Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Κυριάκου Ευγένιος, Αρ. Αγωγής: 15054/1999, 20/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A110 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, πρ. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 15054/1999 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων και Κυριάκου Ευγένιος Εναγομένων Ημερομηνία: 20 Μαρτίου 2015 Για Ενάγοντες- Αιτητές: κα Μ. Παπαευσταθίου για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου: Καμία Εμφάνιση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αίτηση ημερομηνίας 6.2.2015 για παράταση του χρόνου εγγραφής ΜΕΜΟ Με την υπό κρίση αίτηση, οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν «διάταγμα του Δικαστηρίου παρατείνον την ισχύ της εγγραφής του ΜΕΜΟ υπ' αριθμό, ΕΒ87/01 επί της περιουσίας του Εναγομένου Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Κουντούρη, υπαλλήλου των Εναγόντων/Αιτητών, ημερομηνίας 6.2.2015. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στα άρθρο 55 και 56 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6. Τα παραθέτω αυτούσια:- "55. Η εγγραφή δικαστικής απόφασης παραμένει σε ισχύ συνήθως για δέκα μόνο χρόνια από την ημερομηνία που γράφτηκε για πρώτη φορά. 56.-
(1)Η εγγραφή δύναται, από καιρό σε καιρό, να παρατείνεται με διάταγμα του Δικαστηρίου για χρονικό διάστημα ή διαστήματα που δεν υπερβαίνουν κάθε φορά τα δέκα χρόνια.
(2)Δεν εκδίδεται διάταγμα παράτασης της εγγραφής, εκτός αν:- (α) η αίτηση γι αυτό υποβληθεί έναν τουλάχιστο μήνα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου, για την οποία είναι εγγεγραμμένη η δικαστική απόφαση και (β) το Δικαστήριο είναι σε θέση, αφού ακούσει και εξετάσει την αίτηση και όλη τη μαρτυρία που προσάχθηκε προς υποστήριξη της, να εκδώσει το διάταγμα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου και (γ) έχει δοθεί στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό της Επαρχίας όπου βρίσκεται η ιδιοκτησία ειδοποίηση για την αίτηση και το χρόνο που ορίστηκε για ακρόαση της και (δ) το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η δικαστική απόφαση δεν προήλθε από συμπαιγνία ή εξασφαλίστηκε με σκοπό να παραγκωνίσει άλλους πιστωτές και επίσης ότι η παράταση της χρονικής περιόδου της εγγραφής δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους ή οποιοδήποτε άλλον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή πιστωτές. Η Αίτηση καταχωρήθηκε την 6.2.2015 και ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο για ακρόαση στις 17.3.2015, ημερομηνία κατά την οποία πράγματι τέθηκε ενώπιον μου. Επιλαμβανόμενος της Αίτησης διαπίστωσα ότι το ΜΕΜΟ του οποίου ζητείται η ανανέωση έληξε στις 9.3.2015 και ζήτησα από την συνήγορο των Αιτητών να τοποθετηθεί επ' αυτού λαμβανομένων υπόψη των προνοιών του άρθρου 56
(2)(β) (ανωτέρω). Η συνήγορος των Αιτητών ανέφερε ότι εν όψει της ύπαρξης συγκατάθεσης του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου το οποίο δεν φέρει ένσταση στην ανανέωση (Τεκμ. 1) μπορεί να ανανεωθεί το ΜΕΜΟ παρά την σχετική διάταξη του νόμου. Εισηγείται ότι το θέμα ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Επεσήμανε επίσης ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα στις 6.2.2015 και το Πρωτοκολλητείο όρισε αυτή μετά την λήξη της περιόδου που ίσχυε το ΜΕΜΟ.Κατ' αρχήν, για σκοπούς πληρότητας της εικόνας και μόνο, σημειώνω ότι δεν ετέθη οτιδήποτε ενώπιον μου που να δείχνει ότι έγιναν,όπως θα ανέμενε κανείς από τους συνηγόρους των Αιτητών, διαβήματα προς το Πρωτοκολλητείο για ορισμό της παρούσας Αίτησης ενωρίτερα, ήτοι πριν την λήξη του Μέμο. Παρατηρώ επίσης ότι εν αντιθέσει με όσα ισχυρίζονται οι Αιτητές, στο Τεκμ.1 αυτό που αναφέρεται είναι ότι το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου δεν φέρει «ένσταση στην ανανέωση του πιο πάνω Μέμο το οποίο λήγει την 9.3.2015 νοουμένου ότι το Αιτούμενο διάταγμα θα εκδοθεί μέσα στα χρονικά πλαίσια που καθορίζονται από το άρθρο 56(β) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6». Επομένως η θέση των Αιτητών ότι υπάρχει συγκατάθεση του Κτηματολογίου δεν μπορεί να ευσταθήσει. Αλλά και να υπήρχε τέτοια συγκατάθεση το διάταγμα δεν θα μπορούσε να εκδοθεί. Το άρθρο 56
(2)(β) του ΚΕΦ. 6 είναι σαφές και επιτακτικό. "Δεν εκδίδεται διάταγμα παράτασης της εγγραφής εκτός εάν το δικαστήριο είναι σε θέση ... να εκδώσει το διάταγμα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου». Δεν παρέχεται ευχέρεια παράτασης του χρόνου ο οποίος τάσσεται από νομοθετική διάταξη όπως συμβαίνει με τις προθεσμίες που προβλέπονται από τους διαδικαστικούς κανονισμούς. Αναγνώριση τέτοιας εξουσίας θα συνιστούσε παραβίαση της Αρχής της Διάκρισης των Εξουσιών. Γι αυτό και στην υπόθεση Γεώργιου Γεωργίου ν. Θεμιστοκλέους Θέμη,
(2002)1 Α.Α.Δ. 1498 λέχθηκε ότι: «Οι πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχουν δυνατότητα παράτασης του χρόνου για τη λήψη διαδικαστικών μέτρων όπως η Δ.57 έχουν ως αποκλειστικό αντικείμενο την παράταση του χρόνου ο οποίος καθορίζεται από τους ίδιους τους θεσμούς. Δεν παρέχουν τη δυνατότητα παράτασης προθεσμιών, οι οποίες τάσσονται από το νόμο ως καθοριστικές .» Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ΜΕΜΟ ΕΒ87/01 έληξε την 9.3.15. Αυτό αναφέρεται τόσο στο στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση όσο και στο Τεκμήριο 1.Εξ αντικειμένου δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα καθότι κάτι τέτοιο θα προσέκρουε σε ρητή νομοθετική διάταξη. Εν όψει όλων των πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται. [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο