Konstantin Ivanovich Grigorishin κ.α. ν. Vladimir Matveevich Lukyanenko κ.α., Αγωγή Αρ.: 740/14, 17/3/2015

(4), 9 και 13, Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, στο ΄Αρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (14/60), στα άρθρα 5 - 10 της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου του 1984 που κυρώθηκε με τον Κυρωτικό Νόμο 172/1986, στο άρθρο 2

(4)του Πρωτοκόλλου μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ρώσικης Ομοσπονδίας για το ευρετήριο των Διμερών Συμφωνιών (Κυρωτικός) του 2001 Ν.34(ΙΙΙ)/2001, στα άρθρα 5 - 9 της Συμφωνίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ουκρανίας για νομική συνεργασία σε Αστικά Θέματα της 06/09/2004 που κυρώθηκε με τον Κυρωτικό Νόμο 8(ΙΙΙ)/2005, στο άρθρο 169 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και στις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Χαραλάμπους ημερ. 9/10/14 - προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γεώργιου Παρμακλή ημερ. 5/12/

1. Ο Μάριος Χαραλάμπους είναι δικηγόρος στη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC. Ισχυρίζεται στην ένορκη του δήλωση ότι: 1) Το επίδικο διάταγμα παραβιάζει τις διακρατικές συμφωνίες που έχει υπογράψει η Κύπρος. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εξουσιοδοτήσει επίδοση με άλλο τρόπο από αυτόν που συμφωνήθηκε μεταξύ των ενδιαφερομένων συμβληθέντων κρατών. 2) Οι Εναγόμενοι 1 και 2 ουδέποτε εξουσιοδότησαν την κα Κακουλλή να δέχεται επίδοση οποιωνδήποτε εγγράφων και δικαστικών διαδικασιών εκ μέρους τους. 3) Σε οποιαδήποτε περίπτωση Κύπριος δικηγόρος εμφανιστεί για αλλοδαπό Εναγόμενο σε μια διαδικασία, δεν μπορεί να θεωρείται ως εξουσιοδοτημένος και/ή κατάλληλος να δέχεται επιδόσεις αναφορικά με άλλες υποθέσεις που καταχωρούνται μεταγενέστερα, στην Κύπρο εναντίον του ίδιου αλλοδαπού Εναγομένου. 4) Δεν μπορεί να γίνεται υποκατάστατη επίδοση οποιασδήποτε διαδικασίας ενώπιον Κυπριακού Δικαστηρίου εναντίον αλλοδαπού φυσικού προσώπου, στο δικηγόρο εταιρείας, η οποία εδρεύει στην Κύπρο και είναι συμφερόντων του εν λόγω αλλοδαπού φυσικού προσώπου. 5) Ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντος στην αίτηση ημερ. 8/8/14, ότι τα έγγραφα παραδόθηκαν μαζί με ρηματικές ανακοινώσεις στα Υπουργεία Εξωτερικών της Ρωσίας και Ουκρανίας, αλλά δεν έχουν επιδοθεί ακόμα, ισοδυναμεί με αίτημα προς το Δικαστήριο για αφαίρεση της εξουσίας χειρισμού των επιδόσεων από τις εν λόγω Αρχές, βασιζόμενο σε εξ΄ ακοής μαρτυρία και δήθεν πληροφορίες από Ρώσους δικηγόρους, ότι δήθεν οι επιδόσεις στη Μόσχα και Κίεβο είναι χρονοβόρες και με αμφίβολη επιτυχία. 6) Όπως πληροφορείται από τους Αιτητές, αυτοί ουδέποτε επιχείρησαν να παρεμποδίσουν εκπροσώπους των Ρωσικών και Ουκρανικών Αρχών να τους προσεγγίσουν. Ο αντίθετος ισχυρισμός είναι αναληθής και προβάλλεται με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων στο Δικαστήριο. 7) Στη κα Κακουλλή επιδόθηκαν τα Τεκμήρια που συνόδευαν την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ημερ. 8/8/14 στα ελληνικά, χωρίς να συνοδεύονται από μετάφραση και όσες μεταφράσεις επιδόθηκαν, δεν συνοδεύονται από ένορκη δήλωση μετάφρασης. Οι αιτητές δεν γνωρίζουν ελληνικά. 8) Δεν επιδόθηκε στην κα Κακουλλή η αίτηση για παραχώρηση άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας παρόλο που το Διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, ημερ. 21/2/14, που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ημερ. 8/8/14, επιτάσσει ρητά όπως η μονομερής αίτηση ημερ. 6/2/14 μαζί με την ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας επιδοθεί. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση με την ένσταση τους εγείρουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: 1) Η αίτηση εδράζεται σε λανθασμένο, ελλειπές και ανύπαρκτο νομικό υπόβαθρο. 2) Η αίτηση είναι εξ υπαρχής άκυρη και οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να εκπροσωπηθούν στην αίτηση διότι δεν καταχώρησαν προηγουμένως Σημείωμα εμφάνισης είτε υπό διαμαρτυρία. 3) Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και συνεπώς ανύπαρκτη εφόσον γίνεται από δικηγόρο χωρίς να εξηγεί τους λόγους για τους οποίους οι Αιτητές κωλύονται να παραστούν. 4) Η αίτηση είναι κακόπιστη, εμφορείται από αλλότρια ελατήρια, αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, και σκοπεύει στην εσκεμμένη αποφυγή νομίμων επιδόσεων και στην παρακώλυση προώθησης της διαδικασίας για παρεμπόδιση των Καθ΄ ων η Αίτηση στη διεκδίκηση νομίμων δικαιωμάτων τους. Ο Γεώργιος Παρμακλής είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο ΒΕΛΑΡΗΣ & ΒΕΛΑΡΗΣ ΔΕΠΕ, οι οποίοι μαζί με τους Ανδρέας Κονναρής Δ.Ε.Π.Ε., είναι οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η Αίτηση. Υιοθέτησε την ένορκη δήλωση του ημερ. 8/8/14 που υποστηρίζει την αίτηση ιδίας ημερομηνίας (Τεκμήριο 1) και ανέφερε περαιτέρω τα ακόλουθα: 1) Μαζί με την παρούσα αγωγή, καταχωρήθηκε στις 6/2/14 μονομερής αίτηση (Τεκμήριο 2) για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων παγοποίησης διεθνούς εμβέλειας εναντίον των Αιτητών. Με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 16/4/14 η αίτηση απορρίφθηκε και τα Διατάγματα που είχαν εκδοθεί μονομερώς ακυρώθηκαν. Στην εν λόγω διαδικασία, οι Εναγόμενοι 11 - που αποτελούν αποκλειστική ιδιοκτησία των Εναγομένων 2 και 10 - εμφανίσθηκαν και εκπροσωπήθηκαν από την κα Κακουλλή για το γραφείο Χρύσης Δημητριάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης ημερ. 16/4/14, οι Καθ΄ ων η Αίτηση κατέστησαν σαφές ότι πρόθεση τους ήταν να επανέλθουν με νέα αίτηση διά κλήσεως, για να αιτηθούν διατάγματα Παγοποίησης διεθνούς εμβέλειας εναντίον των Αιτητών. Οι Αιτητές, προς παρακώλυση των Καθ΄ ων η Αίτηση στη διεκδίκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους, εσκεμμένα αποφεύγουν και παρακωλύουν την επίδοση της αγωγής σε αυτούς, με αποτέλεσμα να μην έχει ακόμα καταστεί δυνατή η προώθηση της εν λόγω αίτησης. 2) Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν στις 18/2/14 αίτηση με την οποία ζητούσαν την άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση της αγωγής εκτός δικαιοδοσίας στους Αιτητές (Τεκμήριο 3). Αφού εκδόθηκε το σχετικό Διάταγμα ημερ. 21/2/14, οι Καθ΄ ων η Αίτηση έλαβαν όλα τα αναγκαία μέτρα για την επίδοση των σχετικών εγγράφων στους αλλοδαπούς Εναγομένους. Επειδή η επίδοση καθυστερούσε λόγω της στάσης των Αιτητών, οι Καθ΄ ων η Αίτηση ζήτησαν τη συνδρομή του Δικαστηρίου με την αίτηση ημερ. 8/8/14 για υποκατάστατη επίδοσης εντός δικαιοδοσίας. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση κατέληξαν στο μέτρο αυτό αφού πείστηκαν ότι δεν είχαν άλλο διαθέσιμο τρόπο να επιδώσουν στους Αιτητές, οι οποίοι εσκεμμένα απέφευγαν την επίδοση, εμποδίζοντας την με τους σωματοφύλακες ή συνοδούς τους οι οποίοι πάντοτε τους περιβάλλουν και δεν επιτρέπουν και εμποδίζουν οποιοδήποτε πρόσωπο να τους πλησιάσει χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεσή τους. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η Αίτηση ημερ. 21/10/14 (Τεκμήριο 4) με συνημμένο αποδεικτικό μη επίδοσης στον Αιτητή 2, το οποίο αποδεικνύει ότι οι προσπάθειες των Καθ΄ ων η Αίτηση να επιδώσουν με τον τρόπο που προνοείται στη διμερή σύμβαση με τη Ρωσική Ομοσπονδία που κυρώθηκε με το Ν.172/86, δεν είχαν θετικό αποτέλεσμα. 3) Όπως πληροφορείται από τον Maxim Markov - στενό συνεργάτη του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 - τουλάχιστο σε μια περίπτωση που έγινε προσπάθεια επίδοσης μέσω των αρμόδιων ρωσικών αρχών και παρόλο που είχε προηγουμένως διαπιστωθεί τηλεφωνικώς ότι ο Αιτητής 2 βρισκόταν στην οικία του, η επίδοση δεν κατέστη δυνατή διότι κατά την επίσκεψη του επιδίδοντος λειτουργού, του λέχθηκε από το προσωπικό της οικίας του ότι αυτός απουσίαζε και δεν επιτράπηκε στον εν λόγω λειτουργό να εισέλθει στην οικία του. 4) Η παρελκυστική τακτική των Αιτητών και η κακοπιστία να αποφύγουν την επίδοση αντανακλάται και από τη συμπεριφορά των Εναγομένων 5, 9 και 10 οι οποίοι τελούν υπό την υπηρεσία των Αιτητών ή υπό τον έλεγχο τους ή είναι στενοί συνεργάτες τους και συνεργοί στις πράξεις που αποτελούν τη βάση της αγωγής. Η εν λόγω συμπεριφορά των Εναγομένων 5, 9 και 10 σχετίζεται με τις προσπάθειες που έγιναν για επίδοση σ΄ αυτούς εκτός δικαιοδοσίας μέσω εταιρείας ταχυμεταφορών DHL, ως το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 28/8/14 και τις οποίες και περιγράφει με λεπτομέρεια (Τεκμήρια 5, 6, 7). 5) Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές και οι συνεργάτες τους εμφορούνται από κακοπιστία και εσκεμμένα αποφεύγουν και παρακωλύουν την επίδοση της αγωγής με μόνο στόχο την παρακώλυση της διαδικασίας και παρεμπόδιση των Καθ΄ ων η Αίτηση στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. 6) Η σημασία της επίδοσης είναι να τεθούν υπόψη του εναγομένου η ύπαρξη και το περιεχόμενο μιας διαδικασίας εναντίον του, ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να απαντήσει και να ακουστεί. Οι Αιτητές αποδεδειγμένα έλαβαν γνώση της ύπαρξης της διαδικασίας, εφόσον κατά την ακρόαση της αίτησης ημερ. 6/2/14, οι Εναγόμενοι 11 εμφανίστηκαν και εκπροσωπήθηκαν από δικηγόρους, προφανέστατα με οδηγίες των μόνων ιδιοκτητών τους, δηλαδή του Αιτητή 2 και Εναγομένου
2. Περαιτέρω, η παρούσα αίτηση ημερ. 9/10/14 γίνεται από το δικηγορικό γραφείο Χρύσης Δημητριάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. κατ΄ εντολή των Αιτητών, εκ μέρους των οποίων ο Μάριος Χαραλάμπους προέβηκε - εξουσιοδοτημένος από αυτούς - στην ένορκη δήλωση του ημερ. 9/10/14, προδήλως κατόπιν οδηγιών και πληροφοριών των Αιτητών και οι οποίες δεν μπορεί να δόθηκαν χωρίς προηγουμένως να είχαν λάβει γνώση της αγωγής και των συναφών εγγράφων. Οι Αιτητές αναμφίβολα και αποδεδειγμένα έχουν επαφή με το δικηγορικό γραφείο Χρύσης Δημητριάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. και την κα Κακουλλή η οποία χειρίζεται την υπεράσπιση τους στην αγωγή του Ε.Δ. Λεμεσού 6273/10 της οποίας η τελευταία εμφάνιση ήταν στις 20/10/14 και εμφανίστηκε δικηγόρος από το εν λόγω γραφείο εκ μέρους των αιτητών. 7) Η επίδοση των εγγράφων στην κα Κακουλλή είναι καθόλα νόμιμη και σύμφωνη με το Διάταγμα ημερ. 28/8/14 και δεν παραβιάζεται οποιαδήποτε διμερής ή πολυμερής συνθήκη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και οποιουδήποτε άλλου κράτους. Δεν είναι απαραίτητη η ρητή εξουσιοδότηση των Αιτητών προς την κα Κακουλλή ώστε να μπορεί να επιτευχθεί έγκυρη επίδοση δικαστικών εγγράφων σ΄ αυτήν ως δικηγόρου, η οποία χειρίζεται άλλη υπόθεση για αυτούς. Η επίδοση του Διατάγματος ημερ. 28/8/14 ήταν δικαιολογημένη ενόψει του ότι α) οι Αιτητές αποδεδειγμένα αποφεύγουν την επίδοση σ΄ αυτούς της αγωγής β) οι Καθ΄ ων η Αίτηση κατέβαλαν πολλές προσπάθειες επίδοσης στους Αιτητές χωρίς επιτυχία γ) παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι σήμερα και δ) οι Αιτητές αποδεδειγμένα έλαβαν γνώση της αγωγής και η συμπεριφορά τους εμποδίζει τους Καθ΄ ων η Αίτηση στην προώθηση των νομίμων δικαιωμάτων τους. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και συνεπώς ανύπαρκτη εφόσον γίνεται από δικηγόρο χωρίς να εξηγεί τους λόγους για τους οποίους οι αιτητές κωλύονται να παραστούν. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι είναι ανεπιθύμητο να ορκίζεται ένορκη δήλωση ένας δικηγόρος, και ότι, σε τέτοιες περιπτώσεις, θα πρέπει να δίδεται ικανοποιητική εξήγηση ως προς το λόγο για τον οποίο ορκίζεται ο δικηγόρος, αντί ο ίδιος ο διάδικος. Στην υπόθεση Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva

(2010)1A A.A.Δ 82, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc-Chic Ltd

(1968)1 C.L.R. 1, In re Efthymiou

(1987)1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν' αγνοηθεί ή απορριφθεί. Ούτε και συμφωνούμε ότι μια τέτοια απόλυτη αρχή εξάγεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal. Απλά, στη προσφυγή εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση, το οποίο επιλαμβανόταν ενδιάμεσης αίτησης στο πλαίσιο προσφυγής για αναστολή εκτέλεσης διαταγμάτων απέλασης και κράτησης, έκρινε ότι θα έπρεπε ο ομνύων δικηγόρος να παράσχει κάποια εξήγηση γιατί προέβηκε ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο ίδιος ο Αιτητής. Ενώ δε το Δικαστήριο εξέφρασε την άποψη ότι αυτός θα ήταν αρκετός λόγος γι' απόρριψη της αίτησης, εν τούτοις, προχώρησε και εξέτασε την ουσία της και την απέρριψε για άλλους λόγους βασιζόμενο στα στοιχεία που παρατέθηκαν στην ένορκη δήλωση. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση Dulal Dulal ο Αιτητής, αν και ήταν υπήκοος της Μπαγκλαντές, κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο αναμένοντας την έκβαση της αίτησής του. Υπ' εκείνες τις περιστάσεις κρίθηκε ότι χρειαζόταν μια εξήγηση ως προς το γιατί δεν κατάρτισε ο ίδιος την ένορκη δήλωση. Θα σημειώναμε εδώ, σε αντιδιαστολή, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο με την ίδια μονομελή σύνθεση αποδέχτηκε ως κανονική ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους αλλοδαπής αιτήτριας, εφόσον αυτή βρισκόταν στο εξωτερικό, χωρίς άλλη εξήγηση. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Svetlana Shalaeva v. Δημοκρατίας, Υπόθεση αρ. 869/2005, ημερ. 24.3.2006, επιλαμβανόμενο αίτησης της Δημοκρατίας για παροχή ασφάλειας εξόδων από την αλλοδαπή προσφεύγουσα, το ίδιο Δικαστήριο, και ορθά βέβαια, αποδέχθηκε και ενήργησε στη βάση Ένστασης που στηριζόταν σε ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους της προσφεύγουσας - Καθ' ης η Αίτηση, η οποία είχε ήδη απελαθεί και βρισκόταν στο εξωτερικό. Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών.» Από μια απλή ανάγνωση της ένορκης δήλωσης του Μάριου Χαραλάμπους προκύπτει ότι αυτός καμιά εξήγηση δίδει ως προς το γιατί ορκίζεται ο ίδιος και όχι οι αιτητές. Ωστόσο, από τη θεώρηση της σχετικής νομολογίας δεν προκύπτει ότι αυτή έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοούνται ή να απορρίπτονται τέτοιες ένορκες δηλώσεις. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι θέμα απαγόρευσης μπορεί να προκύψει στην περίπτωση που η ένορκη δήλωση γίνεται από δικηγόρο ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας καθίσταται, μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης (βλ. Rybolovlev (ανωτέρω) Investylia Public Company Ltd v. Γαβριηλίδου Πολ. Έφεση 326/10, ημερ. 13.6.13 και Investylia Public Company Ltd v. Παπαδοπούλου Πολ. Έφεση 238/10 ημερ. 5.12.13). Έχοντας υπόψη την υπό αναφορά νομολογία θεωρώ ότι όσο και αν ήταν επιθυμητό όπως η ένορκη δήλωση γίνει από οποιοδήποτε από τους Αιτητές και παρά το γεγονός ότι ο ενόρκως δηλών δικηγόρος καμία εξήγηση δίδει για τους λόγους που αυτός ορκίζεται, στην απουσία οποιωνδήποτε εμφανών λόγων που θα του επέτρεπαν κάτι τέτοιο, εντούτοις, δεν θα την αγνοήσω καθότι τον χειρισμό της υπόθεσης τον έχουν άλλοι δικηγόροι. Κατά συνέπεια προχωρώ να εξετάσω την ουσία της Αίτησης. Το ζήτημα της επίδοσης κλητηρίου εντάλματος ως και της επίδοσης οποιασδήποτε κλήσης ή ειδοποίησης διέπεται από την Δ.5

(2)και Δ.51

(1)αντίστοιχα, που ορίζουν ως εξής: "Δ.5

(1)Every defendant named on the writ of summons shall, except a Judge otherwise orders, be served in the manner provided in rule 2 of this Order with an office copy of the writ, and such service shall be deemed good service of the writ.

(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left - (

1. i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; or (
2. ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. ............................. ........................ Δ.51

(1)Any summons or notice to be served or given to any person may be served or given at his address for service if he has furnished one, and if he has not then at his last known or usual place of residence or, if this is impossible, with the leave of the Court or Judge obtained ex parte, in any one of the ways in which service or notice of a writ of summons may be effected or given. And everything done on any proceeding whereof notice has been served or given according to these rules shall be binding on a person so served or notified, whether he attends on the proceeding or not." Το ζήτημα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από τη Δ.5 Θ.9 και 5Α που ορίζουν ως εξής: "Δ.5

(9)If it be made to appear to the Court or a Judge that from any cause it is not possible promptly to effect service in the manner provided in rule 2 of this Order, the Court or Judge may make such order for substituted or other service, or for the substitution of notice for service by letter, public advertisement, or otherwise, as may be just. ......................... .............................. Δ.5A Every application to the Court or a Judge for an order for substituted or other service, or for the substitution of notice for service, shall be supported by an affidavit setting forth the grounds upon which the application is made." Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η υπόθεση Σταύρος Φραγκέσκου κ.ά ν. Χριστίνας Γεωργίου Γρηγορίου

(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1765 στην οποία παρέπεμψαν το Δικαστήριο και οι δύο συνήγοροι των διαδίκων, και σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «Όπως έχει ήδη αναφερθεί κύριο νομικό έρεισμα της εισήγησης του ευπαίδευτου συνηγόρου των εφεσειόντων ήταν οι αποφάσεις στις υποθέσεις Philippou και Myerson (πιο πάνω). Έχουμε την σαφή άποψη ότι οι υποθέσεις εκείνες διακρίνονται από την παρούσα γιατί σ εκείνες τις υποθέσεις δεν είχε προηγηθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Θεωρούμε ότι μόνο μετά την εξασφάλιση τέτοιας άδειας ένας διάδικος που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας μπορεί να υποβληθεί στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων μας. Μετά από την εξασφάλιση τέτοιας άδειας είναι δυνατή και η υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας σε περιπτώσεις όπου πληρούνται οι προϋποθέσεις που διέπουν τη χορήγηση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση. Στην παρούσα υπόθεση η εφεσίβλητη είχε εξασφαλίσει άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας. Είχαν, επομένως, θεμελιωθεί οι προϋποθέσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Σε τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να επιτευχθεί επίδοση με υποκατάστατη επίδοση τόσο εντός όσο και εκτός της δικαιοδοσίας (βλ. Western etc. Building Society και Karim, πιο πάνω)» .............................. ............................. «Το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από τη Δ.5 θ.9 η οποία παρέχει διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση στις περιπτώσεις όπου για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατό να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5 θ.2. Μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της (βλ. Annual Practice 1960, σελ.102). Οι πρόνοιες της Δ.5 θ.9 έχουν πολύ ευρεία εφαρμογή και παρέχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο (βλ. Porter v. Freudenberg [1915] 1 K.B. 857). Όπως λέχθηκε στην Karim (πιο πάνω) το κύριο ερώτημα είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου.» Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κarim v. Κονιδάρη

(1994)1 ΑΑΔ 36 είναι επίσης σχετικό: «Παρόλο που οι αγγλικοί θεσμοί που διέπουν την υποκατάστατη επίδοση δεν έχουν άμεση εφαρμογή στην Κύπρο οι αρχές τους και η πρακτική των Αγγλικών Δικαστηρίων είναι διαφωτιστικές ως προς την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για την υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου. (βλ. ΤΗΕ ANNUAL PRACTICE, 1960, Vol. 1, p.133 - 134). Στην Αrmitage v. Fitzwilliam and Others, 1875 W.N. 238 εγκρίθηκε ως μέθοδος υποκατάστατης επίδοσης η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στο δικηγόρο του εναγομένου». Είναι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι το επίδικο Διάταγμα ημερ. 28/8/14 θα πρέπει να παραμερισθεί διότι παραβιάζει τις διακρατικές συμφωνίες που έχει υπογράψει η Κύπρος και ειδικότερα: α) τη Συνθήκη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου της 19.1.84, η οποία κυρώθηκε στην Κύπρο με το Ν.172/86 β) τη Συνθήκη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ουκρανίας για νομική συνεργασία σε αστικά θέματα της 22/4/05, η οποία κυρώθηκε στην Κύπρο με το Ν.8(ΙΙΙ)/2005και γ) τη Σύμβαση της Χάγης για την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δικαστηριακών και εξωδικαστηριακών εγγράφων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις ημερομηνίας 15.11.1965 η οποία κυρώθηκε στην Κύπρο με το Ν.40/

1. Ειδικώτερα, είναι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι σύμφωνα με το άρθρο 11 του Ν.40/1982, οποιαδήποτε δύο συμβαλλόμενα κράτη έχουν το δικαίωμα να συμφωνήσουν στην αποστολή δικαστικών εγγράφων διαμέσου άλλων οδών από εκείνων που προνοούνται στη Συνθήκη της Χάγης. Στην απουσία οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ρωσικής Ομοσπονδίας και μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ουκρανίας, πέραν της μεθόδου η οποία διατυπώνεται στους Ν.172/86και 8(ΙΙΙ)/2005 στα άρθρα 7 και 8 αντίστοιχα, για την επίδοση των εγγράφων μέσω των αρμοδίων αρχών και/ή της διπλωματικής οδού, η επίδοση εγγράφων με άλλο τρόπο δεν είναι νομικά δυνατή και έγκυρη, χωρίς να προσβάλλεται η κρατική κυριαρχία της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Ουκρανίας, οι οποίες κυριαρχικά αποφάσισαν και καθόρισαν το μόνο αποδεκτό τρόπο επίδοσης Κυπριακών δικαστικών εγγράφων σε κατοίκους που διαμένουν στην επικράτειά τους. Η πιο πάνω θέση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου και όπως ρητά αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του Γ. Παρμακλή ημερ. 8/8/14 που υποστηρίζει την αίτηση ιδίας ημερομηνίας για υποκατάστατη επίδοση, οι Καθ΄ ων η Αίτηση, ακολουθώντας τις πρόνοιες των πιο πάνω Νόμων (Ν.8(ΙΙΙ)/2005και Ν.172/86) εξασφάλισαν στις 21/2/14, και στη βάση μονομερούς αίτησης ημερ. 18/2/14, Διάταγμα το οποίο επέτρεπε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος στους Αιτητές δηλαδή μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας ως της Αρμόδιας Κεντρικής Αρχής, σε συγκεκριμένες διευθύνσεις των Αιτητών στη Ρωσία και Ουκρανία. Στην ίδια ένορκη δήλωση αναφέρονται με λεπτομέρεια όλες οι ενέργειες που έγιναν από πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση και όλων των αρμόδιων εμπλεκομένων αρχών, προκειμένου να επιτευχθεί η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, και μέχρι την ημερομηνία της ένορκης δήλωσης δηλαδή την 8/8/14, οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν είχαν καμιά πληροφόρηση αν και πότε θα γινόταν η εν λόγω επίδοση η οποία ήταν πλέον πέραν του ελέγχου τους. Στην ένορκη δήλωση του Γ. Παραμακλή ημερ. 5/12/14 που υποστηρίζει την ένσταση στην παρούσα αίτηση, διευκρινίζεται ότι με επιστολή του το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως, ημερ. 21/10/14 (Τεκμήριο 4) ενημέρωσε τους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι δεν κατέστη δυνατή η επίδοση των δικαστικών εγγράφων στον Αιτητή 2, «ένεκα της απουσίας του από τη διεύθυνση κατοικίας που αναφέρεται στα σχετικά έγγραφα». Είναι επομένως αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση ακολούθησαν κατ΄ αρχήν τις πρόνοιες των πιο πάνω Νόμων 172/86 και 8(ΙΙΙ)/2005 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας με τον τρόπο που καθορίζεται σ΄ αυτούς και στη συνέχεια αποτάθηκαν στο Δικαστήριο για έκδοση Διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση, για τους λόγους που επεξηγούνται στις δύο ένορκες δηλώσεις του Γ. Παρμακλή ημερ. 8/8/14 και 5/12/
2. ΄Εχω την άποψη ότι η τήρηση σε πρώτο στάδιο των προνοιών των πιο πάνω Νόμων, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα να μην καταστεί δυνατή η επίδοση των δικαστικών εγγράφων με τον τρόπο που καθορίζουν οι εν λόγω Νόμοι, δεν μπορεί να συνιστά ανυπέρβλητο κώλυμα για οποιοδήποτε διάδικο να ακολουθήσει οποιαδήποτε άλλη διαδικασία προβλέπει η εσωτερική πλέον Νομοθεσία ώστε να επιτευχθεί η επίδοση των εγγράφων στον αντίδικο του. Είναι περαιτέρω σημαντικό να τονιστεί ότι με το επίδικο Διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης, επιτράπηκε η επίδοση σε πρόσωπα που βρίσκονται στην Κυπριακή Δημοκρατία και όχι σε πρόσωπα που βρίσκονται ή διαμένουν στην επικράτεια της Ρωσίας και Ουκρανίας. Επομένως, η κρατική κυριαρχία της Ρωσίας και Ουκρανίας με κανένα τρόπο προσβάλλονται από το επίδικο Διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης των δικαστικών εγγράφων στην Κύπρο και όχι στη δική τους επικράτεια. Η αντίθετη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών θα καταστρατηγούσε, κατά την άποψή μου, τις ρητές πρόνοιες της Δ.5 Θ.9 (ανωτέρω) η οποία θα καθίστατο ανενεργής και γενικότερα θα καθιστούσε, κάτω από τέτοιες περιστάσεις ως οι παρούσες, την επίδοση δικαστικών εγγράφων ανέφικτη και αδύνατη, με άμεσο και δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων του διαδίκου που καταβάλλει προσπάθειες για επίδοση. Επομένως, η πιο πάνω εισήγηση δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. ΄Εγινε περαιτέρω εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών ότι η υποκατάστατη επίδοση που έγινε στην κα Κακουλλή είναι παράνομη διότι έγινε κατά παράβαση των άρθρων 3 και 7 του Ν.172/86 και 8(ΙΙΙ)/
3. Και τούτο γιατί επιδόθηκαν σ΄ αυτήν τεκμήρια που συνόδευαν την ένορκη δήλωση των Καθ΄ ων η Αίτηση ημερ. 8/8/14 στα ελληνικά, χωρίς να συνοδεύονται από μετάφραση στη Ρωσική γλώσσα και όσες μεταφράσεις επιδόθηκαν δεν συνοδεύονται από ένορκη δήλωση μετάφρασης. Είναι παραδεκτό από την πλευρά των Αιτητών ότι όλα τα υπόλοιπα έγγραφα που επιδόθηκαν στην κα Κακουλλή και αναγράφονται στην παρ. 2 της ένορκης δήλωσης του Μάριου Χαραλάμπους ημερ. 9/10/14 συνοδεύονται από μετάφραση στα Ρωσικά. Επαναλαμβάνω ότι η επίδοση των εν λόγω εγγράφων έγινε στην κα Κακουλλή δυνάμει Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης σε Κύπριο, με βάση τη Δ.5 Θ.9 και όχι με βάση τα αρ. 7

(1)του Ν.172/86 και 3 του Ν.8(ΙΙΙ)/2005, στα οποία αναφέρθηκε ο συνήγορος των Αιτητών και τα οποία απαιτούν όπως τα επιδοθέντα έγγραφα μεταφράζονται στην γλώσσα του προσώπου στο οποίο επιδίδονται. Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ ότι η παράλειψη μετάφρασης των τεκμηρίων και μόνο, ενόσω όλα τα υπόλοιπα έγγραφα επιδόθηκαν μεταφρασμένα στα Ρωσικά, ως και η παράλειψη να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση μετάφρασης, δεν μπορεί να οδηγήσει από μόνη της σε ακύρωση του επίδικου Διατάγματος, χωρίς να έχει επισημανθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών, αν αυτοί και τα δικαιώματα τους επηρεάστηκαν δυσμενώς και με ποίο τρόπο, ούτε και αν αυτοί παραπλανήθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο. Όπως αποφασίσθηκε στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Si Senh Dau κ.ά. Πολ. Εφ. 23/13 - 29/13 ημερ. 13/9/13, ακόμα και αν υπάρχει κάποια παρατυπία με βάση τους εθνικούς κανόνες (όπως η μη μετάφραση του δικαστικού Διατάγματος και μη επίδοσης της αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας) δεν μπορεί χωρίς να διαπιστωθεί δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων των Εφεσιβλήτων να κριθεί η επίδοση ως κακή και τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν πρέπει να υιοθετήσουν τυπολατρική προσέγγιση. Τονίστηκε επίσης ότι εκείνο που υπερέχει είναι τα έγγραφα να περιέλθουν στη γνώση των Εναγομένων. Για όλα τα πιο πάνω, ούτε και αυτή η εισήγηση ευσταθεί και απορρίπτεται. Η πλευρά των Αιτητών παραπονείται ότι δεν επιδόθηκε στην κα Κακουλλή, η αίτηση για παραχώρηση άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερ. 18/12/14, παρόλο που το Διάταγμα Επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερ. 21/2/14 επιτάσσει όπως η μονομερής αίτηση ημερ. 6/2/14 επιδοθεί επίσης. Επισημαίνεται ότι στην κα Κακουλλή επιδόθηκαν τα έγγραφα που καθορίζονται στο επίδικο Διάταγμα ημερ. 28/8/14, στο οποίο και δεν περιλαμβάνεται η αίτηση για παραχώρηση άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Η μονομερής αίτηση ημερ. 6/2/14 στην οποία αναφέρεται το Διάταγμα Επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερ. 21/2/14, έχει ήδη εκδικαστεί και απορριφθεί και δεν βλέπω πως η μη επίδοση της αίτησης ημερ. 18/12/14, επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο δυσμενώς τα δικαιώματα των Αιτητών. Προβλήθηκε περαιτέρω ο ισχυρισμός εκ μέρους των Αιτητών ότι η επίδοση στη δικηγόρο κα Κακουλλή έγινε ελλείψει εξουσιοδότησης της από τους Αιτητές για να δέχεται επιδόσεις. ΄Εχω την άποψη ότι ούτε και αυτός ο ισχυρισμός ευσταθεί. Το ζητούμενο δεν είναι αν η κα Κακουλλή έχει ή όχι τη ρητή εξουσιοδότηση των Αιτητών για να δέχεται επιδόσεις γι΄ αυτούς. Εκείνο που ενδιαφέρει πρωτίστως το Δικαστήριο, είναι αν με αυτό τον τρόπο επίδοσης θα γνωστοποιηθεί ή όχι στους Αιτητές η ύπαρξη της παρούσας αγωγής. Για τον ίδιο λόγο δεν ευσταθεί ούτε και η θέση ότι η επίδοση σε δικηγόρο αποτελεί καταστρατήγηση της αρχής της χωριστής νομικής προσωπικότητας. Εκείνο που ενδιαφέρει το Δικαστήριο είναι αν με την επίδοση των επίδικων εγγράφων στην κα Κακουλλή, ως ο δικηγόρος της εταιρείας Εναγόμενης 11, η οποία - σύμφωνα με τους Καθ΄ ων η Αίτηση - αποτελεί ιδιοκτησία του Αιτητή 2 και του Εναγομένου 10, (γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από τους Αιτητές), θα γνωστοποιηθεί η ύπαρξη της παρούσας αγωγής στον Αιτητή 2. Αυτό είναι και το ουσιώδες θέμα που θα εξεταστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια του ισχυρισμού των Αιτητών ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση απέτυχαν να εξαντλήσουν τις προβλεπόμενες διαδικασίες επίδοσης στη γνωστή διεύθυνση των Αιτητών και απέτυχαν να αποδείξουν πρακτική αδυναμία προσωπικής επίδοσης προς τους Αιτητές για αντικειμενικούς λόγους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών παρέπεμψε το Δικαστήριο στην Ετήσια Πρακτική του 1958 (Annual Practice 1958, Vol.1 σελ. 132), σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο προτού διατάξει υποκατάστατη επίδοση, θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι για οποιαδήποτε αιτία ο Ενάγοντας δεν μπορεί να διενεργήσει έγκυρη προσωπική επίδοση στον Εναγόμενο. ΄Οπως αναφέρθηκε στην αγγλική υπόθεση Porter v. Freudenberg

(1915)1 K.B. 857 θα πρέπει να υπάρχει πρακτική αδυναμία πραγματικής επίδοσης στον Εναγόμενο. Το ακόλουθο απόσπασμα από τη σελ. 888 είναι σχετικό: «In order that substituted service may be permitted, it must be clearly shown that the plaintiff is in fact unable to effect personal service and that the writ is likely to reach the defendant or to come to his knowledge if the method of substituted service which is asked for by the plaintiff is adopted. The Court may then make such order as may seem just: Order IX., r.2". Οι Καθ΄ ων η Αίτηση αναφέρουν με λεπτομέρεια στις παρ. 14 - 17 της ένορκης δήλωσης του Γ. Παρμακλή ημερ. 8/8/14, όλες τις προσπάθειες και ενέργειες τους προκειμένου να επιτευχθεί η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, σύμφωνα με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 21/2/14 και οι οποίοι μέχρι και την 8/8/14 δηλαδή μετά πάροδο 6 μηνών, δεν είχαν καμιά πληροφόρηση εάν και πότε είχε γίνει η επίδοση. Περαιτέρω, στις παρ. 19 - 20 της ίδιας ένορκης δήλωσης, αναφέρονται λεπτομερώς οι προσπάθειες που έγιναν από τους Καθ΄ ων η Αίτηση για επίδοση στον Αιτητή 2 προσωπικά, στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών στις 24/4/14, ως τις προσπάθειες τους για επίδοση στους Αιτητές στη Γαλλία, σύμφωνα με Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 12/5/14, οι οποίες επίσης απέβησαν άκαρπες. Στην ίδια ένορκη δήλωση προβάλλονται ισχυρισμοί από τους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές σκόπιμα αποφεύγουν και/ή παρεμποδίζουν συστηματικά την επίδοση και όπως ο Γ. Παρμακλής πληροφορείται από τον Maxim Markov, αξιωματούχο των Καθ΄ ων η Αίτηση, οι Αιτητές περιστοιχίζονται από σωματοφύλακες οι οποίοι παρεμποδίζουν οποιονδήποτε να τους πλησιάσει χωρίς την προηγούμενη άδεια τους και ταξιδεύουν συνεχώς με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να εντοπισθούν. Επιπρόσθετα, στην παρ. 12 της ένορκης δήλωσης του Γ. Παρμακλή ημερ. 5.12.14, αναφέρεται επίσης η πληροφόρηση του από τον Maxim Markov σε προσπάθεια που έγινε για επίδοση στον Αιτητή 2 στην οικία του, η οποία επίσης δεν έγινε κατορθωτή και με βάση επιστολή του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης ημερ. 21.10.14 (Τεκμήριο 4), οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η Αίτηση πληροφορήθηκαν ότι η επίδοση στον Αιτητή 2 δεν κατέστη δυνατή λόγω της απουσίας του από τη διεύθυνση κατοικίας του. Στη βάση των πιο πάνω γεγονότων οι Καθ΄ ων η Αίτηση υποστηρίζουν ότι οι Αιτητές κακόπιστα και εσκεμμένα αποφεύγουν και παρακωλύουν την επίδοση της αγωγής, με μόνο στόχο την παρακώλυση της διαδικασίας και την παρεμπόδιση τους στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Αντίθετα, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών εισηγήθηκε ότι οι Αιτητές ουδέποτε παρεμπόδισαν τη διενέργεια προσωπικής επίδοσης σ΄ αυτούς και τα όσα ισχυρίζονται οι Καθ΄ ων η Αίτηση περί εσκεμμένης αποφυγής της επίδοσης αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση στην παρ. 9 της ένορκης δήλωσης ημερ. 5/12/14 παραδέχονται ότι ο λόγος για τον οποίο καταχωρήθηκε η αίτηση για υποκατάστατη επίδοση ημερ. 8.8.14 ήταν η καθυστέρηση διεκπεραίωσης της επίδοσης μέσω της διαδικασίας που προβλέπεται στις πιο πάνω Συνθήκες και Κυρωτικούς Νόμους. Επομένως, εισηγείται ότι στην παρούσα υπόθεση δεν τίθεται θέμα αδυναμίας επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος προσωπικά στους Αιτητές για αντικειμενικούς λόγους. ΄Εχω μελετήσει με προσοχή τις προβαλλόμενες θέσεις των δύο πλευρών. Καταρχήν διευκρινίζεται ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση στην παρ. 9 της ένορκης δήλωσης ημερ. 5.12.14 προβάλλουν ως λόγο για την έκδοση του Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, την καθυστέρηση που προκαλείτο «λόγω της στάσης μεταξύ άλλων, των Εναγομένων 1 και 2». Επομένως η σχετική εισήγηση των Αιτητών δεν ευσταθεί εφόσον οι Καθ΄ ων η Αίτηση αποδίδουν την καθυστέρηση στη στάση των Αιτητών. Σ΄ ότι αφορά την εισήγηση ότι όσα αναφέρονται από τον Γ. Παρμακλή περί εσκεμμένης παρεμπόδισης της επίδοσης στους Αιτητές αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία, τονίζεται ότι η προσκόμιση εξ ακοής μαρτυρίας είναι επιτρεπτή. Εν πάση περιπτώσει, είναι σημαντικό το γεγονός ότι σ΄ ότι αφορά τον Αιτητή 2, υπάρχει η αναντίλεκτη και αδιαμφισβήτητη θέση ότι, σύμφωνα με το Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση ημερ. 5/12/14 των Καθ΄ ων η Αίτηση, η επίδοση σ΄ αυτόν δεν κατέστη δυνατή και σ΄ ότι αφορά τον Αιτητή 1, μέχρι και σήμερα δηλαδή μετά πάροδο 13 μηνών από την έκδοση του Διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερ. 21/2/14, δεν έχει ακόμα καταστεί δυνατή, η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σ΄ αυτόν. Σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του με τις ένορκες δηλώσεις εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση, ημερ. 8/8/14 και 5/12/14, έκδηλα συνιστούν αντικειμενικούς λόγους και τεκμηριώνουν την πρακτική και πραγματική αδυναμία των Καθ΄ ων η Αίτηση να επιδόσουν την παρούσα αγωγή στους Αιτητές, με βάση το Διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ημερ. 21/2/

1. Παρέμεινε προς εξέταση το ουσιώδες ερώτημα κατά πόσο η επίδοση των δικαστικών εγγράφων στη δικηγόρο κα Κ. Κακουλλή, θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο ένταλμα υπόψη των Αιτητών. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα ακόλουθα γεγονότα προς τεκμηρίωση της θέσης τους ότι υπήρχε η λογική προοπτική ότι με την επίδοση των επίδικων εγγράφων στη δικηγόρο κα Κακουλλή και/ή σε οποιοδήποτε άλλο δικηγόρο του δικηγορικού γραφείου Χρύσης Δημητριάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε., αυτά θα περιέρχοντο σε γνώση των Αιτητών:
2. Οι Εναγόμενοι 11 - οι οποίοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στην παρούσα αγωγή και εκπροσωπούνται από τη δικηγόρο κα Κ. Κακουλλή του πιο πάνω δικηγορικού γραφείου, - ανήκουν αποκλειστικά στον Αιτητή 2 κατά 90% και στον Εναγόμενο 10 κατά 10%.
3. Οι Αιτητές 1 και 2 είναι Εναγόμενοι στην αγωγή αρ. 6273/10 του Ε.Δ. Λεμεσού, η οποία καταχωρήθηκε στις 21/12/10 και εξακολουθεί να εκκρεμεί. Στην εν λόγω αγωγή το πιο πάνω δικηγορικό γραφείο καταχώρησε στις 2/12/11 σημείωμα εμφάνισης για τους Αιτητές, οι οποίοι εκπροσωπούνται από την κα Κ. Κακουλλή. Στις 5/11/13 το ίδιο δικηγορικό γραφείο καταχώρησε εκ μέρους των Αιτητών ΄Εκθεση Υπεράσπισης και στις 26.6.14, όταν η εν λόγω αγωγή ήταν ορισμένη για οδηγίες, οι ίδιοι δικηγόροι εκπροσώπησαν τους Αιτητές ενώπιον του Δικαστηρίου. Η τελευταία εμφάνιση ενώπιον του Ε.Δ. Λεμεσού ήταν στις 20/10/14 κατά την οποία δικηγόρος του ιδίου δικηγορικού γραφείου εκπροσώπησε τους Αιτητές.
4. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε από το ίδιο δικηγορικό γραφείο, εκ μέρους και κατ΄ εντολή των Αιτητών, όπως ρητά αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου Μάριου Χαραλάμπους ημερ. 9/10/14, ο οποίος δηλώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές για να προβεί σ΄ αυτήν και έχει πληροφορηθεί τα επίδικα γεγονότα, μεταξύ άλλων και από τους Αιτητές. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω στοιχεία ικανοποιούμαι ότι ο προσφερόμενος τρόπος επίδοσης στη δικηγόρο κα Κ. Κακουλλή ή σε οποιοδήποτε άλλο δικηγόρο του πιο πάνω δικηγορικού γραφείου, έθετε όχι μόνο κατά λογική προοπτική αλλά με βεβαιότητα, τα επίδικα έγγραφα υπόψη των Αιτητών. Προς τούτο είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο ενήργησε με εντολή και εξουσιοδότηση των Αιτητών στη καταχώρηση της παρούσας αίτησης και τους εκπροσωπεί στην παρούσα διαδικασία. Είναι, κατά συνέπεια, φανερό ότι οι Αιτητές έλαβαν γνώση της ύπαρξης της παρούσας αγωγής και των διαδικασιών που την αφορούν. Επομένως, ο σκοπός που η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση επιδίωξε για επίδοση των επίδικων εγγράφων στους Αιτητές με υποκατάστατη επίδοση αυτών στο συγκεκριμένο γραφείο, τελικά επιτεύχθηκε. Εξάλλου σύμφωνα με την υπόθεση Φραγκέσκου (ανωτέρω) μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της. Σ΄ ότι αφορά τέλος, την εισήγηση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης διότι δεν έχουν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης ούτε και υπό διαμαρτυρία, αυτή δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Και τούτο γιατί οι Αιτητές δεν είχαν τέτοια υποχρέωση με βάση τη Δ.16 Θ.9 και την υπόθεση Δήμος Γεωργιάδης ν. Σωκράτης Χάσικος κ.ά.

(1991)1 ΑΑΔ 1136. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) .............. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο