Comet Hatcheries Ltd ν. Κόκκινος Φαρμ Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1238/14, 30/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A171 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, πρ. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1238/14 Μεταξύ: Comet Hatcheries Ltd Ενάγουσας και
- Κόκκινος Φαρμ Λτδ
- Γιαννάκης Κόκκινος Εναγομένων Ημερομηνία: 30 Απριλίου 2015 Για Ενάγοντες- Αιτητές: κα Γ. Πέτσα για Δημήτρης Κούτρας& Σια Για Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση : κ. Α.Γ. Ζύμπηλος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αίτηση ημερομηνίας 17.10.14 για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Η Ενάγουσα στα πλαίσια της αγωγής καταχώρησε αίτηση ημερομηνίας 4.7.2014 με την οποία αιτείται την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των Εναγομένων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €40.000 ως οφειλόμενο δυνάμει γραμματίου συνήθους τύπου πλέον τόκο 9% ετησίως από 30.4.2012 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα της αγωγή. Η Αίτηση για συνοπτική απόφαση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της κας Μέλπως Παπαευσταθίου Ενάγουσας - Αιτήτριας η οποία αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τον Εναγόμενο 2 ο οποίος στις 22.11.2012 στα γραφεία της Ενάγουσας εταιρείας εξέδωσε ως διευθυντής της Εναγομένης 1 εταιρείας, γραμμάτιο συνήθους τύπου εις διαταγή της Ενάγουσας εταιρείας το οποίο εγγυήθηκε προσωπικά ο Εναγόμενος 2, στην παρουσία δύο ικανών προς το συμβάλλεσθαι μαρτύρων, έναντι νομίμου ανταλλάγματος. Το εν λόγω γραμμάτιο καθίστατο πληρωτέο την 30.4.2012 και ήταν για το ποσό των 40.000 πλέον 9% τόκο από 30.4.
- Μετά την λήξη του γραμματίου οι εναγόμενοι ουδέν ποσόν κατέβαλαν παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Εναγόντων. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν ένσταση στην εν λόγω αίτηση για συνοπτική απόφαση στις 7.11.2014 συνοδευόμενη από Ένορκη Δήλωση του κ. Γιαννάκη Κόκκινου Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση αρ.
- ο οποίος απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση της Μέλπως Παπαευσταθίου και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι το επίδικο γραμμάτιο δεν είναι υπογραμμένο από τον ίδιο και ότι η Μέλπω Παπαευσταθίου ψεύδεται λέγοντας ότι τον γνωρίζει προσωπικά και ότι εγγυήθηκε το επίδικο γραμμάτιο στην παρουσία 2 ικανών προς το συμβάλλεσθαι μαρτύρων οι οποίοι όπως σημειώνει δεν μνημονεύονται στην Ένορκη της Δήλωση (παράγραφος 13). Υποστηρίζει ότι τόσο ο ίδιος όσο και οι Εναγόμενοι 1 δεν υπέγραψαν το επίδικο γραμμάτιο (παράγραφος 21 και 23β) αλλά έστω και αν υπάρχει υπογραφή επί του επίδικου γραμματίου αυτή δεν ανήκει στους ίδιους αλλά έχει πλαστογραφηθεί και περαιτέρω δεν υπήρξε νόμιμο αντάλλαγμα στο επίδικο γραμμάτιο (παράγραφος 23γ). Καταλήγει λέγοντας ότι ουδέν ποσό οφείλεται από τους Εναγομένους στους Ενάγοντες και αρνούνται το αιτητικό της Έκθεσης Απαίτησης. Στα πλαίσια της πιο πάνω αίτησης για συνοπτική απόφαση η Ενάγουσα καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 13.1.2015 με την οποία αιτείται άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.Η αίτηση βασίζεται στη Δ.39 Θ. 16 και Δ.48, θ.2 - 4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, ως και επί του ν. 14/60 αρ. 32 και στη πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της κας Μέλπως Παπαευσταθίου ημερομηνίας 13.1.
- Κατά την ομνύουσα χρήζουν απάντησης οι ισχυρισμοί του Καθ' ου η Αίτηση που περιέχονται στις παραγράφους 13,21 και 23 της Ε/Δ που συνοδεύει την Ένσταση οι οποίοι εκτέθηκαν πιο πάνω. Πρόκειται, κατά την ομνύουσα, για νέους ισχυρισμούς οι οποίοι πρέπει να απαντηθούν με συμπληρωματικές Έ/Δ προσχέδια των οποίων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Α και Β.Το Τεκμήριο Α αφορά προσχέδιο ένορκης δήλωσης της Μέλπως Παπαευσταθίου σύμφωνα με το περιεχόμενο του οποίου αυτό που επιχειρείται να εισαχθεί είναι ότι κατά την υπογραφή του επίδικου γραμματίου ήταν παρούσα τόσο η ίδια όσο και ο κ. Δημήτρης Παπαευσταθίου, ότι είδε τον Εναγόμενο 2 να υπογράφει το επίδικο γραμμάτιο και ταυτόχρονα υπέγραψε αυτό τόσο η ίδια όσο και ο Δημήτρης Παπαευσταθίου. Περαιτέρω στο προσχέδιο Τεκμήριο Α περιέχεται ισχυρισμός ότι, λόγω μιας προγενέστερης του γραμματίου εγγυητικής επιστολής ημερομηνίας 4.11.2011 που υπέγραψε ο ίδιος εγγυούμενος της Εναγομένη 1 έναντι του ποσού των €37.277 που αφορά μέρος της ίδιας οφειλής και στην οποία υπάρχει η υπογραφή του, αποδεικνύεται ότι ο Εναγόμενος αρ. 2 υπέγραψε το επίδικο γραμμάτιο. Το Τεκμήριο Β αφορά προσχέδιο ένορκης δήλωσης του Δημήτρη Παπαευσταθίου σύμφωνα με το περιεχόμενο του οποίου είναι διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας. Κατά τα λοιπά το περιεχόμενο ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους ίδιους ισχυρισμούς και σκοπό έχει να ενισχύσει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Α. Στην υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε ειδοποίηση πρόθεσης Ένστασης από τους Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση στις 26.11.2014 στην οποία προβάλλονται σωρεία λόγων Ένστασης οι οποίοι μπορούν να κατηγοριοποιηθούν και να συνοψισθούν ως ακολούθως: i. Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και/ή πραγματικά αστήρικτη και/ή καταχρηστική και/ή δεν πληροί τις προϋποθέσεις της Δ.39(Λόγοι Ένστασης α,β,κ,μ,ο) ii. Η προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας στο στάδιο αυτό και όχι απλά διευκρινίσεων δεν είναι επιτρεπτή. Με βάση τα πραγματικά γεγονότα και τα τεκμήρια που υποστηρίζουν την Αίτηση είναι άνευ αντικειμένουκαθότι οι ισχυρισμοί έπρεπε να προβληθούν εξ αρχής και/ή είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα (Λόγοι Ένστασης γ,δ) iii. Η Αιτήτρια δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης που φέρει αναφορικά με την ύπαρξη καλού λόγου για καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και/ή η Αίτηση αφορά ισχυρισμούς που έπρεπε να προβληθούν εξ αρχής και/ή δεν διαφοροποιούν την αρχική εκδοχή τους (Λόγοι Ένστασης ε,στ,ζ,ι,μ) iv. Η Αίτηση υπεβλήθη με καθυστέρηση και/ή είναι κακόπιστη και/ή εκδικητική και/ή σκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της Αίτησης ημερομηνίας 9.7.2014.(Λόγος Ένστασης η) v. Παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση, οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, της ισότητας και δίκαιης δίκηςκαι το άρθρο 30 του Συντάγματος(Λόγοι Ένστασηςθ,λ,ν) Η ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 6.3.2015 του κ. Γιαννάκη Κόκκινου, Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση αρ.2 ο οποίος απορρίπτει τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της Μέλπως Παπαευσταθίου ημερομηνίας 13.1.2015 και κατ' ουσία επαναλαμβάνει τους λόγους Ένστασης. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση στις 22.4.2015 κατά την οποία οι συνήγοροι των διαδίκων υιοθέτησαν τις γραπτές τους αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσονται οι αντίστοιχες θέσεις τους. Έχω μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις των συνηγόρων και όπου κρίνω σκόπιμο θα αναφερθώ σε αυτές στην συνέχεια της απόφασής μου. Η Δ.48, θ.4
(2)μετά από την τροποποίηση της με την Κ.Δ.Π, 5/99, προβλέπει ότι το Δικαστήριο μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Στην απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510, αναφέρεται ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση σε μία αίτηση ενδιάμεσης φύσης εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση μπορεί να καταχωρηθεί από τον αιτητή όταν ισχυρισμοί του αμφισβητούνται και ο αιτητής, ο οποίος φέρει το βάρος απόδειξης, πρέπει να προσκομίσει μαρτυρία για να αποσείσει το βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του [βλ. IacovouBrothers (Constr.) Ltdv. Fashionwise Ltd.
(2000)1(B) AAΔ.1377, 1380]. Διευκρινιστικοί ισχυρισμοί στη βάση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων επιτρέπονται μεν από τη νομολογία, όχι όμως χωρίς φειδώ και χωρίς περιορισμούς. Διευκρινιστικοί ισχυρισμοί επιτρέπονται δεδομένου ότι δεν πρόκειται για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών [βλ.A. Messios & Sons Ltd κ.ά. v. Λεωνίδα (Αρ. 1)
(2010)1(Α) ΑΑΔ 195, 198]. Ειδικότερα σε σχέση με τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται σε αιτήσεις για έκδοση συνοπτικής απόφασης, στην υπόθεση Δημητρίου v. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1997)1(Β) ΑΑΔ 782, λέχθηκε με παραπομπή σε αγγλική νομολογία (Les Fils Dreyfuset Cie Anonyme v.Clarke [1958] 1 All E.R. 459, 463) ότι υπάρχει δυνατότητα για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον ενάγοντα προς υποστήριξη αίτησης για συνοπτική απόφαση. Επίσης στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958, στη σελίδα 248 κάτω από τον τίτλο "Affidavit in Reply" αναγράφεται ότι «Η υποχρέωση του εναγομένου να δείξει λόγο (ενάντια στην αίτηση του ενάγοντα) συνεπακόλουθα επιτρέπει στον ενάγοντα να απαντήσει στην υπόθεση του Εναγομένου". . . . Αλλά η υπόθεση δεν μπορεί να δικαστεί στη βάση ενόρκων δηλώσεων, και αν με την ένορκη δήλωση του Εναγομένου αποκαλύπτεται υπεράσπιση είναι γενικά αχρείαστο για τον ενάγοντα να καταθέσει ένορκη δήλωση σε απάντηση, εκτός αν είναι σε θέση να παρουσιάσει κάποιο έγγραφο που αποδεικνύει σαφώς το ψέμα από την ένορκη κατάθεση του Εναγομένου.» (ελεύθερη μετάφραση) Η φράση στο πιο πάνω απόσπασμα ότι «η υπόθεση δεν μπορεί να δικαστεί στη βάση ενόρκων δηλώσεων» την ερμηνεύω ως αποδοκιμασία της μετατροπής της διαδικασίας της αίτησης για συνοπτική απόφαση σε δίκη επί της ουσίας. Διαφωτιστικά επί του προκειμένου είναι τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ε. Λαζάρου κ.α. v. Γ. Π. Μακεδόνα
(1999)1 Β ΑΑΔ 817 στην οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επέτρεψε την καταχώρηση πολυάριθμων συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Το Εφετείο αποφάνθηκε ότι ένεκα των πολυάριθμων συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων που είχε ενώπιον του το πρωτόδικο Δικαστήριο στην ουσία προχώρησε σε ευρήματα επί των αντικρουόμενων ισχυρισμών μετά από αξιολόγηση του περιεχομένου των εν λόγω ενόρκων δηλώσεων. Αυτό, όπως ανέφερε το εφετείο μετέτρεψε την διαδικασία της αίτησης για συνοπτική απόφαση σε δίκη επί της ουσίας κάτι το οποίο είναι εκτός του θεσμοθετημένου πλαισίου της Δ.18. Η ίδια προσέγγιση ακολουθήθηκε επίσης στην υπόθεση F.P.P. Fish Processing Ltd κ.α. v Τράπεζα Κύπρου Λτδ,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1230, όπου το Εφετείο με παραπομπή στην Λαζάρου (ανωτέρω) ανέφερε ότι δεν ενδείκνυται, σε αιτήσεις για συνοπτική απόφαση, να γίνεται στάθμιση αντικρουόμενων ισχυρισμών των δύο πλευρών και να καταλήγει το δικαστήριο σε συμπεράσματα ότι η μια πλευρά προέβαλε πιο πειστικούς και πιο αξιόπιστους ισχυρισμούς από την άλλη. Στην ίδια γραμμή η νομολογία αναγνώρισε ότι δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή συμπληρωματικής μαρτυρίας η οποία να απαντά απλώς και να απορρίπτει την εκδοχή της άλλης πλευράς ως ανυπόστατης αφού, στο ενδιάμεσο στάδιο, δεν είναι επιτρεπτό να εξετάζεται η αποδεικτική αξία των ισχυρισμών και το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε κρίση επί της ουσίας ή σε ευρήματα σε σχέση με τη διαφορά των μερών [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) ΑΑΔ 788]. Με βάση τις πιο πάνω αρχές προχωρώ στην εξέταση της παρούσας αίτησης. Έχω ήδη παραθέσει σε προγενέστερο σημείο της απόφασής μου τα σημεία της ενόρκου δηλώσεως του καθ' ου η Αίτηση 2, στα οποία η Ενάγουσα επιθυμεί να απαντήσει. Σύντομη αναφορά πρέπει να γίνει στην αιτία της αγωγής. Δυνάμει του άρθρου 78 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, γραμμάτιο συνήθους τύπου είναι «γραπτή υπόσχεση, που παρέχεται από ένα πρόσωπο σε άλλο, υπογράφεται από το πρόσωπο που την παρέχει στην παρουσία δύο τουλάχιστο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, για πληρωμή, σε πρώτη ζήτηση ή σε ορισμένο χρόνο ή σε προσδιορίσιμο μέλλοντα χρόνο προς πρόσωπο το οποίο ορίζεται στο γραμμάτιο, ποσού χρημάτων, πλέον τόκο που ορίζεται σε αυτό κατά ανώτατο όριο προς εννέα τοις εκατό κατ' έτος και, σε περίπτωση λήψης δικαστικών μέτρων επ' αυτού, τα συναφή έξοδα, και αναφέρει την αντιπαροχή για την οποία παρέχεται η υπόσχεση». Με βάση το άρθρο 80 του ίδιου Νόμου το γραμμάτιο συνήθους τύπου αποτελεί αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που εκτίθενται εκτός αν αποδειχθεί μια από τις τρεις υπερασπίσεις, (α) ότι η υπογραφή του οφειλέτη του χρέους ή άλλου που υπέγραψε το γραμμάτιο δεν είναι στην πραγματικότητα η υπογραφή του, (β) ότι η έκδοση του γραμματίου επιτεύχθηκε συνεπεία εξαναγκασμού ή απάτης, (γ) ή υπό περιστάσεις που ανάγονται σε εξαναγκασμό ή απάτη. Σχετική είναι η απόφαση Κώστας Κυριάκου ν. Θεράποντα Αναστασίου, Πολιτική Έφεση Αρ. 230/2009, 22/1/2012 στην οποία λέχθηκε ότι «Δυνατότητα αμφισβήτησης παρέχεται μόνο στις περιπτώσεις όπου προβάλλεται ισχυρισμός ότι το έγγραφο δεν φέρει τη δική του υπογραφή ή ότι η έκδοση του ήταν αποτέλεσμα εξαναγκασμού, ή απάτης. Αυτές είναι οι μόνες δυνατές υπερασπίσεις δυνάμει του άρθρου 80 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Επιτρέπεται όμως και η προβολή της υπεράσπισης της εξόφλησης του χρέους, (Κανναουρίδης ν. Οικοδομικής Εταιρείας Τακτικών Κυβερνητικών Εργατών Κύπρου «Η Μέριμνα» Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1390), εφόσον η εξόφληση αποσβένει την οφειλή.» Στην προκειμένη περίπτωση αυτό που επιχειρείται ουσιαστικά είναι η αντίκρουση των ισχυρισμών των Εναγομένων ότι ουδέποτε υπέγραψαν το επίδικο γραμμάτιο και ότι αυτό είναι πλαστογραφημένο. Όπως προκύπτει από τα συνημμένα προσχέδια συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων επιχειρείται να εισαχθεί μαρτυρία ότι ο Εναγόμενος 2 υπέγραψε το επίδικο γραμμάτιο στην παρουσία δύο μαρτύρων. Πλην όμως αυτός είναι ένας ισχυρισμός ο οποίος είχε ήδη προβληθεί με την αρχική ένορκη δήλωση (βλ. Παράγραφο 2 της Ένορκης Δήλωσης της Μέλπως Παπαευσταθίου ημερομηνίας 4.7.2014 ). Εξάλλου μόνο και μόνο η βάση της αγωγής που είναι κατ' ισχυρισμό γραμμάτιο συνήθους τύπου προϋποθέτει ότι το επίδικο έγγραφο υπογράφτηκε στην παρουσία δύο μαρτύρων (άρθρο 78 του Κεφ. 149). Το μόνο που χρειάζεται να πράξει ο Ενόρκως δηλών είναι (πέρα από τις άλλες προυποθέσεις της 18 Κ.1(α)) να επιβεβαιώσει την αιτία της αγωγής με αναφορά στην απαίτηση. (Κυριάκου v. Αναστασίου Πολ. Εφ. 230/09 ημερομηνίας 22/1/2013) Το ερώτημα που τίθεται είναι τι περισσότερο θα προσθέσει η επιχειρούμενη να εισαχθεί μαρτυρία. Το κατά πόσον η θέση των Εναγομένων ότι δεν υπέγραψαν το επίδικο γραμμάτιο μπορεί να θεωρηθεί ως επαρκής λόγος για να δοθεί άδεια υπεράσπισης στην αγωγή είναι βεβαίως κάτι το οποίο θα εξεταστεί στα πλαίσια εξέτασης της Αίτησης για συνοπτική απόφαση ημερομηνίας 4.7.2014. Κατά την εξέταση εκείνης της Αίτησης όμως το Δικαστήριο, δεν πρόκειται να εκδικάσει την ουσία της αγωγή στη βάση των αντικρουόμενων ισχυρισμών των μερών. Στην Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(2001)1 Α.Α.Δ 418 λέχθηκε ότι «Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές και όχι ως εγχείρημα αξιολόγησης και στάθμισης. Αυτή είναι η φιλοσοφία της Δ.18.». Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω με παραπομπή στο The Annual Practice 1958, στη σελίδα 248 είναι γενικά αχρείαστο για τον ενάγοντα να καταθέσει ένορκη δήλωση σε απάντηση, εκτός αν είναι σε θέση να παρουσιάσει κάποιο έγγραφο που αποδεικνύει σαφώς το ψέμα από την ένορκη κατάθεση του Εναγομένου. Εδώ η μαρτυρία που επιχειρείται να εισαχθεί δεν είναι τέτοια που να αποδεικνύει σαφώς το ψεύδος του Εναγομένου
- Στο μόνο που μπορεί να οδηγήσει είναι στην ενίσχυση της ήδη εκτεθείσας μαρτυρίας και ουσιαστικά αυτό που ζητείται από το Δικαστήριο είναι να σταθμίσει τις, ενώπιον του αντικρουόμενες θέσεις και να καταλήξει σε ευρήματα αξιοπιστίας. Αυτό όμως δεν έχει θέση στην διαδικασία αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό και την παρατήρηση ότι με την Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 4.7.2014 της Μέλπως Παπαευσταθίου γίνεται αναφορά στο επίδικο γραμμάτιο και ενώ υπάρχει στην παράγραφο 2 μια αναφορά ως «Τεκ. 1» εντούτοις δεν επισυνάπτεται οποιοδήποτε έγγραφο. Οι ίδιοι οι Ενάγοντες επέλεξαν να μην παρουσιάσουν το επίδικο γραμμάτιο και να αρκεστούν σε απλή επιβεβαίωση της αξίωσης. Θεωρώ ότι η προσπάθεια παρουσίασης οποιασδήποτε μαρτυρίας ή ενός άλλου εγγράφου (εγγυητική επιστολής) για να αποδειχτεί η εκτέλεση και η εγκυρότητα του επίδικου εγγράφου το οποίο δεν είναι καν ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί παρά να αποτύχει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι έγκριση του Αιτήματος των Αιτητών δεν θα βοηθούσε σε οτιδήποτε. Το μόνο που εξετάζεται σε αιτήσεις για έκδοση συνοπτικής απόφασης, είναι σε πρώτο στάδιο κατά πόσον η Αίτηση πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει η 18 Κ.1(α) και εάν η απάντηση είναι καταφατική, εξετάζεται στην συνέχεια κατά πόσον ο Εναγόμενος έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα να υπερασπιστεί την αγωγή. Τυχόν έγκριση του Αιτήματος των Εναγόντων αιτητών θα οδηγούσε σε εκτροπή της διαδικασίας που προβλέπεται στην Δ.
- Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο