← Κύπρος

Φώφης Γ. Καλησπέρα κ.α. ν. Ζήνωνα Ηλιάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 3449/2008, 29/5/2015

Φώφης Γ. Καλησπέρα κ.α. ν. Ζήνωνα Ηλιάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 3449/2008, 29/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A215 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: T. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3449/2008 Μεταξύ:

  1. Φώφης Γ. Καλησπέρα
  2. Ιωάννας Κ. Λοϊζου Εναγουσών και
  3. Ζήνωνα Ηλιάδη
  4. Σωκράτη Ηλιάδη
  5. Αγνής Ηλιάδη
  6. Χρίστου Μαυρέλλη
  7. Κυριάκου Χριστοφή
  8. Ακίνητα Σ. Ζ. Ηλιάδης Λτδ Εναγομένων --------------------------- Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος ημερ. 1.3.2011: Μεταξύ:
  9. Φώφης Γ. Καλησπέρα
  10. Ιωάννας Κ. Λοϊζου Εναγουσών και
  11. Ζήνωνα Ηλιάδη
  12. Νίκου Παπακυριακού (ως διαχειριστή της περιουσίας του Σωκράτη Ηλιάδη, αποβιώσαντος)
  13. Αγνής Ηλιάδη
  14. Χρίστου Μαυρέλλη
  15. Κυριάκου Χριστοφή
  16. Ακίνητα Σ. Ζ. Ηλιάδης Λτδ Εναγομένων ---------------------- Αίτηση ημερομηνίας 24 Νοεμβρίου 2014 29 Μαΐου,
  17. Για Αιτητές: κ. Λ. Χαβιαράς για Χαβιαράς & Φιλίππου Για Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Ε. Χατζηχάννα για Ιωαννίδης & Δημητρίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, που χαρακτηρίζεται στο Κλητήριο Ένταλμα ως παράγωγη αγωγή, οι ενάγουσες αξιώνουν διάφορες θεραπείες εναντίον των εναγομένων 1, 2, 3 και 5 προς όφελος της εναγομένης 6 εταιρείας. Είναι η θέση τους ότι οι εναγόμενοι 1, 2, 3 και 5, που είναι διευθυντές της εναγομένης 6, παραβίασαν τα νόμιμα καθήκοντά τους και ενήργησαν με τρόπο δόλιο και παράνομο. Την 9.6.2008 εκδόθηκε το πιο κάτω προσωρινό διάταγμα: «Α. Διαταγήν του Δικαστηρίου με την οποία (α) να αναστέλλεται η ισχύς και εφαρμογή της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγομένης 6 ημερομηνίας 14.5.2008 για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και για έκδοση και παραχώρηση νέων μετοχών στο μετοχικό κεφάλαιο της Εναγομένης 6, είτε μέσω απόφασης της Γενικής Συνέλευσης ή του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγομένης 6 ή άλλως, και (β) να απαγορεύεται η αύξηση του ονομαστικού ή/και του εκδομένου μετοχικού κεφαλαίου της Εναγομένης 6 εταιρείας ή/και η λήψη οποιασδήποτε απόφασης από την Εναγομένη 6, σε επίπεδο γενικής συνέλευσης ή διοικητικού συμβουλίου της Εναγομένης 6 ή άλλως, ή/και η διενέργεια οποιασδήποτε πράξης για τέτοια αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου ή για έκδοση ή παραχώρηση νέων μετοχών της Εναγομένης 6, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως άνω τίτλο αγωγής ή/και μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου.» Την 15.9.2008 τα μέρη κατέληξαν σε ενδιάμεση διευθέτηση την οποία κατέγραψαν και ζήτησαν όπως γίνει κανόνας του Δικαστηρίου. Στα πλαίσια της εν λόγω διευθέτησης συμφώνησαν, μεταξύ άλλων, όπως το πιο πάνω προσωρινό διάταγμα γίνει απόλυτο. Παραθέτω αυτούσιο απόσπασμα από το πρακτικό του Δικαστηρίου: «Δικαστήριο: Οι όροι ενδιάμεσης διευθέτησης κατατίθενται εκ συμφώνου ως Τεκμ. «Χ» και τα όσα περιλαμβάνει αυτό το Τεκμήριο καθίστανται κανόνας Δικαστηρίου. Με βάση τα πιο πάνω το προσωρινό διάταγμα γίνεται απόλυτο. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θα βαρύνουν την εναγόμενη 6, όπως έχει συμφωνηθεί.» Το Τεκμήριο «Χ», το οποίο περιλαμβάνει τους όρους της συμφωνίας, κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Πρόκειται για πολυσέλιδο έγγραφο. Τη 19.10.2009 οι εναγομένοι 1, 3, 5 και 6 καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούσαν την ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 9.6.2008, που έγινε απόλυτο τη 15.9.
  18. Η αίτησή τους εδραζόταν στη Δ.48, θθ 1, 2 και 8

(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη συναφή νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση εκδικάστηκε και την 31.5.2011 το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του και απέρριψε την αίτηση. Σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση, οι λόγοι που προβάλλονταν στη αίτηση «.. δεν δικαιολογούσαν επιτυχία του αιτήματος καθότι κινούνταν εκτός των πλαισίων που θα παρείχαν εξουσία στο Δικαστήριο για επέμβαση και ακύρωση του εκ συμφώνου εκδοθέντος διατάγματος». Με την υπό κρίση Αίτηση οι εναγόμενοι 1 και 6 ζητούν την τροποποίηση του εν λόγω διατάγματος, ως ακολούθως: «Τροποποίηση του Διατάγματος ημερομηνίας 15.09.08 με την οποία να επιτρέπεται η σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της Εναγόμενης 6 με θέμα την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της κατά €600.000 διαιρούμενο σε 350.877 συνήθεις μετοχές του €1,71 η κάθε μία με την δημιουργία 175,439 συνήθων μετοχών ονομαστικής αξίας €1,71 οι οποίες να προσφερθούν στους υφιστάμενους μετόχους κατά τους όρους του καταστατικού της εναγόμενης 6.» Παράλληλα, ζητούν την έκδοση του πιο κάτω προστακτικού διατάγματος: «Προστακτικό διάταγμα με το οποίο να διατάσει τις Ενάγουσες σε συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που ανάλαβαν με την Απόφαση/Διάταγμα ημερομηνίας 15.09.08 και το επισυναπτόμενο εκεί Τεκμήριο «Χ» και να αποστείλουν επιστολή προς την Εθνική Τράπεζα ότι δεν ενίστανται στην πληρωμή των ενοικίων, κατά τις ρυθμίσεις του Τεκμηρίου «Χ», από την Εθνική Τράπεζα στην εναγόμενη 6.» Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, θθ 1, 2
(1)και
(2), 48
(4), στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32
(2)και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του εναγομένου
  1. Είναι η θέση του ότι οι δύο ενάγουσες, κατά ή περί την 7.10.2009, ζήτησαν από την Εθνική Τράπεζα να σταματήσει να πληρώνει το ενοίκιο στην εταιρεία και αντ΄ αυτού να το καταθέτει σε ειδικό λογαριασμό. Η Εθνική Τράπεζα συμμορφώθηκε με τις πιο πάνω εντολές και κατέθετε τα ενοίκια στην πιο πάνω λογαριασμό. Την 30.4.2011 η Εθνική Τράπεζα τερμάτισε την ενοικίαση. Αρχές του 2013 τερμάτισε την ενοικίαση και η δεύτερη ενοικιάστρια που κατείχε το υπόλοιπο κτίριο. Έκτοτε το κτίριο παρέμεινε χωρίς ενοικιαστές. Η εταιρεία οφείλει σήμερα στο δημόσιο το ποσό των €96.000 και δικηγορικά έξοδα €50.
  2. Οι οφειλές αυτές θα μπορούσαν να εξοφληθούν με τα χρήματα που βρίσκονται στον πιο πάνω ειδικό λογαριασμό. Στις παραγράφους 10 και 11 της ενόρκου δηλώσεώς του αναφέρει χαρακτηριστικά τα πιο κάτω:
  3. Η μόνη πηγή χρημάτων από την οποία θα μπορούσαν να πληρωθούν οι ως άνω οφειλές θα ήταν τα ενοίκια που κατακρατεί με αίτημα των εναγουσών η Εθνική Τράπεζα. Είναι λυπηρό το ότι υπάρχουν περί των €300,000 με €350,000 στο Κοινό Λογρριασμό που ανήκουν στην Εταιρεία και συνεπώς στους ιδιοκτήτες και η Εταιρεία να μην μπορεί να αντεπεξέλθει οικονομικά με αποτέλεσμα οι Διευθυντές της να κατηγορούνται ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου για μη καταβολή φόρων. Αντίγραφο της εν λόγω ποινικής δίωξης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΖΕ
  4. Πλέον ούτε και αυτά τα χρήματα δεν είναι άμεσα διαθέσιμα δεδομένου ότι η Εθνική Τράπεζα, συνεπεία των πρακτικών των εναγουσών, έχει ήδη εγείρει την αγωγή αρ. 1238/2011 ΕΔ Λευκωσίας και βεβαίως δεν προτίθεται να απελευθερώσει τα εν λόγω χρήματα προτού κριθεί η εν λόγω αγωγή. Αντίγραφο της εν λόγω αγωγής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΖΕ
  6. Αυτή η κατάσταση στερεί την εταιρεία από τα αναγκαία χρήματα ακόμα και για πληρωμή των ελεγκτών της, πράγμα που την οδηγεί σε παράβαση του Διατάγματος αφού δεν μπορεί να ετοιμάσει εξελεγμένους λογαριασμούς ως αυτό προνοεί. Σχετικό το Πρακτικό από τη Συνεδρία του Διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας ημερομηνίας 10.09.
  7. Τεκμήριο ΖΕ
  8. Οι ενάγουσες καταχώρησαν ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Είναι η θέση τους ότι το επίδικο διάταγμα είναι δεσμευτικό για τους διαδίκους και δεν θα μπορούσε να τροποποιηθεί παρά μόνο με αγωγή. Η Αίτηση καταχωρήθηκε πολύ καθυστερημένα και είναι καταχρηστική, καθότι εκείνο που στην ουσία ζητούν οι Αιτητές-εναγόμενοι είναι την «.. ακύρωση του εκ συμφώνου διατάγματος και η Αίτηση αποτελεί μονομερή, άδικη και συγκεκαλυμμένη αθέτηση της συμφωνίας βάσει της οποίας εξεδόθη το εκ συμφώνου διάταγμα». Οι ίδιες ουδέποτε παραβίασαν το επίδικο διάταγμα, αλλά, αντίθετα, πάντοτε επιζητούσαν την εφαρμογή του. Η υπό κρίση Αίτηση, σύμφωνα πάντα με τις Καθ΄ ων η Αίτηση, δεν μπορεί να προχωρήσει καθότι εκκρεμεί διορισμός διαχειριστή της περιουσίας των αποθανόντων διαδίκων Σωκράτη Ηλιάδη και Αγνής Ηλιάδη. Οι Αιτητές καταχρηστικώς επιχειρούν να επαναφέρουν θέματα τα οποία έχουν ήδη κριθεί και αποφασιστεί «.. τόσο δυνάμει του εκ συμφώνου διατάγματος όσο και δυνάμει της ενδιάμεσης απόφασης .. ημερ. 19.10.09 για ακύρωση του εκ Συμφώνου Διατάγματος». Σε σχέση με το προστακτικό διάταγμα είναι η θέση των εναγουσών-Καθ΄ ων η Αίτηση ότι δεν συντρέχουν οι εκ του νόμου προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος αυτού. Ισχυρίζονται ότι η εναγομένη 6 έχει πολύ σημαντικά περιουσιακά στοιχεία αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ και κανένας λόγος δεν συντρέχει για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της. Κατηγορούν τον εναγόμενο 1, Αιτητή την παρούσα διαδικασία, ότι είναι «. υπαίτιος έκδηλα δολίων ενεργειών και άλλων παρανομιών» σε βάρος της εναγομένης 6 και των ιδίων και ότι «.. επιζητεί έκνομα και με πλήρη αυθαιρεσία να λυμαίνεται τόσο τα εισοδήματα του οικοδομικού συγκροτήματος στη Λεωφ. Μακαρίου Γ' . όσο και τα εισοδήματα και περιουσιακά στοιχεία της Εναγομένης 6». Σε σχέση με την πρώτη θεραπεία, παράγραφος 1, επισημαίνω ότι εκείνο που στην ουσία ζητούν οι Αιτητές είναι τον παραμερισμό του διατάγματος που έγινε απόλυτο και την αντικατάστασή του με νέο διάταγμα, το περιεχόμενο του οποίου είναι εκ διαμέτρου αντίθετο με το διάταγμα που εκδόθηκε. Υπενθυμίζω ότι το διάταγμα ημερομηνίας 9.6.2008, που έγινε αργότερα απόλυτο, προέβλεπε ότι αναστέλλετο η ισχύς και εφαρμογή της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης 6 για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, ενώ με την υπό κρίση Αίτηση ζητά όπως επιτραπεί η σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της εναγομένης 6 με θέμα την αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου. Τόσο η νομική βάση της Αίτησης, όσο και τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται, είναι διαφορετικά από τη νομική βάση και τη βάση γεγονότων που εδραζόταν η αίτηση ημερομηνίας 19.10.2009 και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα δεδικασμένου. Απόφαση ή διάταγμα που εκδόθηκε εκ συμφώνου μπορεί να παραμεριστεί με τη σύμφωνο γνώμη των δύο μερών. Σε περίπτωση που τα μέρη δεν συμφωνούν, τότε θα πρέπει να κινηθεί νέα αγωγή, εκτός αν πρόκειται για ενδιάμεσο διάταγμα. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England[1], κάτω από τον τίτλο «Setting aside a consent judgment": «. Unless all the parties agree, a consent order, when entered, can only be set aside by a fresh action, and an application cannot be made to the court of first instance in the original action to set aside the judgment or order except, apparently in the case of an interlocutory order ." Στην υπό κρίση περίπτωση, όπως φαίνεται από το πρακτικό του Δικαστηρίου, ο Κανόνας Δικαστηρίου επρόκειτο για «ενδιάμεση διευθέτηση», εξάλλου αυτό είχαν δηλώσει οι δικηγόροι των μερών και αυτό τον τίτλο φέρει το σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου. Εφόσον πρόκειτο για ενδιάμεση διευθέτηση, ο παραμερισμός της θα μπορούσε να εγερθεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και δεν απαιτείται η καταχώρηση νέας αγωγής. Σχετική επί του θέματος είναι η Αγγλική απόφαση Chanel Ltd v. F.W. Woolworth & Co Ltd and Others[2]. Σε εκείνη την υπόθεση το Δικαστήριο ασχολήθηκε με παρόμοιο θέμα ως η υπό κρίση Αίτηση, παραμερισμό μιας ενδιάμεσης διευθέτησης. Συγκεκριμένα οι εναγόμενοι ανέλαβαν ότι δεν θα παραβίαζαν το εμπορικό σήμα ή δεν θα παρουσίαζαν τα δικά τους αρώματα ως αυθεντικά αρώματα "Chanel", μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Εν τω μεταξύ, και πριν την εκδίκαση της αγωγής, προέκυψαν στοιχεία που δείκνυαν ότι τα αρώματα των εναγομένων ήταν αυθεντικά αρώματα "Chanel". Οι εναγόμενοι ζήτησαν τότε από το Δικαστήριο τον παραμερισμό της δέσμευσης που ανέλαβαν. Το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημά τους. Έκρινε ότι η δέσμευσή τους είχε συμβατικό χαρακτήρα και δεν θα μπορούσε να παραμεριστεί εκτός εάν οι εναγόμενοι προσκόμιζαν ικανοποιητικά στοιχεία που θα δικαιολογούσαν τον παραμερισμό της συμφωνίας. Το θέμα κατέληξε στο Εφετείο, το οποίο αναγνώρισε ότι υπήρχαν περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο θα μπορούσε να παραμερίσει ή να τροποποιήσει ένα ενδιάμεσο διάταγμα, νοουμένου όμως ότι συνέτρεχαν πολύ σοβαροί λόγοι. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα[3]: «. I shall assume in the plaintiffs' favour as I think is probably the case, that the consent order has contractual force as between the parties. Nevertheless, it was a term of that contract that the undertaking should only bind the defendants until judgment or further order in the meantime. In my judgment an order or an undertaking to the court expressed to be until further order by implication gives a right to the party bound by the order or undertaking to apply to the court to have the order or undertaking discharged or modified if good grounds for doing so are shown. Such an application is not an application to set aside or modify any contract implicit in the order or undertaking. It is an application in accordance with such contract, being an exercise of a right reserved by the contract to the party bound by the terms of the order or undertaking. ................................ Even in interlocutory matters a party cannot fight over again a battle which has already been fought unless there has been some significant change of circumstances, or the party has become aware of facts which he could not reasonably have known, or found out, in time for the first encounter. The fact that he capitulated at the first encounter cannot improve a party's position". Σχετική είναι και η Αγγλική απόφαση Purcell v. F C Trigell Ltd (trading as Southern Window and General Cleaning Co) and another[4], όπου τονίστηκε ότι μια ενδιάμεση διευθέτηση είναι δυνατό να παραμεριστεί μόνο αν συντρέχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι θα δικαιολογούσαν τον παραμερισμό μιας συμφωνίας, ως επίσης και η πιο πρόσφατη απόφαση Lloyd's Investment (Scandinavia) Ltd v. Ager-Hanseen[5]. Στην υπό κρίση Αίτηση δεν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τον παραμερισμό και ή τροποποίηση της ενδιάμεσης διευθέτησης. Επισημαίνω ότι, παρά το γεγονός ότι οι ενάγουσες, Καθ΄ ων η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία, αμφισβήτησαν όλα τα στοιχεία επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση των δύο Αιτητών, και προέβαλαν τη δική τους εκδοχή σε σχέση με τα γεγονότα η οποία είναι εντελώς διαφορετική από την εκδοχή των Αιτητών, οι τελευταίοι δεν ζήτησαν να προσκομίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση και ή να αντεξετάσουν την ομνύουσα. Οι Αιτητές ζητούν επίσης την έκδοση προστακτικού διατάγματος. Το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει προστακτικό διάταγμα με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60. Τέτοιας φύσης διατάγματα εκδίδονται από το Δικαστήριο με μεγάλη φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις[6]. Σχετικές επί του θέματος είναι οι αυθεντίες που μας παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ΄ ων η Αίτηση, Shepherd Homes Ltd v. Sandham[7] και Vetabet Holdings Ltd v. Kythreotis and Others[8]. Στην παρούσα περίπτωση δεν γίνεται καν επίκληση του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, που αποτελεί τη δικαιοδοτική βάση για την έκδοση προστακτικού διατάγματος. Πέραν τούτου όμως, δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οι εξαιρετικές περιστάσεις που θα δικαιολογούσαν την έκδοση του διατάγματος. Υπενθυμίζω ότι όλα τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση έχουν αμφισβητηθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. [1] Τρίτη Έκδοση, Τόμος 22, παράγρ. 1673 [2] [1981] 1 All E.R. 745 [3] (Buckley Ltd) σελ. 751. [4] [1970] 3 All E.R. 671, 676 [5] [2003] EWCH 1740, par. 7 [6] Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, παρ. 848 [7] [1971] ch 340, 349 [8] [2010] 1B ΑΑΔ 1271 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.