Αναφορικά με την Αίτηση του Ταμείου Προνοίας Εργατοϋπαλλήλων της εταιρείας «Δασικές Βιομηχανίες Κύπρου Δημόσια Λτδ»Αναφορικά με την Αίτηση του Ταμείου Προνοίας Εργατοϋπαλλήλων της εταιρείας «Δασικές Βιομηχανίες Κύπρου Δημόσια Λτδ» ν. Αναφορικά με την εταιρεία Suphire Holdings Public Limited, Αίτηση Εταιρείας: 914/2012, 22/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A249 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αίτηση Εταιρείας: 914/2012 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 και Αναφορικά με την εταιρεία Suphire Holdings Public Limited και Αναφορικά με την Αίτηση του Ταμείου Προνοίας Εργατοϋπαλλήλων της εταιρείας «Δασικές Βιομηχανίες Κύπρου Δημόσια Λτδ» Αίτηση ημ. 14 Νοεμβρίου 2014 για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Ημερομηνία: 22 Ιουνίου 2015 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Α. Αποστολίδης για Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Ν. Γεωργίου για Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές καταχώρισαν την υπό κρίση αίτηση (εφεξής «η αίτηση») με την οποία ζητούν διάταγμα για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εις απάντηση της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση στην κυρίως Αίτηση. Με την κυρίως Αίτηση οι αιτητές ζητούν την εκκαθάριση της εταιρείας Suphire Holdings Public Limited (εφεξής «η εταιρεία»), λόγω παράλειψης πληρωμής χρέους της προς τους αιτητές κατόπιν επίδοσης σε αυτήν απαίτησης δυνάμει του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση προέρχεται από τον ιδιώτη επιδότη κ. Μιχάλη Νεοφύτου. Αυτή ουσιαστικά περιλαμβάνει ισχυρισμούς ότι η προαναφερόμενη απαίτηση επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και ότι παρελήφθη από τον κ. Ιωάννη Ανδρονίκου ο οποίος παρουσιάστηκε ως διευθυντής και ή υπεύθυνος της εταιρείας. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στη Δ.1 Θ.2, στη Δ.39 Θθ.1-11 και στη Δ.48 Θθ.1-4, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η αίτηση περιέχονται στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση του κ. Νεοφύτου. Ο κ. Νεοφύτου αναφέρει ότι είναι το πρόσωπο που ανέλαβε την επίδοση της απαίτησης στην εταιρεία με βάση το άρθρο 212(α), ότι έχει διαβάσει την ένορκη δήλωση της κας Ανδρονίκου που συνοδεύει την ένσταση στην κυρίως Αίτηση και ότι απορρίπτει πλήρως το περιεχόμενο της αναφορικά με τον ισχυρισμό περί λανθασμένης επίδοσης της απαίτησης. Ισχυρίζεται ότι η επίδοση είναι ορθή, έγκυρη και νομότυπη, και ότι η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποσκοπεί στο να απαντηθούν και διευκρινιστούν οι ισχυρισμοί της εταιρείας οι οποίοι προβάλλονται μέσω της κας Ανδρονίκου. Επισυνάπτει την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη του δήλωση ως Τεκμήριο Α, στην οποία επεξηγεί πώς η επίδοση έγινε καθόλα ορθά και νομότυπα. Μάλιστα αναφέρει ότι εκ παραδρομής δεν αναγράφηκε στην ένορκη δήλωση επίδοσης ημ. 19.9.12 (η οποία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την κυρίως Αίτηση) ο τόπος επίδοσης της απαίτησης. Σύμφωνα πάντα με τον κ. Νεοφύτου, από πληροφορίες που έλαβε από τους δικηγόρους των αιτητών, «κρίνεται ορθό και απαραίτητο να απαντηθούν μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, οι ισχυρισμοί της Καθ΄ ης η Αίτηση εταιρείας, όπως αυτοί προβάλλονται στην Ένσταση της και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, καθώς αυτοί δεν μπορούσαν να προβλεφθούν και δεν ήταν εις γνώση των Αιτητών κατά την καταχώρηση της Αίτησης τους ημερομηνίας 13.11.2012». Τέλος, ο κ. Νεοφύτου ισχυρίζεται ότι η καταχώριση της αιτούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι αναγκαία για να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ολοκληρωμένη παρουσίαση της υπόθεσης και των θεμάτων που εγείρονται στην παρούσα διαδικασία και έτσι το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του τα πραγματικά γεγονότα. H εταιρεία καταχώρισε ένσταση η οποία περιέχει τους ακόλουθους λόγους: 1) Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη 2) Δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης 3) Η αίτηση υπεβλήθη με μεγάλη καθυστέρηση και ή είναι κακόπιστη και ή αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης εκδίκασης της κυρίως Αίτησης, λαμβανομένου υπ΄ όψιν ότι οι αιτητές καταχώρισαν ήδη μία φορά συμπληρωματική ένορκη δήλωση 4) Με την αίτηση παραβιάζεται το θεμελιώδες δικαίωμα της εταιρείας να ακουστεί σε εύλογο χρόνο 5) Η αίτηση συνιστά καταφρόνηση του Δικαστηρίου και κατάχρηση της διαδικασίας 6) Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει αντιφατικούς και ή ισχυρισμούς άσχετους με τα επίδικα θέματα και ή νομικά αβάσιμους ισχυρισμούς 7) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παροχή άδειας για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας Ανδρονίκου, στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι: i. Ο κ. Νεοφύτου δεν έχει καταδείξει καλό λόγο για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ο ισχυρισμός του ότι εκ παραδρομής δεν αναγράφηκε ο τόπος επίδοσης στην ένορκη δήλωση επίδοσης που συνοδεύει την Αίτηση προβάλλεται καθυστερημένα και είναι αόριστος. Ενώ στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι κατέχει προσωπικές σημειώσεις από τις οποίες φαίνεται η επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, δεν τις επισυνάπτει προς ενίσχυση του ισχυρισμού του και ούτε καν στο αποδεικτικό του επιδότη το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση επίδοσης δεν αναγράφεται ο τόπος επίδοσης. ii. Οι αιτητές έλαβαν γνώση του ισχυρισμού για μη επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας μέσω της ένστασης (στην κυρίως Αίτηση) η οποία καταχωρίστηκε στις 5.4.
- Καταχώρισαν αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση στις 27.11.13 και συμπληρωματική ένορκη δήλωση στις 14.1.14 χωρίς να αναφερθούν στο θέμα αυτό. Επίσης υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης, οι αιτητές ουδόλως αιτιολόγησαν αυτή την καθυστέρηση και καταχρώνται τη δικαστική διαδικασία. iii. Μέσω της αίτησης οι αιτητές προσπαθούν να συμπληρώσουν «ηθελημένο κενό» τους, κάτι το οποίο δεν είναι επιτρεπτό. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με γραπτές αγορεύσεις. Ο δικηγόρος των αιτητών εισηγήθηκε ότι με την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν επιχειρείται η μεταβολή της αρχικής εικόνας που δόθηκε κατά την καταχώριση της κυρίως Αίτησης ούτε και η κάλυψη κενών που δήθεν υπάρχουν στην κυρίως Αίτηση. Αντιθέτως επιζητείται μόνο η απάντηση στους ισχυρισμούς της εταιρείας περί κακής επίδοσης της απαίτησης. Ήταν η θέση του κ. Αποστολίδη ότι συντρέχει καλός λόγος που δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της καταχώρισης της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ο οποίος συνίσταται στο ότι οι αιτητές επιθυμούν να απαντήσουν σε ισχυρισμούς οι οποίοι τέθηκαν μεταγενέστερα ενώπιον του Δικαστηρίου και ότι είναι αναγκαίο όπως το Δικαστήριο έχει την αληθινή και ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων της υπόθεσης. Ο δικηγόρος της εταιρείας ισχυρίστηκε ότι ο καλός λόγος συναρτάται με τη σημασία της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην εκδίκαση της κυρίως Αίτησης. Ήταν η θέση του κ. Γεωργίου ότι με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι αιτητές επιχειρούν να προβάλουν διαφορετική εκδοχή όσον αφορά το θέμα της επίδοσης της απαίτησης στην εταιρεία, αλλοιώνοντας τα γεγονότα που θεμελιώνουν την κυρίως Αίτηση, και ουσιαστικά να διορθώσουν τα λάθη και τις παραλείψεις τους. Ο κ. Γεωργίου ανέφερε ότι τα γεγονότα, τα οποία η πλευρά των αιτητών επικαλείται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ήταν γνωστά στους αιτητές ή μπορούσαν να διαπιστωθούν με εύλογη επιμέλεια από αυτούς, και έτσι δεν δικαιολογείται η προβολή τους σε αυτό το στάδιο. Ήταν επίσης η θέση του κ. Γεωργίου ότι η αίτηση υποβλήθηκε με μεγάλη κωλυσιεργία και χωρίς να προβληθεί οποιαδήποτε εξήγηση γι΄ αυτό, κάτι το οποίο αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Ι. Νομική Ανάλυση Η Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίζεται η αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «
(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510, αναφέρεται ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μία αίτηση ενδιάμεσης φύσης εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Με βάση το περιεχόμενο του φακέλου, προκύπτει ότι η κυρίως Αίτηση καταχωρίστηκε στις 13.11.12 και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Αντώνιου Κιμίσιη, γραμματέα και ταμία των αιτητών. Τόσο στην κυρίως Αίτηση όσο και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, υπάρχουν ισχυρισμοί για επίδοση της απαίτησης του χρέους στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Αντίγραφο της απαίτησης και του σημειώματος επίδοσης μαζί με την ένορκη δήλωση επίδοσης επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση ως Τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα. Είναι γεγονός ότι η απαίτηση (Τεκμήριο 5) απευθύνεται προς την εταιρεία και στην προσοχή «κκ. Ρέα Ανδρονίκου, Χρίστος Θεοδούλου και Βασίλειος Θεοδούλου, Διευθυντές». Το σημείωμα του επιδότη αναφέρεται σε επίδοση στην εταιρεία ενώ στην ένορκη δήλωση επίδοσης αναφέρεται ότι η απαίτηση επιδόθηκε στον Ιωάννη Ανδρονίκου, έναντι της υπογραφής του, για την εταιρεία ως διευθυντή αυτής (Τεκμήριο 6). Η ένσταση στην κυρίως Αίτηση καταχωρίστηκε στις 5.4.13 και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας Ρέας Ανδρονίκου στην οποία προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι : (
- i)η απαίτηση επιδόθηκε σε μη αρμόδιο πρόσωπο, ήτοι τον κ. Γιάννο Ανδρονίκου ο οποίος δεν έχει σχέση με την εταιρεία και δεν είναι διευθυντής της, και (
- ii)δεν υπάρχει μαρτυρία ότι η απαίτηση επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας όπως προνοεί το άρθρο 212(α). Με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι αιτητές επιθυμούν να αναφέρουν ότι: (α) Η επίδοση της απαίτησης έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας το οποίο βρίσκεται στη διεύθυνση Αρχ. Μακαρίου ΙΙΙΙ, 66, Kronos Building, 4ος όροφος, γραφείο 43, Λευκωσία (β) Η απαίτηση παραλήφθηκε από τον κ. Ιωάννη Ανδρονίκου ο οποίος παρουσιάστηκε ως ο διευθυντής και ή υπεύθυνος της εταιρείας, και ως άτομο που εργάζεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της και έχει σχέση με την εταιρεία (γ) Ο κ. Ιωάννης Ανδρονίκου είναι σύζυγος της κας Ρέας Ανδρονίκου, η οποία είναι διευθυντής της εταιρείας (δ) Η επίδοση της απαίτησης που έγινε με βάση το άρθρο 212(α) στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας σε πρόσωπο που εργάζεται εκεί και έχει σχέση με την εταιρεία θεωρείται καλή επίδοση. Με βάση όσα αναφέρονται πιο πάνω, εύκολα διαπιστώνεται ότι στα πλαίσια της κυρίως Αίτησης οι αιτητές επικαλούνται την επίδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212(α) μέσω του κ. Ανδρονίκου. Αποτελεί γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση επίδοσης που επισυνάπτεται στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης δεν αναφέρεται ότι η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Ο κ. Νεοφύτου, στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, ισχυρίζεται ότι αυτή η παράλειψη οφείλεται σε παραδρομή. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι ο τελευταίος αυτός ισχυρισμός τίθεται με σαφήνεια και δεν είναι αόριστος ως η θέση της κας Ανδρονίκου στην ένορκη της δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Είναι προφανές ότι με δεδομένη την συμπερίληψη σχετικού ισχυρισμού στην κυρίως Αίτηση για τον τρόπο επίδοσης της απαίτησης, η πλευρά της εταιρείας, στην ένσταση της μέσω της ένορκης δήλωσης της κας Ανδρονίκου, προέβαλε τις δικές της θέσεις περί του θέματος εις αντίκρουση των ισχυρισμών των αιτητών. Ακριβώς, λόγω της αμφισβήτησης, πρώτον, της ιδιότητας του κ. Ανδρονίκου ως διευθυντή της εταιρείας και, δεύτερο, της ύπαρξης μαρτυρίας αναφορικά με την επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, η πλευρά των αιτητών επιθυμεί να απαντήσει σε αυτές τις θέσεις. Ουσιαστικά η πλευρά των αιτητών επιδιώκει να διευκρινίσει τη διεύθυνση στην οποία έγινε η επίδοση της απαίτησης με σκοπό να διαφανεί ότι εκεί βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και να επεξηγήσει την αναφορά, η οποία περιέχεται στην ένορκη δήλωση επίδοσης, στην ιδιότητα του κ. Ανδρονίκου ως διευθυντή της εταιρείας με σκοπό να καταδείξει ότι η επίδοση έγινε σε αρμόδιο πρόσωπο και επομένως είναι νομότυπη. Με αυτά τα δεδομένα θεωρώ ότι με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση η πλευρά των αιτητών πράγματι επιδιώκει να απαντήσει στους ισχυρισμούς της κας Ανδρονίκου. Οι αιτητές είχαν θέσει εξαρχής στην κυρίως Αίτηση το υπόβαθρο γεγονότων αναφορικά με το θέμα της επίδοσης, επομένως δεν προσπαθούν, μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, να εισαγάγουν για πρώτη φορά νέα θέματα για να καλύψουν τυχόν παραλείψεις τους, αλλά ακριβώς επιθυμούν να αντικρούσουν με τη σειρά τους, τους ισχυρισμούς της εταιρείας ούτως ώστε να υπάρχει και η δική τους εκδοχή επί των θεμάτων αυτών προς αξιολόγηση από το Δικαστήριο. Δεν διαφεύγει την προσοχή του Δικαστηρίου ότι οι συνθήκες επίδοσης της απαίτησης ήταν εξαρχής ή τουλάχιστον θα μπορούσαν εύλογα να γίνουν γνωστές στην πλευρά των αιτητών, ως η θέση του δικηγόρου της εταιρείας. Αυτό το γεγονός δεν συνεπάγεται αφ΄ εαυτού ότι οι αιτητές είχαν υποχρέωση να περιλάβουν κάθε σχετικό ισχυρισμό στην κυρίως Αίτηση. Όπως ήδη επισημαίνεται ανωτέρω, ούτως ή άλλως οι αιτητές προέβαλαν τους βασικούς ισχυρισμούς τους και η ανάγκη για περαιτέρω επεξήγηση ή διευκρίνιση επί αυτών προέκυψε λόγω ακριβώς των θέσεων της εταιρείας. Με αυτά τα δεδομένα θεωρώ ότι ο κανόνας που αναφέρεται στην υπόθεση Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του πλοίου LIPA
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1976, ότι «δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο» εφαρμόζεται σε αιτήσεις όπου η προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς και έτσι δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση, όπως ορθώς ανέφερε ο δικηγόρος των αιτητών στην αγόρευση του. Ο δικηγόρος της εταιρείας εισηγήθηκε ότι η πλευρά των αιτητών προβάλλει αντιφατικές θέσεις (για το θέμα της ιδιότητας του κ. Ανδρονίκου) και ή δεν τεκμηριώνει επαρκώς τους ισχυρισμούς της (μη παρουσιάζοντας τις προσωπικές σημειώσεις του κ. Νεοφύτου). Το Δικαστήριο δεν έχει την ίδια άποψη. Επί του ζητήματος της ιδιότητας του κ. Ανδρονίκου, η πλευρά των αιτητών επιθυμεί να δώσει επεξηγήσεις για τα αναγραφόμενα στην ένορκη δήλωση επίδοσης. Εν πάση περιπτώσει, στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο δεν δύναται να αξιολογήσει και προβεί σε συμπεράσματα αναφορικά με τους ισχυρισμούς των αιτητών για την ιδιότητα του κ. Ανδρονίκου και για τις προσωπικές σημειώσεις του κ. Νεοφύτου. Αυτοί όπως και όλοι οι υπόλοιποι εκατέρωθεν ισχυρισμοί θα τύχουν αξιολόγησης στα πλαίσια εκδίκασης της κυρίως Αίτησης. Με γνώμονα τις πιο πάνω διαπιστώσεις του, το Δικαστήριο καταλήγει ότι η πλευρά των αιτητών επιδιώκει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να απαντήσει στις θέσεις της εταιρείας έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του την πλήρη εικόνα και από τις δύο πλευρές. Επομένως, ικανοποιούμαι ότι στην προκειμένη περίπτωση έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των αιτητών. Αυτή η κατάληξη του Δικαστηρίου βρίσκει έρεισμα στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά. v. Λεωνίδα
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195 και το ακόλουθο διαφωτιστικό απόσπασμα: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκειμένη περίπτωση υπέρ των εναγόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» ΙΙ. Καθυστέρηση - Κατάχρηση της Διαδικασίας Ανεξαρτήτως όμως της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου, παραμένει προς εξέταση ο λόγος ένστασης ότι υπάρχει μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης και ότι αυτή συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Έχει ήδη διαφανεί από όσα αναφέρονται ανωτέρω και σύμφωνα με το περιεχόμενο του φακέλου ότι οι αιτητές καταχώρισαν προγενέστερη αίτηση ημ. 27.11.13, με την οποία ζητούσαν και πάλι διάταγμα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η πλευρά της εταιρείας τότε δεν έφερε ένσταση στην εν λόγω αίτηση και έτσι καταχωρίστηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Κιμίσιη στις 14.1.14. Ο αποκλειστικός λόγος στον οποίο στηρίχθηκε η αίτηση ημ. 27.11.13 ήταν η αναγκαιότητα απάντησης των αιτητών σε άλλη θέση της κας Ανδρονίκου, ήτοι ότι οι αιτητές δεν έχουν απαίτηση εναντίον της εταιρείας αλλά εναντίον άλλου νομικού προσώπου, ήτοι της Suphire Holdings Limited. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι αυτή η θέση της κας Ανδρονίκου προβλήθηκε ταυτόχρονα, στο πλαίσιο της ίδιας ένορκης δήλωσης (που συνόδευε την ένσταση στην κυρίως Αίτηση), με τις θέσεις της περί της επίδοσης της απαίτησης. Επομένως, μέσω της εν λόγω ένορκης δήλωσης όλες οι θέσεις της κας Ανδρονίκου είχαν αποκαλυφθεί και γίνει γνωστές από τότε προς την πλευρά των αιτητών. Είναι δε άξιο απορίας το ότι η πλευρά των αιτητών, με την προγενέστερη αίτηση, επιδίωξε να απαντήσει μόνο σε ένα εκ των ισχυρισμών της (κας Ανδρονίκου), ενώ ήταν λογικά αναμενόμενο όπως η παλαιότερη αίτηση αφορά και τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της. Αντί αυτού, οι αιτητές επανέρχονται με τη νέα αυτή αίτηση πολύ αργότερα, ήτοι ένα χρόνο μετά, ζητώντας να απαντήσουν στις υπόλοιπες αυτές θέσεις της κας Ανδρονίκου. Είναι γεγονός ότι στην (υπό κρίση) αίτηση αλλά και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε λόγος για την καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας και ειδικότερα για την παράλειψη των αιτητών να συμπεριλάβουν στην προγενέστερη αίτηση τις προτεινόμενες θέσεις τους στα εγερθέντα στην υπό κρίση αίτηση ζητήματα. Με αυτά τα δεδομένα, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η πλευρά των αιτητών καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση πολύ καθυστερημένα, ήτοι ένα χρόνο και οκτώ μήνες από την καταχώριση της ένστασης, ενώ μάλιστα είχε την ευκαιρία να προβάλει το αίτημα της προγενέστερα, και αυτή η καθυστέρηση παραμένει παντελώς αναιτιολόγητη. Επί τούτου το Δικαστήριο επίσης λαμβάνει υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος που επιτάσσουν τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος - βλ. Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας
(1999)1 Α.Α.Δ. 44. Θεωρώ ότι επί του θέματος δύνανται να τύχουν εφαρμογής mutatis mutandis oι αρχές που έχουν καθιερωθεί για αιτήσεις τροποποίησης δικογράφων. Υπ΄ αυτή την έννοια σχετική κρίνεται η υπόθεση Παπαδόπουλος v. Euroinvestment & Finance Ltd
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2091, στην οποία επικυρώθηκε η απόρριψη της τρίτης κατά σειράν αίτησης εξαιτίας της καθυστέρησης καθώς και λόγω του ότι τα γεγονότα που θα δικαιολογούσαν τροποποίηση ήταν γνωστά ή θα έπρεπε να ήταν γνωστά στον αιτητή από προηγουμένως. Όπως λέχθηκε ήταν εντός των πλαισίων της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστηρίου να μην αποδεχθεί το αίτημα. Κατ΄ ανάλογον τρόπο, παρόλο ότι η αίτηση θα τύγχανε της έγκρισης του Δικαστηρίου επί της ουσίας της, εντούτοις στα πλαίσια διακριτικής ευχέρειας κρίνεται ότι αυτή δεν μπορεί να πετύχει λόγω της υπέρμετρης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην καταχώριση της. ΙΙΙ. Κατάληξη Ως εκ τούτου η υπό κρίση αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα αυτής επιδικάζονται υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο συν Φ.Π.Α. και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας Αίτησης. (Υπ.) Έ. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής E.E./Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο