Αγγελική Αριστοδήμου Σπυριδάκη ν. ECE VALUABLE JEWELS LTD, Αρ. Αγωγής : 3560/13, 26/5/2015

(2001)1 Α.Α.Δ. 157). Τα πιο πάνω θέτουν το νομικό υπόβαθρο της κρινόμενης αίτησης για λεπτομέρειες εκ μέρους των εναγομένων που υπέβαλαν οι ενάγοντες. Οι εναγόμενοι έφεραν ένσταση και η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση με γραπτές αγορεύσεις εκ μέρους των δυο πλευρών. Και οι δυο πλευρές αναφέρονται σε νομολογία που διέπει το θέμα και η μεν πλευρά του κ. Κωνσταντινίδη εισηγείται ότι οι επιζητούμενες λεπτομέρειες είναι αναγκαίες για να γνωρίζει τι θα αντιμετωπίσει κατά την ακρόαση, σε αντίθεση με τον κ. Λιβέρα που είναι η θέση του ότι πρόκειται για αλίευση μαρτυρίας και ως εκ τούτου το αίτημα θα πρέπει να απορριφθεί. Η αξίωση της ενάγουσας εναντίον των εναγομένων στηρίζεται επί ενοικιαστηρίου εγγράφου με ενοικιαστή την εναγόμενη 1 και εγγυητή την εναγόμενη 2. Σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως η εναγομένη 1 αυθαιρέτως και κατά παράβαση της συμφωνίας τερμάτισε το ενοικιαστήριο έγγραφο και παρέδωσε τα κλειδιά, τερματισμό τον οποίο η ενάγουσα δεν απεδέχθη. Ως αποτέλεσμα αξιώνει δήλωση του δικαστηρίου ότι η εναγομένη 1 δεν είχε δικαίωμα να τερματίσει το ενοικιαστήριο έγγραφο και απόφαση για το ποσό των €57.724,80 ως αποζημιώσεις για διάρρηξη της συμφωνίας. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους, παράγραφος 4 αρνούνται ότι η ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του καταστήματος και ότι το ενοικίασε μέσω του αντιπροσώπου της. Στην παράγραφο 4 (γ) αναφέρουν ότι «παραδέχονται μόνο τον ισχυρισμό ότι οι εναγόμενοι ενοικίασαν ένα κατάστημα» και στην συνέχεια στις παραγράφους 4(δ) και (ε) η εναγομένη 2 αρνείται ότι υπέγραψε ως εγγυήτρια για την πιστή τήρηση των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Στην συνέχεια στην παράγραφο 6 μεταξύ άλλων ισχυρισμών αναφέρουν ότι «οι εναγόμενοι είχαν προβεί στις ακόλουθες εργασίες». Ακολουθούν υπό στοιχείο (α) - (ο) οι αναφερόμενες εργασίες ανερχόμενες στο συνολικό ποσό των €110.500 που αποτελεί και την ανταπαίτηση των εναγομένων. Μετά την συμπλήρωση των δικογράφων, ο δικηγόρος της ενάγουσας δι' επιστολής του ζήτησε λεπτομέρειες επί των πιο πάνω παραγράφων της υπερασπίσεως και η πλευρά των εναγομένων δεν ανταποκρίθηκε. Παρενθετικά να αναφερθεί ότι στον φάκελο του δικαστηρίου δεν υπάρχει η επιστολή, πλην όμως δεν αμφισβητείται εκ μέρους των εναγομένων το γεγονός αυτό. Ακολούθησε ως αποτέλεσμα η κρινόμενη αίτηση για παροχή λεπτομερειών ως ακολούθως: α. Από ποιον ενοικίασαν το κατάστημα σύμφωνα με την παράγραφο 4(γ) της υπεράσπισης. β. Να δώσουν λεπτομέρειες για τα τιμολόγια και τις αποδείξεις πληρωμής που αφορούν τα ισχυριζόμενα στην παράγραφο 6 (α) - (ο) έξοδα. Στην υπόθεση Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Ματσούκα κ.ά Πολ. Έφεση 91/2010, ημερ.3.7.14 αναφορικά με την δικογράφηση επεξηγούνται τα πιο κάτω: « .. Στην Bruce v. Odhams Press Ltd

(1936)1 K.B. 712, όπως υιοθετήθηκε στην Γεωργική Εταιρεία ΠΛΑΤΩΝΙΑ ΛΤ∆ ν. Mohammad Al Sharif, Πολιτική Έφεση Αρ. 358/08, ηµερ. 17.1.2012, ως «ουσιώδες», ορίστηκε εκείνο το αναγκαίο γεγονός που σκοπεί στη διαμόρφωση της αιτίας της αγωγής κατά ολοκληρωμένο τρόπο. Οποιοδήποτε άλλο γεγονός, που δεν είναι απαραίτητο προς απόδειξη της αξίωσης όπως διαγράφεται µε την έκθεση απαίτησης ή της υπεράσπισης αντιστοίχως, δεν απαιτείται να καταγραφεί και µπορεί να παραλειφθεί η δικογράφηση του, εκτός αν καθίσταται φανερό ότι είναι αναγκαίο να δοθεί µαρτυρία προς απόδειξη του (Odgers´ Principles of Pleading and Practice, 21η έκδ. σελ. 87)». Στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Libanais

(1991)1 Α.Α.Δ. 649 εξηγήθηκε ότι ο γενικός κανόνας, όπως προκύπτει από τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη Νομολογία, είναι ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για την φύση και την έκταση της υπόθεσης την οποία έχει να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει τη δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων και τετελεσμένων γεγονότων. Έτσι όταν ο θεμελιώδης αυτός κανόνας παραβιάζεται, η άλλη πλευρά δικαιούται πάντοτε να απευθύνεται στο Δικαστήριο και να επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να τον εφοδιάσει με τις απαιτούμενες, κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες. Το δικαστήριο έχει μελετήσει τις παραγράφους της υπεράσπισης επί των οποίων επιζητούνται οι λεπτομέρειες, καθώς όσα δια της αιτήσεως επιζητούν οι ενάγοντες να τους παρασχεθούν ως λεπτομέρειες. Για ότι αφορά το υπό στοιχείο (α) των επιζητούμενων λεπτομερειών, η παράγραφος 4(γ) της υπερασπίσεως αποτελεί απάντηση εις την παράγραφο 1 της εκθέσεως απαιτήσεως, όπως ευθέως καταγράφεται και στο προοίμιο της σχετικής παραγράφου. Περιληπτικά στην παράγραφο 1 της εκθέσεως απαιτήσεως αναφέρεται ότι η εναγόμενη 1 ενοικίασε το επίδικο κατάστημα και η εναγομένη 2 εγγυήθηκε την πιστή τήρηση των όρων του εγγράφου. Κατά συνέπεια η λεπτομέρεια που επιζητείται ως προς το από ποιόν ενοικίασαν το κατάστημα απαντάται από μόνο του και δεν χρήζει περαιτέρω λεπτομερειών. Αναφορικά με το υπό στοιχείο (β) των επιζητούμενων λεπτομερειών το δικαστήριο συμφωνεί με τον κ. Λιβέρα ότι πρόκειται σαφώς περί μαρτυρίας και ως τέτοιας δεν μπορούν να δοθούν λεπτομέρειες. Ως εξηγείται στο Annual Practice 1958 σελ.461 : « If the only object of the summons be to obtain the names of witnesses or some other clue to the evidence of the other party, it will be dismissed. But where the information asked for is clearly necessary tο enable applicant properly to prepare for trial, on in other respects the application is a proper one, the information must be given, even though it discloses some portion of the evidence on which the other party proposes to rely at the trial». Σχετική είναι και η υπόθεση Θεμιστοκλέους ανωτέρω. Ως προς την θέση του κ. Κωνσταντινίδη ότι στην ρηθείσα παράγραφο αναφέρεται ότι «πλήρεις λεπτομέρειες είναι στην διάθεση της ενάγουσας και των δικηγόρων της» και συνεπώς θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, παραγνωρίζει την ουσία του αιτούμενου διατάγματος. Η παροχή λεπτομερειών των τιμολογίων και αποδείξεων είναι δυνατή δικονομικώς δια της ενεργοποιήσεως της ανάλογης Διαταγής, ήδη η ενάγουσα έχει πετύχει την έκδοση διατάγματος αποκάλυψης εγγράφων και έχει το δικαίωμα να προωθήσει δυνάμει της Δ.28 επιθεώρηση των σχετικών εγγράφων. Τέλος και ως προς την εισήγηση του κ. Κωνσταντινίδη ότι η αναφορά στο σώμα της αίτησης ότι τα γεγονότα της ένστασης αναφέρονται στην συνημμένη ένορκη δήλωση της Δέσπως Ιωάννου και αντ΄ αυτής ορκίζεται ο Γεώργιος Λιβέρας, κρίνεται πως πρόκειται περί παρατυπίας που δεν επιφέρει ακυρότητα στην ένσταση. Ούτε και έχει υποδειχθεί ποια είναι η πασιφανής εκείνη αδικία που επέφερε στην πλευρά της αιτήτριας η πιο πάνω εσφαλμένη αναφορά, αφού στο τέλος της ημέρας πρόκειται περί εσφαλμένης μεν αναγραφής του προσώπου που ορκίζεται, θεραπεύσιμης δε δυνάμει της Δ.64 με την έκδοση ανάλογης διαταγής θεραπείας της παρατυπίας (Φαλέκκου ν. Χριστοφίδη, Πολ. Έφεση 63/10 ημερ.17.12.13). Άλλωστε ως και ο ίδιος ο κ. Κωνσταντινίδης ορθά ανέφερε, η Δ.48, Θ.1 δεν απαιτεί ένορκη δήλωση εκεί όπου τα γεγονότα εμφαίνονται εκ του φακέλου της υποθέσεως. Και οι λόγοι ένστασης υπ' αριθμό 1, 2, 4 και 5 αρκούντως εμφαίνονται εκ της δικογραφίας της υποθέσεως και η συνοδεύουσα την ένσταση ένορκη δήλωση, ακόμα και να μην λαμβανόταν υπόψη, δεν προσθέτει οτιδήποτε περισσότερο από τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης (Yugos Finance B.V κ.ά ν. Halebay Holdings Ltd, Πολ. Έφεση 180/09 ημερ.8.3.13). Για τους πιο πάνω λόγους είναι η κρίση και η κατάληξη του δικαστηρίου ότι οι επιζητούμενες λεπτομέρειες, δεν κρίνεται αναγκαίο να δοθούν. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων - καθ ων η αίτηση και σε βάρος της ενάγουσας - αιτήτριας. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα καταβληθούν στο τέλος της δίκης. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο