← Κύπρος

Vasmicha Suppliers Co Ltd ν. I. Soteriou Developers Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 8281/13, 25/6/2015

Vasmicha Suppliers Co Ltd ν. I. Soteriou Developers Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 8281/13, 25/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A255 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8281/13 Μεταξύ: Vasmicha Suppliers Co Ltd Εναγόντων -και-

  1. I. Soteriou Developers Ltd (HE 94515)
  2. Ιωάννης Σωτηρίου Εναγομένων Ημερομηνία: 25 Ιουνίου 2015 Εμφανίσεις: Για Εναγομένους - Αιτητές : κ. Θ. Δημητρίου για Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε Για Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κα Α. Χριστοδουλίδου για Χριστοφή & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση ημερομηνίας 13.1.2015 για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες) Με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα το οποίο καταχωρήθηκε στις 23.12.2013 οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγόμενους αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα το ποσό των €2.399,82 ποσό οφειλόμενο ως υπόλοιπο λογαριασμού δυνάμει κατάστασης λογαριασμού και/ή τιμολογίου και/ή εύλογη αμοιβή εκ της αξίας προϊόντων και/ή υπηρεσιών πωληθέντων και/ή παραδοθέντων από την Ενάγουσα προς τους Εναγομένους 1 και/ή 2 και/ή με την εγγύηση του Εναγομένου αρ.2 πλέον τόκους και έξοδα. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν στις 7.2.2014 Σημείωμα Εμφάνισης και στις 26.5.2014 καταχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης. Στις 4.7.2014 καταχωρήθηκε Απάντηση στην υπεράσπιση και ακολούθως η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στις 18.9.2014 ημερομηνία κατά την οποία εκδόθηκαν εκ συμφώνου διατάγματα ένορκης αποκάλυψης εγγράφων και από τις δύο πλευρές. Και οι δύο πλευρές καταχώρησαν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων και κατά την επόμενη εμφάνιση στο Δικαστήριο στις 5.11.2014 ζητήθηκε από κοινού να παραμείνει η υπόθεση ξανά για οδηγίες με σκοπό να συζητηθεί το ενδεχόμενο εξώδικης διευθέτησης. Στις 12.12.2014 η πλευρά των Εναγομένων καταχώρησε και απέστειλε στην πλευρά των Εναγομένων ειδοποίηση δυνάμει της Δ.19 Θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας με την οποία ζητούσε περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες σε σχέση με την παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαίτησης όπου γίνεται αναφορά σε ισχυριζόμενες «συμβατικές υποχρεώσεις» των Εναγομένων και ειδικότερα απάντηση, μεταξύ άλλων, στα πιο κάτω ερωτήματα:
  3. Ποια ακριβώς είναι η ισχυριζόμενη συμβατική σχέση μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένων και ποιοι οι όροι αυτής;
  4. Πως και πότε δημιουργήθηκε η ισχυριζόμενη συμβατική σχέση μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένων; Ζητούσε επίσης περαιτέρω και καλύτερες σε σχέση με την παράγραφο 8 της Απάντησης στην υπεράσπιση όπου γίνεται αναφορά σε ισχυριζόμενη «σύμβαση εγγυήσεως» μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένου 2 και ειδικότερα απάντηση, μεταξύ άλλων, στο πιο κάτω ερώτημα:
  5. Πότε δημιουργήθηκε η ισχυριζόμενη συμβατική σχέση μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένου 2; Οι Ενάγοντες απάντησαν στα πιο πάνω ερωτήματα των Εναγομένων με επιστολή τους προς αυτούς αναφέροντας σε σχέση με την παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαίτησης ότι:
  6. Η συμβατική σχέση μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένων περιγράφεται στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης και
  7. Η ισχυριζόμενη συμβατική σχέση μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένων δημιουργήθηκε κατά/ή περί το 2010 και σε σχέση με την παράγραφο 8 της Απάντησης στην υπεράσπιση ότι:
  8. Η συμβατική σχέση μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένου 2 δημιουργήθηκε κατά/ή περί το 2010 Κατόπιν των πιο πάνω και προφανώς αφού οι Εναγόμενοι - Αιτητές δεν ικανοποιήθηκαν από την απάντηση των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση, καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση με την οποία οι Εναγόμενοι - Αιτητές αιτούνται διατάγματα για περαιτέρω και/ή καλύτερες λεπτομέρειες σε σχέση με τα ερωτήματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.19 Θ.Θ. 4,6,7,8 και 9, Δ.48, Θ.Θ 1,2,3,5,6,7 και 9 και στη Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές του κοινοδικαίου και της επιείκειας στο βαθμό που εφαρμόζονται, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την, αχρείαστα εκτενή, Ένορκη Δήλωση του κ. Ιωάννη Σωτηρίου, Εναγομένου αρ.2 ο οποίος είναι ο Γενικός Διευθυντής της Εναγομένης
  9. Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι βάσει νομικής συμβουλής που έχει λάβει είναι η θέση των Εναγομένων - Αιτητών ότι οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση δεν έδωσαν επαρκείς λεπτομέρειες στις ερωτήσεις των Αιτητών και ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι αναγκαία και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης ήτοι να καθοριστούν δεόντως και επαρκώς τα επίδικα θέματα και να γνωρίζουν οι Εναγόμενοι την υπόθεση που θα προωθήσουν οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση. Στις 27.3.2015 οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης στην Αίτηση ημερομηνίας 13.1.2015 στηριζόμενη στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.Θ. 2,4,6,9, Δ.39, Δ.48 Θ.Θ. 1,2,3,5,6,7 και 9 και Δ.64, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στην γενική πρακτική και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  10. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και οι σχετικές πρόνοιες της Νομολογίας για έγκριση της σχετικής αίτησης, για τους λόγους που αναφέρονται κατωτέρω.
  11. Η αίτηση είναι αβάσιμη και αδικαιολόγητη διότι εν πάση περιπτώσει οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση έχουν ενώπιον τους όλες τις απαραίτητες λεπτομέρειες, έχουν ήδη προβεί στη σύνταξη και καταχώρηση στις 26/05/2013 της υπεράσπισης τους και επιπλέον δεν έχουν προβάλει και/ή υποστηρίξει κάποιο ειδικό λόγο για τον οποίο επιμένουν στην αίτηση τους, παρά το γεγονός της παράδοσης από την ενάγουσα των λεπτομερειών υπό μορφή ειδοποίησης σύμφωνα με τη Δ.19 Θ. 7 των εναγομένων, ημερομηνίας 12/12/
  13. Περαιτέρω δεν ικανοποιούνται οι πρόνοιες των Θεσμών και της Νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και/ή ειδικότερα δεν έχει καταδειχθεί οποιοσδήποτε λόγος και/ή αναγκαιότητα που να δικαιολογούν το ζητούμενο διάταγμα.
  14. Η αίτηση είναι αστήρικτη, αβάσιμη και αδικαιολόγητη και αποσκοπεί στην αλίευση μαρτυρίας και/ή νομικών σημείων από πλευράς των εναγομένων και όχι παρουσίαση λεπτομερειών γεγονότων, εις βάρος της υπόθεσης της ενάγουσας και της παρουσίασης της κατά την ακροαματική διαδικασία.
  15. Με την αίτηση ζητούνται γεγονότα τα οποία συνιστούν μαρτυρία που θα πρέπει να αποδειχθούν κατά την ακροαματική διαδικασία και όχι στο παρόν στάδιο.
  16. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της Δικαστικής Διαδικασίας διότι οι εναγόμενοι καταχώρησαν την παρούσα αίτηση και επέμειναν σε αυτή, παρά την παράδοση των λεπτομερειών σε αυτούς από την ενάγουσα στα πλαίσια της απάντησης στην ειδοποίηση των εναγομένων.
  17. Οι ισχυρισμοί που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης και στην Απάντηση στην Υπεράσπιση είναι σαφείς, συγκεκριμένοι και δίνουν πλήρη εικόνα της φύσης των ζητημάτων και δεν χρήζουν διευκρίνισης και περαιτέρω λεπτομερειών.
  18. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. Η ειδοποίηση πρόθεσης Ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Στέφανης Παπαϊωάννου, Δικηγόρου η οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους Ένστασης. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση στις 5.6.2015 κατά την οποία οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν μέσω των αγορεύσεων τους τις αντίστοιχες τους θέσεις τις οποίες έχω μελετήσει με προσοχή και όπου κρίνω σκόπιμο θα αναφερθώ σε αυτές στη συνέχεια της απόφασής μου. Κύρια νομική βάση της υπό κρίση Αίτησης είναι Δ.19 Θ. 6 σύμφωνα με την οποία μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οποιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οποιοδήποτε δικόγραφο. Η ευχέρεια αυτή φαίνεται να πηγάζει από την καλά θεμελιωμένη στη νομολογία αρχή ότι η τήρηση των κανόνων σύνταξης δικογράφων είναι καίριας σημασίας για την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Υπάρχει η αναγκαιότητα σαφούς προσδιορισμού των επιδίκων θεμάτων στη δικογραφία με απώτερο σκοπό τον καθορισμό της τροχιάς πάνω στην οποία θα διεξαχθεί η ακρόαση της υπόθεσης ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απήνης. (βλ. Χριστοδούλου v. Μαρνέρος και Σία Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 718, Παναγιώτη Παναγιώτου Μαυρουδή ν. Global Consolidated Resources Ltd Πολιτική Έφεση Αρ. 188/2010 ημερ. 4/6/2015) Στην υπόθεση Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ v. Σαββίδη
(1997)1(Β) ΑΑΔ 685 λέχθηκε ότι τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης. Η σύνταξή τους διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες που ενσωματώνονται στη Δ.19 και διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Το Ανώτατο Δικαστήριο χαρακτήρισε τον Θ. 4 της ίδιας διάταξης ως τον πιο θεμελιακό κανόνα σύμφωνα με τον οποίο τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν μόνο απαραίτητους και ουσιώδεις ισχυρισμούς και ότι η μαρτυρία για απόδειξη των επίδικων θεμάτων δεν έχει θέση στα δικόγραφα. Τονίστηκε ότι η διατύπωση και η παρουσίαση της υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς. (βλ. επίσης Αγγελίδου Μιράντα ν. Σοφοκλή Μούσουλου,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1846. Στην υπόθεση Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 157) έχει αναφερθεί ότι η Δ.19 Θ. 6 θα πρέπει να αντικρίζεται υπό το πρίσμα της Δ.19 Θ. 4. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Από το συνδυασμένο αποτέλεσμα των πιο πάνω ακολουθεί και η αρχή, που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία, ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξη τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απήνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ' ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν». Από τη νομολογία προκύπτει ότι η αίτηση για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών πρέπει να εξετάζεται υπό το πρίσμα της αιτίας αγωγής ή της υπεράσπισης. (βλ. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ v. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 ΑΑΔ 649.) Στην παρούσα υπόθεση με βάση το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγόμενους αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα το ποσό των €2.399,82 ποσό οφειλόμενο ως υπόλοιπο λογαριασμού δυνάμει κατάστασης λογαριασμού και/ή τιμολογίου και/ή εύλογη αμοιβή εκ της αξίας προϊόντων και/ή υπηρεσιών πωληθέντων και/ή παραδοθέντων από την Ενάγουσα προς τους Εναγομένους 1 και/ή 2 και/ή με την εγγύηση του Εναγομένου αρ.2. Στην περίπτωση που ο Ενάγων προέβαλλε ως αιτία αγωγής παραδεδεγμένο ή εκκαθαρισμένο λογαριασμό τότε δεν υποχρεούται να δικογραφήσει και να αποδείξει καθένα από τα στοιχεία του εκκαθαρισμένου λογαριασμού ξεχωριστά. Όταν όμως, η βάση αγωγής είναι οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει λογαριασμού στον οποίο καταγράφονται οι συναλλαγές των μερών χωρίς αυτός να έχει τα στοιχεία του εκκαθαρισμένου λογαριασμού τότε τα γεγονότα που φέρεται να αναπαραγάγει τέτοιος λογαριασμός θα πρέπει να αποδειχθούν. (βλ. A.I. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 156, Marketrends Insurance Ltd v. Μιχαήλ κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 734 και Μιχαηλίδης Ηρακλής ν. Φάνος Ν. Επιφανίου Λτδ,
(2009)1 Α.Α.Δ. 494) Στο Annual Practice του 1958 σελ. 455 αναφέρεται ότι: Lump Sums - Where the claim is for a lump sum, particulars of items must be given (Philipps v. P., 4 Q. B. D. p. 131). Where a bill has been delivered before action, giving items of work and labour done, and subsequently a writ is issued claiming a lump sum for such work and labour, the defendant is entitled to particulars showing how that lump sum is arrived at by reference to the several items of the bill (Hall v. Symons, 92 L. T. J. 337). Where the plaintiff gives credit for a lump sum, and sues for a balance, he must give particulars of the items of which such credit is composed (Godden v. Corsten, 5 C. P. D. 17). Κατά την ακρόαση της υπό κρίση Αίτησης το Δικαστήριο ζήτησε από την ευπαίδευτη συνήγορο των Εναγόντων - Αιτητών να διευκρινίσει ποια είναι η αιτία αγωγής που προτίθενται οι Ενάγοντες - Αιτητές να προωθήσουν κατά την ακρόαση της αγωγής. Η θέση της είναι ότι επιζητείται οφειλόμενο υπόλοιπο τιμολογίων τα οποία εκδόθηκαν δυνάμει σύμβασης πώλησης προϊόντων και/ή υπηρεσιών. Στο σημείο αυτό παραθέτω αυτούσια την παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης που κατά την εισήγηση των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση απαντά στο ερώτημα των Εναγομένων - Αιτητών σε σχέση με ποια είναι η συμβατική σχέση μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων αρ. 1: «Η αξίωση της Ενάγουσας εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα είναι για το ποσό των €2.399,82 που αντιπροσωπεύει οφειλές και/ή υπόλοιπο λογαριασμού δυνάμει καταστάσεως λογαριασμού και/ή τιμολογίου και/ή εύλογη αμοιβή προερχόμενο εκ της αξίας προϊόντων και/ή υπηρεσιών πωληθέντων και/ή παραδοθέντων από την Ενάγουσα προς τους Εναγομένη 1 και/ή 2 στη Λευκωσία και/ή άλλως πως ως η κατάσταση λογαριασμού της Ενάγουσας στις λεπτομέρειες των οποίων η Ενάγουσα επιφυλάσσεται να αναφερθεί κατά τη δικάσιμο» Στην παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης αναφέρεται ότι: «Οι Εναγόμενοι 1 και/ή 2 κατά διάφορες περιόδους αγόρασαν προϊόντα από την Ενάγουσα και γι αυτό το σκοπό η Ενάγουσα έκδιδε σχετικά τιμολόγια και διατηρεί χρεωστικό λογαριασμό.» Οι Εναγόμενοι αρ. 1 με την Έκθεση Υπεράσπισης τους παραδέχονται μερικώς τους ισχυρισμούς της παραγράφου 4 της Έκθεσης Απαίτησης εξηγώντας ότι κατά διάφορες περιόδους υπήρξε πελάτης της Ενάγουσας και ότι διατηρούσε χρεωστικό λογαριασμό ο οποίος λογαριασμός προτού της χρεωθούν αδίκως και/ή παρανόμως τα επίδικα τιμολόγια είχε μηδενικό υπόλοιπο. Σε σχέση με τα επίδικα προϊόντα και/ή τα επίδικα τιμολόγια και/ή το επίδικο ποσό ισχυρίζονται ότι ουδεμία συμβατική είχαν με τους Ενάγοντες. Οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους αναφέρονται σε κάποια συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων και μιας εταιρείας επ' ονόματι N.Kaffas Properties Ltd. Σύμφωνα με τους Εναγομένους, η N.Kaffas Properties Ltd συμφώνησε με τους Εναγομένους 1 την κατασκευή ενός διαμερίσματος σε πολυκατοικία ιδιοκτησίας των Εναγομένων 1. Οι Ενάγοντες παρέδωσαν κάποια εμπορεύματα στο εργοτάξιο για να εγκατασταθούν στο διαμέρισμα της N.Kaffas Properties Ltd. Εκδόθηκαν και κάποια τιμολόγια τα οποία οι Εναγόμενοι πιστεύουν ότι εκδόθηκαν συνεπεία της συμφωνίας μεταξύ των Εναγόντων και της N.Kaffas Properties Ltd και συνεπώς άδικα και/ή χωρίς εύλογη αιτία ζητείται η πληρωμή τους από τους Εναγόμενους. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση οι Ενάγοντες δηλώνουν ότι αγνοούν και συνεπώς αρνούνται τους πιο πάνω ισχυρισμούς και ισχυρίζονται ότι είχαν συμβατική και/ή πελατειακή σχέση μόνο με τους Εναγομένους 1 και 2 και δεν γνωρίζουν την εταιρεία N.Kaffas Properties Ltd ούτε συμβλήθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο μαζί της. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι έστω και αν αποδειχθεί ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 ενεργούσαν εκ μέρους της εταιρείας N. Kkaffas Properties Ltd, στην ουσία ήταν οι Εναγόμενοι που είχαν σχέση με την Ενάγουσα και παραλάμβαναν τα προϊόντα που παρέδιδε η Ενάγουσα στην οικοδομή. Από τις αντικρουόμενες αυτές θέσεις προκύπτει ότι επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής είναι, μεταξύ άλλων, ποιες είναι οι συμβάσεις που οδήγησαν στην έκδοση των, ούτω καλούμενων, επίδικων τιμολογίων, ποιοι είναι οι βασικοί όροι αυτών των συμβάσεων καθώς και οι λεπτομέρειες του επίδικου χρεωστικού λογαριασμού ώστε να διαφανεί εάν αυτός παρουσιάζει ορθό υπόλοιπο. Είναι νομολογημένο ότι σε περίπτωση που η αξίωση εδράζεται σε σύμβαση πρέπει να δικογραφούνται οι βασικοί όροι της. Ειδικότερα στην υπόθεση Athina Leathergoods Ltd ν. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α
(2000)1 Α.Α.Δ. 787 με αναφορά στο Annual Practice 1960 λέχθηκαν τα εξής: «Όπως υποδεικνύεται στο Annual Practice (πιο πάνω) σελ. 451, σε περίπτωση συμφωνίας τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν την ημερομηνία της ισχυριζόμενης συμφωνίας, τα ονόματα των μερών της συμφωνίας, και κατά πόσο ήταν προφορική ή γραπτή. Εφόσον οι εφεσείοντες έκαμαν ρητή αναφορά σε συμφωνία το επίδικο διάταγμα για παροχή λεπτομερειών ήταν πλήρως δικαιολογημένο και θέματα που σχετίζονται με το βάρος απόδειξης δεν διαδραματίζουν οποιοδήποτε ρόλο. Ακολουθεί πως ο σχετικός λόγος της έφεσης δεν ευσταθεί.» Στην υπόθεση Λεωνίδου Πανίκος Α. και άλλη ν. Δρ. Θρασύβουλου Σπυριδάκη,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1694 λέχθηκε ότι: «Όπως άλλωστε ορθά υπέδειξε ο κ. Ιωάννου κατά τη συζήτηση της έφεσης αξίωση επί συμφωνίας πρέπει να αναφέρει ρητά και τους βασικούς όρους αυτής, το χρόνο και τόπο της σύναψης της συμφωνίας κλπ, όπως προδιαγράφει η Δ.19 θ.θ. 18, 19 και 22. Σχετικά είναι και τα αναφερόμενα στο Annual Practice 1970, σελ. 246-247, παρ. 18/7/8-18/7/9, στα σχόλια του O.18 r.7 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών και Odgers' Principles of Pleading and Practice, 21η έκδ. σελ. 161-163.» Προσθέτω στα πιο πάνω ότι με βάση τη νομολογία τα τιμολόγια δεν αποτελούν αυτοτελή βάση αγωγής ούτε έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία. (βλ. Demil Imports Exports Ltd ν. Ζήνων H Κωνσταντινίδης Λτδ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 462). Το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι - Αιτητές στην Έκθεση Υπεράσπισης τους αναφέρονται σε κάποια τιμολόγια και κάποια συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων και μιας εταιρείας επ' ονόματι N.Kaffas Properties Ltd δεν σημαίνει ότι γνωρίζουν επ' ακριβώς την υπόθεση που θα προωθήσουν οι Ενάγοντες εναντίον τους αφού σε σχέση με αυτούς τους ισχυρισμούς, οι Ενάγοντες αναφέρουν ότι τους αγνοούν και τους αρνούνται. Μόνο διαζευκτικά προβάλλουν ότι έστω και αν αποδειχθεί ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 ενεργούσαν εκ μέρους της εταιρείας N. Kkaffas Properties Ltd στην ουσία ήταν οι Εναγόμενοι που είχαν σχέση με την Ενάγουσα και παραλάμβαναν τα προϊόντα που παρέδιδε η Ενάγουσα στην οικοδομή. Βέβαια δεν απαγορεύεται η προβολή διαζευκτικών ισχυρισμών στα δικόγραφα αλλά τα υποστηρικτικά γεγονότα που θεμελιώνουν τον κάθε ένα πρέπει να δικογραφούνται χωριστά και δεν πρέπει να αναμειγνύονται (βλ. Λεωνίδου v. Σπυριδάκη, ανωτέρω). Από την στιγμή που οι Ενάγοντες - Αιτητές προβάλλουν ισχυρισμό ότι αγνοούν ότι η επίδικη αξίωση αφορά όσα αναφέρουν οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση στην Έκθεση Υπεράσπισης τους τότε οφείλουν να διευκρινίσουν και να παρέχουν λεπτομέρειες στα ερωτήματα ως προς τους βασικούς όρους, τον χρόνο σύναψης και τα πρόσωπα που σύναψαν την επίδικη ή τις επίδικες συμβάσεις επί της οποίας οι Ενάγοντες βασίζουν την αξίωσή τους. Είναι επίσης άγνωστο εάν η αξίωση προκύπτει από μια ή περισσότερες συμβάσεις ή αν αυτή ή αυτές είναι ρητές ή εξυπακουόμενες. Στον Odgers' Principles of Pleading and Practice, 21η έκδ. σελ. 161-163 αναφέρονται τα εξής: "Where the action is brought on a contract, the contract must first be alleged, and then its breach. It should clearly appear whether the contract on which the plaintiff relies is express or implied; in the latter case the facts should be briefly stated from which the plaintiff contends a contract to be implied. If the contract be by deed, it should be so stated; if it not by deed then a consideration must be shown, which must not be a past consideration." Στο ίδιο σύγγραμμα στην σελίδα 104 αναφέρονται τα εξής: "The pleading should always state the date of the alleged agreement, the names of all parties to it and whether it was made orally or in writing, in the former case stating by whom it was made and in the latter case identifying the document." (Δέστε υποθέσεις Athina Leathergoods Ltd και Λεωνίδου ν. Σπυριδάκη ανωτέρω) Εν όψει των πιο πάνω κρίνω ότι πρέπει να δοθούν οι ζητούμενες λεπτομέρειες, που να απαντούν στα ερωτήματα των Εναγομένων, ήτοι πώς (γραπτώς ή προφορικώς), πότε (συγκεκριμένη ημερομηνία) και ποιοι οι βασικοί όροι της συμφωνίας ή συμφωνιών μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένων αρ.
  1. Σε σχέση με τον καθορισμό της ημερομηνίας σύναψης της συμφωνίας των μερών κρίνω ότι αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο σύναψης μιας σύμβασης και εμπεριέχεται στους βασικούς όρους αυτής. (βλ. επίσης υπόθεση Athina Leathergoods Ltd και υπόθεση Σπυριδάκη ανωτέρω). Σε κάθε περίπτωση οι ίδιοι οι Ενάγοντες - Αιτητές κατέστησαν την ημερομηνία σύναψης της σύμβασης ή συμβάσεων πώλησης ως ουσιώδες στοιχείο, αφού αξιώνουν μεταξύ άλλων και τόκο προς 8% από την ημερομηνία πώλησης των προϊόντων (παράγραφος 12.3 της Έκθεσης Απαίτησης). Στο Annual Practice του 1958 σελ. 448 αναφέρεται ότι: «But material facts must be alleged with certainty and precision. All necessary details must be stated in the pleading (r. 6). Material dates and names and items must be stated, otherwise the opponent will apply for particulars.» H αναφορά στην απάντηση των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση ότι η σύμβαση ή συμβάσεις συνάφθηκαν κατά ή περί το έτος 2010 θεωρώ ότι είναι πολύ γενική και «επεκτείνει» κατά «επικίνδυνο» για τους αντιδίκους τρόπο, τα επίδικα θέματα. Στον Odgers' (ανωτέρω). σελ. 103 αναφέρονται τα εξής: "If vague and general statements were allowed, nothing would be defined; the issue would be "enlarged", as it is called; and neither party would know, when the case came on for trial, what was the real point to be discussed and decided." Εν όψει των πιο πάνω κρίνω ότι οι Ενάγοντες πρέπει να γίνουν όσο πιο συγκεκριμένοι, είναι εφικτό. Για τους ίδιους λόγους θεωρώ ότι πρέπει να δοθούν λεπτομέρειες εάν υπάρχουν σε σχέση με την συγκεκριμένη ημερομηνία σύναψης της σύμβασης εγγύησης μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένου αρ.
  2. Δεν θεωρώ ότι η παροχή των αιτούμενων λεπτομερειών αποσκοπεί στην αλίευση μαρτυρίας όπως ήταν η εισήγηση των Εναγόντων - Αιτητών. Αποσκοπεί ακριβώς στον σαφή καθορισμό της βάσης πάνω στην οποία θα διεξαχθεί η ακρόαση. Η διάκριση μεταξύ ισχυρισμών και μαρτυρίας δεν είναι πάντοτε ευχερής και υπάρχουν περιπτώσεις που συμπλέκονται τόσο πολύ που ο διαχωρισμός είναι ανέφικτος. Στην παρούσα περίπτωση ωστόσο δεν ζητείται από τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση να αποκαλύψουν την μαρτυρία τους σε σχέση με τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την αξίωσή τους. Αυτό που επιζητείται είναι η παροχή λεπτομερειών που απαιτούνται ώστε να γνωρίζει ο εναγόμενος την υπόθεση που θα αντιμετωπίσει. Η απάντηση των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση υπό μορφή ειδοποίησης σύμφωνα με τη Δ.19 Θ. 7 των εναγομένων, ημερομηνίας 12/12/14 δεν ικανοποίησε την πιο πάνω ανάγκη. Τέλος σύντομη αναφορά μπορεί και στην εισήγηση των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Εναγόμενοι - Αιτητές έχουν αποποιηθεί του δικαιώματος τους για λεπτομέρειες καθότι έχουν ήδη προβεί στη σύνταξη και καταχώρηση της υπεράσπισης τους. Δεν συμφωνώ με αυτή την εισήγηση. Η Δ.19 Θ.8 προνοεί ρητά ότι λεπτομέρειες μιας απαίτησης δεν πρέπει να διατάσσονται πριν την υπεράσπιση εκτός αν το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτές είναι αναγκαίες για να μπορέσει ο Εναγόμενος να απαντήσει. Εν πάση περιπτώσει οι Εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους ήγειραν κάποια θέματα τα οποία οι ίδιοι θεώρησαν ότι άπτονται των επίδικων θεμάτων και οι Ενάγοντες δήλωσαν ότι τα αγνοούν. Επομένως οι Εναγόμενοι εξακολουθούν να είναι εκτεθειμένοι και οι λεπτομέρειες είναι αναγκαίες για διασάφηση των επίδικων θεμάτων. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι Α,Β και Γ της Αίτησης. Οι λεπτομέρειες να δοθούν από τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση στους Εναγομένους - Αιτητές εντός 30 ημερών από την επίδοση σε αυτούς του σχετικού διατάγματος. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι Εναγόμενοι - Αιτητές απέστειλαν σχετική επιστολή σύμφωνα με τη Δ.19 Θ.7 προτού καταχωρήσουν την υπό κρίση Αίτηση χωρίς να λάβουν τις λεπτομέρειες που έπρεπε να λάβουν, κρίνω ότι τα έξοδα τόσο της Αίτησης όσο και της επιστολής δυνάμει της Δ.19 Θ.7 πρέπει να βαρύνουν τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση. Συνεπώς τα έξοδα της αίτησης περιλαμβανομένης και της επιστολής δυνάμει της Δ.19 Θ.7, όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων - Αιτητών και εναντίον των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση. Αυτά είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.