοχών των Εναγομένων 1 και ενόψει του Καταστατικού των Εναγόμενων 1 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί, οι Εναγόμενοι 6 θα προχωρήσουν σύμφωνα με το περιεχόμενο της επισυνημμένης επιστολής του Αιτητή
32. Το ίδιο πρωί επιδόθηκε στους δικηγόρους των Εναγομένων 2 και άλλη επιστολή που απευθύνετο από τον Αιτητή 5 προς τους Εναγόμενους 2 (Τεκμ.40). Σε αυτήν αναφέρετο ότι η προσπάθεια των Εναγομένων 2 να χρησιμοποιήσουν το προαναφερόμενο Υπογραμμένο Ανέκκλητο Πληρεξούσιο ημερ. 6.9.13 για να λάβουν το 51% των μετοχών των Εναγομένων 1, είναι παράνομη βάσει του Ρωσικού δικαίου γιατί για αυτό απαιτείται πρώτα η έγκριση της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας και του Federal Antimonopoly Service της Ρωσίας. Επίσης ανέφερε ότι ανακαλεί το εν λόγω πληρεξούσιο και ότι αφού ληφθούν οι απαραίτητες εγκρίσεις από τις αρχές της Ρωσίας μόνο τότε θα λάβει όλα τα μέτρα για να συμμορφωθεί με τα δικαιώματα των Εναγομένων 2 βάσει της Συμφωνίας Ενεχυρίασης. Κατά την 29.12.2014 έλαβε χώρα η συνεδρία του διοικητικού συμβουλίου των Εναγομένων 1 (Τεκμ.41). Σε αυτήν παρέστησαν μέσω αντιπροσώπου τους οι Αιτητές 1-4 που είχαν κατ' ισχυρισμό διοριστεί από τον Αιτητή 5 και οι Εναγόμενοι 6 μέσω του κ. Στέλιου Τριανταφυλλίδη, οι τρεις διευθυντές που διορίστηκαν από τους Εναγόμενους 2, δηλ. οι Καθ' ων η Αίτηση και δύο δικηγόροι εκ μέρους των Εναγομένων
33. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέστηκαν στη συνεδρία, έλαβαν μέρος σε αυτήν ως και στη ψηφοφορία που έλαβε χώρα. Μάλιστα την επομένη οι Εναγόμενοι 6 τους ζήτησαν να επιβεβαιώσουν την ορθότητα πρακτικών που τους είχαν αποσταλεί (Τεκμ.42). Στη συνεδρία αυτή οι Εναγόμενοι 6 ανέφεραν ότι: (α) όφειλαν να αποδεχθούν τον διορισμό των τεσσάρων διευθυντών των Εναγομένων 1 που ζήτησε ο Αιτητής
34. (β) δεν είχαν αποφασίσει κατά πόσο η παύση από τον Αιτητή 5 των τριών διευθυντών που είχαν διορίσει οι Εναγόμενοι 2 δηλ. των Καθ' ων η Αίτηση ήταν έγκυρη. (γ) δεν αποδέχονταν την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου των Εναγομένων 1 ημερομηνίας 24.12.
35. (δ) ο Αιτητής 5 είχε έγκυρα ανακαλέσει το πληρεξούσιο έγγραφο. Οπόταν η πράξη των Εναγομένων 1, βάσει του εν λόγω πληρεξουσίου εγγράφου να παύσουν τους τέσσερις διευθυντές που διόρισε ο Αιτητής 5 δηλ. τους Αιτητές 1-4 δεν είχε ισχύ. Στη συνέχεια στη σύσκεψη έλαβε μέρος και ο Yury Vinokurov (διευθυντής των Εναγομένων 1) μέσω τηλεφώνου και έγινε ψηφοφορία κατά πόσο να γίνει η μεταβίβαση μετοχών προς τους Εναγόμενους 2 ή όχι. Οι Αιτητές 1-4 καθώς και ο Yury Vinokurov ψήφισαν αρνητικά και ζήτησαν αναβολή για ένα μήνα για να δουν το θέμα υπό τη σκοπιά του ρωσικού δικαίου. Οι Καθ' ων η Αίτηση ψήφισαν υπέρ της μεταβίβασης. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν όπως η εξέταση του θέματος να αναβληθεί. Με επιστολή τους ημερομηνίας 30.12.2014 οι Εναγόμενοι 2 έδωσαν μια τελική διορία μέχρι τις 11π.μ. της ιδίας ημέρας για να γίνει η μεταβίβαση των Μετοχών. Όταν δεν έγινε η μεταβίβαση μέχρι τις 11 π.μ. της 30.12.2014 οι Εναγόμενοι 2, την ίδια ημέρα, καταχώρησαν εναντίον των Εναγομένων 6 την αγωγή με αριθμό 7969/14 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ως και μονομερή αίτηση. Το Δικαστήριο έκδωσε την ίδια ημέρα διάταγμα με το οποίο διατάχθηκαν οι Εναγόμενοι 6 όπως λάβουν κάθε απαραίτητο μέτρο ούτως ώστε οι 39.623 μετοχές που ο Αιτητής 5 κατείχε στους Εναγόμενους 1 με αριθμό 32010 μέχρι 71632 μεταβιβασθούν επ' ονόματι των Εναγομένων 2 (Τεκμ.43). Το διάταγμα ημερομηνίας 30.12.2014 επιδόθηκε την ίδια ημέρα στους Εναγόμενους
36. Την 31.12.2014, ο Αιτητής 5 αποτάθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο με την αίτηση αριθμό 220/14 επιδιώκοντας άδεια για καταχώρηση αίτησης certiorari / prohibition. Το Ανώτατο Δικαστήριο στις 5.1.15 έκδωσε απόφαση με την οποία επιτρέπει την καταχώρηση της αίτησης για certiorari / prohibition και με την οποία αναστέλλεται η ισχύς του διατάγματος ημερομηνίας 30.12.2014 στην αγωγή με αριθμό 7969/14 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να προβούν σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης, τα οποία απαριθμεί και αναλύει με λεπτομέρεια στις παρ. 57 (i) - (xxviii) και στις σελ.26-39 της ένορκης της δήλωσης. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Αιτητές δεν έχουν εξηγήσει με οποιοδήποτε σαφή και κατανοητό τρόπο πώς θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά χωρίς το επίδικο διάταγμα και δεν έχουν προσκομίσει οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία σε σχέση με το θέμα αυτό. Αντίθετα είναι οι Εναγόμενοι 2 που υφίστανται ανεπανόρθωτη ζημιά από την καθυστέρηση που προκαλείται στο να αναλάβουν τον έλεγχο των Εναγόμενων
37. Ειδικότερα, οι Εναγόμενοι 1 έχουν χρέη όχι μόνο προς τους Εναγόμενους 2 αλλά και προς αριθμό άλλων εταιρειών. Το συνολικό χρέος των Εναγομένων 1 ανέρχεται στα Δολάρια Η.Π.Α. 1.2 δισεκατομμύρια. Επίσης οι Εναγόμενοι 2 πιστεύουν ότι ο τρόπος με τον οποίο διοικούνται οι Εναγόμενοι 1 θα τους οδηγήσει πολύ σύντομα σε χρεοκοπία. Την 16.12.14 αριθμός πιστωτών των Εναγόμενων 1 είχαν συνάντηση στην οποία αποφάσισαν ότι οι Εναγόμενοι 1 βρίσκονται στα πρόθυρα χρεοκοπίας και ότι η άμεση αναδιάρθρωση τους ήταν απαραίτητη. Για να γίνει η εν λόγω αναδιάρθρωση και να εισρεύσουν νέα σημαντικά κεφάλαια είναι επάναγκες οι Εναγόμενοι 2 να λάβουν τον έλεγχο των Εναγομένων
38. Η καθυστέρηση μπορεί να οδηγήσει σε διαδικασίες εκκαθάρισης κατά των Εναγομένων 1 που θα δημιουργούσε μεγάλες περιπλοκές στην προσπάθεια των Εναγομένων 2 να διασώσουν τους Εναγόμενους 1 και τις θυγατρικές τους εταιρείες. Ενόσω οι Εναγόμενοι 2 δεν έχουν τον έλεγχο των Εναγόμενων 1 θα συνεχίσει η αλόγιστη διάθεση των περιουσιακών στοιχείων των Εναγομένων 1 (και των θυγατρικών τους). Σύμφωνα με καταστάσεις τραπεζικών λογαριασμών εταιρειών του Ομίλου για την περίοδο 22.12.2014 έως 29.12.2014 (Τεκμ.48) δισεκατομμύρια ρούβλια (δηλαδή εκατομμύρια δολάρια) αποξενώνονται από τον Όμιλο επί καθημερινής βάσεως. Ταυτόχρονα υπάρχει μεγάλος κίνδυνος οι άλλοι πιστωτές των Εναγομένων 1 να αρχίσουν διαδικασίες για την εκκαθάριση τους καθώς έχουν ωριμάσει και οι δικές τους δανειακές απαιτήσεις (Τεκμ.50). Αναφορικά με την Svyaznoy Bank, σε μία συνάντηση που έγινε κατά ή περί την 19.12.2014 μεταξύ αντιπροσώπου της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας και του κου Malis αναφέρθηκε ότι η κατάσταση στην εν λόγω τράπεζα είναι πολύ κρίσιμη καθώς υπάρχει έλλειψη ρευστότητας όπως επίσης και σοβαρή έλλειψη ιδίων κεφαλαίων της τάξης των 10 με 15 δισεκατομμυρίων Ρουβλίων (δηλ. περίπου Δολάρια ΗΠΑ 25-30 εκατομμύρια). Αν η τράπεζα δεν βελτιώσει αυτούς τους δύο δείκτες τότε η ίδια η Ρωσική Κεντρική Τράπεζα θα αρχίσει τη διαδικασία για την εκκαθάριση της. Επομένως είναι εμφανές ότι επείγει να επέμβουν οι Εναγόμενοι 2 με σκοπό την αναδιάρθρωση του Ομίλου και την άρση των παράνομων ενεργειών που γίνονται προς αποξένωση των περιουσιακών του στοιχείων. Για να γίνει αυτό οι Εναγόμενοι 2 χρειάζεται να μπορούν να εφαρμόσουν τα αναντίλεκτα δικαιώματα τους που προνοούνται από το Έγγραφο Ενεχυρίασης. Εν πάση περιπτώσει το χρέος των Εναγομένων 1 αυξάνεται με την ημέρα και καταχωρούνται εν τω μεταξύ νέες αγωγές κατά των Εναγομένων
39. Από τότε που οι Εναγόμενοι 2 επιχείρησαν να αποκτήσουν τον έλεγχο των Εναγομένων 1 έχουν καταχωρηθεί τουλάχιστο δύο υποθέσεις από άλλους πιστωτές εναντίον των Εναγομένων 1 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, η αγωγή υπ' αρ. 7829/14 και η γενική αίτηση υπ' αρ. 1116/
40. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν στις 6.3.2015 συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση
41. Αναφέρει ότι ο Αιτητής 5 αποτάθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο με την αίτηση αρ.3/15 επιδιώκοντας έκδοση Διαταγμάτων Certiorari / Prohibition. Στις 17.2.15 το Ανώτατο Δικαστήριο έκδωσε την απόφαση του με την οποία απέρριψε την αίτηση (Τεκμ.1). Την ίδια ημέρα οι δικηγόροι των Εναγομένων 2 απέστειλαν επιστολή προς τους Εναγόμενους 6 και τους κάλεσαν όπως άμεσα προχωρήσουν στη μεταβίβαση των ενεχυριασμένων μετοχών του Αιτητή 5 στους Εναγόμενους 1, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 51% του εκδοθέντος μετοχικού τους κεφαλαίου, επ' ονόματι των Εναγομένων

(2)(Τεκμ.2). Την ίδια ημέρα οι Εναγόμενοι 6 προχώρησαν και καταχώρησαν την πιο πάνω μεταβίβαση στο όνομα των Εναγομένων 2, στο μητρώο μελών των Εναγομένων

(1)και απέστειλαν αντίγραφο του μητρώου μελών που έδειχνε τη μεταβίβαση αυτή στους δικηγόρους των Εναγομένων

(2)(Τεκμ.3). Στις 18.2.2015 ο Αιτητής 5, μέσω των Κύπριων δικηγόρων του, Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. καταχώρησε τη γενική αίτηση υπ' αριθμό 51/2015 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και εξασφάλισε μονομερώς, την ίδια ημερομηνία, στα πλαίσια της εν λόγω γενικής αίτησης διάταγμα που απαγορεύει στους Εναγόμενους 2 να εξασκήσουν τα δικαιώματά τους ως κάτοχοι των 39,623 μετοχών που κατέχουν στους Εναγόμενους

1. (Τεκμ. 4, 5 και 6). Ο κ. George Azarov, εκπρόσωπος των Εναγόμενων 2, την ενημέρωσε ότι, κατά ή πριν τις 18.2.2015, οι τέσσερις διευθυντές που διόρισε ο Αιτητής 5, Dmitry Rodionov, Sergey Mochalov, Petr Polyanskiy και Andreey Vozzhenikov (δηλαδή οι Αιτητές 1-4), στους Εναγόμενους 1 παραιτήθηκαν, προφανώς για να μην είναι υποχρεωμένοι να συμμορφωθούν με διάταγμα του Αγγλικού Δικαστηρίου για αποκάλυψη των περιουσιακών στοιχείων των Εναγομένων
2. (Τεκμ.7) Η παραίτηση των τεσσάρων διευθυντών που διόρισε ο Αιτητής 5 στους Εναγόμενους 1 επιβεβαιώνεται και από: (α) το ηλεκτρονικό μήνυμα (email) που απέστειλε στις 23.02.2015, ο ένας εκ των δύο εναπομεινάντων διευθυντών των Εναγομένων 1, δηλ. ο κ. Yury Vinokurov, στον Άγγλο δικηγόρο των Εναγομένων 2 Michaelson Justin αναφέροντας του, μεταξύ άλλων, ότι οι τέσσερις διευθυντές που διόρισε ο Αιτητής 5 παραιτήθηκαν και ότι δεν μπορεί να συμμορφωθεί με το διάταγμα αποκάλυψης των περιουσιακών στοιχείων των Εναγομένων
3. (Τεκμ.8). (β) την επιστολή ημερομηνίας 24.02.2015 που απέστειλαν οι τέσσερις παραιτηθέντες διευθυντές προς τους Άγγλους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση στην οποία αναφέρεται ρητά ότι είναι πρώην διευθυντές των Εναγομένων 1 (Τεκμ.9). (γ) την δεύτερη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Αιτητή 5 ημερομηνίας 25.02.2015 που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της διαδικασίας στην Αγγλία υπ' αριθμό 2015 φάκελος 113, στην οποία ο Αιτητής 5 αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι μπορεί να καταλάβει γιατί η κατάσταση δεν έχει βοηθηθεί από την παραίτηση των τεσσάρων διευθυντών κατά την περίοδο από την επίδοση του διατάγματος και την ημερομηνία για την συμμόρφωση. (Τεκμ.10). Με βάση τον κανονισμό 100 του καταστατικού των Εναγομένων 1 «Η απαρτία που χρειάζεται για τη διεξαγωγή των εργασιών του Διοικητικού Συμβουλίου θα είναι τρία

(3)τουλάχιστον πρόσωπα (η «Απαρτία του Διοικητικού Συμβουλίου»). Στην περίπτωση που δεν υπάρχει τέτοια Απαρτία του Διοικητικού Συμβουλίου, η συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου θα αναβάλλεται για την έκτη Εργάσιμη Ημέρα μετά την αρχική ημερομηνία, για την ίδια ώρα και στο ίδιο μέρος. Αν σε τέτοια συνεδρία που πραγματοποιείται μετά από αναβολή δεν υπάρχει απαρτία του Διοικητικού Συμβουλίου, η συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου θα θεωρείται ότι έχει ακυρωθεί.» (Τεκμ.11). Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου οι Αιτητές καταχώρησαν επίσης συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Στάλως Παπουή ημερ. 10.3.

1. Αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι 2 δεν έχουν προσκομίσει αντίγραφα παραιτήσεων των Αιτητών 1-4 ούτε οποιοδήποτε πιστοποιητικό του γραμματέα των Εναγομένων 1 που να καταδεικνύει πότε έγινε και αν έγινε η παραίτηση. Ζήτησε πληροφόρηση από το γραμματέα των Εναγομένων 1, σύμφωνα με τον οποίο, στις 17.2.2015 παρέλαβε την παραίτηση του Αιτητή 3, στις 18.2.2015 παρέλαβε την παραίτηση των Αιτητών 4 και 2 με ημερ. 17.2.2015 και στις 18.2.2015 παρέλαβε την παραίτηση του Αιτητή 1 με ημερ. 18.2.2015 (Τεκμ.1). Οι Αιτητές 1-4 έχουν δώσει ρητή εντολή στους δικηγόρους Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ, παρά την παραίτηση τους, να προωθήσουν την παρούσα αγωγή και το επίδικο διάταγμα (Τεκμ.2). Ο λόγος για τον οποίο είναι αναγκαία αυτή η στάση είναι ότι ο διορισμός των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4 και 5 ως δήθεν συμβούλων των Εναγομένων 1, έγινε παράνομα και παράτυπα υπό τις συνθήκες που έχουν εκτεθεί στην ένορκη δήλωση με βάση την οποία εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα ημερ. 7.1.
2. Η τυχόν άρση του διατάγματος με την δικαιολογία ότι το νόμιμο συμβούλιο έχει ήδη παραιτηθεί, δεν αίρει την παρανομία στον διορισμό των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4 και 5 ούτε και την θεραπεύει. Οι Αιτητές 1-4 θεωρούν ότι έχουν καθήκον παρά την παραίτηση τους, να προστατεύσουν τους Εναγομένους 1 από παράνομες ενέργειες που έγιναν επί της θητείας ους. Εν πάση περιπτώσει ο Αιτητής 5 ως μέτοχος των Εναγομένων 1 έχει κάθε συμφέρον προστασίας τους από παράνομο συμβούλιο. Συνιστά κοινό τόπο τόσο των Αιτητών όσο και των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Dennis Ludkovsky και Yuri Vladimirovich Vinokurov εξακολουθούν να κατέχουν έγκυρα τη θέση συμβούλου των Εναγομένων
3. Δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον του δικαστηρίου που να προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η γενική συνέλευση των Εναγομένων 1 δεν μπορεί να αναπληρώσει τις κενωθείσες θέσεις των παραιτηθέντων συμβούλων. Αυτή η θέση θα ήταν πρόωρη και αυθαίρετη και εν πάση περιπτώσει θα κριθεί στα πλαίσια της αίτησης αρ.51/15 που θα δικαστεί στις 10.3.
4. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Οι Καθ' ων η Αίτηση αναφέρονται σε σωρεία γεγονότων που κατ' ισχυρισμό τους οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο, στις σελίδες 26-39 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση. Ωστόσο το Δικαστήριο θεωρεί ότι είναι σημαντικό να ασχοληθεί με τον ισχυρισμό ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι το πληρεξούσιο έγγραφο που παραχωρήθηκε από τον Αιτητή 5 προς τους Εναγόμενους 2 ημερ. 6.9.13 (Τεκμ.2 στην αίτηση) ήταν ανέκκλητο. Είναι καλώς γνωστό ότι βάσει διαχρονικής και απαρέκκλιτης νομολογίας ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον όχι μόνο να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά και να τα παρουσιάζει δίκαια και χωρίς παραπλάνηση. Διαφορετικά το Δικαστήριο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Παρατίθεται επί του προκειμένου το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena Πολ. Έφεση 130/09 ημερ. 21.1.10 που επαναλαμβάνει ό,τι προηγούμενες αποφάσεις καθιέρωσαν: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Σχετικά παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:- «.Στην απόφαση του, το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISTRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/09, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά (ανωτέρω) (σελ.4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας γα την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & CH. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα τους, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ.7) «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου

(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598).» Όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Harvardskiy Prumyslovy Hold A.S. v. Daventree Resour Ltd κ.ά

(2008)1 Α.Α.Δ. 801: «Σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασίζεται στο περιεχόμενο των δηλώσεων του δικηγόρου και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων». Επαναλαμβάνω και για τους σκοπούς της παρούσας την επισήμανση αυτή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την προσθήκη ότι το Δικαστήριο σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως όχι μόνο δεν έχει άλλη επιλογή, αλλά ούτε και την πολυτέλεια να διεξέλθει το περιεχόμενο των πολυάριθμων εγγράφων που συνήθως συνοδεύουν μια μονομερή αίτηση για ενδιάμεση θεραπεία και κατά συνέπεια σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να επισύρεται η προσοχή του σε καθετί που περιέχεται στα έγγραφα αυτά και τα οποία δυνατό να επηρεάσουν τη λήψη της απόφασης του. Σχετικά, εκτός από την υπόθεση Harvardskiy (ανωτέρω), παραπέμπω και στις υποθέσεις Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.ά

(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Interparlemental Concer "Uralmetrom" v. Besumo Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 557, από τις οποίες προκύπτει εμμέσως πλην σαφώς ότι η αναφορά σε ένα ουσιώδες θέμα πρέπει να γίνεται στην ένορκο δήλωση και όχι να απαντάται στα τεκμήρια που τη συνοδεύουν και τα οποία πολλές φορές - όπως και στην παρούσα περίπτωση - είναι ογκωδέστατα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, οι Αιτητές παρέλειψαν να επισύρουν την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι στον τίτλο του πληρεξουσίου εγγράφου αναγράφεται ότι αυτό είναι ανέκκλητο "Irrevocable proxy and power of attorney". Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές είχαν την υποχρέωση και καθήκον να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο αυτό το γεγονός που κρίνεται ως ουσιώδες και ειδικότερα να επισύρουν την προσοχή του, με ειδική αναφορά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, κάτι όμως που δεν έπραξαν. Το γεγονός ότι το πληρεξούσιο ήταν ανέκκλητο, αποτελεί στοιχείο το οποίο θα λαμβάνετο σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο, σε σχέση με τους ισχυρισμούς των Αιτητών ότι ο Αιτητής 5 με επιστολή του ημερ. 26.12.14 προς τους Εναγομένους 2 (Τεκμ.8 στην αίτηση) ανακάλεσε το εν λόγω πληρεξούσιο. Και αυτό σε σχέση με τον περαιτέρω ισχυρισμό τους ότι οι Εναγόμενοι 2 στις 29.12.14 χρησιμοποιώντας το εν λόγω πληρεξούσιο υπέγραψαν ειδοποίηση προς τους Εναγόμενους 6, παρουσιάζοντας τον Αιτητή 5 να διορίζει τους Καθ' ων η Αίτηση ως νέους Διευθυντές των Εναγομένων 1 (Τεκμ.14 στην αίτηση), σε χρόνο που το πληρεξούσιο είχε ήδη ανακληθεί από τον Αιτητή

1. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι το πιο πάνω γεγονός είναι ουσιώδες και άμεσα σχετικό με τα επίδικα θέματα, το οποίο οι Αιτητές αν αποκάλυπταν, πολύ πιθανό να επηρέαζαν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ' ότι αφορά τη χορήγηση ή όχι του προσβαλλόμενου Διατάγματος. Στη βάση των πιο πάνω, έχω την άποψη ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι σοβαρής απόκρυψης ουσιώδους γεγονότος, το οποίο αν αποκάλυπταν θα μετέδιδαν στο Δικαστήριο μια πολύ διαφορετική εικόνα σε σχέση με την ισχυριζόμενη ανάκληση ενός ανέκκλητου πληρεξουσίου - και τους λόγους για τους οποίους αυτό ανακλήθηκε (για τους οποίους καμία εξήγηση δόθηκε από τους Αιτητές) - από αυτή που μετέδωσαν όταν προσέφυγαν μονομερώς για τη χορήγηση του επίδικου Διατάγματος, η οποία πολύ πιθανόν, επαναλαμβάνω, να επηρέαζε τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στη χορήγηση ή όχι μονομερώς του επίδικου Διατάγματος. Παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του αρ. 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
2. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides

(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others

(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:

1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Προβλήθηκε η θέση από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές 1-4 - οι οποίοι ενεργούσαν κατά την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αγωγής ως διοικητικοί σύμβουλοι των Εναγομένων 1 - δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση αγωγής εναντίον των Εναγομένων
4. Αντίθετα θα έπρεπε να είχαν εξασφαλίσει απόφαση του διοικητικού συμβουλίου ώστε η αγωγή, η οποία κατ' ισχυρισμό των Αιτητών γίνεται για την προστασία των συμφερόντων των Εναγομένων 1, να εγερθεί από τους ίδιους τους Εναγόμενους
5. Προς τούτο παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην υπόθεση Pulbrook v. Richmond Consolidated Mining Company

(1878)9 ChD 610, στην οποία το Αγγλικό Δικαστήριο επέτρεψε σε ένα διοικητικό σύμβουλο ο οποίος είχε παράτυπα αποκλειστεί από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας να εγείρει αγωγή εναντίον της εταιρείας αφού θεώρησε ότι ο εν λόγω διοικητικός σύμβουλος είχε κάποιο προσωπικό δικαίωμα το οποίο προσβαλλόταν από τον αποκλεισμό του από το διοικητικό συμβούλιο διότι ήταν και μέτοχος της Εταιρείας και είχε και συμφωνίες για καταβολή διαφόρων ποσών για τις υπηρεσίες του. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι σχετικό: "In this case a man is necessary a shareholder in order to be a director, and as a director he is entitled to fees and remuneration for his services, and it might be a question whether he would be entitled to the fees if he did not attend meetings on the board. He has been excluded. Now, it appears to me that this is an individual wrong, or a wrong that has been done to an individual. ........................................................ It appears to me that for the injury or wrong done to him by preventing him from attending board meetings by force, he has a right to sue. He has what is commonly called a right of action, and those decisions which say that, where a wrong is done to the company by the exclusion of a director from board meetings, the company may sue and must sue for that wrong, do not apply to the case of wrong done simply to an individual. There may be cases, where, by preventing a director from exercising his functions in addition to its being a wrong done to the individual, a wrong is also done to the company, and there the company have a right to complain." Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ένας διοικητικός σύμβουλος εταιρείας, μπορεί να εγείρει αγωγή εναντίον της εταιρείας μόνο στις περιπτώσεις που θίγονται τα προσωπικά του δικαιώματα και όχι στις περιπτώσεις στις οποίες η αγωγή σκοπό έχει να προστατεύσει τα συμφέροντα της εταιρείας. Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι Αιτητές 1-4 ήγειραν την παρούσα αγωγή εναντίον των Εναγομένων 1, χωρίς να προβάλλουν οποιοδήποτε ισχυρισμό περί επηρεασμού των προσωπικών τους δικαιωμάτων ως διοικητικοί σύμβουλοι όπως π.χ. ότι απώλεσαν ή διατρέχουν τον κίνδυνο να απωλέσουν μισθούς ή ωφελήματα. Αντίθετα, όπως προκύπτει από τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση των Αιτητών ημερ. 10.3.2014, οι Αιτητές θεωρούν ότι έχουν καθήκον να προστατεύσουν την εταιρεία (δηλ. τους Εναγόμενους 1) από παράνομες ενέργειες που έγιναν κατά τη διάρκεια της θητείας τους. Ως εκ τούτου, με βάση την απόφαση Pulbrook (ανωτέρω) οι Αιτητές 1-4 ως διοικητικοί σύμβουλοι των Εναγομένων 1, δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής εναντίον των Εναγομένων 1, αλλά τέτοιο δικαίωμα έγερσης αγωγής που να έχει ως αντικείμενο την εγκυρότητα διορισμού διοικητικών συμβούλων και τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου, είχαν μόνο οι ίδιοι οι Εναγόμενοι 1. Κατ' επέκταση, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές 1-4 δεν νομιμοποιούνται ούτε στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και συνεπώς σε σχέση με αυτούς, δεν ικανοποιούνται οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Περαιτέρω, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι Αιτητές 1-4 - σύμφωνα με το Τεκμ.1 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης των Αιτητών ημερ. 10.3.15 και τα Τεκμήρια 8, 9 και 10 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 6.3.15 - παραιτήθηκαν στις 17.2.2015 και 18.2.2015 από διοικητικοί σύμβουλοι των Εναγομένων 1. Πρόκειται για γεγονός που επεσυνέβηκε μετά την έκδοση του επίδικου Διατάγματος ημερ. 7.1.2015 και το οποίο το Δικαστήριο έχει την εξουσία να λάβει υπόψη του, σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σχετικά είναι τα πιο κάτω αποσπάσματα από τις υποθέσεις Αναφορικά με την Αίτηση του Χάρη Φεσσά

(1990)1 Α.Α.Δ.704, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Ελεονώρας, άλλως Νόρας Σιακατίδου Πολ. Έφ. 52/10 ημερ. 19.3.2014 αντίστοιχα: Αναφορικά με την Αίτηση του Χάρη Φεσσά «Ο ζητών την έκδοση προσωρινού διατάγματος φέρει μέχρι τέλους το βάρος αποδείξεως ότι υφίστανται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60. .......................................................... Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό - μετά την ένσταση - έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα, γιατί και οι δύο πλευρές έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου την υπόθεσή τους. Έχει εξουσία και υποχρέωση να επιληφθεί της υπόθεσης και να διαπιστώσει εάν οι προϋποθέσεις που ο νομοθέτης έταξε στο Άρθρο 32

(1)του Νόμου 14/60 ικανοποιούνται. Χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης, έχει εξουσία και καθήκον να ασκήσει δικαιοδοσία και να εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση ήθελε κρίνει, όπως προβλέπεται στο εδάφιο

(3)του Άρθρου

1. Ο Αιτητής συνεχίζει να έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπει το Άρθρο 32, όπως έχει νομολογιακά ερμηνευθεί στις υποθέσεις που έχουν παρατεθεί πιο πάνω.» Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου «Το Δικαστήριο, μετά την καταχώριση της ένστασης, έχει εξουσία και υποχρέωση να επιληφθεί της υπόθεσης, να ακούσει και τις δύο πλευρές και να διαπιστώσει αν οι προϋποθέσεις που ο νομοθέτης έταξε στο Άρθρο 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων ικανοποιούνται. ................................................................................................. Το Δικαστήριο κρίνει και αποφασίζει πάνω στην ολότητα του ενώπιον του υλικού.» Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd «Ένα Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται μονομερούς αίτησης και παραχωρεί το διάταγμα δύναται να επανεξετάσει μετά από καταχώριση σχετικής ένστασης όλα τα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος του χρόνου, ως στοιχείο που εμπίπτει στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του, ώστε να καταλήξει να επικυρώσει ή να ακυρώσει ένα διάταγμα υπό το φως του συνόλου των γεγονότων που έχουν τεθεί ενώπιον του και από τους δύο πλέον διαδίκους.» Με το επίδικο Διάταγμα απαγορεύθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση να επιχειρήσουν να ενεργήσουν ως σύμβουλοι των Εναγομένων 1, αντί των Αιτητών 1-
2. Είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές 1-4 - και ανεξάρτητα από την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου - μετά την παραίτηση τους από την ιδιότητα των διοικητικών συμβούλων των Εναγομένων 1, δεν νομιμοποιούνται να παρουσιάζονται υπό την ιδιότητα των πρώην διοικητικών σύμβουλων και να αιτούνται την συνέχιση της ισχύος του επίδικου Διατάγματος. Και τούτο γιατί ό,τι επεδίωξαν με το επίδικο Διάταγμα ήταν να παρεμποδίσουν τους Καθ' ων η Αίτηση να διοριστούν και ενεργούν ως διοικητικοί σύμβουλοι των Εναγομένων 1, προκειμένου να συνεχίσουν να ενεργούν οι ίδιοι ως διοικητικοί σύμβουλοι αυτών. Η απώλεια πλέον της ιδιότητας τους ως διοικητικοί σύμβουλοι με την δική τους παραίτηση, δεν τους επιτρέπει πλέον να έχουν οποιοδήποτε λόγο στην διαμόρφωση και σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου των Εναγομένων
3. Το πραγματικό δηλαδή υπόβαθρο, επί του οποίου στηρίχθηκε η έκδοση του επίδικου Διατάγματος έχει πλέον εκλείψει. Παρέμεινε προς εξέταση το ερώτημα κατά πόσο ο Αιτητής 5 ως μέτοχος των Εναγομένων 1 νομιμοποιείται στη καταχώρηση της παρούσας αγωγής εναντίον των Εναγομένων 1 και κατ' επέκταση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης. Ο μέτοχος μιας εταιρείας έχει το δικαίωμα να εγείρει προσωπική αγωγή εναντίον της εταιρείας σε σχέση με παράβαση των καθηκόντων τα οποία η εταιρεία έχει απέναντι του. Περαιτέρω έχει το δικαίωμα να εγείρει παράγωγη αγωγή - σύμφωνα με την αγγλική υπόθεση Foss v. Harbottle

(1843)67 Ε.R. 189 - στις περιπτώσεις που η πράξη αποτελεί καταδολίευση της μειοψηφίας και οι αδικοπραγούντες ελέγχουν την εταιρεία. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις είναι η ίδια η εταιρεία που είναι το κατάλληλο πρόσωπο να εγείρει αγωγή προς όφελος της ίδιας και κατ' επέκταση των μετόχων της. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England (v.24

(2010)παραγρ. 493) κάτω από τον τίτλο "Proceedings by members", στο οποίο παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση: "Where is competent for a corporation as such to commence legal proceedings, such proceedings cannot be commenced by one or more of its individual members. So long as they have it in their power to bring a claim in the name of the corporation, a claim by such individual members in their proper names for the same purpose cannot be maintained, whether the subject matter of the claim is a transaction which is merely voidable at the discretion of a majority of the members, or one which is absolutely illegal or incapable of ratification by such a majority." Στην υπόθεση Ανδρέας Χρίστου ν. Ζήνας Μήλλιου κ.ά Π.Ε. 255/10 ημερ. 13.6.13 με αναφορά στην υπόθεση Yiannis G. Mammous κ.ά v. Willstrop κ.α Π.Ε. 363/08 ημερ. 24.1.12, δόθηκε η έννοια της παράγωγης αγωγής ως ακολούθως: «..Παράγωγη είναι η αγωγή που εγείρεται από ένα μέτοχο και βασίζεται σε αιτία αγωγής που έχει η εταιρεία, σε αντιπαράθεση με αιτία αγωγής που ανήκει στον μέτοχο. Το Κοινό Δίκαιο επιτρέπει σε ένα μέτοχο μειοψηφίας να εγείρει αγωγή εκ μέρους της εταιρείας σε περιπτώσεις όπου η εταιρεία δεν ενεργεί η ίδια, γιατί ο αδικοπραγών ελέγχει την εταιρεία και μπορεί να την εμποδίσει από του να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια. Ο κανόνας του Κοινού Δικαίου, που τέθηκε στην υπόθεση Foss v. Harbottle

(1843)67 Ε.R. 189, λέγει ότι αν μία εταιρεία γίνεται θύμα αδικήματος, τότε επειδή αποτελεί διαφορετική οντότητα από τους μετόχους της, εκ πρώτης όψης είναι η εταιρεία που θα πρέπει να εγείρει αγωγή. Εντούτοις, η εξαίρεση στον γενικό κανόνα επιτρέπει σε ένα μέτοχο να εγείρει αγωγή εκ μέρους της εταιρείας, εάν υπάρχει δόλος εναντίον της μειοψηφίας και οι υπεύθυνοι του δόλου ελέγχουν την εταιρεία. Σχετικές με τους κανόνες που διέπουν το θέμα στην Κύπρο είναι, μεταξύ άλλων, οι υποθέσεις Θωμά κ.ά ν. Ηλιάδη

(2006)1 Α.Α.Δ. 1263 και Πιριλλής κ.ά ν. Κουή

(2004)1 Α.Α.Δ. 136.» Περαιτέρω, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση, παρέπεμψαν στην Καναδέζικη υπόθεση Schiowitz v. IOS

(1970)4 N.B.R.

(2d)30 (CA) στην οποία το Court of Appeal αποφάσισε ότι οι αγωγές που αφορούν την εγκυρότητα διορισμού του διοικητικού συμβουλίου, δεν εμπίπτουν στις περιπτώσεις όπου παραβιάζονται τα προσωπικά δικαιώματα των μετόχων και το αρμόδιο πρόσωπο να εγείρει αγωγή είναι η ίδια η εταιρεία αν αυτό είναι δυνατό ή μειοψηφών μέτοχος εκ μέρους της μέσω παράγωγης αγωγής. Τα ακόλουθα αποσπάσματα είναι σχετικά: "[26] The plaintiff's action is purely and simply an attack on the validity of the election of the board of directors or at least some of them on grounds of irregularities occurring in the course of the election and possibly on the grounds of constructive fraud on the part of management which could have influenced the result of the election. It seems clear that the election of an individual director whose right to office is challenged could be ratified by an ordinary resolution of the shareholders and prima facie is not a matter which an individual shareholder can challenge by action. .. [27] Although the rights of the plaintiff as an individual to bring the action are by no means certain I am satisfied from the argument presented that a company has a cause of action against any person who acts as a director but who has not been duly elected as such on the basis that such constitutes a usurpation of office and is a wrong to the company. See Kelly v. Electrical Construction Co.

(1908)16 O.L.R. 232 and Watt v. Commonwealth Petroleum Ltd. [1938] 4D.L.R.

1. [28] It seems also to be reasonably well established that where the directors of such a company refuse to institute proceedings to unseat a usurping director a derivative action may be maintained by a shareholder to enforce the company's right of action. Where such an action is allowed the shareholder is not really suing on his own behalf nor on behalf of the shareholders of the company generally but on behalf of the company to enforce a company right. In such an action, which is referred to as a derivative action, the plaintiff must frame his claim as a representative one on behalf of himself and all shareholders other than the wrongdoers and he must join the company as a party so that in the event the action is successful the rights established thereby may be enforced by the company. [29] The statement of claim in the present action does not disclose that the plaintiff made any effort to have the company institute proceedings but alleges in paragraph 38 of the statement of claim that in view of the matters pleaded and in view of the fact that the individual defendants have complete control of the management of the affairs of the company a request to the company to bring this action or to become a co-plaintiff in the present action would be futile." Στην προκειμένη περίπτωση ο Αιτητής 5, όπως προκύπτει από την Οπισθογράφηση Απαίτησης του Κλητηρίου Εντάλματος και την παρούσα αίτηση, δεν εγείρει την παρούσα αγωγή ώστε να προωθήσει αξίωση του που να βασίζεται σε παραβίαση προσωπικών του δικαιωμάτων ως μετόχου, αλλά η αξίωση του αφορά και σχετίζεται με τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου των Εναγομένων 1 και την ομαλή λειτουργία του. Επιπρόσθετα, αναφέρεται ρητά στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση των Αιτητών ημερ. 10.3.15 ότι ο Αιτητής 5 ως μέτοχος των Εναγόμενων 1 «έχει κάθε συμφέρον προστασίας της εταιρείας από παράνομο συμβούλιο». Με βάση την πιο πάνω νομολογία, οι αγωγές που εγείρονται προς το συμφέρον της εταιρείας θα πρέπει να εγείρονται από την ίδια την εταιρεία. Σε περιπτώσεις που αυτό δεν είναι δυνατό διότι η εταιρεία δεν είναι σε θέση να εγείρει αγωγή επειδή ο αδικοπραγών ελέγχει την εταιρεία και μπορεί να την εμποδίσει από του να εγείρει αγωγή, τότε ο μειοψηφών μέτοχος μπορεί να εγείρει παράγωγη αγωγή εκ μέρους της εταιρείας. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η παρούσα αγωγή δεν αποτελεί παράγωγη αγωγή εφόσον κατά τον χρόνο έγερσης της παρούσας αγωγής ο Αιτητής 5 δεν ήταν μειοψηφών μέτοχος, αλλά σύμφωνα με την ένορκη δήλωση των Αιτητών που υποστηρίζει την αίτηση, αυτός ήταν ο κύριος μέτοχος των Εναγομένων 1 και σύμφωνα με το Τεκμ.2 στην ένσταση, οι Εναγόμενοι 1 ανήκαν κατά 91.72% στον Αιτητή
2. Αυτός, ως πλειοψηφών μέτοχος ήταν σε θέση να ελέγχει τους Εναγόμενους 1, οι οποίοι δεν εμποδίζονταν να εγείρουν αγωγή στο όνομά τους. Επομένως το κατάλληλο πρόσωπο για να εγείρει την παρούσα αγωγή προς το συμφέρον των Εναγομένων 1 ήταν οι ίδιοι οι Εναγόμενοι 1 και ο Αιτητής 5, ως ο πλειοψηφών μέτοχος δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της. Κατ' επέκταση, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής 5 δεν νομιμοποιείται ούτε στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και συνεπώς δεν ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 ούτε και σε σχέση με αυτόν. Για όλα τα πιο πάνω το Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 7.1.2015 ακυρώνεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) .............. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο