← Κύπρος

Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας L.PAPAMICHAEL HOLDINGS LIMITED ν. Αναφορικά με την Εταιρεία S.Z ELIADES LEISURE LIMITED, Αίτηση Αρ.: 930/2013, 4

Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας L.PAPAMICHAEL HOLDINGS LIMITED ν. Αναφορικά με την Εταιρεία S.Z ELIADES LEISURE LIMITED, Αίτηση Αρ.: 930/2013, 4/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A225 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αίτηση Αρ.: 930/2013 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 Και Αναφορικά με την Εταιρεία S.Z ELIADES LEISURE LIMITED Και Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας L.PAPAMICHAEL HOLDINGS LIMITED Αίτηση, ημερ. 24.1.2014, της S.Z ELIADES LEISURE LIMITED για ακύρωση ή παραμερισμό της αίτησης εκκαθάρισης ημερ. 10.12.2013 ------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 4.6.2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια στην κυρίως αίτηση (Καθ' ης η αίτηση στην υπό κρίση αίτηση παραμερισμού): κ. Γ. Τσέλεπος, για Χριστόδουλο Τσιέλεπο. Για την Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση (Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση παραμερισμού): κ. Λαμπριανίδης, για Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση η ως άνω Αιτήτρια, S.Z ELIADES LEISURE LIMITED, εξαιτείται: (Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της αίτησης Εκκαθάρισης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αναφορικά με την εταιρεία S.Z ELIADES LEISURE LIMITED (HE 32856) που καταχωρίστηκε από την L.PAPAMICHAEL HOLDINGS LIMITED λόγω αντικανονικότητας της διαδικασίας και/ή πάσχουσας διαδικασίας και/ή κατά παράβαση θεσμικών προνοιών και/ή κατάχρησης διαδικασίας και/ή λόγω του ότι οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμόν απαίτηση της L.PAPAMICHAEL HOLDINGS LIMITED έχει ικανοποιηθεί και/ή τελεί υπό αμφισβήτηση από την Αιτήτρια στην παρούσα Αίτηση και ως εκ τούτου δεν μπορεί να αποφασιστεί στα πλαίσια οποιασδήποτε Αίτησης Εκκαθάρισης αλλά θα πρέπει να αποφασιστεί στα πλαίσια κανονικής αγωγής. (Β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό και/ή όπως πάσα περαιτέρω διαδικασία ανασταλεί καθότι η Αίτηση Εκκαθάρισης καταχωρίστηκε κακόβουλα και/ή καταχρηστικά και αποτελεί ενοχλητικό δικονομικό μέτρο (frivolous and vexatious). (Β) Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή διαταγή του Δικαστηρίου ήθελε κριθεί εύλογη και/ή δίκαιη και/ή αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις, για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. (Γ) Τα έξοδα της αίτησης πλέον Φ.Π.Α. (742989Μ)». 2. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.26, Δ.27 Θ.3, Δ.48, Δ.59 και Δ.64, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο Κοινοδίκαιο, στο δίκαιο της Επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. 3. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η παρούσα αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση («Ε/Δ») του κ. Ζήνωνα Σωκράτη Ηλιάδη από τη Λευκωσία.[1] 4. Ο κ. Ζήνων Ηλιάδης είναι, ως δηλώνει ενόρκως (βλ. παρα. 1 της Ε/Δ του), ο Ανώτερος Εκτελεστικός Διευθυντής της εταιρείας S.Z ELIADES LEISURE LIMITED («η Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση»). Γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης προσωπικά, λόγω της απευθείας και άμεσης ανάμειξής του στα γεγονότα που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση, καθώς επίσης και από έγγραφα που έχει στην κατοχή του. Εκτός από τις περιπτώσεις στις οποίες δηλώνει το αντίθετο, έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί από την Αιτήτρια να προβεί στην Ε/Δ εκ μέρους της. Το σχετικό έγγραφο εξουσιοδότησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ του. Β. Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ - ΑΦΕΝΟΣ ΜΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΜΕΝΗ Η ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΦΕΤΕΡΟΥ ΗΔΗ ΕΞΟΦΛΗΘΕΙΣΑ Η ΟΦΕΙΛΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΔΡΑΖΕΤΑΙ Η ΑΠΑΙΤΗΣΗ 5. Είναι η θέση του κ. Ηλιάδη ότι η απαίτηση της L. Papamichael Holdings Limited, επί της οποίας εδράζεται η κυρίως αίτηση εκκαθάρισης, δεν είναι εκκαθαρισμένη και, συνεπώς, θα είναι άδικο να διαταχθεί η εκκαθάριση της Αιτήτριας στην υπό κρίση αίτηση, που είναι μέτρο άκρως δραστικής φύσης, αφού θα οδηγήσει εν τέλει στη διάλυση της εταιρείας. 6. Συνοπτικά, είναι η θέση του κ. Ηλιάδη ότι꞉ · Η απαίτηση της L. Papamichael Holdings Limited στηρίζεται στο Πιστοποιητικό Εργολαβικών Εργασιών υπ. αρ. 12 (στο εξής «το Πιστοποιητικό αρ. 12»). Αντίγραφο του Πιστοποιητικού αρ. «12» επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2. · Κάθε τέτοιο Πιστοποιητικό, πριν την πληρωμή του, υπόκειται σε προηγούμενη έγκριση αρχιτέκτονα. Το συγκεκριμένο Πιστοποιητικό αρ. 12 εγκρίθηκε από τον αρχιτέκτονα στις 20.12.2013 (ήτοι σε ημερομηνία μεταγενέστερη της καταχώρησης της αίτησης εκκαθάρισης). · Το Πιστοποιητικό αρ. 12 και πληρώθηκε από την S.Z ELIADES LEISURE LIMITED (Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση) στις 7.1.2014. · Η L. Papamichael Holdings Limited αποδέχθηκε την πληρωμή ημερ. 7.1.2014 έναντι του προαναφερθέντος πιστοποιητικού αρ. 12, χωρίς καμία διαμαρτυρία ή επιφύλαξη. 7. Προς απόδειξη του ισχυρισμού του περί εξόφλησης του επίδικου διατακτικού ως το Πιστοποιητικό αρ. 12, ο κ. Ηλιάδης επισυνάπτει στην Ε/Δ του απόδειξη μεταφοράς του ποσού των €42,937.00 από τον τραπεζικό λογαριασμό της Αιτήτριας προς το Λογαριασμό της L. Papamichael Holdings Limited, ως Τεκμήριο 3. Επισυνάπτει, περαιτέρω, αντίγραφο κατάστασης λογαριασμού της Αιτήτριας ως Τεκμήριο 4, από την οποία κατάσταση φαίνεται το γεγονός ότι έχει καταβληθεί προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση το ποσό των €705,036. 8. Υπό το φως των ανωτέρω στοιχείων, είναι η θέση του κ. Ηλιάδη ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε οφειλή, επί της οποίας δυνατόν να μπορούσε να εδράζεται απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση, πόσο μάλλον καταχώριση Αίτησης Εκκαθάρισης. 9. Ο κ. Ηλιάδης διαφωνεί πλήρως με το περιεχόμενο της Ε/Δ του κ. Λούκα Συμεού, ημερ. 10.12.2013, που συνοδεύει την κυρίως Αίτηση Εκκαθάρισης. Είναι η θέση του κ. Ηλιάδη ότι ο κ. Συμεού παρέβη το καθήκον όπως προσέλθει στο δικαστήριο με «καθαρά χέρια», καθώς αποκρύπτει ουσιώδεις πληροφορίες και παραθέτει παραπλανητικούς ισχυρισμούς. 10. Με σκοπό την καλύτερη κατανόηση του αδιαμφισβήτητου γεγονότος ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε εκκαθαρισμένη απαίτηση οφειλόμενη από την Αιτήτρια προς την L. Papamichael Holdings Limited (στο εξής «η Καθ' ης η αίτηση), ο κ. Ηλιάδης περιγράφει επιγραμματικά τον τρόπο αμοιβής της Καθ' ης η Αίτηση όπως αυτός προβλεπόταν από το άρθρο 31 του Συμβολαίου και όπως εφαρμόστηκε κατά την εκτέλεση των εργασιών꞉ (α) Η Καθ' ης η Αίτηση είχε την υποχρέωση να εκτελεί τις εργασίες του έργου σύμφωνα με τα στάδια όπως αυτά καθορίζονται από το Συμβόλαιο. (β) Μετά την ολοκλήρωση κάθε σταδίου η Καθ' ης η Αίτηση κοινοποιούσε την (αντίστοιχη με το εκάστοτε στάδιο) αίτηση πληρωμής προς τον Επιμετρητή Ποσοτήτων του Έργου και ο Επιμετρητής Ποσοτήτων εξέδιδε Πιστοποιητικό πληρωμής. Στη συνέχεια, το Πιστοποιητικό πληρωμής προωθείτο στον Αρχιτέκτονα, ο οποίος έδιδε την τελική του έγκριση για να καταστεί το εκάστοτε Πιστοποιητικό πληρωτέο. (γ) Μετά την έκδοση των σχετικών Πιστοποιητικών Πληρωμής και της σχετικής έγκρισης του Αρχιτέκτονα ο Εργοδότης, δηλαδή η Αιτήτρια κατέβαλε το εκάστοτε ποσό στην Καθ' ης η Αίτηση, είτε με επιταγή είτε με απευθείας έμβασμα στο λογαριασμό της. 11. Επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη δέσμη από αντίγραφα των Πιστοποιητικών Πληρωμής αρ. 1 εώς 11 ως το Τεκμήριο 6. 12. Το ιστορικό της διαφοράς μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση περιγράφεται από τον κ. Ηλιάδη, ως το αναλύω πιο κάτω: Β.Ι. ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΑΡ. 12 (α) Η διαφορά των διαδίκων αφορά στην αμοιβή της Καθ'΄ης η αίτηση ως εργολάβου για την κατασκευή της Κατοικίας αρ. 4, η οποία αποτελεί μέρος του πολύ πετυχημένου έργου της Αιτήτριας που φέρει την ονομασία «Elea Estate», το οποίο είναι ένα από τα κορυφαία γήπεδα golf στην Ευρώπη. Σύμφωνα με το συμβόλαιο, η ημερομηνία παράδοσης της κατοικίας Αρ 4 (για την οποία εκδίδονταν τα πιστοποιητικά πληρωμής) ήταν η 12.4.2013. Αρκετά πριν την ημερομηνία παράδοσης της κατοικίας διαφάνηκε ότι η εν λόγω ημερομηνία παράδοσης δεν θα τηρείτο από την Καθ' ης η Αίτηση. Καθώς η αλλαγή εργολάβου στα μέσα της εκτέλεσης των εργασιών του έργου θα προκαλούσε περαιτέρω καθυστέρηση στο έργο, και λόγω του ότι η Αιτήτρια πίστευε εκείνη τη στιγμή ότι υπήρχε καλή θέληση εκ μέρους της Καθ 'ης η Αίτηση να τηρήσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις, χορήγησε παράταση χρόνου στην Καθ' ης η Αίτηση για την παράδοση της Κατοικίας αρ. 4 μέχρι την 28.6.2013, χωρίς να αποποιηθεί των δικαιωμάτων της να ζητήσει αποζημιώσεις για την παράταση που χορηγήθηκε. Επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα ως Τεκμήριο 7. Η Καθ' ης η αίτηση, κατά παράβαση του Συμβολαίου και της συμφωνηθείσας νέας ημερομηνίας παράδοσης του έργου (ήτοι της 28.6.2013), αρνήθηκε να παραδώσει το έργο εντός της εν λόγω προθεσμίας, το οποίο και δεν ήταν ολοκληρωμένο. Επιβεβαιωτικό της αδυναμίας της Καθ' ης η Αίτηση να παραδώσει το έργο στις 28.6.2013 αποτελεί και ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ 1.7.2013 της Καθ' ης η Αίτηση προς τους υπεργολάβους της με την οποία τους υπενθυμίζει τα περί της υποχρέωσης τους να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους μέχρι τις 28.6.2013. Επισυνάπτονται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη αντίγραφα των εν λόγω ηλεκτρονικών μηνυμάτων ως Τεκμήριο 10. (β) Αρνείται ο κ. Ηλιάδης τον ισχυρισμό της παραγράφου 5 της Ε/Δ του κ. Λούκα Συμεού ότι ο λόγος της άρνησης της Καθ' ης να παραδώσει το έργο ήταν επειδή δήθεν εκκρεμούσε υπόλοιπο €1944. Λέγει ο κ. Ηλιάδης ότι τέτοιο ποσό ουδέποτε εκκρεμούσε σε οποιοδήποτε στάδιο καταβολής πληρωμών και προς απόδειξη της θέσης του εξηγεί τα εξής꞉ Στις 5.6.2013 ο επιμετρητής ποσοτήτων του έργου εξέδωσε το υπ' αριθμόν 11 πιστοποιητικό πληρωμής για το ποσό των €90,902 το οποίο πληρώθηκε από την Αιτήτρια στις 13.6.2013. Η μέχρι τότε ολική εργασία της Καθ' ης η Αίτηση, όπως φαίνεται και από το σύνολο των πιστοποιητικών (Τεκμήριο 6) ήταν €550,000. Όλα τα οφειλόμενα ποσά εις την Καθ' ης η Αίτηση είχαν μέχρι τη δεδομένη ημερομηνία της 28.6.2013 εξοφληθεί. (γ) Στην πορεία της εκτέλεσης των εργασιών του έργου, η Καθ' ης η Αίτηση αδυνατούσε να χειριστεί, να ελέγξει και να επιβλέψει επαρκώς τις δραστηριότητες των υπεργολάβων της με αποτέλεσμα όπως παρουσιαστούν διάφορα προβλήματα και καθυστερήσεις με τους υπεργολάβους της. Επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη δέσμη επιστολών που καταδεικνύουν τα εν λόγω προβλήματα και καθυστερήσεις με τους υπεργολάβους της Καθ' ης η Αίτηση ως Τεκμήριο 8. (δ) Στις 28.6.2013 η Καθ' ης η Αίτηση απέστειλε επιστολή προς τον Αρχιτέκτονα του Έργου με την οποία τον πληροφορούσε ότι δεν ήταν σε θέση να προβεί σε παράδοση στις 28.6.2013 όπως είχε συμφωνηθεί αλλά θα προέβαινε σε παράδοση την 1.7.2013. Την 1.7.2013, η Καθ' ης η Αίτηση με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ 1.7.2013 πληροφόρησε την Αιτήτρια ότι θα προέβαινε σε παράδοση του έργου την 2.7.2013. Επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη δέσμη επιστολών, ημερ 28.6.2013 και 1.7.2013, ως το Τεκμήριο 9. Ούτε η νέα προθεσμία τηρήθηκε από την Καθ'ης η αίτηση. (ε) Στις 15.7.2013 η εταιρεία GEMAC LTD ανέλαβε να επιθεωρήσει τις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις του έργου, όπου διαπιστώθηκαν σωρεία σοβαρών και επικίνδυνων παραλείψεων και κακοτεχνιών εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. Επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη αντίγραφο της έκθεσης της GEMAC LTD ημερ. 15.7.2013 ως Τεκμήριο 11. Τότε διαπιστώθηκε από την Αιτήτρια ότι ο λόγος για τον οποίο δεν παρέδιδε το έργο η Καθ' ης η Αίτηση ήταν ότι δεν ήταν έτοιμη καθώς, μεταξύ άλλων, δεν είχε ολοκληρώσει τις ηλεκτρολογικές εργασίες της όπως προβλεπόταν από το Συμβόλαιο. Β.ΙΙ. ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΑΡ. 12 ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΜΗ ΑΥΤΟΥ (στ) Στις 19.7.2013 ο Επιμετρητής ποσοτήτων του έργου κ.κ. Α. Δημητριάδης και Συνέταιροι εξέδωσαν το Πιστοποιητικό αρ. 12 για το ποσό €114,088.00. Αντίγραφο του εν λόγω πιστοποιητικού επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 12. Είναι η θέση του κ. Ηλιάδη ότι, σε αντίθεση με τα όσα αναφέρει ο κ. Λούκας Συμεού στην παράγραφο 4 της Ε/Δ του που συνοδεύει την αίτηση εκκαθάρισης, κατά την έκδοση του εν λόγω πιστοποιητικού δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία πιστοποίησης του όπως αναφέρεται πιο πάνω, καθώς αυτό δεν εγκρίθηκε από τον Αρχιτέκτονα. Όπως ο κ. Ηλιάδης γνωρίζει και όπως τον πληροφορεί ο Αρχιτέκτονας του Έργου, κ. Πετρόπουλος, ο λόγος που δεν είχε εγκριθεί το εν λόγω πιστοποιητικό ήταν γιατί υπήρχαν κακοτεχνίες και ελλειπείς εργασίες. (ζ) Έστω και χωρίς να δοθεί η έγκριση του Αρχιτέκτονα και χωρίς να είναι παραδόσιμη η κατοικία, η Αιτήτρια (S. Z. Eliades Leisure Limited) επιδεικνύοντας καλή θέληση και με σκοπό να ενισχύσει την κεφαλαιουχική ροή της Καθ' ης η Αίτηση, έτσι ώστε να εξυπηρετηθεί η γοργή αποπεράτωση του έργου, προχώρησε στις 2.8.2013 στην καταβολή €20.000 στην Καθ'ης η Αίτηση έναντι του εν λόγω πιστοποιητικού 12. Επισυνάπτεται αντίγραφο έντυπου ηλεκτρονικής κατάστασης λογαριασμού που καταδεικνύει την καταβολή του εν λόγω ποσού στην Καθ'ης η Αίτηση ως Τεκμήριο 13. Β.ΙΙΙ. ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΒΑΣΕΙ Α.212(Α) ΚΕΦ.114 - ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΨΗ ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ ΕΚΚΡΕΜΟΥΣΑΣ ΟΦΕΙΛΗΣ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΑΡ. 12. (η) Η Αιτήτρια εξασφάλισε την 13.8.2013 περαιτέρω χρηματοδότηση ύψους €50,000 προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα όπως αυτά τεκμηριώνονται από το Τεκμήριο 18 πιο πάνω. Επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη ηλεκτρονικό μήνυμα προς την Αιτήτρια, ημερομηνίας 13.8.2013, ως Τεκμήριο 19 . Η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε ανταποκρίθηκε στην πρωτοβουλία της Αιτήτριας και αντιθέτως ζήτησε από την Αιτήτρια όπως εξασφαλίσει τραπεζικές εγγυήσεις για όλο το ποσό της Συμφωνίας προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση. (θ) Στις 26.9.2013, στην προσπάθεια της Αιτήτριας να διευθετήσει το θέμα της παράδοσης του έργου το συντομότερο δυνατόν και με σκοπό να αποφύγει οποιαδήποτε αντιπαράθεση με την Καθ' ης η Αίτηση, ο Αρχιτέκτονας του Έργου, κ. Πετρόπουλος, παρακάθισε σε συνεδρία με τον κ. Λάκη Παπαμιχαήλ ως εκπρόσωπο της Καθ' ης η Αίτηση και τον κ. Χρύση Πετράκη, ο οποίος είναι υπάλληλος των επιμετρητών ποσοτήτων του έργου κ.κ. Α. Δημητριάδης και Συνεργάτες Ατδ. Κατά την εν λόγω συνεδρία συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών, χωρίς οποιαδήποτε δέσμευση περί του ύψους των ποσών που δυνατόν να όφειλε η Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση και χωρίς να επηρεάζεται οποιαδήποτε απαίτηση της Αιτήτριας απέναντι στην Καθ' ης η Αίτηση, όπως καταρτιστεί προσχέδιο τελικού λογαριασμού που αφορούσε το έργο. (ι) Την 27.9.2013 ο κ. Χρύσης Πετράκης με σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα απέστειλε στα εμπλεκόμενα μέρη αντίγραφο του προτεινόμενου προσχεδίου του Τελικού Λογαριασμού. (ια) Βασική προϋπόθεση για να είναι σε θέση να διεκδικήσει η Αιτήτρια τα ποσά τα οποία προέκυπταν στο προσχέδιο του Τελικού Λογαριασμού ήταν να προβεί στις αναγκαίες και επιβαλλόμενες επιδιορθώσεις και να προχωρήσει σε παράδοση. Τις εν λόγω επιδιορθώσεις τις αποδέχτηκε με αντίστοιχο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 3.10.2013 η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση. Επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη αντίγραφο των προαναφερθέντων ηλεκτρονικών μηνυμάτων ως Τεκμήριο 20. Στις 8.10.2013 ο Αρχιτέκτονας του Έργου με ηλεκτρονικό μήνυμα του προς την Καθ' ης η Αίτηση επεσήμανε ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είχε προβεί στις απαραίτητες διορθωτικές εργασίες έτσι ώστε να επισπευθεί η διαδικασία παράδοσης του έργου. Είναι η θέση του κ. Ηλιάδη ότι μέχρι και την ημερομηνία που αυτός ορκίστηκε την Ε/Δ του, η Καθ' ης η Αίτηση δεν είχε προβεί στις επιδιορθωτικές εργασίες στις οποίες όφειλε να προβεί, αλλά παραδόξως θεωρεί ότι δικαιούται να λάβει ποσά τα οποία προκύπτουν από το προσχέδιο του τελικού λογαριασμού. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 21 στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη σχετική έκθεση του εμπειρογνώμονα - αρχιτέκτονα κ. Βασίλη Ιερείδη, ημερ 15.1.2014, ο οποίος κλήθηκε από την Αιτήτρια μετά την παράδοση της κατοικίας στις 12.12.2013 για να διαπιστώσει την έκταση των κακοτεχνιών που προκάλεσε η Καθ' ης η Αίτηση στην κατοικία. Επιπλέον, επισυνάπτεται σχετική επιστολή της εταιρείας GEMAC CONSULTANCY SERVICES LTD (που είναι οι σύμβουλοι-ηλεκτρολόγοι της κατοικίας), ημερ. 20.1.2014, ως Τεκμήριο 22. Στην εν λόγω επιστολή φαίνεται με τον πιο εμφαντικό τρόπο πλέον, ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είχε ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της με βάση το Συμβόλαιο. Β.IV ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΟΣΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΠΛΗΡΩΜΗ (ΑΡΘΡΟ 212(α) ΤΟΥ ΚΕΦ.113) ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ. (ιβ) Στις 23.10.2013, η Καθ' ης η αίτηση απέστειλε στην Αιτήτρια, χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση, επιστολή, η οποία στην όψη της παρουσιάζεται ως ειδοποίηση δυνάμει του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113. (ιγ) Οι δικηγόροι της Αιτήτριας απάντησαν στην πιο πάνω αναφερθείσα ειδοποίηση της Καθ'ης η Αίτηση, με επιστολή τους ημερ. 14.11.2013 με την οποία αμφισβητούσαν τις αξιώσεις της και η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 23. (ιδ) Η Αιτήτρια διευθέτησε συνάντηση στις 26.11.2013 με τους εκπροσώπους της Καθ' ης η Αίτηση, τους δικηγόρους της και τους δικηγόρους της Αιτήτριας. Στην εν λόγω συνάντηση δεν υπήρξε οποιαδήποτε υποχώρηση εκ μέρους της Καθ'ης η Αίτηση όπως αποσύρει την ειδοποίηση και να επιλυθούν φιλικά (amicably) όλα τα θέματα που είχαν προκύψει. (ιε) Με το πέρας της συνάντησης ημερ. 26.11.2013, η Αιτήτρια έδωσε εντολή στους Δικηγόρους της όπως προχωρήσουν με ειδοποίηση προς την Καθ' ης η Αίτηση ότι τα θέματα που προέκυψαν μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση θα πρέπει να παραπεμφθούν σε Διαιτησία και ως εκ τούτου δεν δύναται να εκκρεμεί η εν λόγω ειδοποίηση ημερ. 23.10.2013. Επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 27.11.2013 ως Τεκμήριο 24. Ο κ. Ηλιάδης σημειώνει ότι με βάση το Συμβόλαιο εργολαβίας το οποίο επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Λούκα Συμεού ημερ. 10.12.2013 ως Τεκμήριο 1 («το Συμβόλαιο»), και συγκεκριμένα το άρθρο 36 του Συμβολαίου, οποιαδήποτε διαφορά προέκυπτε μεταξύ των μερών θα έπρεπε να επιλυθεί μέσω Διαιτησίας.[2] Αυτή είναι η βέλτιστη πρακτική (best practice) στην οικοδομική βιομηχανία και τα μέρη μέσω του Συμβολαίου εξέφρασαν και επιβεβαίωσαν την επιθυμία τους να μην εξαιρεθούν από την καλύτερη πρακτική της οικοδομικής βιομηχανίας. (ιστ) Η Καθ' ης η Αίτηση απάντησε στην πιο πάνω επιστολή με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 27.11.2013. Επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη αντίγραφο της εν λόγω επιστολής ως Τεκμήριο 25. (ιζ) Ακολούθως επιδόθηκε στην Αιτήτρια σχετική αίτηση Εκκαθάρισης ημερ. 10.12.2013 στον κ. Ηλιάδη ως διευθύνοντα Σύμβουλο της Αιτήτριας. Β.V. ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ ΘΕΩΡΕΙ ΜΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ 13. Είναι η θέση του κ. Ηλιάδη ότι το ποσό που αναφέρεται στην ειδοποίηση ημερ. 23.10.2013 δεν είναι εκκαθαρισμένη απαίτηση ως προϋποθέτει το Κεφ. 113 και κατ' επέκταση η νομολογία, καθώς η παράγραφος (δ) της επιστολής ημερ. 27.11.2013 (Τεκμήριο 25) αναφέρεται σε ισχυριζόμενη συνολική οφειλή €145,000.00, ενώ το ποσό το οποίο παρουσιάζεται ως «εκκαθαρισμένη απαίτηση» στην ειδοποίηση 23.10.2013 ανέρχεται στα €153,851.00. 14. Συγκεκριμένα, είναι η θέση του κ. Ηλιάδη ότι το ποσό των €153,851.00 δεν αποτελεί εκκαθαρισμένη απαίτηση, αλλά έναν αυθαίρετο υπολογισμό της Καθ' ης η Αίτηση αναφορικά με το τι της οφείλεται από την Αιτήτρια, χωρίς να λαμβάνει υπόψη: i. Το γεγονός ότι κατά παράβαση των προνοιών της Συμφωνίας και της «ακολουθούσης καλύτερης πρακτικής» το πιστοποιητικό 12 πιστοποιήθηκε από τον Αρχιτέκτονα μόλις την 20.12.2013 μετά τον τερματισμό της Συμφωνίας από την Αιτήτρια. Εάν η Καθ' ης η Αίτηση θεωρεί πως προκύπτει οποιαδήποτε απαίτηση δυνάμει του εν λόγω πιστοποιητικού θα έπρεπε να ζητήσει την επικύρωση αυτού προηγουμένως από τον Αρχιτέκτονα και σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από το Συμβόλαιο. Και αν Καθ' ης η Αίτηση πίστευε ότι ο Αρχιτέκτονας κακώς δεν πιστοποιούσε το πιστοποιητικό ή ότι δικαιούτο μεγαλύτερο ποσό από αυτό που πιστοποίησε ο Αρχιτέκτονας, θα έπρεπε να ζητήσει την παραπομπή της διαφοράς σε Διαιτησία. ii. Το γεγονός ότι δεν έχει οριστικοποιηθεί ο Τελικός Λογαριασμός σε συνάρτηση με το ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει προβεί στις σχετικές διορθωτικές εργασίες έτσι ώστε να καθοριστεί με ακρίβεια το όποιο ποσό της οφείλεται. iii. Κατά πόσο θα υπήρχαν ποσά κρατήσεων είτε στο στάδιο του τελικού λογαριασμού είτε μετά το πέρας της περιόδου ευθύνης δυνάμει του Συμβολαίου. iv. Κατά πόσο υπήρχε οποιαδήποτε απαίτηση της Αιτήτριας αναφορικά με την καθυστέρηση παράδοσης του έργου. 15. Όπως παρατηρεί ο κ. Ηλιάδης η Καθ' ης η Αίτηση διεκδικεί τα ποσά που αντιστοιχούν στο σύνολο των ποσών που διατυπώνονται στο προσχέδιο του προτεινόμενου Τελικού Λογαριασμού, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις δικαιολογημένες αποκοπές λόγω μη ολοκλήρωσης των επιδιορθώσεων και άλλων κακοτεχνιών που έχουν προκύψει στο έργο. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν λαμβάνει υπόψη ούτε τα ποσά κρατήσεων επί των πιστοποιητικών πληρωμής και του προσχεδίου του τελικού λογαριασμού και που ανέρχονται στο ποσοστό 20% επί της αξίας του συμβολαίου €954,665.00, το οποίο έχει καταστεί μειωτέο στα €897,000.00 μετά από τις αποκοπές που έχει τύχει από τον αρχιτέκτονα του έργου. Τέτοια μείωση της αξίας του Συμβολαίου ενδεχομένως να έχει καταστήσει οποιαδήποτε απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση πρόωρη. 16. Είναι περαιτέρω η θέση του κ. Ηλιάδη ότι ο μόνος σκοπός της αίτησης εκκαθάρισης δεν είναι οποιοσδήποτε άλλος, εκτός από την άσκηση αθέμιτης πίεσης προς την Αιτήτρια μέσω της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, η οποία θα γνωστοποιηθεί στους μετόχους με την ελπίδα και απειλή της Καθ' ης η Αίτηση ότι το αποτέλεσμα τέτοιας κοινοποίησης θα είναι όπως οι μέτοχοι να είναι δυσαρεστημένοι απέναντι στο πρόσωπο του κ. Ηλιάδη και να χάσουν την εμπιστοσύνη τους απέναντί του με όποιες συνέπειες αυτό και αν συνεπάγεται. 17. Τέλος, είναι η θέση του κ. Ηλιάδη ότι θα ήταν παράλογο να επιτραπεί στην Καθ' ης η Αίτηση να συνεχίζει την προώθηση αίτησης εκκαθάρισης μιας εταιρείας αξίας 110 εκατομμυρίων απλώς και μόνο για να εκβιάσει να εισπράξει ποσό το οποίο δεν αποτελεί εκκαθαρισμένη απαίτηση. Προς τεκμηρίωση της αξίας της Αιτήτριας επισυνάπτει εκτίμηση της ακίνητης περιουσίας της Αιτήτριας ως Τεκμήριο 27. Το ισοζύγιο της δικαιοσύνης είναι υπέρ της αιτούσας τον παραμερισμό της αίτησης εκκαθάρισης, διότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος από την αίτηση εκκαθάρισης να προκύψει ζημιά δεκάδων εκατομμυρίων, την οποία αδιαμφισβήτητα δεν θα μπορέσει η Καθ' ης η Αίτηση να αποζημιώσει ποτέ. Πιστεύει ο κ. Ηλιάδης ότι η Αιτήτρια μπορεί να ικανοποιήσει οποιαδήποτε αξίωση για αποζημίωση, την οποία η Καθ' ης η Αίτηση θα μπορούσε δυνητικά να εγείρει. 18. Για όλους τους παραπάνω λόγους, ο κ. Ηλιάδης εισηγείται προς το Δικαστήριο ότι είναι εύλογο και δίκαιο το Δικαστήριο να αποδεχθεί την υπό κρίση αίτηση και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Β.VI. ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗΣ - ΣΥΝΑΨΗ ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΑΡ. 12 ΥΠΟ ΤΟΝ ΟΡΟ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ - ΜΗ ΠΛΗΡΩΜΗ ΥΠΕΡΓΟΛΑΒΩΝ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΚΕΙΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ 19. Στην αρχική Ε/Δ του κ. Ηλιάδη τονίζεται ότι καθ' ον χρόνο απεστάλη από την Καθ' ης η αίτηση στην Αιτήτρια η απαίτηση δυνάμει του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου ως επίσης καθ' ον χρόνο καταχωρήθηκε από εκείνην η κυρίως αίτηση εκκαθάρισης, εκκρεμούσε ακόμη, με καθυστέρηση, η παράδοση του έργου από την Καθ' ης στην Αιτήτρια. Συγκεκριμένα, ο κ. Ηλιάδης επισημαίνει στην αρχική Ε/Δ του ότι꞉ (
  2. i)Η έγκαιρη αποπεράτωση του έργου ήταν πάντα ουσιώδης όρος της Συμφωνίας. Επιπλέον η Καθ' ης η Αίτηση πάντα γνώριζε ότι το έργο προοριζόταν για την άμεση προώθηση του Elea Estate ως τουριστικού προορισμού. Παρά το ότι η καθ' ης η αίτηση γνώριζε για την επιθυμία της Αιτήτριας να παραλάβει το έργο το συντομότερο δυνατόν, η Καθ' ης η Αίτηση αρνήθηκε να παραδώσει τα κλειδιά και την κατοχή του έργου όπως όφειλε, όπως επιβεβαιώνεται και με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 2.8.2013 που απέστειλε ο Αρχιτέκτονας στην Καθ'ης η Αίτηση. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη ως Τεκμήριο 14. Επισυνάπτονται επίσης τα ηλεκτρονικά μηνύματα ημερ. 25.7.2013 και 26.7.2013 ως το Τεκμήριο 15, που είναι ενδεικτικά της απροθυμίας της Καθ' ης η αίτηση να παραδώσει το έργο στην Αιτήτρια. (
  3. ii)Τελικά, τα κλειδιά της έπαυλης αρ. 4, τα οποία κρατούνταν παράνομα από την Καθ' ης η Αίτηση, παραδόθηκαν στην Αιτήτρια στις 12.12.2013 έπειτα από τον τερματισμό του συμβολαίου εκ μέρους της Αιτήτριας. Επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη αντίγραφο επιστολής τερματισμού που απέστειλε η Αιτήτρια προς την Καθ' ης η Αίτηση, ημερ 4.12.2013, ως Τεκμήριο 16. Επίσης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 17 αντίγραφο του χειρόγραφου εγγράφου παραλαβής των κλειδιών που υπεγράφη μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση στις 12.12.2013. Είναι η θέση του κ. Ηλιάδη ότι από το Τεκμήριο 17 επιβεβαιώνεται ότι μέχρι τις 12.12.2013, που είναι ημερομηνία μεταγενέστερη της καταχώρησης της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης (εκείνη ήταν ημερ. 10.12.2013), το εν λόγω ακίνητο κατεχόταν παράνομα από την Καθ' ης η Αίτηση. (iii) Κατά τη συνάντηση ημερ. 12.12.2013 τα μέρη όμως κατέληξαν σε μια προκαταρτική συνεννόηση, ότι δηλαδή οποιαδήποτε περαιτέρω καταβολή χρημάτων προς την Καθ' ης η Αίτηση θα είχε ως προϋπόθεση την προηγούμενη παράδοση της κατοικίας από την Καθ' ης η Αίτηση και την προσωρινή παραλαβή αυτής από την Αιτήτρια. Αυτή η θέση τεκμηριώνεται από το αντίγραφο των πρακτικών της εν λόγω συνεδρίας τα οποία επισυνάπτονται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη ως Τεκμήριο 18. Επισημαίνει ο κ. Ηλιάδης ότι ο κ. Λούκας Συμεού δεν ήταν παρών στην εν λόγω συνάντηση ημερ. 12.12.2013 και δεν είναι σε θέση να γνωρίζει το περιεχόμενο των συζητήσεων της εν λόγω συνάντησης. Παρόντες στη συνάντηση ήταν ο κ. Ηλιάδης μαζί με τον κ. Ανδρέα Αναστασίου εκ μέρους της Αιτήτριας, οι κ.κ. Δάκης Παπαμιχαήλ και Γεώργιος Παπαμιχαήλ εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση και ο κ. Ανδρέας Δημητριάδης ως Επιμετρητής ποσοτήτων. Ο κ. Ανδρέας Δημητριάδης σε καμία περίπτωση δεν ήταν παρών εκ μέρους της Αιτήτριας. Η εν λόγω χειρόγραφη σημείωση που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 στην Ε/Δ του κ. Λούκα Συμεού υπήρξε μια πρόταση εκ μέρους του κ. Δημητριάδη, η οποία δεν έγινε αποδεκτή και σε καμία περίπτωση δεν είναι συμφωνία επί της οποίας κατέληξαν τα μέρη. Με Συμπληρωματική Ε/Δ, η οποία καταχωρήθηκε στις 19.3.2014, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου ημερ. 6.3.2014, ο κ. Ηλιάδης υιοθετεί το περιεχόμενο της Ενόρκου Δηλώσεως του ημερ. 24.1.2014, η οποία υποστηρίζει την αίτηση παραμερισμού της αίτησης εκκαθάρισης, ημερ. 10.12.2013, και δηλώνει ενόρκως τα εξής γεγονότα τα οποία προέκυψαν μετά την καταχώρηση της προαναφερθείσας αίτησης παραμερισμού: (α) Στις 24.2.2014 ο κ. Ηλιάδης παρέλαβε εκ μέρους της Καθ' ης η στο Οικόπεδο 5 στο Elea Estate» (εφεξής «το έργο») κ.κ Luce Ataliotis Ltd, επιστολή με την οποία γίνεται αναφορά ότι ο κυρίως εργολάβος του έργου L.PAPAMICHAEL HOLDINGS LTD (Καθ' ης η αίτηση στην υπό κρίση αίτηση παραμερισμού) δεν προέβη στις οφειλόμενες πληρωμές προς αυτούς και ερωτά κατά πόσον η Αιτήτρια θα ήταν δυνατόν να προβεί σε απευθείας πληρωμές προς αυτούς. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1. (β) Λόγω του ότι οι κ.κ Luce Ataliotis Ltd ήταν διορισμένοι υπεργολάβοι της Καθ' ης η Αίτηση (nominated subcontractors) ο κ. Ηλιάδης αποφάσισε όπως δώσει οδηγίες στην εταιρεία S. Z. Eliades Leisure Limited να προβεί στις εν λόγω πληρωμές. (γ) Η ως άνω πληρωμή έλαβε χώρα την 26.2.2014. Επισυνάπτεται αντίγραφο της δήλωσης που υπέγραψε η Αιτήτρια και η εταιρεία Luce Ataliotis Ltd ως Τεκμήριο 2. Επισυνάπτεται επίσης αντίγραφο σχετικής επιταγής ημερ 26.2.2014 για το ποσό των €6500.00 το οποίο κατέβαλε η Αιτήτρια στην Luce Ataliotis Ltd, ως Τεκμήριο 3. Το εν λόγω ποσό των €6500.00 θα αφαιρεθεί από το πιστοποιητικό πληρωμής αρ 13 καθώς και από τον Τελικό Λογαριασμό του έργου. (δ) Περαιτέρω και σε συνάρτηση με τα πιο πάνω, ο Υπεύθυνος Μηχανικός και εκπρόσωπος του Αρχιτέκτονα του έργου, κ. Απόστολος Πετρόπουλος, στα πλαίσια της αξιολόγησης των ζημιών και των κακοτεχνιών που προκλήθηκαν στο έργο, επισκέφθηκε το έργο συνοδευόμενος από τον κ. Ανδρέα Πέτσα, ο οποίος είναι επαγγελματίας ξυλουργός. Κατά την εν λόγω επίσκεψη τόσο ο κ. Πετρόπουλος όσο και ο κ. Πέτσας διαπίστωσαν σωρεία κακοτεχνιών που αφορούσαν τις εργασίες ξυλείας του έργου. Παράλληλα, ο κ. Πετρόπουλος προέβη και σε άλλα ευρήματα κακοτεχνιών που αφορούσαν ηλεκτρολογικές και μηχανολογικές καταστάσεις. Αντίγραφο σχετικής έκθεσης του κ. Πετρόπουλοιυ, ημερ. 14.3.2014, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4. (ε) Ο κ. Πετρόπουλος υπέδειξε στον κ. Ηλιάδη ότι λόγω της κακής σφράγισης και μόνωσης της τοιχοποιίας του έργου από την Αιτήτρια, στο σημείο που διέρχονται οι σωλήνες των ηλιακών συλλεκτών του έργου, υπήρξε διαρροή νερών της βροχής. Τα εν λόγω νερά προσχώρησαν στον ηλεκτρολογικό πίνακα του 1ου ορόφου του έργου με αποτέλεσμα να καούν δύο ασφάλειες της Ηλεκτρικής στο δωμάτιο που είναι εγκαταστημένος ο μετρητής της Α.Η.Κ και να υποστεί ζημιά ο πίνακας. Η Α.Η.Κ. ειδοποιήθηκε και άλλαξε τις εν λόγω ασφάλειες στις 10.3.2014 και εισηγήθηκε ότι προτού ηλεκτροδοτηθεί η κατοικία θα πρέπει να να ειδοποιηθεί ο ηλεκτρολόγος που έκανε την εγκατάσταση για να διαπιστωθεί αν θα πρέπει να αλλαχτεί ο υφιστάμενος εξοπλισμός καθώς και να επιδιορθωθεί το σημείο διαρροής. Συνεπώς θα πρέπει να εργοδοτηθεί προσωπικό για να επιδιορθώσει τη σφράγιση της τοιχοποιίας στο συγκεκριμένο σημείο καθώς και να επιδιορθωθούν οποιεσδήποτε ζημίες που έχουν προκύψει ύστερα από τον ηλεκτρολογικό έλεγχο που θα πρέπει να γίνει από τους υπεργολάβους ηλεκτρολόγους του έργου κ.κ Κ. S Socratous Ltd. Η εν λόγω εργασία προϋποθέτει έξοδα ύψους περίπου €3000 - €64.000 τα οποία θα αφαιρεθούν με τη σειρά τους από το Πιστοποιητικό 13 και από τον Τελικό Λογαριασμό. (στ) Επιπρόσθετα, όπως ανέφερε στον κ. Ηλιάδη ο κ. Πετρόπουλος και όπως αναφέρεται και στην επισυναπτόμενη έκθεση του (Τεκμήριο 4), η Αιτήτρια δεν είναι σε θέση να προβεί στις αναγκαίες δοκιμές που απαιτούνται για να τεθεί σε λειτουργία ο Μηχανολογικός εξοπλισμός, όπως υποδαπέδια θέρμανση, εξοπλισμός πισίνας κτλ. Ύστερα από επικοινωνία με τον υπεργολάβο μηχανολογικών εργασιών C&H HEATFLOW MECHANICAL CONTRACTORS LTD η Αιτήτρια πληροφορήθηκε ότι για να διεκπεραιωθεί ο εν λόγω έλεγχος, οι C&H HEATFLOW MECHANICAL CONTRACTORS LTD θα πρέπει να πληρωθούν το υπόλοιπο του διατακτικού που τους έχει εγκριθεί από τον σύμβουλο μηχανολογικών αξίας €6717,00, αλλά δεν έχουν πληρωθεί από την Καθ' ης η αίτηση ως ήταν η συμβατική της υποχρέωση. Η πρόθεση της Αιτήτριας είναι να καταβάλει το εν λόγω ποσό έτσι ώστε να διεκπεραιωθούν οι αναγκαίοι έλεγχοι. Το εν λόγω ποσό θα αφαιρεθεί από το Πιστοποιητικό 13 και από τον Τελικό Λογαριασμό του έργου. (ζ) Η Αιτήτρια αναγκάστηκε επίσης να εξασφαλίσει προσφορές για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών του έργου που αφορούν την τοιχοποιία και τις ξυλουργικές εργασίες του έργου. Το συνολικό κόστος αποκατάστασης των εν λόγω ζημιών στην τοιχοποιία και στα ξυλουργικά του έργου ξεπερνά τις €7,000 ευρώ. Αντίγραφο των σχετικών προσφορών επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5. Όταν καθοριστεί το ακριβές ποσό, αυτό θα καταβληθεί στους εν λόγω υπεργολάβους και θα αφαιρεθεί από το Πιστοποιητικό 13 και από τον Τελικό Λογαριασμό. Είναι η θέση του κ. Ηλιάδη ότι με την παράλειψη πληρωμών της L.PAPAMICHAEL HOLDINGS LTD (Καθ' ης η αίτηση στην υπό κρίση αίτηση - Εργολάβου) προς τους υπεργολάβους που αναφέρονται πιο πάνω, την καταβολή πληρωμής στους κ.κ Luce Ataliotis Ltd και την ανάληψη της υποχρέωσης πληρωμής σε άλλους υπεργολάβους από την Αιτήτρια όπως αναφέρεται πιο πάνω, είναι πλέον πασιφανές και πέραν οποιασδήποτε αμφισβήτησης ότι η Αίτηση Εκκαθάρισης εις βάρος της Αιτήτριας δεν αφορά εκκαθαρισμένη απαίτηση, αφού το εν λόγω ποσό επί του οποίου εδράζεται η Αίτηση Εκκαθάρισης υπάγεται σε περαιτέρω μειώσεις. Επίσης η διαπίστωση ύπαρξης κακοτεχνιών και αφανών ζημιών (latent damages) στο έργο, για τα οποία υπεύθυνη και υπόλογη είναι η Αιτήτρια, θα συμβάλει περαιτέρω στη μείωση των όποιων ποσών θα δικαιούται να λάβει τελικά η Αιτήτρια από την Καθ'ης η Αίτηση. Για όλους τους λόγους που αναφέρονται τόσο στην αρχική όσο και στη συμπληρωματική Ε/Δ του κ. Ηλιάδη, αυτός ευσεβάστως εισηγείται εκ μέρους της Αιτήτριας ότι είναι εύλογο και δίκαιο το Δικαστήριο να αποδεχθεί την αίτηση παραμερισμού ημερ. 24.1.2014 και να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται η Αίτηση Εκκαθάρισης ημερ. 10.12.2014. Γ. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ Η L.PAPAMICHAEL HOLDINGS LTD καταχώρησε στις 30.5.2014 Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.26, Δ.27 θ.3, Δ.48, Δ.49 και Δ.64, καθώς και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Δικογραφούνται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: (α) Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη, καθ' ότι οι υπό των αιτητών επικαλούμενοι δικονομικοί θεσμοί δεν δημιουργούν νομική βάση. (β) Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. Αντί οι αιτητές να υποβάλουν ένσταση στην κυρίως αίτηση, καταχρώμενοι τη διαδικασία, προχώρησαν στη καταχώρηση της παρούσας αίτησης, επικαλούμενοι λόγους και ισχυρισμούς οι οποίοι ουσιαστικά αποτελούν λόγους ένστασης στη κυρίως αίτηση. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. Λούκα Συμεού, η οποία είναι ημερομηνίας 29.5.2014. Γ.1. ΖΗΤΗΜΑ ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ Ε/Δ ΠΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΤΗΝ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΕΡΙ ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Σπεύδω να αναφέρω ότι ηγέρθηκε στο στάδιο της αγόρευσης του συνηγόρου της Αιτήτριας (S. Z. Eliades Leisure Limited) το ζήτημα του ετεροχρονισμού μεταξύ της Ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης και της Ε/Δ του κ. Συμεού. Τέθηκε το ζήτημα ως καταλυτικό για την απόρριψη της ένστασης ως παράτυπης εφόσον δεν συνοδεύεται από Ε/Δ γεγονότων, που να είναι ίδιας ημερομηνίας με την Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Κατ' αρχάς, αξίζει να σημειώσω ότι, ως φαίνεται στην σελ. 4 που είναι η τελευταία σελίδα της Ε/Δ του κ. Συμεού, η εν λόγω Ε/Δ λήφθηκε με όρκο ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου την 29.5.2014 και διαβιβάστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας όπου και καταχωρήθηκε συγχρόνως με την Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης, επισυνημμένη σε αυτήν, ως αναπόσπαστο μέρος της. Φέρει τον ίδιο τίτλο και αριθμό και δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι η Ε/Δ αφορά στην ίδια δικαστική διαδικασία και αίτηση, για την οποία καταχωρήθηκε η Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Έχοντας υπόψη την αντιμετώπιση από τη νομολογία παρόμοιων περιπτώσεων, όπου υπήρξε ετεροχρονισμός Ε/Δ και δικογράφου που εκείνο προορίζετο να συνοδεύσει, καταλήγω να μην συμμερίζομαι την άποψη του συνηγόρου της Αιτήτριας ότι πρόκειται για παρατυπία μη θεραπεύσιμη υπό τις περιστάσεις. Είχα ήδη παραπέμψει τους συνηγόρους, κατά την ενώπιον μου διαδικασία των αγορεύσεων, στην απόφασή μου, ημερ. 29.9.2014, στην Αίτηση Πτώχευσης 309/2012 όπου μνημονεύω αριθμό αποφάσεων στις οποίες κρίθηκε, αφενός, ότι το κριτήριο της ουσιώδους παρατυπίας είναι εκείνο της πρόκλησης ουσιαστικής αδικίας στην πλευρά που έχει να υποστεί τη διαδικασία που φέρει την παρατυπία, και αφετέρου ότι εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι πρόκειται για τυπική (μη ουσιώδη) παρατυπία, τότε υπάρχει μέσο θεραπείας μιας τυπικής παρατυπίας, ήτοι με την έκδοση διαταγής του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.64 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας να επαναορκιστεί εκείνος που ορκίστηκε την Ε/Δ προκειμένου να θεραπευθεί η προαναφερθείσα παρατυπία. Αναφέρθηκα ειδικότερα στις αποφάσεις In Re Stavros Hotel Apartments Ltd

(1994)1 Α.Α.Δ. 836, 839, Εκδόσεις Αρκτίνος ν Αρχιμανδρίτη Ισαάκ Παντελή Μαχαιριώτη
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1013, 1019 και ΒΑΒΕΛ ΜΠΟΥΤΙΚ ΛΙΜΙΤΕΔ
(1995)1 ΑΑΔ 947, 951-952. Έγινε εκεί δεκτό ότι εάν μια ένορκη δήλωση ορκιστεί πριν την καταχώρηση Αγωγής προς υποστήριξη ενδιάμεσης αίτησης, τότε το σφάλμα μπορεί να θεραπευτεί με διάταγμα του Δικαστηρίου για επανόρκιση του ομνύοντα, ούτως ώστε να ενταχθεί η απαραίτητη μαρτυρία στο πλαίσιο της Αγωγής. Αν και οι ανωτέρω αποφάσεις αφορούσαν Αγωγές, οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν πρωτόδικα σε αίτηση πτώχευσης (Αιτ. Πτ. 50/2000 Ε.Δ. Πάφου, Αναφορικά με το Γεώργιο Χαραλάμπους, απόφαση ημερ. 23/3/2007) και σε αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας (Αιτ. Εταιρείας 11/2011 Ε.Δ. Αμμοχώστου, Αναφορικά με την Εταιρεία Κ&Μ (Famagusta) Developers and Constructions Ltd, απόφαση ημερ. 9/12/11). Πιο πρόσφατα, στις 10.3.2015, εκδόθηκε ακόμη μία απόφαση σε ευθυγράμμιση με την πιο πάνω γραμμή της νομολογίας, από τον Χ. I. Πογιατζή, Π.Ε.Δ., στην Αίτηση αρ. 317/13, Αναφορικά με την αίτηση του Νίκου Χριστοφή για εκκαθάριση της Εταιρείας Christofi Bros. Trading Ltd. Στην εν λόγω υπόθεση καταχωρήθηκε ενδιάμεση αίτηση με αίτημα διόρθωσης του ετεροχρονισμού της Ε/Δ που συνόδευε την κυρίως αίτηση εκκαθάρισης. Παραθέτω αυτούσιο απόσπασμα από την εν λόγω πρωτόδικη απόφαση꞉ «Το βασικό ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο είναι το κατά πόσο, σε περιπτώσεις αιτήσεων εκκαθάρισης εταιρείας, η παράλειψη καταχώρισης Ένορκης Δήλωσης ταυτόχρονα με την Αίτηση Εταιρείας (company petition), είναι θεραπεύσιμη με βάση τη Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το σχετικό μέρος της εν λόγω Διαταγής, όπως αυτή τροποποιήθηκε και τέθηκε σε ισχύ στις 24.2.1995, έχει ως ακολούθως: «ORDER 64: EFFECT OF NON-COMPLIANCE 1.
(1)Η μη συμμόρφωση, λόγω οποιασδήποτε πράξεως ή παραλείψεως, με τα προβλεπόμενα από τους παρόντες Κανονισμούς, αναφορικά με χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία και δε θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία, οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή.
(2)Τηρουμένης της παραγράφου
(3), το Δικαστήριο δύναται, εφόσο διαπιστώσει τέτοια μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς, όπως προβλέπεται στην παράγραφο
(1), και υπό τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως κρίνει δίκαιο, να παραμερίσει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη διαδικασία στην οποία επεσυνέβη η μη συμμόρφωση, οποιοδήποτε βήμα έγινε στη διαδικασία εκείνη, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή, ή ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχουν οι παρόντες Κανονισμοί, να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις, εάν χρειάζονται, και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, εάν χρειάζεται, αναφορικά με τη διαδικασία γενικά, όπως κρίνει πρέπον.
(3)Το Δικαστήριο δε θα παραμερίζει εξ ολοκλήρου οποιαδήποτε διαδικασία, ή το κλητήριο ένταλμα, ή άλλο εναρκτήριο μέσο με το οποίο έχει αρχίσει η διαδικασία, για το λόγο ότι έχει χρησιμοποιηθεί διαφορετικό εναρκτήριο μέσο για την έναρξη της διαδικασίας από εκείνο που απαιτεί οποιοσδήποτε από τους παρόντες Κανονισμούς.» Προτού προχωρήσω σε περαιτέρω εξέταση του θέματος, θεωρώ ορθό να εξετασθεί κατά πόσον οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και κατ΄ επέκταση η Δ.64, εφαρμόζονται σε περιπτώσεις όπως η παρούσα. Θεσμοί που αφορούν σε εταιρικές αιτήσεις είναι οι Περί Εταιρειών Κανονισμοί, καθώς και οι Περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμοί του 1933. Αμφότεροι όμως εμπεριέχουν πρόνοιες για εφαρμογή των εν ισχύ θεσμών πολιτικής δικονομίας όπου διαπιστώνεται κενό και όπου οι εν λόγω Κανονισμοί δεν συγκρούονται μεταξύ τους. Σχετικές πρόνοιες είναι ο Κανονισμός 3 των Περί Εταιρειών Θεσμών και ο Κανονισμός 92 των Περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών του 1933, ο οποίος μάλιστα προχωρεί και ένα βήμα πάρακάτω προνοώντας για εφαρμογή ακόμη και των Περί Πτωχεύσεως Θεσμών σε κάποιες περιπτώσεις. K.M.C. Motors Ltd v. Jorephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 C.L.R. 390, Karaoglanian & Sons Ltd v. Karaoglanian and Another
(1976)12 J.S.C. 1875. Με δεδομένο όμως ότι οι Περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμοί του 1933, εφαρμόζονται σε διαδικασίες μετά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, αυτό που θα απασχολήσει την παρούσα υπόθεση είναι οι Περί Εταιρειών Κανονισμοί, οι οποίοι τέθηκαν σε ισχύ από τις 31.12.1953 και ισχύουν μέχρι και σήμερα. Θεωρώ δε σε συνέχεια αυτού ότι, όπου δεν υπάρχει ρητή πρόνοια στους εν λόγω Περί Εταιρειών Κανονισμούς, ακολουθούνται, κατά κανόνα οι πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Demades, πιο πάνω). Είναι μάλιστα στα πλαίσια αυτά που σε εταιρική αίτηση εκκαθάρισης λόγω καταπίεσης της μειοψηφίας το Δικαστήριο είχε εξετάσει αίτηση για διαγραφή της στα πλαίσια της Δ.19, θ.26 και Δ.27, θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 A.A.Δ.
  1. Κατά συνέπεια καταλήγω ότι η φύση της διαδικασίας σε συνδυασμό με τους θεσμούς που τυγχάνουν εφαρμογής σε τέτοιες περιπτώσεις, επιτρέπουν την εξέταση της παρούσας περίπτωσης στα πλαίσια της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. [...] Με βάση όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι το Δικαστήριο, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, είναι δίκαιο όπως εκδοθεί Διάταγμα άρσης της παρατυπίας εφόσον δεν έχω πεισθεί για τυχόν δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων της Καθ΄ ης η Αίτηση. Εκδίδεται Διάταγμα άρσης της παράλειψης του Αιτητή και του δίδεται δικαίωμα όπως καταχωρίσει Ένορκη Δήλωση η οποία να επισυνάπτεται στην κύρια Αίτηση ημερομηνίας 30.4.
  2. Η εν λόγω Ένορκη Δήλωση να καταχωριστεί εντός δέκα ημερών από σήμερα. [...]». Ομοίως, στην παρούσα υπόθεση κρίνω ότι η παρατυπία που εμφανίζει η Ε/Δ του κ. Συμεού, η οποία συνοδεύει την ένσταση στην υπό κρίση αίτηση (και η οποία εν προκειμένω δεν άπτεται της έναρξης της συγκεκριμένης διαδικασίας) δεν είναι τέτοια η οποία να μπορεί να προκαλέσει ουσιώδη επηρεασμό των δικαιωμάτων της Αιτήτριας στην υπό κρίση αίτηση παραμερισμού. Θα εξέδιδα Διάταγμα, με το οποίο ο κ. Συμεού να διατάττετο να επαναορκιστεί την Ε/Δ εντός 10 ημερών από σήμερα. Ωστόσο, είχα την ευκαιρία να μελετήσω επί της ουσίας το περιεχόμενο της ήδη καταχωρηθείσας Ε/Δ του και με δεδομένο ότι η κατάληξή μου είναι να απορρίπτω την ένσταση και να αποδέχομαι την υπό κρίση αίτηση παραμερισμού για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω, κρίνω άνευ αντικειμένου την έκδοση τέτοιου Διατάγματος υπό τις περιστάσεις. Γ.
  3. ΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΔΡΑΖΕΤΑΙ Η ΕΝΣΤΑΣΗ Ο κ. Συμεού είναι, ως δηλώνει, πολιτικός μηχανικός εις το επάγγελμα, είναι στην υπηρεσία της Καθ' ης η αίτηση, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της αίτησης εκκαθάρισης από ευθεία ανάμειξη που είχε στα γεγονότα και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην Ε/Δ προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση παραμερισμού.Ο κ. Συμεού υιοθετεί και επαναλαμβάνει τα όσα έχει δηλώσει στην ένορκη δήλωση του, ημερ. 10-10-2013, που συνοδεύει και υποστηρίζει την κυρίως αίτηση εκκαθάρισης. Είναι η θέση του κ. Συμεού ότι η αίτηση παραμερισμού είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας, η δε Αιτήτρια στοχεύει σε κωλυσιεργία και καθυστέρηση στη συμμόρφωση με τις συμβατικές της υποχρεώσεις, πράγμα που αποδεικνύει την συνέπεια στην τακτική καθυστέρησης πληρωμής των δεδουλευμένων της Καθ' ης. Εάν οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας ανταποκρίνονταν έστω και στο ελάχιστο στην πραγματικότητα, διερωτάται ο κ. Συμεού γιατί δεν τους επικαλέστηκε η Αιτήτρια με ένσταση στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης, που εάν το έπραττε, μέχρι σήμερα η κυρίως αίτηση θα εκδικάζετο και θα υπήρχε απόφαση με αποτέλεσμα - ως αυτός πιθανολογεί - την απόρριψη της ένστασης της. Υπ' αυτήν την έννοια είναι που ο κ. Συμεού εισηγείται ότι η όλη στάση και συμπεριφορά της Αιτήτριας αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας και αποσκοπεί σε περεταίρω καθυστέρηση πληρωμής των δεδουλευμένων της Καθ' ης επειδή είναι αφερέγγυα. Είναι η θέση του κ. Συμεού ότι ο αρχιτέκτονας του έργου κ. Πετρόπουλος, ο οποίος εργοδοτείτο από την Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση κατά τον επίδικο χρόνο δεν κατείχε την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος του αρχιτέκτονα ή του Πολιτικού Μηχανικού, γεγονός που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ' όψη στην ενώπιον του δικαστηρίου διαδικασία. Κατά την αντίληψη του κ. Συμεού, η Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση προβάλλει μέσω της Ε/Δ του κ. Ηλιάδη ισχυρισμούς που δείχνουν ότι αποδέχεται την ύπαρξη και ισχύ των διατακτικών ως τα Πιστοποιητικά αρ. 12 και 13 και, κατά συνέπεια, επιβεβαιώνουν την απαίτηση της Καθ' ης η αίτηση όπως αυτή παρουσιάζεται στη κυρίως αίτηση εκκαθάρισης. Είναι περαιτέρω η θέση του κ. Συμεού ότι η Αιτήτρια αυθαίρετα δηλώνει ότι θα αποκόψει το κόστος επιδιόρθωσης κακοτεχνιών και/ή πληρωμών σε υπεργολάβους από το διατακτικό ως το Πιστοποιητικό αρ.
  4. Επισημαίνει ο κ. Συμεού ότι, πρόσθετα από την απαίτηση της Καθ' ης η αίτηση (Αιτήτριας στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης), εκκρεμεί και η πληρωμή του ποσού των €81.300- που αντιπροσωπεύει το 15% κράτησης επί του συνολικού κόστους των οικοδομικών εργασιών του έργου, το οποίον θα πρέπει να καταβληθεί εντός 12 μηνών από την ολοκλήρωση του έργου. Σκοπός της πρόνοιας αυτής είναι η εξασφάλιση του εργοδότη, έτσι ώστε εάν διαπιστωθούν οποιεσδήποτε κακοτεχνίες, να υποδειχθούν στον εργολάβο και σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του, αφού κοστολογηθούν και υλοποιηθούν ν' αποκοπούν από το εν λόγω ποσόν και όχι από διατακτικά των οποίων ακόμη εκκρεμεί η πληρωμή τους. Εξάλλου, λέγει ο κ. Συμεού, οι κακοτεχνίες που επικαλείται η Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση παραμερισμού δεν υπερβαίνουν τις €20.000- κόστος επιδιόρθωσης το οποίον υπερκαλύπτεται από το ποσόν των €
  5. Περαιτέρω, ο κ. Συμεού δηλώνει ότι η Καθ' ης η αίτηση (εργολάβος - Αιτήτρια στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης) ουδέποτε αρνήθηκε την επιδιόρθωση τυχόν κακοτεχνιών ή παραλείψεων, πλην όμως απαιτούσε και απαιτεί πρώτα την πληρωμή των δεδουλευμένων της. Όσον αφορά την αίτηση διαιτησίας αρ. 2408/13 (Ε.Δ. Λευκωσίας), ημερ. 29-11-13, που καταχώρησε η Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση, είναι η θέση του κ. Συμεού ότι κατά την ημερομηνία καταχώρησης της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, η εταιρεία του αγνοούσε την ύπαρξη της αίτησης για διαιτησία, η ημερομηνία καταχώρησης της οποίας οποία σημειωτέον ότι συμπίπτει με τη λήξη της προθεσμίας που εδίδετο με την επιστολή απαίτησης, ημερομηνίας 23.10.
  6. Για τους πιο πάνω λόγους, ο κ. Συμεού δηλώνει εισηγείται ότι η υπό κρίση αίτηση παραμερισμού είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και θα πρέπει ν' απορριφθεί με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας - (Καθ' ης στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης). Δ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Δ.
  7. Νομική βάση της αίτησης.
  8. Η Διαταγή 27, θ.3 επί της οποίας στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση παραμερισμού προβλέπει ότι꞉ «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» (Βλέπε Annual Practice 1960 - σελ. 574 αντίστοιχη αγγλική διάταξη - Ο.25 R.4). Σύμφωνα με τον πιο πάνω κανονισμό δίδεται η διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να απορρίψει μια αγωγή όταν η αγωγή δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής ή είναι επιπόλαιη ή παρενοχλητική (frivolous or vexatious). Η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 C.L.R. 246). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασισθεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχετεαι να πετύχει δεν αποτελεί λόγο για την διαγραφή του (Annual Practice 1960 σελ. 575). (βλ. Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη κ.ά
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1852). Η Δ.19, θ. 26 επί της οποίας επίσης στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση προβλέπει ότι꞉ «The Court or a Judge may at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any endorsement or pleading which may be necessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action.». Η πιο πάνω αναφερόμενη Δ.19 Θ.26 είναι πανομοιότυπη με το Ο.19 r.27 των παλιών Αγγλικών Θεσμών. Επεξηγείται δε στις σελ. 477-479 του Annual Practice του 1960. Κύριος σκοπός του είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων (Σιακόλας -ν- Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1338). Κατά την εξέταση αίτησης δυνάμει της Δ.19 Θ.26 δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας του δικογράφου. Αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27 Θ.3. (βλ. Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη κ.ά. (πιο πάνω). Όπως έχει παρατηρηθεί στην υπόθεση Lavar Shipping Co. Ltd & Another v. Souras Bros. Ltd & Another
(1972)4 J.S.C σελ. 416, στις σελ. 423 και 424 ( «.......though the language of Order 19 Rule 26 is wide, its operation is limited"). Κρίνω ότι, εφόσον η Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση παραμερισμού ζητά τη διαγραφή / τον παραμερισμό ή την αναστολή ολόκληρης της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, στη βάση αμφισβήτησης του ισχυριζόμενου χρέους, είναι κατάλληλο να εξεταστεί από το Δικαστήριο η υπό κρίση αίτηση στη βάση της Δ.27, θ.3 και όχι στη βάση της Δ.19, θ.26. Πέραν της Δ.27, θ.3 θα εξετάσω την υπό κρίση αίτηση παραμερισμού στο πλαίσιο της σύμφυτης εξουσίας που έχει το Δικαστήριο να διαγράψει ή να παραμερίσει ένα δικόγραφο εξ ολοκλήρου ή να αναστείλει μια διαδικασία, εφόσον κρίνει ότι η έναρξη ή/και συνέχισή της είναι καταχρηστική. Η ύπαρξη τέτοιας σύμφυτης εξουσίας έχει αναγνωρισθεί νομολογιακά, ως αναφέρω πιο κάτω. (α) Στην υπόθεση Γίγας ν. Ουστά
(1994)1 Α.Α.Δ. 1109 αποφασίστηκε ότι: «σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισής της με το Δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου». (β) Στην υπόθεση In Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ 246, λέχθηκαν τα εξής: «Σημειώνεται επίσης ότι η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσο διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου· δηλαδή, χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς. (γ) Σχετική επί του θέματος είναι η Αγγλική υπόθεση Re Martin Coulter Enterprises Ltd [1988] ΒCLC 12, 19 όπου αποφασίστηκε ότι: «The power to strike out proceedings on the ground that it is in abuse of the process of the court is founded on the principle that parties are not to be harassed by frivolous, vexatious or hopeless litigation» (δ) Αντίστοιχα, στην υπόθεση Re A Company [1894] 2 Ch. 349, 350 λέχθηκε ότι: «But the Court has an inherent jurisdiction to stay proceedings where they amount to an abuse of its process» (ε) Στην Κυπριακή υπόθεση Alecos Constantinides v. 1. Ekdotiti Eteria Vima Ltd, κ.ά
(1983)1A C.L.R. 348, 349, το Ανώτατο έκρινε τα εξής: «This Court [.] has inherent power not only to restrain abuse of process, but also to secure obedience to the law; that associated with the power to restrain abuse is the undoubted power of the Court to control proceedings before it; that not only conduct diminishing the authority and constitutional role of the Courts may be stopped in the exercise of the inherent powers of the Court, but the exercise of rights given by law as well, whenever fraught with an ulterior motive; that the jurisdiction to restrain abuse of process is the only power available to the court to stop a party from subverting the course of justice» (στ) Τέλος, στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, 222, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Δ.
  1. Απόρριψη του ισχυρισμού του κ. Συμεού ότι η αίτηση παραμερισμού της αίτησης εκκαθάρισης είναι πρόωρη και καταχρηστική.
  2. Αίτημα δυνάμει της Δ.27, θ.3 για παραμερισμό ή διαγραφή ενός δικογράφου δέον να υποβάλλεται με την πρώτη ευκαιρία μετά την καταχώρηση του επίμαχου δικογράφου.
  3. Στο σύγγραμμα The Annual Practice 1959, σελ. 575 αναφέρεται σε σχέση με αίτηση που γίνεται στη βάση του πιο πάνω θεσμού: «It should be made promptly; it may be made before any Defence is delivered. [...] It may be made even after the pleadings are closed [...] but was refused after the action had been set down for trial, and was only forty out of the list". (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.)
  4. Καθοδηγητική ως προς το ζήτημα του χρόνου εξακολουθεί να είναι η απόφαση Williams and Glyn's Bank Limited -v- The Ship "Maria"
(1984)1 CLR 821, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε τα εξής σε σχέση με το στάδιο καταχώρισης αίτησης για διαγραφή δικογράφου: «Held further, that although an application for striking out may be made at any stage of the proceedings it should always be made promptly; and that it is only in exceptional circumstances that it may be made after the close οf pleadings, but in any event the Court may refuse to hear such an application after the action is set down for trial; that allowing applications of this kind after such long delay and after the action is set down for hearing, or the hearing has commenced would amount to availing a party wishing to postpone the hearing, the opportunity of achieving his target by taking steps to have any averment the pleadings struck out; and that accordingly, the application must be dismissed.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Στην παρούσα υπόθεση, είμαι ικανοποιημένη ότι η Αιτήτρια (S. Z. Eliades Leisure Ltd) υπέβαλε με την πρώτη δυνατή ευκαιρία την υπό κρίση αίτηση. Ορθά η εν λόγω εταιρεία καταχώρησε την αίτησή της προτού καταχωρήσει οποιοδήποτε άλλο δικόγραφο και δη προτού καταχωρήσει ένσταση στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης. Δεν είναι μεπτή η στάση της αυτή, ούτε καταχρηστική ως εισηγείται ο κ. Συμεού ανωτέρω στην Ε/Δ του που συνοδεύει την Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης στην υπό κρίση αίτηση παραμερισμού, αλλά αντίθετα ανταποκρίνεται στα όσα προδιαγράφει η νομολογία περί καταχώρησης του εν λόγω διαβήματος χωρίς καθυστέρηση, με την πρώτη δυνατή ευκαιρία μετά την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης. Συνεπώς, απορρίπτω την εισήγηση του κ. Συμεού ότι η υπό κρίση αίτηση παραμερισμού είναι καταχρηστική ή πρόωρη. Δ.3. Ποιοι ισχυρισμοί γεγονότων δύνανται να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της Δ.27, θ.3 και ποιοι στο πλαίσιο ενάσκησης της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου για καταστολή τυχόν καταχρηστικής διαδικασίας. 57. Κατά την εξέταση αίτησης δυνάμει της Δ.27, θ.3., η εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αποκλειστικά με αναφορά στην αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του δικογράφου, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία υποστηρίζει την αίτηση (Βλ. In Re Pelmako πιο πάνω και Αναφορικά με την Εταιρεία F.K. & S (Varosia) Properties Ltd, Αρ. Αιτ.623/10, ημερ. 22.6.2011). 58. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση In Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ 246, λέχθηκαν τα εξής: «Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ορθά επισημαίνεται ότι διαγραφή αίτησης για διάλυση, όπως και κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβητεί το δικόγραφο, ότι στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Υποδεικνύεται επίσης στην πρωτόδικη απόφαση ότι το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει (Βλ. Buttes Gas & Oil Co. v. Hammer [1975] 2 W.L.R., 425).» Η εφαρμογή των προνοιών της Δ.27, θ.3 είναι κατάλληλη μόνο σε περιπτώσεις που είναι απλές, προφανείς και ξεκάθαρες. Όπου η διάγνωση του ζητήματος απαιτεί πολλή εξέταση, επιχειρηματολογία και περίσκεψη ή λήψη μαρτυρίας, δεν εφαρμόζεται (Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ -ν- Alpha Bank Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 990). Επίσης, η διαγραφή δικογράφου δεν επιτρέπεται στις περιπτώσεις όπου το κατά πόσον δικόγραφο είναι ανυπόστατο ή όχι, είναι θέμα νομικό και γεγονότων (Mixed law and fact) ή μόνο γεγονότων (Papamichael -ν-Chaholiades
(1970)1 CLR 305). Από την άλλη, ευρύτερο είναι το φάσμα υλικού που μπορεί να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο ενασκώντας τη σύμφυτη εξουσία του για καταστολή της όποιας καταχρηστικής διαδικασίας. Σχετικό το ακόλουθο απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση της Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ., ημερ. 10.3.2014, στην αίτηση εκκαθάρισης αναφορικά με την ETEX Ltd, όπου αναφέρεται ότι- «Από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να παραμερίσει αίτηση για εκκαθάριση εταιρείας, ασκείται στα πλαίσια της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου, όταν μια διαδικασία κριθεί καταχρηστική (abuse of process of the court) και η σύμφυτη εξουσία είναι ανεξάρτητη από οποιουσδήποτε δικονομικούς κανονισμούς. Επομένως το Δικαστήριο έχει την εξουσία να λάβει υπόψη του όλα τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του, προκειμένου να ασκήσει τις συμφυείς εξουσίες του, χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά στο περιεχόμενο της αίτησης διάλυσης για να αποφασίσει την εγκυρότητα της, όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση In Re Pelmako (ανωτέρω).». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Συμμερίζομαι την πιο πάνω προσέγγιση της αδελφής Δικαστού. Λαμβάνω υπόψη ότι και στην Beogradska DD
(1996)1 ΑΑΔ 911 αναγνωρίστηκε η αρχή ότι το ζήτημα της αναστολής δικαστικής διαδικασίας με γνώμονα την καταστολή της ως καταχρηστικής ελέγχεται με βάση τα δεδομένα που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο κατά το χρόνο της ακρόασης της υπόθεσης. Ενόψει των ανωτέρω, σημειώνω ότι θα λάβω υπόψη μου το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που έχει τεθεί ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, καθ' ον χρόνο θα εξετάζω κατά πόσον χωρεί, ως ζήτημα ενάσκησης της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου, ο παραμερισμός της αίτησης εκκαθάρισης ως καταχρηστικής. Δ.4. Ποιες παράμετροι λαμβάνονται υπόψη κατ' εφαρμογή της Δ.27, θ.3 σε αιτήσεις για παραμερισμό αιτήσεων εκκαθαρισης και ποιες κατ' εφαρμογή της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Επί της ουσίας του βάσιμου ή μη ενός αιτήματος που εδράζεται στις Δ.27, θ.3 ή/και στη σύμφυτη εξουσία του για παραμερισμό μιας αίτησης εκκαθάρισης, πολλά έχουν διευκρινισθεί νομολογιακά. Στην υπόθεση Charles Forte Investments Ltd v. Amanda
(1964)Ch.240 Court of Appeal αποφασίστηκε ότι η διάλυση εταιρείας αποτελεί δραστικό μέτρο και η επιδίωξη της μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά. Συνεπώς, οποτεδήποτε υπάρχει η ευχέρεια παροχής διαζευκτικής θεραπείας, μπορεί εύλογα να διαγραφεί η αίτηση για διάλυση, στα πλαίσια της συμφυούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, εφόσον η αίτηση κρίνεται εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι σχετικό: «The court has inherent jurisdiction to strike out a petition for winding up which is bound to fail, and to grant an injunction restraining the presentation of such petition». Μια αίτηση εκκαθάρισης προδιαγράφεται ως καταδικασμένη σε αποτυχία, όπου τελεί υπό αμφισβήτηση - (α) αυτό το ίδιος το καθεστώς του αιτητή ως «πιστωτή», ή/και (β) όπου η οφειλή είναι αμφισβητούμενη, ήτοι όπου υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους και όχι απλώς του ύψους του ποσού του. 67. Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Ανδρέας Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 991, στη σελ.998-999, με παραπομπή στη Σπανού v. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 315 είναι σχετικό: «Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οπoίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golastein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.L.R. 523, Palmer's πιο πάνω, σελ.1127, παρ. 85-14, Halsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol.7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οπoίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen - y -van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477)". Όπως δε πρόσθεσε το Εφετείο στην ίδια απόφαση, έστω ακόμα και αν ένα μέρος της απαίτησης του αιτητή ήταν για εκκαθαρισμένες αποζημιώσεις, αυτός εστερείτο του απαραίτητου locus standi ώστε να αιτηθεί την εκκαθάριση της εταιρείας. Ακόμη και που παλαιότερα τα Δικαστήρια ακολουθούσαν την ίδια σταθερή προσέγγιση επί του εξεταζόμενου θέματος. Όπως είχε λεχθεί και στην Αγγλική απόφαση στην υπόθεση New Travellers' Chambers Ltd v. Cheese and Green [1894] 70 LT 271 επανειλημμένα έχει αποφασισθεί ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company [1992] 2 All E.R. 797).» 68. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4η έκδοση 2004, reissue, volume 7
(3)para 452 σημειώνονται τα ακόλουθα: «Who may not petition. .. A winding-up order may not be made on a debt which is disputed in good faith by the company; the court must see that the dispute is based on a substantial ground. A dispute as to the precise amount due is not a sufficient answer to the petition. If there is a genuine dispute, the petition may be dismissed or stayed.» 69. Η οφειλή προς τον πιστωτή θα πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη (βλ. Αναφορικά με την εταιρεία Loukos Manufacturers Ltd
(1998)1 A.A.Δ. 2226) και Re James Millward & Co Ltd
(1940)Ch.333). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Palmer's "Company Precedents" Part 2 Winding Up, 17η έκδοση σελ.39: «A creditor of the company for a sum of money presently and unconditionally due and payable is unquestionably a creditor who can present a petition for winding up.» 70. Στην υπόθεση Re a Company (No.,003079 of 1990) and other petitions
(1991)ΒCLC 235, 236 αποφασίστηκε ότι: "The test for determining whether the petition should be struck out is the same as that where there is an application to restrain the presentation of a petition or to restrain the advertisement of a petition on the grounds that there is a bona fide dispute on substantial grounds as to the company's liability to pay the debt with respect to which the winding-up order is sought. Accordingly, the Court could strike out a petition if, when the matter comes on for a substantive hearing, it is bound to be dismissed because the locus standi of the petitioner is disputed.». Οι Αιτητές σε αίτηση παραμερισμού (ως η παρούσα), προς ικανοποίηση του ισχυρισμού τους ότι υπάρχει γνήσια αμφισβήτηση του χρέους, έχουν την υποχρέωση να δείξουν ότι υπάρχει τουλάχιστον γνήσιο θέμα προς συζήτηση ("genuine triable issue"). Στην υπόθεση Abbey National Plc v. JSF Finance & Currency Exchange Co Ltd
(2006)EWCA Civ. 328 το Δικαστήριο έκρινε ότι: «In order to establish that there are substantial grounds for disputing the debt, the company should be able to show that its contention is fairly arguable and that there is prima facie evidence of the relevant facts to support its contention." 73. Στην περίπτωση που το Δικαστήριο θεωρεί ότι υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία κατά πόσο το χρέος οφείλεται ή όχι, τότε είναι η εταιρεία που θα πρέπει να επωφεληθεί από αυτή την αμφιβολία. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την παρα 7-063 του Συγγράμματος Commercial Litigation Pre - emptive remedies" Sweet & Maxwell 2007: «On application by the company for an injunction to restrain the presentation of a winding up petition, the court must balance an unpaid creditors undoubted right to petition on the basis of an undisputed debt as against the company's right not to have its commercial standing and credit damaged, so being pressured into paying a debt which in not due. Ιf there is doubt as to whether there is a genuine dispute as to whether the debt is owed or not, then it should be the company which is entitled to the benefit of it.». (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου.) Όταν υπάρχει γνήσια αμφισβήτηση της οφειλής, τότε η εταιρεία δικαιωματικά μπορεί να παραμερίσει την αίτηση εκκαθάρισης εναντίον της. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Stonegate Securities Ltd v. Gregory
(1980)1 All E.R. 241 είναι σχετικό: «Since there was a bona fide despute whether the money was presently due from the company to the defendant and there was evidence that the defendant was nonetheless threatening to present a petition on the basis that it was so due, the company was entitled as of right to an injuction restraining the defendant from presenting a petition for the winding up of the company on that basis..» 75. Είναι περαιτέρω νομολογημένο ότι όταν εύλογα αμφισβητείται το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό, τότε η ενδεδειγμένη διαδικασία για σκοπούς εξακρίβωσης της οφειλής δεν μπορεί να είναι η αίτηση διάλυσης αλλά τα ζητήματα εξακρίβωσης της ύπαρξης της κατ' ισχυρισμό οφειλής, θα πρέπει να αποφασίζονται και επιλύονται στα πλαίσια πολιτικής αγωγής. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Stonegate Securities Ltd v. Grecory, (ανωτέρω) όπου αποφασίστηκε ότι: «winding-up proceedings are not suitable proceedings in which to determine a genuine dispute whether the company owes the sum in question.», Charles Forte Investments Ltd v. Amanda (ανωτέρω) όπου λέχθηκε ότι: «The petition to wind up was misconceived as there were alternative and more suitable remedies, namely, an action» και Mann v. Goldstein
(1968)1 WLR 1091, 1098-1099, όπου λέχθηκε ότι: «the winding up jurisdiction is not for the purpose of deciding a disputed debt.»
  1. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Pennigton's Company Law 4η έκδοση, σελ.679: «if a creditor has reason to expect that the company will raise a plausible defence to his claim, his best course is to sue the company by action and to present a winding up petition when he has obtained judgment against it. The company will then be estopped by the judgment from disputing the petitioner's claim on its merits..»
  2. Με βάση τις πιο πάνω νομικές αρχές, η παράλειψη της εταιρείας να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση του άρθρου 212 (α) του Κεφ.113 δεν συνιστά αμέλεια, εντός της έννοιας της παρα.(α), όταν υπάρχει εύλογη αιτία για την παράλειψη. Τέτοια εύλογη αιτία αποτελεί η καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση της απαίτησης. Η αίτηση για εκκαθάριση δεν αποτελεί το κατάλληλο πλαίσιο για εκδίκαση αμφισβητούμενης οφειλής, ούτε πρέπει να χρησιμοποιείται καταχρηστικά ως μοχλός πίεσης σε εταιρεία για να καταβάλει χρήματα, τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει. Το Δικαστήριο δεν αναμένεται στα πλαίσια της αίτησης διάλυσης να υπεισέλθει στην ουσία της υπεράσπισης που προβάλλει η εταιρεία. Αρκεί να διαπιστώσει ότι υφίσταται καλόπιστη ουσιαστική υπεράσπιση και σε τέτοια περίπτωση απορρίπτει την αίτηση ως καταχρηστική. Νέα αίτηση χωρεί μόνο μετά την επιτυχή έκβαση σχετικής αγωγής εναντίον της εταιρείας. Στο σύγγραμμα Palmer' s Company Law, 24th Edn. σελ. 1364-1367, αναφέρονται ότι το «καλόπιστο» της αμφισβήτησης του χρέους κρίνεται τόσο υποκειμενικά όσο και αντικειμενικά: "Bona fide dispute over debt We have already seen how, where there is a bona fide dispute as to the debt, the company cannot be said to have neglected to pay on a statutory demand. [.] To fall within the general principle the dispute must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus it must be honestly believed to exist and must be based on substantial or reasonable grounds. "Substantial" means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore. There must be so much doubt and question about the liability to pay the debt that the court sees that there is a question to be decided. The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding.". Στο ίδιο Σύγγραμμα αναφέρονται και οι παράγοντες που το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη προκειμένου να αποφασίσει για το αν αποδεικνύεται καλόπιστη και ουσιαστική υπεράσπιση, ως εξής: «In considering the matter the court will take into account the following factors:
(1)the fact that the company has been given leave to defend an action begun by specially indorsed writ;
(2)whether there is a set-off or counter-claim based on a substantial ground;
(3)whether the company has lodged an appeal against the judgment debt on which the petition is based;
(4)an allegation by the company that the judgment was obtained be fraud. However, none of these factors is conclusive.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου.) Αριθμός Κυπριακών αποφάσεων τοποθετούν το ζήτημα της διακρίβωσης της ύπαρξης καλόπιστης και ουσιαστικής υπεράσπισης με αναφορά στα γεγονότα αμέσως πριν την καταχώριση της Αίτησης Εκκαθάρισης. Δηλαδή η αμφισβήτηση του χρέους θα πρέπει να ανάγεται στο χρόνο αμέσως πριν την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης (βλ. για παράδειγμα την Αίτηση Αρ. 424/12, αναφορικά με την εταιρεία Spectec Group Holdings Ltd, απόφαση ημερομηνίας 14/05/2013 υπό Κ. Σταματίου Π.Ε.Δ, και την Αίτηση Αρ.321/13 επί τοις αφορώσι την εταιρεία Etex Ltd, απόφαση ημερομηνίας 10/03/2014 υπό Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ.). To ίδιο συνάγεται και από τις αποφάσεις που προβλέπουν ότι το κριτήριο παραμερισμού μιας αίτησης εκκαθάρισης λόγω αμφισβητούμενης οφειλής είναι το ίδιο με αυτό που χρησιμοποιείται σε αιτήσεις που αιτούνται την μη καταχώριση («to restrain the presentation») ή την μη δημοσίευση («to restrain the advertisement») αίτησης εκκαθάρισης. Και είναι το ίδιο, καθώς για να εγκριθούν αυτές οι αιτήσεις πρέπει να ικανοποιηθεί το κριτήριο ότι η προώθηση της αίτησης εκκαθάρισης θα είναι επιβλαβής και καταπιεστική προς την εταιρεία εφόσον αυτή αμφισβήτησε το χρέος της πριν την καταχώριση της Αίτησης Εκκαθάρισης. Η Κυπριακή νομολογία φαίνεται να βρίσκεται σε ευθυγράμμιση με την Αγγλική επί του θέματος. Στην In London and Paris Banking Corporation L.R 19 Eq. 444 (ημερ. 21.11.1874, όπου αποφασίστηκαν τα ακόλουθα: «The omission of a joint stock company to comply with a statutory notice requiring payment of a debt, served by a creditor on the company under the Companies Act, 1862, s. 80, sub-s. 1, is not "neglect" within the meaning of that sub-section, unless there is no reasonable cause for the omission. A creditor who has served such a notice is not entitled to a winding-up order if the company bona fide disputed the debt, and there is no evidence of the insolvency of the company (other than the non-compliance with the notice), and insolvency is denied on the part of the company. Where a creditor whose debt was disputed served such a notice, and at the expiration οf three weeks filed a Petition to wind up the company under circumstances which, in the opinion of the Court, shοwed that the object of the Petition was not to obtain a winding-up order, but to put pressure on the company ». (*υπογράμμιση και έμφασης δική μας) Είναι για αυτό το λόγο που μπορεί να θεωρηθεί μια Αίτηση Εκκαθάρισης ως καταχρηστική, επειδή καταχωρίστηκε στη βάση αμφισβητούμενου χρέους, η οποία αμφισβήτηση υφίστατο και εγέρθηκε πριν την καταχώριση της Κυρίως Αίτησης. Εάν η εταιρεία αμφισβητήσει ουσιαστικά και καλόπιστα την οφειλή του χρέους της τότε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι «αμέλησε» να καταβάλει το χρέος της σύμφωνα με το άρθρο 212(α). Σε τέτοια περίπτωση, εάν ο πιστωτής προχωρήσει με αίτηση εκκαθάρισης τότε η εν λόγω αίτηση έχει αθέμιτο σκοπό και συγκεκριμένα να θέσει πίεση στην εταιρεία να πληρώσει χρέος που δεν δέχεται ότι οφείλει. Η εταιρεία δικαιούται σε παραμερισμό της Αίτησης Εκκαθάρισης ο οποίος, όπως εξηγήθηκε ανωτέρω, πρέπει να ζητηθεί στα αρχικά στάδια της διαδικασίας και μπορεί να ζητηθεί και πριν την καταχώριση της υπεράσπισης (ένστασης) - ακριβώς γιατί η όποια αμφισβήτηση θα έπρεπε να γίνει πριν την καταχώριση της κυρίως αίτησης. Σε διαφορετική περίπτωση όμως και αν η εταιρεία δεν αμφισβητήσει την οφειλή της προτού παρέλθει η προθεσμία των 21 ημερών από την επίδοση της απαίτησης (ή και πριν να επιδοθεί η απαίτηση) τότε θεωρείται ότι η εταιρεία αμέλησε να καταβάλει την οφειλή της και έχει πλέον δημιουργηθεί το νομοθετικό τεκμήριο της αδυναμίας πληρωμής χρεών (GIP Constructions Ltd ανωτέρω). Δ.
  1. Εφαρμογή στην υπό κρίση αίτηση. Είμαι ικανοποιημένη στην παρούσα υπόθεση ότι η υποβολή της αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι η μόνη ή η πλέον πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης της ισχυριζόμενης οφειλής, καθότι πρόκειται για οφειλή που γνήσια αμφισβητείται η βάση της και όχι απλώς το ύψος της. Το ότι υπάρχει γνήσιο θέμα προς συζήτηση για την αμφισβήτηση της εν λόγω οφειλής έχει τεκμηριωθεί από την Αιτήτρια στη βάση των λεπτομερειών γεγονότων που αναλύονται στις παρα. Β.ΙΙ, B.III, B.IV, B.V. της παρoύσας απόφασης και οι οποίες λεπτομέρειες γεγονότων τοποθετούνται χρονικά - πριν την αποστολή της απαίτησης για τους σκοπούς του άρθρου 212(α), Κεφ. 113, ως επίσης και κατά τη διάρκεια της προθεσμίας των 21 ημερών που προβλέπεται στο ίδιο άρθρο για συμμόρφωση με τέτοια απαίτηση. Λαμβάνω συναφώς υπόψη ότι - Το ποσό της απαίτησης εδράζεται εν μέρει στο Πιστοποιητικό αρ. 12 ως το Τεκμήριο 12 υπό την Ε/Δ του κ. Ηλιάδη, το οποίο εκδόθηκε για το ποσό των €114,088.00, αλλά εδράζεται περαιτέρω και σε προσχέδιο τελικού λογαριασμού, ανεβάζοντας έτσι το ποσό της ισχυριζόμενης οφειλής στα €153,851.
  2. Παρά το ότι η Αιτήτρια κατέβαλε ορισμένα ποσά έναντι του Πιστοποιητικού αρ. 12 πριν την αποστολή της απαίτησης δυνάμει του Α. 212(α) του Κεφ. 113, εντούτοις εξωτερίκευσε προς την Καθ' ης η αίτηση τη θέση της (ήτοι την αμφισβήτηση της οφειλής πληρωμής) ότι δεν είχε υποχρέωση να εξοφλήσει το υπόλοιπο λόγω κακοτεχνιών και λόγω της μη έγκαιρης παράδοσης του κτιρίου ή και της μη παράδοσής του στο χρόνο που συμφωνήθηκε. Δίδονται επαρκείς λεπτομέρειες, όχι μόνον για τα μέτρα που έλαβε η Αιτήτρια για να γνωστοποιήσει την αμφισβήτηση αυτή στην Καθ' ης η αίτηση, αλλά και για τις συνεχιζόμενες διαβουλεύσεις μεταξύ αυτής και της Καθ' ης η αίτηση εντός του προαναφερθέντος χρονικού διαστήματος αλλά ακόμη και μετά την καταχώρηση της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης για την κατάληξη σε νέα συμφωνία ως προς τις προϋποθέσεις αποπληρωμής της όποιας οφειλής. Δεδομένης της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί ενώπιον μου στην όψη των ενόρκων δηλώσεων του κ. Ηλιάδη είμαι ικανοποιημένη ότι γνήσια εγείρεται υπεράσπιση για τη μη πληρωμή του ποσού της απαίτησης. Λαμβάνω συναφώς υπόψη και το ότι δεν αμφισβητήθηκε από τον κ. Συμεού στην Ε/Δ του ο ισχυρισμός γεγονότος ότι υπήρξαν κακοτεχνίες και ότι η Καθ' ης συμφώνησε να τις επιδιορθώσει στο διάστημα αμέσως μετά την αποστολή της απαίτησης και την αμφισβήτηση της οφειλής. Ούτε αμφισβητήθηκε από τον κ. Συμεού στην Ε/Δ του ο ισχυρισμός γεγονότος ότι το Πιστοποιητικό αρ.12 δεν είχε πιστοποιηθεί από τον Αρχιτέκτονα μέχρι την ημερομηνία που αποστάληκε η απαίτηση (23.10.2013), ως ήταν η συνήθης διαδικασία μεταξύ των συμβαλλομένων μερών. Δεν αρνήθηκε ρητά ότι η μη πιστοποίηση οφείλετο σε εντοπισμό κακοτεχνιών από τον αρχιτέκτονα. Συνεπώς, παρέμεινε ενώπιον μου ως εύλογη και γνήσια η συγκεκριμένη βάση υπεράσπισης της Αιτήτριας. Το αν ο εν λόγω αρχιτέκτονας ήταν αδειούχος ή όχι δεν είναι ζήτημα που να μπορεί να κριθεί από το παρόν Δικαστήριο ή να επηρεάσει την κρίση του. Είναι ζήτημα που θα μπορούσε να εγερθεί στο πλαίσιο αγωγής ή διαιτησίας. Πέραν και ανεξάρτητα των πιο πάνω, ενώπιον μου έχει τεθεί και η θέση της Αιτήτριας ότι, μετά την καταχώρηση της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης και συγκεκριμένα στις 7.1.2014, αυτή έχει εξοφλήσει το Πιστοποιητικό αρ. 12 κατόπιν νέας συμφωνίας με την Καθ' ης η αίτηση για τις προϋποθέσεις εξόφλησης του. Δεν αμφισβητήθηκαν από τον κ. Συμεού οι πληρωμές που η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι έκανε προς την Καθ' ης στις 7.1.
  3. Συνεπώς, αν η Καθ' ης η αίτηση αμφισβητεί στο παρόν στάδιο την εξόφλησή του ή/και θεωρεί ότι έχει ακόμη να λαμβάνει από την Αιτήτρια γι' αυτό και διατηρεί την αίτηση εκκαθάρισης (αν και δεν έχει εκδηλώσει τέτοια διαμαρτυρία προς την Αιτήτρια με βάση τα λεγόμενα του κ. Ηλιάδη), μπορεί να αξιώσει την επίλυση της διαφοράς με διαιτησία ή με αγωγή, που είναι πιο πρόσφορα δικονομικά μέτρα για τέτοιο σκοπό παρά να διατηρεί καταχρηστικά το αίτημα για λήψη του δραστικότερου μέτρου κατά της Αιτήτριας, ήτοι την εκκαθάρισή της. Υπό το φως των λεπτομερειών γεγονότων που τέθηκαν ενώπιόν μου, κρίνω ότι αναδεικνύεται ότι η κυρίως αίτηση εκκαθάρισης είχε ως μοναδικό σκοπό την άσκηση πίεσης στην Αιτήτρια για να πληρώσει την Καθ' ης, δεδομένης της διαφοράς που είχαν στη συμβατική τους σχέση (η οποία και οδηγήθηκε σε τερματισμό), παρά λόγω πραγματικής ανικανότητας της Αιτήτριας να εξοφλήσει τα χρέη της. Ενδεικτικό το ότι δεν αμφισβήτησε ο κ. Συμεού στην Ε/Δ του τον ισχυρισμό του κ. Ηλιάδη ότι η Αιτήτρια καλείτο να εξοφλήσει τους υπεργολάβους της Καθ' ης η αίτηση, επειδή η Καθ' ης αρνήτο να τους εξοφλήσει και ότι η Αιτήτρια ήταν σε οικονομική θέση να πληρώνει τους εν λόγω υπεργολάβους. Ε. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους πιο πάνω λόγους, η υπό κρίση αίτηση επιτυγχάνει. Η αίτηση εκκαθάρισης της S. Z. Eliades Leisure Limited παραμερίζεται και απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας στην υπό κρίση αίτηση και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση L.Papamichael Holdings Limited, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.)........................................... Α. Πανταζη - Λάμπρου, Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Αν και στο σώμα της αίτησης αναφέρεται ότι η αίτηση συνοδεύεται και από δεύτερη ένορκη δήλωση υπό τον κ. Απόστολο Πετρόπουλο από Αθήνα, εντούτοις δεν έχω εντοπίσει τέτοια ένορκη δήλωση. Άλλωστε και ο συνήγορος της Αιτήτριας, στη γραπτή του αγόρευση (βλ. παρα. 3 στη σελ. 1) αναφέρεται μόνο σε ένορκη δήλωση του κ. Ηλιάδη. [2] Σημειωτέον ότι στις 29.11.2013 (ήτοι σε ημερομηνία προγενέστερη της καταχώρησης της κυρίως Αίτησης Εκκαθάρισης αφού εκείνη ήταν ημερ. 10.12.2013) η S. Z. Eliades Leisure Limited (ήτοι η Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση) καταχώρησε στο Επαρχ. Δικαστήριο Λευκωσίας πρωτογενή αίτηση αρ. 2408/2013, δυνάμει του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, άρθρο
  4. Αντίγραφο της εν λόγω Αίτησης επισυνάπτεται στην Ε/Δ του κ. Ηλιάδη ως Τεκμήριο
  5. Με την εν λόγω αίτηση (ως το Τεκμήριο 5) επιχειρήθηκε μονομερώς η εξασφάλιση διατάγματος με το οποίο θα αναστελλόταν η οποιαδήποτε ισχύς ειδοποίησης που θα επέτρεπε την καταχώρηση αίτησης Εκκαθάρισης εις βάρος της Αιτήτριας από την Καθ' ης η Αίτηση. Η εν λόγω μονομερής αίτηση αποσύρθηκε στις 15.1.
  6. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.