Επί τοις αφορώσι τη Μαρία Χαραλαμπίδου, Αίτηση Πτώχευσης: 65/14, 20/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A155 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. N. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αίτηση Πτώχευσης: 65/14 Επί τοις αφορώσι τη Μαρία Χαραλαμπίδου (Α.Τ 242785) εκ Λευκωσίας Χρεώστιδα .......................................... Αίτηση Πτώχευσης ημερ. 17.9.2014 20 Απριλίου, 2015 Εμφανίσεις: Για πιστωτές - αιτητές: κ. Θεόδωρος Οικονόμου για Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. Για χρεώστιδα - καθ' ης η αίτηση: κ. Κυριάκος Γεωργίου για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ (εφεξής οι αιτητές) αιτούνται την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας της Μαρίας Χαραλαμπίδου (εφεξής η καθ' ης η αίτηση). Η πράξη πτώχευσης που καταλογίζεται στην καθ' ης η αίτηση είναι η μη συμμόρφωση με την Ειδοποίηση Πτώχευσης 80/14 ημερ. 23.5.
- Η Αίτηση συνοδεύεται από την προβλεπόμενη στον Νόμο οπισθογράφηση και πλαισιώνεται από ένορκη δήλωση εξουσιοδοτημένου από πλευράς αιτητών προσώπου, ήτοι της κας Τούλιας Θεμιστοκλέους. Η Αίτηση, εξ όσων προκύπτει, στηρίζεται στον περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ. 5, άρθρα 3, 4, 6 και 8, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, άρθρα 16, 17 και 18 και στους Πτωχευτικούς Κανονισμούς, κανονισμοί 44-
- Ο καθ' ης η αίτηση αντέδρασε καταχωρώντας Ένσταση στις 17.12.
- Προβάλλει τους εξής ειδικούς λόγους ένστασης:
- Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση είναι παράτυπη καθ΄ ότι δεν συμμορφώνεται με τις προϋποθέσεις που τάσσει το άρθρο 16 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών.
- Οι αιτητές απέκρυψαν από το Σεβαστό Δικαστήριο ουσιώδη στοιχεία και πραγματικά γεγονότα.
- Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται κακόπιστα (mala fide), ως νόμο και ουσία αβάσιμη.
- Η παρούσα Αίτηση είναι εκδικητική και αποκλειστικό στόχο έχει την οικονομική καταστροφή της Καθ΄ ης η Αίτηση.
- Η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, έχει σταθερά μηνιαία εισοδήματα και δύναται να καταβάλει το εξ΄ αποφάσεως χρέος της δια μηνιαίων δόσεων. Από νομικής πλευράς η Ένσταση θεμελιώνεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στον Περί Πτώχευσης Νόμο Κεφ. 5 άρθρα 3, 4, 5, 6 και 8, στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς άρθρα 6, 7, 8, 16, 50
(2), 59, 60
(2)και 188, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, Θ.Θ. 1, 2, 3, 4, 5, 6 και 7, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 29 και 31, στις Αρχές της επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τα γεγονότα της Ένστασης, παρατίθενται σε ένορκη δήλωση της ίδιας της καθ' ης η αίτηση. Κατά την ακρόαση δεν δόθηκε προφορική μαρτυρία. Και τούτο, όχι διότι δεν υπήρχε υποχρέωση ή βάρος απόδειξης που έπρεπε να αποσειστεί, αλλά διότι, οι συνήγοροι από κοινού, δήλωσαν παραδεκτά γεγονότα, τα οποία, κατά την ομόφωνη θέση τους, καλύπτουν το σύνολο του πραγματικού πλέγματος της Αίτησης, αφήνοντας για επίλυση από το Δικαστήριο, μόνο κάποια νομικά θέματα, στα οποία θα αναφερθώ στη συνέχεια. Από κοινού κατατέθηκαν και δύο τεκμήρια∙ η εκδοθείσα εναντίον της καθ' ης η αίτηση δικαστική απόφαση (τεκμήριο 1) και η ειδοποίηση επιστροφής ως ανεκτέλεστου του εντάλματος κατασχέσεως κινητών (τεκμήριο 2). Τα παραδεκτά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: 1) Η καθ΄ ης η αίτηση, τουλάχιστον τον τελευταίο χρόνο και μέχρι σήμερα διαμένει στην πόλη και επαρχία Λευκωσίας, στην οδό Αλκιβιάδους 12,
- 2) Την 31/1/2013 εκδόθηκε απόφαση από το ΕΔ Λευκωσίας στην αγωγή 2959/07 υπέρ των αιτητών και εναντίον της καθ΄ης η αίτηση για το ποσό των €270.230,17 πλέον τόκο 11,5% από 1/7/11 μέχρι εξοφλήσεως κεφαλαιοποιούμενο την 31/6 και 31/12 κάθε χρόνου μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των €3.559,00 έξοδα της αγωγής συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της απόφασης πλέον τόκο επ΄ αυτού 8% το χρόνο από 4/5/2007 μέχρι 14/10/2008 και νόμιμο τόκο προς 5,5% από 15/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α 3) Η καθ΄ ης η αίτηση δεν έχει καταβάλει κανένα ποσό μέχρι σήμερα και συνεχίζει να οφείλει το ποσό που αναφέρεται ανωτέρω πλέον τόκους και έξοδα. 4) Οι αιτητές δεν είναι ούτε οιονδήποτε πρόσωπον εκ μέρους τους εξασφαλισμένοι πιστωτές της καθ΄ ης η αίτηση. 5) Οι αιτητές εξέδωσαν στις 23/05/14 και επέδωσαν στις 20/6/14 στην καθ΄ ης η αίτηση την ειδοποίηση πτώχευσης υπ΄ αρ. 80/14 αλλά αυτή παρέλειψε να συμμορφωθεί προς τις πρόνοιες αυτής διαπράττοντας έτσι πράξη πτώχευσης εντός τριών μηνών προ της παρουσίασης της παρούσας αίτησης. 6) Την 28/02/14 οι αιτητές καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ένταλμα κινητών (writ) για την κατάσχεση και εκποίηση της τυχόν εβρισκόμενης κινητής περιουσίας της καθ΄ ης η αίτηση προς είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους το οποίο όμως δεν κατέστη δυνατό να εκτελεστεί λόγω του ότι δεν ανευρέθηκε οποιαδήποτε κινητή περιουσία της καθ΄ ης η αίτηση η οποία να υπόκειται σε κατάσχεση. 7) Δεν υπάρχει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία στην Κύπρο εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι της καθ΄ης η αίτηση. 8) Η καθ΄ ης η αίτηση είναι συνταξιούχος και λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των €
- Απ' εκεί και πέρα, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών, ετοίμασαν, υιοθέτησαν και κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεων των πελατών τους. Οι αγορεύσεις αυτές μολονότι σύντομες, κρίνονται απόλυτα επαρκείς, αφού συμπυκνώνουν καθαρότητα σκέψης και ενδελεχή επιχειρηματολογία. Τις αγορεύσεις τις έχω διεξέλθει με προσοχή και αναφορά και επίλυση των επιμέρους εγειρόμενων ζητημάτων, θα γίνει σε κατοπινό στάδιο αυτής της απόφασης. Πρώτα όμως κάποιες γενικές αρχές. Εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνει το άρθρο 3
(1)(ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, το οποίο διαλαμβάνει ως εξής: 3.
(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε κάθε μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις: ................................................................................................................. (ζ) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάλθηκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σε αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού και αυτός παραλείπει μέσα σε επτά ημέρες από την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Κύπρο και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται αλλού μέσα στον καθορισμένο από το διάταγμα που παρέχει την άδεια για επίδοση χρόνο, να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, ή να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχτηκε να πληρωθεί, και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα. Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατά τον εκάστοτε χρόνο νομιμοποιείται να εκτελέσει τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα, θα θεωρείται ότι είναι πιστωτής που εξασφάλισε τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα." Για να νομιμοποιείται πιστωτής να καταχωρήσει αίτηση πτώχευσης θα πρέπει σύμφωνα με το άρθρο 5 του ιδίου Νόμου, (α) το ποσό του χρέους να υπερβαίνει τα €15.000. (β) το χρέος να είναι για εκκαθαρισμένο ποσό, πληρωτέο είτε αμέσως είτε σε καθορισμένο μελλοντικό χρόνο. (γ) η αίτηση να υποβληθεί εντός τριών μηνών από την πράξη πτώχευσης. (δ) ο οφειλέτης να κατοικεί στην Κύπρο, ή μέσα σε περίοδο ενός έτους πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης να είχε τη συνήθη διαμονή ή τόπο εργασίας του στην Κύπρο ή να διεξήγαγε εργασίες προσωπικά ή με αντιπρόσωπο στην Κύπρο. Το άρθρο 6
(1)προβλέπει ότι η αίτηση του πιστωτή θα πρέπει να βεβαιώνεται από ένορκη δήλωση του ιδίου ή προσώπου που γνωρίζει τα γεγονότα και να επιδίδεται κατά τον καθορισμένο τύπο και το άρθρο 6
(2)ότι κατά την ακρόαση αίτησης, ο αιτητής θα πρέπει να αποδείξει, (α) το χρέος που οφείλεται σ' αυτόν από τον καθ' ου η αίτηση, (β) την επίδοση της αίτησης και (γ) την πράξη πτώχευσης. Στην προκειμένη περίπτωση, χωρίς να χρειάζεται εκτενής ανάλυση, είναι πρόδηλο και τούτο αποτελεί εύρημα μου, ότι, από το περιεχόμενο του φακέλου, τα παραδεκτά γεγονότα που δηλώθηκαν και τα γραπτά πειστήρια που κατατέθηκαν ως τεκμήρια, πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτουν τα άρθρα 3
(1)(ζ), 5 και
- Συνεπώς έρχομαι απευθείας στα τεθέντα προς εξέταση νομικά θέματα. Από τη γραπτή αγόρευση των συνηγόρων της καθ' ης η αίτηση και γενικά από την τροπή που πήρε η υπόθεση, με την κατάθεση παραδεκτών γεγονότων, φαίνεται ότι η ένσταση της εδράζεται πλέον σε δύο ουσιαστικά ζητήματα. Πρώτον, ότι δεν έχει οποιανδήποτε περιουσία, ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ορίζει ο Νόμος για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών και δεύτερον ότι, η Αίτηση έγινε εκδικητικά, εκβιαστικά και συνιστά κατάχρηση των εξουσιών του Δικαστηρίου. Σε σχέση με το πρώτο ζήτημα, επισημαίνω κατ' αρχάς, συμφωνώντας με τον ευπαίδευτο συνήγορο των αιτητών, ότι τέτοιο θέμα - ρητά τουλάχιστον - δεν συγκαταλέγεται στους λόγους ένστασης. Τέθηκε ετεροχρονισμένα και αντικανονικά κατά το στάδιο μόνο των αγορεύσεων και ως εκ τούτου, κανονικώς εχόντων των πραγμάτων, δεν θα έπρεπε καν να εξετασθεί. Εντούτοις, ενόψει της ευρύτερης και γενικής υποχρέωσης εξέτασης μιας Αίτησης, ακόμα και σε περιπτώσεις που δεν καταχωρείται ένσταση, θα εξετάσω το ζήτημα. Στα παραδεκτά γεγονότα - τα οποία είναι και η μόνη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου - αναφέρεται ότι η καθ' ης η αίτηση στερείται ακίνητης περιουσίας. Δεν υπάρχει ανάλογη αναφορά για κινητή περιουσία, όπως εσφαλμένα αναφέρεται στην αγόρευση των συνηγόρων της καθ' ης η αίτηση. Υπάρχει βέβαια το δεδομένο, ότι το ένταλμα κατασχέσεως κινητών που καταχωρήθηκε εναντίον της, επεστράφη ανεκτέλεστο, καθ' ότι στερείτο κινητής περιουσίας που να υπόκειτο σε κατάσχεση στη δοθείσα διεύθυνση. Στο σύγγραμμα Williams on Bankruptcy (19η έκδοση), στο οποίο εύστοχα παραπέμπουν οι συνήγοροι της καθ' ης η αίτηση, αναφέρονται στη σελ. 60 τα εξής: «..... The possibility, or even probability, that there will be no assets is no sufficient cause for dismissing a petition, for at the hearing the court will generally not have sufficient materials before it to decide the question, and the public examination of the debtor may bring assets to light; the trustee may also be able to recover assets by setting aside prior transactions, such as voidable preferences. But if the court it satisfied by the evidence, that, if a receiving order is made, the debtor's sole asset will be destroyed, or that, having regard to all the circumstances of the case, there cannot be any assets, or any reasonable prospect or probability of any coming into existence, it will, in the exercise of its discretion, dismiss the petition". Παρομοίως στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, (3η έκδοση), τόμος 2, παράγραφος 601 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Lack of assets. It is not a sufficient reason for refusing to make a receiving order that the debtor has no assets presently available for distribution among the creditors, as it is possible that there may be property coming to the debtor between the date of the receiving order and the date of the bankrupt's discharge. The court, however, has a discretion, and may refuse to make a receiving order if it is clearly convinced, not merely by the statement of the debtor but from all the circumstances of the case, that there are no assets and no prospect of any coming into existence, and that the only effect of a receiving order would be a waste of money in costs, especially where there is a previous bankruptcy still in existence, or where the proceedings are of an oppressive character». Το ζήτημα πραγματεύεται με σαφήνεια και ο πρώην δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κ. Κληρίδης - Πρόεδρος Ε.Δ (ως ήταν τότε) στην Αίτηση Πτώχευσης 153/06, αναφορικά με τον Ανδρέα Κωνσταντίνου, ημερ. 27.11.
- Στην υπόθεση παρέπεμψε εύστοχα ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών. Αναφέρονται τα ακόλουθα: «δ) Η ανυπαρξία περιουσιακών στοιχείων σαν ενδεχόμενο εμπόδιο στην έκδοση διατάγματος παραλαβής Ο συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση έντονα προέβαλε την εισήγηση ότι εφ΄ όσον οι αιτητές δεν απέδειξαν πως δεν αληθεύει ο ισχυρισμός του καθ΄ ου η αίτηση ότι αυτός στερείται οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων, δεν είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος παραλαβής της παρουσίας του. Ο απλός λόγος είναι ότι διατάγματα παραλαβής περιουσίας, όπως τονίστηκε και στην προαναφερθείσα απόφαση στην υπόθεση London Clubs Ltd εκδίδονται μόνο προς τον σκοπό της προστασίας και διασφάλισης της περιουσίας του χρεώστη προς όφελος όλων των πιστωτών του. Εάν επομένως ο καθ΄ ου η αίτηση στερείται περιουσίας δεν υπάρχει νόημα στην έκδοση διατάγματος παραλαβής ανύπαρκτης περιουσίας και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτή η διαδικασία και να εκδοθεί διάταγμα για άσκηση πίεσης εξόφλησης χρέους. Όσον και αν το επιχείρημα τούτο μπορεί να ακούγεται λογικό, εν τούτοις αδυνατώ να το δεχθώ. Δεδομένου ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Α. 5
(1)του περί Πτωχεύσεως Νόμου κατά την άποψη μου το Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα παραλαβής, παρά το ότι ο καθ΄ ου η αίτηση προβάλλει τον ισχυρισμό ότι δεν έχει κινητή ή ακίνητη περιουσία. Το εάν έχει περιουσία και ποιά περιουσία ή το αν είναι δικαιούχος ή θα πρέπει να καταστεί δικαιούχος σε περιουσία ο χρεώστης, δεν είναι θέμα το οποίο θα διερευνήσει το Δικαστήριο ή θα πρέπει να αποδείξει η άλλη πλευρά. Αυτά όλα είναι θέματα προς πλήρη διερεύνηση στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής, εκεί βέβαια όπου αυτό δικαιολογείται. Κατ΄ αυτό τον τρόπο, μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Α. 15
(1)του Κεφ. 5, ο χρεώστης υποχρεούται τότε όπως καταρτίσει και υποβάλει στον Επίσημο Παραλήπτη περιουσιακή κατάσταση η οποία δείχνει τις λεπτομέρειες του ενεργητικού, των χρεών του, των τυχόν πιστωτών του και πολλές άλλες πληροφορίες. Μπορεί επομένως ενώ ο χρεώστης παρουσιάζεται στερούμενος περιουσιακών στοιχείων τώρα, να είναι δικαιούχος σε κάποια περιουσία ή να καταστεί δικαιούχος στο προβλεπτό μέλλον. Μπορεί να στερείται περιουσίας αλλά να έχει πιστωτές. Μπορεί ακόμα να μην αποκάλυψε την ύπαρξη περιουσίας πριν την έκδοση του διατάγματος παραλαβής για ευνόητους λόγους. Άλλο δε σχετικό διαδικαστικό βήμα στην πτωχευτική διαδικασία, είναι η Δημόσια Εξέταση του Χρεώστη, η οποία προνοείται από το Α. 16 του Κεφ.
- Αυτό είναι ένα σημαντικό μέτρο διερεύνησης των οικονομικών δεδομένων του χρεώστη, κατά το οποίο ο ίδιος εξετάζεται δημοσίως και ενόρκως ως προς κάθε θέμα που αφορά όχι μόνο την περιουσία αλλά και τη διαγωγή και τις συναλλαγές του και σ΄ αυτή την εξέταση μπορούν να λάβουν μέρος και επαληθεύσαντες χρέη πιστωτές». Συνεπώς, ακόμα και αν δεχθώ ότι στην παρούσα φάση, η καθ' ης η αίτηση δεν έχει ακίνητη και κινητή περιουσία, τούτος δεν είναι λόγος για απόρριψη της Αίτησης. Εκτός σε περιπτώσεις όπου τα πράγματα βοούν - και αυτή δεν είναι μια τέτοια περίπτωση - το ζήτημα ανάγεται σε μελλοντικό χρόνο. Μέχρι να κηρυχθεί η καθ' ης η αίτηση σε πτώχευση, θα μεσολαβήσει αρκετός καιρός και θα παρεμβληθούν διάφορες διαδικασίες, όπως η υποβολή περιουσιακής κατάστασης από την καθ' ης η αίτηση και η δημόσια εξέταση όπως προβλέπει το άρθρο 16 του Κεφ.
- Στις διαδικασίες αυτές είναι πιθανόν να προκύψει περιουσία - υπό την έννοια που εξηγείται στην πιο πάνω απόφαση - και η οποία ασφαλώς θα δύναται να χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς που τάσσει ο Νόμος. Επί του προκειμένου, να επισημάνω, ότι, το γεγονός ότι η καθ' ης η αίτηση είναι μεγάλης ηλικίας και λαμβάνει σύνταξη γήρατος, ουδόλως εξουδετερώνει την πιο πάνω πιθανότητα, ως αστήριχτα εισηγούνται στην αγόρευση τους οι συνήγοροι της καθ' ης η αίτηση. Εδώ θα πρέπει να σημειώσω και μια αντίφαση. Ενώ από τη μια γίνεται αναφορά σε πενιχρή σύνταξη και αδυναμία απόκτησης περιουσίας στο μέλλον από την άλλη και συγκεκριμένα στον λόγο ένστασης
(5)γίνεται λόγος για σταθερά μηναία εισοδήματα και δυνατότητα καταβολής του χρέους με μηνιαίες δόσεις. Όπως και να ΄χει το επ' αυτού επιχείρημα της πλευράς της καθ' ης η αίτηση, απορρίπτεται. Έρχομαι στο δεύτερο ζήτημα, το οποίο η πλευρά της καθ' ης η αίτηση κατά κάποιο τρόπο συνδέει με το πρώτο. Η ανάλυση του ζητήματος της κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας που γίνεται στην αγόρευση των συνηγόρων της καθ' ης η αίτηση με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Πράγματι η πτωχευτική διαδικασία δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί για να εξαναγκασθεί ο χρεώστης να εξοφλήσει το χρέος του, ούτε και γίνεται να χρησιμοποιηθεί ως έμμεσο και καταπιεστικό μέτρο εκτέλεσης. Προσθέτω ωστόσο, ότι, κατά την εξέταση εγερθέντος ζητήματος κατάχρησης, δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων αλλά ελέγχεται ο τρόπος χρησιμοποίησης των διαδικασιών (βλ. Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd,
(2006)1(Β) Α.Α.Δ 788). Στην προκειμένη περίπτωση, ουδόλως έχει καταδειχθεί αλλότριο κίνητρο και κατ' επέκταση κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Το επ' αυτού επιχείρημα της πλευράς της καθ' ης η αίτηση οικοδομήθηκε επί μιας αστήριχτης και καταφανώς αβάσιμης θέσης. Κλείνοντας να πω και δύο λόγια για το τη νομική βάση της Αίτησης. Είναι γεγονός ότι ο κανονισμός 16 των Πτωχευτικών Κανονισμών, προβλέπει ότι κάθε αίτηση στο Δικαστήριο θα εκθέτει τον Νόμο ή τους Κανονισμούς στους οποίους στηρίζεται. Στο τίτλο της παρούσας Αίτησης, υπάρχει συμμόρφωση με αυτή την υποχρέωση αφού παρατίθεται το ουσιαστικό πλαίσιο της Αίτησης που είναι βεβαίως τα σχετικά άρθρα του Κεφ. 5. Δεν διαλανθάνει όμως της προσοχής μου, ότι, παραλήφθηκε η αναφορά στους Πτωχευτικούς Κανονισμούς. Στην Αίτηση του Χριστόδουλου Μεττή Αναφορικά για άδεια καταχώρησης Εντάλματος της φύσης Certiorari και Mandamus, Αίτηση αρ. 123/03, ημερ. 23.12.2003, η οποία αφορούσε το θέμα της μη αναφοράς σε αίτηση πτώχευσης στο Κεφ. 5, λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Είναι ο ισχυρισμός του αιτητή ότι η μη αναφορά στην αίτηση του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 είναι καταλυτική για την υπόθεση του γιατί σε τέτοια περίπτωση δεν αποκτά δικαιοδοσία το Δικαστήριο. Ο Τύπος 1 των Πτωχευτικών Κανονισμών που βασίζεται στον Κανονισμό 7 και αφορά τον τίτλο της αίτησης συνάδει με τον τύπο που χρησιμοποιήθηκε από την αιτήτρια Τράπεζα στην επίδικη αίτηση. Η οποιαδήποτε παρατυπία στον τίτλο της αίτησης, όπως η ισχυριζόμενη, εν πάση περιπτώσει δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακυρότητα. Ο τίτλος της αίτησης (σύμφωνος με τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς) καθώς και το περιεχόμενο της προσδιόρισαν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Κατά συνέπεια ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος.» Και στην εδώ περίπτωση επομένως, λαμβάνοντας υπόψη αφενός το γεγονός ότι το ουσιαστικό πλαίσιο περιλαμβάνεται και αφετέρου ότι κανένα τυπικό ελάττωμα ή άλλη αντικανονικότητα δεν πρέπει να οδηγεί σε ακυρότητα της Αίτησης, εκτός αν προκληθεί ουσιώδης αδικία στην άλλη πλευρά - και εδώ καμία αδικία δεν έχει προκληθεί - (βλ. άρθρο 101
(1)του Κεφ.5 και κανονισμό 2 των Πτωχευτικών Κανονισμών), ο επ' αυτού λόγος ένστασης απορρίπτεται. Εν όψει όλων των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας της χρεώστιδας - καθ' ης η αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας της. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των πιστωτών- αιτητών και εναντίον της χρεώστιδας- καθ' ης η αίτηση όπως θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................ Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο