ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ UNIBRAND SECRETARIAL SERVICES LIMITED ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤAΙΡΕΙΑ TRICOR LIMITED (HE9769), Αίτηση Εταιρείας (Petition) Αρ.: 310/13, 12/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αίτηση Εταιρείας (Petition) Αρ.: 310/13 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤAΙΡΕΙΑ TRICOR LIMITED (HE9769) ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113 ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ UNIBRAND SECRETARIAL SERVICES LIMITED από τη Λευκωσία για εκκαθάριση της εταιρείας TRICOR LIMITED ------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 12.2.2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Χρίστος Νεοφύτου, για Νεοφύτου & Νεοφύτου Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η αίτηση: κ. Δ. Κούτρας Για τον Πιστωτή κ. Χρίστο Ιακωβίδη: κ. Μάριος Χαραλάμπους, για Μάριος Χαραλάμπους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Πιστωτές κ.κ. Χρίστο και Χριστόφορο Πετρίδη: κα Βαλεντίνα Κλεόπα Για την Πιστωτή Eurobank Cyprus Ltd: κα ,για για Χάρη Κυριακίδη Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με την αίτηση, ημερ. 4.3.2014, της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αιτήτριας για άδεια καταχώρησης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης στο πλαίσιο της αίτησης εκκαθάρισης ημερ. 25.4.2013 καθώς και στο πλαίσιο της αίτησης για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή ημερ. 26.4.2013 Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ως φαίνεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, η ως άνω Αιτήτρια καταχώρησε κατά την 25.4.2013 την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση με την οποία εξαιτείται την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας Tricor Ltd στηριζόμενη, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 211(ε) και 212(γ) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 που αφορούν στην περίπτωση εταιρείας η οποία κρίνεται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Κατά την 26.4.2013, η Αιτήτρια προχώρησε στην καταχώριση μονομερούς αιτήσεως με την οποία επεδίωξε μεταξύ άλλων την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διορίζεται ως προσωρινός εκκαθαριστής της εταιρείας Tricor Ltd, ο Μιχάλης Μαστρής, μέχρι την τελική εκδίκαση της αίτησης εκκαθάρισης. Το Δικαστήριο αφού επιλήφθηκε της αίτησης ημερ. 26.4.2013 και έκρινε ότι δεν συνέτρεχαν λόγοι κατεπείγοντος που να αιτιολογούν την μονομερή έκδοση των εξαιτούμενων διαταγμάτων, έδωσε σχετικές οδηγίες για επίδοση της αίτησης στα μέρη που θα εμφανιστούν στην διαδικασία. Η ακρόαση αμφότερων των ανωτέρω αιτήσεων ορίστηκε στις 5.7.2013 και σχετική ανακοίνωση δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 28.6.2013, με την οποία καλούνταν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, συνεισφορείς και πιστωτές, να εμφανιστούν σ' αυτή εάν το επιθυμούν, προκειμένου να υποστηρίξουν ή να αντικρούσουν την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Στις 5.7.2013 εμφανίστηκαν οι κ.κ. Χρίστος Πετρίδης, Χριστόφορος Πετρίδης, Χρίστος Ιακωβίδης και η εταιρεία Eurobank Cyprus Ltd, ως συνεισφορείς ή ως πιστωτές της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας Tricor Ltd και ζήτησαν χρόνο για την ετοιμασία και καταχώριση ενστάσεων στις πιο πάνω αιτήσεις. Ο συνήγορος της Αιτήτριας, κ. Χρ. Νεοφύτου ήγειρε κατά την ίδια δικάσιμο, ημερ. 5.7.2013, ζήτημα ως προς το ότι οι πιο πάνω αναφερόμενοι παρεμβαίνοντες στη διαδικασία δεν είναι «πιστωτές». Ωστόσο, ως φαίνεται από το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 5.7.2013, το Δικαστήριο έκρινε ότι το εγερθέν προφορικά ζήτημα δεν ήταν ζήτημα που να μπορούσε να κριθεί σε εκείνο το στάδιο. Ενόψει τούτου, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως καταχωρηθεί η ένσταση των πιο πάνω παρεμβαίνοντων στη διαδικασία εντός 30 ημερών και όρισε εκ νέου την αίτηση εκκαθάρισης για Ακρόαση στις 11.9.
- Στις 15.7.2013 καταχωρήθηκε Ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης από τον κ. Χρίστο Πετρίδη. Στην ένορκη δήλωσή του (στο εξής «η Ε/Δ») που επισυνάπτεται στο δικόγραφο της ένστασης, αυτός παρουσιάζεται να έχει την ιδιότητα του πιστωτή της εταιρείας Tricor Ltd (βλ. την παρα. 2 της Ε/Δ) για το ποσό των €41.300, το οποίο και κατ' ισχυρισμόν αντιπροσωπεύει την αμοιβή του για τα έτη 2007, 2008, 2009 έως και 10/6/2010, ημερομηνία παραίτησής του από τη θέση του Διευθυντή της εν λόγω εταιρείας. Παρουσίασε, περαιτέρω, ως Τεκμήριο 2 υπό την Ε/Δ του, την επιστολή ημερ. 22/9/2011 με την οποία αυτός απαιτούσε από την εταιρεία Tricor Ltd την καταβολή της οφειλόμενης σε αυτόν αμοιβής €41.300 και αντιπρότεινε την πληρωμή του εν λόγω ποσού δια μηνιαίων δόσεων. Συνοπτικά αναφέρω ότι ο. Χρίστος Πετρίδης αφενός ισχυρίζεται ότι η χρηματική απαίτηση της Αιτήτριας εταιρείας έναντι της Καθ' ης εταιρείας δεν είναι εκκαθαρισμένη ή/και είναι πλασματική (βλ. τις παρα. 14 και 15 της Ε/Δ του) και αφετέρου δίδει λεπτομέρειες για τα πραγματικά, κατά την εκδοχή του, περιουσιακά στοιχεία της καθ' ής εταιρείας και εισηγείται ότι αυτή «κέκτηται κινητή και ακίνητη περιουσία ικανή να ικανοποιήσει την όποια απαίτηση εναντίον της» (βλ. παρα. 19 της Ε/Δ), ενώ σε περίπτωση διάλυσης της εταιρείας αυτή θα πάψει να έχει εισοδήματα και δεν θα είναι τούτο προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και των λοιπών πιστωτών της εταιρείας (βλ. την παρα. 20 της Ε/Δ). Στις 24.7.2013 καταχωρήθηκε Ειδοποίηση πρόθεσης Ένστασης από τον κ. Χριστόφορο Πετρίδη. Τόσο στο σώμα της αίτησης όσο και στην ένορκη δήλωσή του (στο εξής «η Ε/Δ») που επισυνάπτεται στο δικόγραφο της ένστασης, αυτός παρουσιάζεται να έχει την ιδιότητα του συνεισφορέα της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας Tricor Ltd, κατά την έννοια του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, ως κάτοχος 1000 μετοχών εκ συνόλου 3000 μετοχών αυτής. Προς απόδειξη της μετοχικής του συμμετοχής στο κεφάλαιο της εταιρείας επισυνάπτει ως Τεκμήριο αρ. 1 στην Ε/Δ του αντίγραφο του πιστοποιητικού μετόχων της Καθ' ης εταιρείας. Κατά τα λοιπά, ο κ. Χριστόφορος Πετρίδης προωθεί ταυτόσημους ισχυρισμούς με εκείνους που ήγειρε ο Χρίστος Πετρίδης στη δική του ένσταση (βλ. ενδεικτικά τις παρα. 14, 15, 19 και 20 στις οποίες αναφέρθηκα, ανωτέρω). Στις 31.7.2013 καταχωρήθηκε Ειδοποίηση πρόθεσης Ένστασης από τον κ. Χριστάκη Ιακωβίδη. Τόσο στο σώμα της αίτησης όσο και στην ένορκη δήλωσή του (στο εξής «η Ε/Δ») που επισυνάπτεται στο δικόγραφο της ένστασης, αυτός παρουσιάζεται να έχει την ιδιότητα του πιστωτή της εταιρείας Tricor Ltd (βλ. τις παρα. 5 και 6 της Ε/Δ) για το ποσό της αμοιβής του για την εργασία που επιτέλεσε ως Προσωρινός εκκαθαριστής της εταιρείας Tricor Ltd στο πλαίσιο της αίτησης εκκαθάρισης αρ. 798/11 και επικαλείται το περιεχόμενο του Τεκμηρίου αρ. 4 της Ε/Δ του προς απόδειξη του ισχυρισμού του ότι η προαναφερθείσα εταιρεία αποδέχθηκε την οφειλή της αμοιβής, μέσω σχετικής δήλωσης του συνηγόρου της, κ. Δ. Κούτρα ενώπιον Δικαστηρίου. Ο κ. Ιακωβίδης αρνείται στην πλειονότητά τους τους ισχυρισμούς γεγονότων που δικογραφούνται στην Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση εκκαθάρισης. Στις 17.9.2013 καταχωρήθηκε από μέρους της Eurobank Cyprus Ltd (στο εξής «η Eurobank») Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης τόσο επί της αίτησης εκκαθάρισης όσο και επί της αίτησης για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή.[1] Η ιδιότητα της Eurobank ως πιστωτή της Tricor Ltd επεξηγείται στις παρα. 4 έως 8 της Ε/Δ της κας Μαρίνας Ευρυπίδου που συνοδεύει την ένσταση. Συνοπτικά αναφέρω ότι η Tricor Ltd παρουσιάζεται να είναι ενυπόθηκος οφειλέτης της Eurobank δυνάμει εγγράφου υποθήκης ως το Τεκμήριο Γ στην Ε/Δ της κας Ευρυπίδου και κατ' επέκταση η Eurobank παρουσιάζεται ως πιστωτής της εν λόγω εταιρείας. Επιπρόσθετα, η κα Ευρυπίδου επικαλείται ότι στα πλαίσια της αγωγής 798/11 του Ε.Δ. Λ/σιας επιδικάστηκε υπέρ της Eurobank ποσό €1.547 πλέον €262,29 ΦΠΑ πλέον €29 έξοδα σύνταξης διατάγματος, τα οποία η Tricor δεν της εξόφλησε. Επισημαίνω ότι η Eurobank επικαλείται όπως και οι προαναφερθέντες πιστωτές/συνεισφορείς ότι το ισχυριζόμενο χρέος της Tricor Ltd προς την Αιτήτρια είναι πλασματικό και κακόπιστο, διαφωνεί με την ισχυριζόμενη ανικανότητα της Καθ' ης εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και περαιτέρω διαφωνεί με το διορισμό οποιουδήποτε προσώπου, άλλου από τον Επίσημο Παραλήπτη, ως προσωρινού εκκαθαριστή. Στο μεταξύ, στις 11.9.2013 η Αιτήτρια προχώρησε στην καταχώριση νέας αίτησης με την οποία ζητούσε τον παραμερισμό των ενστάσεων των κ. Χρίστου Πετρίδη, Χριστόφορου Πετρίδη και Χριστάκη Ιακωβίδη όσον αφορά την αίτηση για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή, ως μη έχουσες τη μόνη και ορθή νομική βάση ήτοι το Άρθρο 227 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, καθώς και τον παραμερισμό της ένστασης της Eurobank, ημερ. 9.9.2013 ως εκπρόθεσμης. Επισημαίνω ότι στο πλαίσιο της εν λόγω αίτησης παραμερισμού των ενστάσεων δεν ζητήθηκε από το συνήγορο της Αιτήτριας να κριθεί το ζήτημα της νομιμοποίησης των ενιστάμενων να ενίστανται υπό την ιδιότητα πιστωτή ή συνεισφορέα. Έπειτα από Ακρόαση της αίτησης παραμερισμού των ενστάσεων μέσω γραπτών αγορεύσεων, το Δικαστήριο προχώρησε στην έκδοση σχετικής απόφασης στις 14.1.2014 απορρίπτοντας εν μέρει την αίτηση παραμερισμού των ενστάσεων.[2] Κατά την ίδια δικάσιμο, ημερ. 14.1.2014, το Δικαστήριο προχώρησε και όρισε τόσο την αίτηση εκκαθάρισης όσο και την αίτηση για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή για Ακρόαση στις 10.3.
- Στις 4.3.2014 η Αιτήτρια προχώρησε στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης με την οποία αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος που να της επιτρέπει να προβεί στην καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τόσο της αίτησης εκκαθάρισης όσο και της αίτησης διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή. ΙΙ. Η ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗ Συγκεκριμένα, με την υπό κρίση αίτηση ημερ. 4.3.2014, η Αιτήτρια στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης εξαιτείται: «Α. Διάταγμα με το οποίο να επιτρέπει στην Εταιρεία UNIBRAND SECRETARIAL SERVICES LIMITED, όπως καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση αναφορικά με το περιεχόμενο των παραγράφων 1, 2, 3, 5, 5α, 5β, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 17α, 17β, 17γ, 18, 19, 20, 21 της Ε/Δ της Ένστασης του κ. Χρίστου Πετρίδη ημερ. 15/7/2013, αναφορικά με το περιεχόμενο των παραγράφων 1, 2, 3, 5, 5α, 5β, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 17α, 17β, 17γ, 18, 19, 20, 21 της Ε/Δ της Ένστασης του κ. Χριστόφορου Πετρίδη ημερ. 24/7/2013, αναφορικά με το περιεχόμενο των παραγράφων 5, 6, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21 της Ε/Δ της ένστασης του κ. Χριστάκη Ιακωβίδη ημερ. 31/7/2013, αναφορικά με το περιεχόμενο των παραγράφων 6, 7, 8, 9, 9(α), 9(β), 9(γ), 9(δ), 9(ε), 9(στ), 10, 10(a), 10(β), 11, 12, 13, 15, 16 της Ε/Δ της Μαρίνας Ευριπίδου, η οποία συνοδεύει την Ένσταση της Τράπεζας EUROBANK CYPRUS LTD ημερ. 17/9/2012 και αναφορικά με άλλα θέματα που προέκυψαν μετά τη καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης της εταιρείας TRICOR LIMITED ημερ. 25/4/2013 υπό τον άνω αριθμό και τίτλο, ώστε η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να λάβει τη μορφή διατυπώσεως ως εμφαίνεται στο ΤΕΚ.Α. Β. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα θεωρήσει εύλογο το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης.». Η Αίτηση αυτή βασίζεται στο Άρθρα 218
(2)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 αρ. 31, στον Κανονισμό 92 των Περί Εταιρειών (εκκαθάρισης) Κανονισμών του 1933-1999, στην Δ.48 θθ.1 - 4
(1)&
(2), 7, 9, Δ.39 θ.θ. 1-21, Δ.64 Θ.1 και 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμών και επί των Γενικών Αρχών του Νόμου ως και επί των Συμφυών Εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση αυτή εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση της Αντριάνας Θεμιστοκλέους Λογίστριας, Διευθύντριας και Γραμματέως της Εταιρείας UNIBRAND SECRETARIAL SERVICES LIMITED, η οποία επισυνάπτεται στην αίτηση. Η κα Θεμιστοκλέους δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένη από την Αιτήτρια εταιρεία να προβεί στην ένορκη δήλωση. Αυτό το οποίο ουσιαστικά ορκίζεται και λέγει η κα Αντριάνα Θεμιστοκλέους είναι ότι, ως τη συμβουλεύουν οι Δικηγόροι της, υπάρχει ανάγκη στην παρούσα υπόθεση ώστε το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του σχετικού διατάγματος, έτσι ώστε να δοθεί στην Αιτήτρια η ευχέρεια να αμφισβητήσει την ιδιότητα του πιστωτή ή συνεισφορέα που ψευδώς, εσφαλμένα ή/και παραπλανητικά και καταχρηστικά επικαλούνται ότι διαθέτουν οι παρεμβαίνοντες και ενιστάμενοι στην αίτηση εκκαθάρισης. Επεξηγεί η κα Θεμιστοκλέους στην ένορκη δήλωσή της ότι οι κ.κ. Χρίστος Πετρίδης, Χριστόφορος Πετρίδης και Χριστάκης Ιακωβίδης, ως επίσης και η Τράπεζα εμφανίστηκαν μετά από γενική δημοσίευση της αίτησης εκκαθάρισης που αφορούσε μόνο τους Πιστωτές και Συνεισφορείς της εταιρείας και εφόσον, ως η εισήγηση της Αιτήτριας, οι προαναφερόμενοι δεν αποτελούν ούτε πιστωτές ούτε συνεισφορείς, δεν θα μπορούσε να προβλεφθεί από την Αιτήτρια ότι οι πιο πάνω κατονομαζόμενοι θα επικαλούνταν τέτοια ιδιότητα. Εκ των υστέρων, ήτοι μετά την καταχώριση της αίτησης εκκαθάρισης και τη δημοσίευσή της είναι που διαφαίνονται οι πραγματικές συνθήκες για να αναφέρει τη θέση της η Αιτήτρια επί του locus standi των ενιστάμενων. Διαφοροποιείται υπό αυτή την έννοια η παρούσα διαδικασία από εκείνην ανάλογης ενδιάμεσης αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση στο πλαίσιο αγωγής, όπου είναι γνωστοί εξ υπαρχής οι Εναγόμενοι - Καθ'ων η αίτηση. Εισηγείται η κα Θεμιστοκλέους ότι αν δεν χορηγηθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση για αμφισβήτηση της εν λόγω ιδιότητάς τους, τότε δεν θα υπάρχει «ισότητα των όπλων», αφού θα δοθεί σαφές πλεονέκτημα στους κ.κ. Χρίστο Πετρίδη, Χριστόφορο Πετρίδη, Χριστάκη Ιακωβίδη και στην Τράπεζα, οι οποίοι αναφέρουν εκ του ασφαλούς ισχυρισμούς για να παραπλανήσουν το Δικαστήριο σε βάρος και της Αιτήτριας εταιρείας, ενώ δεν πρέπει να έχουν καμία θέση ενώπιον του Δικαστηρίου. Επισημαίνει η κα Θεμιστοκλέους, βάσει νομικής συμβουλής που λαμβάνει, ότι σύμφωνα με το Άρθρο 224
(7), ΚΕΦ.113 «οποιοδήποτε πρόσωπο που δηλώνει ψεύτικα ότι είναι πιστωτής ή συνεισφορέας είναι ένοχος περιφρόνησης του Δικαστηρίου και με αίτηση του Εκκαθαριστή ή του Επίσημου Παραλήπτη, τιμωρείται ανάλογα». Εισηγείται ότι, ως εκ τούτου, αποτελεί αδήριτη ανάγκη η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως το αιτητικό για απόρριψη της ιδιότητας και των ισχυρισμών αυτών που ψευδώς δηλώνουν ότι είναι πιστωτές ή συνεισφορείς, και επαναλαμβάνει ότι αυτή η ίδια η εμφάνισή τους στο Δικαστήριο αποτελεί από μόνο του γεγονός το οποίο επισυνέβη μετά την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης και το οποίο η Αιτήτρια δεν μπορούσε να προβλέψει ώστε να το καλύψει με την αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση εκκαθάρισης. Ισχυρίζεται η κα Θεμιστοκλέους ότι υπάρχει συντονισμένη προσπάθεια εκ μέρους όλων των πιο πάνω κατονομαζόμενων να εμφανίζονται στην διαδικασία της αίτησης εκκαθάρισης «επί σκοπό καλύψεως των δικών τους σοβαρών ποινικών και αστικών ευθυνών για τη κατάσταση που υπάρχει σήμερα στην εταιρεία TRICOR LTD». Αποκρύβουν δε ότι σε άλλες δικαστικές διαδικασίες που σχετίζονται με την εταιρεία TRICOR LTD είναι ομόδικοι-εναγόμενοι (Αγωγή 498/11 Ε.Δ Λάρνακος) ή αντίδικοι (Αγωγή 3498/12 Ε.Δ Λάρνακος) ή σε προηγούμενες δικαστικές διαδικασίες (Αίτηση 686/10 και Αίτηση Εκκαθάρισης TRICOR LTD 798/11 Ε.Δ. Λευκωσίας) προέβαλλαν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις και θέσεις από αυτές που προβάλλουν τώρα κάτι που πλήττει το κύρος, την αξιοπιστία και ξεσκεπάζει το πραγματικό τους πρόσωπο. Τέλος, η κα Θεμιστοκλέους προβάλλει τη δική της εκδοχή γιατί η εμφάνιση των πιο πάνω προσώπων είναι, ως η εισήγησή της, εκδικητική και λέγει ότι, αν επιτραπεί η καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα αποκαλυφθούν οι πραγματικές προθέσεις και τα ιδιοτελή συμφέροντα ενιστάμενων ως δήθεν πιστωτών και δήθεν συνεισφορέων. Δεν το θεωρώ αναγκαίο να αναφερθώ σε λεπτομέρεια στους ισχυρισμούς γεγονότων που παραθέτει η κα Θεμιστοκλέους για να αποδείξει το αβάσιμο ή/και καταχρηστικό της εμφάνισης των κ.κ. Χρίστου Πετρίδη, Χριστόφορου Πετρίδη, Χρ. Ιακωβίδη και της Τράπεζας, αφού αυτό θα αποτελεί κατ' ουσίαν το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε περίπτωση που επιτραπεί η καταχώρησή της. ΙΙΙ. ΟΥΔΕΜΙΑ ΕΝΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ TRICOR LTD ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ SANDY BEACH Κατά τη δικάσιμο ημερ. 11.4.2014, που η υπό κρίση αίτηση ήταν ορισμένη για οδηγίες, ο συνήγορος της εταιρείας Tricor Ltd, Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης, τοποθετήθηκε επί της υπό κρίση αίτησης και δήλωσε ότι δεν φέρει ένσταση στην χορήγηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από μέρους της Αιτήτριας, απεναντίας συμφωνεί με το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (προφανώς, εδώ αναφερόταν στο προσχέδο της Σ.Ε/Δ που επισυνάπτεται στην υπό κρίση αίτηση). Οι υπόλοιποι διάδικοι, οι οποίοι ενίστανται στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης, ζήτησαν κατά την ίδια δικάσιμο, ημερ. 11.4.2014, όπως δοθεί σε αυτούς χρόνος για ένσταση στην υπό κρίση αίτηση. Αξίζει εδώ ίσως να σημειωθεί ότι στις 10.3.2014 εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο η κα. Γ. Ζαχαρίου ως συνήγορος της Διαχειριστικής Επιτροπής Sandy Beach επικαλούμενη ότι η εν λόγω Επιτροπή υπέχει τη θέση πιστωτή της Tricor Ltd και εκδήλωσε πρόθεση να λάβει αντίγραφα όλων των εκκρεμουσών αιτήσεων με σκοπό να λάβει μέρος στη διαδικασία. Εμφανίστηκε άλλη δικηγόρος στις 11.4.2014 ζητώντας χρόνο για να καταχωρίσει ένσταση σε όλες τις εκκρεμούσες αιτήσεις, με αποτέλεσμα το παρόν Δικαστήριο να δίδει χρόνο προς το σκοπό αυτό μέχρι τις 28.5.2014 και να ορίζει όλες τις αιτήσεις για οδηγίες στις 4.6.
- Κατέληξαν μετά από περαιτέρω αιτήματα παράτασης χρόνου (κατά τις δικασίμους ημερ. 4.6.2014 και 16.9.2014 και 6.10.2014) από τους λοιπούς πιστωτές / συνεισφορές, να συμπληρώνονται στις 6.10.2014 τα δικόγραφα των ενστάσεων στην υπό κρίση αίτηση, χωρίς εν τέλει να έχει καταχωρηθεί μέχρι τότε ένσταση από μέρους της Διαχειριστικής Επιτροπής Sandy Beach σε οποιαδήποτε εκ των εκκρεμουσών αιτήσεων (αίτηση εκκαθάρισης, αίτηση προσωρινού εκκαθαριστή και αίτηση για άδεια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης). ΙV. ΕΝΣΤΑΣΗ ΥΠΟ Κ.Κ. ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΠΕΤΡΙΔΗ Αμφότεροι οι κ.κ. Χρίστος και Χριστόφορος Πετρίδης εκ Λευκωσίας, καταχώρησαν ένσταση στην υπό κρίση αίτηση για άδεια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στις 3.10.2014, ο μεν Χρίστος Πετρίδης επικαλούμενος και πάλιν την ιδιότητά του ως πιστωτής της εταιρείας και ο δε κ. Χριστόφορος Πετρίδης επικαλούμενος την ιδιότητα «μέλος της πιο πάνω Καθ7 ης η αίτηση Εταιρείας / κάτοχος 1000 μετοχών εκ συνόλου 3000 μετοχών αυτής - συνεισφορέας της ιδίας». Η ένσταση αμφότερων βασίζεται στα άρθρα 213 - 227 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, στους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, στους Περί Πτωχεύσεων Κανονισμούς, επί των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ. 1-9, Δ.57 και Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, ΚΕΦ.6, στους εν ισχύ κανόνες του Κοινοδικαίου, στους κανόνες επιείκειας, στις εγγενείς και σύμφυτες εξουσίες και στην πρακτική του Σεβαστού Δικαστηρίου καθώς και την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης που δικογραφούνται είναι, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθοι: (α) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή έκδηλης κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court). (γ) Τα γεγονότα που παρουσιάζονται από τους Αιτητές προς υποστήριξη της αίτησης τους δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (στ) Η Αίτηση δέον όπως απορριφθεί αφού η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται και/ή κωλύεται να ζητεί την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. (ζ) Η παρούσα αίτηση είναι παραπλανητική, κακόπιστη, καταπιεστική και σκανδαλώδης και έχει καταχωρηθεί με σκοπό να εξυπηρέτησα αλλότρια κίνητρα και/ή συνιστά προσβολή των νόμιμων δυχαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση για εκδίκαση της παρούσας εντός ευλόγου χρόνου. (η) Δεν συντρέχουν οι απαραίτητες, εκ του Νόμου και/ή εκ της σχετικής επί του θέματος Νομολογίας προϋποθέσεις που να καθιστούν δυνατή την έκδοση του αιτούμενου και/ή οποιουδήποτε άλλου διατάγματος. (θ) Τα γεγονότα ως αυτά θα περιγραφούν κατωτέρω και ως αυτά εμφαίνονται τόσο από την ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Παρασκευά όσο και από τον φάκελο του Σεβαστού Δικαστηρίου δεν δικαιολογούν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ούτε την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (ια) Η αίτηση της Αιτήτριας και/ή η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει αυτήν προς υποστήριξη της είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί. (ιβ) Η Αιτήτρια δεν έχει δείξει ότι υπάρχει καλός λόγος που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και/ή λόγος που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. (ιγ) Τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται η Αιτήτρια στην Αίτηση της ήταν γνωστά στην ιδία κατά την καταχώρηση της Εναρκτήριας Αίτησης. (ιδ) Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους και εδράζεται η παρούσα Αίτηση δεν δίδουν το δικαίωμα στο Σεβαστό Δικαστήριο όπως προχωρήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης αναφέρεται ότι τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Παρασκευά που είναι δικηγόρος, συνεργαζόμενος στο γραφείο της κας Βαλεντίνας Κλεόπα, όπως επίσης και από τον φάκελο του Σεβαστού Δικαστηρίου. Επισημαίνω ότι στην εν λόγω ένορκη δήλωση ο κ. Παρασκευά υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους πιο πάνω δικογραφημένους λόγους ένστασης και εφιστά την προσοχή στο ότι η κυρίως αίτηση εκκαθάρισης είναι εναρκτήρια αίτηση και ως τέτοια δεν χωρεί διαδικαστικό διάβημα για την προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας με τη μορφή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. V. ΕΝΣΤΑΣΗ ΑΠΟ Κ. ΧΡ. ΙΑΚΩΒΙΔΗ Κατά τη δικάσιμο ημερ. 6.10.2014 υπήρξε δήλωση από μέρους της κας Βαλεντίνας Κλεόπα, η οποία εμφανίστηκε εκ μέρους του κ. Μάριου Χαραλάμπους συνηγόρου του κ. Χρ. Ιακωβίδη, ότι ο κ. Ιακωβίδης υιοθετεί το περιεχόμενο της ένστασης που καταχώρησε ο κ. Χρίστος Πετρίδης. VI. ΕΝΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ EUROBANK CYPRUS LTD Η EUROBANK ήταν η πρώτη που καταχώρισε ένσταση από 11.4.
- Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς 3 και 4 των περί Εταιρειών Κανονισμών, στα Άρθρα 218
(2), 227 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 αρ. 31, στον Κανονισμό 92 των Περί Εταιρειών (εκκαθάρισης) Κανονισμών του 1933 - 1938, στην Δ.48 Θ. 1 - 9, Δ.39, Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Οι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση, περιλαμβάνουν κατ' ουσίαν όλους τους λόγους ένστασης που ήγειραν οι κ.κ. Χρίστος και Χριστόφορος Πετρίδης και επιπλέον τους ακόλουθους:
- «Δια της καταχώρισης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, οι Αιτητές επιζητούν να εισάξουν μαρτυρία η οποία θα έπρεπε να είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την ένορκη δήλωση της κας Αντριάνας Θεμιστοκλέους που είχε κατατεθεί προς υποστήριξη της αίτησης εκκαθάρισης και να προβάλει ισχυρισμούς σε σχέση με ζητήματα, τα οποία κατά τον χρόνο καταχώρισης της οι Αιτητές γνώριζαν ή και μπορούσαν να προβλέψουν ότι θα εγείροντο από τα μέρη.
- Δια της καταχώρισης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, οι Αιτητές επιζητούν να εισάξουν μαρτυρία η οποία δεν είναι σχετική προς το σκοπό της παρούσας αίτησης ή/και δεν αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία.
- Η μαρτυρία ή/και οι ισχυρισμοί ή/και τα τεκμήρια που επιδιώκουν οι Αιτητές να εισαγάγουν με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν σχετίζονται ή/και δεν συνδέονται με τα επίδικα θέματα της αίτησης διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή με τον υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο ή/και η προσαγωγή της μαρτυρίας που επιδιώκεται να εισαχθεί από τους Αιτητές είναι ανεπίτρεπτη.
- Δεν υπάρχει νομοθετική πρόνοια που να επιτρέπει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή/και η παρούσα αίτηση δεν αποτελεί τον ενδεδειγμένο τρόπο παράθεσης πρόσθετης μαρτυρίας και τυχόν προσκόμιση πρόσθετης μαρτυρίας θα πρέπει να είναι δια της προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας.
- Με την αίτηση απλά επιδιώκεται και προκαλείται καθυστέρηση ή/και κωλυσιεργία στη εκδίκαση της κυρίως αίτησης.
- Καμία δυσμενής επίδραση δεν επισυμβαίνει στα συμφέροντα των Αιτητών από την υποβολή των ενστάσεων.
- Η ενόρκως δηλουσα, Αντριάνα Θεμιστοκλέους δεν γνωρίζει ή/και δεν είναι σε θέση να γνωρίζει προσωπικά, ως ισχυρίζεται, τα γεγονότα τα οποία αναφέρει στην ένορκη δήλωση ημερ. 4.3.2014 καθώς και στο επισυνημμένο Τεκμήριο Α που συνοδεύουν την υπό εξέταση αίτηση ημερομηνίας 4.3.
- Σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων θα επηρεαστεί αρνητικά το δικαίωμα της Eurobank να ακουσθεί η υπόθεση της εντός εύλογου χρόνου καθώς και να θέσει τις θέσεις της επί των ισχυρισμών των Αιτητών.». Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα ένσταση φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της κας Μαρίνας Ευριπίδου, ημερομηνίας 11/4/2014, η οποία ως ενόρκως δηλώνει είναι υπάλληλος της Eurobank Cyprus Ltd (στο εξής «η Eurobank») και είναι εξουσιοδοτημένη από την Eurobank να προβεί στην ένορκη δήλωση. Όπως ενόρκως δηλώνει η κα Ευρυπίδου, η Eurobank αρνείται και διαφωνεί και απορρίπτει το περιεχόμενο, καθώς και το σύνολο των ισχυρισμών των Αιτητών που περιέχονται στις παραγράφους 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27 και 28 της ένορκης δήλωσης της ΑΘ που συνοδεύει την αίτηση αυτή. Σύνοψίζω τα διαλαμβανόμενα στην Ε/Δ της κας Ευρυπίδου ως εξής꞉ · Επαναλαμβάνει και υιοθετεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης όσον αφορά τον προσδιορισμό της ιδιότητας της Eurobank ως πιστωτή. · Συγχρόνως, σημειώνει βάσει νομικής συμβουλής που έχει λάβει, ότι η ιδιότητα των προσώπων που εμφανίζονται στην διαδικασία ως Πιστωτές και Συνεισφορείς της εταιρείας θα διαπιστωθεί κατά το στάδιο της ακρόαση της αίτησης εκκαθάρισης. · Εγείρει ζήτημα καθυστέρησης στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης. · Εισηγείται, όσον αφορά τη φύση της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, ότι αυτή αποτελεί εναρκτήρια αίτηση και ως εκ τούτου δεν μπορεί να εκδικάζεται μόνο επί τη βάση γεγονότων που αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις. Περαιτέρω εισηγείται ότι, η Δ.
- Θ.4 εφαρμόζεται μόνο για ενδιάμεσες αιτήσεις και δη για την συμπλήρωση ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν ενδιάμεσες αιτήσεις. · Εν πάση περιπτώσει, διατυπώνει την εισήγηση ότι δεν έχει αποδειχθεί καλός λόγος για χορήγηση της ζητούμενης άδειας για καταχώριση Σ. Ε/Δ. Ειδικότερα, όσον αφορά το ζήτημα της καθυστέρησης. Είναι η θέση της κας Ευρυπίδου ότι- «Η πρόθεση της πρόκλησης καθυστέρησης στην εκδίκαση της αίτηση διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή εμφαίνεται από την συνολική στάση των Αιτητών στην διαδικασία. Ειδικότερα: (α) παρά το γεγονός ότι η αίτηση διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή καταχωρίστηκε στις 26.4.2013 και οι διάφοροι Πιστωτές και Συνεισφορείς εμφανίστηκαν στην διαδικασία καταχωρώντας τις ενστάσεις τους, (β) οι Αιτητές προχωρούν στην καταχώριση διαφόρων αχρείαστων αιτήσεων με απώτερο σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της αίτησης διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή παρά το γεγονός ότι τέτοιας φύσεως αιτήσεις εκδικάζονται μέσα σε γρήγορα χρονικά πλαίσια, όπως η αίτηση παραμερισμού ημερ. 4.10.2013 προβάλλοντας θέσεις οι οποίες μπορούσαν να τεθούν και να εξεταστούν στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. (γ) εν συνεχεία και μετά από την πάροδο σχεδόν ενός έτους από την καταχώριση της αίτησης διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή και μετά την πάροδο οκτώ μηνών από την παραλαβή των ενστάσεων προχωρεί στην καταχώριση της παρούσας αίτησης με την οποία αποσκοπεί στην καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.». Από την άλλη, όσον αφορά στην τεκμηρίωση της ύπαρξης καλού λόγου για άδεια καταχώρισης Σ.Ε/Δ, η κα Ευρυπίδου σημειώνει ότι꞉ · Το σύνολο των εγγράφων που επισυνάπτουν ως Τεκμήρια στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποτελούν έγγραφα τα οποία ήταν στην κατοχή των δικηγόρων των Αιτητών και φέρουν ημερομηνία προγενέστερη της καταχώρισης της κυρίως αίτησης και ως εκ τούτου ήταν εις γνώση των δικηγόρων των Αιτητών. · Οι Αιτητές δεν έχουν αναφέρει οποιοδήποτε λόγο που να δικαιολογεί την αναγκαιότητα παρουσίασης του συνόλου των εγγράφων και ισχυρισμών δια μέσου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Σημαντικό δε, είναι το γεγονός ότι δεν έχει καταδειχθεί η σχετικότητα των προαναφερθέντων με την παρούσα διαδικασία. Τα πλείστα αποτελούν γεγονότα που αφορούν άλλες διαδικασίες εκκρεμούσες και μη και βρίσκονται ενώπιον άλλων Δικαστηρίων και οι Αιτητές προσπαθούν να μεταφέρουν άλλες αντιδικίες τους με τα εμπλεκόμενα μέρη στην παρούσα διαδικασία και επιδιώκουν την εκμαίευση τυχόν συμπερασμάτων επί των εν λόγω ισχυρισμών από το παρόν Δικαστήριο με στόχο την περαιτέρω χρήση τους, με αποτέλεσμα την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. · Οι Αιτητές επιδιώκουν να απαντήσουν στους ισχυρισμούς της Eurobank και να διευκρινίσουν τα όσα αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση και δεν επιθυμούν να παρουσιάσουν νέους ισχυρισμούς που έχουν προκύψει μετά από την καταχώριση της αίτησης διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή. Τέλος, είναι η θέση της Eurobank ότι με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, η Eurobank θα βρεθεί σε δυσμενέστερη θέση γιατί δεν θα έχει το δικαίωμα να τοποθετηθεί και να απαντήσει στους ισχυρισμούς των Αιτητών. VII. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ VII.
- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΝΤΩΝ ΠΙΣΤΩΤΩΝ / ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΕΩΝ Ο συνήγορος της Αιτήτριας στην υπό κρίση αίτηση με παρέπεμψε στο Σύγγραμμα του Γιώργου Π. Κακογιάννη «Κυπριακό Εταιρικό Δίκαιο», Λεμεσός, 2001, σελ. 169, προκειμένου να αποδείξει ότι υπάρχει δικαίωμα σε καταχώριση απαντητικής ένορκης δήλωσης. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα꞉ «Ακρόαση της Αίτησης. Η εταιρεία και οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας, δικαιούται να παρευρεθεί κατά την ακρόαση της Αίτησης. Οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας που επιθυμεί να παραστεί, οφείλει να δώσει προς τούτο ειδοποίηση στον αιτητή και να δηλώσει κατά πόσο προτίθεται να υποστηρίξει ή να ενστεί στην Αίτηση. Θα πρέπει να καταθέσει ένορκη δήλωση που να υποστηρίζει την ένστασή του στην αίτηση εντός της προθεσμίας που καθορίζουν οι διαδικαστικοί θεσμοί. Ο αιτητής θα μπορεί να καταχωρίσει ένορκες δηλώσεις σ' απάντηση της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την ένσταση. Κατά την ακρόαση της αίτησης το Δικαστήριο μπορεί να την απορρίψει ή να την αναβάλει με ή χωρίς όρους ή να εκδώσει οποιοδήποτε ενδιάμεσο διάταγμα ή άλλο διάταγμα που θεωρεί εύλογο (Α.214
(1)). Το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη του τις επιθυμίες των πιστωτών και των συνεισφορέων (Άρθρο 324).». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Προτού ασχοληθώ με το διαδικαστικό / δικονομικό επιχείρημα του συνηγόρου της Αιτήτριας περί της δυνατότητας καταχώρησης απαντητικής ένορκης δήλωσης, κρίνω κατάλληλο να ασχοληθώ επί της ουσίας με το δικαίωμα των πιστωτών και των συνεισφορέων να παρεμβαίνουν στη διαδικασία και πώς η τοποθέτησής τους, είτε υπέρ είτε εναντίον της έγκρισης της αίτησης εκκαθάρισης, επιδρά στην κρίση του Δικαστηρίου. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα της Τατιανής - Ελένης Συνοδινού «Κυπριακό Ιδιωτικό Δίκαιο. Κατ' άρθρο ερμηνεία - Νομολογία» Εκδόσεις Σάκκουλα Αθήνα - Θεσσαλονίκη, 2014, στη σελ. 942, με παραπομπή στη Re West Hartlrpool Co.
(1875)LR 10 Ch 618, «Όταν η αίτηση [εκκαθάρισης] υποβάλλεται από πιστωτή, το Δικαστήριο θα εξετάσει τη βούληση της πλειοψηφίας σε αξία των πιστωτών και, εάν η πλειοψηφία διαφωνεί, θα απορρίψει την αίτηση.». Στο ίδιο Σύγγραμμα, αναφέρεται, επίσης, με παραπομπή στην Bryanston Finance Ltd v De Vries (no 2)
(1976)1 All ER 25, CA, ότι «εάν ο σκοπός της αίτησης [εκκαθάρισης] είναι νόμιμος, είναι αδιάφορο εάν τα κίνητρα του αιτούντος είναι κακόβουλα». Η αρχή αυτή είναι κατά την κρίση μου λογικό να εφαρμόζεται κατ' αναλογία, και σε ό,τι αφορά την ένσταση σε αίτηση꞉ ήτοι, εάν η βάση στην οποία εδράζεται η ένσταση της Καθ' ης εταιρείας ή του οποιουδήποτε πιστωτή ή συνεισφορέα αυτής είναι νόμιμη, τότε δεν θα πρέπει να ενδιαφέρει με ποια κίνητρα καταχωρείται η ένσταση. Από τα πιο πάνω εξάγεται κατά την κρίση μου το συμπέρασμα ότι- αφενός, είναι αναγκαίο για το Δικαστήριο να ακούσει τους ενιστάμενους πιστωτές ή συνεισφορείς και, εν προκειμένω, να ελέγξει πρώτα εάν αυτοί νόμιμα, ήτοι εν τη εννοία του Νόμου, επικαλούνται την ιδιότητα αυτή (βλ. επ' αυτού την απόφαση GIP Constructions Limited
(1999)1 ΑΑΔ 315 όπου το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση ισχυριζόμενου πιστωτή για αναστολή της διαδικασίας εκκαθάρισης δυνάμει του άρθρου 243 του Κεφ. 113, επειδή έκρινε ότι ο εν λόγω αιτητής δεν ήταν πράγματι πιστωτής κατά την έννοια του άρθρου 213, λέγοντας μάλιστα ότι είναι ταυτόσημος ο όρος πιστωτής για σκοπούς των εν λόγω δύο άρθρων του Νόμου), αλλά αφετέρου, δεν είναι αναγκαίο για το Δικαστήριο να υπεισέλθει σε έλεγχο σκοπιμότητας, ήτοι σε έλεγχο τυχόν αλλότριων κινήτρων που πιθανόν να επιδιώκουν ή εξυπηρετούν οι ενιστάμενοι. Υπό το φως των ανωτέρω, θα έκρινα, όσον αφορά την ουσία της υπό κρίση στην παρούσα υπόθεση αίτησης, δίκαιο να δοθεί στην Αιτήτρια το δικαίωμα να απαντήσει στις καταχωρηθείσες στην αίτηση εκκαθάρισης ενστάσεις, αμφισβητώντας την ιδιότητα των παρεμβαίνοντων ως πιστωτών ή/και συνεισφορέων. Δεν θα θεωρούσα, ωστόσο, ότι υπάρχει καλός λόγος να δοθεί τέτοια άδεια για να αναδειχθεί, όχι το νομικά αβάσιμο της επικαλούμενης ιδιότητας του πιστωτή ή συνεισφορέα, αλλά τυχόν κακοβουλία ή αλλότρια κίνητρα στην παρέμβασή τους στη διαδικασία, εάν δεν αμφισβητείται η υπόστασή τους νομικά ως πιστωτές ή συνεισφορείς. Προχωρώ τώρα να εξετάσω εάν δικονομικά παρέχεται όντως το δικαίωμα καταχώρισης απαντητικής ένορκης δήλωσης. VII.2 ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗΣ / ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΗΣ ΕΝΟΡΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΤΗΤΡΙΑ Η παραχώρηση ή μη άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης συνδέεται άρρηκτα με τον τύπο της κυρίως αίτησης. VII.3 Το δικονομικό πλαίσιο εκδίκασης της αίτησης εκκαθάρισης O περί Εταιρειών Νόμος ρυθμίζει τις ουσιαστικές προϋποθέσεις έγερσης αιτήματος για εκκαθάριση μιας εταιρείας (βλ. τα άρθρα 209 - 213 του περί Εταιρειών Νόμου), καθώς επίσης και τις εξουσίες του Δικαστηρίου ως προς την απόφαση ή τα διατάγματα που μπορεί να εκδώσει (βλ. το άρθρο 214 του Κεφ. 113)[3], αλλά είναι σιωπηρός όσον αφορά τη δικονομία, δηλαδή την ακολουθητέα διαδικασία για την υποβολή και εκδίκαση της αίτησης εκκαθάρισης, και ειδικότερα για τον τρόπο απόδειξης αυτής. Η μόνη καθοδήγηση που παρέχεται από το Άρθρο 213 του περί Εταιρειών Νόμου και ειδικότερα από το πρωτότυπο, αγγλικό, κείμενο του εν λόγω Νόμου, όσον αφορά την εφαρμοστέα δικονομία, συνίσταται στη χρήση του όρου «petition» για περιγραφή της αίτησης που καταχωρείται δυνάμει του άρθρου αυτού. Όσον και αν ο όρος αυτός δημιουργεί εντυπώσεις για τη χρήση ενός δικονομικού μηχανισμού αντί άλλου, το γεγονός παραμένει ότι μέχρι σήμερα στην Κύπρο δεν έχουν θεσπισθεί κανονισμοί οι οποίοι να ρυθμίζουν πλήρως και κατά τρόπο ειδικό το δικονομικό μηχανισμό εκκαθάρισης μιας εταιρείας. Είναι ίσως καιρός, δεδομένης της διεξαγόμενης ευρύτερης αναθεώρησης της νομοθεσίας για ζητήματα αφερεγγυότητας, να θεσμοθετηθούν ειδικοί κανονισμοί για συνολική ρύθμιση του θέματος. Στο παρόν στάδιο, η έλλειψη ειδικής ρύθμισης δεν θα μπορούσε, ωστόσο, να καταστήσει ανενεργά τα δικαιώματα τα οποία ο περί Εταιρειών Νόμος παρέχει. Σε τέτοια περίπτωση έλλειψης ειδικής δικονομικής ρύθμισης, το δικαίωμα των πολιτών για αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη επιβάλλει ή/και επιτρέπει, κατ' αναλογίαν προς ό,τι λέχθηκε στην Beogradska Banka v. Westacre Investment Inc.
(1999)1 Α.Α.Δ. 124, να «χρησιμοποιούνται οι γνωστές στο δίκαιο διαδικασίες, φτάνει να κατοχυρώνονται τα δικαιώματα όλων των μερών. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας δεν διέπουν άμεσα την περίπτωση, παρέχουν όμως τους μηχανισμούς που μπορεί να χρησιμοποιηθούν.». Πράγματι, ο Κανονισμός 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών[4], ο οποίος συγκαταλέγεται στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης, παραπέμπει στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και πρόσθετα στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς για επίλυση οποιουδήποτε δικονομικού ζητήματος περί εκκαθάρισης εταιρειών, το οποίο δεν επιλύεται στους ίδιους τους περί Εταιρειών (Εκκαθάρισης) Κανονισμούς. Όπως, ειδικότερα, αναφέρθηκε στην υπόθεση Companies Petition 7/1972, Bedros Karaoglanian & Sons Ltd v Hagop Karaoglanian, απόφαση ημερ. 25.10.1974 (πρωτόδικη, Πλήρους Δικαστηρίου υπό Πική, Π.Ε.Δ και Αρτέμη, Ε.Δ) - «Rule 92 of the Companies (Winding Up) Rules 1933, lays down that, in the absence of a special provision being made in the Rules regulating procedural matters, then the Civil Procedure and Bankruptcy Rules on the matter will have application.». Προτού όμως κάποιος προσφύγει στους Θεσμούς περί Πολιτικής Δικονομίας ή στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς όπως αναφέρει ο Κανονισμός 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάρισης) Κανονισμώς, το ορθό είναι να προσφεύγει στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, οι οποίοι, όπως διευκρινίστηκε στην υπόθεση Karaoglanian ανωτέρω, είναι συμπληρωματικοί («supplementary») των περί Εταιρειών (Εκκαθάρισης) Κανονισμών. Ελλείψει ειδικής ρύθμισης και στους περί Εταιρειών Κανονισμούς[5] για το επίδικο ζήτημα, τότε τυγχάνει εφαρμογής ο Κανονισμός 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών, όπου καθορίζεται ότι꞉ «The Rules of Court for the time being in force relating to civil actions, and the general practice and procedure of the Courts in the Colony (or, in default of local provision, the practice and procedure observed by the Courts in England), shall apply as regards all proceedings in relation to applications to which these rules relate so far as may be practicable, except if and so far as the Law or these rules otherwise provide.». Δηλαδή, ο Κανονισμός 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών προβλέπει ότι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας όσον αφορά τη γενική πρακτική και διαδικασία των Δικαστηρίων στην Κύπρο (ή, ελλείψει τέτοιας ρύθμισης στην Κύπρο, η πρακτική και διαδικασία των δικαστηρίων της Αγγλίας), εφαρμόζονται όσον αφορά τη διαδικασία εκδίκασης αιτήσεων δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου, εκτός εάν ο ίδιος ο Νόμος καθορίζει διαφορετικά. Στην πιο πάνω υπόθεση Karaoglanian, ό,τι απασχόλησε το Πλήρες Δικαστήριο αμέσως προ της έναρξης της ακρόασης της αίτησης εκκαθάρισης, αφορούσε στην εισήγηση του συνηγόρου των Καθ'ων η αίτηση ότι η αίτηση εκκαθάρισης θα έπρεπε να απορριφθεί καθότι δεν έτυχε δημοσίευσης εντός του χρονοδιαγράμματος και κατά τον τρόπο που προβλέπεται στους Αγγλικούς Κανονισμούς περί Εταιρειών, ήτοι the English Companies (Winding Up) Rules of 1949, και ειδικότερα στον Κανονισμό 28 αυτών βάσει του οποίου απαιτείτο να γίνει δημοσίευση της αίτησης 7 μέρες πριν την ακρόαση (seven days before the hearing). Το Πλήρες Δικαστήριο, διαπιστώνοντας την απουσία ειδική διάταξης στους περί Εταιρειών (Εκκαθάρισης) Κανονισμούς και στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, ανέτρεξε στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και στους περί Πτωχεύσεως Θεσμούς. Με αφετηρία το σκεπτικό ότι η δημοσιοποίηση της αίτησης σκοπεί να γνωστοποιήσει την παρουσίαση της αίτησης εκκαθάρισης σε όσο το δυνατό περισσότερα επηρεαζόμενα μέρη,[6] το Πλήρες Δικαστήριο παρατήρησε, συναφώς, ότι τόσο οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας όσο και οι περί Πτωχεύσεως Κανονισμοί περιείχαν ειδική πρόνοια για την επίδοση των εγγράφων στα ενδιαφερόμενα μέρη και πως σε κανέναν από τους προαναφερόμενους δύο δικονομικούς μηχανισμούς δεν απαιτείτο η δημοσίευση σε εφημερίδα ή οπουδήποτε αλλού ως αναγκαίου στοιχείου επίδοσης. Έτσι, το Πλήρες Δικαστήριο έκρινε ότι, ανεξάρτητα από το κατά πόσον ο Κανονισμός 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών καθιστά εφαρμοστέους στην Κύπρο τους Αγγλικούς Κανονισμούς (English Companies (Winding Up) Rules of 1949), ο Κανονισμός 28 των Αγγλικών Κανονισμών δεν μπορούσε να έχει εφαρμογή στην Κύπρο καθότι το ζήτημα επιλύεται στα πλαίσια των προνοιών περί επίδοσης που ενυπάρχουν στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς.[7] Προχώρησε την ίδια στιγμή το Πλήρες Δικαστήριο στην υπόθεση Karaoglanian και διατύπωσε την ερμηνεία ότι αυτό στο οποίο ο Κανονισμός 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών αποσκοπούσε ήταν να καταστήσει εφαρμοστέους τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και πως δεν υπάρχει περιθώριο για εφαρμογή των εν ισχύ στην Αγγλία Κανονισμών περί Εκκαθαρίσεων.[8] Ο λόγος (the ratio) της προμνησθείσας απόφασης Karaoglanian, όσο και αν πρόκειται για πρωτόδικη απόφαση, δεν έχει διασαλευθεί με οποιαδήποτε μεταγενέστερη δευτεροβάθμια απόφαση, εξ όσων τουλάχιστον έχει περιέλθει σε γνώση μου από μελέτη του θέματος. Αυτό που κατά την κρίση μου παραμένει πάντα επιτρεπτό στα Κυπριακά Δικαστήρια, με βάση και τον Κανονισμό 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών ανωτέρω, είναι να αντλούν καθοδήγηση «από την πρακτική και διαδικασία των δικαστηρίων της Αγγλίας» κατά την εφαρμογή νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων όταν όμοιές τους ισχύουν και εφαρμόζονται στην Αγγλία. Παραπέμπω, μεταξύ άλλων, στην απόφαση του Χρυσοστομή, Δ., στην Stephanos & Andreas Cold Stores Trading Limited ν Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λτδ (Αρ.1)
(1998)1Γ Α.Α.Δ 1806 όπου εξετάστηκαν οι διατάξεις των Α. 220 και 215 του Κεφ. 113 και λέχθηκαν σχετικά τα εξής꞉[9] «Τα πιο πάνω άρθρα του δικού μας Νόμου, είναι παρόμοια με τα άρθρα 231 και 226 του αγγλικού Companies Act 1948. Παρόμοιες πρόνοιες που αφήνουν ανεπηρέαστες τις αρχές που διέπουν τα ερωτήματα ενώπιον μας έγιναν και με τα άρθρα 126, 128 και 130
(3)του Insolvency Act 1986. Κατά συνέπεια, αγγλικά συγγράμματα και δικαστικές αποφάσεις μπορούν να είναι καθοδηγητικές πάνω στα θέματα που μας απασχολούν.». Όπως, επίσης, σημειώθηκε από τον Καλλή, Δ., στην απόφαση Ιωάννης Παπαδόπουλος ν Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ
(2004)1Γ ΑΑΔ. 1716, με παραπομπή και σε προγενέστερη απόφαση του Αρτεμίδη, Δ στην Κολαρίδου ν. Κολαρίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1408, 1411, η Αγγλική Νομολογία δεν είναι μεν δεσμευτική, είναι όμως βοηθητική ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή νομοθετήματός μας πανομοιότυπου με το αγγλικό. V.4. Ως προς τον τύπο της δικογραφίας σε αίτηση εκκαθάρισης και τη διαδικασία ακρόασης τέτοιας αίτησης Η αίτηση (petition) για τους σκοπούς του άρθρου 211 πρόδηλα αποτελεί εναρκτήρια διαδικασία κατά την έννοια της Δ.2, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας της Κύπρου, αφού με αυτήν την αίτηση άρχεται η δικαστική διαδικασία και υπό αυτήν την έννοια διακρίνεται από οποιανδήποτε ενδιάμεση αίτηση ή αίτηση δια κλήσεως (application by summons) σε ήδη αρχινημένη διαδικασία, όπου διέπεται από τη Διαταγή 48.[10] Η επίκληση της Δ.48 στη νομική βάση μιας αίτησης εκκαθάρισης δεν αλλοιώνει το χαρακτήρα της ως εναρκτήριας διαδικασίας. Διαφωτιστική επ' αυτού είναι η απόφαση στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd
(1998)1Δ ΑΑΔ 1978. Στην εν λόγω υπόθεση, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι οι πρόνοιες της Δ.48, που κατά κανόνα εφαρμόζεται σε ενδιάμεσες αιτήσεις σε υφιστάμενη διαδικασία, μπορούν να τύχουν εφαρμογής αναφορικά με τον τύπο της αίτησης, αλλά και τον τύπο της ειδοποίησης ένστασης σε εναρκτήρια διαδικασία, υπό τις κατάλληλες προσαρμογές ώστε να αρμόζουν σε εναρκτήρια διαδικασία. Σε εκείνη την υπόθεση αντικείμενο εξέτασης ήταν αίτηση που υποβλήθηκε για απομάκρυνση διαιτητή δυνάμει του άρθρου 14
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου: «Εφόσον δεν εκδοθεί Διαδικαστικός Κανονισμός, ρυθμιστικός των Διαβημάτων που μπορεί να ληφθούν βάσει του Νόμου, το άρθρο 30 του Νόμου καθιστά, τηρουμένων των αναλογιών, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας εφαρμοστέους για την υποβολή και εκδίκαση αιτημάτων, θεμελιωμένων στις πρόνοιές του. Η υποβολή αίτησης, βάσει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, διέπεται από τη Δ.48. Η Δ.48 είναι, κατ' εξοχήν, προσαρμοσμένη στην υποβολή ενδιάμεσων αιτήσεων. Όπως προκύπτει από τους τύπους, οι οποίοι θεσμοθετούνται (Τύπος 45, Τύπος 46), η αίτηση υποβάλλεται στο πλαίσιο υφιστάμενης δικαιοδοσίας. Παρέχεται, όμως, η δυνατότητα προσαρμογής της σε εναρκτήρια αίτηση. Γίνεται πρόνοια σ' αυτούς (τύπους) για τον προσδιορισμό της επιζητούμενης θεραπείας και των γεγονότων στα οποία βασίζεται το αίτημα. Δεν έχει διατυπωθεί οποιαδήποτε αμφισβήτηση ως προς το δικονομικό μέσο, το οποίο επιλέγηκε για την έγερση και τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων. Ο Διαδικαστικός Κανονισμός περιλαμβάνει όπως προβλέπεται στο Άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60)και τύπους δικογράφων, οι οποίοι, όπως ορίζεται στον Κ. 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είναι δεκτικοί προσαρμογών ανάλογα με την περίπτωση. Στην προκειμένη περίπτωση, η αίτηση υποβλήθηκε στο προβλεπόμενο από τους Θεσμούς Τύπο, με τις προσαρμογές εκείνες, που της προσδίδουν το χαρακτήρα εναρκτήριου δικονομικού μέτρου. Δεν γίνεται αναφορά στο εισαγωγικό μέρος σε υφιστάμενη διαδικασία, αλλά στο θέμα, το οποίο εγείρεται προς εξέταση στη συγκεκριμένη διαιτησία, και στον ίδιο το Νόμο, οι πρόνοιες του οποίου διέπουν την επίλυση των επίδικων θεμάτων. Οι διάδικοι καθορίζονται στο τέλος. Είναι τα πρόσωπα προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση. (α) η Dynacon Limited και (β) ο Παύλος Παυλίδης, ο Διαιτητής. [...] Το σφάλμα στην επιχειρηματολογία των εφεσειόντων έγκειται, κατά τη γνώμη μας, στην εξομοίωση εναρκτήριας αίτησης με ενδιάμεση αίτηση που υποβάλλεται στο πλαίσιο υφιστάμενης αγωγής. Η αίτηση των εφεσειόντων ήταν αφ' εαυτής προσδιοριστική των μερών στην αντιδικία και των επίδικων θεμάτων.» Σε πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Κ. Σταματίου, Δ.) κατά την ενάσκηση πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας για τη χορήγηση Προνομιακού εντάλματος τύπου Certiorary (βλ. Πολιτική Αίτηση 206/13, Αναφορικά με την Αίτηση του κ. Σάββα Ιωάννη Κασπαρή, απόφαση ημερ. 3.12.13), λέχθηκε ότι η ακρόαση αιτήσεων εκκαθάρισης γίνεται κατά κανόνα στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρούνται. Παρέπεμψε στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Εταιρική Αίτηση 259/89 επί τοις αφορώσι την εταιρεία D.J. Demades & Sons Ltd, ημερομηνίας 28.5.1990: «Μια Εταιρική Αίτηση ακολουθεί, κατά κανόνα, τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όταν δεν γίνεται εξειδικευμένη πρόνοια στους περί Εταιρειών (Διάλυσις) Κανονισμούς του 1933-38 (δέστε τον Κανονισμό 92 και την υπόθεση KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 Α.Α.Δ. 390). Η ιδιαιτερότητα μιας Εταιρικής Αίτησης έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασης της με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του
- Η εκδίκαση γίνεται κατά κανόνα με βάση τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις Ένορκες Δηλώσεις που τις συνοδεύουν.» Υπήρξε συγχρόνως παραπομπή στο σύγγραμμα του Pennington Company Law, 4η Έκδοση, σελ. 698, όπου αναφέρεται ότι: «The hearing of a winding up petition is held in open court by one of the judges of the Companies Court. The evidence on the hearing consists of the affidavits filed in support of and against the petition, unless the court permits testimony to be given orally. The affidavit verifying the petition is prima facie proof of the facts alleged by it and suffices to prove the petitioner's case unless there are affidavits filed in opposition." (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Δεν εξετάστηκε στην πιο πάνω υπόθεση Κασπαρή, κατά πόσον στην Κύπρο υφίσταται δικονομικά δικαίωμα καταχώρισης Απάντησης μετά την καταχώρηση ένστασης, υπό τύπο συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την Αιτήτρια. Πάντως, κατ΄επέκταση των όσων λέχθηκαν στην Dynacon, θεωρώ ότι ούτε και η καταχώρηση τυχόν συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εφόσον επιτραπεί στην Αιτήτρια να την καταχωρήσει, δυνάμει της Δ.48, υπό τις κατάλληλες προσαρμογές ώστε να αρμόζει σε δικόγραφο Απάντησης σε ένσταση στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης, θα αλλοίωνε το χαρακτήρα εναρκτήριας διαδικασίας της εν λόγω αίτησης. (Διαφοροποιείται σε αυτό το σημείο η κρίση μου στην παρούσα περίπτωση από ό,τι στην περίπτωση στην υπόθεση Crazieno[11] όπου εκεί ήταν η Καθ' ης η αίτηση εταιρεία εκείνη που ζητούσε να καταχωρήσει Συμπληρωματική ένορκη δήλωση και η οποία δεν μπορούσε να λάβει τη θέση δικόγραφου Απάντησης). Στην Αγγλία, παρέχεται, δυνάμει του Κανονισμού 36 των Companies (Winding-up) Rules 1949, r. 36», δικαίωμα του αιτητή την αίτηση εκκαθάρισης να καταχωρεί Απαντητική ένορκη δήλωση αφότου καταχωρηθεί ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης. Παραπέμπω συναφώς στο Σύγγραμμα Atkin's Encyclopaedia of Court Forms in Civil Proceedings, Second Edition, Volume II, Companies (Winding -up Proceedings) pages 501 - 1005, London Butterworths 1971, στη σελ. 581, όπου αναφέρονται τα εξής υπό τον Πίνακα που τιτλοφορείται «Table 13»꞉ Steps to be taken Form No. Companies Act 1948 Companies (Winding - Up) Rules 1949 If Respondent desires to tender evidence in opposition to petition꞉
- Respondent files affidavit in opposition to petition. Time꞉ Within 7 days of the date on which the affidavit verifying the petition was filed. [.] The affidavit states the grounds of opposition and the Respondent's contentions on the facts on which the petition is based. Because the affidavits vary so widely, depending on the circumstances of the particular case, no form is included in this title. r.36(I)
- Respondent gives notice of filing of affidavit in opposition to petition to Petitioner or his Solicitor or London Agent. Time꞉ On the same day as that on which the affidavit was filed. 306 r.36(I)
- Petitioner may file affidavit in reply. Time꞉ Within 3 days of the date on which he receives notice of filing of the Respondent's affidavit. r.36
(2)Παραπέμπω, περαιτέρω, στο Σύγγραμμα του Palmer's, στη σελ. 1451, όσον αφορά την επεξήγηση των κανονισμών Companies (Winding Up) Rules, 1949, αναφέρονται τα εξής꞉ «Affidavits opposition and reply 36.-
(1)Affidavits in opposition to a petition shall be filed within seven days of the date on which the affidavit verifying the petition is filed, and notice of the filing of every affidavit in opposition to such a petition shall be given to the petitioner or his solicitor or London agent, on the day on which the affidavit is filed.
(2)An affidavit in reply to an affidavit filed in opposition to a petition shall be filed within three days of the date on which notice of such affidavit is received by the petitioner or his solicitor or London agent.». Τα ίδια διαπιστώνει κανείς αν ανατρέξει στο Σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4th edition, Volume 7, Butterworths, London 1974, p.p. 610 - 611, para
- Με βάση την μέχρι σήμερα κρατούσα νομολογία στην Κύπρο και ειδικότερα υπό το φως του λόγου της Karaoglanian, οι Αγγλικοί Κανονισμοί δεν έχουν ισχύ και εφαρμογή στην Κύπρο και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν νομική βάση για τη χορήγηση άδειας για καταχώρηση συπληρωματικής / απαντητικής ένορκης δήλωσης από μέρους της Αιτήτριας στην αίτηση εκκαθάρισης. Στην Κύπρο, ελλείψει ειδικής ρύθμισης στους περί Εταιρειών Κανονισμούς ή στους περί Εταιρειών (Εκκαθάρισης) Κανονισμούς για την οργάνωση της ακρόασης των αιτήσεων εκκαθάρισης, τυγχάνουν εφαρμογής δυνάμει του Κανονισμού 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών και στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάρισης) Κανονισμών, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Δεν προβλέπεται σε αυτούς άλλος τρόπος εκδίκασης των petitions από ό,τι των αγωγών. Κατ' αναλογία προς ό,τι εφαρμόζεται σε αγωγή, ήτοι την ύπαρξη δικαιώματος καταχώρισης Απάντησης από μέρους του Ενάγοντος μετά από την καταχώριση Έκθεση Υπεράσπισης, θα έλεγα ότι δεν αποκλείεται και στην περίπτωση των αιτήσεων εκκαθάρισης η ύπαρξη δικαιώματος σε καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης από μέρους της Αιτήτριας. Λέγω τούτο έχοντας κατά νου ότι η Δ.19 που ρυθμίζει την καταχώριση δικογράφων αναφέρεται στο τί αναμένεται να πράξει ο «ενάγων» και ο «εναγόμενος», όπου οι δύο αυτοί όροι έχουν την έννοια που τους αποδίδει η Δ.1, θ.2 και η οποία περιλαμβάνει αιτητή ή καθ' ου, αντίστοιχα, σε petition.[12] Οι ενιστάμενοι δεν θεωρώ ότι θα στερηθούν της ευχέρειας να αμφισβητήσουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας που θα περιέχονται στην Απαντητική ένορκη δήλωση αυτής. Και τούτο διότι διατηρούν κατά την ακρόαση της αίτησης εκκαθάρισης το δικαίωμα να αντεξετάσουν, εφόσον το ζητήσουν, την ενόρκως δηλούσα εκ μέρους της Αιτήτριας. Ως προς το επιχείρημα περί καθυστέρησης στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εφιστώ την προσοχή στο γεγονός ότι η εν λόγω αίτηση καταχωρήθηκε ευθύς μετά την έκδοση απόφασης επί της αίτησης παραμερισμού των ενστάσεων. Δεν θεωρώ ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Όσον αφορά τη δυνατότητα της Αιτήτριας να ζητούσε εξ υπαρχής τον παραμερισμό των ενστάσεων λόγω αμφισβήτησης της ιδιότητας των ενιστάμενων ως πιστωτών ή/και συνεισφορέων, περιορίζομαι να αναφέρω ότι τυχόν επίκληση προς τούτο της Δ.27, θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας θα απαιτούσε να κριθεί το ζήτημα αυτό από το Δικαστήριο αντικειμενικά στην όψη των δικογράφων και όχι με αξιολόγηση εκτενούς μαρτυρίας που, ως φαίνεται, η Αιτήτρια επιδιώκει να εισάξει για να μπορεί να στοιχειοθετήσει την άρνηση της ιδιότητάς τους. Δ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, θα επιτρέψω την κατάθεση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως το αιτητικό της υπό κρίση αίτησης κατά το υπόδειγμα που επισυνάπτεται στην αίτηση ως Τεκμήριο Α. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον όσων ήγειραν ένσταση στην αίτηση (ήτοι των κ.κ. Χρίστο Πετρίδη, Χριστόφορο Πετρίδη, Χρ. Ιακωβίδη και τη Eurobank), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Διευκρινίζω ότι κρίνω κατάλληλο να επιδικάσω ένα σετ εξόδων και για τις δύο αιτήσεις, αντί ξεχωριστά για κάθε αίτηση για άδεια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, με δεδομένο ότι ολες οι εμφανίσεις ήταν κοινές και για τις δύο αιτήσεις. (υπ.)..................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Προηγήθηκε στις 5.9.2013 η αίτηση της εν λόγω εταιρείας για παράταση του χρόνου καταχώρισης ένστασης από μέρους της τόσο στη διαδικασία της αίτησης εκκαθάρισης όσο και στη διαδικασία της αίτησης διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή. Η εν λόγω αίτηση παράτασης χρόνου ήταν ορισμένη για πρώτη φορά ενώπιον Δικαστηρίου στις 11.9.2013, ημερομηνία κατά την οποία και εγκρίθηκε το αιτητικό αυτής. Έτσι, οι Ειδοποιήσεις περί πρόθεσης Ένστασης που είχαν καταχωρηθεί στις 9.9.2013, ήτοι προτού δοθεί άδεια επί τη βάση της αίτησης ημερ. 5.9.2013 αγνοήθηκαν από το Δικαστήριο. [2] Η αίτηση απορρίφθηκε έναντι της Eurobank εφόσον αυτή εξασφάλισε με Δικαστικό διάταγμα παράτασης του χρόνου καταχώρισης των ενστάσεων και συμμορφώθηκε με αυτό. Η αίτηση πέτυχε μόνο έναντι των λοιπών ενιστάμενων, όσον αφορά τη νομική βάση της ένστασής τους στην αίτηση για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή. Διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο ότι υπήρχε θεραπεύσιμη παρατυπία σε σχέση με την οποία εκδόθηκε Διάταγμα απαλλαγής της παρατυπίας δυνάμει της Δ.64 και με το οποίο αντικαταστάθηκε η αναφορά στο άρθρο 228, Κεφ. 113 με αναφορά στο άρθρο
- [3] 214.—
(1)Κατά την ακρόαση αίτησης για εκκαθάριση, το Δικαστήριο δύναται να την απορρίψει, ή να αναβάλει την ακρόαση με όρους ή χωρίς όρους, ή να εκδώσει ενδιάμεσο διάταγμα, ή οποιοδήποτε άλλο διάταγμα θεωρήσει πρέπον, αλλά το Δικαστήριο δεν δύναται να αρνηθεί να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μόνο επειδή τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας έχουν επιβαρυνθεί ή υποθηκευθεί για ποσό ίσο με ή που υπερβαίνει τα περιουσιακά εκείνα στοιχεία ή ότι η εταιρεία δεν έχει περιουσιακά στοιχεία. [4] Τhe Cyprus Companies (Winding Up) Rules 1933, όπως έκτοτε τροποποιήθηκαν. [5] Εδώ αναφέρομαι στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, ο επίσημος τίτλος των οποίων είναι «The Companies Rules made under the Courts of Justice (Supplementary Provisions) Law, Cap. 12, R.S.C. Ord. 53, 31.12.1953», όπως έκτοτε τροποποιήθηκαν. [6] Βλ. Σελ. 1880 - 1881꞉ «Publication in this context is meant to advertise the fact of the presentation of the petition in as wide a circle as possible so as to give notice to any likely interested party while at the same time the public, by receiving such notice, may adjust its dealings with the company accordingly.» [7] Βλ. σελ. 1879꞉ Both the Civil Procedure Rules as well as the Bankruptcy Rules make specific provision for the service of documents on interested parties and in neither is publication in a newspaper or elsewhere made a necessary concomitant of service. Thus independently of whether r.3 of the Companies Rules, enacted under the Courts of Justice Law, makes applicable in Cyprus the English Companies (Winding Up) Rules of 1949, r.28 of the 1949 Rules can have no application in Cyprus as the matter is specifically dealt with by the 1933 Rules as already indicated. [8] Σελ. 1879꞉ Further we incline to the view that [.] r.3 of the Cyprus Companies Rules [.] does not have the effect of making applicable in Cyprus the English Companies (Winding Up) Rules
- What r. 3 seeks to achieve is to make applicable the Civil Procedure Rules as they apply to civil actions in the absence of a specific provision being made in the Companies Rules regulating any procedural matter. Thus both under the 1933 Rules as well as under the Companies Rules we are driven to the same conclusion, that is, that no room is left for the application of the English Companies (Winding Up) Rules, 1949.». [9] "
- Όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής, καμιά αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει." "
- Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται- (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή διαδικασίας σε αυτή και (β) όταν οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας για παρεμπόδιση της λήψης περαιτέρω επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή ή διαδικασία, και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τη διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό." [10] Για τη διάκριση των όρων αυτών, βλ., μεταξύ άλλων, Beogradska Banka v. Westacre Investment Inc.
(1999)1 Α.Α.Δ. 124. [11] Αναφέρομαι στην Αίτηση εκκαθάρισης αρ. 909/2011 και στην ενδιάμεση απόφασή μου ημερ. 26.5.2014, στην οποία με παραπέμπουν οι συνήγοροι των ενιστάμενων. [12] Παραθέτω σε αλφαβητική σειρά τους ορισμούς꞉"defendant" includes any person served with any writ of summons or process, or served with notice of, or entitled to attend any proceedings; "originating summons" means any summons other than a, summons in a pending cause or matter; "plaintiff" includes every person asking any relief (other than a defendant asking relief by way of counter-claim) against any other person by any form of proceeding, whether the proceeding is by action, petition, motion, summons or otherwise; cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο