Χαράλαμπου Ιωάννου Πούξιου κ.α. ν. Κοινοτικό Συμβούλιο Παλιομετόχου, Aγωγή Αρ. 6076/2008, 17/6/2015

(1)ΤΟΥ 1992 ΚΑΙ 74

(1)ΤΟΥ 1996) Γνωστοποίηση απαλλοτριώσεως Το Συμβούλιο Βελτιώσεως Παλιομετόχου ως Απαλλοτριώνουσα Αρχή, γνωστοποιεί ότι η ακίνητη ιδιοκτησία που περιγράφεται στον Πίνακα που παρατίθεται πιο κάτω είναι αναγκαία για τον ακόλουθο σκοπό δημόσιας ωφέλειας, δηλ. για την ανάπτυξη του οδικού δικτύου και η απαλλοτρίωση ' της επιβάλλεται για τους πιο κάτω λόγους, δηλ. για τη δημιουργία δρόμων στο χωριό Παλιομέτοχο της Επαρχίας Λευκωσίας. Κάθε πρόσωπο που ισχυρίζεται πως έχει οποιοδήποτε δικαίωμα ή συμφέ- ρον πάνω στην ιδιοκτησία που αναφέρεται πιο κάτω και φέρει ένσταση στη σκοπούμενη απαλλοτρίωση της, καλείται, μέσα σε 15 ημέρες από τη δημοσίευση της γνωστοποίησης αυτής στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, να υποβάλει ένσταση στον Υπουργό Εσωτερικών μέσω του Επαρχου Λευκωσίας λεπτομερή στοιχεία για το δικαίωμα ή συμφέρον του, αποδείξεις γι' αυτά, καθώς και πλήρως αιτιολογημένη έκθεση για τους λόγους της ένστασης του. ΠΙΝΑΚΑΣ ..................................... ..................................... Η έκταση γης της πιο πάνω ακίνητης ιδιοκτησίας αποτελείται από 36 δεκάρια και 213 τ.μ. περίπου και δείχνεται με κόκκινο χρώμα στο σχετικό σχέδιο το υπογραμμένο από τον Έπαρχο Λευκωσίας με ημερομηνία 12 Νοεμβρίου

1. Αντίγραφο του πιο πάνω σχεδίου ευρίσκεται για επιθεώρηση από κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο στο Γραφείο του Επάρχου Λευκωσίας (Κ.Χ.Τ. 234/94).» To τεμάχιο 950/Ακίνητο καταγράφεται στον Πίνακα της πιο πάνω Γνωστοποίησης ως ένα από τα ακίνητα μέρος των οποίων απαλλοτριώνονται δυνάμει αυτής. Έγχρωμο φωτοαντίγραφο του Θέσμιου Σχεδίου όπου δεικνύεται με κόκκινο χρώμα η έκταση της απαλλοτριωθείσας ιδιοκτησίας που απαλλοτριώνεται δυνάμει της πιο πάνω Γνωστοποίησης κατατέθηκε στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας ως Τεκμήριο
2. Την Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης ακολούθησε το σχετικό Διάταγμα Απαλλοτριώσεως το οποίο δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 11.4.1997, με αριθμό 3141, Παράρτημα Τρίτο, Μέρος ΙΙ, και έχει ως εξής (παρατίθεται επίσης αυτούσιο): «Αριθμός 351 Ο ΠΕΡΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΩΣ ΝΟΜΟΣ (ΝΟΜΟΙ 15 ΤΟΥ 1962, 25 TOY 19S3, 148 ΤΟΥ 1985, 84 ΤΟΥ 1988 ΚΑΙ 92

(1)ΤΟΥ 1992) Διάταγμα απαλλοτριώσεως σύμφωνα με το άρθρο 6 Επειδή με τη διοικητική πράξη αρ. 1483 που δημοσιεύτηκε στο Τρίτο Παράρτημα της Επίσημης Εφημερίδας της Δημοκρατίας με ημερομηνία 6 Δεκεμ­βρίου 1996, το Συμβούλιο Βελτιώσεως Παλιομετόχου, ως Απαλλοτριώνουσα Αρχή, εξέδωσε γνωστοποίηση απαλλοτριώσεως και περιγραφή και λεπτομέ­ρειες της ακίνητης ιδιοκτησίας (που στο εξής θα αναφέρεται ως «η ακίνητη ιδιοκτησία») η οποία είναι αναγκαία για τους σκοπούς δημόσιας ωφέλειας που καθορίζονται σ' αυτή και καλούσε κάθε πρόσωπο που ισχυρίζεται πως έχει οποιοδήποτε δικαίωμα ή συμφέρον πάνω στην ακίνητη ιδιοκτησία και φέρει ένσταση στη σκοπούμενη απαλλοτρίωση της να υποβάλει την ένσταση του μαζί με αποδείξεις και λόγους για υποστήριξη της μέσα στην προθεσμία που καθορίζεται στην πιο πάνω γνωστοποίηση. Και επειδή καμιά ένσταση δεν υποβλήθηκε εναντίον της σκοπούμενης απαλλοτριώσεως της ακίνητης ιδιοκτησίας. Και επειδή, αφού λήφθηκαν υπόψη όλες γενικά οι περιστάσεις, κρίνεται σκόπιμο να απαλλοτριωθεί η ακίνητη ιδιοκτησία για τους σκοπούς που καθο­ρίζονται στην πιο πάνω γνωστοποίηση. Και επειδή, ο Υπουργός Εσωτερικών, ασκώντας τις εξουσίες που χορηγού­νται στο Υπουργικό Συμβούλιο από το άρθρο 6 του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου και που η άσκηση τους ανατέθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο σ' αυτόν, έχει εγκρίνει την πιο πάνω απαλλοτρίωση της ακίνητης ιδιοκτησίας. Για τους λόγους αυτούς, η Απαλλοτριώνουσα Αρχή, ασκώντας τις εξου­σίες που χορηγούνται σ' αυτή σύμφωνα με το άρθρο 6 του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου, με το παρόν διατάσσει την απαλλοτρίωση της ακίνητης ιδιοκτησίας σύμφωνα με τις πρόνοιες του πιο πάνω Νόμου». (Η Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης και το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης κατατέθηκαν μαζί στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας ως Τεκμήριο 3) Από τα όσα προέκυψαν από την ενώπιον του Δικαστηρίου ακροαματική διαδικασία, ο Ενάγοντας 1 (ως ο ιδιοκτήτης του Ακινήτου κατά τον χρόνο της απαλλοτρίωσης) δεν καταχώρησε ένσταση ή προσφυγή σε σχέση με την απαλλοτρίωση. Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες 1 και 2 στρέφονται εναντίον του Εναγόμενου Κοινοτικού Συμβουλίου Παλιομετόχου (στο εξής το «Κοινοτικό Συμβούλιο») ισχυριζόμενοι ότι κατά ή περί τον Οκτώβριο του 2008 υπάλληλος και/ή αντιπρόσωπος του Κοινοτικού Συμβουλίου εισέβαλε στο Ακίνητο και μετέφερε σε αυτό αυθαίρετα και/ή χωρίς τη συγκατάθεση του Ενάγοντα 1 (που ήταν κατά τον εν λόγω χρόνο ιδιοκτήτης του Ακινήτου) διάφορα μηχανήματα και υλικά και προέβηκε σε διάφορες ενέργειες προς το σκοπό διάνοιξης δρόμου κατά μήκος του ανατολικού συνόρου του Ακινήτου. Ειδικότερα, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι εντός του Ακινήτου τοποθετήθηκαν χωρίς τη συγκατάθεση τους σωλήνες, χαβάρα και άλλα υλικά τα οποία χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμου και ενήργησαν προς το σκοπό αυτό. Σύμφωνα με τα όσα περαιτέρω καταγράφονται στην Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, οι Ενάγοντες ουδέποτε παραχώρησαν στο Κοινοτικό Συμβούλιο οποιοδήποτε δικαίωμα χρήσης ή εκμετάλλευσης του Ακινήτου, με αποτέλεσμα οι πιο πάνω ενέργειες των λειτουργών του Κοινοτικού Συμβουλίου να συνιστούν επέμβαση σε 157 τ.μ. Η δε αξία της επηρεαζόμενης από την επέμβαση λωρίδας γης είναι περί τις €30,

1. Αποτελεί, τέλος, θέση των Εναγόντων ότι ολόκληρο το Ακίνητο αποτελείται από εύφορη, καλλιεργήσιμη γη, η οποία μέχρι την ημερομηνία της επέμβασης απέφερε εισόδημα από την καλλιέργεια λαχανικών και φθαρτών περί τα €1,500 ετησίως. Συνεπεία, όμως, της παράνομης επέμβασης στο Ακίνητο από μέρους των Εναγομένων (όπως περιγράφεται πιο πάνω), τα εισοδήματα των Εναγόντων μειώθηκαν κατά €750 το χρόνο, ενώ για σκοπούς επαναφοράς του Ακινήτου στην προ της επέμβασης κατάσταση απαιτείται δαπάνη ύψους €3,700 ως ακολούθως: (α) 20 φορτηγά αυτοκίνητα για μεταφορά ή μετακίνηση της χαβάρας @ €60 €1.200 (β) Αμοιβή για τη χρήση εκσκαφέα για καθαρισμό της επηρεαζόμενης λωρίδας γης €500 (γ) Πρόσθεση 20 φορτηγών κακκινόχωμα για την επανόρθωση της προτέρας κατάστασης @ €100 €2.000 Συνεπεία των πιο πάνω οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή αξιώνοντας τις ακόλουθες θεραπείες: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου άρσης της οχληρίας των Εναγομένων που αφορά το Ακίνητο. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους από το να επεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο στο Ακίνητο. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους Εναγομένους να επαναφέρουν ιδίοις εξόδοις την προ της επέμβασης τους κατάσταση στο επηρεαζόμενο Ακίνητο. Δ. Απόφαση εναντίον των Εναγομένων για καταβολή ποσού €750 ετησίως στους Ενάγοντες από της καταχώρησης της αγωγής μέχρι της επαναφοράς του επίδικου κτήματος στην προ της επέμβασης κατάστασης λόγω απώλειας εισοδημάτων ως οι λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαιτήσεως. Ε. Αποζημιώσεις. Οι Εναγόμενοι αρνούνται τους ισχυρισμούς των Εναγόντων περί παράνομης επέμβασης και ισχυρίζονται ότι η επίδικη περιουσία έχει απαλλοτριωθεί με την Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης με αριθμό 1483 (βλέπε Τεκμήριο 3) και η αποζημίωση σε σχέση με την απαλλοτρίωση καταβλήθηκε στο Γενικό Λογιστή της Δημοκρατίας με τρόπο ώστε η ιδιοκτησία του απαλλοτριωθέντος τμήματος του Ακινήτου να έχει περιέλθει, σύμφωνα με το άρθρο 13 του περί Απαλλοτριώσεως Νόμου, στην Απαλλοτριούσα Αρχή από την ημερομηνία καταβολής της αποζημίωσης, ήτοι την 8.10.
2. Οι Ενάγοντες αρνούνται την πιο πάνω θέση των Εναγομένων και προς τούτο καταχώρησαν Απάντηση στην Υπεράσπιση όπου ισχυρίζονται ότι η απαλλοτριωθείσα έκταση δεν αφορά το μέρος του Ακινήτου επί του οποίου υπάρχει επέμβαση. Περαιτέρω, προβάλλουν ότι η διάνοιξη του δρόμου στην οποία προέβηκαν οι Εναγόμενοι και/ή οι αντιπρόσωποι τους έγινε χωρίς να προηγηθεί η απαιτούμενη χωρομετρική εργασία, η οποία δεν έγινε μέχρι σήμερα. Να σημειωθεί ότι στις 3.11.2008 το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) εξέδωσε, κατόπιν μονομερούς αίτησης του Ενάγοντα 1, προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στους Εναγόμενους να επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στο Ακίνητο μέχρι τελικής εκδίκασης της υπόθεσης, και το διάταγμα αυτό οριστικοποιήθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.6.
3. Προσκομισθείσα Μαρτυρία Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας προς το σκοπό απόδειξης της υπόθεσης των Εναγόντων κατέθεσε ο Ενάγοντας 1 (Μ.Ε. 1), ο λειτουργός του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας κ. Πολύκαρπος Πολυκάρπου (Μ.Ε. 2), ο Ενάγοντας 2 (Μ.Ε. 3) και ο Τοπογράφος Μηχανικός κ. Αντώνης Αντωνίου (Μ.Ε. 4), ενώ για την υπόθεση των Εναγομένων κλήθηκε και κατέθεσε ο Τεχνικός Μηχανικός του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας κ. Παναγιώτης Πλουτάρχου (Μ.Υ.). Η μαρτυρία όλων των προσώπων που κατέθεσαν στο Δικαστήριο είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά και για το λόγο αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω. Θα παραθέσω, ωστόσο, μια σύνοψη των θέσεων που έκαστος εξ αυτών προέβαλε στο Δικαστήριο για σκοπούς ευχερέστερης κατανόησης των επιδίκων θεμάτων. Ο Ενάγοντας 1 κ. Χαράλαμπος Ιωάννου Πούξιου, επαγγελματίας γεωργός, κατέθεσε ως Μ.Ε. 1 και για τους σκοπούς της κυρίως εξέτασής του υιοθέτησε το περιεχόμενο της Γραπτής του Δήλωσης (Έγγραφο Α). Ανέφερε αρχικά ότι παρόλο που στις 14.6.2011 μεταβίβασε το Ακίνητο στον γιό του/Ενάγοντα 2, εξακολουθεί μέχρι σήμερα να έχει την επικαρπία του Ακινήτου και να συμπληρώνει το εισόδημά του από τις γεωργικές καλλιέργειες σε αυτό αφού είναι αρδεύσιμο από ιδιόκτητη γεώτρηση σε γειτονικό τεμάχιο. Ακολούθως, ο κ. Πούξιου ανέφερε ότι περί τον Οκτώβριο του 2008 αντιπρόσωποι των Εναγομένων μετέφεραν και τοποθέτησαν στο Ακίνητο διάφορα μηχανήματα και σωλήνες για τη διέλευση του νερού, όπως επίσης μεγάλες πέτρες και χαβάρα, κ.λ.π. και προέβηκαν σε διάφορες ενέργειες με στόχο τη κατασκευή ή διαπλάτυνση δρόμου κατά μήκος του ανατολικού συνόρου του Ακινήτου. Μόλις ο ίδιος αντιλήφθηκε τις εν λόγω ενέργειες, προειδοποίησε τους Εναγόμενους να σταματήσουν και να ειδοποιήσουν την Χωρομετρία προκειμένου να υποδειχθούν τα σύνορα του τεμαχίου ώστε να μην υπάρξει επέμβαση, πράγμα το οποίο δεν έπραξαν αναφέροντάς του ότι υπάρχει απαλλοτρίωση. Σε σχέση με το θέμα αυτό ο Ενάγοντας 1 σημείωσε ότι πριν από 15 χρόνια περίπου είχε συναινέσει στη διαδικασία απαλλοτρίωσης σε σχέση με την παραχώρηση μικρής λωρίδας γης του τεμαχίου του έκτασης 264 τ.μ. Αποτέλεσε, ωστόσο, θέση του μάρτυρα ότι ο ίδιος δεν έλαβε γνώση για οτιδήποτε περαιτέρω αφού δεν του επιδόθηκε οποιοδήποτε σχετικό έγγραφο. Όταν, μετά από τις πιο πάνω αναφορές των αντιπροσώπων των Εναγομένων περί απαλλοτρίωσης του Ακινήτου, προέβηκε σε έρευνα στο Κτηματολόγιο και πληροφορήθηκε ότι στις 2.10.1997 του είχε σταλεί Προσφορά Αποζημίωσης (η επιστολή των κ.κ. Χρίστος Π. Μουρούζης και Συνεργάτες κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4), με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Κύριο Χαράλαμπο I. Πούξιου 2682 Παλίομέτοχο Προσφορά αποζημίωσης δυνάμει του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου Αναφέρομαι στην απαλλοτρίωση που δημοσιεύθηκε με τις πιο κάτω Διοικητικές Πράξεις: Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης ΑΔΠ 1483/06.12.1996 Διάταγμα Απαλλοτρίωσης ΑΔΠ 351/11.04.1997 Εργο: Δημιουργία δρόμων στο Παλιομέτοχο Απαλλοτριούσα Αρχή: Συμβούλιο Βελτιώσεως Παλιομετόχου και σας πληροφορώ ότι εξουσιοδοτήθηκα από την Απαλλοτριούσα Αρχή να διαπραγματευθώ το ποσό της καταβλητέας αποζημίωσης με σκοπό την απόκτηση των επηρεαζόμενων κτημάτων. Γι' αυτό σχετικά με τα κτήματα που περιγράφονται πιο κάτω σας προσφέρονται τα ποσά που φαίνονται έναντι κάθε κτήματος. Φύλλο Σχέδιο Τεμάχιο Χωριό Κτήμα Εμβαδό (Δεκ.) Μερίδιο Αποζημίωση ΧΧΙΧ/8 950 Παλιομέτοχο Χωράφι 0,264 όλο £10,00 Επί του πιο πάνω ποσού καταβάλλονται και τόκοι προς 9% το χρόνο από την ημερομηνία γνωστοποίησης μέχρι την ημερομηνία πληρωμής.
4. Η προσφορά αυτή γίνεται με την προϋπόθεση ότι: (α) Αν γίνει αποδεκτή, η πληρωμή του ποσού της αποζημίωσης που προσφέρεται θα γίνει στο πρόσωπο ή οτα πρόσωπα που δικαιούνται παραλαβή της αποζημίωσης αυτής, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου που αναφέρεται πιο πάνω. (β) Αν η ιδιοκτησία υπόκειται σε σύμβαση μίσθωσης ή ενοικιαγοράς, είναι αναγκαίο να δώσετε σε μένα λεπτομέρειες αυτής της σύμβασης μίσθωσης ή ενοικιαγοράς. Αν αποδεχτείτε την προσφορά αλλά παραλείψετε να δώσετε τέτοιες λεπτομέρειες, θα υποτεθεί ότι η ιδιοκτησία δεν υπόκειται σε τέτοια σύμβαση-μίσθωσης ή ενοικιαγοράς. Η Απαλλοτριούοα Αρχή όμως επιφυλάσσει το δικαίωμα να απαιτήσει από σας την πληρωμή του ποσού που θα καλύπτει οποιαδήποτε αποζημίωση και άλλα έξοδα που είναι δυνατό να επιβαρυνθεί η Απαλλοτριούσα Αρχή για ικανοποίηση οποιασδήποτε μελλοντικής απαίτησης για αποζημίωση λόγω της ύπαρξης μιας τέτοιας σύμβασης μίσθωσης ή ενοικιαγοράς.
5. Επειδή, σύμφωνα με εκτίμηση της Απαλλοτριούσας Αρχής, η αξία της ιδιοκτησίας που έχει απαλλοτριωθεί δεν υπερβαίνει το ποσό των £1 000 (χίλιων λιρών)/επειδή η αποζημίωση για την ίδια ιδιοκτησία δεν υπερβαίνει το ποσό των £500 (πεντακοσίων λιρών), σας πληροφορώ ότι αν σ' ένα μήνα από σήμερα παραλείψετε να γνωστοποιήσετε σε μένα αποδοχή της προσφοράς αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 13Α ταυ Νόμου θα καταθέσω το ποσό της αποζημίωσης στο Γενικό Λογιστή της Δημοκρατίας και θα ζητήσω εγγραφή της ιδιοκτησίας που απαλλοτριώθηκε στο όνομα της Απαλλοτριούσας Αρχής, μόλις συμπληρωθούν οι σχετικές διαδικασίες. Νοείται ότι διατηρείτε το δικαίωμα να αποταθείτε στο Δικαστήριο για τον καθορισμό της καταβλητέας αποζημίωσης μέσα σε εβδομήντα πέντε μέρες από την ημερομηνία αποδοχής της αποζημίωσης ή είσπραξης του ποσού που θα έχει κατατεθεί προς όφελος σας. Με τιμή ΧΡΗΣΤΟΣ Π. ΜΟΥΖΟΥΡΗΣ Για Απαλλοτριούσα Αρχή» Ο κ. Ιωάννου δήλωσε ότι η επέμβαση στο Ακίνητο υφίσταται σε χώρο πέραν της απαλλοτρίωσης που σύμφωνα με τα στοιχεία που έλαβε αφορά μόνο 264 τ. μ. του Ακινήτου. Επί τούτου, ζήτησε από χωρομέτρη να χωρομετρήσει τα σημεία των ορίων του Ακινήτου, ο οποίος και προχώρησε με την ετοιμασία προσωρινού σχεδίου (Τεκμήριο 5). Από τις μετρήσεις στις οποίες προέβηκε ο χωρομέτρης διαπιστώθηκε η επέμβαση στο Ακίνητο ήταν έκτασης 157 τ.μ. περίπου. Λόγω, όμως, του ότι ο χωρομέτρης απουσιάζει τώρα στο εξωτερικό και δεν θα μπορούσε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, αποτάθηκε, κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου του, σε άλλο ιδιώτη χωρομέτρη ο οποίος προέβηκε σε νέα χωρομετρική εργασία στα πλαίσια της οποίας ετοιμάστηκε σχετική έκθεση (βλέπε Τεκμήριο 6). Επιπρόσθετα, ο Ενάγοντας 1 υπέδειξε ότι στις 27.1.2008 προχώρησε στην κατάθεση αίτησης με αριθμό 2228/08 στο Κτηματολόγιο (Τεκ. 7) έτσι ώστε να εξασφαλίσει μια δεύτερη γνώμη σε σχέση με τα ορόσημα του Ακινήτου εφόσον οι Εναγόμενοι δεν προχωρούσαν με χωρομέτρηση του χώρου επί του οποίου θα κατασκευαζόταν ο δρόμος. Απαντώντας θετικά στο αίτημά του, το Τμήμα Κτηματολογίου πραγματοποίησε επιτόπια εξέταση στο Ακίνητο στις 29.6.2010, για τα αποτελέσματα της οποίας του αποστάληκε επιστολή με επισυνημμένο σχέδιο όπου καθορίζονται τα 4 ορόσημα του Ακινήτου (η εν λόγω επιστολή και το συνημμένο σχέδιο κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 9). Με δεδομένα, λοιπόν, τα ορόσημα που τοποθετήθηκαν από το Κτηματολόγιο, ήταν η θέση του κ. Ιωάννου ότι οι Εναγόμενοι συνεχίζουν να επεμβαίνουν σε βάθος πέραν των 5,1 μέτρων περίπου από την νοητή διαχωριστική γραμμή της απαλλοτρίωσης και σε μήκος 51 μέτρων περίπου οπότε το εμβαδό της γης του Ακινήτου που εξακολουθεί να είναι υπό επέμβαση είναι πέραν των 200 τ.μ. περίπου. Τέλος, ο μάρτυρας έκανε αναφορά στις ζημιές στις οποίες υπόκειται λόγω της αδυναμίας του να καλλιεργήσει μέρος του εδάφους του Ακινήτου, οι οποίες ανέρχονται σε €350 το χρόνο (στο σύνολο των €1500 για ολόκληρο το τεμάχιο), όπως επίσης στα έξοδα που απαιτούνται για σκοπούς επαναφοράς του Ακινήτου στην προτέρα κατάσταση, συνολικού ποσού €3,700, ήτοι €1200 για κόστος απομάκρυνσης υλικών και χωμάτων, €500 για καθαρισμό της επηρεαζόμενης λωρίδας και €2,000 για τοποθέτηση κοκκινοχώματος. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του κ. Ιωάννου, αποτέλεσε θέση του κ. Παπαλοϊζου, η οποία υποβλήθηκε στον μάρτυρα, ότι στο παρελθόν είχαν γίνει οριοθετήσεις και διεξήχθηκε νέα χωρομετρική εργασία στις 22.10.2014 κατά από όπου προέκυψε ότι τα 4 ορόσημα που υποδείχθηκαν επί τόπου και καθορίζουν τη θέση της απαλλοτρίωσης συμπίπτουν με το Θέσμιο Σχέδιο και δεν υπάρχει οποιαδήποτε επέμβαση. Ο Τεχνικός Μηχανικός Χωρομέτρης Τάξης Α' του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας κ. Πολύκαρπος Πολυκάρπου ο οποίος κατέθεσε ως Μ.Ε. 2 κατέχει τη θέση αυτή από το
6. Ο μάρτυρας ερωτήθηκε σε σχέση με τον φάκελο ΑΔΧ283/94 για την διάνοιξη δρόμου στο Παλιομέτοχο και εξήγησε ότι σύμφωνα με την πρακτική που ακολουθείται στα πλαίσια του φακέλου αυτού δεν οριοθετείται το έργο (δηλαδή ο δρόμος) αλλά απλά υποδεικνύεται και σχεδιάζεται, όπως έγινε και στην προκειμένη περίπτωση. Ο μάρτυρας πρόσθεσε ότι δεν είχε γίνει οριοθέτηση των τεμαχίων, μέχρι και τον φάκελο ΑΧ1006/13, στα πλαίσια του οποίου αιτητής ήταν ο Έπαρχος Λευκωσίας, μετά από υποβολή παραπόνου από τον Ενάγοντα 2 (η επιστολή του Επάρχου Λευκωσίας προς το Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας ημερομηνίας 4.4.2013 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 10). Αφού, λοιπόν, ανοίχθηκε ο φάκελος ΑΧ1006/13 έγινε έρευνα στα στοιχεία που τηρούνται στο Τμήμα Κτηματολογίου σε σχέση με το υπό εξέταση τεμάχιο και τα γειτονικά αυτού και ακολούθως αποστάληκε στον αρμόδιο λειτουργό για επί τόπου υπόδειξη των σημείων της επιστολής. Ο Τεχνικός Μηχανικός ήταν ο Παναγιώτης Πλουτάρχου (που αργότερα κατέθεσε ως Μ.Υ.) ο οποίος επισκέφθηκε τον χώρο στις 22.10.2014 στην παρουσία λειτουργού της Επαρχιακής Διοίκησης. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο κ. Πολυκάρπου παρουσίασε το σχέδιο, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 11 και ετοιμάστηκε από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στα πλαίσια του φακέλου ΑΧ1006/13 και αφορά την οριοθέτηση της γραμμής απαλλοτρίωσης σε σχέση με το ακίνητο. Το σχέδιο έγινε επί κλίμακας 1:100 και τα τέσσερα σημεία με αναφορά ΙΡ καθορίζουν την λωρίδα γης το Ακινήτου η οποία απαλλοτριώθηκε. Με το άνοιγμα του φακέλου έγινε έρευνα στα στοιχεία που τηρούνται στο Κτηματολόγιο σε σχέση με το Ακίνητο και τα γειτονικά αυτού και στάληκε στον αρμόδιο λειτουργό κ. Παναγιώτου Πλουτάρχου (Μ.Υ) ο οποίος μετέβηκε επί τόπου στις 22.10.2014 και τοποθέτησε σε σχέδιο τα σημεία που είχε υποδείξει και τα οποία μετά από έλεγχο επιβεβαιώθηκαν ως ορθά. Όπως, μάλιστα, υπέδειξε, έχει υπολογίσει την έκταση αυτή μαθηματικά σε 408 τ.μ. Ερωτηθείς σε σχέση με την απαλλοτρίωση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι στην Γνωστοποίηση όσο και στο Διάταγμα Απαλλοτρίωσης δεν καθορίζεται εμβαδόν της απαλλοτριωθείσας έκτασης, η οποία, ωστόσο, θα πρέπει να αναζητηθεί από το Θέσμιο Σχέδιο. Ο κ. Πλουτάρχου ανέφερε επίσης ότι μετά το 1994 οι Εναγόμενοι είχαν ζητήσει επαναοριοθέτηση του δρόμου, οπότε και οι σχετικές εργασίες έγιναν και ανοίχθηκαν οι φάκελοι ΑΧ604/03 και ΑΧ3678/
7. Πρόσθεσε ότι τοποθετήθηκαν ορόσημα τόσο με τον αρχικό φάκελο όσο και με τους επόμενους, ήτοι στις 19.12.2003 για τον φάκελο ΑΧ604/03 και στις 3.6.2008 και 3.7.2008 για τον φάκελο ΑΧ3678/
8. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι ορόσημα τοποθετήθηκαν και πριν από την τελευταία επίσκεψη του κ. Πλουτάρχου και παράλληλα διευκρίνισε ότι η εργασία που έγινε κατά το 2014 ήταν πιο εξειδικευμένη. Ανέφερε, τέλος, ότι δεν κρίθηκε απαραίτητο να προστεθούν ενδιάμεσα ορόσημα ενόψει του ότι ο δρόμος είναι σε ευθεία γραμμή και καθορίζεται από δύο σημεία. Σε σχέση με τη διαφορά που προκύπτει μεταξύ του χωρομετρημένου εμβαδού της απαλλοτρίωσης (ήτοι 408 τ.μ.) και αυτού που υπάρχει στον φάκελο της απαλλοτρίωσης με αριθμό ΑΔΧ 283/94 (ήτοι 264 τ.μ.) ο μάρτυρας απέδωσε τούτη σε διαφορές που οφείλονται στην τρόπο υπολογισμού αφού παλαιότερα οι υπολογισμοί γίνονταν με γραφικές μεθόδους ενώ τώρα με μαθηματικούς υπολογισμούς. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι το χωρομετρημένο εμβαδόν του Ακινήτου υπολογίστηκε σε 2.127 τ.μ., γεγονός που ήταν εις γνώση του Ενάγοντα 1, και ότι τα ορόσημα που καθορίζουν την θέση της απαλλοτρίωσης και υποδείχθηκαν επί τόπου στις 22.10.2014 συμπίπτουν με το Θέσμιο Σχέδιο. Η μαρτυρία του Ενάγοντα 2 κ. Κωνσταντίνου Ιωάννου (Μ.Ε. 3) κινήθηκε περίπου στα ίδια πλαίσια με την μαρτυρία του πατέρα του, Ενάγοντα
9. Ο ίδιος επανέλαβε ότι υπάρχει επέμβαση στο Ακίνητο από μέρους των Εναγομένων έκτασης 203 τ.μ. και σε σχέση με αυτό κατά το έτος 2009 έχει φωτογραφήσει την περιοχή (οι εν λόγω φωτογραφίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 13Α και 13Β). Μάλιστα, με επιστολή του προς τον Έπαρχο Λευκωσίας ημερομηνίας 23.1.2013, όπου παρέθεσε το ιστορικό της υπόθεσης, ζήτησε την παρέμβασή του και τον κάλεσε να προβεί σε όλες τις δέουσες ενέργειες για επίσημη οριοθέτηση της γραμμής απαλλοτρίωσης και προσδιορισμό των συνόρων μεταξύ του Ακινήτου και του δρόμου ώστε να αρθεί η σε βάρος του αδικία (η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο 14). Με επιστολή του ημερομηνίας 4.4.2013 (επίσης μέρος του Τεκμηρίου 14), ο Έπαρχος Λευκωσίας πληροφόρησε τον Ενάγοντα 2 ότι θα εξετάσει το θέμα μαζί με τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας και τους Εναγόμενους και θα επανέλθει. Σε σχέση με τις ζημιές που προκαλούνται από την παράνομη επέμβαση, ο κ. Ιωάννου ανέφερε ότι το εισόδημα του πατέρα του μειώθηκε κατά €400 το χρόνο λόγω του ότι δεν μπορεί να καλλιεργηθεί το συγκεκριμένο μέρος του Ακινήτου. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή του κ. Παπαλοϊζου επί το ότι όλες οι εργασίες που έλαβαν χώρα στο Ακίνητο από μέρους των Εναγομένων έγιναν εντός της γραμμής απαλλοτρίωσης και περαιτέρω ανέφερε ότι ουδέποτε έγινε οριοθέτηση της γραμμής απαλλοτρίωσης και ούτε ενημερώθηκε σχετικά είτε γραπτώς είτε προφορικά. Τέλος, σε σχέση με τη θέση του συνηγόρου των Εναγομένων επί το ότι το χωρομετρημένο εμβαδόν του Ακινήτου είναι 2.127 τ.μ. και όχι 2.342 που αναγράφεται στο Πιστοποιητικό Εγγραφής, ο κ. Ιωάννου παρέπεμψε στον τίτλο/πιστοποιητικό εγγραφής (Τεκμήριο 2), το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι το επίσημο έγγραφο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Ως Μ.Ε. 4 κατέθεσε στο Δικαστήριο ο κ. Αντώνης Αντωνίου, τοπογράφος μηχανικός με σπουδές στην Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών του Μετσόβιου Πανεπιστημίου, ο οποίος ασκεί το επάγγελμα του τοπογράφου μηχανικού στη Λεμεσό από το
10. Κατ' εντολήν του Ενάγοντα 2, και αφού παρέλαβε τον φάκελο του Κτηματολογίου ΑΧ482/13 και ενημερώθηκε σε σχέση με το περιεχόμενο της Γνωστοποίησης και του Διατάγματος Απαλλοτριώσεως, προέβηκε σε οριοθέτηση και αποτύπωση του τεμαχίου στις 20.2.2014 στην παρουσία του Ενάγοντα
11. Ακολούθως, ετοίμασε Τεχνική Έκθεση (Τεκμήριο 6), από την οποία προκύπτουν συνοπτικά τα ακόλουθα: Οι εργασίες της οριοθέτησης και της αποτύπωσης διεξήχθηκαν με όργανο GPS (δορυφορικό σύστημα) από το σταθερό σημείο του Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας με κωδικό
12. Από τα δεδομένα του φακέλου ΑΧ482/13 και της αποτύπωσης, ετοιμάστηκε σχέδιο κλίμακας 1:500 το οποίο επισυνάπτεται στην Έκθεση, όπου εμφαίνονται τα ακόλουθα: • Το τεμάχιο/Ακίνητο 950 όπως ορίζεται από τα σημεία με αρ. 8, 9, 6 και
13. • Ο υφιστάμενος μη εγγεγραμμένος χωματόδρομος πλάτους 3.65μ (κατά μέσο όρο) και εμβαδού 184τ.μ. που διασχίζει το τεμάχιο 950/Ακίνητο κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του Ακινήτου. • Ένα μη καλλιεργήσιμο τμήμα του τεμαχίου 950 πλάτους 5.85μ (κατά μέσο όρο) και εμβαδού 295τ.μ. στη δυτική πλευρά του χωματόδρομου. Στο τμήμα αυτό υπάρχουν ξένα χώματα (χαβάρες) με πολλές πέτρες και άγρια βλάστηση. • Το υπόλοιπο τμήμα του Ακινήτου που καλλιεργείται με σιτηρά (κοκκινοχώματα). Σύμφωνα με τον κ. Αντωνίου, το συνολικό εμβαδό της επέμβασης επί του τεμαχίου 950 είναι 479τ.μ. (εμβαδό χωματόδρομου συν εμβαδό μη καλλιεργήσιμου τμήματος), από το οποίο, όμως, θα πρέπει να αφαιρεθεί εμβαδόν 264 τ.μ. το οποίο αφορά την απαλλοτρίωση σύμφωνα με την Γνωστοποίηση και το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης. Αντεξεταζόμενος ο κ. Αντωνίου δέχθηκε ότι το εμβαδόν του Ακινήτου είναι 2.127 τ.μ., ήτοι 215 τ.μ. μικρότερο από την έκταση που καταγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 1) εξηγώντας ότι πιθανόν το πρόβλημα αυτό να οφείλεται σε λανθασμένη εμβαδομέτρηση. Επιπρόσθετα, επεσήμανε ότι σκοπός της εργασίας του ήταν η οριοθέτηση του Ακινήτου και ο υπολογισμός του εμβαδού της επέμβασης και ότι στα πλαίσια αυτά δεν εξέτασε το Θέσμιο Σχέδιο της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης και εξέλαβε ως δεδομένη την έκταση της απαλλοτρίωσης σε 264 τ.μ. λόγω του περιεχομένου της προσφοράς αποζημίωσης που απεστάληκε στον Ενάγοντα 1 (βλέπε Τεκμήριο 4). Ο κ Παναγιώτης Πλουτάρχου, ο οποίος κατέθεσε για τους σκοπούς της υπεράσπισης, εργάζεται στον Κλάδο Χωρομετρίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας από το 2007, ως Τεχνικός Μηχανικός, και για τους σκοπούς της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο υιοθέτησε το περιεχόμενο της Γραπτής του Δήλωσης (Έγγραφο Β). Όπως ανέφερε στο Δικαστήριο, στα πλαίσια της εργασίας του έχει προβεί σε δεκάδες χωρομετρικές εργασίες στην Επαρχία Λευκωσίας και σε σχέση με την υπό εκδίκαση υπόθεση, διεξήγαγε χωρομετρική εργασία με τον Φάκελο ΑΧ 1006/13 στην παρουσία του κ. Μιχάλη Λάμπρου, αντιπροσώπου της Επαρχιακής Διοίκησης. Η εν λόγω εργασία διεκπεραιώθηκε κατόπιν παραπόνου του ιδιοκτήτη του Ακινήτου, μέρος του οποίου είχε απαλλοτριωθεί για δημιουργία δρόμου, στο οποίο μετέβηκε ο μάρτυρας για τους σκοπούς της εργασίας του στις 22.10.
14. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας, το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας είχε ανοίξει αρχικά τον φάκελο ΑΔΧ 283/94 αναφορικά με την οριοθέτηση της γραμμής της απαλλοτρίωσης, ενώ αργότερα, και κατόπιν αίτησης του Κοινοτικού Συμβουλίου Παλαιομετόχου, είχε ανοιχθεί ο φάκελος ΑΧ 604/2003 που αφορούσε την επαναοριοθέτηση των δρόμων που απαλλοτριώθηκαν με το σχετικό διάταγμα απαλλοτρίωσης. Λόγω του ότι ο φάκελος ΑΔΧ 283/94 επηρεάζει πολλά τεμάχια, ζητήθηκε από το Κτηματολόγιο να υποδείξει τη θέση της απαλλοτρίωσης στα σημεία που επηρεάζει το τεμάχιο
15. Αφού, λοιπόν, μετέβηκε επί τόπου, εντόπισε τα δύο ορόσημα του ανατολικού συνόρου του Ακινήτου και υπέδειξε τα άλλα δύο ορόσημα που καθορίζουν τη θέση της απαλλοτρίωσης, όπως είχε γίνει και με το φάκελο ΑΔΧ 283/
16. Όπως, μάλιστα, προέκυψε, τα τέσσερα αυτά ορόσημα επί τόπου συμπίπτουν πλήρως με το Θέσμιο Σχέδιο του πιο πάνω φακέλου (έγχρωμο φωτοαντίγραφο του Θέσμιου Σχεδίου επί του οποίου εμφαίνεται με κόκκινη γραμμή η γραμμή της απαλλοτρίωσης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 15). Ήταν, επομένως, η θέση του κ. Πλουτάρχου ότι με αυτά τα δεδομένα δεν υπήρξε οποιαδήποτε επέμβαση επί του Ακινήτου (σχετικά είναι και τα Τεκμήρια 16(Α) και 16(Β)). Αντεξεταζόμενος και κληθείς να τοποθετηθεί σε σχέση με την έκταση του Ακινήτου που απαλλοτριώνεται, ο κ. Πλουτάρχου δεν ήταν σε θέση να το πράξει καθότι το θέμα αυτό δεν εμπίπτει στα καθήκοντα του και ανέφερε ότι η έκταση αυτή ως καθορίζεται στον φάκελο ΑΔΧ 283/94 είναι 264 τ.μ. σε έκταση ακινήτου 2.342 τ.μ. Όπως επεσήμανε, καθήκον του ήταν να υποδείξει τα ορόσημα επί τόπου με ειδικό μηχάνημα GPS και όχι ο υπολογισμός εμβαδών ή η εμβαδομέτρηση. Σε σχέση με την μη ενημέρωση των Εναγόντων αναφορικά με την εξέταση που έγινε κατά την 22.10.2014, ο μάρτυρας ανέφερε ότι όταν δεν υπάρχει συνοριακή διαφορά, καλείται μόνο ο αιτητής, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν ο Έπαρχος Λευκωσίας ο οποίος είχε λάβει την επιστολή του Ενάγοντα 2 ημερομηνίας 23.1.2013 (Τεκμήριο 14). Αγορεύσεις Κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων οι συνήγοροι των δύο πλευρών υιοθέτησαν το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων που ετοίμασαν προς διευκόλυνση του Δικαστηρίου και υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Η επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων είναι καταγεγραμμένη και για το λόγο αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να προβώ σε εκτενή ανάλυση της. Περιορίζομαι να σημειώσω ότι από την πλευρά του ο κ. Παπαλοϊζου εισηγήθηκε ότι με βάση τη μαρτυρία που προσκομίστηκε και ειδικότερα τους φακέλους ΑΖ604/2003 και ΑΧ3678/2007 ουδεμία επέμβαση υπήρξε και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή με έξοδα εναντίον των Εναγόντων. Αντίθετη, ωστόσο, ήταν η θέση του κ. Χάσικου ο οποίος υποστήριξε ότι ενόψει της προσφοράς αποζημίωσης για μικρότερη έκταση από αυτήν που καθορίζεται στο Θέσμιο Σχέδιο οι ενέργειες των Εναγομένων συνιστούν επέμβαση. Παράλληλα, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι όλες οι ζημίες οι οποίες προκλήθηκαν από τους Εναγόμενους βαρύνουν τους ίδιους και προς τούτο έχουν αστική ευθύνη αποζημίωσης. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Έχοντας υπόψη την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, όπως επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους θα προχωρήσω να κρίνω την αξιοπιστία τους. Κάνοντας αρχή με τον Ενάγοντα 1, επαναλαμβάνεται ότι η θέση του περί παράνομης επέμβασης επί του Ακινήτου στηρίχθηκε στο γεγονός της τοποθέτησης πετρών, σωλήνων και χαβάρας σε έκταση εντός του Ακινήτου που ξεπερνά τα 264 τ.μ. που ήταν η απαλλοτριωθείσα έκταση με βάση την προσφορά αποζημίωσης, την οποία εν πάση περιπτώση αρνείται ότι παρέλαβε κατά τον εν λόγω χρόνο (Τεκμήριο 4). Η θέση του αυτή θα αξιολογηθεί στη συνέχεια. Σε σχέση με τη θέση της υπεράσπισης που υποβλήθηκε στον μάρτυρα από τον κ. Παπαλοϊζου ότι στις 22.10.2014 τοποθετήθηκαν ορόσημα της γραμμής απαλλοτρίωσης τα οποία συμπίπτουν με το Θέσμιο Σχέδιο, ο κ. Ιωάννου ανέφερε ότι ουδέποτε ενημερώθηκε σε σχέση με το γεγονός αυτό, θέση η οποία γίνεται αποδεκτή ενόψει του ότι αυτό προέκυψε και από την μαρτυρία των Μ.Ε. 2 και Μ.Υ. Παρόλα αυτά, η θέση του ότι ουδείς επισκέφθηκε το Ακίνητο και ότι τέτοια εργασία δεν έχει γίνει δεν μπορεί παρά να απορριφθεί αφού έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την μαρτυρία που δόθηκε από τον αρμόδιο κτηματολογικό λειτουργό (Μ.Ε. 2), η οποία και δεσμεύει τους Ενάγοντες που τον έχουν κλητεύσει προς απόδειξη της υπόθεσής τους). Σε ότι αφορά τη θέση του μάρτυρα αναφορικά με την τοποθέτηση πετρών, σωλήνων και χαβάρας εντός του Ακινήτου σε έκταση πέραν των 264 τ.μ., παρατηρείται ότι αυτή δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του και επομένως γίνεται αποδεκτή. Σημειωτέον ότι ενώ ο Μ.Υ. αρχικά ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχουν οποιεσδήποτε πέτρες και χώματα επί του Ακινήτου (βλέπε παράγραφο 8 της Γραπτής του Δήλωσης/Έγγραφο Β), αργότερα ανακάλεσε τη θέση του, επιβεβαιώνοντας, ουσιαστικά, το γεγονός αυτό. Η θέση του Ενάγοντα 1 επί το ότι στην έκταση όπου δεν υπάρχει επέμβαση το Ακίνητο είναι καλλιεργήσιμο γίνεται επίσης αποδεκτή αφού στα πλαίσια της μαρτυρίας του έδωσε λεπτομέρειες σε σχέση με αυτήν παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε σχετικές φωτογραφίες οι οποίες αποτελούν μέρος της Τεχνικής Έκθεσης του κ. Αντωνίου (Τεκμήριο 6). Σε κάθε περίπτωση, αυτή η θέση προβλήθηκε και από τον Μ.Ε. 4 και δεν αμφισβητήθηκε από τον κ. Παπαλοϊζου κατά την αντεξέταση του εν λόγω μάρτυρα. Εξετάζοντας, τέλος, τα όσα ανέφερε ο Ενάγοντας 1 σε σχέση με τις ζημιές που υπέστηκε και την μείωση του εισοδήματός του ενόψει της μη καλλιέργειας ολόκληρου του Ακινήτου, παρατηρώ ότι δεν τεκμηριώθηκαν επαρκώς και ως εκ τούτου δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά εφόσον δεν προσκομίστηκε οποιοδήποτε έγγραφο/στοιχείο που να επιβεβαιώνει τις θέσεις του. Ο δε ισχυρισμός του ότι δεν τηρεί οποιαδήποτε στοιχεία/αρχείο σε σχέση με τα εισοδήματα του δεν έπεισε το Δικαστήριο με δεδομένη τη θέση του ότι είναι επαγγελματίας γεωργός. Σε ότι δε αφορά την μαρτυρία του κ. Ιωάννου σε σχέση με τα έξοδα επαναφοράς του Ακινήτου στην προ της επέμβασης κατάσταση, κρίνεται ότι, με δεδομένη την θέση του ότι ικανοποιείται με την έκδοση διατάγματος επαναφοράς εναντίον των Εναγομένων ιδίοις εξόδοις και την αξίωσή του ως η παράγραφος Γ της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης, δεν χρήζει αξιολόγησης. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή αφού με δεδομένη την μη προσκόμιση στο Δικαστήριο οποιασδήποτε προσφοράς και της μη παροχής πληροφοριών/λεπτομερειών σε σχέση με το πρόσωπο στο οποίο αποτάθηκε για την εργασία αυτή η οποία δεν καθορίστηκε επακριβώς, αυτή παρέμεινε χωρίς τεκμηρίωση. Πλείστα όσα αναφέρονται σε σχέση με την μαρτυρία του Ενάγοντα 1 ισχύουν και σε σχέση με την μαρτυρία του Ενάγοντα 2 ιδιαίτερα σε ότι αφορά στα έξοδα επαναφοράς του Ακινήτου και τις ζημιές που υπόκεινται συνεπεία της ισχυριζόμενης επέμβασης επί του Ακινήτου, όπως επίσης σε σχέση με την μη ενημέρωσή του αναφορικά με την οριοθέτηση της γραμμής της απαλλοτρίωσης στα πλαίσια του φακέλου με αριθμό ΑΧ1006/
17. Σε ότι αφορά την θέση του κ. Κωνσταντίνου Ιωάννου αναφορικά με το χωρομετρημένο εμβαδόν του Ακινήτου και ειδικότερα το ότι αυτό είναι 2 δεκάρια και 342 τ.μ., παρατηρείται ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ενόψει της θέσης του αρμόδιου κτηματολογικού λειτουργού κ. Πολυκάρπου (Μ.Ε. 2) ο οποίος ανέφερε ότι λόγω κάποιου λανθασμένου υπολογισμού από μέρους του Κτηματολογίου, το ορθό εμβαδόν είναι 2.127 τ.μ., θέση με την οποία εν πάση περιπτώσει συμφώνησε και ο Ενάγοντας
18. Η τοποθέτηση του κ. Ιωάννου αναφορικά με την ύπαρξη παράνομης επέμβασης επί του Ακινήτου έκτασης 207 τ.μ. καταρχήν δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα όπου καταγράφεται έκταση 157 τ.μ. Εν πάση περιπτώσει, έχοντας υπόψη ότι ο ίδιος προέβηκε στον εν λόγω υπολογισμό (για τον οποίο δεν έδωσε σχετικές λεπτομέρειες) χωρίς να λάβει υπόψη του το Θέσμιο Σχέδιο, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή (περισσότερες λεπτομέρειες θα παρατεθούν στη συνέχεια στα πλαίσια της κατάληξης του Δικαστηρίου). Τέλος, από τις φωτογραφίες τις οποίες προσκόμισε ο μάρτυρας (βλέπε Τεκμήρια 13Α και 13Β) δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα από το Δικαστήριο σε σχέση με την έκταση της λωρίδας γης επί της οποίας υπάρχουν πέτρες και χαβάρα. Η μαρτυρία του Μ.Ε. 2 κ. Πολυκάρπου γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Πρόκειται για τον αρμόδιο κτηματολογικό λειτουργό ο οποίος έχει στην κατοχή του όλους τους φακέλους και ειδικότερα το φάκελο της ΑΔΧ283/94 που αφορούσε αίτηση για διάνοιξη δρόμου στο Παλιομέτοχο, τον φάκελο ΑΧ1006/13 που ανοίχθηκε για την οριοθέτηση της γραμμής απαλλοτρίωσης σε σχέση με το Ακίνητο, όπως επίσης τον φάκελο απαλλοτρίωσης 283/94 και τους φακέλους ΑΧ604/03 (με την οποία ζητείτο από το Κοινοτικό Συμβούλιο επαναοριοθέτηση των δρόμων) και ΑΧ3678/07 (επίσης οριοθέτηση των δρόμων στο συνημμένο σχέδιο). Ο κ. Πολυκάρπου παρέθεσε στο Δικαστήριο όλα τα στοιχεία αναφορικά με την εργασία που διεκπεραιώθηκε από μέρους του Κτηματολογίου στα πλαίσια των πιο πάνω αιτήσεων και που αφορούσαν την οριοθέτηση της γραμμής απαλλοτρίωσης σε σχέση με το Ακίνητο. Ο μάρτυρας ανέφερε όλα όσα σχετίζονται με την επί τόπου επίσκεψη του κ. Πολυκάρπου (Μ.Υ.) στον χώρο κατά την 22.10.2014 και όπως δήλωσε με σαφήνεια, η εργασία που διεκπεραιώθηκε από τον κ. Πλουτάρχου έχει ελεγχθεί σε σχέση με τα όσα καταγράφονται στο Σχέδιο-Τεκμήριο 11 και είναι ορθή. Ο κ. Πολυκάρπου ήταν σαφής και επεξηγηματικός σε σχέση με το ότι τα ορόσημα που τοποθετήθηκαν αναφορικά με την γραμμή απαλλοτρίωσης συμπίπτουν με το Θέσμιο Σχέδιο, καθορίζοντας έτσι την έκταση της απαλλοτρίωσης σε περίπου 408 τ.μ., υποδεικνύοντας ότι η επέμβαση δεν καθορίζεται από την απαλλοτριωθείσα έκταση που αναφέρεται στην προσφορά αποζημίωσης (Τεκμήριο 4) αλλά από την επί τόπου κατάσταση έχοντας πάντα υπόψη το Θεσμικό Σχέδιο. Απέδωσε, μάλιστα, το όλο θέμα που δημιουργήθηκε μεταξύ των διαδίκων στην λανθασμένη εμβαδομέτρηση του Ακινήτου που έγινε με τη χρήση γραφικής μεθόδου, γεγονός που προκάλεσε κάποιες αποκλίσεις σε σχέση με το εμβαδόν που υπολογίζεται με τις σύγχρονες μεθόδους. Ερχόμενη στη μαρτυρία του κ. Αντωνίου (Μ.Ε.4) και την Έκθεση που έχει ετοιμάσει (βλέπε Τεκμήριο 6) επαναλαμβάνεται ότι για τους σκοπούς της εργασίας του η οποία αφορούσε την οριοθέτηση του Ακινήτου και την αποτύπωση του, ο ίδιος έλαβε υπόψη του την Γνωστοποίηση και το Διάταγμα Απαλλοτριώσεως, όπως επίσης τον φάκελο ΑΧ482/2013 που αφορούσε την αίτηση του Ενάγοντα 2 για οριοθέτηση του Ακινήτου. Παρόλα αυτά, δεν έλαβε υπόψη του και ούτε εξέτασε το Θέσμιο Σχέδιο της απαλλοτρίωσης και δεν εντόπισε τα ορόσημα της γραμμής απαλλοτρίωσης, ενώ στηριζόμενος στο περιεχόμενο της επιστολής/προσφοράς αποζημίωσης (Τεκμήριο 4) εξέλαβε ως δεδομένο ότι η απαλλοτριωθείσα έκταση σε σχέση με το Ακίνητο επηρεάζει 264 τ.μ.. Σε αυτή τη βάση και έχοντας υπόψη ότι το Θέσμιο Σχέδιο αποτελεί τον «καθρέφτη» της έκτασης που απαλλοτριώνεται με βάση το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης, η όλη μελέτη που εκπόνησε ο κ. Αντωνίου και τα συμπεράσματά του περί παράνομης επέμβασης έκτασης 479 τ.μ. (υπολογίζοντας από το ανατολικό σύνορο του Ακινήτου) δεν τεκμηριώνεται επαρκώς και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή έχοντας υπόψη την θέση του Μ.Ε. 2 ότι σύμφωνα με τα ορόσημα της γραμμής απαλλοτρίωσης και το Θέσμιο Σχέδιο η έκταση της απαλλοτρίωσης δεν περιορίζεται σε 264 τ.μ.. Ο ίδιος ο κ. Αντωνίου συμφώνησε ότι το χωρομετρημένο εμβαδόν του Ακινήτου είναι 2.127 τ.μ. και όχι 2.342 τ.μ. όπως αναγράφεται στον σχετικό τίτλο ιδιοκτησίας (βλέπε Τεκμήρια 1 και 2) και δέχθηκε ότι σε περίπτωση που τα ορόσημα της γραμμής της απαλλοτρίωσης συμπίπτουν με το Θέσμιο Σχέδιο και είναι κοντά στην διακεκομμένη γραμμή που εμφαίνεται στο σχέδιο του (μέρος του Τεκμηρίου 6), η έκταση της απαλλοτρίωσης είναι πολύ μεγαλύτερη των 264 τ.μ. Επομένως, σε αυτή τη βάση και για τους πιο πάνω λόγους θα ήταν ακροσφαλές για το Δικαστήριο να αποδεχθεί τα ευρήματα και συμπεράσματα του κ. Αντωνίου σε ότι αφορά την έκταση στην οποία υπάρχει επέμβαση επί του Ακινήτου αφού η όλη συλλογιστική του βασίστηκε στο λανθασμένο δεδομένο της απαλλοτρίωσης έκτασης 264 τ.μ. και χωρίς να εξεταστεί το Θέσμιο Σχέδιο και οι σχετικοί φάκελοι του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Σε σχέση με την μαρτυρία του Μ.Υ. κ. Παναγιώτη Πλουτάρχου παρατηρούνται τα ακόλουθα: Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, η πλευρά των Εναγόντων, δια του δικηγόρου τους, αμφισβήτησε τα προσόντα και την κατάρτιση του μάρτυρα, ιδιαίτερα σε ότι αφορά στην γνώση και επάρκεια του να ετοιμάσει τα σχέδια που κατέθεσε ως Τεκμήρια 16(α) και 16(β), ενόψει του ότι αποφοίτησε από το Α.Τ.Ι. στον Κλάδο Πληροφορικής. Όπως, όμως, εξήγησε, βρίσκεται στην συγκεκριμένη θέση από το 2007 και για οκτώ χρόνια διεκπεραίωσε μεγάλο αριθμό παρόμοιων εργασιών και τόνισε ότι στην προκειμένη περίπτωση η υπόθεση είχε ετοιμαστεί και ελεγχθεί από τον τομέα επανακαταχώρησης, από τον οποίο του δόθηκαν και οι συντεταγμένες οι οποίες υποδείχθηκαν. Ως εκ τούτου, μεταβαίνοντας στον χώρο στις 22.10.2014, δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε μέτρηση επί του εδάφους και δεν διενήργησε οποιαδήποτε χωρομετρική εργασία (για την οποία δεν έχει αρμοδιότητα όπως ανέφερε) αφού αυτή είχε διεκπεραιωθεί σε προγενέστερο στάδιο από τον τομέα επανακαταχώρησης ώστε να είναι δυνατή η υπόδειξη της γραμμής απαλλοτρίωσης, αλλά απλά προχώρησε σε υπόδειξη των οροσήμων επί τόπου. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε σε σχέση με το Θέσμιο Σχέδιο το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 15 αλλά έτυχε αντεξέτασης σε ότι αφορά στα σχέδια που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 16(α) και 16(β), όπου εμφαίνονται τα τέσσερα σημεία που τοποθετήθηκαν και υποδείχθηκαν επί τόπου και, όπως ανέφερε, συμπίπτουν με τον φάκελο ΑΧ1006/
19. Αξιοσημείωτο, μάλιστα, είναι το γεγονός ότι από το σχέδιο που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 16(β) είναι το ίδιο με το σχέδιο που κατατέθηκε από τον Μ.Ε. 2 ως Τεκμήριο 11 και αφορά την εργασία στην οποία ο εν λόγω μάρτυρας έκανε αναφορά και συγκεκριμένα την εργασία που διεκπεραιώθηκε από το Κτηματολόγιο στα πλαίσια της αίτησης ΑΧ 1006/
20. Συνεπώς, υπό τα πιο πάνω δεδομένα, τα όσα καταγράφονται στα σχέδια που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 16(α) και 16(β) δεν μπορούν παρά να γίνουν αποδεκτά. Εξάλλου, ο μάρτυρας δεν ανέφερε οτιδήποτε πέραν του περιεχομένου των εν λόγω τεκμηρίων, και ερωτηθείς σε σχέση με την απαλλοτριωθείσα έκταση του Ακινήτου και την προσφορά της αποζημίωσης για απαλλοτρίωση 264 τ.μ., υποδεικνύοντας ότι κάτι τέτοιο δεν εμπίπτει στα καθήκοντά του. Ευρήματα - Συμπεράσματα του Δικαστηρίου Με δεδομένη τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή όπως λεπτομερώς περιγράφεται πιο πάνω, το Δικαστήριο εξάγει ανάλογα ευρήματα. Εξετάζοντας, λοιπόν, την υπόθεση υπό το φως των ευρημάτων στα οποία έχει καταλήξει το Δικαστήριο, κρίνω ότι αυτή δεν μπορεί να επιτύχει για τους ακόλουθους λόγους: Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η αξίωση των Εναγόντων στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης το οποίο καθορίζεται στο άρθρο 43

(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, και προβλέπει τα ακόλουθα: «43.-

(1)Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο». Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 45

(2), παρ.505: «Every unlawful entry by one person on land in the possession of another is a trespass for which a claim may be brought, even though no actual damage is done. A person trespasses upon land if he wrongfully sets foot on it, rides or drives over it or takes possession of it, or expels the person in possession, or pulls down or destroys anything permanently fixed to it, or wrongfully takes minerals from it, or places or fixes anything on it or in it, or if he erects or suffers to continue on his own land anything which invades the airspace of another, or if he discharges water upon another´s land, or sends filth or any injurious substance which has been collected by him on his own land onto another´s land». Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 38, αναφέρονται τα ακόλουθα στις παραγράφους 1194 και 1195 : «To amount to a trespass an act must be voluntary; but an act may be a trespass, although it is committed by mistake or without malice. A person is guilty of a trespass if he acts voluntarily, knowing the nature and quality of his act, even though he does not know the act to be wrongful.» Σχετικά με το θέμα αυτό, αναφέρεται στο σύγγραμμα Winfield and Jolowicz on Tort (17η έκδοση) στη σελίδα 620, ότι σε αγωγή για παράνομη επέμβαση θα πρέπει να αποδειχθεί πρόθεση ή το λιγότερο αμέλεια από την πλευρά του εναγομένου. Επισημαίνεται, δε, ότι δεν αποτελεί υπεράσπιση για τον εναγόμενο να ισχυριστεί ότι η είσοδος του στο ακίνητο του ενάγοντα έγινε λόγω του ότι έχασε το δρόμο του ή διότι ειλικρινά πίστευε ότι η γη ήταν δική του. Η παράνομη επέμβαση είναι αδίκημα εναντίον της κατοχής ακινήτου (βλέπε Γεώργιος Λάμπρου κ.ά. ν Ελένη Κεφάλα κ.ά

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1516). Η απόδειξη ιδιοκτησίας αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη κατοχής, εκτός εάν προκύπτει από μαρτυρία ότι την κατοχή την έχει άλλος (βλέπε σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts (16η έκδοση), στην παράγραφο 23-08 και την υπόθεση Γλυκής ν Ιερά Μονή Μαχαιρά

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 654). Ο ενάγοντας σε αγωγή για παράνομη επέμβαση έχει το βάρος της απόδειξης της ισχυριζόμενης επέμβασης. Με την απόδειξη αυτής, το βάρος μετατίθεται στους ώμους των εναγομένων να αποδείξουν ότι η επέμβαση δεν ήταν παράνομη (βλ. Παπακοκκίνου ν Αγγελική Σμυρλή κ.ά.

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 813 και Γεώργιος Κώστα Μάρκου ν Γεώργιου Π. Χρυσοστόμου κ.ά.

(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1653). Σε σχέση με το αστικό αδίκημα της οχληρίας στο οποίο γίνεται αναφορά στην αξίωση ως η παράγραφος Α του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης γίνεται παραπομπή στο άρθρο 46 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, που έχει ως εξής: «46. Ιδιωτική οχληρία συνίσταται στο ότι πρόσωπο επιδεικνύει συμπεριφορά ή διεξάγει τις εργασίες του ή χρησιμοποιεί ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε αυτό κατά κυριότητα ή κατέχεται από αυτό, με τρόπο ώστε κατά συνήθεια να παρεμβαίνει στην εύλογη χρήση και απόλαυση, αφού ληφθούν υπόψη η θέση και η φύση αυτής, της ακίνητης ιδιοκτησίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου: Νοείται ότι ο ενάγοντας δεν τυγχάνει αποζημίωσης σε σχέση με ιδιωτική οχληρία εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ζημιά: Νοείται περαιτέρω ότι οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζονται καθόσον αφορά παρέμβαση στο φως». Στο σύγγραμμα Clerk and Lindsel on Torts (πιο πάνω), αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελίδες 1356 και 1357 (παραγράφος 24-03): «In private nuisance, on the other hand, the conduct of the defendant which results in the nuisance is of itself not necessarily or unusually unlawful. A private nuisance may be and usually is caused by a person doing on his own land something which he is lawfully entitled to do. His conduct only becomes a nuisance when the consequences of his acts are not confined to his own land but extend to the land of his neighbour by causing an encroachment on his neighbour´s land, when it closely resembles trespass, causing physical damage to his neighbour´s land or building or works or vegetation upon it, or unduly interfering with his neighbour in the comfortable and convenient enjoyment of his land. It may be a nuisance when a person does something on his own property which interferes with his neighbour´s ability to enjoy his property by putting it to profitable use. It is also a nuisance to interfere with some easement or profit or other right used or enjoyed with his neighbour´s land. .............................. Nuisance of the second kind, causing physical damage to land or to something erected or growing upon it, occur when a man allows a drain on his own land to become blocked or makes a concrete paved drive so that the water overflows onto his neighbour´s land, maintains a mound of earth or other artificial erection on his own land so as to case damp to enter his neighbour´s land, works the mines under his own land so as to cause the surface on his neighbour´s land to subside, allows buildings upon his land to become dilapidated so that they, or parts of them, fall upon his neighbour´s land, sets up vibrations on his own land which cause damage to his neighbour´s buildings, or emits noxious fumes from his land which damage his neighbour´s crops or trees.» Σχετική είναι και η απόφαση Medcon Constructiοn Ltd v. Νίκης Ευαγγέλου και άλλου

(1997)1 ΑΑΔ 565, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο καθόρισε, μεταξύ άλλων, τα συστατικά στοιχεία της οχληρίας και την έννοια της εύλογης επέμβασης που καθιστά την πράξη οχληρία. Εξετάζοντας την παρούσα υπόθεση έχοντας υπόψη την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία και τις πιο πάνω νομικές αρχές παρατηρούνται τα ακόλουθα: Όπως διαφάνηκε από την μαρτυρία που προσκομίστηκε από την πλευρά των Εναγόντων 1 και 2, η όλη υπόθεσή τους στηρίχθηκε στο ότι υπήρχε επέμβαση από μέρους των Εναγομένων σε έκταση εντός του Ακινήτου η οποία εκτεινόταν πέραν των 264 τ.μ. που απαλλοτριώθηκαν με βάση την Γνωστοποίηση και το Διάταγμα Απαλλοτρίωσης το περιεχόμενο των οποίο καταγράφεται πιο πάνω (βλέπε Τεκμήριο 3). Σε σχέση με το θέμα αυτό ανέτρεξαν μόνο στην επιστολή/προσφορά αποζημίωσης (Τεκμήριο 4). Η διαδικασία που ακολουθείται σε περίπτωση που καταστεί αναγκαία η απαλλοτρίωση ιδιοκτησίας για δημόσια ωφέλεια καθορίζεται στο άρθρο 4 του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου Ν. 15/62και περιλαμβάνει την δημοσίευση γνωστοποίησης για τη σκοπούμενη απαλλοτρίωση σύμφωνα με καθορισμένο τύπο στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με την οποία καλούνται όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη όπως μέσα σε τριάντα μέρες από την ημερομηνία της δημοσίευσης της γνωστοποίησης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ή της επίδοσής της στα ενδιαφερόμενα μέρη ή της δημοσίευσης της γνωστοποίησης σε δύο τουλάχιστον καθημερινές εφημερίδες, υποβάλουν προς την αρμόδια αρχή οποιαδήποτε ένσταση την οποία ήθελαν να εγείρουν για την πιο πάνω απαλλοτρίωση. Σύμφωνα, μάλιστα, με το εδάφιο

(3)του ίδιου άρθρου, τo επίσημo σχέδιo πoυ δείχνει τηv ιδιοκτησία πoυ θα απαλλoτριωθεί, τo oπoίo αvαρτάται μαζί με τη γvωστoπoίηση απαλλoτρίωσης ή, αvάλoγα με τηv περίπτωση, τo σχέδιo όπως τoύτo πρoσαρμόστηκε δυvάμει τoυ παρόvτoς άρθρoυ, καθορίζεται ως το «Θέσμιο Σχέδιο». Με τη λήξη της προθεσμίας που καθορίζεται στη Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης η Απαλλoτριoύσα Αρχή πρoβαίvει τo ταχύτερo δυvατόv στηv εξέταση oποιωvδήπoτε εvστάσεωv κατά της απαλλoτρίωσης που τυχόν υποβλήθηκαν και όταν υπό τις περιστάσεις κρίvεται σκόπιμη η απαλλoτρίωση της ιδιoκτησίας στηv οποία αφoρά η Γvωστoπoίηση Απαλλoτριώσεως το εκδίδεται σχετικό Διάταγμα Απαλλοτριώσεως το οποίο δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημoκρατίας (βλέπε άρθρο 6 του Ν.15/62). Σύμφωνα δε με το άρθρο 8 του Νόμου, η Απαλλoτριoύσα Αρχή oφείλει εvτός δεκατεσσάρων μηvώv από την δημoσίευση της Γvωστoπoίησης Απαλλoτριώσεως vα διαπραγματευτεί για τηv απόκτηση της ιδιoκτησίας στηv οποία αφoρά δια ιδιωτικής σύμβασης και για τov καθoρισμό της απoζημίωσης. Εάv δεv επέλθη μια τέτοια συμφωvία εvτός της εν λόγω χρovικής περιόδoυ η Απαλλoτριoύσα Αρχή υπoχρεoύται σε άμεση πρoσφoρά της υπ' αυτής υπoλoγισθείσας απoζημίωσης. Σε περίπτωση που η καταβλητέα αποζημίωση συμφωνηθεί ή καθοριστεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου, αύτη καταβάλλεται άμεσα στoυς εvδιαφερoμέvoυς. Εάv oποιoσδήπoτε εκ τωv εvδιαφερoμέvωv αρvηθεί vα εισπράξει τηv εις αυτόv καταβλητέα απoζημίωση ή εάv δεv είvαι δυvατή η καταβoλή της απoζημίωσης λόγω αvικαvότητας ή απoυσίας αυτoύ από την Δημοκρατία, η Απαλλoτριoύσα Αρχή δύvαται, σύμφωνα με τις oδηγίες που ήθελεv δώσει τo Δικαστήριo, vα καταθέσει τo πoσό της απoζημίωσης στον Γεvικό Λoγιστή της Δημoκρατίας. Σύμφωνα δε με την επιφύλαξη του άρθρου 12

(2)του Νόμου, στην περίπτωση όπου δεv είvαι δυvατή η πρoσφoρά της υπολογισθείσας αποζημίωσης στoυς εvδιαφερoμέvoυς, γιά λόγoυς άλλoυς από εκείvους πoυ αvαφέρovται στo εν λόγω εδάφιo, εvτός της περιόδoυ τωv δεκατεσσάρων μηvώv από την δημοσίευση της Γvωστoπoίησης Απαλλοτριώσεως, τo πoσό της απoζημίωσης κατατίθεται στον Γεvικό Λoγιστή της Δημoκρατίας, χωρίς να επηρεάζεται το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να απoταθεί στo Δικαστήριo για τov καθoρισμό τoυ πoσoύ της απoζημίωσης. Προς υποστήριξη της θέσης των Εναγόντων 1 και 2 περί παράνομης επέμβασης, ετοιμάστηκε αφενός το σχέδιο που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5, αφετέρου το σχέδιο που αποτέλεσε μέρος της Τεχνικής Έκθεσης του κ. Αντώνη Αντωνίου (βλέπε Τεκμήριο 6). Σε σχέση με το σχέδιο/Τεκμήριο 5 δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά, αφού με δεδομένη την μη παρουσίαση του προσώπου που ετοίμασε το σχέδιο αυτό στο Δικαστήριο (το όνομα του οποίου εν πάση περιπτώσει παρέμεινε άγνωστο) ώστε να επεξηγηθεί το περιεχόμενο του, δεν μπορεί να τύχει της δέουσας αξιολόγησης και να προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα σε αυτό. Σε ότι αφορά στο σχέδιο που ετοιμάστηκε από τον κ. Αντωνίου (Μ.Ε. 4), όπως επεξηγήθηκε και στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του, η όλη κατάληξή του περί ύπαρξης παράνομης επέμβασης βασίστηκε στο στο περιεχόμενο της προσφοράς αποζημίωσης (Τεκμήριο 4) και το γεγονός της τοποθέτησης πετρών, χαβάρας κ.λ.π. σε έκταση πέραν των 264 τ.μ. από το ανατολικό σύνορο του Ακινήτου. Όπως, μάλιστα, ανάφερε ο κ. Αντωνίου αντεξεταζόμενος, στο στάδιο της ετοιμασίας της Έκθεσής του, δεν έλαβε υπόψη του και δεν εξέτασε ή μελέτησε το Θέσμιο Σχέδιο ούτε εντόπισε τα ορόσημα της γραμμής της απαλλοτρίωσης. Ταυτόχρονα, ο μάρτυρας δέχθηκε ότι εάν τα ορόσημα συμπίπτουν με το Θέσμιο Σχέδιο, όπως ήταν η θέση του κ. Παπαλοϊζου, τότε το εμβαδόν της απαλλοτρίωσης είναι πολύ μεγαλύτερο από 264 τ.μ. Με βάση τα πιο πάνω, λοιπόν, το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχθεί τη θέση του κ. Αντωνίου περί παράνομης επέμβασης ως αυτή καταγράφεται στην Έκθεσή του (βλέπε Τεκμήριο 6). Σε ότι αφορά την απαλλοτριωθείσα έκταση επί του Ακινήτου παρατηρούνται επίσης τα ακόλουθα: Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Ενάγοντας 2 (Μ.Ε. 3) υποστήριξε ότι σε παλαιότερο στάδιο ο πατέρας του/Ενάγοντας 1 είχε υπογράψει και συγκατατεθεί για απαλλοτρίωση 264 τ.μ. του Ακινήτου, χωρίς, ωστόσο, να προσκομίσει οποιοδήποτε έγγραφο προς υποστήριξη του ισχυρισμού του. Σύμφωνα δε με τα όσα ανέφεραν οι Μ.Ε. 2 και Μ.Υ. από τον φάκελο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ΑΔΧ 283/94 προκύπτει ότι η απαλλοτριωθείσα έκταση επί του Ακινήτου είναι 264 τ.μ. Παρόλα αυτά, ο ίδιος ο Μ.Ε. 2, ο οποίος και κλητεύθηκε από τους Ενάγοντες, ανέφερε ότι η λωρίδα γης που καθορίζει την απαλλοτρίωση σε σχέση με το Ακίνητο εμφαίνεται στο Τεκμήριο 11 και περιλαμβάνει τα σημεία 8, 9, 18 και 19, και όπως ο ίδιος την έχει υπολογίσει μαθηματικά, εκτείνεται σε 408 τ.μ. περίπου. Σύμφωνα με τα όσα, επίσης, ανέφερε ο κ. Πολυκάρπου, η διαφορά στην έκταση του εμβαδού της απαλλοτρίωσης αλλά και του Ακινήτου οφείλεται σε λανθασμένη εμβαδομέτρηση που είχε γίνει, και υπέδειξε ότι σε κάθε περίπτωση η επέμβαση δεν καθορίζεται από τα τ.μ. της απαλλοτρίωσης, αλλά από την γραμμή της απαλλοτρίωσης. Αυτή η γραμμή είναι η διακεκομμένη γραμμή επί του Τεκμηρίου 11 (σημεία 8, 9, 18 και 19), η οποία, σύφμωνα και πάλι με τον κ. Πλυκάρπου, συμπίπτει με το Θέσμιο Σχέδιο της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης. Καταληκτικά, υπό το φως των πιο πάνω κρίνεται ότι οι Ενάγοντες 1 και 2 δεν απέδειξαν (ως όφειλαν να πράξουν) την ύπαρξη παράνομης επέμβασης επί του Ακινήτου σύμφωνα με τις δικογραφημένες θέσεις τους αφού: Και οι δυο Ενάγοντες στήριξαν τη θέση τους περί παράνομης επέμβασης στο περιεχόμενο της επιστολής/προσφορά αποζημίωσης (Τεκμήριο 4) όπου γίνεται αναφορά σε απαλλοτριωθείσα έκταση 264 τ.μ., ενώ όπως προέκυψε από την μαρτυρία του Μ.Ε. 2 κ. Πολυκάρπου (ο οποίος κλήθηκε από αυτούς και η μαρτυρία του τους δεσμεύει) η γραμμή της απαλλοτρίωσης σύμφωνα με το Θέσμιο Σχέδιο οριοθετείται με τον τρόπο που καθορίζεται στο σχέδιο/Τεκμήριο 11 το οποίο ετοιμάστηκε μετά από την επιτόπια εξέταση στις 22.10.2014 και έχει έκταση περί τα 408 τ.μ. Αξιοσημείωτο, μάλιστα, είναι το γεγονός ότι, όπως προκύπτει και από τα όσα καταγράφονται πιο πάνω, στην Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης δεν καταγράφεται εμβαδόν της απαλλοτριωθείσας έκτασης. Η δε θέση του κ. Χάσικου στην γραπτή του αγόρευση επί το ότι οι Ενάγοντες δεν είχαν υποχρέωση αλλά ούτε τους δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίζουν το Θέσμιο Σχέδιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ενόψει των ρητών προνοιών του Νόμου 15/62 και της παραπομπής στο Θέσμιο Σχέδιο στην Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης. Η Έκθεση του Μ.Ε. 4 κ. Αντωνίου ετοιμάστηκε χωρίς να ληφθεί υπόψη το Θέσμιο Σχέδιο, το οποίο και αποτελεί την μόνη βάση για την εξέταση της απαλλοτριωθείσας έκτασης. Οι θέσεις των Εναγόντων (Μ.Ε. 1 και Μ.Ε. 3) περί επέμβασης στο Ακίνητο, οι οποίοι σε κάθε περίπτωση δεν είναι ειδικοί ούτε έχουν τις απαραίτητες και σχετικές γνώσεις επί του θέματος, παρέμειναν υπό τις περιστάσεις χωρίς οποιαδήποτε τεκμηρίωση. Με αυτά τα δεδομένα, οι Ενάγοντες δεν απέδειξαν την ύπαρξη επέμβασης από την πλευρά των Εναγομένων έκτασης 157 τ.μ. (σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς τους) ή οποιασδήποτε άλλης έκτασης αφού από την μαρτυρία του Μ.Ε. 2 προέκυψε ότι η απαλλοτριωθείσα έκταση είναι περί τα 408 τ.μ. και ότι τα ορόσημα της γραμμής της απαλλοτρίωσης που υποδείχθηκαν συμπίπτουν με το Θέσμιο Σχέδιο, θέση η οποία δεν αμφισβητήθηκε από τον εμπειρογνώμονα που κλήθηκε από την πλευρά των Εναγόντων κ. Αντωνίου. Παρομοίως, και παρά την αναφορά περί οχληρίας στην παράγραφο Α του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης, χωρίς, ωστόσο, να αναφέρεται οτιδήποτε περισσότερο σε σχέση με ένα τέτοιο ζήτημα, κρίνεται ότι υπό τις περιστάσεις δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να τεκμηριώνει το αστικό αδίκημα της οχληρίας από την πλευρά των Εναγομένων. Συνεπώς, η αγωγή των Εναγόντων δεν μπορεί να επιτύχει και θα πρέπει να απορριφθεί. Παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης θα προχωρήσω να εξετάσω το θέμα των θεραπειών που θα αποδίδονταν σε περίπτωση που η αγωγή ήταν επιτυχής. Το αδίκημα της παράνομης επέμβασης είναι αγώγιμο per se και δεν χρειάζεται απόδειξη ζημιάς. Η απουσία, όμως, συγκεκριμένης ζημιάς περιορίζει τον ενάγοντα στην επιδίκαση ονομαστικών αποζημιώσεων μόνο. Στην υπόθεση Andrian Holdings Ltd v Κυπριακής Δημοκρατίας

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1836 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι αγώγιμο per se, όπου όμως δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ζημιάς, μπορεί να επιδικαστούν μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις και να μην δοθούν έξοδα ή ακόμα να διαταχθεί ο ενάγων να καταβάλει έξοδα στον εναγόμενο.». (Βλέπε επίσης Παπακόκκινου κ.ά. ν Θεοδοσίου

(1991)1 Α.Α.Δ.379, Kakoullou and Another v Kakoulli

(1985)1 CLR 355, Ttantis v Hadjimichael and Another

(1982)1 CLR 301 και Ευθύβουλου κ.ά. ν Συμβούλιο Βελτιώσεως Κισσόνεργας κ.ά.

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1059). Σε σχέση με τα διατάγματα που αξιώνονται στις παραγράφους (Α) και (Β) της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης για άρση της οχληρίας και για απαγόρευση της συνέχισης της παράνομης επέμβασης επί του Ακινήτου κρίνω ότι σε περίπτωση που από την πλευρά των Εναγόντων αποδεικνυόταν η παράνομη επέμβαση και η οχληρία, θα δικαιολογείτο η έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων υπό το φως των νομικών αρχών που τέθηκαν στην υπόθεση Αγγελίδης ν. Φιλίππου και Κολοκασίδης Εστέιτς Λτδ

(1991)1 Α.Α.Δ. 321[1] και Στέλλα Γιαβρή κ.ά. ν. Σταύρου Πάσιου

(2004)1 Α.Α.Δ. 125[2]. Δικαιολογημένη θα ήταν και η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος για επαναφορά του Ακινήτου στην προ της επέμβασης κατάσταση σε περίπτωση απόδειξης της υπόθεσης των Εναγόντων 1 και 2 αφού με βάση την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά των Εναγομένων, οι τελευταίοι, στα πλαίσια διάνοιξης του δρόμου, τοποθέτησαν σωλήνες, πέτρες και χαβάρα εντός του Ακινήτου. Με αυτό το δεδομένο, λοιπόν, δεν θα προχωρούσα στην έκδοση διατάγματος/απόφασης ως η παράγραφος 14(Δ) της Έκθεσης Απαίτησης. Τέλος, σε σχέση με την αξίωση των Εναγόντων για αποζημιώσεις (βλέπε παράγραφο 14(Ε) της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης), λαμβάνοντας υπόψη την καθιερωμένη αρχή ότι οι ειδικές ζημιές πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις και να αποδεικνύονται με συγκεκριμένη σαφή και αποδεκτή μαρτυρία σε αυστηρά πλαίσια (βλέπε μεταξύ άλλων Kakoullou v. Kakoulli

(1985)1 Α.Α.Δ. 355, Κούνουνα κ.ά ν. Κώστας Κυριάκου & Υιός Λτδ κ.ά.

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2126), κρίνω δεν θα ήταν δικαιολογημένη η επιδίκαση οποιουδήποτε ποσό ως αποζημιώσεις πέραν κάποιας ονομαστικής αποζημίωσης, εφόσον από την πλευρά του Ενάγοντα 1 δεν προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο οποιαδήποτε στοιχεία και/ή έγγραφα τα οποία υποστηρίζουν και/ή αποδεικνύουν την ισχυριζόμενη απώλεια και/ή ζημιά. Τελική Κατάληξη Επομένως, για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Σε ότι αφορά στα έξοδα, όπως έχει επανειλημμένα λεχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, το θέμα αυτό ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η ευχέρεια ασκείται δικαστικά με γνώμονα, ως κύριο μέτρο, το αποτέλεσμα της υπόθεσης. Τόσο βαθιά θεμελιωμένη είναι η αρχή ότι στην αστική διαδικασία τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, ώστε να μη δίδονται κατά κανόνα λόγοι για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όταν η διαταγή για τα έξοδα συνάδει με την αρχή αυτή. Μάλιστα, οι λόγοι για τους οποίους τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα στην αστική διαδικασία είναι ευνόητοι: Η δικαίωση δεν συνεπάγεται δαπάνη και έτσι δεν είναι παραδεκτή η αποστέρηση των εξόδων του επιτυχόντα διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο (ενδεικτική παραπομπή γίνεται στις υποθέσεις Χάσικος ν. Χαραλαμπίδης

(1990)1 Α.Α.Δ. 938, Jodeph El Alam v. Χριστόφορου Τουμαζίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 968). Στην προκείμενη περίπτωση, με δεδομένη την εργασία οριοθέτησης της γραμμής απαλλοτρίωσης μόλις στις 22.10.2014, το αποτέλεσμα της οποίας έγινε γνωστό στους Ενάγοντες 1 και 2 και τους δικηγόρους τους κατά την ακροαματική διαδικασία (αρχικά μέσω της μαρτυρίας του Μ.Ε. 2), παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες των Εναγόντων ώστε να ξεκαθαριστεί το όλο ζήτημα (βλέπε Τεκμήρια 10 και 14), όπως επίσης την αναγραφή έκτασης 264 τ.μ. σε σχέση με την απαλλοτρίωση επί του Ακινήτου στην προσφορά αποζημίωσης (βλέπε Τεκμήριο 4) και στους φακέλου του Κτηματολογίου, κρίνω ότι είναι δίκαιο όπως υπέρ των Εναγομένων επιδικαστεί μόνο το ½ των εξόδων της διαδικασίας. Συνεπώς, επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγόντων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία όμως θα ανέρχονται στο ήμισυ (½) του υπολογισθέντος και εγκριθέντος ποσού. Ενόψει της απόρριψης της αγωγής, το προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 3.11.2008 ακυρώνεται και παύει να ισχύει. (Υπ.) ............. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Στην υπόθεση Αγγελίδης ν. Φιλίππου και Κολοκασίδης Εστέιτς Λτδ λέχθηκε ότι σε περίπτωση που αποδεικνύεται παράνομη επέμβαση τότε δικαιωματικά εκδίδεται διάταγμα (injunction) για άρση της. [2] Στην υπόθεση Στέλλα Γιαβρή κ.ά. ν. Σταύρου Πάσιου το αντικείμενο της έφεσης ήταν η άρνηση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να εκδώσει απαγορευτικό διάταγμα για εξάλειψη της οχληρίας την οποία διαπίστωσε λόγω του ότι η συμπεριφορά της εφεσείουσας 1 δεν ήταν τέτοια ώστε να δικαιούται στο αιτούμενο διάταγμα σύμφωνα με τις αρχές της επιείκιας. Το Ανώτατο Δικαστήριο παραμέρισε την πρωτόδικη απόφαση και εξέδωσε το αιτούμενο απαγορευτικό διάταγμα επισημαίνοντας ότι «η διακριτική ευχέρεια η οποία παρέχεται για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος, ασκείται δικαστικά με κύριο έρεισμα το σκοπό για τον οποίο επιζητείται η θεραπεία. Εφόσον αντικείμενο του διατάγματος είναι η προστασία έναντι συνεχιζόμενης παραβίασης των δικαιωμάτων του ενάγοντος, η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος αποτελεί το φυσικό επακόλουθο. Μπορεί το δικαστήριο να αρνηθεί την έκδοση διατάγματος, εφόσον άλλης μορφής προστασία γνωστή στο δίκαιο, ως οι αποζημιώσεις, μπορεί να αποκαταστήσει τον ενάγοντα. Η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος θεωρείται, εκ πρώτης όψεως, η πρέπουσα θεραπεία προς προστασία των δικαιωμάτων του προσφεύγοντος από μελλοντικές παραβιάσεις, ως η περίπτωση της οχληρίας». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο