Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. RSI (FRANCE) LIMITED κ.α., Αρ. Αίτησης: 103/12, 7/4/2015

(3)και 72 των Νόμων Περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες του 2007 και 2010, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.2 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση παρατίθενται στην ένορκη δήλωση της Θεογνωσίας Αριστοδήμου της Μονάδας Καταπολέμησης Αδικημάτων Συγκάλυψης και η αίτηση γίνεται από την κα Τατιάνα Ιακωβίδου, Δικηγόρο της Δημοκρατίας εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Επειδή, τα επίδικα ενώπιον μου ζητήματα περιορίστηκαν σε τέτοιο βαθμό που στην ουσία το μόνο που μένει να εξεταστεί είναι το κατά πόσο θα πρέπει να ακυρωθεί το υπό εξέταση διάταγμα με βάσει τις πρόνοιες του άρθρου 16 του πιο πάνω νόμου, δεν κρίνεται αναγκαία η παράθεση οποιωνδήποτε, άσχετων με αυτό το θέμα, ισχυρισμών που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Οι σχετικές, τώρα, αναφορές της ρηθείσας ένορκης δήλωσης μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: οι Γαλλικές αρχές, κατόπιν προφανώς σχετικού παραπόνου, εξέταζαν από το καλοκαίρι του 2011 καταγγελία αναφορικά με ισχυριζόμενη απάτη που φέρεται να διέπραξε η εταιρεία RSI (France) Ltd (στο εξής «Καθ' ης η Αίτηση 1»). Σύμφωνα με τις Γαλλικές αρχές, η εν λόγω εταιρεία με δόλιο τρόπο απέστελνε σε διάφορα πρόσωπα εντολές για πληρωμή ασφαλίστρων, με τρόπο που οι παραλήπτες των εντολών, πίστευαν ότι η εν λόγω εντολές δίδοντο από την ασφαλιστική εταιρεία στην οποία ήταν ασφαλισμένοι. Συνεπεία των ρηθεισών εντολών, οι παραλήπτες τους, απέστελλαν επιταγές σε συγκεκριμένη διεύθυνση στο Παρίσι και κατόπιν, οι εν λόγω επιταγές, αποστέλλοντο στην Κύπρο και κατατίθεντο σε λογαριασμό τραπεζικού ιδρύματος στη χώρα μας. Σύμφωνα με μαρτυρία που λήφθηκε από αρμόδιο όργανο στη Γαλλία, οι εν λόγω εντολές πληρωμών, ομοίαζαν κατά πολύ με τις πραγματικές, με μόνη διαφορά την ταχυδρομική διεύθυνση στην οποία προφανώς θα έπρεπε να αποστέλλονται οι επιταγές των ασφαλισμένων. Μέχρι τον Απρίλιο του 2012, οι Γαλλικές αρχές είχαν εξακριβώσει την ύπαρξη 1227 πρόσωπων, τα οποία φέροντο να έχουν πέσει θύματα της ισχυριζόμενης απάτης διά της αποστολής από αυτούς μεγάλου αριθμού επιταγών, για το συνολικό ποσό των €400.

1. Το μεγαλύτερο μέρος του εν λόγω ποσού είχε διακινηθεί μέσω του λογαριασμού με αριθμό 75003001790000017911185733 που διατηρούσε η Καθ' ης η Αίτηση 1 στη Λαϊκή Τράπεζα. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ο μέτοχος της είναι άλλη εταιρεία επίσης εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Διευθυντής της, κατά το χρόνο καταχώρησης της αίτησης, ήταν ο Αντώνης Βαφέας ο οποίος διαμένει μόνιμα σε συγκεκριμένη οδό στη Λεμεσό. Κατόπιν εκτέλεσης διατάγματος αποκάλυψης στην Κυπριακή Δημοκρατία, προέκυψε ότι κατά τον Ιούλιο του 2012, ο εν λόγω τραπεζικός λογαριασμός της Καθ' ης η Αίτηση 1, είχε πιστωτικό υπόλοιπο ύψους €80.774,
2. Συνεπεία των πιο πάνω, στις 2/8/2012, καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση με την οποία επιδιώχθηκε και εν τέλει εκδόθηκε, μονομερώς, το επίδικο διάταγμα παγώματος με το οποίο στην ουσία απαγορεύεται η συναλλαγή με οποιονδήποτε τρόπο του πιο πάνω αναφερόμενου ποσού, ως τούτο βρισκόταν τότε κατατεθειμένο στο συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό στη Λαϊκή Τράπεζα. Κατόπιν σχετικής άδειας του Δικαστηρίου στις 12/1/2015, κατατέθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους του Αιτητή, με την οποία ενημερωνόταν το Δικαστήριο ότι συνεπεία του τερματισμού των εργασιών της Λαϊκής Τράπεζας και της ανάληψης των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της από την Τράπεζα Κύπρου, το εν λόγω ποσό βρίσκεται πλέον κατατεθειμένο στο λογαριασμό υπ' αριθμό 357010554891 της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ. Το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα παγώματος, ορίστηκε επιστρεπτέο στις 13/8/
3. Κατ' εκείνη την ημερομηνία, για την Καθ' ης η Αίτηση 2, το διάταγμα κατέστη απόλυτο λόγω μη εμφάνισης της, παρά το γεγονός ότι ειδοποιήθηκε δεόντως, ενώ για την Καθ' ης η Αίτηση 1, ορίστηκε για οδηγίες στις 17/9/12 για να καταχωρηθεί η ένσταση της. Στις 14/9/12, η Καθ' ης η Αίτηση 1 καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης. Η αίτηση ακολούθως αναβλήθηκε για τους λόγους που αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. Στις 27/3/14, κατόπιν σχετικού αιτήματος της Καθ' ης η Αίτηση 1, δόθηκε άδεια από το Δικαστήριο όπως καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 (το περιεχόμενο της οποίας σκοπούσε να αποτελέσει τη βάση για προώθηση κάποιων εκ των λόγων ένσταση οι οποίοι όμως εν τέλει εγκαταλήφθηκαν) και η κυρίως αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 30/6/
4. Στις 31/3/14 καταχωρήθηκε η σχετική συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Έπειτα, η ακρόαση της αίτησης αναβλήθηκε για τους λόγους που αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και εν τέλει ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση στης 12/1/
5. Στις 12/1/15, που ήταν ορισμένη για αγορεύσεις η αίτηση, ως αναφέρθηκε και ανωτέρω, κατόπιν σχετικής άδειας που δόθηκε από το Δικαστήριο, με τη σύμφωνη γνώμη του συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση 1, καταχωρήθηκε η συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους του Αιτητή αναφορικά με το γεγονός ότι το παγοποιημένο χρηματικό ποσό, βρίσκεται πλέον σε τραπεζικό λογαριασμό της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων, ο συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση 1, ως αναφέρθηκε και ανωτέρω, δια σαφούς δηλώσεως του, εγκατέλειψε όλους τους λόγους ένστασης και εστίασε το οποιοδήποτε παράπονο της Καθ' ης η Αίτηση 1 επί των προνοιών του άρθρου 16 του Νόμου περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Ν.188(Ι)/
6. Είναι ακριβώς η εισήγηση του συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση 1 ότι, το Δικαστήριο θα πρέπει να ακυρώσει το διάταγμα παγώματος που εκδόθηκε στις 2/8/12 καθότι δεν έχει αρχίσει, εντός λογικής χρονικής περιόδου, η επικείμενη ποινική διαδικασία εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση
7. Συνεπεία του πιο πάνω περιορισμού των επιδίκων θεμάτων, από πλευράς συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση 1, η συνήγορος που εμφανίστηκε για τον Αιτητή, υπέδειξε στο Δικαστήριο ότι με το συγκεκριμένο θέμα καταπιάνεται σε συγκεκριμένες σελίδες της γραπτής της αγόρευσης πλην όμως πρόσθεσε περαιτέρω τα ακόλουθα: «Τώρα να σας ενημερώσω ότι η τελευταία πληροφόρηση που έχουμε είναι περί τον Νοέμβριο του 2014 από τις Γαλλικές Αρχές, σύμφωνα με την οποία μας ενημερώνουν ότι υπάρχουν 1227 θύματα, ότι υπάρχει ογκωδέστατο μαρτυρικό υλικό, ότι τον Ιούνιο του 2013 ο κ. Βαφέας έχει μεταβεί στις Γαλλικές Αρχές και του είχαν πάρει κατάθεση, έχει κατηγορηθεί, έχει εκδοθεί απόφαση με την οποία του ζητούσαν να καταθέσει €25.000 ως εγγύηση. Καταχωρήθηκε έφεση, αποφασίστηκε δευτεροβάθμια ότι ισχύει η πρωτόδικη απόφαση των μέτρων της εξασφάλισης της παρουσίας του. Είναι ογκώδης η διαδικασία, είναι μεγάλη υπόθεση. Σας παραδίδω το γραπτό μου κείμενο και ζητώ από την αγόρευση μου να ληφθούν υπόψη μόνο τα θέματα που αφορούν το delay αφού εν τέλει τα λοιπά δεν αμφισβητούνται». Ο συνήγορος για την Καθ' ης η Αίτηση 1, αφού παρέδωσε τη δική του γραπτή αγόρευση, δεν αμφισβήτησε επί της ουσίας τα όσα αναφέρθηκαν από τη συνήγορο που εμφανίστηκε εκ μέρους του Αιτητή, αναφορικά με το στάδιο της διαδικασίας των ανακρίσεων που εκκρεμούν στη Γαλλική Δημοκρατία. Τόνισε όμως, ότι τα οποιαδήποτε προβλήματα πολυπλοκότητας της υπόθεσης, λόγω του μεγάλου αριθμού παραπονούμενων και ούτω καθεξής, αποτελούσαν γεγονότα που προβλήθηκαν από τον Αιτητή από τα αρχικά στάδια της υπό εκδίκαση αίτησης (και αναφέρονται και στο περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση) και δεν είναι θέματα που προέκυψαν πρόσφατα, ώστε να αποτελούν δικαιολογία για την αδικαιολόγητη, όπως τη χαρακτήρισε, καθυστέρηση που παρατηρείται στην έναρξη της οποιασδήποτε ποινικής δίωξης της Καθ' ης η Αίτηση
8. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 16 του σχετικού Νόμου, προνοεί ότι: «Το Δικαστήριο ακυρώνει διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν πριν από την έκδοση του διατάγματος δήμευσης με βάση τις πρόνοιες των άρθρων 14 και 15, αν η επικείμενη ποινική διαδικασία δεν έχει αρχίσει μέσα σε λογική χρονική περίοδο ή μέσα σε χρονική περίοδο την οποία το Δικαστήριο όρισε στο ίδιο το διάταγμα». Η συμπερίληψη, στις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου της φράσης «.η επικείμενη ποινική διαδικασία δεν έχει αρχίσει μέσα σε λογική χρονική περίοδο.», σε συνδυασμό με τη σιωπηρότητα του Νόμου ως προς τις αρχές που διέπουν τον τρόπο εξέτασης του κατά πόσο, μια χρονική περίοδος είναι λογική ή μη, καθιστούν κατά τη γνώμη μου σχετικά και πρόσφορα τα όσα αναφέρθησαν από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με τις πρόνοιες του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος και κατ' επέκταση του άρθρου 6

(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών. Όπως προκύπτει από τη σχετική Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου[1], το εύλογο του διαστήματος που παρέρχεται από την ημέρα της οποιασδήποτε καταγγελίας μέχρι και την ημέρα, αφενός της καταχώρησης μιας ποινικής υπόθεσης και αφετέρου της περάτωσης της, αποφασίζεται με βάση καθιερωμένα και αναγνωρισμένα πλέον κριτήρια όπως, (α) η πολυπλοκότητα της υπόθεσης, (β) οι επιπτώσεις της καθυστέρησης στο πρόσωπο που επικαλείται αδικαιολόγητη καθυστέρηση, (γ) η στάση των αρχών και (δ) η συμπεριφορά του ιδίου του προσώπου που επικαλείται το αδικαιολόγητο της καθυστέρησης. Στην εν λόγω Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου υιοθετήθηκαν τα εξής αναφερόμενα των συγγραφέων της σειράς Θεσμικά Κείμενα του Συμβουλίου της Ευρώπης των Donna Gomien, David Haris, Leo Zwaak σε επιμέλεια και μετάφραση των Γαβριήλ Αμίτση και Έφης Τσατσαρέλη: «Η συνολική διάρκεια της διαδικασίας είναι προφανώς αντικειμενικό γεγονός, εφόσον βέβαια είναι γνωστά τα χρονικά της ορόσημα, υπεισέρχονται όμως και άλλοι παράγοντες όταν χρειάζεται να εκτιμηθεί ο εύλογος χαρακτήρας της προθεσμίας. Η επιτροπή και το Δικαστήριο εφάρμοσαν ειδικότερα τα ακόλουθα κριτήρια». Αμέσως μετά στο κείμενο του πιο πάνω συγγράμματος ακολουθούν, υπό στοιχεία α, β, γ και δ, τα τέσσερα κριτήρια που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Κατάληξη Είναι γεγονός ότι, η εγκατάλειψη από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση 1, όλων των λόγων ένστασης, ως τούτοι ρητά αναφέρονται υπό στοιχεία 1-6 στο κυρίως σώμα της ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης, οδήγησε το Δικαστήριο στη σκέψη αναφορικά με το κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις δυνατή η εξέταση του μοναδικού πλέον εγειρόμενου ενώπιον μου ζητήματος και δη της εφαρμογής ή μη των προνοιών του άρθρου 16 του Νόμου, χωρίς να αναφέρεται ένας τέτοιος λόγος στο κυρίως σώμα της ένστασης ή χωρίς να προωθείται διά σχετικού νέου διαβήματος, το εν λόγω ζήτημα. Από τη στιγμή όμως, που καμία εκ των δύο πλευρών δεν αμφισβήτησε τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να εξετάσει το εγειρόμενο ζήτημα με μόνη σχετική εισήγηση, την προώθηση του, μέσω των αγορεύσεων του συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση 1, και με δεδομένο το γεγονός ότι, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης της συνηγόρου που εκπροσώπησε τον Αιτητή, η πλευρά του τελευταίου φαίνεται ότι ήταν ενήμερη περί της πρόθεσης της Καθ' ης η Αίτηση 1 να προωθήσει το εγειρόμενο ζήτημα, με αποτέλεσμα να είχε το χρόνο ο Αιτητής να ετοιμαστεί και κατ' ακολουθία να έχει εκφράσει ενώπιον μου, μέσω της συνηγόρου που τον εκπροσωπούσε, τη σχετική θέση του, κρίνω ότι δεν θα πρέπει να με απασχολήσει άλλο το θέμα και έτσι θα προχωρήσω στην εξέταση του ενώπιόν μου ζητήματος. Αποτελεί γεγονός ότι, με τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τις δύο πλευρές, δεν έχουν ξεκαθαριστεί με το σαφέστερο τρόπο, οι ακριβείς λόγοι για τους οποίους δεν έχει ακόμα καταχωρηθεί η επικείμενη ποινική δίωξη εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση

1. Ούτε έχουν δοθεί τέτοια στοιχεία, που να επιτρέπουν την οποιανδήποτε ασφαλή εκτίμηση αναφορικά με το πότε αναμένεται να καταχωρηθεί μια τέτοια ποινική δίωξη. Έχει όμως τεθεί ως υπόβαθρο, το οποίο όπως σημειώθηκε και ανωτέρω, δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Αιτητή, ότι ο λόγος που δεν καταχωρήθηκε ακόμα η επικείμενη, εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, ποινική δίωξη, είναι η πολυπλοκότητα που παρουσιάζουν οι αστυνομικές έρευνες και γενικά οι ανακρίσεις της υπό διερεύνηση από τις Γαλλικές αρχές υπόθεσης, συνεπεία, μεταξύ άλλων, και του μεγάλου αριθμού των παραπονουμένων. Δεν παραγνωρίζω την ορθή θέση του κυρίου Λυσάνδρου ότι ο ισχυρισμός περί πολυπλοκότητας και μεγάλου αριθμού παραπονουμένων αποτελεί γεγονός που αναφέρθηκε από τον Αιτητή από τον Αύγουστο του 2012 όταν καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση (σχετική αναφορά υπάρχει στο περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση). Το γεγονός τούτο όμως, δεν διαφοροποιεί, ούτε καθ' οιονδήποτε τρόπο επηρεάζει ή μειώνει την ισχύ της αποδεκτής, από την Καθ' ης η Αίτηση 1, θέσης του Αιτητή, ότι, η πολυπλοκότητα των ανακρίσεων συνεχίζει να αποτελεί σήμερα το λόγο για τον οποίο δεν έχουν ακόμα περατωθεί οι ανακρίσεις με αποτέλεσμα να μην έχει ακόμα καταχωρηθεί η επικείμενη ποινική δίωξη εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση
2. Με βάσει τα πιο πάνω, είμαι της γνώμης ότι, η διακριτική εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 16 του Νόμου, δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ της ακύρωσης του διατάγματος παγώματος που εκδόθηκε στις 2/8/
3. Με δεδομένη δε την εγκατάλειψη όλων των λόγων ένστασης, ως τούτοι αναφέρονται ρητά στο κυρίως σώμα της, το διάταγμα παγώματος που εκδόθηκε στις 2/8/2012, καθίσταται πλέον απόλυτο και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 και αφορά πλέον στα χρήματα ως τούτα βρίσκονται στο πιο πάνω αναφερόμενο τραπεζικό λογαριασμό της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρία LTD Σημειώνω φυσικά παρεμφερώς ότι, οι πρόνοιες του άρθρου 16 του Νόμου μπορούν ανά πάσα στιγμή, να αποτελέσουν τη βάση για προώθηση σχετικού αιτήματος για ακύρωση του υπό εξέταση διατάγματος. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας αίτησης, δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα και συνεπώς τούτα επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Γενικός Εισαννελέας τγκ Δημοκρατίας ν. Μενελάου

(2004)2 ΑΑΔ 223. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο