← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ΛΤΔ ν. Κωνσταντίνος Δημητρίου κ.α., Αρ. Αίτησης 2580/2013, 27/4/2015

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ΛΤΔ ν. Κωνσταντίνος Δημητρίου κ.α., Αρ. Αίτησης 2580/2013, 27/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A164 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 2580/2013 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ΛΤΔ Αιτήτριας - και -

  1. Κωνσταντίνος Δημητρίου, Χαρ. Μούσκου 10, 2368 Άγιος Δομέτιος
  2. Παντελίτσα Χριστοδούλου Σωκράτους, Ανταίου 1, 2123 Αγλαντζιά
  3. Γεώργιος Χριστοδούλου, Ανταίου 1, 2123 Αγλαντζιά
  4. Άλκηστη Κωνσταντίνου, Αγίου Παϊσίου 5, 2037 Στρόβολος
  5. Στυλιανός Χριστοδούλου, Ανταίου 1, 2123 Αγλαντζιά
  6. Ελένη Χριστοδούλου, Ανταίου 1, 2123 Αγλαντζιά
  7. Άννα Χριστοδούλου, Ανταίου 1, 2123 Αγλαντζιά
  8. Μάριος Θεοχάρους, Παρθενώνος 18, Δ.5, 2364 Άγιος Δομέτιος
  9. Μαρία-Ελένη Πέππου, Προύσης 7, 2051 Στρόβολος Καθ' ων η Αίτηση 27 Απριλίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Μ. Κυριάκου, για κ. Χρίστο Μ. Τριανταφυλλίδη Για τους Καθ' ων η αίτηση αρ. 2 έως 7: κα Πετρούλα Α. Δαμιανού ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση, ημερομηνίας 18/12/2013, η Αιτήτρια αιτείται - «Α. Άδειαν του Σεβαστού Δικαστηρίου όπως η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 5/4/2013 εναντίον των καθ' ων η Αίτηση καταχωρηθεί και/ή εγγραφεί προς εκτέλεση εις το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Β. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δικαίαν. Γ. Έξοδα €325-, πλέον ΦΠΑ, πλέον έξοδα επίδοσης.». Η αίτηση βασίζεται στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85, άρθρα 2 και 52, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρα 2 και 21, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ.1-9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση (στο εξής «η Ε/Υ»), ημερομηνίας 18/12/2013, του κ. Χαράλαμπου Χριστοδούλου, ο οποίος όπως δηλώνει στην παρα. 1 της Ε/Δ είναι στην υπηρεσία της Αιτήτριας, γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην Ε/Δ. Στις παρα. 2 - 8 της Ε/Δ του, ο κ. Χριστοδούλου δηλώνει ότι η Αιτήτρια εξαιτείται Διάταγμα ως η αίτηση υπό το φως των κατωτέρωː · Την 5/4/2013 εξεδόθη η επίδικη διαιτητική απόφαση προς όφελος των Αιτητών και εναντίον των καθ'ων η Αίτηση για το ποσό των €13.630,48σ., πλέον τόκο επί του ποσού αυτού προς 9% ετησίως από 5/4/2012 με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €150- έξοδα διαιτησίας. Η διαιτητική απόφαση εξεδόθη «δυνάμει γραμματίου» υπ'αριθμόν 7277130-
  10. Το κείμενο της απόφασης επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Χριστοδούλου ως Τεκμήριον «Α». · Η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε με επίδοση προσωπικής επιστολής προς τους καθ'ων η Αίτηση 1, 2, 3, 5, 6 και 7, οι οποίες επισυνάπτονται ως Τεκμήριο «Β» στην Ε/Δ του κ. Χριστοδούλου. Στους Καθ' ων αρ. 4, 8 και 9, η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε με διπλοσυστημένη επιστολή και οι αποδείξεις παραλαβής επισυνάπτονται ως Τεκμήριο «Γ» στην Ε/Δ του κ. Χριστοδούλου. · Η διαιτητική απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί εντός 21 ημερών από της ημερομηνίας της γνωστοποίησής της προς τους καθ'ων η Αίτηση και συνεπώς κατέστη τελεσίδικος. · Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει ο κ. Χριστοδούλου, οι Καθ'ων η Αίτηση έχουν κινητή περιουσία υποκείμενη σε κατάσχεση για την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους. · Οι Καθ' ων η Αίτηση ουδέν ποσόν επλήρωσαν έναντι της διαιτητικής απόφασης μέχρι σήμερα. Οι Καθ'ων η αίτηση αρ. 2 έως 7 καταχώρησαν Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης στην υπό κρίση αίτηση στις 31.3.
  11. Η ένστασή τους βασίζεται στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο άρθρο 52, στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρα 2 και 21, στους περί Διαιτησίας Κανονισμούς, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.48, Θ.1, 2, 3, 4 και 9, στο Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην πρακτική, και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι Ένστασης που δικογραφούνται στην Ειδοποίηση Ένστασης των Καθ' ων η αίτηση αρ. 2 έως 7 είναι οι εξής: · Α. Η Διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα και παράνομα και κατά παράβαση του περί συνεργατικών νόμου και των περί διαιτησίας Κανονισμών και/ή κατά παράβαση της φυσικής δικαιοσύνης από τον διαιτητή κ. Ανδρέα Αντωνιάδη. Στις 5/4/12 εξεδόθην η Διαιτητική απόφαση υπέρ της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Στροβόλου Λτδ και εναντίον των καθ'ων η αίτηση. · Β. Δεν προσκλήθηκαν οι καθ'ων η αίτηση ώστε να παραστούν και δεν έλαβαν γνώση ούτε μέρος στη διαιτησία πλην του καθ'ου η αίτηση
  12. · Γ. Η Διαιτητική απόφαση δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα και δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις των Νόμων και Κανονισμών. · Δ. Ο Αιτητής στη Ένορκο Δήλωσή του που συνοδεύει τη αίτηση επικαλείται ισχυρισμούς και/ή γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και αποκρύπτει άλλα και ενσυνείδητα παραπλανεί το Σεβαστό Δικαστήριο, πχ δεν αναφέρει στη ένορκο δήλωση του αν είχε προσωπική γνώση για όσα ορκίζεται. · Ε. Δεν αναγράφεται στη απόφαση το δικαίωμα να υποβάλει έφεση και τη προθεσμία. · Στ. Η πιο πάνω Διαιτητική απόφαση περιέχει αντιφάσεις και ασάφεια. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση των Καθ' ων αρ. 2 έως 7 εκτίθενται στην Ε/Δ της Καθ' ης αρ. 2, κας Παντελίτσας Χριστοδούλου, και στην Ε/Δ του Καθ' ου αρ. 3, κ. Γεώργιου Χριστοδούλου. Αμφότερες οι Ε/Δ είναι ημερ. 31.3.
  13. Η εκδοχή των Καθ' ων αρ. 2, 4 έως 7 Η Καθ' ης αρ. 2 δηλώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην Ε/Δ της εκ μέρους και των Αιτητών αρ. 4, 5, 6, 7, ήτοι των κ.κ. Άλκηστης Κωνσταντίνου, Στυλιανού Χριστοδούλου, Ελένης Χριστοδούλου και Άννας Χριστοδούλου. Περαιτέρω, η Καθ' ης αρ. 2 δηλώνει ότι αυτή γνωρίζει πολύ καλά και προσωπικά τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται. Όσον αφορά την υπό κρίση αίτηση εγγραφής της διαιτητικής απόφασης, οι Καθ' ων 2, 4 έως 7, αμφισβητούν το νομότυπο της επίδοσής της σε αυτούς. Ειδικότερα, είναι η θέση της Καθ' ης αρ. 2, όπως αναλύεται στην ως άνω Ε/Δ της, ότι: · Στις 20/12/13 επιδόθηκε στην ίδια η υπό κρίση αίτηση για εγγραφή της επίδικης διαιτητικής απόφασης τόσο για αυτήν προσωπικά όσο και για λογαριασμό των Καθ' ων αρ. 3, 5, 6,
  14. · Στις 17/1/2014 η Καθ' ης αρ. 2 παρέδωσε την υπό κρίση αίτηση στην Καθ'ης αρ. 4 και στους Καθ' ων αρ. 5, 6,
  15. · Οι Καθ' ων η αίτηση αρ. 4, 5, 6 και 7 δεν είναι συγκάτοικοι της Καθ' ης αρ. 2, γι' αυτό και η επίδοση της υπό κρίση αίτησης ήταν κακή. · Η διεύθυνση των καθ' ων η αίτηση 4,5,6,7 δεν είναι ως αναγράφεται στον τίτλο της υπό κρίση αίτησης. o Η Καθ' ης αρ. 4 έχει διεύθυνση Αγίου Παϊσίου 5, Στρόβολο. o Ο Καθ' ου αρ. 5 έχει διεύθυνση Όθωνος 3, Ακρόπολη. o Η Καθ' ης αρ. 7 έχει διεύθυνση Κουρίου 28, Δάλι, o Η Καθ' ης αρ. 6 έχει διεύθυνση Ανταίου 1, Αγλαντζιά, 2ο όροφο. Όσον αφορά την επίδικη διαιτητική απόφαση, είναι η θέση των Καθ' ων 2, 4 έως 7 ότι αυτή εκδόθηκε παράτυπα και παράνομα και κατά παράβαση του περί Συνεργατικών Νόμου και των περί Διαιτησίας Κανονισμών και/ή κατόπιν παράβασης βασικών αρχών του δικαίου και/ή της φυσικής δικαιοσύνης. Ειδικότερα, είναι η θέση τους ότι ουδέποτε τους επιδόθηκε η ειδοποίηση για διαιτησία ή/και η Διαιτητική απόφαση. Συγκεκριμένα ισχυρίζονται ότι: · Οι Καθ'ων αρ. 2 έως 7 δεν προσκλήθηκαν στη διαιτησία που είχε ως κατάληξη την έκδοση της επίδικης Διαιτητικής απόφασης, ημερ. 5/4/2013, ούτε έλαβαν γνώση για αυτήν, γι' αυτό και δεν παρέστησαν. · Η ισχυριζόμενη απόφαση περιήλθε για πρώτη φορά στη γνώση των καθ'ων η αίτηση 3 έως 7 στις 17/1/14, όταν παρέλαβαν την υπό κρίση αίτηση από την Καθ' ης αρ. 2, διότι κατ' ισχυρισμόν η Καθ' ης αρ. 2 αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, τα οποία δεν την άφησαν να σκεφτεί ή να αντιδράσει σύντομα. Η Καθ ης αρ.
  16. υποβλήθηκε σε εγχείρηση και σε τακτικά χρονικά διαστήματα παρακολουθείται από ιατρούς. · Ως εκ των ανωτέρω, οι Καθ' ων αρ. 3 έως 7 στερήθηκαν του δικαιώματος να παρουσιασθούν κατά τη διαδικασία διαιτησίας, να εκφράσουν τις θέσεις τους και να υπερασπισθούν τον εαυτό τους και συγκεκριμένα να εγείρουν, μεταξύ άλλων, ότι ο μονομερής διορισμός του διαιτητή ήταν αντίθετος με τις πρόνοιες του Κεφαλαίου 4 διότι- o Δεν είχε υπογραφεί σχετικό συνυποσχετικό διαιτησίας. o Δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία που προβλέπεται στο Νόμο προκειμένου περί διορισμού διαιτητή. o Ο διαιτητής διατηρούσε ιδιαίτερο δεσμό με τους διορίσαντες αυτόν και στερείτο του εχεγγύου της αμεροληψίας. · Ισχυρίζονται οι Καθ' ων η αίτηση αρ. 2, 4 έως 7 ότι η διαιτητική διαδικασία διεξήχθη κατά παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, λόγω συμπτώσεως στο ίδιο πρόσωπον, του διαιτητή, ως κριτή και κρινόμενου. · Είναι η θέση των Καθ' ων 2, 4 έως 7 ότι ενόψει των πιο πάνω, η ισχυριζόμενη διαιτητική θα πρέπει να ακυρωθεί ως εξ υπαρχής άκυρη και/ή ακυρώσιμη καθότι δεν τους δόθηκε το δικαίωμα της ακρόασης κατά παράβαση της νομοθεσίας, η οποία καθιστά την απόφαση εντελώς αδικαιολόγητη και η οποία και φέρει τύπο λανθασμένο μη δυνάμενο να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικού ελέγχου. · Κατά την ακρόαση της διαιτησίας παρουσιάστηκε ο καθ'ου αρ. 3 μετά από τηλεφώνημα των αιτητών και δεν προσκλήθηκε γραπτώς. · Ισχυρίζονται, περαιτέρω, οι Καθ' ων 2, 4 έως 7 ότι - o ο διαιτητής, απευθυνόμενος στον Καθ' ου αρ. 3, τον παρότρυνε να υπογράψει ως αντιπρόσωπος των Καθ' ων αρ. 2, και 4 έως 7, χωρίς να του εξηγήσει ο Διαιτητής για ποιο πράγμα, και o ο Καθ' ου αρ. 3 υπέγραψε εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση 2, 4 έως 7, ως αντιπρόσωπος, χωρίς να έχει πληρεξούσιο και/ή να έχουν γνώση οι ίδιοι οι Καθ' ων η αίτηση περί των ενεργειών του και/ή χωρίς οι εν λόγω Καθ' ων να συμφωνήσουν στην ενέργεια αυτή. Οι Καθ' ων αρ. 2, 4 έως 7 διατυπώνουν ισχυρισμούς και όσον αφορά την ουσία της διαιτητικής απόφασης. Είναι η θέση τους ότι περιέχει αντιφάσεις σε δύο σημεία꞉ · Όσον αφορά την παράγραφο της διαιτητικής απόφασης που αναφέρει «Η ειδοποίηση επιδόθηκε σε όλους τους Εναγόμενους». · Όσον αφορά την παράγραφο που αναφέρει «[Κατά την ακρόαση της διαιτησίας παρουσιάζεται ο εγγυητής Γεώργιος Χριστοδούλου] ο οποίος αντιπροσωπεύει τη σύζυγο του, [την εγγυήτρια Παντελίτσα Σωκράτους Χριστοδούλου και τα παιδιά του τους εγγυητές Στυλιανό Χριστοδούλου, Ελένη Χριστοδούλου και Άννα Χριστοδούλου και αναγνωρίζει τις υπογραφές τους». Οι φράσεις που είναι με έντονα γράμματα είναι αυτές στις οποίες εστιάζουν την προσοχή του Δικαστηρίου οι Καθ' ων η αίτηση. · Λέγουν οι Καθ' ων αρ. 2, 4 έως 7 ότι οι πιο πάνω παράγραφοι είναι αντιφατικές εφόσον οι ίδιοι δεν ενέκριναν οποτεδήποτε ούτε συμφώνησαν στις ενέργειες του Καθ' ου αρ.
  17. Επιπρόσθετα, οι Καθ' ων αρ. 2, 4 έως 7 εισηγούνται ότι συνιστά επιπρόσθετο λόγο για ακύρωση της ισχυριζό­μενης διαιτητικής απόφασης το γεγονός ότι δεν αναγράφεται επί της αποφάσεως το δικαίωμα του αιτητή να υποβάλει έφεση στο δικαστήριο, καθώς και η προθεσμία εντός της οποίας θα έπρεπε να ασκούσαν το εν λόγω δικαίωμά τους. Το γεγονός αυτό από μόνο του υποδηλώνει, κατ' ισχυρισμόν, την κακή πίστη των Αιτητών, οι οποίοι κατά παράβαση της νομοθεσίας και των υποχρεώσεων τους, με πρόθεση απέκρυψαν από τους Καθ' ων το δικαίωμα αυτό. Καταλήγουν οι Καθ' ων η αίτηση να εισηγούνται ότι για τους πιο πάνω λόγους το Δικαστήριο δύναται να ασκήσει την εξουσία του και να ακυρώσει τη παράνομη και αντισυνταγματική απόφαση ως ανωτέρω. Η εκδοχή του Καθ΄ου αρ. 3 Ο Καθ' ου αρ. 3 δηλώνει εξίσου ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της ως άνω αίτησης. Δηλώνει συναφώς ότι στις 20/12/13 επιδόθηκε η υπό κρίση αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης στη σύζυγό του, κα Παντελίτσα Χριστοδούλου, Καθ' ης αρ. 2, η οποία και του παρέδωσε την εν λόγω αίτηση στις 17/1/
  18. Επαναλαμβάνει ο Καθ' ου αρ. 3 τους ισχυρισμούς των Καθ' ων αρ. 2, 4 έως 7, τους ισχυρισμούς περί παράτυπης και παράνομης διαιτητικής απόφασης και επικαλείται τους ακόλουθους λόγους: · Δεν του επιδόθηκε γραπτή ειδοποίηση για τη διεξαγωγή της διαιτησίας. Παρευρέθηκε στις 5/4/12 μετά από τηλεφώνημα από τους αιτητές την ίδια μέρα της διαιτησίας (βλ. την παρα. 3 της Ε/Δ του). · Η ισχυριζόμενη απόφαση περιήλθε για πρώτη φορά σε γνώση του στις 5/4/12 που παρέστηκε στη διαιτησία και ήταν τελείως απροετοίμαστος (βλ. την παρα. 4 της Ε/Δ του). · Δεν του δόθηκε το δικαίωμα κατά την ισχυριζόμενη διαδικασία διαιτησίας, να εκφράσει τις θέσεις του και να υπερασπισθεί τον εαυτό του και συγκεκριμένα να εγείρει, μεταξύ άλλων, ότι ο μονομερής διορισμός του διαιτητή ήταν αντίθετος με τις πρόνοιες του Κεφαλαίου 4, διότι δεν είχε υπογραφεί σχετικό συνυποσχετικό διαιτησίας, δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία που προβλέπεται στο Νόμο προκειμένου περί διορισμού διαιτητή και ο διαιτητής διατηρούσε ιδιαίτερο δεσμό με τους διορίσαντες αυτόν και στερείτο του εχεγγύου της αμεροληψίας. Εισηγείται και ο Καθ' ου αρ. 3, όπως επίσης οι υπόλοιποι προμνησθέντες Καθ' ων η αίτηση, ότι η ισχυριζόμενη διαιτητική απόφαση είναι άκυρη και για το λόγο ότι φέρει τύπο λανθασμένο, μη δυνάμενο να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικού ελέγχου. Επιβεβαιώνει ο Καθ' ου αρ. 3 την εκδοχή γεγονότων που πρόταξαν οι Καθ' ων αρ. 2, 4 έως 7, ανωτέρω, ότι δηλαδή ο διαιτητής απευθυνόμενος στον ίδιο τον Καθ' ου αρ. 3 τον παρότρυνε να υπογράψει ως αντιπρόσωπος των καθ' ων αρ. 2, 4 έως 7 και ότι ο ίδιος υπέγραψε χωρίς να του έχει επεξηγηθεί για ποιο πράγμα. Επιβεβαίωσε επίσης ο Καθ' ου αρ. 3 ότι καθ' ον χρόνο αυτός υπέγραψε για λογαριασμό των Καθ' ων αρ. 2, 4 έως 7, δεν είχε λάβει πληρεξούσιο αυτών και/ή δεν είχαν γνώση περί των ενεργειών του οι εν λόγω καθ' ων η αίτηση. Επικαλείται και ο Καθ' ου αρ. 3 ως λόγο ακύρωσης της επίδικης διαιτητικής απόφασης το γεγονός ότι δεν αναγράφεται σε αυτήν το δικαίωμά του να υποβάλει έφεση στο δικαστήριο, καθώς και η προθεσμία εντός της οποίας θα έπρεπε να ασκήσει το εν λόγω δικαίωμα. Καταλήγει να ζητεί και ο Καθ' ου αρ. 3 την ακύρωση της διαιτητικής απόφασης ως παράνομης και αντισυνταγματικής. Απόσυρση αιτήματος αντεξέτασης Η συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση αρ. 2 έως 7 καταχώρησε στις 3.6.2014 μονομερή αίτηση ζητώντας Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα, κ. Χαράλαμπου Χριστοδούλου. Έκρινα κατάλληλο όπως η εν λόγω αίτηση επιδοθεί στην άλλη πλευρά και έδωσα σχετικές οδηγίες. Καταχωρήθηκε ένσταση στην αίτηση αντεξέτασης στις 25.11.
  19. Εν τέλει, η αίτηση αντεξέτασης αποσύρθηκε στις 3.12.2014, κατόπιν σχετικής δήλωσης της συνηγόρου των Καθ' ων αρ. 2 έως
  20. Σχετική διαταγή για τα έξοδα καταγράφεται στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 3.12.
  21. Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις Στις 3.6.2014, η συνήγορος των ιδίων Καθ' ων αρ. 2 έως 7 είχε επίσης καταχωρίσει δια κλήσεως αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων προς υποστήριξη της ένστασης στην υπό κρίση αίτηση. Η Αιτήτρια δεν έφερε ένσταση στην αίτηση αυτή. Σχετική η δήλωση της συνηγόρου της Αιτήτριας, όπως καταγράφεται στο πρακτικό του Δικαστηρίου, ημερ. 30.10.
  22. Καταχωρήθηκαν οι Συμπληρωματικές Ε/Δ των Καθ' ων αρ. 2 και 3 στις 18/12/
  23. Με τη Σ.Ε/Δ η Καθ' ης αρ. 2 προέβη σε νέους ισχυρισμούς γεγονότων, προς διόρθωση εσφαλμένων ισχυρισμών που περιείχε η αρχική της Ε/Δ, ως ακολούθως: · Η υπό κρίση αίτηση επιδόθηκε προσωπικά στην καθ' ης η αίτηση αρ. 4, Άλκηστη Κωνσταντίνου, στις 14/1/
  24. Όχι στην Καθ΄ης αρ. 2 στις 20.12.2013 όπως κατά λάθος γράφτηκε στην αρχική Ε/Δ της Καθ' ης αρ.
  25. · Η υπό κρίση αίτηση επιδόθηκε στην Καθ' ης αρ. 2 για την ίδια αλλά και για τους Καθ' ων 3, 5, 6 και 7 στις 19/12/
  26. Όχι στις 20.12.2013 όπως εσφαλμένα γράφτηκε στην αρχική Ε/Δ της Καθ' ης αρ.
  27. Περαιτέρω, με τη Σ.Ε/Δ, η Καθ' ης αρ. 2 αμφισβήτησε την επάρκεια γνώσης των γεγονότων της υπόθεσης από μέρους του κ. Χριστοδούλου (ενόρκως δηλούντα για την Αιτήτρια). Σχετική η εξής παράγραφος αρ. 2 της Σ.Ε/Δ꞉ «
  28. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση έγινε από υπάλληλο της Συνεργατικής, ο οποίος δήλωσε ότι γνωρίζει πλήρως τα της υποθέσεως και η οποιαδήποτε γνώση του βασίζεται σε πληροφορίες, αφού δεν έχει καταδείξει με τη ένορκη του δήλωση ότι είναι πρόσωπο έχον σχέση με την ετοιμασία. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει τη αίτηση θα πρέπει να περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία α) την ημερομηνία, το αρχικό ποσό της απόφασης και το οφειλόμενο ποσό β) να αιτιολογεί την καθυστέρηση.». Περαιτέρω, με τη Σ.Ε/Δ η Καθ' ης αρ. 2 αμφισβήτησε την ουσία της διαιτητικής απόφασης, λέγοντας στις παρα. 3 έως 6 τα εξής - «
  29. Το οφειλόμενο ποσό των Ε13,630,48 πλέον τόκου επ αυτού προς 9% ετησίως από 5/4/12 είναι υπερβολικό και δεν αιτιολογείται τη στιγμή που ο πρωτοφειλέτης μέχρι τις 5/4/12 πλήρωσε Ε4492, το δε δάνειο έγινε στις 16/12/09 για ποσό Ε14751 και ισχυριζόμαστε ότι έγιναν υπερχρεώσεις τόκων και/ή παράνομων χρεώσεων, εξόδων και επιβαρύνσεων.
  30. Ο Διαιτητής κ. Αντωνιάδης ενήργησε εκτός των ορίων εξουσίας του και καταχράστηκε τη διαδικασία της Διαιτησίας με το να γνωστοποιεί τη ειδοποίηση της διαιτησίας και να παίρνει υπογραφές ότι κοινοποίησε τη γνωστοποίηση της διαιτησίας και τη ίδια ημέρα και στιγμή ταυτόχρονα εξέδωσε τη διαιτητική χωρίς να δώσει καμιά εξήγηση στους οφειλέτες ή να αιτιολογείται η διαιτητική απόφαση στη οποία περιέχονται συγκρουόμενα γεγονότα και αντιφατικοί ισχυρισμοί που κλονίζεται η αξιοπιστία της διαιτητικής απόφασης. 5.Χωρίς εξασφάλιση των αναγκαίων εγγυήσεων από πλευράς πρωτοφειλέτη χορηγήθηκε το ρηθέν δάνειο και αποτελεί παρατυπία από πλευράς των αιτητών. 6.Ως επίσης δεν εξαντλήθηκαν τα δικαστικά μέτρα εναντίον του πρωτοφειλέτη για τη είσπραξη του ποσού που δανείστηκε και των τόκων ακόμη να εκδοθεί διάταγμα μηνιαίων δόσεων και/ή κανένα διάβημα δεν έγινε προς είσπραξη του προρηθέντος ποσού από τον πρωτοφειλέτη και προτού εξαντληθούν τα δικαστικά μέτρα εναντίον του οι Αιτητές αξιώνουν από εμάς τους εγγυητές να πληρώσουμε πράγμα ανεπίτρεπτον.». Με τη δική του ξεχωριστή Συμπληρωματική Ε/Δ, ο κ. Γιώργος Χριστοδούλου υιοθέτησε ουσιαστικά και επανέλαβε τους ίδιους ισχυρισμούς γεγονότων που ανέφερε η Καθ' ης αρ. 2 στη δική της συμπληρωματική Ε/Δ και γι' αυτό κρίνω αχρείαστη την εδώ παράθεσή τους. Επί της διαδικασίας. Η εξέταση κατά προτεραιότητα της ως άνω υπό κρίση αίτησης αντί της αίτησης αρ. 134/14 για παραμερισμό της διαιτητικης απόφασης. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης, ημερ. 18.12.2013, διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων μελέτησα με προσοχή και θα αναφερθώ στις εκατέρωθεν αναπτυχθείσες θέσεις στο πλαίσιο αιτιολόγησης της δικαστικής μου κρίσης και κατάληξης. Προτού διατυπώσω την εκτίμησή μου όσον αφορά την υπό κρίση αίτηση, κρίνω κατάλληλο να αναφερθώ στο εξής στοιχείο που άπτεται της οργάνωσης της δίκης꞉ · Ενώπιόν μου εκκρεμούσε, εκτός από την υπό κρίση αίτηση, άλλη αίτηση με αρ. 134/14, η οποία καταχωρήθηκε στις 3.2.2014, ήτοι μεταγενέστερα της υπό κρίση αίτησης, από τους ίδιους καθ' ων αρ. 2 έως 7 ως είναι και στην υπό κρίση αίτηση. · Η εν λόγω αρ. 134/14 είχε ως ζητούμενο την ακύρωση της ίδιας Διαιτητικής απόφασης ως η αναφερόμενη στην υπό κρίση αίτηση. · Η εκδίκαση των εν λόγω δύο αιτήσεων συμπορευόταν ενώπιόν μου μέχρι και τη δικάσιμο ημερ. 22.9.2014, ημερομηνία κατά την οποία επεσήμανα προς τους συνηγόρους των διαδίκων (βλ. το πρακτικό ημερ. 22.9.2014 στο φάκελο της υπό κρίση αίτησης) το περιεχόμενο της απόφασης, ημερ. 20.6.2014, του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση 87/11, Μανώλης Χριστοφή ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, και υπέδειξα ότι το ορθό θα ήταν να εκδικαστεί μία εκ των δύο αιτήσεων και κατά την κρίση μου τούτη θα έπρεπε να είναι η αίτηση για εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης ως η υπό κρίση αίτηση αρ. 2580/
  31. Κάλεσα τους συνηγόρους να εξετάσουν το θέμα και να τοποθετηθούν επ' αυτού κατά την επόμενη δικάσιμο, ημερ. 30.10.
  32. Από τις 30.10.2014 και μέχρι την ημερομηνία που επιφυλάχθηκε η παρούσα απόφαση, οι συνήγοροι των διαδίκων συγκατένευσαν όπως η αίτηση αρ. 134/14 παραμένει για μνεία ώστε να ακολουθήσει το αποτέλεσμα της υπό κρίση αίτησης αρ. 2580/13 (βλ., ειδικότερα, τα πρακτικά στο φάκελο της αίτησης αρ. 134/14). Στην προμνησθείσα απόφαση, ημερ. 20.6.2014 στην Πολιτική Έφεση 87/11, ο εφεσείων δεν άσκησε έφεση όπως προβλέπεται στο άρθρο 52

(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Νόμοι 1985-2005). Αντίθετα, καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 14/10/2008, μέσω δικηγόρου, αίτηση (Αρ. 885/2007) για παραμερισμό και/ή ακύρωση της Διαιτητικής απόφασης ημερ. 23/6/2007 και όπως μη επιτραπεί η εγγραφή της στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Αυτό έγινε, εκκρεμούσης αίτησης της εφεσίβλητης ημερ. 3/12/2007 με τον ίδιο αριθμό αίτησης για «καταχώρηση και εγγραφή» της άνω Διαιτητικής απόφασης ημερ. 28/6/2007. Υπεδείχθη από τον Παρπαρίνο, Δ., ο οποίος εξέδωσε την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι η διαιτητική απόφαση ημερ. 28/6/2007 μετά την πάροδο των 21 ημερών από την γνωστοποίηση της στον εφεσείοντα κατέστη τελική και δεν μπορούσε πλέον, σύμφωνα με το Νόμο, να προσβληθεί με τη διαδικασία της αίτησης ημερ. 14/10/2008 που καταχώρισε ο εφεσείων και τούτο διότι δεν έχει σχετική πρόβλεψη στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο για την καταχώρηση αίτησης για ακύρωση και/ή παραμερισμό της διαιτητικής απόφασης, εφόσον αυτή κατέστη τελική. Το παράπονό του, ο Εφεσείων μπορούσε τότε να το εγείρει με ένσταση στην αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης εντός του πλαισίου των διατάξεων του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Συνεπώς, η διαμόρφωση δικαστικής κρίσης επί των εγερθέντων λόγων ένστασης των Καθ'ων η αίτηση στην υπό κρίση αίτηση αρ. 2580/13 προϋποθέτει μελέτη των διατάξεων του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, το οποίο αποτελεί τη μόνη αναγκαία και κατάλληλη νομική βάση τόσο της αίτησης ως επίσης και της ένστασης. Το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου ως ήταν σε ισχύ κατά το χρόνο έκδοσης της επίδικης διαιτητικής απόφασης (δηλ. όπως είχε τροποποιηθεί τελευταία με το Ν.123(Ι)/2003)προνοούσε ότι- «52.-
(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά αφορώσα τας εργασίας εγγεγραμμένης εταιρείας- (α) [...]. ή (β) μεταξύ μέλους, πρώην μέλους ή προσώπου αξιούντος μέσω μέλους, πρώην μέλους ή αποβιώσαντος μέλους και της εταιρείας, της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής ή οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας. ή (γ) [...]. ή (δ) [...], η τοιαύτη διαφορά θα παραπέμπηται υφ΄ οιουδήποτε εξ αυτών εις τον Εφορον: Νοείται ότι- (α) [...] (β) ως διαφορά που αφορά τις εργασίες εγγεγραμμένης εταιρείας κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, λογίζεται και οποιαδήποτε οφειλή ή απαίτηση εγγεγραμμένης εταιρείας που έγινε αποδεκτή ή που δεν αμφισβητείται.
(2)Ο Εφορος δύναται, επί τη λήψει της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήση συνδιαλλαγήν της διαφοράς. ή (β) να παραπέμπη την διαφοράν προς επίλυσιν εις διαιτησίαν ήτις διεξάγεται συμφώνως προς τας διατάξεις της εκάστοτε ισχυούσης νομοθεσίας περί διαιτησίας.
(3)Εις περίπτωσιν παραπομπής υπό του Εφόρου της διαφοράς εις διαιτητήν ή διαιτητάς προς επίλυσιν, ο Εφορος κέκτηται εξουσίαν καθορισμού της αμοιβής του τοιούτου διαιτητού ή διαιτητών.
(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ΄ αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.». Η νομολογία έχει διασαφηνίσει, υπό το φως των διατάξεων του εδαφίου
(5)ανωτέρω, ότι η αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης προτού ληφθούν μέτρα εκτέλεσής της αποτελεί «ζήτημα τύπου». Παραπέμπω συναφώς στην απόφαση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Άντυ Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 716, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του Πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου ο,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Είναι με το ίδιο πνεύμα που σε πιο πρόσφατη απόφαση, ημερ. 11.4.2012, του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση 357/08, Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς.». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Συγχρόνως, στην προμνησθείσα απόφαση στην Πολιτική Έφεση 357/08, το Ανώτατο Δικαστήριο προχώρησε και διασαφήνισε τα εξής: «Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κτλ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Ομοίως, σε παλαιότερη υπόθεση Πιττάκα ν. Γ. & Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ 1895, λέχθηκε σχετικά με τη δυνατότητα εγγραφής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης δυνάμει του άρθρου 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4): «Το λεκτικό του αρ. 21 είναι ακριβώς το ίδιο με εκείνο του αρ. 26
(1)της Αγγλικής Arbitration Act,
  1. Σύμφωνα με τους Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 2, παραγ. 713 «το Δικαστήριο θα χορηγήσει άδεια για την εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης εκτός αν υπάρχει πραγματικός λόγος αμφισβήτησης της εγκυρότητας της διαιτητικής απόφασης ή εκτός αν η διαιτητική απόφαση δεν είναι σε τύπο που μπορεί να εκτελεσθεί ως απόφαση.». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Τελευταίως, όπως το έθεσε ο Παρπαρίνος, Δ., στην προμνησθείσα απόφαση, ημερ. 20.6.2014 στην Πολιτική Έφεση 87/11 - «Το πρωτόδικο δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ. 3/12/2007, για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.».. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗ (i) Όσον αφορά το λόγο ένστασης ότι δεν υπήρξε νομότυπη επίδοση της αίτησης εγγραφής της διαιτητικής απόφασης. Στην παρούσα υπόθεση, λόγω του ότι είναι πολυάριθμοι οι Καθ'ων η αίτηση, θα ελέγξω το ζήτημα του αν υπήρξε κανονική επίδοση της υπό κρίση αίτησης αρ. 2580/13 στον κάθε ένα ξεχωριστά και πότε. Θα ελέγξω το ζήτημα αυτό στη βάση των προβλεπομένων στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και ειδικότερα στη βάση της ακόλουθης Διαταγής 5꞉ Η Διαταγή 5 καθορίζει τα εξής꞉ "
  2. Every defendant named on the writ of summons shall, except a Judge otherwise orders, be served in the manner provided in Rule 2 of this Order with an office copy of the writ, and such service shall be deemed good service of the writ. 2.-
(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left- (
  1. i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; or (
  2. ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. Where service is effected by leaving the copy with a person other than the person to be served, the affidavit of service shall state (if such be the case) that the person to be served was not found at his house or at his usual place of employment. (Form 5) " · Όσον αφορά την Καθ' ης αρ. 2, είμαι ικανοποιημένη ότι αποδείχθηκε καλή επίδοση της υπό κρίση αίτησης στην ίδια στις 19.12.2013. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του επιδότη Χριστόδουλου Κοιλαρά, ημερ. 20.12.2013, η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, αυτός άφησε την αίτηση στην ίδια την Καθ' ης αρ. 2, άνευ της υπογραφής της, στις 19.12.2013. Η αλήθεια του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως επίδοσης δεν αμφισβητήθηκε από την Καθ' ης αρ. 2. Απεναντίας, το γεγονός της αφέσεως της αίτησης στην Καθ' ης αρ. 2 προσωπικά, έγινε παραδεκτό από την Καθ' ης αρ. 2 στη Συμπληρωματική Ε/Δ της. Η μόνη ένσταση της Καθ'ης αρ. 2 στηρίχθηκε στο γεγονός ότι αυτή δεν υπέγραψε. Είναι, ωστόσο, στοιχείο αδιάφορο για σκοπούς διαπίστωσης του νομότυπου της επίδοσης, το γεγονός ότι η ίδια δεν υπέγραψε οτιδήποτε κατά το χρόνο της επίδοσης. Εξηγώ γιατί πιο κάτω꞉ (α) Όπως σαφώς προκύπτει από το ίδιο το λεκτικό της Δ.5, δεν επιβάλλεται και δεν απαιτείται ο διάδικος (εν προκειμένω, ο Εναγόμενος) να έχει υπογράψει ότι παρέλαβε το δικόγραφο που του επιδίδεται (εν προκειμένω το Κλητήριο Ένταλμα). H επίδοση άνευ λήψης της υπογραφής του παραλήπτη δεν καθιστά την επίδοση άκυρη. (β) Το νομότυπο της μεθόδου επίδοσης μέσω αφέσεως του δικογράφου στην παρουσία του ενδιαφερόμενου διάδικου έχει εξεταστεί και κριθεί, μεταξύ άλλων, στην απόφαση του Ναθαναήλ, Δ., ημερ. 15.1.2013, στην Πολιτική Έφεση 205/2010, Κυριακή Τσεσμέλογλου ν Σοφοκλή Σοφοκλέους. Σχετικό το ακόλουθο απόσπασμα꞉ «Όπως προαναφέρθηκε, το επίμαχο σημείο ήταν κατά πόσο στην εφεσείουσα έγινε ή όχι επίδοση των δικαστικών εγγράφων. Και το ζήτημα αυτό απεφασίσθη εναντίον της. Η εφεσείουσα δεν αμφισβήτησε ότι πράγματι κάποιος της φώναξε μετά την έξοδο της από το αεροδρόμιο και την παράδοση του παιδιού στον εφεσίβλητο. Είναι τα μετέπειτα συμβάντα που αρνήθηκε. Το Δικαστήριο, όμως, έκρινε, για καλούς λόγους, αναξιόπιστη την εκδοχή της εφεσείουσας, δεχόμενο ότι όντως ο επιδότης όχι μόνο της φώναξε, αλλά και στάθηκε μπροστά της και στην άρνηση της να αποδεχθεί την επίδοση, της άφησε τα έγγραφα ρίχνοντας τα στο έδαφος, ζητώντας της να τα παραλάβει, μια καθόλα αποδεκτή πρακτική σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο Annual Practice 1958, σελ. 102, στα οποία εύστοχα παρέπεμψε το Δικαστήριο.». Επομένως, για όλους τους πιο πάνω λόγους, επαναλαμβάνω ότι αποδέχομαι ως νομότυπη και καλή την επίδοση της υπό κρίση αίτησης στην Καθ' ης αρ. 2 στις 19.12.2013. · Όσον αφορά τον Καθ' ου αρ. 3, είμαι επίσης ικανοποιημένη ότι αποδείχθηκε καλή και νομότυπη επίδοση της υπό κρίση αίτησης σε αυτόν στις 19.12.2013. Εξηγώ γιατί πιο κάτω꞉ Σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην Ε/Δ του επιδότη, κ. Χριστόδουλου Κοιλαρά, ημερ. 20.12.2013, επειδή αυτός δεν βρήκε τον Καθ΄ου αρ. 3 στο σπίτι του ή στο συνηθισμένο χώρο εργασίας του, επέδωσε την αίτηση για τον Καθ' ου αρ.3 αφήνοντάς την στην Παντελίτσα Χριστοδούλου (Καθ'ης αρ. 2 στην υπό κρίση αίτηση), η οποία είναι σύζυγος και συγκάτοικός του. Η επίδοση έγινε άνευ της υπογραφής της Καθ' ης αρ. 2. Ουδείς εκ των ισχυρισμών του επιδότη αμφισβητήθηκε από τον Καθ' ου αρ. 3. Η αλήθεια του περιεχομένου της δεν αμφισβητήθηκε. Ειδικότερα, δεν αμφισβητήθηκε από τον Καθ' ου αρ. 3 ότι η Καθ'ης αρ. 2, η οποία παρέλαβε την αίτηση είναι μέλος της οικογένειάς του (εν προκειμένω ότι ήταν σύζυγός του) και ότι κατοικούσε εντός του ιδίου χωριού ή πόλης (εν προκειμένω ότι ήταν συγκάτοικός του), όπως απαιτείται από τη Δ.5, θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμών. Συνεπακόλουθα, η επίδοση της αίτησης στον Καθ΄ου αρ. 3 θεωρείται βάσει της Δ.5, θ.2, ότι έγινε στις 19.12.2013, κατά τρόπο καλό και νομότυπο. · Όσον αφορά την Καθ' ης αρ. 4, είμαι επίσης ικανοποιημένη ότι αποδείχθηκε ότι έγινε καλή και νομότυπη επίδοση της υπό κρίση αίτησης σε αυτήν την 3.1.2014. Τούτο προκύπτει από το περιεχόμενο της Ε/Δ επίδοσης της αίτησης στην Καθ' ης αρ. 4, η οποία υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου. Ο επιδότης, κ. Χριστόδουλος Κοιλαράς λέγει ενόρκως ότι επέδωσε την αίτηση στην Άλκηστη Κωνσταντίνου προσωπικά έναντι της υπογραφής της. Η αλήθεια του περιεχομένου του εν λόγω ισχυρισμού γεγονότος επιβεβαιώθηκε από την Καθ' ης αρ. 2 με τη Συμπληρωματική της Ε/Δ, η οποία υπενθυμίζω ισχυριζόταν εξ αρχής ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από την Καθ' ης αρ. 4 να ενεργεί εκ μέρους της στο πλαίσιο της παρούσας δικαστικής διαδικασίας. Συνεπώς, το γεγονός της επίδοσης παρέμεινε ακλόνητο, όπως το περιέγραψε ο επιδότης στην προαναφερθείσα Ε/Δ επίδοσης. · Όσον αφορά τους Καθ'ων αρ. 5, 6 και 7 στην υπό κρίση αίτηση είμαι επίσης ικανοποιημένη ότι η επίδοσης της αίτησης έγινε κατά τρόπο καλό και νομότυπο στις 19.12.2013, λαμβάνοντας υπόψη τα εξής꞉ Ο επιδότης, κ. Χριστόδουλος Κοιλαράς λέγει ενόρκως στην Ε/Δ επίδοσης, ημερ. 20.12.2013 που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, ότι επειδή δεν βρήκε τους Καθ' ων αρ. 5, 6 και 7 στο σπίτι τους ή στο συνηθισμένο χώρο εργασίας τους, επέδωσε την αίτηση αφήνοντας την αίτηση στην Καθ' ης αρ. 2, άνευ της υπογραφής της, υπό την ιδιότητά της ως «μητέρα και συγκάτοικό τους». Ο πιο πάνω τρόπος επίδοσης είναι αποδεκτός και επιτρεπτός στη βάση της Δ.5, θ.2, όπως εξήγησα ανωτέρω, νοουμένου ότι αληθώς ευσταθεί η ιδιότητα του προσώπου μέσω του οποίου γίνεται η επίδοση με τον τρόπο αυτό. Στην παρούσα υπόθεση, ενώ γίνεται παραδεκτό από τους Καθ'ων αρ. 5, 6 και 7 ότι η Καθ' ης αρ. 2 είναι μητέρα τους και συνεπώς «μέλος της οικογένειάς τους» κατά τα οριζόμενα στη Δ.5, θ.2, εντούτοις αρνούνται ότι είναι «συγκάτοικοί της» και ισχυρίζονται ότι κατά το χρόνο της επίδοσης διέμεναν σε διαφορετικές διευθύνσεις. Ωστόσο, για τους λόγους που αναλύω πιο κάτω, δεν μπορώ να απορρίψω την επίδοση ως παράτυπη ή κακή꞉ (α) Πρώτον, διότι οι Καθ' ων αρ. 5, 6 και 7 δεν ζήτησαν να αντεξετάσουν τον επιδότη για να διαπιστώσουν εάν αυτώς αυτοβούλως και ψευδώς ανέγραψε τον όρο «συγκάτοικος» στην Ε/Δ επίδοσης ή αν ήταν η Καθ' ης αρ. 2 που παρίστανε ότι είχε αυτή την ιδιότητα. (β) Δεύτερον, διότι οι Καθ' ων αρ. 5, 6 και 7 δεν επιχείρησαν ποτέ να ισχυριστούν ενώπιόν μου ότι είχαν ενημερώσει την Αιτήτρια (Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου Λτδ) για οποιαδήποτε αλλαγή στη διεύθυνσή τους, ούτε ισχυρίστηκαν ότι η διεύθυνση στην οποία εισηγούνται ότι διέμεναν κατά το χρόνο της επίδοσης είναι η ίδια με εκείνην που είχαν εξ αρχής δώσει στην Αιτήτρια για σκοπούς αλληλογραφίας. (γ) Τρίτον, καλώς ή κακώς, μέχρι σήμερα, η ίδια η Δ.5, θ.2 δεν περιορίζει την επίδοση σε «συγκάτοικο», αλλά το επεκτείνει σε πρόσωπο που βρίσκεται εντός της ίδιας πόλης ή του ιδίου χωριού («in his town or village or within the lands thereof», στην πόλη ή το χωριό). Επομένως, για όλους τους πιο πάνω λόγους έχω ικανοποιηθεί ότι πληρούται το πρώτο κριτήριο για εγγραφή της επίδικης Διαιτητικής απόφασης, ήτοι ότι η αίτηση εγγραφής επιδόθηκε δεόντως σε όλους τους επηρεαζόμενους (Καθ' ων αρ. 2, 3, 4, 5, 6 και 7). (
  3. ii)Όσον αφορά το λόγο ένστασης ότι δεν υπήρξε γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης. Παρατηρώ ότι σύμφωνα με το περιεχόμενο της Ε/Δ του κ. Χαράλαμπου Χριστοδούλου που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση (βλ. την παρα. 4 της εν λόγω Ε/Δ), η επίδικη διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στους Καθ'ων με επίδοση προσωπικής επιστολής ως περιγράφεται στο Τεκμήριο Β. Με βάση, λοιπόν, το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Β, διαπιστώνω ότι η γνωστοποίηση έγινε γραπτώς προς τον Καθ' ου αρ. 3 προσωπικά και έναντι της υπογραφής του στις 5.4.2012. Την ίδια ημέρα (5.4.2012) επιδόθηκε σε αυτόν έναντι της υπογραφής του και για τους Καθ' ων αρ. 5, 6 και 7 υπό την ιδιότητά του ως πατέρα και συγκάτοικού του, καθώς για την Καθ' ης αρ. 2 ως συζύγου και συγκάτοικού του. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Β δεν διαψεύστηκε από τον Καθ' ου αρ. 3 στην παρούσα δικαστική διαδικασία, αφού απεναντίας στην παρα. 4 της αρχικής του Ε/Δ παραδέχθηκε ότι έλαβε γνώση της διαιτητικής απόφασης για πρώτη φορά στις 5.4.2012 και παραδέχθηκε επίσης ότι ο ίδιος υπέγραψε την ίδια ημερομηνία εκ μέρους των Καθ'ων 2, 5, 6 και 7 την απόδειξη γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης. Κρίνω επιβεβλημένο να επισημάνω ότι ο Καθ' ου αρ. 3 ουδέποτε ισχυρίστηκε ενώπιόν μου ότι αυτός παρέλειψε ή ολιγώρησε να ενημερώσει τους Καθ' ων αρ. 2, 5, 6 και 7 για το γεγονός της συμμετοχής του στη διαδικασία της διαιτησίας, για την έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και για τη γνωστοποίηση της απόφασης σε αυτόν, προσωπικά αλλά και για τους Καθ'ων 2, 5, 6 και 7 υπό την ιδιότητά του ως συζύγου ή/και συγκατοικού τους. Επομένως, κατά την κρίση μου στην παρούσα υπόθεση, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπήρξε παράλειψη από μέρους της Αιτήτριας να γνωστοποιήσει στους Καθ'ων αρ. 2, 3, 5, 6 και 7 την εκδοθείσα διαιτητική απόφαση. Αποδέχομαι στη βάση του Τεκμηρίου Β της Ε/Δ του κ. Χ. Χριστοδούλου, ημερ. 18.12.2013, ότι η γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης έγινε προς τους Καθ'ων 2, 3, 5, 6 και 7 στις 5.4.2012 έναντι της υπογραφής του καθ'ου αρ. 3 υπό την προαναφερθείσα ιδιότητά του. Όσον αφορά την Καθ' ης αρ. 4, είμαι ικανοποιημένη ότι η διαιτητική απόφαση της γνωστοποιήθηκε στις 27.6.2012 με διπλοσυστημένη επιστολή στη διεύθυνση ως αναγράφεται στην απόειξη παράδοσης του Κυπριακού ταχυδρομείου (Τεκμήριο Γ της Ε/Δ του κ. Χ. Χριστοδούλου, ημερ. 18.12.2013). Πληρούται, υπό το φως όλων των ανωτέρω, και το δεύτερο κριτήριο για την εγγραφή της επίδικης διαιτητικής απόφασης. (iii) Όσον αφορά το λόγο ένστασης ότι η επίδικη διαιτητική απόφαση δεν φέρει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα έγκυρης απόφασης. Ό,τι απομένει συνεπώς ως επίδικο θέμα προς εκδίκαση αφορά στο κατά πόσον η επίδικη διαιτητική απόφαση, ως είναι διατυπωμένη φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και είναι σε τύπο που μπορεί να εκτελεστεί ως δικαστική απόφαση. Λαμβάνω συναφώς υπόψη το περιεχόμενο της επίδικης διαιτητικής απόφασης ως εκτίθεται στο Τεκμήριο Α που είναι επισυνημμένο στην προαναφερόμενη Ε/Δ του κ. Χαράλαμπου Χριστοδούλου. Παρατηρώ ότι στις Ε/Δ των Καθ' ων αρ. 2 και 3 που συνοδεύει τις καταχωρηθείσες δύο Ειδοποιήσεις περί πρόθεσης ένστασης δεν εξειδικεύεται υπό ποία άποψη είναι που ελλείπουν από την επίδικη διαιτητική απόφαση τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα έγκυρης απόφασης. Δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να τα αναζητήσει. Το ορθό θα ήταν οι παραπονούμενοι να εισηγηθούν προς το Δικαστήριο σε ποιο σημείο πάσχει η επίδικη απόφαση. Το ίδιο και όσον αφορά τον τύπο υπό τον οποίο εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Εν πάση περιπτώσει, διαπιστώνω ότι η επίδικη διαιτητική απόφαση αποκαλύπτει, με ρητή αναφορά που γίνεται σε αυτή - (α) τη νομική βάση της απόφασης (βλ. την επικεφαλίδα της απόφασης όπου γίνεται μνεία στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θεσμό 79), (β) το όνομα του Διαιτητή (Ανδρέας Αντωνιάδης, εκ Λευκωσίας) και αναφορά στο γεγονός ότι αυτός είναι διορισθείς για να επιδικάσει συγκεκριμένη διαφορά υπό την πιο πάνω νομική βάση, (γ) τα μέρη της διαφοράς και η ιδιότητα αυτών (αφενός η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου και αφετέρου ο Κωνσταντίνος Δημητρίου ως Πρωτοφειλέτης και οι εδώ Καθ'ων αρ. 2 έως 7 ως εγγυητές), (δ) την απαίτηση της Ενάγουσας εταιρείας η οποία αποτελούσε το αντικείμενο της ενώπιόν του διαφοράς («Απαίτηση της Ενάγουσας εταιρείας είναι όπως οι πιο πάνω αναφερόμενοι εναγόμενοι πληρώσουν αλληλέγγυα ή/και κεχωρισμένα προς τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου το πιο πάνω ποσό, ως η πιο πάνω απαίτηση παράγραφοι (α) και (β).» Όπου η απαίτηση (α) περιγράφεται ως εξής꞉ «(α) Λογαριασμός υπ' αρ. 7277130-6 για €13.630,48- κεφάλαιο πλέον τόκο 9% ετησίως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου έκαστου έτους από 5/4/2012, μέχρι πλήρους εξόφλησης, πλέον έξοδα.». Όπου η απαίτηση (β) περιγράφεται ως εξής꞉ «(β) Σε περίπτωση αύξησης του βασικού επιτοκίου καθώς επίσηκς και του περιθωρίου του επιτοκίου από τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου, τότε το πιο πάνω επιτόκιο των 9% θα αυξάνεται ανάλογα.»), (ε) το γεγονός ότι δόθηκε ειδοποίηση στα επηρεαζόμενα μέρη για να προσέλθουν στη διαιτησία (αναφέρεται συγκεκριμένα ότι «Η ειδοποίηση επιδόθηκε σε όλους τους Εναγόμενους.»), (στ) τα μέρη που εμφανίστηκαν και αν προέβηκαν σε οποιεσδήποτε δηλώσεις (αναφέρεται ότι «Κατά την ακρόαση της διαιτησίας παρουσιάζεται ο εγγυητής Γεώργιος Χριστοδούλου, ο οποίος αντιπροσωπεύει τη σύζυγό του την εγγυήτρια Παντελίτσα Σωκράτους Χριστοδούλου και τα παιδιά του, τους εγγυητές Στυλιανό Χριστοδούλου, Ελένη Χριστοδούλου και Άννα Χριστοδούλου και αναγνωρίζει τις υπογραφές τους.». «Η αιτήτρια Εταιρεία προχώρησε σε απόδειξη της απαίτησης της εναντίον του πρωτοφειλέτη και των εγγυητών Άλκηστης Κωνσταντίνου [Καθ' ης αρ. 4 στην υπό κρίση αίτηση], Μάριου Θεοχάρους [Καθ' ου αρ. 8 στην υπό κρίση αίτηση], και Ελένης - Μαρίας Πέππου [Καθ'ης αρ. 9 στην υπό κρίση αίτηση], στους οποίους επιδόθηκε η ειδοποίηση για παραπομπή τους σε διαιτησία και οι οποίοι δεν παρουσιάζονται κατά την ακρόαση της διαιτησίας.»), (ζ) την αιτιολογία και το διατακτικό της απόφασης (συγκεκριμένα, αναφέρει ότι, «Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, καθώς και τα ενώπιόν μου παρουσιασθέντα έγγραφα και αποδεικτικά στοιχεία, που έχουν κατατεθεί από την ενάγουσα Εταιρεία και τα οποία έχουν μονογραφηθεί από εμένα, κρίνονται ως ικανοποιητικά και προχωρώ στην έκδοση Διαιτητικής Απόφασης ως εξής: (α) Όπως ο πιο πάνω Λογαριασμός υπ' αρ. 7277130-6 για €13.630,48- κεφάλαιο πλέον τόκο 9% ετησίως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου έκαστου έτους καθώς επίσης και οποιαδήποτε άλλα έξοδα από σήμερα 5/4/2012 μέχρι εξοφλήσεως πληρωθούν αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως από όλους τους εναγόμενους. (β) Έξοδα εξ €150.- πληρωθούν αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως από τους ίδιους (ως η παραγραφος (α)).», (η) η ημερομηνία έκδοσης της απόφασης και ο τόπος έκδοσής της (Στρόβολος, την 5 Απριλίου, 2012). (θ) η υπογραφή του Διαιτητή. Κατά την κρίση μου, υπό το φως των ανωτέρω στοιχείων, δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόδηλη έλλειψη γνωρίσματος έγκυρης απόφασης. Αξίζει να παραπέμπψω στο πιο κάτω απόσπασμα από το Σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 2, παρ. 96 σελ. 43 από το οποίο προκύπτει ότι δεν απαιτείται η χρήση συγκεκριμένου τύπου λέξεων ή όρων προκειμένου να είναι έγκυρη η διαιτητική απόφαση, αρκεί αυτή να είναι σαφής ώστε να μπορεί να είναι εκτελεστή: «No particular form of words is requisite for the validity of an award; it may be expressed in such language as the arbitrator or umpired thinks fit, provided that the meaning is clear. An ambiguous or uncertain award is bad and cannot be enforced». Παρατηρώ περαιτέρω ότι σύμφωνα με την αγγλική νομολογία, η οποία υιοθετήθηκε σε σωρεία αποφάσεων Κυπριακών Δικαστηρίων, τα Δικαστήρια οφείλουν να ερμηνεύουν τις διαιτητικές αποφάσεις με τέτοιο φιλελεύθερο τρόπο ώστε να κρίνονται ως σαφείς και ξεκάθαρες. Έτσι, συνήθως δεν αμφισβητείται η δυνατότητα εκτέλεσης απόφασης, της οποίας το νόημα μπορεί να μην είναι απόλυτα σαφές, αλλά να συνάγεται από την ίδια την διατύπωση του κειμένου της απόφασης. Τούτο με αφετηρία τα λεχθέντα στην παλαιά υπόθεση In Wood v. Griffith
(1818)1 Swan 43 at 52, [1814-23] All ER Rep 294 at 298, στην οποία ο Lord Eldon LC ανέφερε τα ακόλουθα: 'It is extremely clear that every award must be certain and final; but it has, particularly in more modern times, been considered the duty of the Court, in construing an award, to find that it is certain and final; and instead of leaning to a construction, which in effect would destroy nine-tenths of the awards made, if possible to put one consistent sense on all the terms.' Στην παρούσα υπόθεση δεν αμφισβητήθηκε η σαφήνεια της διαιτητικής απόφασης. Ενόψει των ανωτέρω επισημάνσεων και διαπιστώσεών μου, απορρίπτω τον λόγο ένστασης που βάλλει κατά της εγκυρότητας της διαιτητικής απόφασης από απόψεως τύπου ή/και εξωτερικών γνωρισμάτων αυτής. (iv) Όσον αφορά τον λόγο ένστασης επί της ουσίας της διαιτητικής απόφασης και της κριθείσας διαφοράς. Το αν η διαιτητική απόφαση είναι επαρκώς ή δεόντως αιτιολογημένη ή το αν καταγράφει όλες τις διενεργηθείσες από τους παριστάμενους στη διαιτησία δηλώσεις ή όχι αποτελεί ζήτημα ουσίας, το οποίο μπορεί να ελεχθεί μόνο με έφεση δυνάμει του άρθρου 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, και όχι ζήτημα τύπου το οποίο να χωρεί ελέγχου στο πλαίσιο της υπό κρίση αίτησης. Εν πάση περιπτώσει, ο Καθ' ου αρ. 3 που ήταν ο μόνος παριστάμενος κατά τη διαιτησία δεν παραπονείται ενώπιον μου για παράλειψη καταγραφής οποιασδήποτε δήλωσής του στη διαιτητική απόφαση, αλλά δέχεται ότι δεν προέβη σε οποιαδήποτε δήλωση ή ένσταση και ισχυρίζεται ότι τούτο οφείλεται στο ότι δεν του δόθηκε επαρκής ειδοποίηση για τη διενέργεια της διαιτησίας προκειμένου να προετοιμάσει την άμυνά του για αυτήν. Και πάλιν, όμως, αυτός ο ισχυρισμός άπτεται της ουσίας της διαιτητικής απόφασης και της διαδικασίας που προηγήθηκε της έκδοσής της και χωρεί δικαστικού ελέγχου μόνο στο πλαίσιο έφεσης δυνάμει του άρθρου 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου. Ομοίως, η αμφισβήτηση από μέρους των Καθ' ων αρ. 2, 5, 6 και 7 του καταγεγραμμένου στην διαιτητική απόφαση ισχυρισμού γεγονότος ότι τους δόθηκε ειδοποίηση για να προσέλθουν στη διαιτησία, αποτελεί στοιχείο που θα χωρούσε ελέγχου μόνο με έφεση δυνάμει του άρθρου 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου. Το ίδιο και η άρνηση από μέρους των Καθ' ων αρ. 2, 5, 6 και 7 της αλήθειας του περιεχομένου της δήλωσης που καταγράφεται στη διαιτητική απόφαση ότι ο Καθ' ου αρ. 3 τους αντιπροσώπευε κατά τη διαιτησία, άπτεται της αλήθειας του περιεχομένου της διαιτητικής απόφασης και συνεπώς της ουσίας αυτής και θα έπρεπε να εγερθεί με έφεση δυνάμει του άρθρου 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου. Τέλος, εφόσον οι Καθ'ων ήθελαν να αμφισβητήσουν το ποσό για το οποίο εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση ως άδικο ή ως ατεκμηρίωτο ή ως αβάσιμο, όφειλαν να είχαν ασκήσει έφεση κατά της διαιτητικής απόφασης. Παραπονούνται οι Καθ' ων ότι δεν τους ελέχθη από το διαιτητή ή/και κατά τη γνωστοποίηση της απόφασής του ποια ήταν τα δικονομικά τους δικαιώματα ή/και ποια η προθεσμία για την άσκησή τους. Ωστόσο, είναι στο Νόμο (βλ. το άρθρο 52
(4)ως παρατίθεται πιο πάνω) ρητά προβλεπόμενο τόσο το δικαίωμα άσκησης έφεσης κατά διαιτητικής απόφασης όσο και η προθεσμία για την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος. Παρατηρώ εν προκειμένω ότι η ταχθείσα από το Νόμο προθεσμία είναι 21 ημέρες από την ημερομηνία της γνωστοποίησης της απόφασης του διαιτητή στα επηρεαζόμενα μέρη. Ξεκινώντας από τον Καθ' ου αρ. 3, έχω ήδη καταλήξει σε εύρημα ανωτέρω ότι η επίδικη απόφαση γνωστοποιήθηκε σε αυτόν στις 5.4.2012 (βλ. την παραδοχή του στην Ε/Δ του ιδίου του Καθ' ου αρ. 3 και το Τεκμήριο Β της Ε/Δ του κ. Χ. Χριστοδούλου). Συνεπώς, η προθεσμία των 21 ημερών για σκοπούς καταχώρησης έφεσης άρχιζε από 6.4.2012 και παρήλθε χωρίς ο Καθ' ου αρ. 3 να ασκήσει έφεση. Η σπουδαιότητα αυτού του ευρήματος είναι ότι καθιστά την επίδικη διαιτητική απόφαση τελική και συνεπώς ικανή να εγγραφεί ως δικαστική απόφαση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας έναντι του Καθ' ου αρ.
  1. Όσον αφορά την Καθ' ης αρ. 4, έχω ήδη καταλήξει σε εύρημα ότι η επίδικη διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε σε αυτήν στις 27.6.2012 με διπλοσυστημένη επιστολή (βλ. κρίνω ότι το Τεκμήριο Γ της Ε/Δ του κ. Χ. Χριστοδούλου). Συνεπώς, η προθεσμία των 21 ημερών για σκοπούς καταχώρησης έφεσης άρχιζε από 28.6.2012 και παρήλθε χωρίς η Καθ' ης αρ. 4 να ασκήσει έφεση. Έχει επομένως καταστεί τελική έναντι της Καθ' ης αρ. 4 η επίδικη διαιτητική απόφαση και συνεπώς ικανή να εγγραφεί ως δικαστική απόφαση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας έναντί της. Όσον αφορά την Καθ'ης αρ. 2, έχω να παρατηρήσω ότι ακόμη και αν επρόκειτο να αποδεχόμουν τον ισχυρισμό της ότι αυτή έμαθε για την διαιτητική απόφαση μόνον όταν της επιδόθηκε η υπό κρίση αίτηση για την εγγραφή της, ήτοι στις 19.12.2013, κάτι βεβαίως που δεν αποδέχομαι διότι δεν έχει δηλωθεί ρητά τυχόν παράλειψη του Καθ' ου αρ. 3 να την ενημερώσει ότι υπέγραψε εκ μέρους της, ως σύζυγός της και συγκάτοικός της, από πολύ προηγουμένως, ήτοι στις 5.4.2012, την παραλαβή της επιστολής γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης ως το Τεκμήριο Β, και πάλιν θα έκρινα ότι η προθεσμία των 21 ημερών λογιζόμενη από 20.12.2013 εξέπνευσε χωρίς να ασκηθεί έφεση εντός αυτής. Υπενθυμίζω ότι η λεγόμενη «αίτηση ακύρωσης της διαιτητικής απόφασης» (ακόμη και αν ήθελε εξομοιωθεί με έφεση εντός της έννοιας του άρθρου 52, με το σκεπτικό ότι αυτό συγκαταλέγεται στη νομική της βάση) ασκήθηκε μόλις στις 3.2.2014, ήτοι μετά την παρέλευση των 21 ημερών από 19.12.
  2. Έχει επομένως καταστεί τελική η επίδικη διαιτητική απόφαση ακόμη και έναντι της Καθ' ης αρ. 2 και συνεπώς ικανή να εγγραφεί ως δικαστική απόφαση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας έναντί της. Όσον αφορά τους Καθ'ων αρ. 5, 6 και 7, ισχύουν κατ΄ουσίαν οι ίδιες επισημάνσεις στις οποίες έχω προβεί ανωτέρω αναφορικά με την Καθ'ης αρ.
  3. Η γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης σε αυτούς έγινε μέσω του πατέρα τους (Καθ' ου αρ. 3) στις 5.4.2012, ο οποίος προσυπόγραψε την δήλωση γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης ως το Τεκμήριο Β, χωρίς αυτοί να έχουν δηλώσει ποτέ ρητά και ενόρκως ότι παρέλειψε να τους ενημερώσει μετέπειτα για το γεγονός αυτό. Αλλά ακόμη και εάν επρόκειτο να εγείρουν μια τέτοια εκδοχή (που δεν το έπραξαν), η προθεσμία των 21 ημερών θα άρχιζε το αργότερο από την ημερομηνία που τους επιδόθηκε η αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, ήτοι από 19.12.
  4. Σε καμία περίπτωση δεν έχω ικανοποιηθεί για το αξιόπιστο της δήλωσης της Καθ'ης αρ. 2 ότι αυτή καθυστέρησε να τους ενημερώσει ή/και ότι τους ενημέρωσε μόλις στις 17.1.2014 λόγω προβλημάτων υγείας που δεν της επέτρεπαν να σκεφτεί γρήγορα, αφού αυτός ο ισχυρισμός εγείρεται χωρις οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία της κατάστασης της υγείας της. Εξάλλου η Καθ'ης αρ. 2, κατά τρόπο εντελώς αναξιόπιστο, ισχυρίστηκε στην αρχική της Ε/δ ότι και οι Καθ'ων αρ. 3 και 4 ενημερώθηκαν από την ίδια στις 17.1.2014 για πρώτη φορά για τη διαιτητική απόφαση, ενώ όπως έχει αποδειχθεί ανωτέρω, εκείνοι γνώριζαν προ πολλού (ήτοι από 5.4.2012 και από 27.6.2012) για την εν λόγω απόφαση. Κατάληξη Υπό το φως όλων των ανωτέρω παρατηρήσεων και επισημάνσεών μου, καταλήγω να απορρίπτω όλους τους λόγους ένστασης που ήγειραν οι Καθ' ων 2 έως
  5. Η υπό κρίση αίτηση εγκρίνεται, ως η παράγραφος 1 αυτής όσον αφορά τους Καθ'ων αρ. 2 έως
  6. Επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των καθ' ων η αίτηση αρ. 2 έως 7 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα τα έξοδα της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.) ....................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.