Αναφορικά με τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου Λτδ ν. Κωνσταντίνο Χατζηιωάννου κ.α., Αρ.Αίτησης: 2331/2013, 6/3/2015

(1),

(2),

(3),

(4),

(5),

(6)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.22/1985, στο άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.47 και Δ.48 θ.

1. Συνοδεύεται δε, από την ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Χριστοδούλου , ημερ.12.11.
2. Όπως αναφέρεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση, οι αιτητές, από την 1.2.2013, μετονομάστηκαν από Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου Λτδ Στις 23.5.2013 εκδόθηκε απόφαση από Διαιτητή, ο οποίος διορίστηκε από τον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών, υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ'ων η αίτηση για το ποσό των €246.965,19 με τόκο προς 9% με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους από 23.5.2013 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €250,00 έξοδα. Την εν λόγω απόφαση, ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει ως Τεκμήριο
3. Ως αναφέρει περαιτέρω, η εν λόγω απόφαση γνωστοποιήθηκε γραπτώς στους καθ'ων η αίτηση 1, 2 και 4 με την προσωπική επίδοση αυτής στις 23.5.2013 και με ταχυδρομική διπλοσυστημένη επιστολή στην καθ'ης η αίτηση 3 στις 13.8.
4. Σχετικά, επισυνάπτεται το Τεκμήριο
5. Η εν λόγω απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί εντός είκοσι μία ημερών από της γνωστοποιήσεως της προς τους καθ'ων η αίτηση και ουδέν ποσό καταβλήθηκε έναντι του εξ αποφάσεως χρέους. Οι καθ'ων η αίτηση 1 και 3 έφεραν ένσταση στο αιτούμενο διάταγμα και προς τούτο καταχώρησαν ξεχωριστή ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης, ο μεν καθ'ου η αίτηση 1 στις 31.3.2014, βασιζόμενος στους δώδεκα λόγους ένστασης που εμφαίνονται στο σώμα της ένστασης, η δε καθ'ης η αίτηση 3 στις 12.5.2014, βασιζόμενη στους δεκατρείς λόγους ένστασης που εμφαίνονται στο σώμα της δικής της ένστασης. Η ένσταση του καθ'ου η αίτηση 1 συνοδεύεται από την ένορκη του δήλωση στην οποία αναφέρεται στην απόφαση που εκδόθηκε στην παρουσία του κατά την 23.5.2013, απόφαση που αντικατοπτρίζεται στη δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 2 και στην οποία δεν υπάρχει οποιαδήποτε διαταγή για εκποίηση της υποθήκης. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του καθ'ου η αίτηση 1, κατά την εν λόγω ημερομηνία δεν τέθηκε θέμα εκποίησης της υποθήκης ούτε του γνωστοποιήθηκε ποτέ τέτοια απόφαση. Με βάση το ότι, ως τυγχάνει συμβουλής, η μη γνωστοποίηση της απόφασης του Διαιτητή είναι λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο μπορεί να μην εγκρίνει την εγγραφή της απόφασης αυτής, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι η αίτηση είναι καταχρηστική. Τέλος, αναφέροντας ότι υιοθετεί τα όσα αναφέρονται στην ένσταση, καταλήγει στην εισήγηση απόρριψης της αίτησης. Από την πλευρά της, η καθ'ης η αίτηση 3 υποστηρίζει την ένσταση της με την ένορκη της δήλωση στην οποία αναφέρεται στην απόφαση που εκδόθηκε στις 23.5.2013 εναντίον της χρησιμοποιώντας λεκτικό ως αυτό που αποτυπώνεται στο Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης των αιτητών. Είναι η θέση, περαιτέρω, της καθ'ης η αίτηση 3 ότι η ειδοποίηση για διαιτησία δεν επιδόθηκε σε αυτή και δεν έλαβε γνώση της ημερομηνίας που έγινε η διαιτησία. Ο Διαιτητής λανθασμένα προχώρησε και έκδωσε απόφαση εναντίον της στην απουσία της από τη στιγμή που δεν της είχε επιδοθεί η ειδοποίηση. Ο Διαιτητής είχε ευθύνη να ελέγξει ότι η επίδοση είχε γίνει σε αυτή. Ακολούθως, η καθ'ης η αίτηση 3 αναφέρει ότι της είχε σταλεί ταχυδρομικώς μια απόφαση του Διαιτητή για τη μεταξύ των αιτητών και εκείνης διαφορά και η απόφαση που της στάληκε ταχυδρομικώς δεν είναι η ίδια με την απόφαση που οι αιτητές ζητούν να εγγράψουν αφού στο τι της στάληκε δεν υπάρχει αναφορά σε υποθήκη ή εκποίηση αυτής. Απόφαση ως ζητείται να εγγραφεί δεν της γνωστοποιήθηκε, κάτι που αποτελεί λόγο για μη έγκριση της αίτησης, η οποία κατά συνέπεια είναι καταχρηστική. Τέλος, αναφέροντας ότι υιοθετεί τα όσα αναφέρονται στην ένσταση, καταλήγει στην εισήγηση απόρριψης της αίτησης. Οι δύο πλευρές, ως προς τα γεγονότα, περιορίστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και η ακρόαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις με τις οποίες ο κάθε ένας από τους συνηγόρους ανέπτυξε την επιχειρηματολογία του προς υποστήριξη των θέσεων της δικής του πλευράς. Έχω με προσοχή μελετήσει τις θέσεις και των δύο πλευρών. Από τους εγειρόμενους λόγους ένστασης διαφαίνεται ότι η βάση ένστασης των καθ'ων η αίτηση 1 και 3 είναι κοινή και αφορά, ουσιαστικά, τη διατύπωση της υπό κρίση απόφασης, το τι γνωστοποιήθηκε στους καθ'ων η αίτηση, καθώς επίσης και τι είχε εξουσία ο Διαιτητής να αποφασίσει. Θεωρώ σκόπιμο από αυτό το σημείο της απόφασης να σημειώσω ότι δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο οποιοδήποτε θέμα δεν συγκεκριμενοποιείται στην ένσταση και ένορκη δήλωση των καθ'ων η αίτηση 1 και 3 και εγείρεται για πρώτη φορά με την αγόρευση αυτών. Τέτοιο σημείο αναπόφευκτα αποτελεί το θέμα του ένδικου μέσου της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας. Παρά το ότι θα μπορούσε, εκ των υστέρων, κάποιος να εισηγηθεί ότι τέτοιο ζήτημα καλύπτεται από τους εγειρόμενους λόγους ένστασης, τέτοιο ζήτημα ουδέποτε ηγέρθη με τρόπο που θα μπορούσε να αποτελέσει επίδικο ζήτημα στην παρούσα διαδικασία. Ουδέποτε τέθηκε ως λόγος ένστασης, συγκεκριμενοποιώντας τέτοιο ζήτημα, πουθενά δεν αναφέρεται τέτοιο θέμα στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης, είτε του καθ'ου η αίτηση 1, είτε της καθ'ης η αίτηση 3, η δε μορφή της ειδοποίησης ένστασης ουδόλως συνάδει με τέτοιο λόγο ένστασης. Συνεπώς, δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο τέτοιο θέμα, θεωρώντας ότι οποιαδήποτε παρατυπία στον τύπο της διαδικασίας έχει από μόνη της αρθεί. Αναλόγως, θεωρώ ότι πουθενά στις ενστάσεις δεν εγείρεται θέμα εσφαλμένης διαιτητικής απόφασης σχετικά με την εξουσία του Διαιτητή να αποφασίζει εκποίηση υποθήκης. Φυσικά, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να έχει γίνει με την απόφαση του Διαιτητή, οποιοδήποτε κείμενο αυτής και αν γίνει αποδεκτό ότι αποτελεί το κείμενο της απόφασης. Ακόμη και ως εμφαίνεται στο Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης των αιτητών, η απόφαση του Διαιτητή δεν αποφασίζει εκποίηση της υποθήκης αλλά αναφέρει απλώς, κάτι που είναι άλλωστε προς όφελος των καθ'ων η αίτηση, ότι προϊόν τέτοιας εκποίησης θα τίθεται έναντι της οφειλής δυνάμει της απόφασης. Όσον αφορά τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου σε σχέση με τα γεγονότα, από τα ενώπιον μου στοιχεία, μπορεί με βεβαιότητα να διαπιστωθεί ότι ο Ανδρέας Αντωνιάδης, διορισθείς ως Διαιτητής για τη διαφορά μεταξύ της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Στροβόλου Λτδ και του Κωνσταντίνου Χατζηιωάννου, πρωτοφειλέτη και άλλων, μεταξύ των οποίων και η καθ'ης η αίτηση 3, ασχολήθηκε με τις κάτωθι απαιτήσεις, τις σχετικές με την αναφερόμενη διαφορά: «(α)Ενυπόθηκος λογαριασμός υπ'αρ.7262806-8 για €246.965,19 κεφάλαιο, πλέον τόκο 9% ετησίως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα, την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους από 23.5.2013 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως, πλέον έξοδα.» Ο εν λόγω Διαιτητής αποφάσισε όπως το ως άνω πληρωθεί αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως από όλους τους ως άνω, πλέον €250,00 έξοδα. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρεται ότι κατά την ακρόαση της διαιτησίας παρουσιάζονται ο πρωτοφειλέτης και οι καθ'ων η αίτηση 2 και 4 οι οποίοι αναγνωρίζουν την υπογραφή τους και ότι η αιτήτρια εταιρεία προχώρησε σε απόδειξη της απαίτησης εναντίον της καθ'ης η αίτηση 3 η οποία δεν παρουσιάζεται κατά την ακρόαση της διαιτησίας. Γίνεται επίσης αποδεκτό από το Δικαστήριο ότι το τι εμφαίνεται στο Τεκμήριο 2 είναι το τι γνωστοποιήθηκε στους καθ'ων η αίτηση 1 και 3 και ότι η απόφαση του Διαιτητή δεν έχει εφεσιβληθεί από τους καθ'ων η αίτηση 1 και
6. Η παρούσα διαδικασία επιδόθηκε στους καθ'ων η αίτηση 1 και 3, οι οποίοι και λαμβάνουν μέρος στη διαδικασία με τον τρόπο που εμφαίνεται στην παρούσα απόφαση. Αναφερόμενος στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 της ενόρκου δηλώσεως των αιτητών, ήμουν πολύ προσεκτικός στο να μην περιλάβω στις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου οτιδήποτε τυγχάνει αμφισβήτησης. Ο καθ'ου η αίτηση 1 προβάλλει τη θέση ότι τίποτα δεν αναφέρθηκε στις 23.5.2013 σχετικά με εκποίηση της εν λόγω υποθήκης. Κάτι τέτοιο, φυσικά, συγκρούεται με την αναφορά της καθ'ης η αίτηση 3 ότι στις 23.5.2013 εκδόθηκε στην απουσία της απόφαση που όπως την αναφέρει είναι ως εμφαίνεται στο Τεκμήριο
7. Επίσης, δεν έχω αναφερθεί στις αναφορές περί ειδοποίησης για τη διαδικασία διαιτησίας σε όλους τους καθ'ων η αίτηση με μεταγενέστερη εξειδικευμένη αναφορά στην καθ'ης η αίτηση 3 ενόψει της αναφοράς της ότι δεν έλαβε γνώση της εν λόγω ημερομηνίας. Για λόγους που θα διαφανούν και αναλύονται κατωτέρω, θεωρώ ότι τα ως άνω σημεία δεν έχουν ουσιαστική σημασία για την παρούσα διαδικασία. Σύμφωνα με το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.28/1985, όταν εγείρεται οποιαδήποτε διαφορά ως και στην παρούσα υπόθεση, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή άλλο από τα πρόσωπα που εμπλέκονται στον Έφορο ο οποίος δύναται να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου

(6)(άρθρα 52

(1)και

(2)). Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε Διαιτητή, δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός είκοσι μίας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης (άρθρο 52

(4)). Αν οποιαδήποτε απόφαση του Διαιτητή, με βάση το εδάφιο

(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(4), ή αν η έφεση κατ'αυτής εγκαταλειφτεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου (άρθρο 52

(5)). Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο, σε αίτηση ως η παρούσα, περιορίζεται στην εξέταση των προϋποθέσεων που καθορίζονται στο άρθρο 52 και δεν υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας που σχετίζονται με την εγκυρότητα της διαιτητικής απόφασης. Τέτοια ζητήματα θα μπορούσαν να εξετασθούν μόνο στο πλαίσιο έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52

(4)του Νόμου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολ. Έφ.357/08, ημερ.11.4.2012: «Ο πρωτόδικος δικαστής δεν είχε εξουσία να εξετάσει εξ ιδίας πρωτοβουλίας θέμα νομιμότητας διορισμού του Διαιτητή. Το εν λόγω θέμα ως θέμα ουσίας, ενδεχομένως να μην μπορούσε καν να εξεταστεί πρωτοδίκως ακόμη και σε περίπτωση που αυτό θα εγειρόταν από το διάδικο ως εκφεύγον του δικαιοδοτικού πλαισίου της διαδικασίας. Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι'αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου δια της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι'αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει οτιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται». Από τα ως άνω καθίσταται εμφανές ότι από τη στιγμή που η απόφαση του Διαιτητή γνωστοποιήθηκε στην καθ'ης η αίτηση 3, το κατά πόσο είχε ειδοποιηθεί δεόντως ή καθόλου για τη διαδικασία διαιτησίας παραμένει κατά κάποιο τρόπο επουσιώδες αφού με την εν λόγω γνωστοποίηση απέκτησε δικαίωμα να εφεσιβάλει την απόφαση για οποιοδήποτε λόγο επιθυμούσε, συμπεριλαμβανομένης και μη ειδοποίησης της στη διαδικασία. Καθίσταται, επίσης, προφανές ότι το παρόν Δικαστήριο, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, δεν θα μπορούσε να εξετάσει θέματα ουσίας της υπό αναφορά απόφασης. Ως προς το λεκτικό της απόφασης του Διαιτητή, εντοπίζονται παρατυπίες στο λεκτικό της απόφασης, όχι όμως τέτοιες που να την καθιστούν μη έγκυρη ή ασαφή και αόριστη και μη δυνάμενη να εγγραφεί. Εμφανώς, είναι σαφές ότι η διαδικασία και απόφαση αφορά και αναφέρεται στους καθ'ων η αίτηση (έστω αναφερόμενη σε αυτούς ως εναγόμενους), σαφές είναι και το ποσό που οι καθ'ων η αίτηση καλούνται μέσω της απόφασης να πληρώσουν, ασφαλώς, σε εκείνους που το απαιτούν, ήτοι τους αιτητές. Η υποχρέωση σαφώς προκύπτει να είναι άμεση και είναι αλληλέγγυα και κεχωρισμένη μεταξύ των καθ'ων η αίτηση. Έχω πιο πάνω ήδη αναφέρει ότι ακόμα και το λεκτικό που εμφαίνεται επί του Τεκμηρίου 1 δεν αποφασίζει εκποίηση της αναφερόμενης υποθήκης. Με δεδομένο το τι είναι αποδεκτό ότι γνωστοποιήθηκε στους καθ'ων η αίτηση 1 και 3 (το οποίο όντως δεν φαίνεται να περιλαμβάνει αναφορά σε προϊόν εκποίησης της υποθήκης) θα θεωρούσα επουσιώδες και το κατά πόσο η τελική μορφή της απόφασης του Διαιτητή είναι ως αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 ή ως εμφαίνεται στο τι γνωστοποιήθηκε στους καθ'ων η αίτηση 1 και 3. Και αυτό, γιατί θεωρώ ότι το τι μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο καταχώρησης και εγγραφής είναι αυτό που γνωστοποιήθηκε στους καθ'ων η αίτηση. Διαφορετική προσέγγιση θα σήμαινε εγγραφή πρόνοιας για την οποία οι καθ'ων η αίτηση δεν είχαν την ευκαιρία να εφεσιβάλουν και συνεπώς, μη τήρησης των απαραίτητων προϋποθέσεων που αφορούν την παρούσα διαδικασία. Η απόφαση, ως γνωστοποιήθηκε στους καθ'ων η αίτηση 1 και 3 έχει καταστεί τελική απόφαση ενόψει του ότι δεν έχει εφεσιβληθεί από αυτούς. Έχοντας καταλήξει στα ως άνω συμπεράσματα ως τα έχω παραθέσει, αποφασίζω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη και συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα το οποίο επιτρέπει όπως η διαιτητική απόφαση, ημερ.23.5.2013, εναντίον των καθ'ων η αίτηση 1 και 3, ως αποτυπώνεται στο Τεκμήριο 1 που συνοδεύει την ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Χριστοδούλου, ημερ.12.11.2013, εξαιρουμένων των αναφορών «σε άλλα έξοδα» και σε «προϊόν που θα προκύψει από την εκποίηση της υποθήκης με αρ.Υ13187/03», καταχωρηθεί και εγγραφεί στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ'ων η αίτηση 1 και 3 τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................... Μ.Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο