← Κύπρος

Αγάθη Σολομωνίδου ν. Γεώργιος Σταύρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 7708/13, 27/5/2015

Αγάθη Σολομωνίδου ν. Γεώργιος Σταύρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 7708/13, 27/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A213 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, πρ. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 7708/13 Μεταξύ: Αγάθη Σολομωνίδου Ενάγουσας και

  1. Γεώργιος Σταύρου
  2. Έλενα Γ. Σταύρου
  3. Αντρέας Γ. Σταύρου Εναγομένων Ημερομηνία: 27 Μαϊου 2015 Για Ενάγοντες- Αιτητές: κα Ε. Τσαρούχη για Πολάκης Σαρρής & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση : κα Μ. Κλεάνθους για. Α. Μ. Κλεάνθους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης) Με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα η Ενάγουσα αιτείται διάφορες θεραπείες που προκύπτουν από ενοικίαση του διαμερίσματος αρ. 203 στην οδό Κώστα Λοΐζου 1, Elena Court (στο εξής «το διαμέρισμα»). Ειδικότερα αιτείται απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το συνολικό ποσό των €7.500 ως υπόλοιπο οφειλόμενο προς την Ενάγουσα υπό μορφή δεδουλευμένων και απλήρωτων και/ή ως εύλογη αμοιβή και/ή αποζημίωση για τους μήνες Αύγουστο 2012 - Νοέμβριο
  4. Περαιτέρω αιτείται απόφαση για το ποσό των €440 για απλήρωτα κοινόχρηστα για 22 μήνες, ήτοι μέχρι το Νοέμβριο του
  5. Επιπρόσθετα των πιο πάνω η Ενάγουσα ζητά δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 και/ή γενικά κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή ενεργεί για αυτούς υπό οποιαδήποτε ιδιότητα επεμβαίνουν παράνομα και/ή αυθαίρετα στο διαμέρισμα. Στην βάση αυτής της θεραπείας ζητά περαιτέρω διατάγματα από το Δικαστήριο προς άρση της παράνομης επέμβασης και όπως οι Εναγόμενοι εκκενώσουν και παραδώσουν ελεύθερη κατοχή του διαμερίσματος στην Ενάγουσα και άλλα συναφή διατάγματα. Η Ενάγουσα στα πλαίσια της αγωγής καταχώρησε αίτηση ημερομηνίας 12.2.2014 με την οποία αιτείται την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των Εναγομένων. Η Αίτηση για συνοπτική απόφαση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18, Θ.Θ. 1, 2 και 9(α), Δ.48, Θ.Θ. 1, 2, 3, 8 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες και τη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Με την υπό κρίση Αίτηση η Ενάγουσα ζητά συνοπτική απόφαση εναντίον των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή 3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το συνολικό ποσό των €6,600.00 ως υπόλοιπο οφειλόμενο προς την Ενάγουσα - Αιτήτρια υπό μορφή δεδουλευμένων και/ή απλήρωτων και/ή οφειλόμενων ενοικίων και/ή ως εύλογη αμοιβή και/ή αποζημίωση για τους μήνες Αύγουστο 2012 - Νοέμβριο 2013 πλέον το ποσό των €320.00 το οποίο αντιπροσωπεύει τα απλήρωτα κοινόχρηστα για 16 μήνες, ήτοι από τον Φεβρουάριο του 2012 μέχρι και τον Μάιο του 2013 πλέον ποσό των €500.00 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή αποζημιώσεις και/ή διαφυγόν κέρδος, μέχρι και την ημερομηνία που το υποστατικό θα τεθεί υπό την κατοχή και/ή τον έλεγχο της Ενάγουσας - Αιτήτριας και/ή μέχρι και την ημερομηνία που οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η αίτηση 1 και/ή 2 και/ή 3 θα εκκενώσουν και θα παραδώσουν στην Ενάγουσα - Αιτήτρια ελεύθερη και κενή κατοχή του ακινήτου. Περαιτέρω ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η αίτηση 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή γενικά κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους υπό οποιαδήποτε ιδιότητα, όπως εντός 7 ημερών από την έκδοση οποιουδήποτε σχετικού για τον σκοπό αυτού διατάγματος, σταματήσουν να επεμβαίνουν παράνομα και αυθαίρετα στο εν λόγω ακίνητο στην και/ή εκκενώσουν και παραδώσουν στην Ενάγουσα - Αιτήτρια, κενή και ελεύθερη κατοχή του εν λόγω και/ή του προαναφερόμενου ακινήτου. Συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της Ενάγουσας - Αιτήτριας ημερομηνίας 12.12.2014 η οποία δηλώνει ότι έχει θετική γνώση των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση και την εξέλιξη τους δεδομένου ότι είναι η ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου και όλες οι ενέργειες στα πλαίσια της αγωγής έγιναν από αυτήν προσωπικά. Αφού υιοθετεί το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, παραθέτει σειρά γεγονότων προς επιβεβαίωση του αγώγιμου δικαιώματος στα οποία θα αναφερθώ στην συνέχεια της απόφασής μου. Περαιτέρω αναφέρει στην παράγραφο 27 της Ένορκης της Δήλωσης ότι εξ' όσων γνωρίζει και πιστεύει και πληροφορείται και ως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της οι Εναγόμενοι δεν έχουν υπεράσπιση στην αγωγή και ο μοναδικός σκοπός τους με την καταχώρηση του Σημειώματος Εμφάνισης είναι η καθυστέρηση και η παρακώλυση της δικαστικής διαδικασίας. Με την Ένορκη της Δήλωση η Ενάγουσα μειώνει την απαίτηση της σε σχέση με τα οφειλόμενα ενοίκια από €7.500 σε €6.600 και μειώνει το ποσό που διεκδικεί για κοινόχρηστα σε €
  6. Περαιτέρω εγκαταλείπει την αξίωση της για παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις. Αναφορικά με τα επίδικα θέματα η ομνύουσα αναφέρει ότι δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 16.8.2010 (Τεκμ.2), ως εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια και/ή κάτοχος και/ή δικαιούχος του διαμερίσματος αρ. 203 στην οδό Κώστα Λοΐζου 1, Elena Court στην περιοχή Ακρόπολη της Επαρχίας Λευκωσίας (τεκμ. 1), ενοικίασε αυτό στον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 έναντι μηνιαίου ενοικίου ύψους €500,00 καταβλητέου την 17η ημέρα κάθε μήνα. Η διάρκεια της ενοικίασης ήταν για 1 έτος. Μεταξύ άλλων ο Εναγόμενος αρ. 1 συμφώνησε όπως πληρώνει κατά την διάρκεια της ενοικίασης διάφορα σχετικά τέλη και επιβαρύνσεις όπως μεταξύ άλλων αυτά του ηλεκτρικού ρεύματος ( όρος Ζ(β) του τεκμ.2) και των κοινοχρήστων (όρος Ζ(ε) του τεκμ.2). Περαιτέρω ο Εναγόμενος αρ. 1 συμφώνησε όπως το ακίνητο χρησιμοποιείται ως κατοικία του ιδίου μόνο και δεν θα έχει δικαίωμα να υπενοικιάζει ή να εκχωρεί ή να παραχωρεί άδεια χρήσης του διαμερίσματος σε οποιοδήποτε τρίτο. Στα πλαίσια της πιο πάνω συμφωνίας παρέδωσε το διαμέρισμα στον Εναγόμενο 1 σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας. Κατόπιν αλλεπάλληλων τηλεφωνικών κλήσεων της προς τον Εναγόμενο 1 και/ή τη σύζυγό του πληροφορήθηκε ότι, κατά παράβαση των συμφωνηθέντων ο Εναγόμενος 1 παραχώρησε την χρήση του διαμερίσματος στην θυγατέρα του Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση 2 και στον υιό του Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση 3, όντες και οι δύο ενήλικες. Ο Εναγόμενος 1 κατά παράβαση των συμφωνηθέντων οφείλει το μηνιαίο ενοίκιο από τον Αύγουστο 2012 μέχρι και τον Νοέμβριο
  7. Επίσης οφείλει τα κοινόχρηστα για τους μήνες από τον Φεβρουάριο του 2012 μέχρι και τον Μάιο του 2013 που ανέρχονται στο ποσό των €320,
  8. Επισυνάπτει ως Τεκμ. 3 απόδειξη είσπραξης ημερομηνίας 18.7.2013 για το αυτό ποσό, η οποία φέρεται να εκδόθηκε από «Πολυκατοικία Έλενα 30» επ' ονόματι της Ενάγουσας για το ποσό των €320,
  9. Επειδή παρά τις οχλήσεις προς τον Καθ' ου η Αίτηση 1 ο τελευταίος αμέλησε και/ή αρνήθηκε και/ή παρέλειψε να καταβάλει τα πιο πάνω ποσά απευθύνθηκε με επιστολή ημερομηνίας 23.9.2013 μέσω των δικηγόρων της κ.κ. Πολάκης Σαρρής & Σια Δ.Ε.Π.Ε (τεκμ. 4 και 5) και τερμάτισε τη συμφωνία και/ή άδεια κατοχής του διαμερίσματος και απαίτησε τόσο από τον Εναγόμενο 1 όσο και από την Εναγομένη 2 την εξόφληση όλων των οφειλομένων και όπως της παραδοθεί ελεύθερη και κενή η κατοχή του ακινήτου την 23η Οκτωβρίου
  10. Ως ισχυρίζεται δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση εκ μέρους των εναγομένων. Συνεπεία της συμπεριφοράς των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση η Ενάγουσα - Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί οικονομικές ζημιές ίσες τουλάχιστον με το ποσό των €500,00 μηνιαίως τις οποίες θα συνεχίσει να υφίσταται για όσο χρονικό διάστημα οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση συνεχίζουν να έχουν κατοχή του διαμερίσματος καθώς έχει στερηθεί την κατοχή του ακινήτου και/ή του δικαιώματός της και/ή ευκαιρίας να αξιοποιήσει και/ή να εκμεταλλευτεί οικονομικά το εν λόγω ακίνητο. Σύμφωνα με την ομνύουσα, τα μόνα ποσά που οι Εναγόμενοι κατέβαλαν από τον Αύγουστο του 2012 μέχρι σήμερα είναι €450 τον Ιανουάριο του 2013 και €450 τον Δεκέμβριο του 2013, ήτοι συνολικά το ποσό των €900,00 για αυτό και μειώνει την απαίτηση της αναφορικά με τα ενοίκια από τον Αύγουστο του 2012 μέχρι και τον Νοέμβριο του 2013 στο ποσό των €6.600 αντί €7.500 που ζητούσε με την αγωγή. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Ένσταση στην εν λόγω αίτηση για συνοπτική απόφαση στις 29.9.2014 συνοδευόμενη από Ένορκη Δήλωση του κ. Γεώργιου Σταύρου, Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση αρ.
  11. Η ένσταση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18, Θ.1 - 9, Δ.48 Θ.1,2,3,4,8 και 9, στο άρθρο 2 και 4

(1)του Περί Ενοικοστασίου Νόμου 23/83 ως τροποποιήθηκε, στο άρθρο 23 του Συντάγματος στο άρθρο 1 του πρώτου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και θεμελιωδών Ελευθεριών του Συμβουλίου της Ευρώπης και των αρχών της Επιείκειας. Προβάλλονται διάφοροι λόγοι Ένστασης οι οποίοι μπορούν να κατηγοριοποιηθούν και να συνοψισθούν ως ακολούθως:
  1. Καθ' ύλη αρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων της Επαρχίας Λευκωσίας και όχι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Δεν υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία που να τεκμηριώνει τον ισχυρισμό ότι η Πολυκατοικία ανεγέρθηκε και/ή ολοκληρώθηκε μετά την 31.12.
  2. Επομένως μετά την λήξη της συμφωνίας ενοικίασης την 16.08.2011 ή με τον τερματισμό με γραπτή ειδοποίηση ημ. 23.09.2013 ο εναγόμενος 1 συνέχισε και συνεχίζει να κατέχει το διαμέρισμα ως θέσμιος ενοικιαστής. (α),(β),(γ),(δ),(η).
  3. Η Συμφωνία ενοικίασης περιέχει όρο και/ή όρους που είναι παράνομοι και/η αντισυνταγματικοί κατά τρόπο που παραβιάζεται το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης της περιουσίας, την κατοχή της οποίας απέκτησε νόμιμα. (ε),(στ)
  4. Οι εναγόμενοι 2 και 3 δεν έχουν καμία σχέση με την παρούσα αγωγή και δεν συνδέονται με οποιονδήποτε νομικό τρόπο με την ενάγουσα καθότι δεν είναι Συμβαλλόμενα μέρη και δεν υπάρχει οποιαδήποτε Συμβατική σχέση μεταξύ και δεν υπάρχει μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 εισήλθαν παράνομα εντός του επίδικου υποστατικού ως επεμβασίες (trespassers)(ζ),(θ),(ι).
  5. Η ενάγουσα με την παρούσα αίτηση της διεκδικεί θεραπείες που δεν συνάδουν με τις λεπτομέρειες του κλητηρίου ειδικού οπισθογραφημένου γεγονός που προκαλεί αμφισβήτηση των γεγονότων που υποστηρίζουν την απαίτηση της. (ια)
  6. Η ενάγουσα δεν παρουσίασε μαρτυρία και/ή έκθεση πραγματογνώμονα σε σχέση με την αγοραία αξία του επίδικου υποστατικού. (ιβ) Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 παραδέχεται μόνο ότι η ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος. Ισχυρίζεται όμως ότι μόνο αρμόδιο Δικαστήριο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων και όχι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Προς υποστήριξη αυτής της θέσης αναφέρει ότι η Ενάγουσα παρέλειψε να παρουσιάσει μαρτυρία που να τεκμηριώνει ότι το επίδικο υποστατικό ανεγέρθηκε και/ή ολοκληρώθηκε μετά την 31.12.1999 ως καθορίζεται στον Περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/83 ως τροποποιήθηκε. Επομένως, όπως υποστηρίζει, μετά την λήξη της ενοικίασης και/ή με τον τερματισμό του ενοικιαστηρίου εγγράφου δημιουργήθηκε θέσμια ενοικίαση όπως ερμηνεύεται στα άρθρα 2 και 4 του Περί Ενοικιαστηρίου Νόμου 23/83 ως τροποποιήθηκε. Επί της ουσίας αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 δεν αποτελούν συμβαλλόμενα μέρη και κατά συνέπεια δεν έχουν την οποιαδήποτε συμβατική σχέση με την ενάγουσα και δεν έχουν νομική ευθύνη για οποιεσδήποτε οφειλές προς την ενάγουσα που απορρέουν από τη Συμφωνία ενοικίασης. Αναφέρει ότι ο ίδιος επέτρεψε στα παιδιά του να εισέλθουν εντός του επίδικου υποστατικού προς φιλοξενία και αυτό δεν αποτελεί παρανομία και/ή παράνομη επέμβαση και/ή παράβαση των όρων της Συμφωνίας Ενοικίασης αφού ενέργησε στα πλαίσια της νόμιμης κατοχής ασκώντας το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης της περιουσίας του ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Η ενάγουσα γνώριζε ότι είναι παντρεμένος και έχει παιδιά, τα οποία θα φιλοξενούνται στο διαμέρισμα. Η συνήθης διαμονή του ιδίου είναι η οδός κ. Λοΐζου 1, Elena Court 30, Διαμ. 203 στην Ακρόπολη και κάποιες φορές διαμένει και στην Κοκκινοτριμιθιά. Τα παιδιά του είναι φοιτητές και κάποιες φορές τα φιλοξενεί στο διαμέρισμα του. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το ποσό των €6.600,00 ως δεδουλευμένα ενοίκια δεν συμπίπτουν και/ή δεν συνάδουν με τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας και/ή είναι αντιφατικοί μεταξύ τους και ότι το ποσό που οφείλεται είναι πολύ μικρότερο από το ποσό που απαιτείται καθότι γίνονταν πληρωμές στο τραπεζικό λογαριασμό της ενάγουσας για τις οποίες δεν εξέδωσε αποδείξεις πληρωμών μέχρι σήμερα. Επίσης υποστηρίζει ότι με τον όρο 6Ζ του ενοικιαστηρίου εγγράφου δεν έχει συμβατική υποχρέωση πληρωμής των κοινοχρήστων της Πολυκατοικίας. Τέλος ισχυρίζεται ότι δεν προκύπτει ούτε συνάγεται ότι η αξία του διαμερίσματος είναι €45.000 και ανεγέρθηκε περί το έτος 2003 και ως εκ τούτου καταρρίπτονται οι εν λόγω ισχυρισμοί της. Η ενάγουσα δεν αναφέρει ποιες είναι οι συγκεκριμένες ζημιές και απώλειες που υπέστη λόγω παράνομης επέμβασης εκ μέρους των εναγομένων. Συνέχισε να κατέχει το διαμέρισμα και μετά την λήξη της ενοικίασης με την σιωπηρή και/ή εξυπακουόμενη συγκατάθεση της ενάγουσας εφόσον η ίδια δεν εξάσκησε τα συμβατικά της δικαιώματα όπως αυτά καθορίζονται στην συμφωνία παρά μόνο περί το 2013 όταν άρχισαν τα προβλήματα πληρωμής των ενοικίων. Κατόπιν ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.2.2015 επετράπη στην Ενάγουσα - Αιτήτρια να καταχωρήσει συμπληρωματική Ένορκη δήλωση για να παρουσιάσει ως τεκμήριο ένα πωλητήριο έγγραφο το περιεχόμενο του οποίου αποδεικνύει, κατά την Αιτήτρια, ότι το επίδικο ακίνητο ανεγέρθηκε μετά την 31.12.
  7. Σύμφωνα λοιπόν με το εν λόγω πωλητήριο έγγραφο που παρουσιάζεται ως Τεκμήριο 6 μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 17.2.2015,η Ενάγουσα - Αιτήτρια αγόρασε το εν λόγω διαμέρισμα από την εταιρεία Farao Estates Ltd. Το εν λόγω έγγραφο φέρει ημερομηνία 18.2.
  8. Στην παράγραφο 1 του πωλητηρίου εγγράφου αναφέρεται ότι «Οι πωληταί πωλούν και ο αγοραστής αγοράζει το εν τη παραγράφω
(2)κατωτέρω περιγραφόμενο διαμέρισμα, το οποίο αποτελεί τμήμα του οικοδομικού συγκροτήματος υπό την επωνυμία Elena Court 30, το οποίο οι πωληταί θα ανεγείρουν επί του οικοπέδου υπό στοιχεία, αρ. Εγγραφής Ν.3605 Φ/Σχ 21/54Ε2, τεμάχιο ΕΠΙ 2136 ευρισκομένου εις την τοποθεσία Άγιος Δημήτριος εις Ακρόπολη.» Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση στις 3.4.2015 κατά την οποία οι συνήγοροι των διαδίκων υιοθέτησαν τις γραπτές τους αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσονται οι αντίστοιχες θέσεις τους και καμιά πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Έχω μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις των συνηγόρων και όπου κρίνω σκόπιμο θα αναφερθώ σε αυτές στην συνέχεια της απόφασής μου. Οι προϋποθέσεις για έκδοση συνοπτικής απόφασης καθορίζονται στην Δ.18 Κ.1(α) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.18 καθώς και ο τρόπος με τον οποίο ασκείται η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου σε τέτοιας φύσεως αιτήσεις έχουν εξεταστεί και ερμηνευθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. PCK Sports v. Persona Advertising Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 1074, Παναγιώτη Ζερβού ν. Euroinvestment and Finance Ltd.
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1968, Νεάρχουκ.α. ν. ΕθνικήςΤράπεζαςτηςΕλλάδος (Κύπρου) Λτδ.
(2005)1 Α.Α.Δ. 818, Sensus Gymnasium Ltd. κ.α. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Πολ. Έφεση 27/10 ημερ. 4/9/13), Αθηνούλας Δημητρίου v. Tράπεζα Κύπρου Λτδ
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 782). Οι προϋποθέσεις όπως προκύπτουν από την Δ.18 και τη νομολογία μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως:
  1. Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο.
  2. Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση και
  3. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα ως και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνεται ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο που πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης O εναγόμενος πρέπει να παρέχει επαρκείς λεπτομέρειες που να καθιστούν σαφές ποια είναι η υπεράσπιση του και ότι αυτή είναι καλόπιστη. Πρέπει δηλαδή να αποκαλύπτονται τέτοια γεγονότα που τους δίνουν το δικαίωμα να υπερασπισθούν ή τουλάχιστον η υπεράσπιση να μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή. Δεν αρκούν δηλαδή γενικόλογες και αόριστες αναφορές, ούτε γενικές αρνήσεις ή ισχυρισμοί που δεν συνάδουν με τα γεγονότα (he must condescend upon particulars). (βλ. Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Παναγιώτης Νεάρχου κ.ά ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 818, Λαζάρου κ.ά. ν. Μακεδόνα
(1999)1 Α.Α.Δ. 817) Στην J. & M. Loizides Agencies Ltd. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1280 λέχθηκε ότι η δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προς έκδοση συνοπτικής απόφασης, αποτελεί τον επιτρεπόμενο δικονομικά τρόπο παράκαμψης της συνήθους διεξαγωγής της δίκης και κατά συνέπεια αποτελεί από αυτή την άποψη ένα εξαιρετικό μέτρο. Στην ίδια απόφαση λέχθηκε ότι: «Όμως, δεν είναι αρκετό για τον εναγόμενο να αρνείται την οφειλή ή να ισχυρίζεται δόλο ή να παραθέτει μια νομική ένσταση. Η ένορκη δήλωση που καταχωρείται για υποστήριξη της ένστασης πρέπει να δίδει επαρκή γεγονότα και λεπτομέρειες που να δείχνουν ότι έχει καλόπιστη υπεράσπιση.» Με βάσει τις πιο πάνω αρχές της νομολογίας προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. Προέχει, λοιπόν η εξέταση, κατά πόσο πληρούνται οι βασικές προϋποθέσεις καθορίζονται στην Δ.18 Κ.1(α) ούτως ώστε να μετατοπίζεται στους Καθ' ων η αίτηση το βάρος απόδειξης ότι έχουν συζητήσιμη υπεράσπιση ή ότι έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια γεγονότα και ισχυρισμούς, οι οποίοι τους παρέχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν σε διαδικασία πλήρους ακρόασης της αγωγής. Με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία όπως αυτά προκύπτουν από τον Δικαστικό φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνω ότι το κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε την 29.11.2013 είναι ειδικά οπισθογραφημένο και οι Εναγόμενοι έχουν καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή στις 20.12.
  1. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση ήτοι κατά πόσο η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πληροί τις απαιτήσεις της Δ.18 διαπιστώνω ότι ενόρκως δηλούσα είναι η ίδια η ενάγουσα και επιβεβαιώνει την θετική της γνώση λόγω του ότι είναι η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος και όλες οι ενέργειες στα πλαίσια της αγωγής έγιναν από αυτήν προσωπικά. Αυτή επιβεβαιώνει το αγώγιμο δικαίωμα μέσα από την παράθεση γεγονότων επαναλαμβάνοντας κατ' ουσία το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης. Στην παράγραφο 27 της Ένορκης Δήλωσης εκφράζεται η πεποίθηση της Ενόρκως Δηλούσας ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν υπεράσπιση στην αγωγή και ότι ο μοναδικός σκοπός τους με την καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης είναι η καθυστέρηση και παρακώλυση της δικαστικής διαδικασίας. Εν όψει των πιο πάνω κρίνω ότι ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις της Δ.18 Κ.1(α). Το επόμενο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο οι Εναγόμενοι πρέπει να δοθεί άδεια στους Εναγόμενους να καταχωρήσουν υπεράσπιση. Προχωρώ, επομένως να εξετάσω κατά πόσον απέσεισαν το βάρος απόδειξης που φέρουν σε σχέση με τους λόγους Ένστασης. Πρώτιστα με απασχόλησε ο λόγος Ένστασης των Εναγομένων ότι δεν υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία που να τεκμηριώνει τον ισχυρισμό ότι η πολυκατοικία ανεγέρθηκε και/ή ολοκληρώθηκε μετά την 31.12.
  2. Αν και μέσω της γραπτής αγόρευσης των Εναγομένων δεν αναπτύχθηκε ο εν λόγω ισχυρισμός θα τον εξετάσω εφόσον αυτός εγείρεται στο σώμα της Ένστασης και δεδομένου ότι θέματα δικαιοδοσίας εξετάζονται και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο. Διερχόμενος την Ένορκη Δήλωση του Γεώργιου Σταύρου παρατηρώ ότι το μόνο που προβάλλεται σε σχέση με αυτό το σημείο είναι ότι η Ενάγουσα παρέλειψε να παρουσιάσει μαρτυρία που να τεκμηριώνει ότι το επίδικο υποστατικό ολοκληρώθηκε μετά την 31.12.
  3. Δεν προβάλλει καν άρνηση. Απλά θεωρεί ότι το βάρος απόδειξης ανήκει στην Ενάγουσα Αιτήτρια. Όμως, όπως ανέφερα και πιο πάνω η Ενάγουσα - Αιτήτρια το μόνο που χρειάζεται να πράξει μέσω της ένορκης της δήλωσης είναι να βεβαιώσει την θετική της γνώση καθώς και να επαληθεύσει το αγώγιμο δικαίωμα. Τόσο με την αρχική της ένορκη δήλωση όσο και με την συμπληρωματική της ένορκη δήλωση παρουσιάζει μαρτυρία ότι το ακίνητο ολοκληρώθηκε μετά την 31.12.
  4. Η θέση που υποστηρίχθηκε με την κατάθεση, μέσω συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, του τεκμηρίου 6 δεν αντικρούστηκε με θετική μαρτυρία από τους Εναγομένους. Ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση της Ενόρκως Δηλούσας για να αμφισβητηθεί η θετική της γνώση. Οι Εναγόμενοι όφειλαν κατά την κρίση μου να προσαγάγουν στο Δικαστήριο τουλάχιστον κάποια στοιχεία και/ή γεγονότα προς την στοιχειοθέτηση καλόπιστης υπεράσπισης. Η γενική άρνηση δεν είναι αρκετή. Δεν προσήχθη ίχνος μαρτυρίας από τους Εναγόμενους καθ' ων η αίτηση ώστε να καταδειχθεί ότι το ακίνητο συμπληρώθηκε πριν την 31η Δεκεμβρίου
  5. Με βάση το άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Ν.23/83ακίνητο, για τους σκοπούς του συγκεκριμένου νόμου, σημαίνει κτήριο που βρίσκεται μέσα στα όρια ελεγχόμενης περιοχής και συμπληρώθηκε μέχρι τη 31.12.
  6. Κατά συνέπεια οι λόγοι Ένστασης (α).(β),(γ),(δ) και (η) δεν μπορούν να επιτύχουν. Για τους ίδιους λόγους απορρίπτεται και ο λόγος Ένστασης (ιβ) με βάση τον οποίο διατείνονται οι Εναγόμενοι ότι η Ενάγουσα - Αιτήτρια δεν παρουσίασε μαρτυρία και/ή έκθεση πραγματογνώμονα σε σχέση με την αγοραία αξία του διαμερίσματος. Δεν αμφισβητείται θετικά από τους Εναγομένους η αξία του επίδικου διαμερίσματος ούτε παρουσιάζεται αντικρουστική μαρτυρία προς αυτή την κατεύθυνση. Σε σχέση τώρα με τους ισχυρισμούς ότι το ποσό που οφείλεται είναι κατά πολύ μικρότερο από το ποσό που απαιτείται καθότι γίνονταν πληρωμές στον Τραπεζικό Λογαριασμό της Ενάγουσας για τις οποίες δεν εξέδωσε αποδείξεις πληρωμών μέχρι σήμερα, και πάλι ο ενόρκως δηλών Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 επιδίδεται σε γενικές και αόριστες αναφορές. Θα ανέμενε κάποιος να αναφέρει στην Ένορκη του δήλωση ποιο είναι το ποσό το οποίο θεωρεί ότι είναι οφειλόμενο. Εξάλλου έχει τέτοια υποχρέωση με βάση την Δ.18, θ.3 (β) που προνοεί ότι στην Ένορκη δήλωση πρέπει να διευκρινίζεται αν η υπεράσπιση αφορά ολόκληρο ή μέρος της απαίτησης και αν αφορά μέρος, να καθορίζεται ποιο μέρος από την απαίτηση του ενάγοντα αμφισβητείται. Εντούτοις δεν το πράττει ξεκάθαρα. Ούτε αναφέρει συγκεκριμένα ποια ποσά και πότε κατατέθηκαν σε τραπεζικό λογαριασμό της Ενάγουσας ή έστω να συνδέσει κάποια ποσά που κατ' ισχυρισμό κατατέθηκαν με αυτά που ζητούνται με την Αγωγή, αν αφορούν για παράδειγμα ενοίκιο του μηνός Δεκεμβρίου του 2012 ή του Μαρτίου 2013 κ.ο.κ. Κρίνω ότι δεν παρουσιάζονται επαρκή γεγονότα και δεν δίνονται επαρκείς λεπτομέρειες που να δείχνουν ότι οι Εναγόμενοι έχουν καλόπιστη υπεράσπιση σε σχέση με αυτό το θέμα. Στο σημείο αυτό με απασχόλησε και η θέση των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση ότι η ενάγουσα με την αίτηση της διεκδικεί θεραπείες που δεν συνάδουν με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι γίνεται προσπάθεια τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης καθότι διαφοροποιείται η απαίτηση της Ενάγουσας - Αιτήτριας από €7.500 σε €6.600 χωρίς να δίνεται κάποια αιτιολογία και έχει τηρηθεί η απαιτούμενη διαδικασία που υπαγορεύουν οι θεσμοί. Όπως επισημαίνει η συνήγορος των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση, από τον Αύγουστο του 2012 μέχρι και τον Νοέμβριο του 2013, περιλαμβανομένων μεσολαβούν συνολικά 16 μήνες και όχι 15 και επομένως το οφειλόμενο ποσό θα έπρεπε να ήταν €8.000 αντί €7.500 που ζητείται με την Έκθεση απαίτησης. Η συνήγορος της Ενάγουσας - Αιτήτριας εξηγώντας τα πιο πάνω, αναφέρει ότι τα καθυστερημένα ενοίκια αφορούν 16 μήνες και άρα €8.000 αλλά το ποσό που οφείλεται είναι κατά €500 μικρότερο λόγω του ότι αφαιρέθηκε το οποίο καταβλήθηκε ως εγγύηση για την πιστή τήρηση και εφαρμογή όλων των όρων της ενοικίασης. Όντως στο σώμα του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου περιλαμβάνεται δήλωση ότι «ο Ενοικιαστής κατέβαλε σήμερον προς τον Ιδιοκτήτη ποσόν Ευρώ πεντακόσια (€500) όπερ ποσό θα παραμείνει εις άτοκον ως εγγύησις..». Από το υπόλοιπο ποσό των €7.500 αφαιρέθηκε περαιτέρω το συνολικό ποσό των €900 που καταβλήθηκε από τον Εναγόμενο αρ. 1 στην Ενάγουσα σε τραπεζικό λογαριασμό τον Ιανουάριο του 2013 και τον Δεκέμβριο του 2013 (προς €450 αντίστοιχα). Άρα το συνολικό ποσό που οφείλεται ανέρχεται στις €6.600 Ούτε αυτός ο λόγος Ένστασης μπορεί να επιτύχει. Στην πρόσφατη απόφαση Χρίστίνα Παπαχριστοδούλου ω. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, ECLI:CY:AD:2015:A301, Πολιτική Έφεση Αρ. 263/2010, 5/5/2015 λέχθηκε ότι η δήλωση περιορισμού της απαίτησης των εφεσιβλήτων ως προς τους τόκους, από τον συνήγορο τους ήταν κάτι απόλυτα επιτρεπτό. Στην παρούσα περίπτωση στην μείωση της απαίτησης προβαίνει τόσο η δικηγόρος μέσω της αγόρευσής της αλλά και η ίδια η Ενάγουσα μέσα από την ένορκη μαρτυρία της. Θα ήταν ιδιαίτερα τυπολατρικό να απορρίπτεται μια αίτηση για συνοπτική απόφαση για ένα τέτοιο λόγο, την στιγμή μάλιστα που δεν θα προκληθεί μεγαλύτερη ζημιά στους Εναγόμενους από αυτή που θα προκαλείτο εάν η Ενάγουσα πετύχαινε κατά το στάδιο της Ακρόασης να αποδείξει το ποσό της αξίωσης πριν αυτό περιοριστεί. Εάν το επιχείρημα των Εναγομένων γινόταν αποδεκτό και οδηγούσε σε απόρριψη της Αίτησης τότε θα οδηγούμασταν στο παράδοξο, κατά την κρίση μου, αποτέλεσμα, η Ενάγουσα να μην μπορεί κατά την πλήρη ακρόαση να διαφοροποιηθεί από τα όσα ενόρκως δηλώνει σήμερα στα πλαίσια της Αίτησης, Αίτηση η οποία όμως θα έχει απορριφθεί για αυτό ακριβώς τον λόγο. Προσθέτω στα πιο πάνω ότι με την Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας δεν διαφοροποιούνται τα γεγονότα που θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμα ως εκφράζεται με την Έκθεση Απαίτησης. Απλώς μειώνεται το ποσό της απαίτησης. Σε σχέση με το ποσό των €320,00 που οφείλεται ως κοινόχρηστα ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι δεν ήταν υποχρεωμένος με βάση το Ενοικιαστήριο έγγραφο (τεκμήριο 2) να καταβάλλει κοινόχρηστα. Ο Ισχυρισμός του καταρρίπτεται από το ίδιο το Ενοικιαστήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 2) όπου αναφέρεται ρητά στον όρο Ζ(ε) ότι ο Ενοικιαστής συμφωνεί και αναλαμβάνει να πληρώνει «άπαντα τα αναλογούντα στο μισθίο έξοδα κοινοχρήστων». Περαιτέρω παρατηρώ ότι ο Εναγόμενος αρ. 1 μέσα από την Ένορκη του Δήλωση δεν αμφισβητεί τον τερματισμό της επίδικης συμφωνίας ούτε τη νομιμότητα αυτής της ενέργειας. Αρκέστηκε μόνο να αναφέρει ότι με την λήξη της ενοικίασης κατέστη θέσμιος ενοικιαστής κάτι το οποίο όμως δεν μπορεί να ευσταθήσει όπως αποφασίστηκε πιο πάνω. Μέσω της γραπτής τους αγόρευσης οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται κατ' αρχήν ότι δεν αποδείχτηκε παράνομη επέμβαση εκ μέρους των εναγομένων 2 και
  7. Όσον αφορά τον ίδιο τον Εναγόμενο 1 ισχυρίζονται ότι η σύμβαση ενοικίασης ήταν τακτής περιόδου η οποία έληξε στις 16.8.2011 και ότι ο Εναγόμενος 1 συνέχισε να κατέχει το μισθίο και έτσι η ενοικίαση μετατράπηκε από μήνα σε μήνα. Για να τερματιστεί έγκυρα τέτοια ενοικίαση έπρεπε να δοθεί νόμιμη ειδοποίηση τερματισμού. Εισηγούνται οι Εναγόμενοι ότι η επιστολή ημερομηνίας 23.9.2013 δεν αποτελεί νόμιμο τερματισμό καθότι το ενοίκιο ήταν πληρωτέο την 17η ημέρα έκαστου μήνα ενώ με την επιστολή καλείτο ο Ενοικιαστής να παραδώσει το διαμέρισμα στις 23.10.
  8. Οι ισχυρισμοί που εγείρονται μέσω της αγόρευσης των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση έρχονται σε αντίθεση τόσο με τον λόγο Ένστασης (δ) όπου αναφέρεται ότι «η συμφωνία ενοικίασης τερματίστηκε με γραπτή ειδοποίηση ημερομηνίας 23.9.2013» όσο και με τους ισχυρισμούς του Εναγομένου αρ. 1 στην παράγραφο 5(γ) της ένορκης του δήλωσης όπου αναφέρεται επί λέξει ότι «το ενοικιαστήριο έγγραφο τερματίστηκε περί την 23.9.2013 ως αναφέρεται στα τεκμήρια 4 και 5 και συνεχίζω να κατέχω το επίδικο υποστατικό». Δεν παραγνωρίζω ότι αυτά τα αναφέρει προκειμένου να υποστηρίξει την θέση ότι κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Πλην όμως αυτό δεν αφαιρεί οτιδήποτε από την παραδοχή του επί του γεγονότος του τερματισμού της συμφωνίας με την επιστολή ημερομηνίας 23.9.
  9. Στην απόφαση Σοφοκλέους ν Ταβελούδη κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 92 σχέση με τη νέα Δ.48 θ.4 τονίστηκε ότι: «Θα θέλαμε όμως με αυτή την ευκαιρία να θυμίσουμε τον επιτακτικό χαρακτήρα της νέας διάταξης αναφορικά με τον καθορισμό, στο σώμα της γραπτής ένστασης, των λόγων που την υποστηρίζουν και το συναφές καθήκον του συντάκτη της να τους εξειδικεύσει. Και θα προσθέταμε με την καθαρότητα, λιτότητα έκφρασης και περιεκτικότητα, που πρέπει να χαρακτηρίζουν τη νομική γραφή. Ας μη λησμονείται ότι ο συντάκτης της ένστασης δεν έχει μόνο καθήκον να πληροφορήσει τον αντίδικο του σε ποιους ακριβώς λόγους έγκειται η ένσταση του, αλλά και ανάλογη υποχρέωση απέναντι στο Δικαστήριο». Στην παρούσα περίπτωση όχι μόνο ο σχετικός λόγος δεν εγείρεται στο σώμα της ένστασης αλλά έτι περαιτέρω στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση αναφέρεται κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που εγείρεται με την γραπτή αγόρευση. Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι δεν πρέπει να με απασχολήσουν τα πιο πάνω τα οποία εγείρονται μόνο μέσα από την αγόρευση των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση. Εξάλλου είναι νομολογημένο ότι το στάδιο των αγορεύσεων δεν προσφέρεται για εισαγωγή μαρτυρίας. (βλ. Γεωργία Ιωακείμ Νεοκλέους ν. Δημήτρη Στυλιανού Αλλαγιώτη
(2007)1 Α.Α.Δ. 561.) Ήταν περαιτέρω εισήγηση των Εναγομένων ότι η Ενάγουσα δεν παρουσίασε μαρτυρία για τον υπολογισμό των αποζημιώσεων για παράνομη επέμβαση που διεκδικεί. Στην κρινόμενη περίπτωση, ναι μεν δεν προσφέρθηκε μαρτυρία από εμπειρογνώμονα για την ενοικιαστική αξία του κτήματος, όμως το συμφωνηθέν και συμβατικό ενοίκιο αποτελεί ισχυρή απόδειξη και μαρτυρία για την αξία αυτή και ταυτόχρονη απώλεια του ιδιοκτήτη (βλ. Halsbury's Laws of England, 4th Edition, vol 27, para. 255) Στην Glykys Georghios E v loannis Stylianou Ioannides V24 CLR 220 λέχθηκε ότι: «With regard to the amount, it seems that the trial Judge took as a measure the rental value of the shop at the material time which we think is not a wrong measure (see: Clifton Securities Ltd v. Huntley and others
(1948)2 All E.R. pp 283-284.» Στην Κυθραιώτης ν. Άθου Μιχαηλίδη Milington-Ward
(2001)1 Α.Α.Δ 1480, στη σελ. 1486 αναφέρονται τα ακόλουθα: «... Παραπέμποντας στη Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1992)1 Α.Α.Δ 882, στη σελ. 897, το πρωτόδικο Δικαστήριο διαπιστώνει ότι το μέτρο αποζημίωσης του ιδιοκτήτη, για την παράνομη κατοχή του ακινήτου του, είναι η ενοικιαστική αξία του κτήματος στην ελεύθερη αγορά. Κατά συνέπεια, επιδικάστηκαν στον εφεσίβλητο αποζημιώσεις ίσες προς την ενοικιαστική αξία του καταστήματος - £550,00 το μήνα, αφότου το ακίνητο περιήλθε στην ιδιοκτησία του μέχρι την ημέρα έκδοσης της απόφασης. Παράλληλα, διατάχθηκε η έξωση των εφεσειόντων.» Προσθέτω στα πιο πάω ότι και πάλιν ο Εναγόμενος αρ. 1 δεν παρουσιάζει κάτι αντίθετο με τα όσα ισχυρίζεται η Ενάγουσα. Στην ένορκη του δήλωση δεν αρνείται την λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Ακόμα και μετά την λήξη του συνέχισε να καταβάλλει το ποσό των €500,00 μηνιαίως. Δεν αμφισβήτησε το ύψος αυτού του ποσού ούτε ότι αυτό αποτελεί την αγοραία ενοικιαστική αξία του διαμερίσματος. Θεωρώ ότι εάν οι Εναγόμενοι σε αυτή την περίπτωση είχαν κάτι να αντιτάξουν, έπρεπε να το θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου και όχι απλώς να ισχυρίζονται ότι η Ενάγουσα δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης που θα είχε εάν η αγωγή προχωρούσε σε πλήρη ακρόαση. Στην προκειμένη περίπτωση δεν με έχουν ικανοποιήσει ότι υπάρχει διαφορά η οποία χρήζει επίλυσης. Στο μόνο σημείο στο οποίο παρουσιάζονται γεγονότα τα οποία φανερώνουν καλόπιστη υπεράσπιση είναι όσα αφορούν την εμπλοκή των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση 2 και
  1. Σε σχέση με αυτούς θεωρώ ότι ο Εναγόμενος 1 μέσω της Ένορκης του δήλωσης παρουσιάζει κάποια γεγονότα αλλά και νομικά σημεία τα οποία θα πρέπει να αποφασιστούν στο πλαίσιο της πλήρους κατ' αντιμωλία δίκη. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω τις θέσεις των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση 2 και
  2. Δεδομένου ότι η Δ.18 θ.4 δίδει την ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει στον εναγόμενο να καταχωρήσει υπεράσπιση μόνο για μέρος της απαίτησης, καταλήγω ότι το δικαίωμα υπεράσπισης στη συγκεκριμένη περίπτωση θα πρέπει να περιορισθεί μόνο σε σχέση με την ευθύνη των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ως προς την καταβολή των ενοικίων, των αποζημιώσεων και των τόκων. Εν όψει του ότι η θέση των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3 είναι ότι δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη με την Ενάγουσα - Αιτήτρια και ότι δεν επεμβαίνουν παράνομα στο επίδικό διαμέρισμα ούτε εισέρχονται σε αυτό παρά μόνο κατόπιν άδειας και ή συγκατάθεσης του Εναγομένου αρ. 1, κρίνω ότι η έκδοση διαταγμάτων ανάκτησης κατοχής εναντίον του Εναγομένου αρ. 1 ουδόλως τους επηρεάζει. Κατόπιν των πιο πάνω η Αίτηση επιτυγχάνει μόνο ως προς τον Εναγόμενο αρ.1 Εκδίδεται απόφαση εναντίον του Εναγομένου αρ. 1 για το ποσό των €6,600.00 πλέον το ποσό των €320,00 για τα κοινόχρηστα για τους μήνες από τον Φεβρουάριο του 2012 μέχρι και τον Μάιο πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής. Εκδίδεται περαιτέρω διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος αρ. 1 να εκκενώσει και παραδώσει στην Ενάγουσα ελεύθερη και κενή κατοχή του επιδίκου διαμερίσματος, εντός 7 ημερών από την ημέρα επίδοσης του διατάγματος. Περεταίρω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος 1 όπως καταβάλλει στην Ενάγουσα - Αιτήτρια το ποσό των €500.00 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή κέρδη και/ή αποζημιώσεις και/ή διαφυγόν κέρδος μέχρι και την παράδοση κενής και ελεύθερης κατοχής του επίδικου διαμερίσματος Αναφορικά με τις θεραπείες 6 και 7 θεωρώ ότι καλύπτονται από την διαταγή για παράδοση του διαμερίσματος. Η διαδικασία εκτέλεσης καθορίζεται στη νομοθεσία και τους κανονισμούς και δεν απαιτείται η έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων. Επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας - Αιτήτριας και εναντίον του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 τα έξοδα της αγωγής. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Αίτηση σε σχέση με τους Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3 αποτυγχάνει. Δίδεται σε αυτούς άδεια να καταχωρήσουν υπεράσπιση στην αγωγή η οποία να αφορά στα σημεία που εγείρονται με τους λόγους Ένστασης (ε) (στ)(ζ)(θ) και (ι). Έκθεση υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από σήμερα. Κρίνω δίκαιο όπως επιδικασθούν και επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3 και εναντίον της Ενάγουσας - Αιτήτριας τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.