SEZARIA LIMITED ν. ISMAILOV TELMAN κ.α., Αίτηση Αρ. 1024/14, 29/5/2015

(1)Τη Συμφωνία Δανείου, ημερομηνίας 16.9.2010 («η 1η Συμφωνία Δανείου»).

(2)Την πρόσθετη συμφωνία/παράρτημα ημερ. 16.2.2010, η οποία τροποποιούσε την 1η Συμφωνία Δανείου.

(3)Την Συμφωνία Δανείου, ημερομηνίας 4.2.2011 («η 2η Συμφωνία Δανείου»).

(4)Την Συμφωνία τροποποίησης, ημερομηνίας 5.4.2013, της 1ης Συμφωνίας Δανείου.

(5)Την Συμφωνία τροποποίησης, ημερομηνίας 5.4.2013, της 2ης Συμφωνίας Δανείου. Δυνάμει των Συμφωνιών Τροποποίησης ημερομηνίας 5.4.2013, χρόνος αποπληρωμής των δανείων ορίσθηκε η 1.9.

1. Εφαρμοστέο δίκαιο των συμφωνιών προβλέπεται το κυπριακό δίκαιο ενώ εμπεριέχεται ρήτρα διαιτησίας σε περίπτωση διαφοράς των μερών. Περαιτέρω σε περίπτωση παράβασης των Συμφωνιών όλα τα οφειλόμενα ποσά καθίσταντο αμέσως απαιτητά. Στη βάση των Συμφωνιών αυτών ξεκίνησαν οι διαδικασίες διαιτησίας στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου. Για σκοπούς εξασφάλισης των Αιτητών συνάφθηκε Συμφωνία Εγγύησης, ημερομηνίας 13.5.2013 μεταξύ των Αιτητών και Καθ' ου η Αίτηση 1 ο οποίος εγγυήθηκε προσωπικά και εις ολόκληρον την εκτέλεση των υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση
2. Επί αυτής της Συμφωνίας βασίζεται η Διεθνής Διαιτησία αρ. 142740 ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου στην επικουρία της οποίας αποσκοπεί η παρούσα. Είχε προηγηθεί μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση 2 που απέρρεαν από την 1η και 2η Συμφωνία Δανείου και παράκληση των Καθ' ων η Αίτηση 2 ήταν η πρόσκαιρη αναστολή άσκησης των δικαιωμάτων των Αιτητών προκειμένου να παραταθεί ο χρόνος αποπληρωμής των οφειλομένων ποσών. Ως εξασφάλιση της συγκατάθεσης των Αιτητών για την τροποποίηση και παράταση του χρόνου αποπληρωμής των υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση 2, υπήρξε η Συμφωνία Εγγύησης με την οποία ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ανέλαβε προσωπικά, ανεκκλήτως και απεριορίστως την πλήρη και τελεία εξόφληση των υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση
3. Δυνάμει της Συμφωνίας Εγγύησης, εφαρμοστέο δίκαιο είναι το κυπριακό δίκαιο και σε περίπτωση διαφοράς των μερών η διαφορά να παραπεμφθεί στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου. Οι υποχρεώσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 είναι:

(1)Ποσό USD 59.097.410 δυνάμει της Συμφωνίας τροποποίησης ημερομηνίας 5.4.2013, της 1ης Συμφωνίας Δανείου.

(2)Ποσό USD 59.347.325 δυνάμει της Συμφωνίας τροποποίησης ημερομηνίας 5.4.2013, της 2ης Συμφωνίας Δανείου. Συνολικά το οφειλόμενο ποσό από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ανέρχεται σε $134.158.774,

1. Την 1.7.2014 Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα με αρ. 3737/14 και Μονομερής Αίτηση ιδίας ημερομηνίας καταχωρήθηκε από τους Αιτητές εναντίον μεταξύ άλλων και του Καθ' ου η Αίτηση
2. Με τη μονομερή αίτηση οι Αιτητές αιτούντο, μεταξύ άλλων, την αποκάλυψη στοιχείων και πληροφοριών ως και την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων τύπου mareva προς επικουρία σκοπούμενης Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας. Το Δικαστήριο έκδοσε ενδιάμεση απόφαση στις 11.11.2014 με την οποία η Ενδιάμεση Αίτηση των Αιτητών απορρίφθηκε και τα εκδοθέντα διατάγματα τύπου Mareva ημερ. 2.7.2014 ακυρώθηκαν. Η παρούσα διαδικασία βασίζεται στη νομική κατάληξη του Δικαστηρίου στην ενδιάμεση απόφαση ημερ. 11.11.2014, ότι το κατάλληλο δικονομικό διάβημα προκειμένου για υποβοήθηση και/ή επικουρία Διεθνούς Διαιτησίας είναι η καταχώρηση Γενικής Αίτησης και με βάση το άρθρο 9 του περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμου του 1987 (Ν.101/87)να αξιώνονται επικουρικά συντηρητικά διατάγματα. Οι Αιτητές έχουν απωλέσει την προστασία του προσωρινού διατάγματος ημερ. 2.7.2014 ώστε στο παρόν στάδιο ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν εμποδίζεται από του να προβεί σε διάθεση ή και απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων. Συζητήσεις και διαβουλεύσεις μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 έλαβαν χώραν από την έκδοση του διατάγματος ημερ. 2.7.2014 και την έναρξη τριών παράλληλων διαιτητικών διαδικασιών στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου και συνέχισαν μέχρι και σήμερα προκειμένου να εκπληρώσουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 τις οικονομικές τους υποχρεώσεις έναντι των Αιτητών, όμως μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κάποια οριστική και/ή τελεσίδικη κατάληξη. Οι Αιτητές απέστειλαν στις 5.6.14 Ειδοποίηση Πρόθεσης παραπομπής της διαφοράς σε Διεθνή Διαιτησία στον Καθ' ου η Αίτηση
3. Περαιτέρω οι Αιτητές απέστειλαν στις 21.7.2014 μέσω των Άγγλων Δικηγόρων τους αίτημα για διαιτησία τόσο εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 στη βάση της Συμφωνίας Εγγύησης, όσο και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2, δυνάμει της 1ης και 2ης Συμφωνίας Δανείου και των Τροποποιητικών αυτών. Οι Αιτητές καταχώρησαν στις 13.10.14 Έκθεση Απαίτησης σε έκαστη διαδικασία ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου δηλαδή (α) Αρ. Υπόθεσης 142738, SEZARIA LIMITED v. TANDUM LIMITED αναφορικά με την 1η Συμφωνία Δανείου. (β) Αρ. Υπόθεσης 142739 SEZARIA LIMITED v. TANDUM LIMITED αναφορικά με την 2η Συμφωνία Δανείου. (γ) Αρ. Υπόθεσης 142740 SEZARIA LIMITED v. ISMAILOV TELMAN, αναφορικά με τη Συμφωνία Εγγύησης. Ο λόγος για τον οποίο έχουν καταχωρηθεί τρεις ξεχωριστές απαιτήσεις είναι γιατί υπάρχουν τρεις ξεχωριστές συμφωνίες. Σύμφωνα με τους κανόνες του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου, ως αυτοί ίσχυαν κατά το χρόνο καταχώρησης των απαιτήσεων, προκειμένου να γίνει συνένωση των διαδικασιών απαιτείτο η σύμφωνη γνώμη των Καθ' ων η Αίτηση. Στην προκείμενη οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είχαν συναινέσει εξού και οι τρεις ξεχωριστές διαδικασίες. Η παρούσα διαδικασία καταχωρείται προς επικουρία και/ή υποβοήθηση της διεθνούς εμπορικής διαιτησίας υπ' αριθμό 142740 που καταχωρήθηκε εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 και συναρτάται με την έλλειψη ανταπόκρισης εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 1 και την αρνητική στάση των αξιωματούχων των Καθ' ων η Αίτηση 2 γι' αυτό και οι Αιτητές ζητούν την έκδοση διατάγματος παγκοσμίου βεληνεκούς (τύπου Mareva) αναφορικά με περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
4. Ο σκοπός της αιτούμενης θεραπείας είναι η διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων του Καθ' ου η Αίτηση 1, τα οποία θα είναι δεκτικά εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης και υπάρχει εύλογη ανησυχία και βάσιμος κίνδυνος ότι τέτοια απόφαση υπέρ των Αιτητών θα παραμείνει γράμμα κενό αφού δεν θα είναι εφικτή η ικανοποίηση της, αν αφεθεί απερίσπαστος στο μεταξύ ο Καθ' ου η Αίτηση 1 να ασκεί έλεγχο, αφού φανερή είναι πλέον η πρόθεση του ούτε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του αλλά να θέτει συνεχή κωλύματα στην δυνατότητα ικανοποίησης των Αιτητών. Παρά τον διορισμό παραλήπτη/διαχειριστή των Καθ' ων η Αίτηση 2 ο προσδιορισμός και η αναγνώριση των όποιων περιουσιακών στοιχείων τους, αλλά και η ανάληψη ελέγχου αυτών, προκειμένου να ασκήσει δεόντως τα καθήκοντα του ο Παραλήπτης/Διαχειριστής δεν έχει τελεσφορήσει εξαιτίας της παρελκυστικής στάσης του κ. Κουδελλάρη διευθυντή τους. Μέχρι να τελεσιδικήσει η σχετική διαδικασία ο Παραλήπτης/Διαχειριστής εμποδίζεται στην άσκηση των καθηκόντων του και την προώθηση της διαδικασίας παραλαβής και διαχείρισης των Καθ' ων η Αίτηση
5. Μέχρι σήμερα ο Καθ' ου η Αίτηση 1 εξακολουθεί να μην έχει συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις των Αιτητών για πληρωμή γι' αυτό οι Αιτητές αναγκάστηκαν να προβούν στην λήψη δικαστικών μέτρων, να καταχωρήσουν την παρούσα γενική αίτηση αλλά και να παραπέμψουν την διαφορά στο κατάλληλο forum επίλυσης αυτής (LCIA). Η παρούσα αίτηση καταχωρείται ως αδήριτη ανάγκη, εφόσον ο Καθ' ου η Αίτηση 1 έχει αγνοήσει πλήρως τις οχλήσεις των Αιτητών, κινείται στο παρασκήνιο μέσω παρένθετων προσώπων κατά παράβαση των συμβατικών του υποχρεώσεων. Αποσκοπούν οι Αιτητές στην παρέμβαση του Δικαστηρίου για διασφάλιση της ομαλής πορείας της διαιτησίας με την εξασφάλιση της δυνατότητας ικανοποίησης, μέσω της λήψης συντηρητικών μέτρων της διαιτητικής απόφασης και της δυνατότητας αναγνώρισης και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης. Η παρέμβαση του Δικαστηρίου κρίνεται απαραίτητη προκειμένου να διασφαλιστεί, υποστηρικτικά, η ομαλή και αποτελεσματική πορεία της Διαιτητικής διαδικασίας. Ουσιαστικά επιζητούνται διατάγματα για να διατηρηθεί το status quo εκκρεμούσης της διάγνωσης των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των μερών, στα πλαίσια της διαιτησίας. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση του χρέους εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση και σε ότι αφορά τον Καθ' ου η Αίτηση 1 έχει υπάρξει με τη συμφωνία εγγύησης που αποτελεί, την νομική βάση της διαιτησίας, αναγνώριση των οφειλών των Καθ' ων η Αίτηση 2, γεγονός που αποτελεί ρητή παραδοχή ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν αμφισβητεί τις οφειλές. Με την γνωστοποίηση διορισμού του Παραλήπτη/Διαχειριστή ημερ. 7.4.14 προς τους Καθ' ων η Αίτηση 2 ο Παραλήπτης/Διαχειριστής αξίωσε όπως οι αξιωματούχοι τους εκπληρώσουν την υποχρέωση τους, όπως καταρτίσουν και του αποστείλουν εντός 14 ημερών από την ημερομηνία που έχουν λάβει τέτοια απαίτηση, έκθεση αναφορικά με την περιουσιακή κατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση 2 ως και άλλα σχετικά έγγραφα αναγκαία για να καταστεί δυνατή η προώθηση της διαδικασίας διαχείρισης/παραλαβής της εταιρείας. Οι αξιωματούχοι των Καθ' ων η Αίτηση 2 αν και επανειλημμένα έχουν οχληθεί, τόσο γραπτώς όσο και προφορικώς, εντούτοις παρέλειψαν να συμμορφωθούν και ο Παραλήπτης/Διαχειριστής προχώρησε στην λήψη δικαστικών μέτρων στις 7.5.2014 δηλ. στην καταχώρηση της Εταιρικής Αίτησης αρ. 366/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Στις 8.5.2014 εκδόθηκε μεταξύ άλλων, ενδιάμεσο προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα (τύπου Mareva), εναντίον των αξιωματούχων των Καθ' ων η Αίτηση
6. Η ύπαρξη παράλληλων διαδικασιών με την ύπαρξη τριών διεθνών διαιτητικών διαδικασιών για τον ίδιο σκοπό κάλυψης πιθανής απόφασης του Διαιτητικού Δικαστηρίου δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Οι Αιτητές ζητούν να τους παρασχεθεί θεραπεία για να διασφαλισθεί με συντηρητικά μέτρα περιουσία, κινητή ή ακίνητη η οποία μπορεί να ευρίσκεται στη δικαιοδοσία άλλου Δικαστηρίου ή Δικαστηρίων από την δικαιοδοσία στην οποία η διαιτησία λαμβάνει χώρα, αλλά και εντός της ημεδαπής δικαιοδοσίας μέχρι αποπεράτωσης της διαιτητικής διαδικασίας. Τα επίδικα θέματα στην Εταιρική Αίτηση αρ. 366/2014 όσο και τα διάδικα μέρη δεν ταυτίζονται με τις διαιτησίες που έχουν εγερθεί στο Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
7. Πρόκειται για διάβημα εκ μέρους του Διαχειριστή/Παραλήπτη η φύση του οποίου διαφέρει από την παρούσα διαδικασία και σκοπεί στην εκτέλεση των καθηκόντων αυτής η οποία εμποδίζεται από τον κ. Κουδελλάρη ως διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση 2 και το alter ego αυτής δηλαδή τον Καθ' ου η Αίτηση
8. Ισχυρίζεται ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί στους Αιτητές πλήρη δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν, εφόσον χρηματική αποζημίωση θα είναι απίθανο να εξασφαλιστεί σε μεταγενέστερο στάδιο εάν παρέλθει περαιτέρω χρόνος, καθώς ο Καθ' ου η Αίτηση 1 θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να απογυμνώσει οποιοδήποτε ποσό έχει απομείνει σε τραπεζικούς λογαριασμούς του ή προσώπων που ελέγχει ή να διασκορπίσουν ή απομακρύνουν οποιαδήποτε εναπομείναντα ποσά είτε εντός είτε εκτός δικαιοδοσίας και θα είναι πρακτικά δύσκολο αν όχι αδύνατο να αποζημιωθούν με χρηματική αποζημίωση σε αντίθετη περίπτωση. Σε ότι αφορά το αιτούμενο διάταγμα αποκάλυψης, αυτό αξιώνεται ως αναγκαία θεραπεία προκειμένου να ευδοκιμήσει τυχόν εκδοθέν διάταγμα του Δικαστηρίου τύπου mareva, λόγω της αδυναμίας εντοπισμού λεπτομερειών και στοιχείων χωρίς το δικαστικό εξαναγκασμό προς τούτο. Καθοριστική παράμετρος που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η δυνατότητα που έχει ο Καθ' ου η Αίτηση 1 μέσω παρένθετων προσώπων νομικών και φυσικών στους οποίους de facto ασκεί έλεγχο να αποξενώσει και αποκρύψει για σκοπούς προστασίας περιουσιακά στοιχεία του. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την ένστασή τους εγείρουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: (α) η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/
9. (β) Τα αιτούμενα διατάγματα είναι υπερβολικά και δρακόντεια, υπέρ του δέοντος ενοχλητικά και παραβιάζουν μεταξύ άλλων την εμπιστευτικότητα των προσωπικών δεομένων των Καθ' ων η Αίτηση και στο βαθμό που ζητούνται πληροφορίες που δεν είναι ήδη στην κατοχή των Αιτητών, δεν αποτελούν εκ των περιπτώσεων που το Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. (γ) Εάν υπάρχουν γεγονότα τα οποία χρήζουν διερεύνησης κατά τη δίκη ή άλλη ακροαματική διαδικασία, δεν θεωρείται πρέπον να εκδοθεί διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal στο παρόν στάδιο δηλαδή μετά την έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας και τη καταχώρηση της σχετικής δικογραφίας αλλά πριν την ακροαματική διαδικασία που έχει σκοπό να διαφυλάξει τα δικαιώματα των Απαιτητών, αφού τέτοια διατάγματα αποτελούν κατ' εξαίρεση και σοβαρή θεραπεία και δεν αποσκοπούν στην απλή ικανοποίηση της λήψης στοιχείων για σκοπούς περιέργειας ή άλλων άσχετων ενεργειών. (δ) Η υπόθεση Norwich Pharmacal Co. & Others v. Customs and Excise Commissioners [1974] AC 133 έχει τύχει εφαρμογής στην Κύπρο όμως στην παρούσα περίπτωση δεν έχει καταδειχθεί ο αναγκαίος συνδετικός κρίκος μεταξύ των ζητούμενων πληροφοριών και της αναγκαίας δυνατότητας απονομής δικαιοσύνης στη διαιτητική διαδικασία. Οι Αιτητές δεν έχουν δείξει κανένα βάσιμο στοιχείο που να καθιστά εύλογη την έκδοση διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal. Εν πάση περιπτώσει στην παρούσα διαδικασία το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εκδώσει τέτοια διατάγματα. (ε) Οι πληροφορίες που απαιτούνται με βάση τα αιτούμενα διατάγματα αποτελούν εκστρατεία αλίευσης αφού είναι πολύ περισσότερες απ' αυτές που οφείλουν να παραδώσουν τους διευθυντές, αξιωματούχους, αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες των Αιτητών και/ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο οι Καθ' ων η Αίτηση. (στ) Η έκδοση διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal αποτελεί την τελική θεραπεία που αιτούνται οι Αιτητές και επομένως είναι καταχρηστικό αφού στην διαδικασία των Διαιτησιών ενώπιον του LCIA ενθαρρύνονται οι διαδικασίες αποκάλυψης και επιθεώρησης. (ζ) Οι Αιτητές όφειλαν να αιτηθούν όλα τα διατάγματα της παρούσας αιτήσεως στην εναρκτήρια αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας που έχει τον αριθμό 366/
10. Το γεγονός ότι δεν έκαναν κάτι τέτοιο καθιστά την παρούσα διαδικασία καταχρηστική. (η) Οι Αιτητές κωλύονται να προωθήσουν την παρούσα Αίτηση αφού δεν έχουν τηρήσει τις συμβατικές τους υποχρεώσεις που επιβάλλουν τα LCIA Arbitration Rules που έχουν ενσωματωθεί στις επίδικες συμβάσεις. (θ) Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση του Δικαστηρίου (abuse of the process). Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Κουδελλάρη ημερ. 26.2.2015, διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση 2 και εξουσιοδοτημένου από τον Καθ' ου η Αίτηση
11. Παραδέχεται την ύπαρξη των τριών διεθνών διαιτησιών ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου (LCIA) δηλαδή τις υποθέσεις με αριθμό 142738, 142739 και
12. Οι 142738 και 142739 αφορούν την Πρώτη και Δεύτερη Συμφωνία Δανείου των Καθ' ων η Αίτηση 2 και η 142740 αφορά την Εγγύηση των εν λόγω δανείων εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση
13. Η διεθνής διαιτησία 142739 αποτελεί έναυσμα για την άλλη αίτηση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αριθμό 1025/
14. Ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας διεθνούς εμβέλειας και δεν είναι ο ιθύνων νους των Καθ' ων η Αίτηση 2 αλλά απλά ο εγγυητής και διαπραγματευτής εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 2, στις Συμφωνίες Δανείου που συνομολογήθηκαν μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση
15. Οι Αιτητές έχουν (με ύπουλο και απατηλό τρόπο) επιχειρήσει να διορίσουν την κα Μαρία Κιτρομηλίδου από την Λεμεσό ως προσωρινό Παραλήπτη/Διαχειριστή των Καθ' ων η Αίτηση 2, οι οποίοι αμφισβητούν την νομιμότητα του διορισμού της και τις διαδικασίες που διεξάγονται στο Δικαστήριο από την ίδια και τους Αιτητές. Ισχυρίζεται ότι η συμφωνία εγγύησης είχε υπογραφεί από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 κατόπιν διαφόρων ψευδών παραστάσεων και αποτελεί το αντικείμενο της Διαιτησίας με αριθμό 142740 στο LCIA. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 διαπραγματεύθηκε και επαναδιαπραγματεύθηκε τους όρους δανεισμού των Καθ' ων η Αίτηση 2 και η συμφωνία εγγύησης ήταν προϊόν παρεξήγησης αφού ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν γνωρίζει αγγλικά και δεν αντιλήφθηκε πλήρως τι υπέγραφε. Όντως υπήρχε μια περίοδος έλλειψης ρευστότητας που είχε ως αποτέλεσμα να μην καταβάλλονται τα ποσά που όφειλαν δυνάμει των σχετικών συμφωνιών, όμως οι Καθ' ων η Αίτηση 2 ήταν πάντα και είναι πρόθυμοι να συζητήσουν τρόπους κάλυψης των υποχρεώσεων τους. Οι Αιτητές καταχώρησαν στις 1.7.14 Γενικό Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και Μονομερή Αίτηση στην αγωγή με αριθμό 3737/
16. Στις 2.7.14 εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα παγοποίησης τύπου Mareva εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1, ενώ συγχρόνως το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως τα παρακλητικά που αφορούσαν την έκδοση διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal επιδοθούν στους Καθ' ων η Αίτηση. Στις 11.11.14 το Δικαστήριο εκδίδοντας την απόφαση του απόρριψε την αίτηση των Αιτητών εφόσον δεν ικανοποιήθηκε η 1η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 και ακύρωσε τα εκδοθέντα διατάγματα τύπου Mareva. Οι Αιτητές μετά την απόρριψη της πιο πάνω διαδικασίας καταχώρησαν στις 25.11.14 την παρούσα διαδικασία (εν όσω παραμένει σε ισχύ το διάταγμα στην Αίτηση του Ε.Δ. Λευκωσίας 366/14) και συγχρόνως κατά ή περί την 5.6.14 αιτήθηκαν την επίλυση των επίδικων θεμάτων μέσω Διεθνούς Διαιτησίας επιδίδοντας στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 Ειδοποίηση Πρόθεσης παραπομπής της διαφοράς σε Διεθνή Διαιτησία. Οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί του LCIA προβλέπουν ότι όταν αρχίσει μια Διεθνής Διαιτησία, τα μέρη δεν μπορούν να εγείρουν οποιαδήποτε άλλη διαδικασία στις χώρες των μερών χωρίς πρώτα τα μέρη να πάρουν την άδεια και/ή έγκριση από την Διεθνή Διαιτησία. Τη στιγμή που οι εν λόγω κανονισμοί είναι ενσωματωμένοι με αναφορά ή ως εξυπακουόμενος όρος των επίδικων συμφωνιών (οι οποίες εφαρμόζουν το Κυπριακό Δίκαιο) που περιέχουν διαιτητική ρήτρα για επίλυση διαφορών μέσω διαιτησίας υπό την αιγίδα του LCIA, τότε προτού προβούν σε οποιαδήποτε διαβήματα στα δικαστήρια της Κύπρου ή οπουδήποτε αλλού οφείλουν να τηρήσουν τις σχετικές πρόνοιες των εν λόγω συμφωνιών. Οι Αιτητές πουθενά στην ένορκη δήλωση του κ. Πανίκου Συμεού δεν έχουν αναφέρει αλλά και ούτε έχουν επισυνάψει οποιοδήποτε έγγραφο που να τους δίνει την άδεια να προχωρήσουν στην καταχώρηση της παρούσας διαδικασίας. Συνεπώς οι Αιτητές κωλύονται να προωθούν την παρούσα διαδικασία με βάση τους πιο πάνω κανονισμούς. Οι Αιτητές θέλοντας να διορθώσουν το λάθος που έπραξαν δικονομικά σύμφωνα με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 11.11.14, καταχώρησαν την παρούσα διαδικασία αιτούμενοι διατάγματα τύπου Mareva, κάτι που αποτελεί κατάχρηση των διαδικασιών. Οι Αιτητές και οι αντιπρόσωποι των Καθ' ων η Αίτηση 2 άρχισαν εδώ και καιρό διαβουλεύσεις για διευθέτηση της οικονομικής φύσεως διαφοράς. Φαίνεται να είχαν καταλήξει σε μερική δεσμευτική διευθέτηση των μεταξύ τους διαφορών, με την παραχώρηση συγκεκριμένων ακινήτων τα οποία θα μεταβιβαστούν και θα λογιστούν έναντι των ισχυριζόμενων οφειλών, πλην όμως δεν έχει υλοποιηθεί. Παραδέχεται ότι ως διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση 2 έχει λάβει ειδοποίηση για την Διαιτησία στις 6.6.14 μέσω ιδιώτη επιδότη. Αναφέρει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο και πριν αρχίσει αυτή η διαδικασία, είχαν περιουσία για να υπέρ καλύψει το ισχυριζόμενο χρέος αλλά με την έκδοση του διατάγματος ημερ. 8.5.14 στην Αίτηση 366/14 (Τεκμ.9) και τις σχετικές δημοσιεύσεις, προκλήθηκαν προβλήματα και οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 έχουν υποστεί απώλειες. Καμία μαρτυρία έχει προσκομιστεί που να δεικνύει πρόθεση αποξένωσης περιουσίας σε βάρος των Αιτητών. Αντιθέτως, οι Αιτητές αποκρύπτουν από το Δικαστήριο την διάθεση που εκφράστηκε με επιστολές των Δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση 2 για εξώδικο συμβιβασμό σε βάσει μνημονίων που είχαν υπογραφεί και που αδικαιολόγητα οι Αιτητές αναίρεσαν ή για τα οποία δεν ήταν διατεθειμένοι να προβούν σε εύλογες διευθετήσεις. Προς απόδειξη των εν λόγω ισχυρισμών του αναφέρθηκε στο Τεκμήριο 10 που αποτελεί αλληλογραφία μεταξύ των πελατών των Καθ' ων η Αίτηση 2 με τους ίδιους σαν αποτέλεσμα της έκδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 8.5.14 στην αίτηση 366/14, αλλά και ως Τεκμήριο 11 τις σχετικές δημοσιεύσεις στον Ρωσικό τύπο που προήλθαν από πλευράς των Αιτητών, οι οποίες φυσικά και προκάλεσαν τεράστιες ζημιές στην επιχείρηση αλλά και στον Καθ' ου η Αίτηση
17. Η ομαλή διεξαγωγή των διαιτησιών στο LCIA δεν επηρεάζεται από τις αλλεπάλληλες αιτήσεις και αγωγές των Αιτητών, οι οποίες το μόνο που κάνουν είναι να επιβαρύνουν με έξοδα και να ταλαιπωρούν τους Καθ' ων η Αίτηση χωρίς κανένα λόγο. Το Διάταγμα ημερ. 8.5.14 στην Αίτηση 366/14 καλύπτει και την κα. Κιτρομηλίδου και τους Αιτητές. Δεν χρειάζεται η παρούσα διαδικασία αφού εκ των πραγμάτων δεν είναι αναγκαία για να κατοχυρωθούν τα οποιαδήποτε δικαιώματα των Αιτητών σε σχέση με τις διαιτησίες στο LCIA. Δεν υπάρχει πρόθεση ούτε ίχνος μαρτυρίας που να έχει προσκομιστεί από τους Αιτητές ότι υπάρχει οποιαδήποτε πρόθεση αποξένωσης περιουσίας, κάτι που δεν μπορεί να γίνει ούτως ή άλλως λόγω του υφιστάμενου διατάγματος. Ειδικώτερα, η κα Μαρία Κιτρομηλίδου υπό την ισχυριζόμενη ιδιότητα της ως Παραλήπτης/Διαχειριστής των Καθ' ων η Αίτηση 2 καταχώρησε στις 7.5.14 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας μονομερή αίτηση και αίτηση δια κλήσεως με αρ. 366/14, ζητώντας την έκδοση ενδιάμεσου προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος εναντίον των αξιωματούχων τους καθώς και την έκδοση διατάγματος αποκάλυψης στοιχείων και εγγράφων τύπου Norwich Pharmacal. Στις 8.5.14 το Δικαστήριο έκδοσε προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα (τεκμ.9) εναντίον των αξιωματούχων και όρισε τα διατάγματα για αποκάλυψη για επίδοση στις 19.5.14, ημερομηνία κατά την οποία οι Διευθυντές της εταιρείας εμφανίστηκαν και ζήτησαν χρόνο για να καταχωρήσουν ένσταση. Ισχυρίζεται ότι η ύπαρξη της αιτήσεως 366/14 καθιστά την παρούσα αίτηση και κατ' επέκταση τα επίδικα διατάγματα και τα όσα αιτούνται οι Αιτητές καταχρηστικά, εφόσον οι Αιτητές ζητούν τις ίδιες θεραπείες εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση
18. Ο ισχυριζόμενος διορισμός της Μαρίας Κιτρομηλίδου ως Παραλήπτης/Διαχειριστής και το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στην αίτηση με αρ.366/14 μόνο ζημιά προκαλεί στους Καθ' ων η Αίτηση 2 αφού εμποδίζει τους Διευθυντές και άλλους αξιωματούχους τους από το να εκτελούν τα καθημερινά καθήκοντα τους. Επίσης απαγορεύει στους εν λόγω Διευθυντές και αξιωματούχους να χρησιμοποιούν τους λογαριασμούς των Καθ' ων η Αίτηση 2 και κατ' επέκταση τα όποια χρήματα καθώς και τα περιουσιακά στοιχεία τους για να διεξάγουν τις καθημερινές εμπορικές δραστηριότητες τους (Τεκμ.9). Οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα μονομερή αίτηση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στις 25.11.14 ως και αίτηση δια κλήσεως στην ίδια υπόθεση. Την ίδια μέρα οι Αιτητές καταχώρησαν παρόμοιας φύσεως αιτήσεις στην υπ' αριθμό 1025/14 αίτηση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση
19. Συγχρόνως οι Αιτητές έχουν κινήσει τις τρεις διεθνείς διαιτησίες και αιτούνται τα ίδια διατάγματα όπως και στην παρούσα υπόθεση. Συνεπώς η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική, αλλά και για το λόγο ότι καταχωρήθηκε και η Αίτηση με αριθμό 366/
20. Σε αυτήν την διαδικασία μπορούσαν κάλλιστα οι Αιτητές να αιτηθούν τις ίδιες θεραπείες που ζητούνται με την παρούσα διαδικασία. Η συνέχιση της παρούσας διαδικασίας εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2 μόνο κατάχρηση αποτελεί και θα επιφέρει περαιτέρω δυσμενή αποτελέσματα για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 διότι θα εκδοθούν διατάγματα σε σχέση με τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους καθώς και την κινητή και ακίνητη περιουσία τους. Η μη αποπεράτωση της διαδικασίας της αίτησης με αριθμό 366/14 δεν σημαίνει ότι μπορούν να αρχίσουν καταχρηστικές διαδικασίες ως η παρούσα και να έχει το ίδιο αποτέλεσμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση
21. Περαιτέρω η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει περαιτέρω ανεπανόρθωτη ζημία στους Καθ' ων η Αίτηση
22. Ο υποτιθέμενος διορισμός του Παραλήπτη/Διαχειριστή ήδη εμποδίζει τους Διευθυντές, αξιωματούχους και/ή οποιοδήποτε από τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες της εταιρείας από το να εκτελούν τα καθημερινά καθήκοντα τους και τα αιτούμενα διατάγματα αν εκδοθούν θα τους δυσκολέψουν ακόμα περισσότερο. Επίσης αν τα αιτούμενα διατάγματα εκδοθούν τότε θα απαγορεύουν στα εν λόγω πρόσωπα να χρησιμοποιούν του λογαριασμούς των Καθ' ων η Αίτηση 2 και κατ' επέκταση τα χρήματα καθώς και τα περιουσιακά στοιχεία τους για να διεξάγουν τις καθημερινές εμπορικές δραστηριότητες τους αφού όλα θα έχουν μπλοκαριστεί. Οι Αιτητές κατ' επανάληψη σε όλες τις διαδικασίες, ακολουθούν μια τακτική επιβράδυνσης των δικαστικών διαδικασιών τόσο στις Διεθνείς Διαιτησίες όσο και στην παρούσα διαδικασία. Καμία καθυστέρηση δεν υφίσταται από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση σε οποιαδήποτε διαδικασία σε Δικαστήριο στην Κύπρο ή σε οποιαδήποτε Διεθνή διαδικασία Διαιτησίας αλλά είναι οι ίδιοι οι Αιτητές που καθυστερούν τις διαδικασίες καθότι με την παρούσα Πρωτογενή αίτηση αιτούνται το ίδιο διάταγμα παγοποίησης που ήδη εξασφάλισαν, αναγκάζοντας τους Αιτητές και το Δικαστήριο να δικάσει για δεύτερη φορά το ίδιο θέμα. Έχω μελετήσει με προσοχή την αίτηση και ένσταση, τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν καθώς επίσης και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν ή έθεσαν με τις αγορεύσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι Αιτητές, με τα αιτητικά υπό παρ.(Δ) και (Ε) της αίτησης αιτούνται την έκδοση των ακόλουθων Διαταγμάτων εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2: «Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση 2 ενεργώντας μέσω των διευθυντών και/ή αντιπροσώπων και/ή αξιωματούχων και/ή πληρεξουσίων αντιπροσώπων τους και/ή άλλως πως από του να πωλήσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή δωρίσουν οποιαδήποτε ακίνητη και/ή κινητή περιουσία και/ή περιουσιακά στοιχεία είτε εντός της δικαιοδοσίας είτε εκτός δικαιοδοσίας (παγκοσμίου βεληνεκούς) μέχρι του ποσού των $134.158.774,82 (Δολαρίων Αμερικής Εκατόν Τριάντα Τέσσερα Εκατομμύρια Εκατόν Πενήντα Οχτώ Χιλιάδες Εφτακόσια Εβδομήντα Τέσσερα Ευρώ και Ογδόντα Δύο σεντ) ή του ισόποσου του εν λόγω ποσού σε Ευρώ μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Πρωτογενούς Αίτησης και/ή μέχρι την αποπεράτωση και/ή έκδοση τελικής Διαιτητικής Απόφασης αναφορικά με την Διεθνή Εμπορική Διαιτησία υπ' αριθμόν 142740 με έδρα διεξαγωγής το Λονδίνο, Ηνωμένου Βασιλείου (LCIA Arbitration proceedings) στην οποία οι Αιτητές έχουν παραπέμψει την διαφορά των μετά του Καθ' ου η Αίτηση 1 προς οριστική επίλυση (συμπεριλαμβανομένης και τυχόν εφέσεως που θα καταχωρηθεί κατά της πρωτόδικης και/ή ενδιάμεσης απόφασης στην παρούσα) και/ή μέχρι την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση στην Κύπρο οποιασδήποτε Διαιτητικής Απόφασης εκδοθεί στην εν λόγω Διαιτησία. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση 2 εταιρεία ενεργώντας μέσω των διευθυντών και/ή γραμματέα και/ή αξιωματούχων της από το να αποδεχτούν και/ή εγκρίνουν και/ή να εγγράψουν οποιαδήποτε μεταβίβαση και/ή αποξένωση και/ή δωρεά και/ή πώληση των 5.847.953 μετοχών ως και των 1000 μετοχών που κατέχουν στο μετοχικό κεφάλαιο των Καθ' ων η Αίτηση 2 η εταιρεία SINTERBROOK LIMITED από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους και ο Κωνσταντίνος Κουδελλάρης από την Λευκωσία, αντιστοίχως, υπό την ιδιότητα των ως ονομαστικών κατόχων και/ή εγγεγραμμένων μετόχων και/ή υπό καθεστώς επιτροπείας και/ή εμπιστεύματος και/ή επ' ωφελεία του Καθ' ου η Αίτηση 1 ως του απώτερου πραγματικού δικαιούχου (ultimate beneficial owner) αυτών, μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Κυρίως Αίτηση μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση και/ή μέχρι την αποπεράτωση και/ή έκδοση τελικής Διαιτητικής Απόφασης αναφορικά με την Διεθνή Εμπορική Διαιτησία υπ' αριθμόν 142740 με έδρα διεξαγωγής το Λονδίνο, Ηνωμένου Βασιλείου (LCIA Arbitration proceedings) στην οποία οι Αιτητές έχουν παραπέμψει την διαφορά των μετά του Καθ' ου η Αίτηση 1 προς οριστική επίλυση (συμπεριλαμβανομένης και τυχόν εφέσεως που θα καταχωρηθεί κατά της πρωτόδικης και/ή ενδιάμεσης απόφασης στην παρούσα) και/ή μέχρι την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση στην Κύπρο οποιασδήποτε Διαιτητικής Απόφασης εκδοθεί στην εν λόγω Διαιτησία.» Η παρούσα αίτηση, όπως προκύπτει από τον τίτλο αυτής και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει, είναι επικουρική της Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας με αρ. 142740 ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου (LCIA), μεταξύ των Αιτητών και του Καθ' ου η Αίτηση
23. Ενώπιον του ιδίου Διαιτητικού Δικαστηρίου καταχωρήθηκαν ακόμα δύο Διαιτησίες με αρ. 142738 και 142739 μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση
24. Με αυτά τα δεδομένα, και παρόλο που όπως επεξηγείται από τους Αιτητές οι τρεις διαιτησίες είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους, εντούτοις, έχω την άποψη ότι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, - η οποία καταχωρήθηκε προς επικουρία της Διαιτησίας με αρ. 142740 και αφορά μόνο τον Καθ' ου η Αίτηση 1 -, οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται σε αίτημα τους για Προσωρινά Διατάγματα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση
25. Και τούτο για τον απλό λόγο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 δεν είναι διάδικοι στην συγκεκριμένη διαιτησία με αρ. 142740, αλλά είναι διάδικοι στις δύο προαναφερθείσες διαιτησίες. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι είναι ανορθόδοξο και ανεπίτρεπτο να εκδίδονται Προσωρινά Διατάγματα εναντίον προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην Διεθνή Εμπορική Διαιτησία, προς υποβοήθηση της οποίας καταχωρείται διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου όπως η παρούσα, με βάση το άρθρο 9 του περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμου του 1987 ( Ν.101/87)το οποίο ορίζει ότι «Το Δικαστήριο έχει εξουσία, κατ' αίτηση ενός των μερών, να διατάσσει τη λήψη συντηρητικών μέτρων, οποτεδήποτε πριν από την έναρξη ή κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας.» Από το λεκτικό του άρθρου 9 προκύπτει με σαφήνεια ότι η λήψη συντηρητικών μέτρων διατάσσεται από το Δικαστήριο, «κατ' αίτηση ενός των μερών», εννοώντας προφανώς των μερών της διαιτητικής διαιτησίας και δεν μπορεί να στρέφονται, να αφορούν και να δεσμεύουν πρόσωπα που δεν αποτελούν μέρη της διαιτησίας. Κατ' επέκταση, τα αιτητικά Δ και Ε της αίτησης, τα οποία αφορούν τους Καθ' ων η Αίτηση 2, οι οποίοι δεν είναι μέρη της επίδικης Διεθνούς Διαιτησίας με αρ. 142740, θα πρέπει να απορριφθούν. Προχωρώ να εξετάσω τα αιτούμενα Διατάγματα υπό παρ. Α, Β και Γ της αίτησης τα οποία αφορούν τον Καθ' ου η Αίτηση 1 - διάδικο στην Διεθνή Διαιτησία με αρ. 142740 - και με τα οποία οι Αιτητές αιτούνται ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση 1 και/ή στους αντιπροσώπους και/ή πληρεξούσιους και/ή υπηρέτες αυτού από το να εμβάσει και/ή πληρώσει και/ή αποξενώσει και/ή διαθέσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο μεταφέρει οποιοδήποτε ποσό ευρίσκεται κατατεθειμένο σε τραπεζικούς λογαριασμούς είτε οι εν λόγω λογαριασμοί και/ή καταθέσεις βρίσκονται εντός δικαιοδοσίας είτε ευρίσκονται σε τράπεζες εκτός δικαιοδοσίας (παγκόσμιου βεληνεκούς) μέχρι του ποσού των $134.158.774,82 (Δολαρίων Αμερικής Εκατόν Τριάντα Τέσσερα Εκατομμύρια Εκατόν Πενήντα Οχτώ Χιλιάδες Εφτακόσια Εβδομήντα Τέσσερα Ευρώ και Ογδόντα Δύο σεντ) ή του ισόποσου του εν λόγω ποσού σε Ευρώ μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Πρωτογενούς Αίτησης και/ή μέχρι την αποπεράτωση και/ή έκδοση τελικής Διαιτητικής Απόφασης αναφορικά με την Διεθνή Εμπορική Διαιτησία υπ' αριθμόν 142740 με έδρα διεξαγωγής το Λονδίνο, Ηνωμένου Βασιλείου (LCIA Arbitration proceedings) στην οποία οι Αιτητές έχουν παραπέμψει την διαφορά των μετά του Καθ' ου η Αίτηση 1 προς οριστική επίλυση (συμπεριλαμβανομένης και τυχόν εφέσεως που θα καταχωρηθεί κατά της πρωτόδικης και/ή ενδιάμεσης απόφασης στην παρούσα) και/ή μέχρι την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση στην Κύπρο οποιασδήποτε Διαιτητικής Απόφασης εκδοθεί στην εν λόγω Διαιτησία. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση 1 και/ή στους αντιπροσώπους και/ή πληρεξούσιους και/ή υπηρέτες αυτού από το να πωλήσει και/ή επιβαρύνει και/ή αποξενώσει και/ή μεταβιβάσει και/ή δωρίσει οποιαδήποτε ακίνητη και/ή κινητή περιουσία και/ή περιουσιακά στοιχεία είτε τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία βρίσκονται εντός δικαιοδοσίας είτε ευρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας (παγκοσμίου βεληνεκούς) μέχρι του ποσού των $134.158.774,82 (Δολαρίων Αμερικής Εκατόν Τριάντα Τέσσερα Εκατομμύρια Εκατόν Πενήντα Οχτώ Χιλιάδες Εφτακόσια Εβδομήντα Τέσσερα Ευρώ και Ογδόντα Δύο σεντ) ή του ισόποσου του εν λόγω ποσού σε Ευρώ μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Πρωτογενούς Αίτησης και/ή μέχρι την αποπεράτωση και/ή έκδοση τελικής Διαιτητικής Απόφασης αναφορικά με την Διεθνή Εμπορική Διαιτησία υπ' αριθμόν 142740 με έδρα διεξαγωγής το Λονδίνο, Ηνωμένου Βασιλείου (LCIA Arbitration proceedings) στην οποία οι Αιτητές έχουν παραπέμψει την διαφορά των μετά του Καθ' ου η Αίτηση 1 προς οριστική επίλυση (συμπεριλαμβανομένης και τυχόν εφέσεως που θα καταχωρηθεί κατά της πρωτόδικης και/ή ενδιάμεσης απόφασης στην παρούσα) και/ή μέχρι την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση στην Κύπρο οποιασδήποτε Διαιτητικής Απόφασης εκδοθεί στην εν λόγω Διαιτησία. Γ. Ενδιάμεσο και/ή Επικουρικό και/ή Παρεπόμενο Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση 1 όπως εντός 7 (επτά) εργάσιμων ημερών από την επίδοση του Διατάγματος αυτού, αποκαλύψει μέσω ένορκης δήλωσης δεόντως εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου και/η υπηρέτη αυτού στους Αιτητές δια μέσου των ημεδαπών δικηγόρων αυτών όλα τα περιουσιακά στοιχεία και/ή ακίνητη και/ή κινητή ιδιοκτησία που βρίσκονται εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή παγκοσμίως επ' ονόματι του και/ή δικαιωματικά (beneficially) του ανήκουν, αναφέροντας την αξία, τοποθεσία και περιγραφή των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων, με όρο ότι η αποκάλυψη να χρησιμοποιηθεί μόνο για σκοπούς υποβοήθησης της διεθνούς διαιτητικής διαδικασίας υπ' αριθμόν 142740 με έδρα διεξαγωγής το Λονδίνο, Ηνωμένου Βασιλείου (LCIA Arbitration proceedings) που καταχωρήθηκε από τους Αιτητές εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 και προς διασφάλιση του αποτελέσματος της προς υποβοήθηση των αιτούμενων διαταγμάτων υπό των παρακλητικών (Α) και (Β) ανωτέρω.» Τα αιτούμενα διατάγματα υπό παρ. Α και Β ανωτέρω αποτελούν διατάγματα τύπου Mareva (βλ. Pastella Marine Co. Ltd v. National Iranian Tanker Co. Ltd

(1989)1 C.L.R. 583, ABP Holdings Ltd και άλλοι ν. Α. Κιταλίδη κ.ά (Αρ.2)

(1994)1 Α.Α.Δ. 694, Seamark Consultancy Services Ltd v. Joseph Lasala κ.ά

(2007)1 A.A.D. 163). Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Seamark Consultancy (ανωτέρω) είναι σχετικό: "Είναι προφανές λοιπόν ότι, δυνάμει του άρθρου 32 του Ν14/60 με το οποίο παρέχεται ευρύτατη εξουσία στα Δικαστήρια που ασκούν πολιτική δικαιοδοσία να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα, και με βάση τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Κιταλίδη (ανωτέρω) περί αναδιάπλασης του πλαισίου της εξουσίας των Δικαστηρίων ώστε τα παρεμπίπτοντα διατάγματα που εκδίδονται να καθίστανται αποτελεσματικά μέχρι τη λήξη της διαφοράς αλλά και τα όσα παρατηρήθηκαν, γενικά, σε σχέση με τις σύγχρονες μεταβολές στους τρόπους συναλλαγής των ανθρώπων, παρείχετο έρεισμα στο Πρωτόδικο Δικαστήριο να εκδώσει, στην προκείμενη περίπτωση παρεμπίπτοντα διατάγματα που να δεσμεύουν και περιουσιακά στοιχεία των εφεσειόντων, εκτός δικαιοδοσίας. Με την ευρύτητα του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60, όπως ερμηνεύτηκε στην Κιταλίδης (ανωτέρω), κρίνουμε ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε κώλυμα στο να επεκτείνει, το Πρωτόδικο Δικαστήριο, το διάταγμα τύπου Mareva που εξέδωσε και σε περιουσιακά στοιχεία εκτός δικαιοδοσίας. Σημειώνουμε ότι στο Άρθρο 32 δεν τίθεται οποιοσδήποτε περιορισμός, εκτός από τις τρεις προϋποθέσεις. Ο μόνος περιορισμός που τέθηκε από την Pastella (ανωτέρω), ήταν η μη επέκταση του διατάγματος σε περιουσιακά στοιχεία εκτός δικαιοδοσίας και τούτο ένεκα της Αγγλικής προσέγγισης του θέματος, μέχρι τότε.» Στα πλαίσια της αγωγής με αρ. 3737/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, μεταξύ των Αιτητών και του Καθ' ου η Αίτηση 1 και άλλων Εναγομένων, οι Αιτητές εξασφάλισαν μονομερώς στις 2.7.14 την έκδοση του ακόλουθου Προσωρινού Διατάγματος τύπου Mareva εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 (Εναγομένου 8 στην αγωγή 3737/14). (Δ) «Διάταγμα το οποίο απαγορεύει στον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση 8 και/ή στους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτού από τα ακόλουθα: i. Να εμβάσει και/ή πληρώσει και/ή αποξενώσει και/ή διαθέσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο μεταφέρει οποιοδήποτε ποσό ευρίσκεται κατατεθειμένο σε τραπεζικούς λογαριασμούς είτε οι εν λόγω λογαριασμοί και/ή καταθέσεις βρίσκονται εντός δικαιοδοσίας είτε ευρίσκονται σε τράπεζες εκτός δικαιοδοσίας μέχρι του ποσού των $134.158.774,82 (Δολαρίων Αμερικής Εκατόν Τριάντα Τέσσερα Εκατομμύρια Εκατόν Πενήντα Οχτώ Χιλιάδες Εφτακόσια Εβδομήντα Τέσσερα Ευρώ και Ογδόντα Δύο λεπτά) ή του ισοπόσου του εν λόγω ποσού σε Ευρώ. ii. Καθ' οιονδήποτε τρόπο να διαθέτουν και/ή να επιβαρύνουν και/ή να ελαττώνουν την αξία των περιουσιακών τους στοιχείων και/ή να ενεργούν σε σχέση με αυτά είτε αυτά βρίσκονται εντός ή εκτός Κύπρου μέχρι του ποσού των $134.158.774,82 (Δολαρίων Αμερικής Εκατόν Τριάντα Τέσσερα Εκατομμύρια Εκατόν Πενήντα Οχτώ Χιλιάδες Εφτακόσια Εβδομήντα Τέσσερα Ευρώ και Ογδόντα Δύο λεπτά) ή του ισοπόσου του εν λόγω ποσού σε Ευρώ. μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής και/ή μέχρι την έκδοση τελικής Διαιτητικής Απόφασης αναφορικά με την Διεθνή Εμπορική Διαιτησία με έδρα διεξαγωγής το Λονδίνο, Ηνωμένου Βασιλείου (LCIA Arbitration proceedings) στην οποία οι Ενάγοντες προτίθενται να παραπέμψουν τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση 8 προς οριστική επίλυση της μεταξύ των διαφοράς και/ή μέχρι την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση στην Κύπρο οποιασδήποτε Διαιτητικής Απόφασης εκδοθεί στην εν λόγω Διαιτησία. Σημειώνεται ότι τα πραγματικά γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η εν λόγω αγωγή 3737/14 είναι ακριβώς τα ίδια με τα επίδικα γεγονότα της παρούσας Γενικής Αίτησης, εφόσον και οι δύο διαδικασίες αφορούν τις ίδιες συμφωνίες δανείου, τις ίδιες τροποποιήσεις επ' αυτών και την ίδια εγγύηση του Καθ' ου η Αίτηση 1. Η εν λόγω αγωγή είχε καταχωρηθεί προς υποστήριξη σκοπούμενης Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας στο Λονδίνο, η οποία τελικά καταχωρήθηκε και αποτελεί την επίδικη Διαιτησία με αρ. 142740. Το εν λόγω Προσωρινό Διάταγμα ακυρώθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 11.11.14 για δύο λόγους: ο πρώτος γιατί δεν ικανοποιούσε τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 εφόσον «η διατήρηση του σε ισχύ δεν εξυπηρετεί ούτε και υποστηρίζει οποιαδήποτε χρηματική απαίτηση των Αιτητών εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 8» και ο δεύτερος γιατί «οι Αιτητές εσφαλμένα συμπεριέλαβαν αιτητικά για έκδοση Διαταγμάτων τύπου Mareva στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, της οποίας αυτοτελή αιτία αγωγής, αποτελεί η νομική αρχή που καθιερώθηκε στην υπόθεση Norwich Pharmacal (ανωτέρω). Τα αιτούμενα Διατάγματα τύπου Mareva, θα μπορούσαν να είχαν αιτηθεί από τους Αιτητές, στα πλαίσια Γενικής Αίτησης και με βάση το άρθρο 9 του Περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμου του 1987 (Ν101/87) το οποίο ορίζει ότι «Το Δικαστήριο έχει εξουσία, κατ' αίτηση ενός των μερών, να διατάσσει τη λήψη συντηρητικών μέτρων, οποτεδήποτε πριν από την έναρξη ή κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας.» Η εν λόγω ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου δεν εφεσιβλήθηκε και είναι τελεσίδικη. Από μια απλή ανάγνωση του εκδοθέντος και ακυρωθέντος Προσωρινού Διατάγματος στα πλαίσια της αγωγής 3737/14 (ανωτέρω) και των αιτούμενων Διαταγμάτων υπό παρ. Α και Β της παρούσας αίτησης, προκύπτει με τον πιο εμφανή τρόπο ότι αυτά είναι πανομοιότυπα και στοχεύουν στην εξασφάλιση ακριβώς του ιδίου ποσού ύψους $134.158.774,82 (Δολαρίων Αμερικής). Αποτελεί εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή 3737/14 ημερ. 11.11.14 εφόσον είναι τελεσίδικη, αποτελεί δεδικασμένο και δεν επιτρέπει την επανεκδίκαση των ίδιων επίδικων θεμάτων. Αντίθετα, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο με την ενδιάμεση απόφαση του δεν υπεισήλθε σε θέματα ουσίας αλλά απέρριψε την αίτηση για προκαταρκτικούς λόγους. Στην υπόθεση Α. Χαραλάμπους ν. Μ. Χαραλάμπους

(2008)1 Α.Α.Δ. 1298 αποφασίστηκε ότι: «Από την αρχή του 12ου αιώνα οι αποφάσεις των Δικαστηρίων θεωρούνταν δεσμευτικές και δεν μπορούσαν να αμφισβητηθούν. Όπως έχει καθοριστεί ο κανόνας, που είναι το αποτέλεσμα της έκδοσης μιας απόφασης από ένα Δικαστήριο, "Estoppel of record or quasi of record arises where an issue of fact has been judicially determined in a final manner between the parties by a tribunal having jurisdiction, concurrent or exclusive, in the matter, and the same issue comes directly in question in subsequent proceedings between the same parties." Σε μετάφραση, «Αποκλεισμός από δεδικασμένο ή από ημιδεδικασμένο εγείρεται όταν ένα επίδικο γεγονός έχει αποφασιστεί δικαστικά με τελεσίδικο τρόπο σε δίκη μεταξύ των διαδίκων από Δικαστήριο που είχε αποκλειστική ή συντρέχουσα δικαιοδοσία να επιληφθεί του θέματος, και το ίδιο γεγονός επανεμφανίζεται άμεσα σε μεταγενέστερη δίκη μεταξύ των ίδιων διαδίκων». (Halsbury's Laws of England , 3η έκδοση, τόμος 15, παρ.336). Η ανάγκη εφαρμογής του κανόνα επεξηγήθηκε στην υπόθεση K.S.R. Commercio S.A. κ.ά. ν. Bluecoral Navigation Ltd

(1995)1 Α.Α.Δ. 309, όπου τονίστηκε ότι, «Σαν θέμα γενικής πολιτικής του δικαίου η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία στα δικογραφήματά του ή την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε ή να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με οτιδήποτε θα μπορούσε να στηρίξει την υπόθεση ή υπεράσπιση του δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει νέο δικαστικό αγώνα με αντικείμενο ότι παραλείφθηκε. Αυτό θα σήμαινε την τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ' επιλογήν του διαδίκου και τη διαιώνιση τους. Έτσι η αρχή της τελεσιδικίας, που είναι κοινωνικά επιβεβλημένη, θα υφίστατο καίριο πλήγμα.» Ο Κανόνας βασίζεται σε δύο αρχές: (

1. i)Ότι η τελεσίδικη εκδίκαση μιας διαφοράς είναι προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος (Interest rei publicae ut sit finis litium) και (
2. ii)Κανένας δεν πρέπει να ενοχλείται δύο φορές για το ίδιο θέμα (Nemo Debet bis vexavi pro eadem causa). Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι η εφαρμογή της αρχής του δεδικασμένου προϋποθέτει ότι, (
3. i)Η απόφαση θα πρέπει να είναι τελεσίδικη, (
4. ii)Πρέπει να υπάρχει ταύτιση διαδίκων και (iii) Πρέπει να υπάρχει ταύτιση επίδικων θεμάτων.» ......................................................... «Για να αποφευχθεί η καταχώριση πολλών αγωγών, ο κανόνας του δεδικασμένου έχει επεκταθεί για να καλύπτει όλες τις βάσεις αγωγής που ένας διάδικος θα μπορούσε να περιλάβει κατόπιν λογικής έρευνας στα δικόγραφα, εκτός από εκείνες πάνω στις οποίες βασίζει την αγωγή του. Και τούτο για να διασφαλιστεί η εξέταση όλων των θεμάτων που θα μπορούσαν να ήταν επίδικα σε μια δικαστική διαδικασία. Το αποτέλεσμα είναι ότι αν ένας διάδικος παραλείψει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ένα θέμα, το οποίο θα μπορούσε να περιληφθεί στην αρχική διαδικασία, δεν θα του επιτραπεί να το εγείρει σε μια νέα αγωγή που καταχωρίζεται μετά την εκδίκαση της πρώτης. Στην υπόθεση L.E. Walwin and Partners Ltd. v. West Sussex Country Council [1975] 3 All E.R. 604, η ενάγουσα εταιρεία διεκδικούσε το δικαίωμα να ελέγχει την τροχαία κίνηση σε ένα δρόμο που οδηγούσε σε μια οικιστική περιοχή της εταιρείας. Πριν από μερικά χρόνια, όταν η νομική θέση του δρόμου εξεταζόταν από ένα άλλο Δικαστήριο μεταξύ των προκατόχων του τίτλου της ενάγουσας εταιρείας και των εναγομένων, το θέμα του ελέγχου της τροχαίας κίνησης δεν ηγέρθη, αν και μπορούσε να προβληθεί και να εξεταστεί. Το Δικαστήριο βρήκε ότι η παράλειψη των προκατόχων της ενάγουσας εταιρείας να προβάλουν την απαίτηση στην προηγούμενη αγωγή συνιστούσε θέμα και απέρριψε την αγωγή. Το ερώτημα κατά πόσο ένας διάδικος μπορεί να αποφύγει την εφαρμογή του κανόνα όταν επικαλείται στη δεύτερη διαδικασία θέματα που δεν είχαν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία, εξετάστηκε στην υπόθεση Theori and Others v. Djoni and Others [1984] 1 C.L.R. 296, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας την αγγλική απόφαση Henderson v. Henderson [1843-1860] All E. R. (Rep.) 378 (βλ. επίσης Vernaeke v. Smith [1982] 2 All E.R. 144), αποφάνθηκε ότι ο κανόνας δεν εφαρμόζεται μόνο σε θέματα που είχαν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία αλλά και σε κάθε θέμα που ήταν στενά συνυφασμένο με την πρώτη διαδικασία και το οποίο οι διάδικοι με λογική προσοχή θα μπορούσαν να είχαν εγείρει. Η ίδια γραμμή ακολουθήθηκε στην υπόθεση Κλεόπα ν. Αντωνίου

(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 58, στην οποία η εφεσείουσα αρχικά καταχώρησε αγωγή για αποζημιώσεις για τις ζημιές που είχε υποστεί το όχημα της σε τροχαίο ατύχημα. Μετά την έκδοση απόφασης για £1.900, καταχώρησε νέα αγωγή εναντίον του ίδιου εφεσίβλητου ζητώντας αποζημιώσεις για τα τραύματα που είχε υποστεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στις αποφάσεις Arnold v. Natwest Bank Plc [1991] 2 AC 93 και στην Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ

(1995)1 Α.Α.Δ. 670 αποφάνθηκε ότι η έγερση της νέας αγωγής που είχε τους ίδιους διαδίκους και ταυτόσημη βάση αγωγής με την προηγούμενη, προσέκρουσε στον κανόνα του δεδικασμένου.» Στη βάση των πιο πάνω νομικών αρχών, έχω την άποψη ότι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, ευσταθεί. Όπως ανέφερα πιο πάνω, υπάρχει (α) ταύτιση επίδικων θεμάτων της παρούσας διαδικασίας και της αγωγής αρ.3737/14, (β) υπάρχει ταύτιση διαδίκων (Αιτητών και Καθ' ου η Αίτηση 1) και (γ) η ενδιάμεση απόφαση στην αγωγή 3737/14 ημερ. 11.11.14 είναι τελεσίδικη. Πέραν τούτου, η παράλειψη των Αιτητών να ακολουθήσουν το ορθό δικονομικό διάβημα προς εξασφάλιση των αιτούμενων Προσωρινών Διαταγμάτων, σύμφωνα με την πιο πάνω ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή 3737/14 δεν τους επιτρέπει, με βάση τη πιο πάνω νομολογία, στα πλαίσια της παρούσας Γενικής Αίτησης να αιτούνται εκ νέου τα ίδια Προσωρινά Διατάγματα, μετά την εκδίκαση της αίτησης για Προσωρινά Διατάγματα στα πλαίσια της αγωγής 3737/14. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου κρίνει και την τύχη των αιτούμενων Διαταγμάτων εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 υπό παρ. Α και Β της αίτησης τύπου Mareva, που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη τους. Οι Αιτητές, με την παρ.Γ της παρούσας αίτησης αιτούνται την έκδοση Διατάγματος Αποκάλυψης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1. Σύμφωνα με τους Αιτητές το εν λόγω Διάταγμα - το οποίο συνδυάζει τις αρχές των διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal και τις αρχές ιχνηλάτησης και/ή εντοπισμού που τίθενται από τη υπόθεση Bankers Trust Co v. Shapira

(1980)1 WLR 1247 - αξιώνεται ως αναγκαία θεραπεία προκειμένου να ευδοκιμήσει ουσιαστικά τυχόν εκδοθέν διάταγμα του Δικαστηρίου τύπου Mareva, λόγω της αδυναμίας εντοπισμού λεπτομερειών και στοιχείων χωρίς τον δικαστικό εξαναγκασμό προς τούτο. Ενόψει του ότι το Δικαστήριο έχει ήδη καταλήξει σε απόρριψη των αιτούμενων Διαταγμάτων τύπου Mareva εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1, αναπόφευκτα, θα πρέπει να απορριφθεί και το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ. Γ, αφού δεν εξυπηρετεί πλέον οτιδήποτε ο εξαναγκασμός του Καθ' ου η Αίτηση 1 σε αποκάλυψη περιουσιακών του στοιχείων. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο