← Κύπρος

Michael Ernest Arnold κ.α. ν. Alpha Bank Cyprus Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 5042/2012, 22/5/2015

Michael Ernest Arnold κ.α. ν. Alpha Bank Cyprus Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 5042/2012, 22/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A204 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5042/2012 Μεταξύ:

  1. Michael Ernest Arnold
  2. Ben Michael Arnold Ενάγοντες και
  3. Alpha Bank Cyprus Ltd
  4. Παύλος Ευθυμίου Εναγομένων ___________________ Αίτηση Διαγραφής ημερ. 5.3.2014 22 Μαΐου,
  5. Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 2 - Αιτητή: κ. Πέτρος Λάμνησος. Για Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κ. Χρίστος Τριανταφυλλίδης και κ. Στυλιανός Χριστοφόρου (κατά την ακρόαση καμία εμφάνιση). Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση, o εναγόμενος 2 (εφεξής ο αιτητής) ζητά.- «
  6. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διαγράφεται ο εναγόμενος αρ.2 από την πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή, λόγω ανυπαρξίας και/ή μη αποκάλυψης αγώγιμου δικαιώματος εναντίον του, και/ή λόγω μη διασύνδεσης των ζητημάτων, που εγείρονται μέσα στο σώμα της Ε/Α με τις θεραπείες που φαίνονται στην παράγραφο 16 της Ε/Α και/ή λόγω μη συμμόρφωσης των εναγόντων με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26/6/
  7. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή και/ή παραμερισμός της αγωγής εναντίον του εναγομένου αρ.2, ως ενοχλητικής και/ή επιπόλαιας και/ή καταχρηστικής και/ή καταπιεστικής και/ή κακόπιστης και/ή αχρείαστης.
  8. Διαζευκτικά προς τις πιο πάνω θεραπείες, διάταγμα με το οποίο να διαγράφονται οι πιο κάτω παράγραφοι της Ε/Α- -(α) Υποπαράγραφος Ε της παραγράφου 16 του αιτητικού της Ε/Α, -(β) Υποπαράγραφος Α που ακολουθεί την υποπαράγραφο Ζ της παραγράφου 16 του αιτητικού -(γ) Παράγραφος 13 της Ε/Α». Στο σώμα της Αίτησης, παρατίθεται ο λόγος που οδήγησε τον αιτητή στην καταχώριση της, με αναφορά στα εξής τέσσερα σημεία: «
  9. Η Αγωγή των εναγόντων εναντίον του εναγομένου αρ.2 στηρίζεται σε 2 διαζευκτικές βάσεις- Α. Παράβαση Θέσμιου καθήκοντος, (αμέλεια) σύμφωνα με τον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφάλαιο 147 άρθρο 51, Β. Παράβαση συμβατικού καθήκοντος στην βάση του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφάλαιο 149 Άρθρο 75,
  10. Και στις δύο βάσεις αγωγής εναντίον του εναγομένου αρ.2, προϋπόθεση επιτυχίας της απαίτησης των εναγόντων, είναι η δικογράφηση και απόδειξη ειδικής ζημιάς,
  11. Οι ενάγοντες απέτυχαν να δικογραφήσουν οιανδήποτε ζημιά τόσο στο αρχικό γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο τους, όσο και εις την Ε/Α τους που καταχωρήθηκε αργότερα,
  12. Ο εναγόμενος αρ.2, στις 26/6/2013, εξασφάλισε στις 26/6/2013, διάταγμα του Δικαστηρίου στην βάση του οποίου οι ενάγοντες, θα έπρεπε να αποκαλύψουν λεπτομέρειες της ζημιάς και των αποζημιώσεων που έχουν υποστεί από τις ισχυριζόμενες θέσεις και/ή συμβατικές παραβάσεις του, μέχρι τις 13/9/2013, αλλά οι ενάγοντες ουδέν έπραξαν». Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του αιτητή, στην οποία, ουσιαστικά, επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους υποβολής της. Οι ενάγοντες (εφεξής οι καθ΄ ων η αίτηση) αντέδρασαν, καταχωρώντας Ένσταση στις 20.5.2014, προβάλλοντας τους εξής ειδικούς λόγους ένστασης: «(α) Η Αίτηση στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος. (β) Τα γεγονότα που περιβάλλουν την αίτηση είναι θέματα που πρέπει να προβληθούν ως Υπεράσπιση. (γ) Η Αίτηση κατεχωρήθη με υπέρμετρη καθυστέρηση. (δ) Η Αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική. (ε) Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες. (στ) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία. (ζ) Δεν δικαιολογείται και ούτε στοιχειοθετείται η διαγραφή και/ή ο παραμερισμός της αγωγής. (η) Δεν δικαιολογείται η διαγραφή παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης». Η Ένσταση πλαισιώνεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Ευριπίδη Μάνουλου, στην οποία προβάλλεται η άρνηση των καθ΄ ων η αίτηση στις θέσεις και ισχυρισμούς του αιτητή. Κατά την ακροαματική διαδικασία εμφανίστηκε μόνο ο δικηγόρος του αιτητή, ο οποίος υιοθέτησε και κατέθεσε γραπτή αγόρευση. Καμία εμφάνιση δεν υπήρξε από πλευράς δικηγόρων των καθ΄ ων η αίτηση. Έτσι απεμπόλησαν το δικαίωμα να επιχειρηματολογήσουν προς υποστήριξη των θέσεων τους, υποδηλώνοντας συνάμα με την απουσία τους, πρόθεση εγκατάλειψης/μη προώθησης των θέσεων τους που αφορούν στο επίδικο θέμα (βλ.Westside Enterprises Ltd v. A.Soulis Enterprises Ltd

(2004)1 A.Α.Δ. 233). Τούτο όμως δεν εξουδετερώνει συλλήβδην την Ένσταση, η οποία στον βαθμό που παραθέτει νομικούς ισχυρισμούς, παραμένει υπαρκτή και λαμβάνεται υπόψη. Έτσι και αλλιώς και Ένσταση να μην υπήρχε, το Δικαστήριο υπέχει θεμελιακή υποχρέωση να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για επιτυχή έκβαση της Αίτησης. Ο λόγος στον οποίο εδράζεται η Αίτηση, ως εξειδικεύεται στα τέσσερα σημεία που παρατίθενται στο σώμα της, είναι κατά την κρίση μου αβάσιμος και εξηγώ.- Πρώτον, το γεγονός ότι η αγωγή στηρίζεται σε διαζευκτικές νομικές βάσεις (στοιχείο που συνάγεται από τα γεγονότα) δεν αποτελεί διάβημα μεμπτό ή ενστάσιμο, αφού οι διαζευκτικές αυτές βάσεις, ανακύπτουν από το ίδιο πλέγμα γεγονότων. Μάλιστα η δεκτότητα αυτών των διαζευκτικών νομικών βάσεων, στον τομέα της επαγγελματικής (δικηγορικής) αμέλειας, αναγνωρίζεται και στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα στην υπόθεση Beaumont κ.α v Παπακλεοβούλου
(2010)1 Α.Α.Δ. 525, 541 και επόμενες αναφέρονται τα ακόλουθα: «Στο κοινοδίκαιο, όπου επαγγελματίας προσφέρει τις υπηρεσίες του έναντι αμοιβής, ταυτόχρονα αναλαμβάνει συμβατικό καθήκον επιμέλειας. Η ύπαρξη αυτού του καθήκοντος, το οποίο απορρέει από τη μεταξύ του επαγγελματία και του πελάτη του συμβατικής σχέσης, δεν αποκλείει την ταυτόχρονη και ανεξάρτητη ύπαρξη καθήκοντος επιμέλειας και της δυνατότητας καταλογισμού παράλληλης ευθύνης, δυνάμει του αστικού αδικήματος της αμέλειας. Η υποχρέωση επιμέλειας επαγγελματιών, καλύπτεται από το Άρθρο 51
(2)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 το οποίο προβλέπει ότι:- «51
(1)..........
(2)Υποχρέωση, να μην επιδεικνύεται αμέλεια υφίσταται στις πιο κάτω περιπτώσεις, δηλαδή- ........... (ε) Πρόσωπο που ασκεί με αμοιβή ή άλλως πως επάγγελμα, επιτήδευμα ή ασχολία ή παρέχει υπηρεσίες σε άλλο πρόσωπο υπέχει τέτοια υποχρέωση έναντι κάθε προσώπου, επί του οποίου ή επί της ιδιοκτησίας του οποίου ασκεί το επάγγελμα, επιτήδευμα ή ασχολία ή προς τον οποίο παρέχει την υπηρεσία». Οι δικηγόροι, δεν έχουν οποιαδήποτε ασυλία, αλλά συμπεριλαμβάνονται στην πιο πάνω γενική κατηγορία επαγγελματικών. Το επίπεδο αμέλειας τους καθορίζεται από το Άρθρο 51
(1):- «51
(1)Αμέλεια συνίσταται- (α) ......,.....ή (β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος ή ασχολίας όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, επιτηδεύματος ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, Και στην πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής». Εκείνο το οποίο δεν επιτρέπεται - που εδώ δεν έχει καμία σχέση - είναι η απόδοση θεραπείας στη βάση εναλλακτικής αιτίας αγωγής, η οποία στηρίζεται σε αντίθετα ή συγκρουόμενα γεγονότα απ' αυτά που προβλήθηκαν για τεκμηρίωση της αρχικής βάσης αγωγής (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Χίνη
(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 818). Δεύτερον, η θέση ότι, προϋπόθεση για επιτυχία της απαίτησης των καθ΄ ων η αίτηση είναι η δικογράφηση και απόδειξη ειδικής ζημιάς δεν με βρίσκει σύμφωνο. Για στοιχειοθέτηση του αστικού αδικήματος της αμέλειας απαιτείται προβλεπτή απώλεια (foreseeable loss), όχι όμως η απόδειξη ειδικής ζημιάς. Παράλληλα θα πρέπει να καταδειχθεί αιτιώδης συνάφεια (causal connection) μεταξύ της αμελούς πράξης και του ζημιογόνου γεγονότος (βλ. Ράλλης Μακρίδης και Υιοί Λτδ ν Λουκά,
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ 447). Αυτό απαιτείται μόνο. Είναι δυνατό να στοιχειοθετηθεί αμέλεια και να επιδικαστούν ποικιλόμορφες, γενικές μόνο αποζημιώσεις. Εκείνο το οποίο δεν επιτρέπεται, είναι να προσκομίζεται κατά την ακρόαση μαρτυρία για ειδική ζημιά, η οποία δεν αξιώνεται ρητά είτε στο δικόγραφο είτε στις δοθείσες λεπτομέρειες (βλ. The Annual Practice
(1958)σελ. 458 υπό τον τίτλο Special Damage). Είναι πρόωρο σ' αυτό το στάδιο, να κριθεί τούτο το γεγονός. Η μη δικογράφηση όμως ειδικής ζημιάς, ουδόλως εξουδετερώνει την πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Τα ίδια εν πολλοίς ισχύουν και για το τρίτο σημείο του προβαλλόμενου λόγου του αιτητή. Μολονότι η Έκθεση Απαίτησης των καθ΄ ων η αίτηση, δεν διακρίνεται από ιδιαίτερη ευκρίνεια, αναφύει, σε συνάρτηση και με τις λακωνικές λεπτομέρειες που δόθηκαν στις 12.3.2013 και 29.7.2013, η ζημιά που φέρονται να έχουν υποστεί οι καθ΄ ων η αίτηση ένεκα της κατ΄ ισχυρισμό επαγγελματικής αμέλειας του αιτητή. Πρόκειται για τα χρήματα που κατέβαλαν και θα καταβάλουν οι καθ΄ ων η αίτηση προς την εναγόμενη 1 τράπεζα, στα πλαίσια της συμφωνίας δανείου που συνομολογήθηκε με τη χρήση του επίμαχου πληρεξουσίου εγγράφου. Σε σχέση με το τέταρτο σκέλος του προβαλλόμενου λόγου του αιτητή, που αφορά υποτιθέμενη μη συμμόρφωση με το διάταγμα ημερ. 26.6.2013 για την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών, παρατηρώ, ότι, τούτο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Με βάση το εν λόγω διάταγμα, οι αιτητές όφειλαν μέχρι τις 13.9.2013 να παράσχουν τις ζητηθείσες λεπτομέρειες. Οι εν λόγω λεπτομέρειες δόθηκαν με επιστολή ημερ. 29.7.
  1. Νέα (σχεδόν όμοια) επιστολή παροχής λεπτομερειών, δόθηκε και με την επιστολή ημερ. 22.10.
  2. Συνεπώς, αν και οι δικηγόροι των καθ' ων η αίτηση θα μπορούσαν να ήταν πιο διαφωτιστικοί ως προς τις ζητηθείσες λεπτομέρειες, φρονώ πως η λακωνικότητα τους, έχοντας κατά νου και τα όσα επισήμανα πιο πάνω, δεν δικαιολογεί είτε διαγραφή της αγωγής εναντίον του αιτητή είτε των οποιωνδήποτε επιμέρους ισχυρισμών τους. Εξάλλου, όπως ορθά επισημαίνει ο συνήγορος του αιτητή στην αγόρευση του με παραπομπή σε σχετική Νομολογία, είναι με βραδύτητα και φειδώ και μόνο σε ξεκάθαρες περιπτώσεις που ένα Δικαστήριο θα απορρίψει αγωγή για ένα τέτοιο λόγο. Στη βάση όλων των πιο πάνω η Αίτηση κρίνεται όλως διόλου ανεδαφική και ως τέτοια απορρίπτεται. Σε ότι αφορά τα έξοδα, λαμβάνοντας υπόψη μου, αφενός ότι η Αίτηση απέτυχε και αφετέρου ότι οι δικηγόροι των καθ΄ ων η αίτηση δεν εμφανίστηκαν και δεν έλαβαν μέρος στην ακροαματική διαδικασία, κρίνω, υπό τις περιστάσεις, ότι, το δικαιότερο είναι να μην εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............. Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.