Ελπίδα Χαραλάμπους ν. Progressive Insurance Co Ltd, Αρ. Αγωγής: 4102/2008, 11/5/2015

(11)βαθμούς ποινής στην άδεια οδήγησης του. Ισχυρίζεται η Ενάγουσα, στις έγγραφες προτάσεις της ότι, τόσο ούτε η ίδια αλλά ούτε και ο Ανδρέας Χαραλάμπους ρωτήθηκαν σχετικά και εξ' όσων δύνανται να αναφέρουν, ουδέποτε δόθηκε σε αυτούς οποιοδήποτε έντυπο ερωτηματολόγιο του οποίου την ύπαρξη αγνοούν. Σε κάθε περίπτωση, είναι περαιτέρω ισχυρισμός τους ότι η Εναγομένη ήταν ενήμερη για τους βαθμούς ποινής επί της αδείας οδήγησης του Ανδρέα Χαραλάμπους, αφού, πριν τη σύναψη του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, ο αντιπρόσωπος της εναγομένης προμηθεύθηκε με αντίγραφα των αδειών οδήγησης τόσον της ενάγουσας όσο και του Ανδρέα Χαραλάμπους στην άδεια του οποίου ήταν καταγραμμένοι οι βαθμοί ποινής. Η κατ' ισχυρισμό απόκρυψη τους αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη της Εναγομένης για αποφυγή κάλυψης των εξόδων επιδιόρθωσης του οχήματος της ενάγουσας. Ο δε προβαλλόμενος λόγος μη κάλυψης των εξόδων επιδιόρθωσης και ακύρωσης του συμβολαίου είναι ανυπόστατος και/ή αβάσιμος και/ή παράνομος. Το κόστος επιδιόρθωσης των ζημιών του οχήματος, σύμφωνα με το εκτιμητή που διόρισε η Ενάγουσα ανέρχεται στο ποσό των €3,458.30.-, το οποίο η Εναγομένη είναι υποχρεωμένη να καταβάλει δυνάμει του ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Η Ενάγουσα κατέβαλε επίσης το ποσό των €125.- προς τον εκτιμητή για την ετοιμασία της έκθεσης, το οποίο απαιτεί από την εναγομένη. Στην Υπεράσπιση της η Εναγόμενη (Α.Ε.) ισχυρίζεται ότι, το ασφαλιστήριο συμβόλαιο με αρ. HOPRMT0052778-00 ήτο εξ υπαρχής άκυρο και άνευ αποτελέσματος. Ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα, περί την 12/03/07 υπέβαλε στην Εναγομένη πρόταση για ασφάλιση του υπ' αρ. εγγραφής ΗΡΒ 389 οχήματος για την περίοδο από 12/03/07 μέχρι 11/03/08 με προτεινόμενη ασφαλισμένη την Ενάγουσα και τον Ανδρέα Χαραλάμπους. Την 10/5/07 η Ενάγουσα και/ή δια του αντιπροσώπου της, τηρουμένης της υπό ημερ. 12/3/07 πρότασης για ασφάλιση, έδωσε εντολή για αντικατάσταση του οχήματος ΗΡΒ389 με το όχημα υπ' αρ. εγγραφής ΗΥΝ397 και εξεδόθη το ασφαλιστήριο συμβόλαιο με αρ. HOPRTMT0052778-00 για περιεκτική ασφαλιστική κάλυψη του τελευταίου οχήματος για την περίοδο από 04/04/2007 μέχρι 03/04/2008 με ασφαλισμένους την Ενάγουσα και τον Ανδρέα Χαραλάμπους, εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένου

1. Αρνείται ότι, ο Διαμαντής Διαμαντίδης ενεργούσε εκ μέρους και/ή προς όφελος της Εναγομένης και/ή η Εναγομένη λέγοντας ότι ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της Ενάγουσας. Ειδικότερα ως ισχυρίζεται, ενεργούσε ως ασφαλιστικός παραγωγός της Εναγόμενης, με καθήκοντα να εξευρίσκει πελατεία προς ασφάλιση με την Εναγόμενη, επί προμήθεια. Δεν είχε εξουσιοδότηση να ενεργεί ως αντιπρόσωπος της Εναγόμενης σε ό,τι αφορά την διαδικασία προς κατάρτιση και/ή έκδοση ασφαλιστηρίων συμβολαίων. Αρνείται επίσης τον ισχυρισμό ότι παρουσίασαν τις άδειες οδήγησης τους στον Διαμαντή Διαμαντίδη. Είναι θέση της ότι, η ημερομηνίας 12/03/2007 πρόταση για ασφάλιση, αποτελούσε την βάση του επίδικου ασφαλιστηρίου συμβολαίου και ενσωματώθηκε σ' αυτό. Ήταν υποχρέωση και καθήκον της Ενάγουσας να επιδείξει την υψίστη καλή πίστη και/ή μη αποκρύψει γεγονότα και/ή είχε υποχρέωση να απαντήσει με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις που περιλαμβάνονταν στην πρόταση για ασφάλιση. Η Ενάγουσα ψευδώς και/ή αναληθώς στην ερώτηση 5-11 της πρότασης ασφάλισης δήλωσε ότι ούτε η Ενάγουσα ούτε οιονδήποτε πρόσωπο που θα οδηγούσε το προς ασφάλιση όχημα καταδικάστηκε τα τελευταία τρία χρόνια για οποιοδήποτε ποινική αδίκημα ή παράβαση Κανονισμών τροχαίας ή τους επεβλήθησαν βαθμοί ποινής. Δολίως και/ή αναληθώς και/ή ψευδώς δήλωσε τα πιο πάνω ενώ γνώριζε ή/και όφειλε να γνωρίζει ότι στον Ανδρέα Χαραλάμπους τα τελευταία τρία χρόνια επεβλήθησαν 11 βαθμοί ποινής για τροχαία αδικήματα. Η Ενάγουσα και/ή ο Ανδρέας Χαραλάμπους και/ή ο αντιπρόσωπος της με την υπό ημερ. 12/3/2007 πρόταση για ασφάλιση εγγυήθηκε ότι, οι δηλώσεις και/ή οι απαντήσεις που έδωσε στην πιο πάνω αναφερομένη πρόταση για ασφάλιση ήσαν ορθές και αληθινές και συμφώνησε όπως εκδοθεί το ασφαλιστήριο συμβόλαιο στην βάση του περιεχομένου της ασφαλιστικής πρότασης. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι η επιβολή 11 βαθμών ποινής στον Ανδρέα Χαραλάμπους ήτο ουσιώδες γεγονός που εάν η Εναγομένη γνώριζε δεν θα εξέδιδε το επίδικο ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Η Εναγόμενη αναφερόμενη στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης, αρνείται ότι η Ενάγουσα οδηγούσε αυτή το υπ' αρ. εγγραφής ΗΥΝ 397 όχημα και λέει ότι στις 28/01/2008 οδηγός του οχήματος ΗΥΝ397 ήτο ο Ανδρέας Χαραλάμπους. Στο ατύχημα αυτό ενεπλάκησαν επίσης τα οχήματα ΗΡΗ 493 και KRE 300 Τα οποία επίσης υπέστησαν ζημιές. Την θέση αυτή αποδέχεται και η Ενάγουσα με την απάντηση της. Την 01/02/2008 υπεβλήθη Έντυπο Απαίτησης ζημιάς στην Εναγομένη. Με την δήλωση ημερομηνίας 01/02/2008 η Ενάγουσα και/ή ο Ανδρέας Χαραλάμπους ψευδώς και αναληθώς και/ή δολίως δήλωσαν και/ή βεβαίωσαν σε σχετική ερώτηση επί της εντύπου απαιτήσεως ότι στον Ανδρέα Χαραλάμπους δεν επεβλήθησαν βαθμοί ποινής τα τελευταία 4 (τέσσερα) χρόνια. Η Εναγομένη βασιζόμενη στις δηλώσεις της Ενάγουσας και/ή του εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2 και αγνοώντας τα περί επιβολής βαθμών ποινής στον Ανδρέα Χαραλάμπους, εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2, και της εξασφάλισης του ασφαλιστηρίου συμβολαίου με ψευδείς δηλώσεις και/ή αποκρύψεις και/ή με δόλο, προχώρησε στην αποζημίωση των ιδιοκτητών των οχημάτων υπ' άρ. εγγραφής ΗΡΗ494 και KRE300, καταβάλλοντας το συνολικό ποσό των €4.990.- για τις ζημιές στα δύο οχήματα πλέον έξοδα εκτίμησης των ζημιών €213.- και για την Αστυνομική Έκθεση €85.-. Η επιβολή βαθμών ποινής περιήλθαν εις γνώση της Εναγομένης σε μεταγενέστερο χρόνο και/ή η Εναγομένη λέγει ότι αφότου περιήλθεν εις γνώση της το γεγονός των βαθμών ποινής, απηύθυνε στην Ενάγουσα την υπό ημερ. 29/05/2008 συστημένη επιστολή, με την οποία την πληροφορούσε ότι η απαίτησης της δεν ήτο πληρωτέα και απαιτούσε από την Ενάγουσα την καταβολή του ποσού των €5.198.
2. Ισχυρίζεται ότι ή Ενάγουσα και/ή ο Ανδρέας Χαραλάμπους, με το έντυπο απαιτήσεων ημερομηνίας 01/02/2008, παραπλάνησαν την Εναγόμενη ότι υφίστατο σε ισχύ έγκυρο ασφαλιστήριο συμβόλαιο αφού γνώριζαν ότι, επεβλήθηκαν βαθμοί ποινής ως ανωτέρω αναφέρεται, γεγονός που απέκρυψαν και/ή κατ' εξακολούθηση απέκρυβαν. Σε κάθε περίπτωση ήταν ισχυρισμός της Εναγομένης ότι είχε υποχρέωση στη βάση του Νόμου και/ή της συμφωνίας της εναγομένης με το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων, να αποζημιώσει τους Τρίτους και/ή ως ενδιαφερόμενοι ασφαλιστές (Insurer's concerned). Εάν δε δεν υπήρχε εκ του Νόμου και/ή εκ της συμφωνίας υποχρέωση της να αποζημιώσει τους Τρίτους, η Εναγομένη ουδεμίαν ευθύνη θα είχε να αποζημιώσει τους τρίτους για την ζημιά που υπέστησαν τα οχήματα τους. Δυνάμει ρητού όρου σε περίπτωση που η Εναγομένη ήθελε υποχρεωθεί να καταβάλει οιονδήποτε ποσόν που διαφορετικά δεν θα ήτο υπόλογη να το πληρώσει, τότε η Ενάγουσα και/ή ό οδηγός Ανδρέας Χαραλάμπους, εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2, ανέλαβαν την υποχρέωση να επιστρέψουν το πιο πάνω ποσό στην Εναγομένη. Κατά συνέπεια η Ενάγουσα και εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένη 1, και/ή ο εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2 οφείλουν να καταβάλουν στην εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσα ποσόν €5.198.00 δυνάμει του επίδικου Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου και/ή ως χρήματα αχρεωστήτως καταβληθέντα και/ή στη βάση αδικαιολόγητου πλουτισμού της Ενάγουσας και του εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένου
3. Ενόψει των πιο πάνω η Εναγόμενη ανταπαιτεί από την Ενάγουσα και/ή τον Εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2 τα ακόλουθα ως ανωτέρω αναφέρεται. Παραδεκτά Γεγονότα - Σύνοψη Μαρτυρίας: Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ετοίμασαν και κατέθεσαν κατάλογο παραδεκτών γεγονότων ο οποίος και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
4. Δυνάμει του περιεχομένου του εγγράφου αυτού, τα ακόλουθα γεγονότα κατατέθηκαν και εγκρίθηκαν ως παραδεκτά: «Το υπ' αριθμό ΜΤ/52778 - HORPMT0052778-00 ασφαλιστήριο συμβόλαιο και πιστοποιητικό ασφάλισης του οχήματος υπ' αριθμό εγγραφής HYN37 εξεδόθησαν από την Εναγόμενη και παρεδόθησαν στην Ενάγουσα. Διευκρινίστηκε περαιτέρω ότι το ασφαλιστήριο συμβόλαιο ΜΤ/52778 είναι το ίδιο συμβόλαιο με τα χαρακτηρίστηκα HORPMT0052778-00 Στο ατύχημα που επεσυνέβη την 28/01/2008 εμπλεκόμενα οχήματα ήταν το HYN397, το οποίο οδηγείτο από τον εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2 και τα οχήματα υπ' αριθμό εγγραφής HPH493 και KRE300 ιδιοκτήτες ήταν οι P&M Auto Ltd και Μάρω Χαπέσιη αντιστοιχα και τα οποία υπέστησαν ζημιές. Στον εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο είχαν επιβληθεί οι ακόλουθοι βαθμοί ποινής: · 20/05/2004 2 βαθμοί ποινής · 31/07/2005 3 βαθμοί ποινής · 09/04/2005 2 βαθμοί ποινής · 30/05/2005 4 βαθμοί ποινής Η Εναγόμενη αποζημίωσε τους ιδιοκτήτες των οχημάτων υπ' αριθμό εγγραφής ΗΡΗ493 και KRE300 με ποσά εκ €2.390.- και €2.600.- αντίστοιχα. Κατεβλήθη από την Εναγομένη ποσό €60 στον εκτιμητή για την εκτίμηση των ζημιών του οχήματος υπ' αριθμό εγγραφής της KRE300.» Κατετέθησαν εκ συμφώνου επίσης τα ακόλουθα έγγραφα: Τεκμήριο 2: Πρόταση για ασφάλιση οχήματος με αρ. εγγραφής ΗΡΒ389 ημ. 12/03/2007 Τεκμήριο 3: Καλυπτικό σημείωμα αρ. 072968 για το όχημα υπ. αρ ΗΡΒ 389 για την περίοδο 12/03/07 - 12/07/2007 Τεκμήριο 4: Καλυπτικό σημείωμα αρ. 072989 για το αυτοκίνητο αρ. ΗΥΝ 397 για την περίοδο 04/04/2007 - 04/08/
5. Τεκμήριο 5: Έγγραφο ημ. 10/05/2007 με τίτλο «Έντολή Αλλαγής» Τεκμήριο 6: Ασφαλιστήριο συμβόλαιο αρ. ΜΤ/52778 για το αυτοκίνητο ΗΥΝ
6. Τεκμήριο 6Α Ευανάγνωστο αντίγραφο του Τεκμ. 6 Τεκμήριο 7: Πιστοποιητικό Ασφάλισης αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΗΥΝ397 για την περίοδο 4/4/07 - 3/4/
7. Τεκμήριο 8: Έντυπο Απαιτήσεων ζημιάς αυτοκινήτου ημ. 01/02/
8. Τεκμήριο 9: Αστυνομική Έκθεση για οδικά τροχαία δυστυχήματα ημ. 25/07/2008 Τεκμήριο 10:Η επιστολή ημερομηνίας 29/5/08 της εναγόμενης εταιρείας προς την ενάγουσα Αναφορικά με το Τεκμ. 9 έγινε παραδεκτό γεγονός επίσης ότι, ο αναφερόμενος «Σταθμός Πέρα Χωρίου» είναι ο Σταθμός Πέρα Χωρίου Νήσου. Μαρτυρία Ελπίδας Χαραλάμπους, Ενάγουσας εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένης 1(ΜΕ1): Μετά την κατάθεση των πιο πάνω Τεκμηρίων ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας κάλεσε ως πρώτη μάρτυρα, την ίδια την Ενάγουσα (Μ.Ε.1) η οποία και υιοθέτησε γραπτή δήλωση («Τεκμήριο Α») ως μέρος της κυρίως εξέτασης. Το περιεχόμενο αυτής συνοψίζεται στα ακόλουθα: Είναι ως αναφέρει η ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμό ΗΥΝ397 μάρκας το οποίο «κατά πάντα χρόνο» ήταν ασφαλισμένο στην Ασφαλιστική Εταιρεία Προοδευτική δυνάμει του ασφαλιστηρίου εγγράφου υπ' αριθμό HORPMT0052778-
9. Το ασφαλιστήριο αυτό ανέφερε «έγινε» μεταξύ της ίδιας και της ασφαλιστικής εταιρείας Προοδευτική μέσω του πατέρα της ο οποίος συναντήθηκε προς το σκοπό αυτό με τον κ. Διαμαντή Διαμαντίδη, «αντιπρόσωπο της Εναγόμενης» και αφού η ίδια είχε υπογράψει προηγουμένως «το έγγραφο πρότασης». Εξ όσων γνωρίζει, ο πατέρας της έδωσε όλες τις πληροφορίες που χρειάζονταν «για την ασφάλιση και παρουσίασε μάλιστα τις άδειες οδηγήσεως» τόσο τη δική της όσο και του ιδίου προς τον κ. Διαμαντίδη. Το όχημα το οδηγούσε ως αναφέρει η ίδια «και κυρίως ο πατέρας της». Όταν έγινε η συμφωνία η ίδια ήταν ηλικίας 21 ετών. Ανέφερε ότι, ο κος Διαμαντίδης ήταν προσωπικός φίλος του πατέρα της και ότι υπέγραψε αρκετά ασφαλιστήρια συμβόλαια με την Προοδευτική Ασφαλιστική για να τον «υποστηρίξει». Ο πατέρας της γνώρισε τον κον Διαμαντίδη μέσω του οικογενειακού φίλου. Κατά το δυστύχημα της 29/01/2008 το όχημα το οδηγούσε ο πατέρας της. Μετά το δυστύχημα ο πατέρας της ειδοποίησε την ασφαλιστική εταιρεία για να αποζημιωθούν. «Τότε για πρώτη φορά ο πατέρας της έμαθε ότι η Προοδευτική Ασφαλιστική δεν θα πλήρωνε κανένα ποσό, αρχικά γιατί υπήρξε διαφωνία στο ποσό της απαίτησης τους και ακολούθως ότι δήθεν ο πατέρας της απέκρυψε το γεγονός ότι είχε 11 βαθμούς ποινής για τροχαία αδικήματα στην άδεια του κατά το χρόνο συνομολόγησης της συμφωνίας». Τα γεγονότα που αφορούν τη συνομολόγηση της συμφωνίας τα γνωρίζει ο πατέρας της. Παραδέχεται την παράγραφο 11 της Υπεράσπισης και ότι, το όχημα το οδηγούσε ο πατέρας της και όχι η ίδια ως επίσης και ότι είχε εμπλακεί σε ατύχημα στο οποίο εμπλεκόμενα ήταν τα οχήματα με αριθμούς εγράφης ΗΠΗ493 και KRE
10. Από το δυστύχημα αναφέρει υπέστη τις ζημιές που αναφέρει στην Έκθεση Απαίτησης της δηλαδή το ποσό €3.458, 30 που «κατέβαλα» στο γκαράζ Κώστα Ζερταλή Λτδ για την επιδιόρθωση του οχήματος της. Διευκρινίζει ότι δεν αξιώνει τη μικρή διαφορά που προκύπτει από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της . Αξιώνει επίσης ποσό €247,60 το οποίο αφορά σε αγορά εξαρτημάτων και τέλος για ετοιμασία έκθεση εκτίμησης για τις ζημιές του οχήματος €125.-Προς απόδειξη των ζημιών που υπέστη και περιγράφει στην Έκθεση Απαίτησης παρουσίασε τα ακόλουθα έγγραφα τα οποία και κατετέθησαν ως Τεκμήρια: Τεκμήριο 11: Αντίγραφο Τιμολόγιου με πίστωση της εταιρείας GARAGE COSTAS ZERTALIS & SONS LTD Ημερομηνίας 16/04/2008 για το ποσό των €3.794,43 (Δυνάμει της Έκθεσης Απαίτησης αξιώνεται το ποσό των €3.458,34) Τιμολόγιο 12: Αντίγραφο Τιμολογίου ημερομηνίας 26/02/2008 από Χρ. Καποδίστριας & Υιοί ΛΤΔ για το ποσό των €247.60 (Σημειώνεται ότι το ποσό αυτό δεν δικογραφείται) Τεκμήριο 13:Έκθεση Εκτίμησης CA Televantos ζημιάς του οχήματος ΗΥΝ397 ημ.10/04/2008 στην 3η σελίδα της οποίας αναφέρεται «assessment fees» total: €125.- Αναφέρει τέλος ότι, τα ποσά αυτά «τα κατέβαλε μέσω του πατέρα της». Ουδέν ποσό ανάφερε της κατεβλήθη από την ασφάλεια και παρουσίασε ως Τεκμήριο 14 επιστολή ημερομηνίας 14/05/2008 από τους δικηγόρους της προς την Προοδευτική Ασφαλιστική ημερομηνίας ημ.14/5/
11. Ενώ ως Τεκμήριο 15 κατέθεσε αντίγραφο επιστολής ημ. 02/06/2008 από Progressive Ασφαλιστική προς δικηγόρους της ημερομηνίας 14/05/
12. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι, εργάζεται ως γραμματέας και σπούδασε γραμματειακά. Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει το κον Διαμαντή η ίδια, ενώ σε ερώτηση που της υπεβλήθη αν «γνωρίζει μέχρι σήμερα τον κον Διαμαντή» και αν «μέχρι σήμερα τον έχει συναντήσει» απάντησε ότι δεν θυμάται να τον έχει συναντήσει. Δεν γνωρίζει, ούτε ρώτησε αν ο πατέρας της 'είδε' τον κον Διαμαντή μετά το δυστύχημα. Το γεγονός της συνάντηση του πατερά της με τον κον Διαμαντή για τη σύναψη της συμφωνίας ασφάλισης το ανέφερε σε αυτή ο πατέρας της όπως και το ότι ο κος Διαμαντής ήταν αντιπρόσωπος της Προοδευτικής. Αναγνώρισε στη πρόταση ασφάλισης, Τεκμ. 2 την υπογραφή της. Την υπέγραψε στο πρατήριο βενζίνης όπου «είχαν βρεθεί να υπογράψουν το συμβόλαιο». Δεν θυμάται να ήταν εκεί κάποιος άλλος. Στην ερώτηση ποιος συμπλήρωσε το Τεκμ. 2 ανέφερε ότι το συμπλήρωσε η ίδια και ο πατέρας της. Σε ερώτηση αν στο θείο της έδωσε την πρόταση ασφάλισης απάντησε «Στον κον Διαμαντίδη» λέγοντας ότι πρέπει να τον συνάντησε, δεν θυμόταν ακριβώς ανέφερε ότι πρέπει να τον συνάντησε όταν συμπλήρωνε την αίτηση «εκεί». Στην ερώτηση ποιος έλεγε τα στοιχεία και συμπληρώθηκε το Τεκμ. 2 απάντησε η ίδια και ο πατέρας της. Τα στοιχεία τα έδιναν στον κον Διαμαντίδη ενώ τα χειρόγραφα γράμματα στο Τεκμ. 2 πρέπει να είναι του κου Διαμαντίδη δεν είναι δικά της και συμφώνησε με τη θέση της κας Ερωτοκρίτου ότι ο κ. Διαμαντίδης τους υπέβαλλε μια τις ερωτήσεις και η ίδια και ο πατέρας της απαντούσαν. Είναι κάτοχος άδειας οδηγού από τις 14/11/
13. Δεν θυμάται τί απάντησε στην ερώτηση για την ημερομηνία απόκτησης της άδειας οδηγού Ενώ στην ερώτηση ποιός είπε του Διαμαντίδη ότι η ίδια είχε άδεια οδηγού «2 χρόνια και πάνω». Απάντησε «Αν του είπαμε 2005 τότε υπολόγισε 2 χρόνια και πάνω». Ερωτηθείσα αν έδειξε την άδεια της στον κον Διαμαντίδη, δεν θυμόταν ανέφερε ωστόσο στην υποβολή ότι «η ανακρίβεια του χρόνου κατοχής άδειας προκύπτει από το γεγονός δεν έδειξε ποτέ την άδεια της στον κον Διαμαντίδη απάντησε ότι έδειξε την άδεια της και ότι αποκλείεται να μη του την έδειξε. Ενώ στην ερώτηση του κου Διαμαντίδη αν είχε άδεια του απάντησε ότι είχε άδεια από το 2005 χωρίς να θυμάται ακριβώς όπως δεν θυμάται αν του έδειξαν την άδεια. Αναφορικά με την απάντηση «όχι» στην ερώτηση 5.10 του Τεκμ. 2 ανέφερε ότι ο πατέρας της, ήταν παρών αλλά δεν θυμάται τί είπε ή έκανε. Πρόσφατα έμαθε ότι ο πατέρας της είχε 11 βαθμούς ποινής. Σε ερώτηση αν άκουσε τον πατέρα της να λέει στον Διαμαντίδη ότι είχε βαθμούς ποινής απάντησε «Δεν θυμάμαι». Η ίδια δεν ήξερε αν ο πατέρας της είχε βαθμούς ποινής. Αυτό έμαθε πριν λίγα χρόνια. ΜΕ2:Ανδρέας Χαραλάμπους - Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2: . Ετοίμασε γραπτή Δήλωση «Τεκμήριο Β» την οποία και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει ότι είναι πατέρας της Ενάγουσας η οποία είναι ιδιοκτήτριας του οχήματος ΗΥΝ
14. Το όχημα ήταν ασφαλισμένο στην ασφαλιστική εταιρεία Προοδευτική δυνάμει του Τεκμ.
15. Αναφέρει ότι το ασφαλιστήριο έγγραφο «έγινε» από τον κον Διαμαντή Διαμαντίδη, αντιπρόσωπο της Εναγομένης. Την πρόταση ασφάλισης την υπέγραψε από πριν η κόρη του και του την παρέδωσε. Κατά την συμπλήρωση του ερωτηματολογίου ήταν παρούσα η Ενάγουσα. Συναντήθηκαν αναφέρει στο σταθμό βενζίνης που διατηρούσε ο κοινός τους φίλος. Εκείνη τη μέρα που συμπληρώθηκε «η φόρμα ερωτηματολογίου» θυμάται χαρακτηριστικά ότι φωτοτύπησε την άδεια οδηγού του στη συσκευή φαξ «του Γιάννου». Οι χειρόγραφες σημειώσεις υπό α) και β) στο Τεκμ. 5 ανέφερε έγιναν από τον κον Διαμαντή. Στις 28/01/2008 και ενώ οδηγούσε το όχημα ΗΥΝ397 ενεπλάκη σε δυστύχημα στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού. Ενημέρωσε το Διαμαντή Διαμαντίδη για να αποζημιωθούν. Πληροφορήθηκε ότι, η Προοδευτική είχε διαφωνία στο ποσό της απαίτησης και ακολούθως πληροφορήθηκε ότι δεν θα πλήρωνε τίποτε γιατί δήθεν απέκρυψε το γεγονός ότι είχε 11 βαθμούς ποινής. Το όχημα ΗΥΝ397 υπέστη ζημιές τις οποίες πλήρωσε ο ίδιος για τη θυγατέρα του η οποία ως αναφέρει ήταν μόλις 21 ετών και αδυνατούσε στην καταβολή οπουδήποτε ποσού και η θυγατέρα του διεκδικεί τα ποσά αυτά. Αναφέρει τέλος ότι, με την «Προοδευτική» ήταν συμβεβλημένος για πολλά χρόνια, από το 2004 πιθανόν και το 2003 και η ασφάλιση αφορούσε οχήματα από χρόνο σε χρόνο και η ασφαλιστική γνώριζε ποιος ήταν και το ιστορικό του ως οδηγός. Οι βαθμοί ποινής, αφορούσαν παραβάσεις της τροχαίας δεν θυμόταν όμως για ποιο λόγο του επεβλήθησαν ακριβώς. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι είναι επαγγελματίας οδηγός σε πρεσβεία. Είναι απόφοιτος Γυμνασίου στον κλάδο μηχανικού αυτοκινήτων και πήγε δύο χρόνια κολλέγιο. Εργάστηκε ως μηχανικός αυτοκινήτων για 7-8 χρόνια περίπου διατηρώντας δικό του συνεργείο. Συμφώνησε ότι το Τεκμ. 5 επρόκειτο για την αντικατάσταση πάνω στην αρχική πρόταση Τεκμ. 2 που υπέβαλλαν το όχημα ΗΡΒ389 με το όχημα ΗΥΝ397 που ήταν το νέο όχημα. Ήταν ως ανέφερε ασφαλισμένος προηγουμένως σε άλλη ασφαλιστική εταιρεία η οποία ως πληροφορήθηκε θα έκλεινε. Ζήτησε προσφορά σε «φιλικό επίπεδο» από τον κον Διθαμαντίδη τον οποίο του σύστησε άλλο πρόσωπο, για τα τρία οχήματα που είχε στην κατοχή του. Ανέφερε ότι ήταν παρών όταν συμπληρώθηκε το Τεκμ. 2 και δόθηκε πλήρης απάντηση σε κάθε ερώτηση του Τεκμ.
16. Σε ερώτηση που του ετέθη για το τί έκανε ο ίδιος όταν άκουσε την ερώτηση που γράφει το Τεκμ. 2 για τους βαθμούς ποινής, ανέφερε ότι δεν έτυχε καμιά ερώτησης από τον κον Διαμαντή. Η κόρη του είχε προϋπογράψει εν λευκώ και το πήρε ο ίδιος μετά από 2 ή 3 ημέρες και βρεθήκαν με τον κ. Διαμαντίδη. Παρεμπιπτόντως, την ημέρα εκείνη ήταν και η κόρη του παρούσα αλλά την πρόταση την υπέγραψε εν λευκώ. Αρνήθηκε την υποβολή ότι σκοπίμως απέκρυψε τους βαθμούς ποινής διότι γνώριζε ότι δεν θα τον ασφάλιζε η εταιρεία με τόσους βαθμούς ποινής σε ένα χρόνο λέγοντας ότι αν δεν του έκανε εκείνη η ασφάλεια θα πήγαινε αλλού. Όταν του είπαν ότι δεν θα τον αποζημίωναν και του σταμάτησαν τα ασφαλιστικά του συμβόλαια, ο κ. Χάρης Ζερταλής, αντιπρόσωπος άλλης ασφαλιστικής εταιρείας και ενώ ήταν γνώστης όλων των συνθηκών, του έκανε ασφάλεια για όλα τα οχήματα. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι, είχε κάθε ευκαιρία να διαβάσει όλο το ερωτηματολόγιο της πρότασης Τεκμ.
17. Στη θέση ότι αν η ασφαλιστική εταιρεία γνώριζε ότι είχε 11 βαθμούς ποινής ουδέποτε θα τον ασφάλιζε απάντησε ότι η ασφαλιστική εταιρεία γνώριζε τα πάντα διότι «δεν του έκανε ένα ασφαλιστήριο του έκανε 10 στο σύνολο και έπιανε Λ.Κ.1.600-Λ.Κ.1.800 το χρόνο και δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. ξαφνικά έγινε τούτο το ατύχημα, έγιναν κάποιες προτάσεις και μετά αρνούνται να πληρώσουν επικαλούμενοι τους βαθμούς ποινής.» Ανέφερε ότι όταν έκανε την πρώτη του ασφάλεια στην Προοδευτική το 2003 ή 2004, απάντησε στο ερωτηματολογίου για τον ίδιο. Στα επόμενα συμβόλαια δεν του έθετε ερωτηματολόγιο ο κος Διαμαντίδης, το συμπλήρωνε μόνος του. Το 2004 ήταν η 4η ή 5η η ασφάλιση αυτοκινήτου που έκαναν για εκείνο το αυτοκίνητο. Το 2003 ή 2004 νομίζει ότι δεν είχε βαθμούς ή είχε 2 βαθμούς, δεν θυμάται. Ρωτώντας τον η συνήγορος της Υπεράσπισης να διευκρινίσει αν το ερωτηματολόγιο το συμπλήρωνε μόνος του ο κος Διαμαντίδης, ο ΜΥ2 απάντησε ότι ο κος Διαμαντίδης συμπλήρωνε το ερωτηματολόγιο «Απόλυτα από μόνος του». Σε περαιτέρω ερώτηση που του τέθηκε «Χωρίς να σας ρωτήσει;» Απάντησε «Χωρίς. Έκανε κάποιες ερωτήσεις. Κάποιες ερωτήσεις.» Ενώ στη συνέχεια συμπλήρωσε ότι « Μόνος του τα έκανε όλα, θυμάμαι που μου έκανε ένα ερώτημα "πάσχεις που το τάδε;" λέω του "δεν πάσχω από τίποτα", λέει μου "Εμπλάκηκες σε κάποιο τροχαίο ατύχημα τα τελευταία 3 χρόνια;" λέω του "όχι". Εσυμπλήρωσε τα και έδωσε τα αντιλαμβάνομαι στην ασφαλιστική εταιρεία.». ¨Θυμάται «απόλυτα» ως ανέφερε ότι τον ρώτησε αν είχε εμπλακεί σε δυστύχημα αλλά δεν ερωτήθηκε για βαθμούς ποινής. Δεν του ζητήθηκε αντίγραφο της άδειας κάθε φορά που ανανέωνε το ασφαλιστήριο, αντίγραφο βγήκε μόνο την πρώτη φορά. Το επίδικο ασφαλιστήριο είναι το 5ο ή 6ο που έκανε με την ασφάλεια το πρώτο το έκανε το 2003 ή το 2004, δεν θυμάται αν τότε είχε βαθμούς ποινής. Τον κ. Διαμαντίδη ανέφερε δεν τον έχει δει πέραν των 7 χρόνων. Αρνήθηκε την υποβολή ότι δεν λέει την αλήθεια ότι ο κος Διαμαντίδης συμπλήρωσε το Τεκμ. 2 μόνος του. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι, υπήρχε σαφής ερώτηση για το θέμα των βαθμών ποινής. Όπως διαφώνησε και με τη θέση ότι το ερωτηματολόγιο συμπληρώθηκε με τις απαντήσεις που ο ίδιος έδινε στην παρουσία της κόρης του και ότι αναληθώς ανέφερε ότι δεν είχε καθόλου βαθμούς ποινής ενώ η πραγματικότητα ήταν ότι είχε βαθμούς ποινής. Θέση του ήταν ότι είχαν καθημερινές συναντήσεις με τον Διαμαντή σε πρατήριο βενζίνης κοινού τους γνωστού αν σε κάποια περίπτωση «τον έπιανε η αστυνομία ή για ραντάρ ή για οτιδήποτε ο Γιάννος πάντα ήταν ενήμερος και αναφέρθηκε πολλές φορές, ήταν και ο κ. Διαμαντίδης εκεί την ώρα του διαλείμματος διότι έκανε και εκείνος διάλειμμα εκείνη την ώρα και τις περισσότερες φορές συναντιόμασταν εκεί». Ήταν εις γνώση του αν είχε βαθμούς ποινής. Δεν του είπε ότι η ασφάλεια παύει να σε καλύπτει. Δήλωσε το δυστύχημα στο οποίο ενεπλάκει στην ασφαλιστική την ίδια μέρα. Σε προηγούμενο σημείο της μαρτυρίας του παραδέχτηκε ότι έφταιγε για το ατύχημα. Αναγνώρισε την υπογραφή του στη 2η σελίδα του Τεκμ. 8 , ημερομηνίας 1/2/
18. Δεν μετέβη στα γραφεία της εταιρείας για να συμπληρώσει το Τεκμ. 8 αλλά συμπληρώθηκε στο σταθμό βενζίνης. Ανέφερε ότι, «την ημέρα του δυστυχήματος ενημερώθηκε ο κ. Διαμαντίδης τηλεφωνικώς από εμένα την ίδια ημέρα του δυστυχήματος. Το claim πιθανότατα να το κάναμε την ίδια, την επομένη, την μεθεπόμενη, σε κάποιο μεσημέρι που συναντηθήκαμε στο σταθμό βενζίνης, εκεί έγινε το claim, εκεί υπογράφτηκε.». Έδινε στοιχεία στον κον Διαμαντίδη και γέμισε το claim form. Ανέφερε ότι δεν θυμάται να ρωτήθηκε για την ταχύτητα του. Στην ερώτηση αν ο κ. Διαμαντίδης έγραψε μόνος του «Ταχύτητα οχήματος πριν και κατά την ώρα του ατυχήματος: Πριν: 80 και Κατά: 80». Πιθανόν να το έγραψε μόνος του ο κος Διαμαντίδης. Ανέφερε επίσης ότι το Τεκμ. 8 πρώτη φορά το βλέπει τώρα. Στο «claim» ανέφερε που έκανε στον κ. Διαμαντίδη, ο τελευταίος κρατούσε μια κόλα Α4, που δεν είχε ερωτηματολόγιο. Το ερωτηματολόγιο Τεκμ. 8 δεν το είδε ποτέ του. Συμφώνησε ωστόσο με το περιεχόμενο της σελίδας 2 του Τεκμ. 8 και ότι έτσι έγινε το ατύχημα. Στην ερώτηση σε ποιο σημείο είχε υποστεί ζημιές το όχημα του απάντησε ότι η μεγάλη ζημιά ήταν μπροστά και ένα μικρό χτύπημα στο πίσω αριστερό φτερό. Το αυτοκίνητο του το πήρε στον Κώστα Ζερταλή για επιδιόρθωση από την πρώτη ημέρα και βεβαίως το είπε στον Διαμαντίδη. Αναφορικά με την προσέλευση Αστυνομίας στο χώρο του ατυχήματος ανέφερε ότι πήγε η αστυνομία στον τόπο του ατυχήματος. Ειδοποιήθηκε και ήταν εκεί και από το προηγούμενο δυστύχημα που είχε γίνει. Η αστυνομία ήρθε και έκλεισε ο αυτοκινητόδρομος τουλάχιστον για μισή ώρα. Με αναφορά στο Τεκμ. 9 και ειδικότερα στη δεύτερη σελίδα αυτού που αναφέρει ότι «Μετά από εξετάσεις που έγιναν στα μητρώα του Αστυν. Στ. Πέρα Χωρίου για την υπό αναφορά Αστυν. Έκθεση 863/08 διαπιστώθηκε ότι το εν λόγω δυστύχημα δεν καταγγέλθηκε στο Σταθμό». Ανέφερε ότι υπήρχαν εκεί περιπολικά και αστυνοιμικοί και μέτρησαν. Αρνήθηκε την υποβολή ότι δεν έχει καταγγελθεί ποτέ αυτό το ατύχημα στην αστυνομία και ότι ο ίδιος ψευδώς και αναληθώς όταν συμπλήρωνε το έντυπο της απαίτησης, Τεκμ.
19. Δεν γνωρίζει σε ποιο σταθμό αναφέρθηκε η αστυνομία του είπε ότι είναι από τον Αστυνομικό Σταθμό του Πέρα Χωρίου Νήσου, δεν ζήτησε την ταυτότητα τους. Στην ερώτηση 22 του Τεκμ. 8 αναφορικά με το αν είχε καταδικαστεί τα τελευταία 4 χρόνια σε οποιοδήποτε παράπτωμα, θυμάται είχε ερωτηθεί για αυτό και απάντησε «όχι» Ερωτώμενος στην αμέσως επόμενη ερώτηση της κας Ερωτοκρίτου αναφορικά με το 2ο σκέλος της ερώτησης 22 αναφορικά με τους βαθμούς ποινής απάντησε ότι: «Δεν έτυχα καμίας ερώτησης. Εγώ μόνο το claim είδα. Ρωτήθηκα από τον κ. Διαμαντίδη το πώς έγινε το ατύχημα, του ανέφερα τα πάντα και μόνο αυτά. Δεν έτυχα ερώτησης από κανένα μα κανένα ερωτηματολόγιο. Κανένα.» Στην ερώτηση αν έχει απόδειξη πληρωμής των ζημιών ανέφερε ότι: «Απόδειξη πληρωμής δεν βρίσκω. Για απόδειξη τεκμήρια να πάρουν τον κ. Ζερταλή να τον ρωτήσουν αν έχει να παίρνει €1.000 από μένα και αν εξοφλήθηκε ή όχι που το ατύχημα τούτο μέχρι το τέλος.» Εν συνεχεία ανέφερε ότι πλήρωσε όλα τα χρήματα στον κον Ζερταλή. Πλήρωσε περίπου €4.300.- κάτι, σχεδόν €4.400.- Ζητώντας του να καθορίσει επ' ακριβώς πόσα πλήρωσε ανέφερε είτε €4.370 είτε €4.
20. Ανέφερε ότι δεν τα 'έβαλαν' όλα στην έκθεση απαίτησης διότι προέκυψαν ζημιές και προβλήματα μετά, και συγκεκριμένα το χειριστήριο του climate control που τελικά ήταν σπασμένο, ήταν €1.000, ως ανέφερε αυτά. Αρνήθηκε την υποβολή ότι, ο λόγος που δεν είχε παρουσιάσει απόδειξη μέχρι σήμερα είναι γιατί η ζημιά του αυτοκινήτου ήταν πολύ λιγότερη και πλήρωσε λιγότερα τον κον Ζερταλή, λέγοντας ότι, η ζημιά ήταν πολύ πιο μεγάλη. Στην ερώτηση γιατί δεν προσκόμισε την απόδειξη ενώ το τιμολόγιο το παρουσίασε και αφού γνώριζε από το 2008 ότι, η ασφαλιστική εταιρεία απέρριψε την απαίτηση του απάντησε ως ακολούθως: «Απέρριψε με αρχικά λέγοντας ότι θα πλήρωναν μόνο €3.000 και είπε για το αυτοκίνητο μου το έχουν ασφαλισμένο για €5.
21. Εδιούσαν μου σήμερα €3.000 και είπε μου ότι ο Χάρης ο Ζερταλής, από το Ζερταλή το πληροφορήθηκε, ότι το βγάζει total loss για €3.000 και η απάντηση μου προς το Χάρη το Ζερταλή ήταν γιατί δεν βρίσκουν άλλο το ίδιο, δε με ενδιέφερε ούτε το χρώμα, ούτε τα νούμερα, με €3.000 και να μου το δώσουν; Η ζημιά του αυτοκινήτου μου ήταν εκτιμημένη που εγκεκριμένο εκτιμητή εκτός των τελευταίων λεφτών που πλήρωσα στη ΤΟΥΟΤΑ για το χειριστήριο που ήταν εκτός προγράμματος, δεν το ήξερε κανένας. Μετά που λειτούργησε το αυτοκίνητο είδαμε τη ζημιά του.» Ανέφερε ότι η ασφαλιστική εταιρεία ενημέρωσε τον Χάρη Ζερταλή ότι το αυτοκίνητο βγαίνει με τη ζημιά του total loss και ότι είχε την καλή διάθεση να του έδινε €3.
22. Η αρχική ζημιά του αυτοκινήτου ήταν €3.
23. Διαφώνησε με τη θέση ότι όταν έγινε το δυστύχημα υπήρχε «στο παζάρι» ίδιος αριθμός εγγραφής αυτοκινήτου όπως τούτο με €3.
24. Το όχημα επιδιορθώθηκε και σήμερα κυκλοφορεί. Δήλωσε ότι ενημερώθηκε από τον Χάρη Ζερταλή την προσφορά της Προοδευτικής και σε μεταγενέστερο στάδιο μετά από κάποιες ημέρες τον ξαναπληροφόρησε ότι δεν προτίθενται να πληρώσουν γιατί ως ισχυρίστηκαν, τους απέκρυψε τους βαθμούς ποινής του. Χαρίλαος Ζερταλής (ΜΕ3): Ο μάρτυρας αυτός αναγνώρισε το Τεκμ. 11 λέγοντας ότι είναι το τιμολόγιο που εξέδωσε όταν διόρθωσε το αυτοκίνητο. Το ποσό αυτό το πληρώθηκε αλλά δεν έχει απόδειξη. Πληρώθηκε βάση του τιμολογίου. Όταν επιδιόρθωσε το όχημα «μίλησε» με τον Δημήτρη Δημητρίου claim manager της Προοδευτικής. Ο ιδιοκτήτης του είχε πει, ότι το όχημα καλύπτεται πλήρως από την ασφαλιστική εταιρεία Προοδευτική και μίλησε με τον 'κον Δημήτρη' για να στείλει εκτιμητή. Δεν έλαβε απάντηση εκείνη τη στιγμή αργότερα όμως του είπε ότι, «δεν καλύπτονται». Το ανέφερε στον ιδιοκτήτη και εισηγήθηκε ο μάρτυς να καλέσουν εκτιμητή να ετοιμάσει εκτίμηση και να βγάλει φωτογραφίες και να προχωρήσουν σε επιδιόρθωση βάσει της εκτίμησης. Επιδιόρθωσε το όχημα βάσει της εκτίμησης, το παρέδωσε και πληρώθηκε. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι έχει γκαράζ αυτοκινήτων. Ο ίδιος πληρώθηκε βάσει τιμολογίου. Ανέφερε ότι πέρασαν χρόνια για αυτό δεν έχει την απόδειξη. 'Κοίταξε' και δεν τη βρήκε, ενώ μπορεί και να μην του έδωσε απόδειξη και να πληρώθηκα βάσει τιμολογίου. Κάποιες φορές το γράφει στο τιμολόγιο και άλλες φορές μπορεί να «ξεχάσει». Στο Τεκμ. 11 δεν το έγραψε. Στην ερώτηση «Θέλεις να πεις ότι διατηρήθηκαν στη δική σου την επιχείρηση το τιμολόγιο και η απόδειξη δεν διατηρήθηκε;», απάντησε ότι «κοίταξα και δεν τη βρήκα, εγώ τούτο το τιμολόγιο το έχω μέσα στο φάιλ μου περασμένο, διότι πάνω στην απόδειξη δεν γράφει ΦΠΑ». Δεν μπορούσε να θυμηθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση αν έδωσε απόδειξη είσπραξης. Ναι, μεν δε γράφει το Τεκμ. 11 ότι πληρώθηκε το τιμολόγιο αλλά επέμεινε παρά την υποβολή της κας Ερωτοκρίτου ότι ο ίδιος το έχει πληρωθεί. Πληρώθηκε το ποσό που αναγράφει στο τιμολόγιο ανέφερε ωστόσο ότι γίνεται κάποια έκπτωση και δεν μπορεί να πει με ακρίβεια ποιο ποσό πληρώθηκε. Στο Τεκμ. 11 είχε περαστεί η έκπτωση 10% στα ανταλλακτικά. Στην ερώτηση από πού αγόρασε τα ανταλλακτικά απάντησε «Έχω τις αποδείξεις.» ενώ απάντησε αμέσως μετά ότι «πρέπει να έπιασα από τον Καποδίστρια, τα άλλα δεν θυμάμαι». Τα εξαρτήματα φαίνονται στο «item code number» 4090, στο Τεκμ. 11 και ήταν αξίας €1.824.
25. Ανέφερε ότι πρέπει να είχε αποδείξεις για τα εξαρτήματα, πρέπει να τις έδωσε στον πελάτη μαζί με τα εξαρτήματα Στην ερώτηση αν ο Καποδίστριας είναι αυτός που του κάνει έκπτωση 10% απάντησε ως ακολούθως: «Στα τιμολόγιά του δεν θα δεις πάνω έκπτωση του Καποδίστρια, μου τη δίνει την έκπτωση τέλος του χρόνου». Παραπέμποντας τον στο Τεκμ. 12 και ερωτηθείς αν στο ποσό που αναγράφεται για το ραδιατέρ €215.30, ο ίδιος στο τέλος του χρόνου θα πάρει έκπτωση 10% απάντησε θετικά. Στην ερώτηση πως είναι δυνατόν να παρουσιάζεται ένα μοναδικό τιμολόγιο αγοράς εξαρτημάτων, το Τεκμ. 12 και να μην παρουσιάζεται κανένα άλλο τιμολόγιο αγοράς εξαρτημάτων μέχρι του ποσού που αναφέρεται στο Τεκμ. 11 απάντησε ως εξής «Πρέπει κυρία Στέλλα, διότι τα εξαρτήματα τα άλλα ήταν μεταχειρισμένα που αγοράστηκαν, πρέπει να έδωσα απόδειξη, τούτο ήταν το καινούργιο μοναδικό εξάρτημα που αγόρασα, το ραδιατέρ του αυτοκινήτου.» Στην ερώτηση που είναι αυτά απάντησε ότι τα έδωσε στο πελάτη, ο ίδιος δεν κρατά αποδείξεις. Στην υποβολή ότι αυτό είναι το μοναδικό εξάρτημα που αγοράστηκε για την επιδιόρθωση του αυτοκινήτου απάντησε ότι το αυτοκίνητο ήταν διαλυμένο μπροστά. Απάντησε επίσης σε σχετική ερώτηση ότι η Προοδευτική έστειλε τον κον Τζιρκαλλή για να εκτιμήσει το εν λόγω όχημα. Στην ερώτηση αν ο ίδιος συμφώνησε με την εκτίμηση του εκτιμητή για την ασφάλεια απάντησε ότι «για να καλέσει άλλο εκτιμητή ο ιδιοκτήτης σημαίνει ότι διαφωνούσε με την εκτίμηση του κυρίου Τζιρκαλή». Σημειώνοντας σε ακόλουθη ερώτηση «Εάν δεν διαφωνούσαμε δεν θα φέρναμε τον άλλον εκτιμητή.». Ανέφερε ότι δεν μπορεί να ξέρει τι αξία είχε το αυτοκίνητο στο παζάρι, δεν πουλά αυτοκίνητα για να ξέρει τις τιμές τους. Σε άλλο στάδιο της αντεξέτασης του ανέφερε ότι «ένα περίπου γνώριζε την αξία και την προσδιόρισε στις €6.000 με βάση την ημερομηνία εγγραφής και την κατάσταση του αυτοκινήτου. Στην υποβολή ότι δεν γνωρίζει την αγοραία αξία του αυτοκινήτου απάντησε ότι δεν τον αφορά τον ίδιος η αξία του αυτοκινήτου όταν επιδιορθώνει ένα αυτοκίνητο. Ανέφερε επίσης ότι άπειρες φορές και αγοράζει αυτοκίνητα total loss, τα επιδιορθώνει και τα πουλά. Το υπό αναφορά όχημα ήταν θέση του ότι, επειδή δεν πειράχτηκαν τα chassis του αυτοκινήτου μπορούσε να επιδιορθωθεί χωρίς να είναι αντιληπτό ότι, ήταν κτυπημένο. Τα κριτήρια για να καταλήξει ότι ένα όχημα είναι total lost, είναι όταν υπερβαίνει τα 2/3 της ασφαλισμένης αξίας. Ενώ συμφώνησε αργότερα με τη θέση της Υπεράσπισης ότι, ένα αυτοκίνητο θεωρείτε total lost όταν το ποσό που χρειάζεται για να επιδιορθωθεί υπερβαίνει την αγοραία αξία του οχήματος. Στην υποβολή ότι η αγοραία αξία του αυτοκινήτου κατά το χρόνο του ατυχήματος του ήταν €2.562 σύμφωνα με την εκτίμηση του κυρίου Τζιρκαλή απάντησε ότι δεν ξέρει ενώ στην υποβολή ότι αυτό που έμεινε ήταν αξίας €340 σύμφωνα με την εκτίμηση του κυρίου Τζιρκαλλή, διαφώνησε. Ήταν θέση του ότι με βάση την εμπειρία που έχει είναι σε καλύτερη θέση από τον κον Τζιρκαλλή να γνωρίζει αν το όχημα ήταν total loss και ήταν θέση του επίσης ότι αν ένα όχημα είναι total loss τούτο συναρτάται με την αξία που ασφαλίζεται αν το όχημα είναι ασφαλισμένο. Στην υποβολή ότι «μέτρο και κριτήριο του να θεωρηθεί ένα αυτοκίνητο total loss είναι η πραγματική αγοραία αξία του κατά το χρόνο του ατυχήματος» Συμφώνησε «ως ένα σημείο. Αν δεν είναι ασφαλισμένο. Αν είναι ασφαλισμένο μειώνουν την αξία του για να πληρώνουν πιο λίγα ασφάλιστρα.». Η πλευρά της Εναγομένης και Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας προς απόδειξη των δικών της ισχυρισμών κάλεσε επίσης τέσσερις μάρτυρες. ΜΥ 1 Κάτια Στυλιανού Αστ. Αρ. 568: ανέφερε ότι εργάζεται στην Τροχαία Αρχηγείου και είναι αποσπασμένη στο γραφείο ανθρωπινού δυναμικού. Η μάρτυρας αυτή παρουσίασε στο Δικαστήριο το Τεκμήριο 16 που αποτελεί την κατάσταση βαθμών ποινής του εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενου
26. Ανέφερε ότι έλαβε την πληροφόρηση της από το ηλεκτρονικό σύστημα βαθμών ποινής. Ανέφερε ότι το 2004 επεβλήθηκαν στον Ανδρέα Χαραλάμπους 7 βαθμοί ποινής για υπερβολική ταχύτητα. Δύο βαθμοί επεβλήθησαν στις 03/05/2004, δύο βαθμοί στις 20/05/2004 και τρεις βαθμοί στις 31/07/
27. Στις 09/04/2005 του επεβλήθησαν 2 βαθμοί ποινής για χρήση κινητού τηλεφώνου. Το 2006 του επεβλήθησαν επίσης 2 βαθμοί ποινής για υπερβολική ταχύτητα. ΜΥ2 Ευτύχιος Οδυσσέως: Ανέφερε ότι εργάζεται στην Εναγόμενη Ασφαλιστική Εταιρεία από τον Οκτώβριο του
28. Είναι ως ανέφερε προϊστάμενος στο τμήμα απαιτήσεων και μέλος της διευθυντικής ομάδας της εταιρείας. Εργάζεται στην Ασφαλιστική Βιομηχανία από το 1987 ενώ έχει διατελέσει στις θέσεις όλων των τμημάτων. Ειδικότερα ανέφερε εργάστηκε στην Ασφαλιστική εταιρεία Μινέρβα στο τμήμα εξυπηρέτησης πελατών μέχρι το
29. Περιελάμβαναν τα καθήκοντα του και συμπλήρωση εντύπων ασφαλιστηρίων. Σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση ήταν ο πρώτος που είχε την ευθύνη αξιολόγησης καταγραφής προτάσεων κάθε υποψηφίου προς ασφάλιση. Το 1995 προσελήφθη στην Πανευρωπαϊκή ως διευθυντής του καταστήματος Λεμεσού με καθήκοντα αξιολόγησης κινδύνου, αποδοχή κινδύνου, απόρριψη κινδύνων και πωλήσεων καθώς και ετοιμασία στατιστικών και αποτελεσμάτων του καταστήματος. Το 1998 προήχθη σε περιφεριακό διευθυντή Πάφου - Πόλεως Χρυσοχούς μέχρι το 2001 οπόταν η εταιρεία εξαγοράστηκε από τη Λαϊκή Ασφαλιστική. Από το 2001 μέχρι το 2003 οπόταν απεχώρησε με σχέδιο εθελοντικής αφυπηρέτησης τον Οκτώβριο του
30. Από το 2004 μέχρι το 2013 εργάστηκε στην Παγκυπριακή ως προϊστάμενος απαιτήσεων. Από το 2013 απασχολείται από την Προοδευτική και ασχολείται και με την αξιολόγηση κινδύνων. Με παραπομπή και στο Τεκμ. 2 ανέφερε ότι η πρόταση ασφάλισης της Προοδευτικής είναι πανομοιότυπο με τις υπόλοιπες ασφαλιστικές. Χαρακτήρισε την ερώτηση 5.10 της υποπαραγράφου 1 του Τεκμ. 2 ως ουσιώδη καθότι ο αποδέκτης του κινδύνου αναμένει από τη συγκεκριμένη ερώτηση να πάρει πληροφορίες αν θα αποδεχθεί ή όχι τον κίνδυνο ή αν θα τον αποδεχθεί με όρους όπως αυξημένο ασφάλιστρο ή αν θα αφαιρέσει ποσό excess πολύ ψηλότερο του προβλεπόμενου. Στην ερώτηση πως αξιολογεί τον κίνδυνο με βάση την εικόνα που έχει προκύψει με τους υπό αναφορά βαθμούς ποινής ανέφερε ότι είναι μη αποδεκτός κίνδυνος. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι όταν η ασφαλιστική εταιρεία λάβει γνώση για την εμπλοκή ασφαλισμένου σε τροχαίο ως πρώτη ενέργεια αξιολογεί και κοστολογεί το ύψος των ζημιών «άνευ ευθύνης». Το αυτοκίνητο έτυχε εκτίμησης από τον κον Τζιρκαλλή του οποίου η εκτίμηση παρουσιάστηκε από το μάρτυρα και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
31. Αναφερόμενος στον Διαμαντή Διαμαντίδη ανέφερε ότι όντως ενεργούσε ως πράκτορας - μεσάζων της εταιρείας ωστόσο σταμάτησε να εργάζεται εδώ και 6 χρόνια. Κατά την αντεξέταση διαφώνησε με τη θέση του συνηγόρου της Ενάγουσας ότι η ερώτηση 5.10 του Τεκμ. 2 είναι γενική λέγοντας ότι η ερώτηση είναι συγκεκριμένη ενώ με την επόμενη ερώτηση ζητούνται διευκρινήσεις. Δεν θα μπορούσαν να περιλαμβάνονται σε αυτή όλα τα ποινικά αδικήματα. Συμφώνησε με τη θέση ότι διαφορετική σημασία δίνεται στο κάθε αδίκημα ανάλογα με τη βαρύτητα του. Ήταν επίσης θέση του ότι το συγκεκριμένο έντυπο περιέχει αριθμό σημαντικών πληροφοριών που πρέπει να δώσει ο αιτητής για να μπορέσει η ασφαλιστική εταιρεία να σχηματίσει την εικόνα ενός πελάτη, στο συγκεκριμένο χώρο παρέχεται αρκετός χώρος για ν' αναφέρει κατά πόσο έχει βαθμούς ποινής ή οποιαδήποτε αδικήματα, ο χώρος είναι επαρκής. Διαφώνησε με τη θέση ότι η συγκεκριμένη ερώτηση είναι γενική και αόριστη. Διαφώνησε επίσης με τη θέση ότι ούτε η ασφαλιστική εταιρεία δίνει τη δέουσα σημασία στην ερώτηση αυτή. ΜΥ 3, Αστυφ. 1749 Ελένη Κωνσταντίνου: Η μάρτυρας αυτή ανέφερε ότι βρίσκεται στις τάξεις της αστυνομίας από το
32. Από το 1997 μέχρι σήμερα είναι τοποθετημένη στην Τροχαία του Αρχηγείου Αστυνομίας και στα καθήκοντα της είναι και ο χειρισμός των εξώδικων καταγγελιών και προστίμων. Ανέφερε ότι από τις 14/04/2004 οι βαθμοί ποινής περνιούνται στο ηλεκτρονικό σύστημα και δεν αναγράφονται στις άδειες οδήγησης. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι είναι διαχειρίστρια του εν λόγω συστήματος. Σε σχετική ερώτηση ότι δεν γνωρίζει αν αποσύρθηκαν οι άδειες οδηγήσεως για να μην αναγράφονται οι βαθμοί ποινής είναι θέμα που αφορά το Τμήμα Οδικών Μεταφορών. ΜΥ 4, Γιώργος Τζιρκαλλής: Ο μάρτυρας αυτός ανέφερε ότι είναι εκτιμητής ζημιών και εμπειρογνώμονας τροχαίων δυστυχημάτων. Παρουσίασε γραπτό κείμενο των προσόντων του ως Τεκμήριο
33. Ανέφερε ότι από το 1978 ενεργεί ως εκτιμητής ενώ από το 1980 ενεργεί ως εμπειρογνώμονας. Αναγνώρισε την υπογραφή του στο Τεκμ. 17 και υιοθέτησε το περιεχόμενο του αναφέροντας ότι ο ίδιος το συνέταξε. Ερεύνησε και επιθεώρησε τη ζημιά στο όχημα υπ' αριθμό εγγραφής HYN 397 Σύμφωνα με τη σελ 3 του Τεκμ. 17 καταλήγει ότι «Εφόσον το όχημα δεν είχε ξηλωθεί κατά την ώρα της διερεύνησης υπάρχει βεβαιότητα, σίγουρα υπάρχει περισσότερη ζημιά, απρόβλεπτη ζημιά. Σύμφωνα με τη ζημιά το αυτοκίνητο αυτό το όχημα είναι ασύμφορο να διορθωθεί γι' αυτό το βγάζουμε total loss. Η αξία πριν τη ζημιά ήταν €2.562 και η απομένουσα αξία περίπου €340». Κατέληξε στη τιμή αυτή σύμφωνα με τις τιμές της αγοράς παραπέμποντας επίσης στην εφημερίδα «μοτοκίνηση» ημερομηνίας 29/02/2008 όπου παρουσιάζονται οι τιμές παρόμοιων οχημάτων. Η εφημερίδα κατατέθηκε ως Τεκμήριο
34. Ο μάρτυρας παρέπεμψε στη σελίδα 39 όπου υπάρχουν δημοσιεύσεις για πώληση αυτοκινήτου ίδιας περίπου ηλικίας ,τύπου και μοντέλου με το όχημα HYN
35. Στη σελίδα αυτή σημείωσε δύο αυτοκίνητα και πήρε τηλέφωνο για να μάθει τις τιμές. Για το πρώτο ζητήθηκαν Λ.Κ.1.
36. Για το δεύτερο η τιμή που αναγράφεται είναι € 2.
37. Ο μάρτυρας σημείωσε ότι αν λεχθεί ότι θα γίνει πληρωμή άμεσα με μετρητά η τιμή μπορεί να μειωθεί. Δεν γνωρίζει αν τα οχήματα εκείνα ήταν μεταχειρισμένα ή καινούργια. Παίρνει την ηλικία κατασκευής του οχήματος και η ηλικία κατασκευής του HYN 397 είναι το
38. Πέραν της εφημερίδας έκανε επίσης έρευνα με μερικούς μεταπωλητές αυτοκινήτων και η τιμή μέσο όρο ήταν €2.600 παίρνεις μέσο όρο, average. Με αναφορά στο Τεκμ. 11 γνώμη του ήταν ότι το όχημα δεν θα έπρεπε να είχε διορθωθεί εφόσον υπάρχουν παρόμοια αυτοκίνητα με €2.500 και αν ο ιδιοκτήτης ήθελε να το φτιάξει για οποιονδήποτε λόγο τότε αυτός θα υποστεί τη διαφορά παραπέμποντας σχετικά στο σύγγραμμα «Automative Hissing» και ειδικότερα στη σελίδα
39. Αντίγραφο της σελίδας κατατίθεται ως Τεκμήριο
40. Κατά την αντεξέταση ο μάρτυρας απαντώντας στη θέση του συνηγόρου της Ενάγουσας ότι στη σελ 3 του Τεκμ. 17, πιθανολογεί ότι ενδεχομένως να υπάρχουν περισσότερες απρόβλεπτες ζημιές. Συμφώνησε μεν αλλά ανέφερε επίσης ότι αν ξηλωνόταν το όχημα θα εντοπίζονταν και άλλες ζημιές αλλά ακόμα και με το τί ήταν εμφανές εξωτερικά διαπίστωσαν ότι ήταν ασύμφορο να διορθωθεί. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι συνεργάζεται με την Εναγομένη από το 1978 μέχρι σήμερα. Αναφερόμενος στο Τεκμ. 13 ανέφερε ότι εκείνη η εκτίμηση απέχει από την πραγματικότητα. Ανέφερε ότι το ποσό των €3.458,30, δεν περιλαμβάνει Φ.Π.Α, δηλαδή είναι κάπου 1000 ευρώ πιο ακριβό από την αξία του ως ο ίδιος την υπολόγισε με βάση τα ευρήματα του από τις τιμές της αγοράς. Το αυτοκίνητο είναι 10 περίπου ετών και το χαρακτήρισε μέτριας κατάστασης. Σημείωσε ότι οι τιμές των αυτοκινήτων κυμαίνονται «πάνω κάτω 10%». Τελικές Αγορεύσεις: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ετοίμασαν τις αγορεύσεις τους γραπτώς και τις υιοθέτησαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Παρατίθενται κατωτέρω περιληπτικά, οι βασικότερες των εισηγήσεων τους χωρίς ωστόσο τούτο να σημαίνει ότι παραγνωρίζεται παν ό,τι περιέχεται σε αυτές. Η Υπεράσπιση στη δική της αγόρευση εισηγείται ότι έκδηλη είναι η απόκρυψη και η μη αποκάλυψη των βαθμών ποινής του Ανδρέα Χαραλάμπους (Α.Χ.) και ψευδώς και αναληθώς δεν αποκαλύπτονται και ούτε δίνονται λεπτομέρειες των βαθμών ποινής. Χαρακτηρίζει το ζήτημα που εγείρεται στην παρούσα ως αμιγώς νομικό ωστόσο με αναφορά σε σημεία της μαρτυρίας της Ελπίδα Χαραλάμπους (Ε.Χ.) και του ΑΧ εισηγείται ότι οι διάδικοι αυτοί είναι παντελώς αναξιόπιστοι και ότι οι ΕΧ και ΑΧ συνειδητά απέκρυψαν τους βαθμούς ποινής και ο ΑΧ γνώριζε ότι η Ασφαλιστική Εταιρεία (Α.Ε.) είχε δικαίωμα να τον απορρίψει με 11 βαθμούς ποινής. Σε ότι αφορά τη νομική πτυχή του ζητήματος που εγείρεται θέση της είναι ότι, ο αντιπρόσωπος της ασφαλιστικής εταιρείας κατά τη συμπλήρωση της Πρότασης Ασφάλισης λειτουργεί ως αντιπρόσωπος του Ασφαλισμένου. Στο Τεκμ. 2 υπήρξε απόκρυψη των βαθμών ποινής και σχετική ψευδής δήλωση ότι το περιεχόμενο των όσων ανέφερε ήταν αναληθές («Υπεύθυνη δήλωση»). Παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος επίσης στο Τεκμ. 6 και ειδικότερα στην «Εισαγωγική Ρήτρα» αυτού, όπου αναφέρεται ότι οι απαντήσεις και οι δηλώσεις που περιέχονται στη Πρόταση Ασφάλισης αποτελούν τη βάση του ασφαλιστηρίου Συμβολαίου και ενσωματώνονται σε αυτές. Θέση της υπήρξε ότι ο ασφαλισμένος είναι υποχρεωμένος να επιδείξει την ύψιστη καλή πίστη κατά τη συμπλήρωση της πρότασης ασφάλισης και είναι υποχρεωμένος να αποκαλύψει όλα τα γεγονότα που δυνατόν να επηρεάσουν την κρίση του ασφαλιστή για τον κίνδυνο που πρόκειται να αναλάβει. Παραπέμποντας και στην υπόθεση Πανευρωπαϊκή Aσφαλιστική Eταιρεία Λίμιτεδ ν. Eretria Leisure Cruises Limited,

(1998)1 Α.Α.Δ. 1072, εισηγήθηκε ότι η απόκρυψη των βαθμών ποινής κατέστησε το συμβόλαιο εξ υπ' αρχής άκυρο. Σε κάθε περίπτωση επικαλούμενη την εκτίμηση του ΜΥ 4 η πλευρά της Εναγομένης εισηγείται ότι το όχημα ήταν ασύμφορο να επιδιορθωθεί αφού η αξία του ήταν €2.222.- και για την επιδιόρθωση του θα χρειαζόταν €3.794,43 Αναφορικά με την ανταπαίτηση η κα Ερωτοκρίτου παραπέμπει στη σελ 5 του Τεκμ. 6 υπό τον τίτλο «Αναίρεση Ορισμένων Όρων και Δικαιωμάτων Ανάκτησης», στο Μέρος 4

(2)του Τεκμ.6 σελ 7 υπό τον τίτλο «Γενικοί Όροι» και στο Ν.96(Ι)/2000 και ειδικότερα στο άρθρο 8 αυτού. Ο κος Κουρουπίδης προσδιόρισε επίσης την διαφορά εισηγούμενος ότι το κρίσιμο σημείο που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι κατά πόσο το επίδικο Συμβόλαιο είναι εξ υπαρχής άκυρο και κατά δεύτερο αν ήθελε κριθεί ότι το ασφαλιστήριο συμβόλαιο είναι σε ισχύ ποιο είναι το ύψος των αποζημιώσεων. Παραπέμποντας στο σύγγραμμα «John Birds, Modern Insuarance Law, 2nd edition» σελ 89, εισηγήθηκε ότι το κατά πόσο μια πληροφορία σε ασφαλιστικό συμβόλαιο είναι ουσιώδης ή όχι, κρίνεται ως πραγματικό γεγονός και όχι κατ' ανάγκη με βάση τη γνώμη του ασφαλιστή επισημαίνοντας επίσης ότι, ο ΜΥ2, δεν εργαζόταν στην Εναγόμενη κατά το χρόνο σύναψης του συμβολαίου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος επίσης αναφερόμενος στις κρίσιμες ερωτήσεις του Τεκμ. 2 ήτοι τις ερωτήσεις υπ' αριθμό 5.10 εισηγήθηκε ότι, το ερώτημα ως τίθεται είναι ασαφές και γενικό . Η αναφορά σε «καταδίκη» παραπέμπει σε Δικαστήριο και σε βαθμούς ποινής ως παρεμπίπτουσες ποινές. Θέση του είναι ότι ρητώς και σαφώς θα έπρεπε να αναφέρεται σε βαθμούς ποινής που επιβάλλονται από την αστυνομία. Περαιτέρω αναφέρει ο κος Κουρουπίδη ότι πρόκειται για «κλασική περίπτωση waiver και estoppel», όπου η Εναγόμενη εμποδίζεται δια συμπεριφοράς να ισχυρίζεται ότι νομιμοποιείται στην καταγγελία της σύμβασης. Σημειώνει επίσης ο συνήγορος ότι οι υπόλοιπες συμβάσεις που αφορούσαν τον ΑΧ δεν έχουν μέχρι σήμερα καταγγελθεί η θέση όμως αυτή πέραν του ότι δεν έχει δικογραφηθεί είναι αντίθετη και με τη μαρτυρία του ιδίου του εντολέα του, του Α.Χ. ο οποίος κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι: «Όταν μου είπατε εσείς ότι δεν με αποζημιώνεται και μου σταματήσατε και τα ασφαλιστικά μου συμβόλαια ο κ. Χάρης Ζερταλής που είναι αντιπρόσωπος της Κόσμος Ασφαλιστικής αυτόματα ενώ ήταν γνώστης όλων των συνθηκών και τους λόγους και των αιτιών ανέλαβε η Κόσμος η Ασφαλιστική και μου έκανε ασφάλεια για όλα τα οχήματα.» Αξιολόγηση Μαρτυρίας -Ευρήματα: Σε αστικές διαδικασίες κατά κανόνα, ο έκαστος διάδικος φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του προς απόδειξη της αξίωσης του. Για να αποσείσει ο Ενάγοντας το βάρος αυτό, θα πρέπει οι ισχυρισμοί του έχουν τεκμηριωθεί «στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Στην υπόθεση Μπούλος Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ

(2001)1(Γ) ΑΑΔ 1858 όπου το Ανώτατο Δικαστηρίου έχει επαναλάβει την πάγια αρχή του κοινοδικαίου διατυπώνοντας ότι: «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης (onus of proof) είναι 'πιο πιθανή παρά η αντίθετη', εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof) ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε..» Στην υπό κρίση υπόθεση γεγονός είναι ότι μεγάλος μέρος των γεγονότων που αφορούν αυτή έχουν γίνει παραδεκτά. Ο δε κεντρικός άξονας της υπόθεσης αφορά σε νομικό περισσότερο σημείο παρά σε πραγματικά γεγονότα και εντοπίζεται στο κατά πόσο η μη αποκάλυψη από τους εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενους 1 και 2 των βαθμών ποινής του τελευταίου δίδει το δικαίωμα στην Ασφαλιστική Εταιρεία, να αποφύγει την ευθύνη ακυρώνοντας τη συμφωνία ασφάλισης που έχει συναφθεί. Μικρής σημασίας ως θα καταδειχθεί κατωτέρω είναι το κατά πόσο η μη αποκάλυψη, έγινε με πρόθεση απόκρυψης ή λόγω λάθους ή παράλειψης. (Παρενθετικά σημειώνεται ότι δεν εξετάζεται στην υπό κρίση υπόθεση ισχυρισμός απάτης που θα οδηγούσε σε άλλη συλλογιστική κατεύθυνση). Παρά τα πιο πάνω και ενόψει του ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας καθίσταται αναγκαία κυρίως για τα θέματα που ηγέρθησαν αναφορικά με τις ζημιές και την αξία του οχήματος και κυρίως για σκοπούς πληρότητας, προχωρώ να αξιολογήσω τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε κατά τη διαδικασία. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή και τους μάρτυρες δια ζώσης στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Προχωρώ να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο αυτής, την ποιότητα της σε σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία και χωρίς να περιορίζομαι στα όσα ανωτέρω έχω παραθέσει σε γενικές γραμμές, υπό τον τίτλο «Μαρτυρία» και επιχειρώντας βεβαίως να πράξω τούτο υπό το φως των αρχών που η Νομολογία έχει καθορίσει. Η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων, η συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν το λογικό και το αληθοφανές της εκδοχής τους, το προσωπικό τους συμφέρον έχουν επίσης ληφθεί υπόψιν. Η ύπαρξη αντιφάσεων κατά τη μαρτυρία τους, η φυσικότητα και η ευθύτητα με την οποία απαντούσαν κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας τους, συνεκτιμούνται ανάλογα για σκοπούς κατάληξης αναφορικά με τη φιλαλήθεια των διαδίκων - μαρτύρων (ΜΕ1) Ενάγουσα και ο (ΜΕ2) Ανδρέας Χαραλάμπους: Οι μάρτυρες αυτοί, δεν άφησαν καθόλου καλή εντύπωση. Οι θέσεις και οι εισηγήσεις τους παρουσιάζονται συγκεχυμένες και χωρίς λογική συνέχεια. Οι αντιφάσεις στις οποίες περιέπεσαν και οι οποίες εντοπίζονται εντόνως ακόμη και στη σύνοψη της μαρτυρίας του πους παραθέτω ανωτέρω, ουδόλως μπορούν να παραγνωριστούν. Η επίκληση κενών μνήμης σε κάποιες ερωτήσεις και η βεβαιότητα μνήμης σε κάποιες άλλες, προστίθεται στην αρνητική ποιότητα της μαρτυρίας αυτών. Η όλη συμπεριφορά τους στο εδώλιο και η αμεσότητα των απαντήσεων τους ως επίσης και σημεία υπεκφυγών που εντοπίζονται στη μαρτυρία τους ενίσχυσαν την αρνητική εικόνα που άφησαν στο Δικαστήριο. Φυσικό ακόλουθο των πιο πάνω είναι η μαρτυρία τους, καθ' ήν έκταση τούτη έχει αμφισβητηθεί να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή. (ΜΕ3) Χαρίλαος Ζερταλής: Η εντύπωση που απεκόμισα από το μάρτυρα αυτό δεν ήταν θετική. Ο μάρτυρας αυτός προσήλθε στο Δικαστήριο για να αναφέρει μεταξύ άλλων ότι έχει πληρωθεί από τον Αντρέα Χαραλάμπους το ποσό του τιμολογίου, Οι απαντήσεις του ωστόσο στις σχετικές ερωτήσεις που του υποβάλλονταν σχετικά δεν υπήρξαν συγκεκριμένες και σταθερές κατά τρόπο ώστε να μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα επί τούτων. Η όλη στάση και συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο φανέρωνε ακριβώς αύτη την αβεβαιότητα. Στην ερώτηση τί ποσό πληρώθηκε από τον Ανδρέα Χαραλάμπους απάντησε «το ποσό που γράφει δαμέ [εννοώντας το ποσό του τιμολογίου] €3794 μπορεί να έπιασα €

1. Δεν θυμάμαι επειδή χαρίζουμε, πολλές φορές έρχεται ένας πελάτης και μου λέει "τι χρωστώ" του λέω €1355 π.χ φκάλει δια μου €1350 εν να κάτσω να συζητώ με τον πελάτη; Λαλώ του εντάξει.» Ας σημειωθεί περαιτέρω ότι στο τιμολόγιο Τκμ.11 δεν αναγράφεται ποσό ΦΠΑ. Ο ΜΕ3 δεν ήταν σε θέση να αναφέρει ακριβώς τι ποσό εν τέλει του καταβλήθηκε. Σημειώνεται όμως στο σημείο αυτό ότι ο ΜΕ1 ανέφερε ότι κατέβαλε στον ΜΕ3 «€4.300 κάτι, σχεδόν €4.400.» ενώ σε επόμενη ερώτηση απάντηση για να συγκεκριμενοποιήσει το ποσό που πλήρωσε απάντησε : «Ή 4.370 ή 4.
2. Δεν τα βάλαμε όλα στην απαίτηση μας διότι μετά που τα βάλαμε μέσα επροέκυψαν ζημιές, προβλήματα άλλα στο αυτοκίνητο και συγκεκριμένα ήταν το χειριστήριο του climate control που τελικά βρήκαμε να είναι σπασμένο, πρέπει να το χτύπησα με το πόδι μου το αριστερό. Ήταν €1.000 τούτα». Η μαρτυρία του συνολικά ορώμενη δεν μπορεί να απολήξει σε ασφαλή ευρήματα αναφορικά με το ποσό που τελικά καταβλήθηκε σε αυτόν από τον Ανδρέα Χαραλάμπους. Ενώ δεν μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του ως εμπειρογνώμονα αναφορικά με την αξία του οχήματος αφού ως και ο ίδιος αναφέρει «Δεν μπορώ να ξέρω, δεν πουλώ αυτοκίνητα να ξέρω τις τιμές τους εγώ, είμαι διορθωτής.». Οι ΜΥ1 και ΜΥ3 είναι αστυνομικοί, η μαρτυρία τους δεν αμφισβητήθηκε ουσιωδώς. Αναφέρθηκαν σε γεγονότα αποκαλύπτοντας ευθαρσώς την πηγή της γνώσης των. Θεωρώ ότι οι μάρτυρες αυτές ήταν αμερόληπτες και ανεξάρτητες. Αποδέχομαι τη μαρτυρία ωστόσο μόνο της ΜΥ3 και αφού η μαρτυρία της ΜΥ1 είναι αντίθετη με τα κοινώς παραδεκτά γεγονότα που αφορούν τους βαθμούς ποινής[1]. (ΜΥ2) Ευτύχιος Οδυσσέως: Ο μάρτυρας αυτός απαντούσε με σταθερότατα και αμεσότητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Κατά τη μαρτυρία του αναφέρθηκε στη μεγάλη πείρα που έχει στην ασφαλιστική βιομηχανία. Η πείρα και η εμπειρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ό,τι κατέστη αντιληπτό ότι επιδιώχθηκε να προστεθεί με τη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού είναι ότι η απόκρυψη των βαθμών ποινής υπήρξε ουσιαστικής σημασίας για την απόφαση της εταιρείας να μην εφαρμόσει τη συμφωνία ασφάλισης. Θα πρέπει να πω ότι η γενικότητα της τοποθέτησης του μάρτυρα αυτού περί αποδοχής κινδύνου ως τούτος προέκυπτε για την ασφαλιστική εταιρεία από τους βαθμούς ποινής του Ανδρέα Χαραλάμπους και η θέση ότι «δεν ήταν αποδεκτός κίνδυνος για την εταιρεία», αν και δεν κλονίστηκε στην ουσία της κατά την αντεξέταση παρέμεινε γενική και αόριστη χωρίς να δοθούν ειδικότερες λεπτομέρειες ήτοι πόση είναι η ανάλογη αύξηση ασφαλίστρου σε περίπτωση ύπαρξης βαθμών ποινής ή ποια είναι τα όρια της ασφαλιστικής εταιρείας. Άλλωστε ως ο μάρτυρας παραδέχτηκε κατά την αντεξέταση ότι έχει σημασία το είδος και η βαρύτητα του ποινικού αδικήματος που ζητείται να ληφθεί απάντηση στην συγκεκριμένη ερώτηση. Στην Mavrides a.ο. v. American Life Insurance Co.

(1984)1 C.L.R. 611, το ερώτημα κατά πόσο ένα συγκεκριμένο γεγονός είναι ή δεν είναι ουσιώδες, είναι θέμα πραγματικό και πρέπει να αποφασίζεται σε κάθε περίπτωση από το δικαστήριο σαν τέτοιο. Κριτήριο είναι η αντίδραση του μέσου συνετού ασφαλιστή στον κίνδυνο είτε δια της μη αποδοχής του κινδύνου είτε διά της αύξησης του ασφαλίστρου[2]. Η γενικότητα της τοποθέτησης του μάρτυρα αυτού δεν θεωρώ ότι μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα ότι η απόκρυψη των βαθμών ποινής στην υπό κρίση υπόθεση με βάση τα όσα έχουν λεχτεί, μπορεί να θεωρηθεί απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος με την έννοια που αφορά τις συμβάσεις uberimae fidei και ότι αυτή θα ήταν η θέση του μέσου συνετού ασφαλιστή. To γεγονός ωστόσο ότι υπάρχουν σε δύο σημεία της πρότασης ασφάλισης ερωτήσεις σχετικά με προηγούμενες καταδίκες ήτοι στην ερώτηση 5.11 και σε στήλη στην τρίτη σελίδα υπό την αρίθμηση 6 οδηγεί στο συμπέρασμα ότι για τη συγκεκριμένη ασφαλιστική εταιρεία το ζήτημα των βαθμών ποινής ήταν ουσιώδες. (ΜΥ 4) Γιώργος Τζιρκαλλής: Ο μάρτυρας αυτός παρουσιάστηκε ως εμπειρογνώμονας. Αναφορικά με τον τρόπο προσέγγισης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων και γενικά τον τρόπο χειρισμού της μαρτυρίας τους, σχετικές είναι, μεταξύ άλλων, οι υποθέσεις Θεοσκάπαστη Φάρμ ν. Δημοκρατίας

(1990)1 Α.Α.Δ. 984, σελ.988, Νικολάου ν. Σταύρου

(1992)1 Α.Α.Δ. 746, σελ.750-751, Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους

(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 298, σελ.290, Ψάλτης ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 113 και Νικολάου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 841 Σημειώνεται βεβαίως ότι, το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υιοθετήσει τις απόψεις ενός εμπειρογνώμονα, ακόμη και αν αυτές παραμείνουν χωρίς αντεξέταση. Η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων προσφέρεται στο Δικαστήριο με σκοπό την παρουσίαση της επιστημονικής βάσης πάνω στην οποία κατέληξαν στα συμπεράσματα τους, ώστε το Δικαστήριο να μπορέσει να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα. Η θέση δε του εμπειρογνώμονα μπορεί να υιοθετηθεί είτε στο σύνολό της είτε εν μέρει ή και καθόλου ως αναφέρεται ανωτέρω και τούτο αφού οι εμπειρογνώμονες αντιμετωπίζονται κατά τα άλλα ως οι υπόλοιποι μάρτυρες και η ποιότητα της μαρτυρίας τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης. Η εμπειρογνωμοσύνη του μάρτυρα αυτού, πέραν των όσων έχει αναφέρει σχετικά κατά τη μαρτυρία του, υποστηρίζεται και από το περιεχόμενο του Τεκμ.

1. Σημειώνεται ότι η εμπειρογνωμοσύνη του δεν έχει αμφισβητηθεί από την πλευρά της Ενάγουσας όλα τα πιο πάνω με οδηγούν στην αποδοχή της εμπειρογνωμοσύνης του μάρτυρα αυτού. Η εντύπωση που άφησε στο Δικαστήριο ο μάρτυρας αυτός ήταν καλή. Εξήγησε στο Δικαστήριο με επαρκή λεπτομέρεια τη συλλογιστική του η οποία τον οδήγησε στα συμπεράσματα και διαπιστώσεις του. Αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην έρευνα στην οποία ο ίδιος προέβη για την κατάληξη του αναφορικά με την αξία του οχήματος. Αλλά και στις αρχές που εφάρμοσε, παραπέμποντας σε σχετική βιβλιογραφία επί του θέματος, για να καταλήξει ότι η φύση των ζημιών του οχήματος ήταν τέτοια που καθιστούσε ασύμφορο την επιδιόρθωση του οχήματος και θεώρησε ότι αυτό είχε καταστραφεί ολοσχερώς (total loss) και τούτο αφού η αξία του οχήματος πριν τη σύγκρουση ήταν €2.562 ενώ μετά του ατύχημα του προσδόθηκε αξία (salvage value) €340.- Η ΕΧ, υπέβαλε στις 12/03/2007 στην ΑΕ πρόταση ασφάλισης (Τεκμ. 2) του οχήματος της υπ' αριθμό έγγραφης ΗΡΒ
2. Εξουσιοδοτημένος οδηγός ήταν επίσης ο πατέρας αυτής ΑΧ. Μέτα την αντικατάσταση του οχήματος ΗΡΒ389 με το όχημα ΗΝΥ397 και συγκεκριμένα στις 10/05/2007, εδόθη αλλαγή εντολής στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο ΜΤ/52778 για το νέο όχημα (Τεκμ. 5). Δυνάμει του Τεκμ. 7 ήτοι του πιστοποιητικού ασφάλισης, δικαιούμενοι να οδηγούν το όχημα ΗΥΝ 397 για την περίοδο από 04/04/2007 - 03/04/2007 ήταν η ΕΧ (policy holder) και ο ΑΧ (person entitle to drive). Οι όροι του ασφαλιστηρίου Συμβολαίου περιέχονται στο ίδιο το ασφαλιστήριο συμβόλαιο ήτοι στο Τεκμ.
3. Κατά το χρόνο υποβολής της πρότασης Τεκμ. 2 επεβλήθησαν στον Ανδρέα Χαραλάμπους 11 βαθμοί ποινής που αφορούσαν υπέρβαση ορίου ταχύτητας και χρήση τηλεφώνου κατά την οδήγηση. Οι βαθμοί ποινής που επιβλήθηκαν μετά την 14/04/2004 δεν αναγράφονται στην άδεια. Οι επιβληθέντες βαθμοί ποινής δεν αποκαλύφθηκαν από τους εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 1 και 2 και δεν περιήλθαν στην γνώση της ΑΕ κατά την υποβολή της πρότασης. Στις 29/05/2008, η εταιρεία έστειλε στην ΕΧ, συστημένη επιστολή Τεκμ. 10 με την οποία την πληροφορούσε ότι για την εταιρεία το συμβόλαιο που συνήψαν ήταν εξ υπαρχής άκυρο και την ενημέρωνε ότι η απαίτηση της απορρίπτεται αναφορικά με το ατύχημα της 28/01/2008 και ότι αξίωνε από αυτή την καταβολή του ποσού των €5.198.- που αφορούσε σε αποζημίωσε που κατέβαλε η Α.Ε στους ιδιοκτήτες των δύο άλλων οχημάτων ήτοι των οχημάτων υπ' αριθμούς εγγραφής ΗΡΗ493 και ΚRΕ300, που εμπλέκοντο στο ατύχημα και έξοδα. Το ποσό των €4.999.- που κατέβαλε η Α.Ε. αναφορικά με ζημιές στα δύο άλλα οχήματα για το υπό αναφορά ατύχημα κατατεθεί ως παραδεκτό γεγονός και συνεπώς καθίσταται εύρημα Δικαστηρίου. Ομοίως και το ποσό των €60 που καταβλήθηκε από την ΑΕ για σκοπούς εκτίμησης του οχήματος KRE300.- Δυνάμει του περιεχομένου του Τεκμ. 9, ουδέποτε καταγγέλθηκε το δυστύχημα στον Αστυνομικό Σταθμό Πέρα Χωρίου. Τα ποσά που καταβλήθηκαν από την Εναγόμενη προς τους ιδιοκτήτες των οχημάτων υπ' αριθμό εγγραφής ΗΡΗ493 και KRE300 με ποσά εκ €2.390.- και €2.600.- αντίστοιχα, τα οποία ενεπλάκησαν στο δυστύχημα ημερομηνίας είναι παραδεκτό γεγονός και συνεπώς αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου. Εύρημα επίσης αποτελεί ότι τα ποσά αυτά ορθώς κατεβλήθησαν προς τους ιδιοκτήτες των άλλων οχημάτων και σημειώνεται ότι δεν υπήρξε αμφισβήτηση από την πλευρά της Ενάγουσας εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένης ούτε αναφορικά με το ύψος των ποσών των αποζημιώσεων που καταβλήθηκε ούτε αναφορικά με την ευθύνη του εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2 (βλ. παρά. 6 και 7 της Απάντησης στην Υπεράσπιση). Αποδεχόμενη τη μαρτυρία του ΜΥ4 καταλήγω στο εύρημα ότι το όχημα της Ενάγουσας καταστράφηκε ολοσχερώς από το δυστύχημα της 28/01/
4. Η αξία του οχήματος πριν τη σύγκρουση ήταν €2.562 ενώ μετά του ατύχημα του προσδόθηκε αξία (salvage value) €340.- Για την κατάληξη που αυτή σχετική είναι και η απόφαση Zεβεδαίος Nίκος ν. Nίκου Kουντούρη και Άλλων,

(1999)1 Α.Α.Δ.

1. Νομική Πτυχή Εγερθέντων Ζητημάτων - Συμπεράσματα: Ό,τι προκύπτει από τα πιο πάνω είναι ότι στις 17/04/15 συνήφθη μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης σύμβαση ασφάλισης. Η σύμβαση συνήφθη στη βάση της πρότασης που υπεγράφη και υπεβλήθη από την Ενάγουσα στις 12/03/
2. Στην πρόταση αυτή η Ενάγουσα Όπως επισημαίνεται στο σύγγραμμα των Eggers και Foss «Good Faith and Insurance Contracts, 1998» παρα.1.08 και 1.09, διαφαίνεται καταρχήν ότι η αρχή του 'caveat emptor' διέπει τις πλείστες των εμπορικών συμβάσεων (και όχι μόνο τις συμβάσεις πώλησης αγαθών), χωρίς βεβαίως τούτο να σημαίνει ότι στις συνήθεις εμπορικές συμβάσεις είναι επιτρεπτή η εξαπάτηση. (Σχετική είναι και η υπόθεση Bell v Lever Brothers Ltd [1932] AC 161, υπό Lord Atkin). Ωστόσο ως σημειώνεται στο ίδιο σύγγραμμα, το κοινοδίκαιο στην Αγγλία έχει επιλέξει να χαρακτηρίσει συγκεκριμένες συμφωνίες ως συμφωνίες "uberrimae fides/fidei[3]", με την έννοια της υποχρέωσης πλήρους αποκάλυψης των ουσιωδών γεγονότων. Στις συμφωνίες αυτές σύμφωνα με την νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων εμπίπτουν και οι ασφαλιστικές συμφωνίες. Η απαρχή της αντίληψης ότι μια συμφωνία ασφάλισης αποτελεί σύμβαση υψίστης εμπιστοσύνης, αποδόθηκε στην υπόθεση Carter v Boehm

(1766)3 Burr 1905[4], οπόταν και επιδιώχθηκε ανεπιτυχώς, να εισαχθεί στο αγγλικό εμπορικό δίκαιο γενικευμένα η αρχή της «καλής πίστης» αρχή η οποία εν τέλει επικράτησε σε περιορισμένα είδη συμφωνιών μεταξύ των οποίων και οι συμφωνίες ασφάλισης. Βασίστηκε η αρχή αυτή σε αυτόν τον χαρακτήρα των συμφωνιών ασφάλισης, ως συμφωνιών στηριζόμενων σε εικασίες και στην ανισότητα της πληροφόρησης αφού ο ασφαλιστής στηρίζεται στην πλήρη αποκάλυψη πληροφοριών από τον ασφαλιζόμενο.[5] Ως σημειώνεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση που πραγματεύεται το ζήτημα, Πανευρωπαϊκή Aσφαλιστική Eταιρεία Λίμιτεδ ν. Eretria Leisure Cruises Limited,

(1998)1 Α.Α.Δ. 1072, ο συμβαλλόμενος που είναι σε ευνοϊκότερη θέση να γνωρίζει ουσιώδη γεγονότα, και τα οποία ο έτερος συμβαλλόμενος είναι αδύνατο να ανακαλύψει, ο πρώτος έχει το καθήκον, όχι μόνο να μην προβαίνει σε αναληθείς δηλώσεις ουσιωδών γεγονότων, αλλά και να αποκαλύπτει στον άλλο, με τη μεγαλύτερη καλή πίστη, τέτοια ουσιώδη γεγονότα. Σε περίπτωση παράβασης του καθήκοντος αυτού από τον ασφαλισμένο δίδεται το δικαίωμα στον ασφαλιστή να αποφύγει τη συμφωνία. Ωστόσο η μη αποκάλυψη πληροφοριών, για να δώσει το δικαίωμα στον ασφαλιστή να αποκηρύξει τη σύμβαση θα πρέπει να αναχθεί σε ουσιώδες γεγονός. Ως ουσιώδες γεγονός θεωρείται το γεγονός που θα επηρέαζε την κρίση του συνετού ασφαλιστή (βλ. σχ. HIH Casualty and General Insurance Ltd & Ors v Chase Manhattan Bank & Ors [2003] UKHL 6 (20 February 2003 παρα 42) [6] αν θα αναλάβει τον κίνδυνο ή αν θα αυξήσει το ασφάλιστρο. Ο Ασφαλιστής θα πρέπει να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η σχετικότητα της πληροφορίας που δεν αποκαλύφθηκε θα επηρέαζε την κρίση του. Σε τέτοια δε περίπτωση το συμβόλαιο καθίσταται ακυρώσιμο από την αρχή (void ab initio) και η ασφαλιστική εταιρεία έχει δικαίωμα να το τερματίσει και να μην καλύψει τον ασφαλιζόμενο Στην Eretria Leisure (ανωτέρω, σελ 1079) αναφέρεται ότι: «Η απόκρυψη ουσιωδών πληροφοριών παρασύρει την ασφαλιστική σύμβαση σε ακυρότητα. Ακόμα κι' αν η απόκρυψη έγινε λόγω λάθους χωρίς οποιαδήποτε δόλια πρόθεση, ο ασφαλιστής έχει παραπλανηθεί και η ασφαλιστική σύμβαση είναι άκυρη, γιατί ο ασφαλιστικός κίνδυνος που διατρέχει είναι διαφορετικός από τον κίνδυνο που αντιλήφθηκε και είχε πρόθεση να διατρέχει κατά το χρόνο της συμφωνίας. Η υποχρέωση του ασφαλιζόμενου συνίσταται στην αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων και βασίζεται στην αρχή της καλής πίστης που πρέπει να επικρατεί μεταξύ των συμβαλλομένων. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός συναντάται στο άρθρο 18

(2)του Αγγλικού Marine Insurance Act του 1906, που προβλέπει ότι κάθε περίσταση η οποία θα επηρεάσει την κρίση ενός συνετού ασφαλιστή κατά τον καθορισμό του ασφαλίστρου ή κατά τη λήψη της απόφασης κατά πόσο θα αναλάβει τον κίνδυνο, είναι ουσιώδης.» Σημειώνεται δε ότι ένα γεγονός δεν αποδεικνύεται ότι είναι ουσιώδες απλώς και μόνο γιατί ο συγκεκριμένος ασφαλιστής καταθέτει ότι προσωπικά θα το θεωρούσε ουσιώδες (Bates v. Hewitt [1867] L.R. 2 Q.B. 595). Ο εναγόμενος θα πρέπει να αποδείξει ότι οποιοσδήποτε συνετός ασφαλιστής θα θεωρούσε το συγκεκριμένο γεγονός ως ουσιώδες (βλέπε Girdlestone v. North British [1870] L.R. 11 Eq.197).» Στο Σύγγραμμα Macgillivray on Insurance Law, σελ.400, §§ 17-26, αναφέρονται τα ακόλουθα: «To succeed in a defence of non-disclosure the insurer must prove not only that the assured failed to disclose a material fact but also that the non-disclosure induced him to make the contract of insurance in the sense that he would not have made the same contract if full disclosure had been made. In the absence of evidence from the underwriter concerned, the very nature of the undisclosed fact may create a factual presumption in favour of finding inducement. The assured may then rebut the presumption by adducing evidence to show that in practice the underwriter attached little or no importance to the kind of fact which was not disclosed to him. This question has to be determined by reference to the actual risk underwritten." Διαφορετική έχει υπάρξει η προσέγγιση στις περιπτώσεις που εκλαμβάνεται ότι αποτελεί ρητό όρο της σύμβασης ασφάλισης η αποκάλυψη από τον ασφαλιζόμενο όλων των δεδομένων και γεγονότων. Σε μια τέτοια περίπτωση η υποχρέωση του ασφαλιζόμενου καθίσταται συμβατική και η μη αποκάλυψη οποιουδήποτε όρου, αποτελεί παράβαση της σύμβασης και όχι αθέτηση της υποχρέωσης επίδειξης καλής πίστης και κατά συνέπεια η σύμβαση καθίσταται ακυρώσιμη για το λόγο αυτό χωρίς να απαιτείται να καταδειχθεί ότι η μη αποκάλυψη αφορούσε σε ουσιώδες γεγονός. Σημειώνεται εδώ ότι για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΥ2 θεωρώ ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι υπήρξε ουσιώδης όρος η μη αποκάλυψη των βαθμών ποινής στην υπό κρίση υπόθεση και ότι αυτή θα ήταν η αντίδραση του μέσου συνετού ασφαλιστή. Στην παρούσα υπόθεση όμως λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα του Δικαστηρίου και ειδικότερα το γεγονός ότι ο Ανδρέας Χαραλάμπους και η Ελπίδα Χαραλάμπους, δεν απεκάλυψαν τις προηγούμενες καταδίκες του πρώτου σε καμιά των σχετικών ερωτήσεων 5. 10 και 6 του Τεκμ.2, σε συνδυασμό με τη «Υπεύθυνη Δήλωση» της Ελπίδας Χαραλάμπους επί του Τεκμ. 2 σε συνδυασμό επίσης και με τη 3η σελίδα του Τεκμ. 6, καθιστούν την πλήρη αποκάλυψη ρητό όρο και συμβατική υποχρέωση του ασφαλιζόμενου προσώπου. Καταλήγω συνεπώς η παρούσα υπόθεση αποτελεί περίπτωση αθέτησης της σύμβασης. Αυτή συνιστάται στην παράβαση όρου που αποτελεί τη βάση της σύμβασης με αποτέλεσμα να αναδύεται το δικαίωμα της Ασφαλιστικής Εταιρείας, να ακυρώσει τη σύμβαση εξ υπαρχής (ab initio), πράγμα που έχει πράξει, με βάση πάλι τα ευρήματα του Δικαστηρίου χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί κατά πόσο το ανακριβές γεγονός είναι ουσιώδες ή όχι ή κατά πόσο ο ασφαλιζόμενος Ενάγων γνώριζε ή όχι την αλήθεια. Τα πιο πάνω δεδομένα κατατάσσουν την περίπτωση σε εκείνες όπου η μη αποκάλυψη μπορεί να καταστήσει τη σύμβαση ακυρώσιμη ανεξαρτήτως του κατά πόσο το στοιχείο που δεν αποκαλύφθηκε είναι ουσιώδες ή όχι. Η παράλειψη αναφοράς των βαθμών ποινής στην Ασφαλιστική Εταιρεία, κατέστησε τη σύμβαση ακυρώσιμη, ανεξάρτητα από την σοβαρότητα των στοιχείων κατά συνέπεια η Ασφαλιστική Εταιρεία είχε τη δυνατότητα να την ακυρώσουν όπως και έπραξαν.[7] Συνεπώς με την πιο πάνω διαπίστωση ότι υπήρχαν ανακριβείς δηλώσεις της Ενάγουσας στην πρόταση Τεκμ.2 και η μη αποκάλυψη των βαθμών ποινής του Ανδρέα Χαραλάμπους στην Ασφαλιστική Εταιρεία, υπάρχει παράβαση όρου της σύμβασης από τον Ενάγοντα η οποία απαλλάσσει την Εναγόμενη από την υποχρέωση πληρωμής τους επίδικου ωφελήματος με συνέπεια η απαίτηση του Ενάγοντος αποτυγχάνει. Σε ό,τι αφορά την Ιδιότητα το κου Διαμαντίδη: Υπήρξε θέση της Ενάγουσας ότι ο Διαμαντής Διαμαντίδης ενεργούσε ως «αντιπρόσωπος» της Εναγομένης εταιρείας. Αντίθετη ήταν η θέση της Εναγομένης η οποία υποστηρίζει ότι το εν λόγω πρόσωπο, κατά τον ουσιώδη χρόνο ενεργούσε ως ασφαλιστικός παραγωγός της Εναγόμενης, με καθήκοντα να εξευρίσκει πελατεία προς ασφάλιση με την Εναγόμενη, επί προμήθεια. Προς άρση οιασδήποτε αμφιβολίας επί του θέματος της γνώσης του Διαμαντίδη για τους βαθμούς ποινής ως ήταν ισχυρισμός του Ανδρέα Χαραλάμπους και κατά συνέπεια ως αφέθηκε να νοηθεί και γνώσης της Ασφαλιστικής Εταιρείας για τους βαθμούς ποινής του Ανδρέα Χαραλάμπους πέραν της σημείωσης στο σημείο αυτό ότι δεν προσκομίστηκε καμιά θετική μαρτυρία αναφορικά με τη γνώση του προσώπου αυτού για τους βαθμούς ποινής του Ανδρέα Χαραλάμπους, σκόπιμο θεωρώ είναι να αναφερθούν τα ακόλουθα: Στην υπόθεση KYRIACOS IACOVOU Plaintiff and THE UNITED BRITISH INSURANCE CO. LTD. Defendants. (District Court of Nicosia—Action No. 3677/57) επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: "Having made that finding I now have to consider what are its implications in law. There is ample authority for the proposition that where an applicant gives an agent the necessary information and at the agent's request signs the proposal form in blank and leaves it to the agent to complete it', the agent is exceeding his authority as an agent of the company, and if he fills in the proposal form in this irregular way he will be deemed to be acting as the agent of the applicant, so as to render the applicant responsible for the proposal as completed;" Περαιτέρω, σύμφωνα με το σύγγραμμα, General Principles of Insurance Law, Ivamy, 3rd ed. σελ 522 «Τhe agent in filling the answers ceases to be the agent of the insurers. He becomes the agent of the proposed assured, and therefore his knowledge cannot be imputed to the insurers. On the contrary, by signing the proposal, the proposed assured adopt the answers as his own and makes himself responsible for any inaccuracy in them.» Ό,τι προκύπτει από τα πιο πάνω είναι ότι από τη στιγμή της υπογραφής της πρότασης ασφάλισης από την Ενάγουσα αυτή επιβεβαίωσε και σφράγισε το περιεχόμενο αυτής ως δικό της πραγματικό γεγονός και ουδόλως μπορεί να αποδοθεί γνώση στην Εναγόμενη για την ύπαρξη βαθμών ποινής που βάραιναν τον Ανδρέα Χαραλάμους. Από τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε στην υπό κρίση υπόθεση επουδενί δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο Διαμαντίδης ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της Εναγομένης Κατάληξη: Επομένως και με βάση τα πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω ότι η εναγομένη δικαιούτο να προβεί στην ακύρωση της συμφωνία και πράγματι προέβη σε αυτή κατά συνέπεια οι αξιώσεις της Ενάγουσας δεν μπορούν να καταλήξουν σε επιτυχία. Κατ' επέκταση η αγωγή είναι απορρίπτεται για σκοπούς πληρότητας ωστόσο και μόνο αναφέρω ότι ακόμα και αν η κατάληξη ήταν διαφορετική η αγωγή δεν θα μπορούσε να επιτύχει αφού δεν υπάρχει μαρτυρία ξεκάθαρη αναφορικά με το ποσό που καταβλήθηκε έναντι των ζημιών του οχήματος της Ενάγουσας αφού ως ανέφερα και ανωτέρω η μαρτυρία τόσο της ΜΕ1, όσο και του ΜΕ2 αλλά και του ΜΕ3 επί του σημείου υπήρξε ασαφής και η επιδικάση αποζημιώσεων στη βάση αυτή θα ήταν αποτέλεσμα εικασιών μόνο κάτι που δεν είναι επιτρεπτό στο δικαιικό μας σύστημα. Οι αποζημιώσεις πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία. Δεν είναι αρκετό να προβάλλονται στα δικόγραφα . [8]. Με βάση επίσης τα ευρήματα του Δικαστηρίου και τις δικογραφημένες θέσεις των δύων πλευρών κρίνω ότι η Εναγόμενη ουδεμία υποχρέωση είχε να καταβάλει το ποσό των €4.990.- στους ιδιοκτήτες των δύο άλλων εμπλεκομένων στο ατύχημα οχημάτων και κατά συνέπεια το ποσό αυτό θα πρέπει να της επιστραφεί. Θεωρώ επίσης ότι, η Ενάγουσα δικαιούται το ποσό των €60 που κατέβαλε στον εκτιμητή για την εκτίμηση των ζημιών του ασφαλισμένου οχήματος και κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Συνακόλουθα και για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να επεξηγήσω η αγωγή απορρίπτεται. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Εναγομένης και Εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσας και εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των €5.050.- με νόμιμο τόκο από 27/10/2008 μέχρι εξοφλήσεως. Σ' ό,τι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω για ποιο λόγο δεν θα πρέπει ακολουθηθεί ο κανόνας. Συνεπώς τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης και εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσας και εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ....................................... Ν. Οικονόμου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. [1] Βλ. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Χαραλάμπους

(2000)2 Α.Α.Δ. 186, όπου διατυπώνεται η σημασία και η διάσταση των παραδεκτών δυνάμει των προνοιών του άρθρου 19

(1)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, βλ. επίσης Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 444). ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ, Πολιτική Έφεση Αρ. 270/2007, 14 Ιουλίου 2011 [2] Βλ. "Pan Atlantic Insurance Co. Ltd a.ο. v. Pine Top Insurance Co. Ltd [1994] 3 All E.R. 580. Βλ. Επίσης Container Transport International Inc -v- Oceanus Mutual Underwriting Association (Bermuda); CA 1984 per Kerr, LJ, (σημειώνεται ωστόσο ότι η υπόθεση αυτή έτυχε κριτηκής ότι επιβάλλει στους ώμους του ασφλισμένου μεγάλο βάρος απόδειξης).«One must bear in mind that the issue is as to the relevance, and not as to the weight, of any evidence which may be adduced in order to show that an undisclosed circumstance was material. Such evidence may be given by the insurer who -ex hypothesi- has accepted the risk in ignorance of the undisclosed fact. For him it may be easy to say simply: 'Had I know this, I would have decline the risk, or impose such and such term, or changed such and such premioum' But this is not the nature of the evidence to which s. 18

(2)is directed; nor is such evidence required from any witness who may be called in question of materiality. The section is directed by a hypothetical prudent insurer in the ordinary course of business. from this point of view is therefore often given by an expert witness» [3] Στις συμφωνίες αυτές δόθηκε επίσης οι ακόλουθοι χαρακτηρισμοί:"utmost good faith", absolute good faith", "most perfect good faith" [4] Ως επισημαίνεται στην υπόθεση Strive Shipping Corp & Anor v Hellenic Mutual War Risks Association "Grecia Express" [2002] EWHC 203 (Comm) (25 March 2002), η αρχή αυτή εφαρμόστηκε και σε παλαιότερες της Carter (ανωτέρω) υποθέσεις π.χ De Costa v. Scandret

(1723)2 P Wm 169 και Seaman v. Fonereau

(1723)1 Str 1183. [5] Lord Mustill in Pan Atlantic Ins Co v Pine Top Ins Co [1995] 1 AC 501 όπως παρατίθεται στην Manifest Shipping Company Limited v. Uni-Polaris Shipping Company Limited and Others [2001] UKHL 1; [2001] 1 All ER 743; [2001] 2 WLR 170 (18th January, 2001) και in Re Yager

(1912)108 LT

1. [6] This follows from sections 17-20 of the Marine Insurance Act 1906, which codified the common law in an area in which there is no difference between marine and other insurance and which have therefore been accepted as having general application: see PCW Syndicates v PCW Reinsurers [1996] 1 WLR 1136, 1140 [7] Σχετικά είναι και τα όσα περιέχονται στο σύγγραμμα McGillivray and Parkington (πιο πάνω) στην παράγραφο 692 (σελ. 285):«
2. Materiality. If the policy contains a recital that the proposal therein referred to shall be the basis of the contract, the truth of the statements contained in the proposal is hereby made a condition of the liability of the insurers, and any inaccurate answer will entitle the insurers to repudiate liability apart from any question of materiality. .» [8] Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χριστοφή Κούνουνα v. Κώστας Κυριάκου & Υιός Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 2126: «Η επιδίκαση οποιουδήποτε ποσού κάτω από αυτές τις συνθήκες θα ήταν αποτέλεσμα εικασιών και θα ερχόταν σε ριζική αντίθεση με τον κανόνα που προβλέπει για αυστηρή απόδειξη τωναποζημιώσεων Όπως αναφέρθηκε από τον Λόρδο Goddard στην Bonham - Carter v. Hyde Park Hotel Ltd

(1948)64 T.L.R. 177, 178. "Plaintiffs must understand that if they bring actions for damages it is for them to prove their damage; it is not enough to write down the particulars, and, so to speak, throw them at the head of the court, saying, "This is what I have lost, I ask you to give me these damages". They have to prove it." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο