ZONDRVAN GROUP LTD ν. BONALBO FIDUCIARIES LTD κ.α., Αρ.Αγωγής: 2691/2014, 20/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A111 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ.Αμπίζα, A.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 2691/2014 Μεταξύ: ZONDRVAN GROUP LTD Εναγόντων και 1.BONALBO FIDUCIARIES LTD 2.BLUE MARTINI INTERNATIONAL LTD 3.Νίκου Λάρκου 4.Sevag Devledian Εναγομένων ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ.14.5.2014 και προσωρινό διάταγμα ημερ.15.5.2014 Ημερομηνία: 20 Μαρτίου 2015 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές/Ενάγοντες: Ο κ.Μ.Χαραλάμπους Για τους Καθ'ων η Αίτηση/Εναγόμενους 3,4: Ο κ.Α.Χαβιαράς ------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την καταχώρηση της με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγής, οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για προσωρινά διατάγματα. Στο παρόν στάδιο, σε εκκρεμότητα παραμένει η εξέταση διατάγματος που εξασφαλίστηκε μονομερώς εναντίον του εναγομένου 3, κατά πόσο θα καταστεί απόλυτο (διάταγμα υπό παρά.Β της αίτησης), καθώς επίσης και η εξέταση της αίτησης σε σχέση με τον εναγόμενο 4 (διατάγματα υπό παρα.Β και Η της αίτησης) και άλλα αιτούμενα διατάγματα που αφορούν τον εναγόμενο 3 τα οποία δεν εκδόθηκαν μονομερώς (διατάγματα υπό παρα.Ε και Ζ της αίτησης). Με την αγωγή τους οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγομένων, μεταξύ άλλων: «1.Εναντίον των εναγομένων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα γενικές και/ή ειδικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για αθέμιτο πλουτισμό και/ή παράβαση σύμβασης και/ή απάτη και/ή κλοπή και/ή καταδολίευση και/ή δόλο και/ή οικειοποίηση περιουσίας που συντελέσθηκε σε βάρος της ενάγουσας σε σχέση με το ποσό των Ευρώ 344,000 το οποίο η εναγόμενη 2 κατείχε για λογαριασμό της ενάγουσας και/ή ως trustee και/ή ως εμπιστευματοδόχος της ενάγουσας. 2.Διαζευκτικά και άνευ βλάβης με το αιτητικό της παραγράφου 1 διάταγμα που να διατάσσει τους εναγομένους αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα να μεταφέρουν στην ενάγουσα σε λογαριασμό που θα τους υποδειχθεί το ποσό των Ευρώ 360,029.41 το οποίο η εναγόμενη 2 κατείχε για λογαριασμό της ενάγουσας και/ή ως trustee και/ή ως εμπιστευματοδόχος της ενάγουσας. .» Το διάταγμα το οποίο εξασφάλισαν οι ενάγοντες μονομερώς εναντίον του εναγομένου 3 είναι, τηρουμένων των λοιπών οδηγιών του Δικαστηρίου, ως η παρά.Β της αίτησης, η οποία ζητεί: «Β.Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζονται οι καθ'ων η αίτηση 3 και 4 είτε προσωπικά είτε μέσω των αξιωματούχων και/ή υπηρετών και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων τους ή μέσω οποιουδήποτε άλλου προσώπου μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας και/ή άλλης διαταγής του Δικαστηρίου από του να πωλήσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή δωρίσουν και/ή μεταφέρουν προς οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο οποιαδήποτε ακίνητη και/ή κινητή περιουσία και/ή περιουσιακά στοιχεία τους μέχρι του ποσού των ΕΥΡΩ 360,029.41 είτε αυτά είναι στα ονόματα τους είτε όχι, είτε τους ανήκουν αποκλειστικά ή από κοινού με άλλον, που έχουν στη Κύπρο ή στο εξωτερικό συμπεριλαμβανομένων τραπεζικών καταθέσεων που έχουν σε οποιοδήποτε τραπεζικό ίδρυμα στην Κύπρο ή στο εξωτερικό.» Ως εμφαίνεται, όμοιο διάταγμα ζητείται και εναντίον του Εναγομένου
- Τα ως άνω αναφερόμενα υπό παρα.Ε, Ζ και Η της αίτησης αιτούμενα διατάγματα είναι ως εξής: «Ε.Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον καθ'ου η αίτηση 3 είτε προσωπικά είτε μέσω των υπαλλήλων του και/ή υπηρετών και/ή αντιπροσώπων και/ή εκπροσώπων και/ή αξιωματούχων του και/ή μέσω οποιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου από του να διαθέσει ή πραγματευτεί ή μειώσει την αξία ή να προβεί σε οποιαδήποτε μεταφορά χρημάτων μέχρι του ποσού των ΕΥΡΩ 360,029.41 από τους τραπεζικούς λογαριασμούς που τηρούνται στο όνομα του και/ή των οποίων είναι ο πραγματικός δικαιούχος και που χρησιμοποιούνται και/ή ελέγχονται από τον ίδιο και/ή που ανήκουν στον όμιλο Bonalbo με τα ακόλουθα στοιχεία και/ή από οποιοδήποτε άλλο τραπεζικό λογαριασμό του καθ'ου η αίτηση 3 μέχρι την τελεία εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου: (α)Sparkasse Bank Malta Pic Αριθμός λογαριασμού: 340-01-543639-01 Δικαιούχος: Shadforth Associates Limited (β)Mediterranean Bank PLC, Cyprus Αριθμός λογαριασμού: 340-01-543639-01 Δικαιούχος: Shadforth Associates Limited (γ)Hellenic Bank, Cyprus SWIFT: HEBACY2N IBAN: CY47 0050 0140 0001 4001 5657 9501 Δικαιούχος: Neasden Consultants Ltd . Ζ.Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάζει τον καθ'ου η αίτηση 3, εντός 10 εργάσιμων ημερών από την επίδοση του διατάγματος να ετοιμάσει, καταχωρήσει και επιδώσει στους δικηγόρους της αιτήτριας ένορκη δήλωση στην οποία: ι) θα αναφέρονται όλα τα περιουσιακά στοιχεία του καθ'ου η αίτηση 3 που έχουν αξία πέραν των ΕΥΡΩ 1,000 είτε αυτά βρίσκονται εντός ή εκτός Κύπρου και είτε αυτά είναι γραμμένα στο όνομα του καθ'ου η αίτηση 3 είτε όχι και είτε αυτά ανήκουν αποκλειστικά στον καθ'ου η αίτηση 3 ή του ανήκουν από κοινού με άλλο πρόσωπο και στην οποία θα αναφέρεται περιγραφή των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων, η αξία τους και πού βρίσκονται. ιι) θα επισυνάπτονται όλα τα έγγραφα που έχει στη φύλαξη και/ή έλεγχο του ο καθ'ου η αίτηση 3 και που μαρτυρούν τα όσα αναφέρονται πιο πάνω. Η.Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάζει τον καθ'ου η αίτηση 4, εντός 10 εργάσιμων ημερών από την επίδοση του διατάγματος να ετοιμάσει, καταχωρήσει και επιδώσει στους δικηγόρους της αιτήτριας ένορκη δήλωση στην οποία: ι) θα αναφέρονται όλα τα περιουσιακά στοιχεία του καθ'ου η αίτηση 4 που έχουν αξία πέραν των ΕΥΡΩ 1,000 είτε αυτά βρίσκονται εντός ή εκτός Κύπρου και είτε αυτά είναι γραμμένα στο όνομα του καθ'ου η αίτηση 4 είτε όχι και είτε αυτά ανήκουν αποκλειστικά στον καθ'ου η αίτηση 4 ή του ανήκουν από κοινού με άλλο πρόσωπο και στην οποία θα αναφέρεται περιγραφή των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων, η αξία τους και πού βρίσκονται, ιι) θα επισυνάπτονται όλα τα έγγραφα που έχει στη φύλαξη και/ή έλεγχο του ο καθ'ου η αίτηση 4 και που μαρτυρούν τα όσα αναφέρονται πιο πάνω.» Τα υπόλοιπα διατάγματα, τα οποία αφορούν τις εναγόμενες 1 και 2, έχουν εκδοθεί μετά που ουδείς εμφανίστηκε εκ μέρους τους κατά την επίδοση της αίτησης. Σε μεταγενέστερο χρονικό σημείο, οι συνήγοροι των εναγομένων 3 και 4 καταχώρησαν εμφάνιση και για την εναγόμενη
- Η νομική βάση της αίτησης εδράζεται στα άρθρα 21, 29, 31, 32 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο άρθρο 36 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148, στη Δ.5 θθ.1, 9 και 10, στη Δ.5Α, στη Δ.6 και στη Δ.48 θθ.1-4, 7, 9 και 28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 3 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9, στις νομικές αρχές επί των απαγορευτικών διαταγμάτων, στη νομική αρχή της υπόθεσης Mareva Compania Naviera SA ν. International Bulk Carriers SA
(1980)1 ALL E.R.213, στις αρχές της επιεικείας (equity) και/ή στις αρχές που διέπουν την κατά το δίκαιο της επιεικείας αγωγή περί αποκαλύψεως και/ή προσαγωγής εγγράφων, στοιχείων και/ή πληροφοριών, στη νομική αρχή της υπόθεσης Norwich Pharmacal Co and others ν. Commissioners of Customs and Excise
(1973)2 All E.R.943, τις νομολογιακές αρχές που ακολούθησαν την εν λόγω υπόθεση και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης με βάση το οποίο οι ενάγοντες εξασφάλισαν το ως άνω προσωρινό διάταγμα και αναζητούν την έκδοση των ως άνω περαιτέρω διαταγμάτων, αποτελεί η ένορκη δήλωση του δικηγόρου (στο γραφείο των δικηγόρων των εναγόντων) Khamis Abulhawa, από τη Λευκωσία, ημερ.14.5.2014. Στην ένορκη του δήλωση, ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στους ισχυρισμούς του σχετικά με το ότι, ως υποστηρίζει, οι ενάγοντες είναι το θύμα απάτης και/ή συνομωσίας και/ή δόλου που διενεργήθηκε εναντίον τους από τους εναγόμενους. Ο ενόρκως δηλών περιγράφει τη σχέση μεταξύ των μερών και τη μεταξύ τους συνεργασία και εμπλοκή καθενός στα γεγονότα, υποστηρίζοντας ότι οδηγίες για μεταφορά του επιδίκου ποσού δεν τηρήθηκαν με διάφορες προφάσεις, κάτι που οδηγεί στο συμπέρασμα και πεποίθηση ύπαρξης απάτης από τους καθ'ων η αίτηση εναντίον των αιτητών. Παραπέμπει δε, σε αριθμό τεκμηρίων. Στη βάση των 23 λόγων που συγκεκριμενοποιούνται στο σώμα της ένστασης, ημερ.5.9.2014, και με βάση τους ισχυρισμούς του εναγομένου 3, στην ένορκη του δήλωση ιδίας ημερομηνίας, οι εναγόμενοι 3 και 4 φέρουν ένσταση στην αίτηση και προσωρινό διάταγμα, ζητώντας την ακύρωση του και απόρριψη της αίτησης. Ο εναγόμενος 3 παραθέτει τη δική του εκδοχή και ισχυρισμούς για τα γεγονότα αρνούμενος τους ισχυρισμούς εκ μέρους των αιτητών. Με την αίτηση τους ημερ.15.9.2014, οι ενάγοντες αναζήτησαν την έκδοση διατάγματος για αντεξέταση του εναγόμενου 3 αναφορικά με τους ισχυρισμούς του στην ένορκη του δήλωση. Για τους λόγους που το Δικαστήριο ανέλυσε στην ενδιάμεση απόφαση του, ημερ.28.11.2014, το αίτημα αντεξέτασης του εναγόμενου 3 απορρίφθηκε. Οι ενάγοντες/αιτητές σε κανένα άλλο αίτημα ή διάβημα δεν προέβηκαν, κατόπιν τούτου, και η ακροαματική διαδικασία περιορίστηκε στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Οι δε ευπαίδευτοι συνήγοροι παρέθεσαν την επιχειρηματολογία τους προς υποστήριξη ο κάθε ένας των δικών του θέσεων. Έχω με μεγάλη προσοχή μελετήσει το περιεχόμενο των αγορεύσεων στην ολότητα τους ως και όλων των ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχείων. Οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα βάσει του Άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 είναι πολύ καλά γνωστές και έχουν διαμορφωθεί, διατυπωθεί και αναλυθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Βλέπε, μεταξύ άλλων, Acropol Shipping Co. Ltd&other v. Rossis
(1975)1 C.L.R.38, Constantinides ν. Μακρυγιώργου κ.ά.
(1978)1 C.L.R.585, Μ.&Μ. Transport v. Εταιρεία Αστικών Λεωφορείων Λεμεσού Λτδ
(1981)1 C.L.R.605, Odysseos v. Pieris Estates κ.ά.
(1982)1 Α.Α.Δ.557. Τρεις είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος με βάση την πιο πάνω νομολογία.
(1)Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δίκη. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ότι επιβάλλει οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
(2)Να εμφανίζεται πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά πάντως κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων.
(3)Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Επιπρόσθετα το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει ένα διάταγμα, όπως αναφέρεται στην υπόθεση Bacardi v. Vinco, Π.Ε.9295, ημερ.18.7.1996. Είναι καλά γνωστό ότι στο στάδιο της ακρόασης της αίτησης θα πρέπει να αποφεύγεται η ενασχόληση με τους αντικρουόμενους ισχυρισμούς των διαδίκων και η επακόλουθη κατάληξη σε συμπεράσματα. Οι νομολογιακά καθιερωμένες προϋποθέσεις έκδοσης του ενδιάμεσου διατάγματος, θα πρέπει να εκπηγάζουν από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και τα στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της συγκεκριμένης διαδικασίας. Η έρευνα του Δικαστηρίου θα πρέπει να σταματά στο σημείο που επιτρέπει τη διαπίστωση της ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας. Πρέπει συνεπώς να προσδιορίσω, όπως τονίστηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ.263, ότι το Δικαστήριο δεν κάνει αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας, ούτε οδηγείται σε εξαγωγή συμπερασμάτων αξιοπιστίας γιατί αυτό θα συμβεί κατά το στάδιο της δίκης (βλ. επίσης, Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D., Π.Ε.10042, ημερ.23.2.1999). Το τι, φυσικά, θα πρέπει να διαχωριστεί είναι ακριβώς η αναγκαιότητα εξέτασης από το Δικαστήριο κατά πόσο τα ενώπιον του στοιχεία ικανοποιούν τις σχετικές προϋποθέσεις που αναφέρονται ανωτέρω. Ένας από τους λόγους ένστασης των εναγομένων 3 και 4 αφορά μη αποκάλυψη από τους ενάγοντες ουσιωδών γεγονότων. Ως τίθεται το θέμα στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου 3: «22.Τα πραγματικά περιστατικά στα οποία η ενάγουσα δεν έχει κάνει πλήρη αποκάλυψη και τα οποία από όσα συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους των εναγομένων και πιστεύω είναι καταλυτικά για την υπόθεση της ενάγουσας έχουν ως ακολούθως: i.Η Athina είχε δοσοληψίες με την Red Zucchini Ventures Ltd, εταιρεία εγγεγραμμένη στο Belize συνεπεία των οποίων η Athina είχε χρεωστικό υπόλοιπο €299.308,
- ii.Ταυτόχρονα η ενάγουσα είχε δοσοληψίες με την εναγόμενη 2 συνεπεία των οποίων η εναγόμενη 2 κατέστη χρεώστης της Athina Online NV κατά €344.000,
- iii.Τόσον η Athina όσο και η ενάγουσα ανήκουν και/ή ελέγχονται από τον Moshe. iv.Στις 12/5/14 μετά από σχετική διαδικασία στο Belize η Red Zucchini Ventures Ltd και η εναγόμενη 2 συγχωνεύθηκαν. Παρουσιάζω και σημειώνω ως Τεκμήριο 10 σχετικό πιστοποιητικό συγχώνευσης η οποία έγινε πριν την καταχώριση της εν τω τίτλω αγωγής. v.Ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης (που πραγματοποιήθηκε με απορρόφηση των εργασιών της εναγόμενης 2) το σχήμα που προέκυψε νόμιμα προέβη σε συμψηφισμό των δύο απαιτήσεων και το αποτέλεσμα είναι ότι η Athina είναι τώρα πιστωμένη με το συνολικό ποσό των €44.691,
- Το εν λόγω ποσό μπορεί να καταβληθεί στην ενάγουσα ή στην Athina άμεσα μόλις αρθούν τα περιοριστικά διατάγματα. Πέραν του ποσού των €44.691,47 παραμένει και υπόλοιπο ύψους €16.029,41 το οποίο οφείλεται από την εναγόμενη 2 προς την Ενάγουσα και το οποίο επίσης μπορεί να καταβληθεί στην ενάγουσα άμεσα μόλις αρθούν τα περιοριστικά διατάγματα.» Είναι περαιτέρω η θέση του εναγόμενου 3 ότι: «Αν το δικαστήριο γνώριζε για τη συγχώνευση των Red Zucchini Ventures Ltd και εναγόμενης 2 και αν η ενάγουσα απεκάλυπτε ότι η ενάγουσα και η Athina ανήκουν στον Moshe και ότι ο τελευταίος με αυτή την αγωγή προσπαθεί να μην πληρώσει τα όσα χρωστά η Athina αλλά να εισπράξει τα όσα οφείλονταν στην ενάγουσα χωρίς το συμψηφισμό τότε, όπως συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους των εναγομένων, το δικαστήριο δεν θα κατέληγε ότι η ενάγουσα υπάρχει πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία.» Οι παράμετροι του θέματος προσδιορίζονται στην αγγλική υπόθεση Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 W.L.R.1350 η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ.248 και επίσης στην υπόθεση Timberland v. Evans, Π.Ε.9776, ημερ.29.5.1998. Η αυστηρότητα αντικρίζεται γιατί η έκδοση διατάγματος μονομερώς ενεργεί κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, ότι δηλαδή ένα θέμα αποφασίζεται αφού ακουστούν και οι δύο πλευρές. Στην υπόθεση Γρηγορίου (ανωτέρω) τονίζεται το καθήκον του αιτητή, λόγω του στοιχείου της υψίστης πίστεως που καλύπτει αιτήσεις αυτής της μορφής, για αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων. Σημειώνεται δε, ότι παράλειψη παρουσίασης τέτοιων γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Το στοιχείο δε της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ.598). Η αποκάλυψη των πραγματικών και ουσιωδών γεγονότων πρέπει να είναι πλήρης και δίκαιη (full and fair). Συνακόλουθα το τι προκύπτει είναι ότι η σχετική αρχή δεν εφαρμόζεται μόνο όπου ένας αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα αλλά και όπου αυτά εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλειπής ή παραπλανητικός, ανεξάρτητα αν αυτό γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd, Π.Ε.211/2010, ημερ.14.7.2011, αναφέρονται τα εξής: «Αποτελεί πλέον αξίωμα ότι αν ένας αιτητής δεν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα είναι ακυρώσιμο χωρίς να εξεταστεί από το Δικαστήριο η ουσία της υπόθεσης. Αυτό διότι ένα προσωρινό διάταγμα έχει τις καταβολές του στο δίκαιο της επιείκειας και η μονομερής αίτηση που εισάγεται θεωρείται υψίστης πίστεως («uberrima fides»). (Δέστε τις υποθέσεις Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 W.L.R.1350, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ.248, 269-70 και Ahmad Zein v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ.606). Η συνολική εικόνα που μεταδίδεται μέσα από την μονομερή αίτηση πρέπει να είναι ορθή στη βάση της χωρίς παραπλάνηση (Χαραλάμπους ν. Petros Michael Exclusif Ltd
(2004)1 A.A.Δ.1953). Έχει επίσης σημασία το πόσο ουσιώδες είναι το τυχόν μη αποκαλυφθέν στοιχείο και κατά πόσο αυτό θα επηρέαζε ή όχι το Δικαστήριο στην έκδοση του διατάγματος.» Έχω αναφερθεί ανωτέρω στις εκδοχές των δύο πλευρών. Όπως ανάφερα επίσης ανωτέρω, μετά την απόρριψη της αίτησης για αντεξέταση για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση του Δικαστηρίου, η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων χωρίς να ζητηθεί καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως προνοείται στη Δ.48 θ.4 των Θεσμών. Ώστε το Δικαστήριο να έχει τη θέση των εναγόντων επί των ως άνω αναφερόμενων γεγονότων. Δεν υπάρχει στο μυαλό μου αμφιβολία ότι η παράθεση των ως άνω ισχυρισμών από τον εναγόμενο 3 για γεγονότα αντίθετα με τους ισχυρισμούς των εναγόντων, λόγω και της δραστικότητας τους, θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί εφόσον τέτοια γεγονότα αμφισβητούνται. Στην απουσία αιτήματος για συμπληρωματική, απαντητική προς τους εν λόγω ισχυρισμούς, ένορκη δήλωση (που θα ήταν το ορθό διάβημα υπό τας περιστάσεις), οι εν λόγω ισχυρισμοί του εναγόμενου 3, οι οποίοι άπτονται της βάσης αγωγής, δεν μπορεί παρά να γίνουν αποδεκτοί στο πλαίσιο πάντοτε των απαραιτήτων για σκοπούς της παρούσας ευρημάτων. Έχω ανωτέρω παραθέσει τις αρχές που αφορούν την έκδοση και οριστικοποίηση προσωρινών διαταγμάτων, ακριβώς για να υποδείξω ότι θέματα ουσίας της αγωγής δεν αποφασίζονται σε αυτό το στάδιο. Όμως, το τι εξετάζεται τώρα είναι εντελώς διαφορετικό και αφορά ακριβώς τον τρόπο με τον οποίο η πλευρά των αιτητών παρουσίασε τα γεγονότα ώστε να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 και να εξασφαλίσει μονομερώς το εκδοθέν και τα αιτούμενα διατάγματα. Έχει δε αναλυθεί ήδη η αναγκαιότητα όπως η συνολική εικόνα που μεταδίδεται μέσα από τη μονομερή αίτηση είναι ορθή στη βάση της χωρίς παραπλάνηση. Καθίσταται εμφανές ότι, έχοντας αποδεχτεί για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας τους ως άνω ισχυρισμούς του εναγόμενου 3, δεδομένης επίσης της όλης εικόνας γεγονότων με αλληλοεπίδραση προσώπων και εταιρειών, αναπόφευκτα ο τρόπος με τον οποίο τίθενται τα γεγονότα εκ μέρους των αιτητών για εξασφάλιση των υπό κρίση διαταγμάτων δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί, κατά το ελάχιστο, παραπλανητικός. Επαναλαμβάνω, προς άρση οποιασδήποτε παρανόησης των ανωτέρω, ότι σε αυτό το στάδιο δεν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης, ούτε τα ως άνω ευρήματα μου έχουν σκοπό να αποφασίσουν την ουσία της διαφοράς. Είμαι της άποψης όμως ότι τέτοιο γεγονός (συμψηφισμός απαιτήσεων διαφόρων εταιρειών) θα έπρεπε να αποκαλυφθεί. Σημειώνω επίσης ότι, στο πλαίσιο αυτό, δεν τίθεται θέμα εξέτασης του νομικού ερείσματος τέτοιας ενέργειας αφού κάτι τέτοιο δεν είναι το ζητούμενο. Με τις αξιώσεις των εναγόντων, ως τίθενται, ένα τέτοιο γεγονός είναι σαφώς ουσιώδες ως προς τα θέματα που εξετάζονται αφού άπτεται και επηρεάζει άμεσα τη βάση αγωγής. Η ως άνω κατάληξη μου έχει ως αποτέλεσμα το εκδοθέν διάταγμα να καθίσταται ακυρώσιμο χωρίς το Δικαστήριο να εξετάσει περαιτέρω την παρούσα αίτηση. Είμαι δε, της άποψης ότι τα ως άνω επηρεάζουν άμεσα και κατά ανάλογο τρόπο και τα υπόλοιπα αιτούμενα διατάγματα. Το τι θα μπορούσε να λεχθεί ίσως επιπροσθέτως είναι ότι τα ως άνω επηρεάζουν αρνητικά την αίτηση στην ολότητα της με αναφορά στη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60. Κατά συνέπεια, και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η παρούσα αίτηση απορρίπτεται και το προσωρινό διάταγμα ημερ.15.5.2014 ακυρώνεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης θα βαρύνουν τους ενάγοντες/αιτητές ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......... Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο